O tym, co sprawia, że przyjezdni zakochują się w tym niewielkim państwie między Rumunią a Ukrainą, rozmawiali w podcaście National Geographic Polska Łukasz Załuski i Oleg Rusnak. Z ich rozmowy wyłania się obraz miejsca pełnego smaków, winnych festiwali i niezwykłych rekordów.
Czarnoziemy i smak owoców, którego nie da się zapomnieć
Mołdawia nie dysponuje bogatymi złożami surowców naturalnych, jednak natura obdarzyła ją innym bezcennym zasobem – wyjątkowo żyznymi czarnoziemami. To właśnie dzięki tej ziemi lokalne uprawy mają tak intensywny aromat. Osoby odwiedzające ten kraj szybko zwracają uwagę, że tamtejsze pomidory, papryka, ogórki czy bakłażany smakują zupełnie inaczej niż produkty z wielkopowierzchniowych upraw w innych częściach kontynentu.
Potwierdza to Mołdawianin Oleg Rusnak, który regularnie zabiera do ojczyzny swoje dzieci. Jak przyznaje, podczas letnich wyjazdów różnica w jakości warzyw i owoców jest uderzająca dla każdego przybysza.
„Moje dzieci zawsze mówią, że to jest niesamowite, że te owoce i warzywa smakują tam zupełnie inaczej. Człowiek na co dzień o tym zapomina, dopiero jak jedziemy latem, to czuć, że ten smak jest zupełnie inny” – opowiada gość podcastu.
Placinta, zama i czapka Guguță – kulinarne skarby regionu
Choć Mołdawia jest krajem niewielkim, wypracowała wyrazistą i rozpoznawalną markę kulinarną. Jednym z jej symboli jest placinta – tradycyjny placek z prostego ciasta, smażony na patelni lub pieczony z rozmaitymi nadzieniami. W wersji wytrawnej króluje brynza (biały ser, tradycyjnie owczy, przypominający nieco ser bałkański) połączona ze świeżą zieleniną.
Na słodko placintę przygotowuje się między innymi z dynią lub wiśniami, które w Mołdawii są wyraźnie słodsze niż odmiany znane z polskich sadów. Oleg Rusnak zwraca też uwagę na deser o nazwie czapka Guguță – to misterna konstrukcja z wypiekanych rurek wypełnionych wiśniami, ułożonych w stożek przypominający tradycyjną mołdawską czapkę i obficie polanych ubitą słodką śmietanką.
Wśród zup niekwestionowanym klasykiem jest zama – aromatyczny wywar na bazie mięsa i warzyw z makaronem, a także lokalny barszcz. Obie potrawy łączy obowiązkowy dodatek: podaje się je zawsze ze świeżym pieczywem oraz solidną porcją kwaśnej śmietany dodawanej bezpośrednio na talerz.
Od „winogronowych kompotów” do światowej czołówki enoturystyki
Gdy Oleg Rusnak pyta Polaków o pierwsze skojarzenia z jego ojczyzną – o ile nikt nie pomyli jej z Mongolią lub Macedonią – niemal zawsze słyszy o winie. Tradycje winiarskie w tym regionie należą do najstarszych w Europie i sięgają czasów starożytnych, jednak dekady przynależności do ZSRR odcisnęły na branży swoje piętno.
„Przez lata rynek rosyjski nie wymagał zbyt wiele od producentów. Czasy Związku Radzieckiego i lata 90. sprawiły, że Mołdawia stała się świetnym producentem kompotów winogronowych – miało być słodko i miało klepać, nie musiało smakować. Ostatnie 20 lat bardzo to zmieniło” – tłumaczy Oleg Rusnak.
Dziś w kraju działa coraz więcej małych, rzemieślniczych winnic produkujących trunki dorównujące jakością zachodnioeuropejskim standardom. Co więcej, w zestawieniach światowej turystyki winnej (enoturystyki) Mołdawia zdołała wyprzedzić nawet Portugalię.
Tuż pod Kiszyniowem znajdują się dwa obiekty wpisane do Księgi Rekordów Guinnessa:
- podziemne miasta winne Cricova,
- Mileștii Mici, szczycące się najdłuższymi na świecie piwnicami na wino w naturalnych wapiennych korytarzach oraz największą kolekcją butelek na globie.
Zdaniem Olega Rusnaka najlepszym momentem na podróż jest wrzesień, kiedy w całym kraju odbywają się cotygodniowe festiwale wina, a stragany wciąż uginają się od dojrzałych w słońcu owoców.
Posłuchaj całej rozmowy z Olegiem
Pełną rozmowę z gościem poprowadził Łukasz Załuski, redaktor naczelny National Geographic Polska. Wideo można obejrzeć poniżej, a także na naszym kanale YouTube i w serwisie Spotify.
Źródło: National Geographic Polska