Słynne zdjęcie Margaret Hamilton stojącej obok sterty wydruków kodu oprogramowania opracowanego do modułów księżycowego, dowodzenia i serwisowego pojazdów programu Apollo wykonano w 1969 roku w Instytucie Technologicznym Massachusetts, czyli słynnym MIT. Margaret miała wówczas 33 lata i kierowała dwoma, liczącymi łącznie 400 osób, zespołami programistów, przed którymi postawiono pionierskie zadanie stworzenia oprogramowania do statków programu księżycowego.
WIDEO…
Logika przede wszystkim
Hamilton urodziła się w 1936 roku w Paoli w stanie Indiana. Pochodziła z rodziny o tradycjach naukowych i często powtarzała, że do poszukiwań matematycznych inspirował ją ojciec – filozof i poeta Kenneth Heafield. W 1955 roku rozpoczęła studia matematyczne na Uniwersytecie Michigan, a następnie przeniosła się do Earlham College, gdzie w 1958 roku uzyskała stopień licencjata z matematyki. W tym samym czasie studiowała również filozofię.
W 1959 roku przeprowadziła się z mężem Jamesem Coxem Hamiltonem do Bostonu, gdzie on studiował prawo na Harvardzie, a ona podjęła pracę na MIT. Małżonkowie rozwiedli się w 1967 roku, w szczytowym okresie programu Apollo.
Od 1961 roku Hamilton pracowała jako programistka w MIT Lincoln Laboratory przy projekcie SAGE, będącym pierwszym amerykańskim systemem obrony powietrznej. Pisała oprogramowanie dla prototypowego komputera AN/FSQ-7 (XD-1), służącego Siłom Powietrznym do wykrywania wrogich samolotów, i właśnie tam zainteresowała się niezawodnością oprogramowania.
Programistka programu Apollo
W 1965 roku, gdy planowała dalsze studia, mąż pokazał jej ogłoszenie Laboratorium Aparatury MIT, które szukało ludzi do stworzenia oprogramowania mającego „wysłać człowieka na Księżyc”. Zgłosiła się i została zatrudniona jako pierwsza programistka w projekcie Apollo.
– Z mojej perspektywy samo doświadczenie pracy nad oprogramowaniem: projektowanie go, tworzenie, rozwijanie, obserwowanie jego działania i wyciąganie z tego wniosków dla przyszłych systemów, było co najmniej równie ekscytujące jak wydarzenia związane z misją. Nie było drugiej szansy. Wiedzieliśmy o tym. Traktowaliśmy naszą pracę poważnie; wielu z nas rozpoczynało tę drogę, mając dwadzieścia kilka lat. Wymyślanie rozwiązań i nowych pomysłów było przygodą. Oddanie i zaangażowanie były czymś oczywistym. Wszyscy darzyliśmy się wzajemnym szacunkiem. Ponieważ oprogramowanie było tajemnicą, czarną skrzynką, najwyższe kierownictwo dawało nam całkowitą swobodę i obdarzało nas zaufaniem. Musieliśmy znaleźć sposób i znaleźliśmy. Z perspektywy czasu byliśmy najszczęśliwszymi ludźmi na świecie; nie mieliśmy wyboru, musieliśmy być pionierami – wspominała Margaret Hamilton w rozmowie z MIT News w 2009 roku.
Na ratunek astronautom
Hamilton kilkukrotnie ratowała projekt Apollo. Najczęściej przywoływanym przykładem jest tzw. „błąd Lauren”, nazwany imieniem jej córki. Czteroletnia córka Margaret bawiła się w Laboratorium Aparatury symulatorem modułu dowodzenia i przypadkowo uruchomiła w trakcie symulowanego lotu program przedstartowy P01, co zawiesiło symulator. Hamilton dopisała do dokumentacji ostrzeżenie i zaproponowała zabezpieczenie w oprogramowaniu, ale odrzucono je, uznając, że wyszkoleni astronauci nie popełnią takiego błędu. W 1968 roku podczas misji Apollo 8 Jim Lovell uruchomił P01 w trakcie lotu i utracił dane nawigacyjne. Zespół Hamilton naprawił problem, a jej zmiany trafiły na stałe do programu. Był to wczesny przykład tzw. programowania defensywnego.
Najsłynniejszy wkład Hamilton to misja Apollo 11 w lipcu 1969 roku. Tuż przed lądowaniem komputer pokładowy zgłosił błąd 1202, bo z powodu usterki przełącznika został przeciążony. Oprogramowanie stworzone przez Hamilton i jej zespół potrafiło jednak wyłączyć mniej ważne zadania i skupić się na kluczowych, więc centrum w Houston zaufało mu i zezwoliło na lądowanie. Dzięki temu ludzie po raz pierwszy stanęli na Księżycu.
Ikona nauki i figurka Lego
Hamilton pracowała w Laboratorium Aparatury także w latach 70. Wraz z wygaszaniem programu Apollo laboratorium oddzieliło się od MIT i jako Draper Laboratory zaczęło działać niezależnie.
W 1976 roku założyła firmę Higher Order Software, opartą na jej podejściu do inżynierii oprogramowania, które stawiało na zapobieganie błędom i odporność na awarie. Dekadę później powstała kolejna firma, Hamilton Technologies. Głównym produktem firmy jest Universal Systems Language (USL), język modelowania i metodyka projektowania złożonych systemów.
Margaret Hamilton jest ikoną kobiet w nauce i technice. Zainspirowała całe pokolenia badaczek. Za swoją pracę uzyskała wiele nagród i wyróżnień. Wśród nich własną figurkę Lego w zestawie upamiętniającym kobiety z historii NASA, zaprojektowanym pierwotnie przez Maię Weinstock z MIT.
Źródło: MIT
