Budowali autostradę. Pod spodem natknęli się na jej odpowiednik sprzed 2 tysięcy lat

Wyżynny region Jury Szwabskiej w obecnych Niemczech stanowi wyjątkową, geograficznie zamkniętą krainę rozciągającą się na długości 200 i szerokości 45 kilometrów.

Ze względu na swoje specyficzne ukształtowanie, obszar ten stał się kluczowym elementem rzymskiej strategii ekspansji już w I wieku n.e. Imperium Rzymskie potrzebowało pewnych szlaków komunikacyjnych, które pozwoliłyby kontrolować nowo zdobyte terytoria i łączyć odizolowane obozy wojskowe. Stworzono system obronny zwany Alblimes (limes szwabski).

Nowe znalezisko ogłoszone przez Krajowy Urząd Ochrony Zabytków Badenii-Wirtembergii dotyczy infrastruktury rzymskiej w tym regionie.

Archeolodzy na budowie

Trwają pracę nad rozbudową autostrady A8 w okolicy miejscowości Drackenstein. Poprzedziły je szeroko zakrojone badania archeologiczne. Taka praktyka jest powszechna w całej Europie – przed wielkimi inwestycjami najpierw teren sprawdzają archeolodzy.

Nikt jednak nie spodziewał się, że planowana trasa nowej arterii natrafi na jeden z najważniejszych szlaków komunikacyjnych starożytnego świata.

Jak wygląda antyczna droga?

Wynik badań okazały się zaskakujące. Archeolodzy zdołali odsłonić niemal 90-metrowy odcinek antycznego traktu. Co najbardziej fascynujące z punktu widzenia inżynierii, nowoczesna autostrada A8 przecina tę rzymską drogę pod kątem niemal idealnie prostym (90 stopni).

To odkrycie potwierdza, że starożytni projektanci wybierali optymalne punkty w terenie, które nawet po dwóch tysiącach lat pozostają kluczowe dla współczesnych budowniczych.

– Znaleziska te rzucają nowe światło na powstanie, znaczenie i wykorzystanie jednej z najstarszych dróg w Badanii-Wirtembergii. Badania pokazują, że budowa nowoczesnych szlaków komunikacyjnych, prowadzona pod nadzorem konserwatorskim, jest nie tylko kluczowa dla współczesnego rozwoju regionu, ale także wzbogaca naszą wiedzę o ewolucji krajobrazu kulturowego oraz dziedzictwie kulturowym Badanii-Wirtembergii – podkreśla dr René Wollenweber z Krajowego Urząd Ochrony Zabytków w rejencji Stuttgart.

Jak wyglądała starożytna „autostrada”?

Rzymianie wykorzystali do jej budowy lokalny biały wapień jurajski, wydobywany bezpośrednio z otoczenia szlaku. Kamienie te były starannie układane i tworzyły solidną podstawę, zdolną wytrzymać ciężki transport i przemarsze legionistów.

Droga ta, wytyczona prawdopodobnie pod panowaniem cesarza Wespazjana, przez ponad wiek wyznaczała fizyczną granicę między Imperium Rzymskim a barbarzyńską Germanią.

Ślady marszu i rzymskie bogactwa

Archeolodzy odkryli w pobliżu drogi liczne rzymskie gwoździe do butów zgubione przez żołnierzy maszerujących na granice imperium. Obok nich znajdowała się moneta z brązu (dupondius), na której mimo upływu czasu wciąż można dostrzec zarys twarzy władcy, najprawdopodobniej cesarza Domicjana. Te drobne przedmioty, zdaniem odkrywców, potwierdzają strategiczną i ekonomiczną rolę drogi jako kręgosłupa prowincji Germania Superior.

Groby pod traktem

Największym zaskoczeniem okazało się jednak to, co archeolodzy znaleźli bezpośrednio pod rzymską konstrukcją. Okazało się, że budowniczowie cesarscy wznieśli swój trakt w miejscu użytkowanym tysiąclecia wcześniej, bo natrafiono tam na urnę z okresu późnej epoki brązu wraz z charakterystyczną szpilą. Nie jest jasne, czy zrobili to celowo. Być może dalsze badania przyniosą odpowiedź.

Źródło: Krajowy Urząd Ochrony Zabytków Badenii-Wirtembergii

Nasz autor

Szymon Zdziebłowski

Dziennikarz naukowy i podróżniczy, z wykształcenia archeolog śródziemnomorski. Przez wiele lat był związany z Serwisem Nauka w Polsce PAP. Opublikował m.in. przewodniki turystyczne po Egipcie oraz popularnonaukowe książki: „Wielka Piramida. Tajemnice cudu starożytności” i „Bogowie Polski. Szamani, megality i zapomniane słowiańskie bóstwa”. Miłośnik niewielkich, lokalnych muzeów. Uwielbia długie trasy rowerowe, szczególnie te prowadzące wzdłuż rzek.