Jak co roku drogi Wyspy Bożego Narodzenia nabierają koloru krwistej czerwieni. Nie jest to jednak dzieło jednego odważnego projektanta, a dziesiątek milionów „malarzy”, którzy każdej jesieni zabarwiają krajobraz tej rajskiej wyspy. Migracje krabów czerwonych zyskały już status kultowego zjawiska przyrodniczego, a tysiące osób już teraz przyglądają się wędrówce skorupiaków.

WIDEO…

player placeholder

Karkołomna wyprawa krabów

Wędrówka dziesiątek milionów krabów rozpoczęła się 14 listopada. Tego dnia duża część ulic i dróg na Wyspie Bożego Narodzenia zmieniła swój kolor na czerwony. Dziesiątki milionów charakterystycznie zabarwionych krabów wyruszyło w karkołomną wędrówkę w poszukiwaniu oceanicznej wody. Po pokonaniu jezdni, mostów, lasów i plaż skorupiaki dotrą do Oceanu Indyjskiego, gdzie rozpocznie się proces ich rozmnażania.

Krabom czerwonym w migracji pomagają mieszkańcy Wyspy Bożego Narodzenia. Australijczycy, aby ułatwić wędrówkę skorupiakom, każdego roku budują specjalne mosty i montują bariery wzdłuż jezdni, aby chronić kraby przed ruchem samochodowym. Ulice, po których poruszają się zwierzęta, zostają na ten czas zamknięte, tak by powolny spacer nie został zakłócony rykiem spalinowych silników.

Zobacz także:

Przy niektórych ze zbudowanych przepraw zostały zamontowane kamery transmitujące na żywo krabią wędrówkę. Każdego dnia transmisje skupiają dziesiątki tysięcy widzów, chcących podziwiać powolny spacer skorupiaków. Inni miłośnicy egzotycznej fauny osobiście fatygują się na odległą australijską wyspę, by zobaczyć jej największą atrakcję.

Po co kraby czerwone spacerują do oceanu?

Po dotarciu do wybrzeży Wyspy Bożego Narodzenia kraby czerwone rozpoczynają proces rozmnażania, który jest ściśle uzależniony od faz Księżyca. Jako pierwsze do oceanu docierają samce, które po krótkiej kąpieli wykopują nory w pobliżu brzegu, gdzie następnie dochodzi do kopulacji z samicami.

Po zakończeniu godów samce wracają do lasów, natomiast samice pozostają w norach przez około dwa tygodnie, czekając na rozwój zarodków. Każda z nich może wytworzyć nawet 100 tysięcy jaj, które przechowuje pod odwłokiem aż do nadejścia odpowiedniego momentu.

Podczas ostatniej kwadry Księżyca samice gromadzą się na wybrzeżu, a następnie przed świtem wchodzą do oceanu, aby uwolnić jaja do wody. Wyklute z nich larwy przez około miesiąc rozwijają się w morzu, gdzie większość pada ofiarą drapieżników, m.in. rekinów wielorybich. Nieliczne młode kraby, którym uda się przetrwać, wracają na ląd, rozpoczynając kilkudniową wędrówkę w głąb wyspy, gdzie spędzą pierwsze lata swojego życia.

Wróg z mrowiska

Tym, co najbardziej zagraża krabim migracjom, nie jest wcale człowiek. Wróg nie czai się w samochodach, lecz w mrowiskach. Żółta szalona mrówka przypadkowo pojawiła się na Wyspie Bożego Narodzenia w pierwszej połowie XX wieku i od tamtej pory rozprzestrzeniła się na rozległych terenach australijskiego terytorium zewnętrznego. Mrówki atakują kraby za pomocą kwasu mrówkowego, który może doprowadzić do śmierci skorupiaków. Szacuje się, że od końca lat 90. XX wieku inwazyjne owady zabiły już dziesiątki milionów krabów lądowych, poważnie zaburzając równowagę ekologiczną wyspy.

Aby ograniczyć skalę problemu, australijscy naukowcy rozpoczęli wykorzystywanie niewielkich pasożytniczych os, które zmniejszają dostępność pożywienia dla żółtych mrówek. Skuteczność tej metody w zwalczaniu samych inwazyjnych mrówek wciąż pozostaje niepewna.

Źródła: Park Narodowy Wyspy Bożego Narodzenia, Onet