Budowa najwyższych wieżowców świata to nie tylko wyścig o kolejne metry, ale również sprawdzian możliwości współczesnej inżynierii. Realizacja takich projektów wymaga ogromnych nakładów finansowych, zaawansowanych technologii i wieloletniego planowania. Nie wszystkie inwestycje przebiegają jednak zgodnie z harmonogramem, a niektóre zostają wstrzymane na lata, zanim ponownie pojawi się szansa na ich ukończenie. Jednym z takich przykładów jest wieżowiec w Chinach, który mimo burzliwej historii budowy zapisał się właśnie w Księdze Rekordów Guinnessa.
WIDEO…
Tianjin 117. Historia wieżowca, którego budowę wstrzymano na dekadę
Budowa Tianjin 117, znanego również jako Goldin Finance 117, rozpoczęła się w sierpniu 2008 roku. Wieżowiec powstawał w chińskim Tiencinie jako część rozległego kompleksu biznesowo-usługowego, który miał przyciągać międzynarodowe firmy i zamożnych inwestorów. Projekt zakładał wzniesienie jednego z najwyższych budynków świata, wyposażonego w biura, hotel i przestrzenie rekreacyjne. We wrześniu 2015 roku konstrukcja osiągnęła docelową wysokość, jednak kilka miesięcy później prace zostały wstrzymane.
Przyczyną były problemy finansowe dewelopera Goldin Properties, pogłębione przez załamanie chińskiego rynku akcji. W rezultacie niemal 600-metrowy drapacz chmur przez kolejną dekadę pozostawał nieukończony, trafiając do Księgi Rekordów Guinnessa jako najwyższy nieużytkowany budynek na świecie.
Przełom nastąpił w kwietniu 2025 roku, kiedy po niemal dziesięciu latach wznowiono budowę. W marcu 2026 roku rozpoczęto montaż stalowej konstrukcji charakterystycznej korony wieżowca, co potwierdziło postępy prac. Zgodnie z aktualnym harmonogramem ukończenie Tianjin 117 przewidziano na koniec 2027 roku.
Najwyższa winda w budynku. Nowy rekord Guinnessa
Pomimo wieloletniego opóźnienia Tianjin 117 zapisał się właśnie w historii transportu pionowego. 6 listopada 2026 roku Księga Rekordów Guinnessa oficjalnie potwierdziła rekord ustanowiony przez dwie windy Otis SkyRise, których trasa między najniższym a najwyższym przystankiem wynosi 597,2 m. Poprzedni wynik, wynoszący 578,5 m, należał do urządzeń Mitsubishi Electric zainstalowanych w Shanghai Tower, tym samym rekord został pobity o 18,7 m.
Pokonanie niemal 600-metrowej trasy wymaga jednak znacznie więcej niż odpowiednio mocnego silnika. Wraz z wydłużaniem szybu rośnie masa stalowych lin, które muszą utrzymywać kabinę i przenosić siły powstające podczas przyspieszania oraz hamowania. Problemem stają się również drgania lin, hałas i zmiany ciśnienia powietrza podczas szybkiej jazdy. Dlatego w Tianjin 117 zastosowano m.in. liny o wysokiej wytrzymałości, aerodynamicznie zaprojektowane kabiny oraz system odzyskiwania energii podczas hamowania.
Otis odpowiada łącznie za dostarczenie 266 wind i schodów ruchomych. Wśród nich znajdą się także 53 windy dwupokładowe, wyposażone w dwa poziomy kabinowe umieszczone jeden nad drugim. Pozwala to jednocześnie obsługiwać dwa sąsiednie piętra i przewozić więcej pasażerów bez konieczności budowania dodatkowych szybów. Dwie z tych wind mają osiągać prędkość do 12 m/s, czyli 43,2 km/h, co stanowi najwyższą wartość w ofercie producenta.
Tianjin 117 a Varso Tower. Jak wypada rekordowa winda na tle najwyższego budynku w Polsce?
Skalę chińskiego osiągnięcia najlepiej pokazuje porównanie z warszawskim Varso Tower, najwyższym budynkiem w Polsce i całej Unii Europejskiej. Zaprojektowany przez pracownię Foster + Partners wieżowiec mierzy 310 m, przy czym na tę wysokość składają się 230-metrowa część budynku oraz 80-metrowa iglica. Oznacza to, że sama trasa rekordowych wind w Tianjin 117 jest niemal dwukrotnie dłuższa niż całkowita wysokość warszawskiego drapacza chmur i ponad dwa i pół razy dłuższa niż jego część użytkowa. Taras widokowy Varso znajduje się na wysokości 230 m, podczas gdy windy w chińskim wieżowcu mają docierać do położonego znacznie wyżej punktu obserwacyjnego.
Rozwiązania zastosowane w Warszawie i Tiencinie odpowiadają jednak na nieco inne potrzeby. Projektowanie systemów transportu pionowego zależy bowiem nie tylko od wysokości budynku, ale również od liczby użytkowników, układu pięter i przewidywanego natężenia ruchu. W biurowcach szczególnie ważna jest sprawna obsługa pasażerów w godzinach szczytu, natomiast w najwyższych wieżowcach dodatkowym wyzwaniem staje się pokonywanie ogromnych odległości. Dlatego długość trasy windy, choć może być podstawą rekordu Guinnessa, nie przesądza o wydajności całego systemu. Rekord Tianjin 117 pozostaje jednak znaczącym osiągnięciem inżynieryjnym, pokazującym możliwości współczesnych technologii.
