Jako dzieci jesteśmy w ciągłym ruchu, jako nastolatki i młodzi dorośli spędzamy weekendowe wieczory na parkiecie, a potem często przestajemy. Bo brakuje czasu, bo zmęczenie, bo [miejsce na twoją wymówkę]... Okazuje się, że to bardzo duży błąd – badania pokazują, że taniec to doskonałe lekarstwo dla mózgu.

Badania pokazują, że taniec angażuje rozległe obszary kory mózgowej oraz kilka głębokich struktur mózgowych. Ostatni opisowy przegląd systematyczny tej terapii obejmował osiem badań, z których wszystkie wykazały zmiany w strukturze mózgu po zastosowaniu tanecznej terapii. Pozytywne zmiany obejmowały obszary odpowiedzialne za pamięć, kontrolę ruchu i komunikację między dwiema półkulami.

 

Terapia tańcem wykorzystuje ruch do wzmocnienia integracji ciała i umysłu i zmniejszenia niepożądanych objawów w przypadku niektórych schorzeń psychicznych. W przeciwieństwie do terapii werbalnych, terapeuci tańcem starają się nawiązać porozumienie z pacjentem na poziomie intuicyjnym, co sprawia, że ciało w ruchu jest jednocześnie nośnikiem terapeutycznych treści, jak i ich bezpośrednim odbiorcą. 

 

Podobnie jak w przypadku bardziej tradycyjnych form psychoterapii, ta forma leczenia może być stosowana na wiele różnych sposobów – może łączyć taniec z rozmową, może odbywać się przy muzyce lub w zupełnej ciszy. Niektórzy terapeuci tańczą ze swoimi pacjentami, inni za to wolą ich obserwować i w ten sposób odczytywać to, co ma do przekazania ich mózg. Nie ma złotego środka – jeśli terapia wiąże się z tańcem, wszystkie metody są skuteczne.

 

Jedno z najbardziej przekonujących badań wspierających tę ideę zidentyfikowało i zbadało unikalne zestawy elementów ruchowych, które mogą wywoływać uczucie szczęścia, smutku, strachu lub gniewu. Eksploracja nowych ruchów może wywołać u pacjentów nowe uczucia i emocje, jak również ułatwić dostrzeżenie większego wachlarza możliwości w trudnych sytuacjach. Niektóre nowe lub stare wzorce ruchowe mogą przywołać stłumiony materiał emocjonalny i pomóc osobom zmagającym się z problemami psychicznymi w lepszym zrozumieniu siebie i swojego otoczenia.

 

Skojarzenia pomiędzy emocjami i poszczególnymi sekwencjami ruchowymi były w przeszłości wykorzystywane do diagnozy lub rozpoznawania emocji, jednak współczesna nauka idzie dalej, szukając nowszych ruchowych recept na poprawę stanu psychicznego.

 

 

Katarzyna Mazur