Archeolodzy z Uniwersytetu w Durham przeanalizowali petroglify z epoki brązu – naskalne rzeźby statków – zachowane na 12 stanowiskach w północno-zachodniej Iberii (dzisiejsza Hiszpania i Portugalia). Jak wynika z badań opublikowanych w czasopiśmie „PLOS One”, zestawienie iberyjskich znalezisk z udokumentowaną sztuką naskalną południowej Skandynawii (Dania i Szwecja) dostarczyło bezpośrednich dowodów na istnienie prehistorycznej sieci żeglugowej łączącej te odległe regiony. Hiszpanię regularnie odwiedzali skandynawscy żeglarze.

WIDEO…

player placeholder

Niezwykły transfer technologii po Atlantyku

Archeolodzy wykorzystali wysoce szczegółowe skanowanie trójwymiarowe i modele przestrzenne iberyjskich rytów – wszystko po to, by dostrzec detale ukryte przez mrok dziejów i niewidoczne gołym okiem. Wyniki okazały się fascynujące. Statki uwiecznione na hiszpańskich i portugalskich skałach dzieliły ze skandynawskimi jednostkami uderzająco podobne cechy konstrukcyjne.

Identyczne okazały się między innymi zdobienia dziobu i rufy (przypominające ptaki oraz formy w kształcie litery „S”), a także precyzyjnie odwzorowane olinowanie, systemy wioseł i elementy przypominające żagle. Na podstawie tych podobieństw naukowcy wydatowali iberyjskie rzeźby na lata 1300–800 p.n.e., co idealnie pokrywa się chronologicznie z okresem największego rozkwitu skandynawskich technologii morskich.

Zobacz także:

Bez względu na to, czy petroglify te rzeźbili rdzenni, iberyjscy mieszkańcy adaptujący nordyckie innowacje, czy też odwiedzający te tereny skandynawscy żeglarze – dowodzi to istnienia niezwykle rozległej sieci żeglugowej. Obejmowała ona tysiące kilometrów surowych wód Oceanu Atlantyckiego, wyprzedzając podróże wikingów o niemal dwa tysiąclecia.

Iberyjskie i skandynawskie łodzie
Porównanie iberyjskich i skandynawskich rzeźb naskalnych. Podobieństwo łodzi jest niezaprzeczalne. Fot. PLOS One (2026)
Więcej niż tylko środek transportu

Rozwój tych szlaków nie był przypadkowy. W epoce brązu wybrzeża Atlantyku stanowiły kluczową arterię handlową, którą transportowano cynę i miedź – kluczowe surowce do produkcji stopu dającego nazwę całej epoce. Badacze z Durham podkreślają jednak, że łodzie uwiecznione na skałach miały znaczenie nie tylko logistyczne.

Znakomita większość zidentyfikowanych w Iberii petroglifów została celowo wyryta w krajobrazach morskich – w miejscach, z których roztaczał się widok na rzeki, zatoki lub otwarte morze. Co więcej, w pobliżu wyrytych kadłubów naukowcy zidentyfikowali wyraźne elementy kosmologiczne, takie jak krzyże słoneczne. Są bardzo charakterystyczne dla staronordyckiej ikonografii. Dowodzi to, że wraz z wiedzą inżynieryjną, prehistoryczni żeglarze przenosili na ogromne odległości również swoją mitologię i wierzenia, czyniąc ówczesną Europę o wiele bardziej połączonym i wielokulturowym światem, niż kiedykolwiek przypuszczaliśmy.

Źródło: PLoS One

Nasz autor

Jonasz Przybył
Redaktor i dziennikarz związany wcześniej m.in. z przyrodniczą gałęzią Wydawnictwa Naukowego PWN, autor wielu tekstów publicystycznych i specjalistycznych. W National Geographic skupia się głównie na tematach dotyczących środowiska naturalnego, historycznych i kulturowych. Prywatnie muzyk: gra na perkusji i na handpanie. Interesuje go historia średniowiecza oraz socjologia, szczególnie zagadnienia dotyczące funkcjonowania społeczeństw i wyzwań, jakie stawia przed nimi XXI wiek.

IMG_7631