Współcześnie wielbłądy nie kojarzą się raczej z wyjątkową walecznością. Zwierzęta te walczą przede wszystkim z długotrwałymi upałami, a nie z wygłodniałymi drapieżnikami. Nie zawsze jednak tak musiało być, o czym świadczą najnowsze badania przedstawione przez „New Mexico Museum of Natural History and Science".
WIDEO…
Skarbiec pełen wielbłądów
Choć dopiero teraz amerykańscy naukowcy sklasyfikowali wymarły gatunek wielbłąda, jego szczątki były znane paleontologom od lat. Znaczna część pozostałości po tym i wielu innych wymarłych ssakach trafiła do kolekcji Childsa Fricka, milionera i pasjonata paleontologii. Badacz, wywodzący się z niezwykle zamożnej rodziny przemysłowców, zgromadził pokaźne zbiory, które w latach 70. XX wieku liczyły już ponad 200 tysięcy skamieniałości ssaków. Obecnie kolekcja znajduje się w zbiorach Amerykańskiego Muzeum Historii Naturalnej w Nowym Jorku.
– To siedem pięter magazynów, a każde z nich ma powierzchnię boiska futbolowego. Na jednym tylko piętrze znajduje się około 20 tysięcy okazów wielbłądowatych – mówił o kolekcji Fricka paleontolog Donald Prothero, jeden z autorów badania. Naukowiec już w latach 80. XX wieku rozpoczął analizę zgromadzonych przez milionera skamieniałości wielbłądowatych. Wieloletnie badania, prowadzone we współpracy z innymi naukowcami, pozwoliły mu stworzyć kompleksowy obraz różnorodności tych zwierząt, które przed milionami lat zamieszkiwały Amerykę Północną. Jednym z nich był właśnie opisany przez badaczy wielbłąd-wampir.
Wampirzy wielbłąd
Skamieniałości Vampyrocamelus welshi trudno pomylić ze szczątkami jakiegokolwiek innego wielbłąda. Jego uzębienie, przypominające ostre sztylety, znacząco odbiegało od tego, które znamy u współczesnych dromaderów. To właśnie dzięki niemal 5-centymetrowym kłom gatunek wielbłąda żyjący około 13 milionów lat temu zasłużył na nazwę nawiązującą do najsłynniejszego mieszkańca Transylwanii. Ze względu na niezwykłe uzębienie zespół naukowców nazwał prehistoryczne zwierzę „wielbłądem wampirzym”.
Przednie uzębienie nie było jednak jedyną potencjalną bronią tego ssaka. Zęby przedtrzonowe Vampyrocamelus również przypominały ostre ostrza, dzięki czemu zwierzę dysponowało dodatkową parą groźnie wyglądających zębów.
Ale po co wielbłądowi żyjącemu ponad 7 milionów lat temu na terenach dzisiejszej Ameryki Północnej takie uzębienie? Jedna z hipotez zakłada, że ostre kły służyły do obrony przed drapieżnikami, w tym dużymi kotowatymi zamieszkującymi ówczesne sawanny. Zdaniem Katherine Marriott, paleontolożki z Amerykańskiego Muzeum Historii Naturalnej, bardziej prawdopodobne jest jednak, że samce wykorzystywały je podczas walk o partnerki. Podobne zachowania godowe obserwuje się u współczesnych wielbłądów, których samce również gryzą swoich rywali w okresie godowym. Niewykluczone także, że imponujące uzębienie pomagało przyciągać samice, które same nie posiadały tak rozwiniętych kłów. Ostateczne wyjaśnienie tej zagadki może przynieść analiza mikroskopijnych śladów zużycia zębów, pozwalająca ustalić, w jaki sposób prehistoryczne zwierzęta wykorzystywały swoje niezwykłe uzębienie.
Kraina prehistorycznych wielbłądów
Kolejne badania ukazują, jak zróżnicowany i niesamowity był świat prehistorycznych wielbłądów. Choć współcześnie na świecie spotkać można jedynie trzy gatunki właściwych wielbłądów, w przeszłości po naszej planecie kroczyło zdecydowanie więcej tych ssaków, różniących się rozmiarami i cechami anatomicznymi. Oprócz Vampyrocamelusa badaczom udało się opisać m.in. Megacamelusa – olbrzymiego ssaka późnego pliocenu, który mógł osiągać nawet ponad 3,5 metra wysokości i ważyć niemal 4 tony. Wielbłąd wielkości dzisiejszego słonia przemierzał sawanny Ameryki Północnej około 5 milionów lat temu.
– W Nebrasce znajdują się stanowiska paleontologiczne, na których z jednego wykopu wydobywamy szczątki siedmiu lub ośmiu różnych gatunków wielbłądów – mówi Prothero, podkreślając, że różne gatunki tych zwierząt żyły obok siebie na jednym terenie. Terenie, którym przed milionami lat władały niezwykłe wielbłądowate.
Źródło: Science, New Mexico Museum of Natural History & Science