Morze Sargassowe nie ma brzegów w tradycyjnym znaczeniu tego słowa. O jego położeniu decyduje układ oceanicznych prądów, który tworzy rozległy obieg wody i sprawia, że to, co znajduje się na powierzchni, może pozostawać w tym rejonie przez długi czas. Dlatego jego kształt i zasięg nie są stałe.
WIDEO…
Podróż bez powrotu
Do Morza Sargassowego nie można dopłynąć i wskazać chwili, w której statek przekracza jego granicę. Nie posiada ono tradycyjnej linii brzegowej ani punktu, który można byłoby nanieść na mapę jako początek morza.
Jego położenie określa się właśnie na podstawie układu prądów i warunków panujących na powierzchni oceanu. Nie jest to obszar, który można wyznaczyć jedną linią, dlatego jego zasięg na mapach ma charakter umowny.
Na powierzchni oceanu pojawiają się charakterystyczne skupiska sargassum. To właśnie od tych brunatnych glonów pochodzi nazwa morza.
Las unoszący się na oceanie
W ich splątanych łodygach znajdują schronienie liczne organizmy morskie. Dla młodych ryb, krabów, krewetek czy żółwi takie skupiska są czymś więcej niż tylko nagromadzeniem glonów. Na otwartym oceanie, gdzie brakuje trwałych struktur, zapewniają schronienie i dostęp do pożywienia.
Sargassum uczestniczy również w obiegu materii. Glony rosną, obumierają i stają się pożywieniem dla kolejnych organizmów. W ten sposób pływające skupiska podtrzymują cały łańcuch zależności, który rozwija się na powierzchni otwartego oceanu.
Oceaniczny wir
Za tym niezwykłym środowiskiem stoi jeden z największych układów cyrkulacyjnych oceanu. Prądy powierzchniowe łączą różne części północnego Atlantyku. Ich ruch jest napędzany przez wiatr, a kierunek przepływu kształtuje obrót Ziemi.
Woda nie krąży jednak wyłącznie po powierzchni. W ruchu uczestniczą również głębsze warstwy oceanu, a przepływ na różnych głębokościach wpływa na wymianę ciepła, składników odżywczych i materii między powierzchnią a głębią.
Morze, który zatrzymuje odpady
Prądy mogą przenosić je na ogromne odległości, a część z nich dociera nawet do obszarów, gdzie wolniejszy ruch wody sprzyja ich koncentracji. W Morzu Sargassowym wykrywano zarówno większe fragmenty tworzyw sztucznych, jak i mikroplastik.
Nie tworzą one jednak jednej wielkiej „wyspy śmieci”. Plastik pozostaje rozproszony w wodzie, z czasem rozpada się na coraz mniejsze cząstki i wraz z prądami przemieszcza się po oceanie. Właśnie dlatego trudno go zauważyć, a jeszcze trudniej usunąć.
Źródła: NOAA [1], NOAA [2], European Commission, Frontiers in Earth Science, Communications Earth & Environment
