10 dni, których nigdy nie zapomni. Podróż na motocyklu przez Wietnam

Do biura Offrad Wietnam przyjechaliśmy o 7 rano by załadować motory. Gdy wyruszaliśmy w Hanoi zaczęły się godizny szczytu. Ten obrazek nie pokazuje do końca jaki chaos panuje tam na ulicach. Motory są wszędzie!

Po wyjechaniu z centrum zrobiliśmy sobie grupowe zdjęcie. Stoję trzeci od lewej, jako szósty stoi nasz przewodnik. Jak widać byliśmy dobrze zabezpieczeni.

Za miastem widoki zapierały dech. Przyroda była wspaniała!

Gdy zaczęliśmy wspinać się po górskich drogach naszym oczom ukazały się słynne wietnamskie pola ryżowe.

Oprócz pól mieliśmy też tak piękne widoki jak ten.

Jedną z rzeczy, które poznałem natychmiast, była szerokość dróg. W Wietnamie są straszliwie wąskie. NIe ma tu miejsca na błędy, szczególnie gdy będziesz mijać się z ciężarówką.

Po drodze mijaliśmy takie, którym ta sztuka się nie udała.

Po drodze napotkaliśmy rzekę, która blokowała nam dalszą drogę. Przekroczyliśmy ją promem.

To właśnie w tym miejscu po raz pierwszy posmakowałem podróży terenowej.

Trafiliśmy także na taki most. Na szczęście nie musieliśmy go przekraczać.

To pierwsza wioska, do której dotarliśmy. Tego typu drogi są standardem w tym miejscu.

Niedługo później warunki znacznie się pogorszyły. Jechaliśmy przez zupełnie zalane drogi.

Sierpień to w Wietnamie pora deszczowa, dlatego burza mogła spaść na nas w każdej chwili.

Deszcze nie trwały zwykle długo, ale znacznie pogarszały nasze warunki jazdy. Na zdjęciu nasz przewodnik.

Będąc początkującym w takich sytuacjach ustępowałem miejsca doświadczonym i jadąc z tyłu pokonywałem przeszkodę.

Tu woda kompletnie zalała drogę. Musieliśmy jechać ostrożnie by nie zalać silników.

Kilkukrotnie podczas tej podróży zatrzymywaliśmy się i czekaliśmy aż lokalni kierowcy ciężarówek pokażą nam drogę.

Nigdy nie wiesz kogo spotkasz na takiej drodze. Na zdjęciu ludzie pchający załadowany bambusem wózek pod górę.

Lokalna kobieta ze swoimi zbiorami.

Dzieci jadące na grzebiecie mułów.

Stada mułów wcale nie były bezpieczne. Jeden z naszych towarzyszy zderzył się z jednym. Na szczęście ani zwierzęciu, ani kierowcy nic się nie stało. Gdyby zwierzę zginęło trzeba byłoby zapłacić właścicielowi jego wartość.

Okoliczni mieszkańcy byli bardzo przyjaźni, niektórzy nawet za nami biegli.

Podróżując bocznymi drogami trafialiśmy na stada bawołów. Przepuszczaliśmy je i jechaliśmy dalej.

Kilka razy zatrzymywaliśmy się by skosztować lokalnych napojów i jedzenia.

Część nocy spędziliśmy w takich wioskowych domkach.

Tak wyglądało miejsce do spania. Na szczęście nikt z nas nie chrapał.

Tradycyjny wietnamski posiłek składa się z wieprzowiny, zawijańców i warzyw. Czasem jest także kurczak. Kobiety i mężczyźni jadają osobno.

Podczas podróży wypadły akurat moje urodziny. Świętowaliśmy je winem ryżowym.

Zwykle jednak zatrzymywaliśmy się częściej w miasteczkach niż wioskach. Choć i tu utwardzone ulice były bardzo krótkie.

Przykład francuskiej architektury kolonialnej. Francuzi okupowali ten teren na przestrzeni lat 1873-1954. Obecnie jest tu hotel.

W jednym z hoteli natrafiliśmy na boisko do badmintona. To popularny sport w tym kraju.

Sapa to jedyne naprawdę turystyczne miasto na naszej trasie. Mieszka tu około 130 tysięcy ludzi. To popularne miejsce wśród wędrujących po górach.

Niestety w trakcie naszej podróży nadszedł tajfun, który uniemożliwił podróżowanie w góry. Jak widać z gór lała się woda!

Kiedy deszcz przestał padać naszym oczom ukazał się cudny widok!

Niestety żywioł spowodował ogromne zniszczenia na drogach.

Zwróć uwagę na wąskie przejście. Łatwo tu spaść z góry. Nam, na motocyklach, była łatwiej. Inni musieli płacić 100$ żeby przejechać z tymi, którzy mieli transport.

Na tym zdjęciu widać jak wiele błota spadło ze zbocza na drogę.

Ale w końcu udało nam się przedrzeć!

Po całym dniu drogi dotarliśmy z powrotem do Hanoi.

Tak wyglądał mój pojazd po podróży, którą do dziś wspominam jako najlepszą w życiu!