By zrozumieć wagę tego odkrycia, powinniśmy cofnąć się w czasie o około 20 lat. Wtedy to demografowie zidentyfikowali na Sardynii pierwszą na świecie tzw. Niebieską Strefę (ang. Blue Zone) – czyli obszar geograficzny, którego mieszkańcy wykazują się ekstremalną długowiecznością w doskonałym zdrowiu.
WIDEO…
Teraz uwaga badaczy skupiła się na niewielkiej miejscowości Bolotana, położonej zaledwie 110 kilometrów na zachód od pierwotnej strefy. Wyniki ich analiz wskazują, że mamy do czynienia z kolejnym fascynującym kandydatem do tego elitarnego „długożyjącego” grona, ale tylko w przypadku… kobiet.
Prawie 14% szans na dożycie setki. Bolotana ustępuje tylko Hongkongowi
W badaniach opublikowanych na łamach medycznego czasopisma „Frontiers in Aging” zapisano zaskakujące liczby. Z analizy danych demograficznych z lat 2021–2025 wynika, że 70-letnia mieszkanka Bolotany ma przed sobą średnio jeszcze prawie 21 lat życia (dla porównania, średnia dla całych Włoch to nieco ponad 18 lat).
Największe zdumienie budzi jednak samo prawdopodobieństwo dożycia 100. urodzin. Dla siedemdziesięciolatek z tej konkretnej wioski wynosi ono imponujące 13,83%. To wynik trzykrotnie wyższy niż w Stanach Zjednoczonych i bezkonkurencyjny w Europie. Pod względem perspektyw długowieczności tutejsze kobiety ustępują na świecie jedynie mieszkankom Hongkongu. Mężczyźni w Bolotanie również żyją zauważalnie dłużej niż przeciętni Włosi (mają blisko 5% szans na setkę przy krajowej średniej 1,41%), jednak ich wyniki nie są już tak spektakularne.
Historyczne księgi chrztów wykluczają oszustwo
W badaniach nad długowiecznością często pojawia się problem wyolbrzymiania wieku przez samych seniorów lub błędów w urzędowych aktach. Prof. S. Jay Olshansky, epidemiolog z Uniwersytetu Illinois w Chicago, podkreśla jednak, że w przypadku tej włoskiej osady takie ryzyko w ogóle nie istnieje.
Bolotana posiada niezwykle dokładne, wielowiekowe archiwa miejskie i kościelne. Dzięki nim naukowcy mogli bez cienia wątpliwości zweryfikować prawdziwy wiek każdego stulatka. Badacze uczciwie zaznaczają jedynie, że przy tak małej populacji (niespełna 2300 osób), statystyki bywają mocno czułe na ramy czasowe. W poprzednich latach (2015–2019) odsetek lokalnych stulatek był niższy, chociaż ogólna oczekiwana długość życia od dawna konsekwentnie przewyższa krajową średnią.
Recepta na długowieczność ukryta w spacerach i braku samotności
Co sprawia, że Sardynki z Bolotany są tak oporne na upływ czasu? Demografowie, współpracujący z Danem Buettnerem (twórcą firmy promującej koncepcję Blue Zones), planują wkrótce przeprowadzić szczegółowe śledztwo genetyczne. Już teraz wskazują jednak na kluczowe czynniki środowiskowe, które faworyzują to zjawisko.
Miejscowość leży na bardzo stromym, górzystym terenie, co wymusza na starszych osobach nieustanny, naturalny wysiłek fizyczny podczas codziennych spacerów (ruch odbywa się tam głównie pieszo, bez użycia aut). Tutejsza dieta opiera się niemal w całości na żywności uprawianej lokalnie.
Jednak najważniejszym sekretem zdaje się być ogromna spójność społeczna. W takich tradycyjnych społecznościach epidemia samotności praktycznie nie występuje – sąsiedzi i wielopokoleniowe rodziny nieustannie się wspierają, co drastycznie obniża poziom stresu i chroni ludzki organizm przed wczesną degeneracją. Kiedy w końcu się tego nauczymy?
Źródło: Frontiers in Aging, Science Alert
