Tego odkrycia dokonano w regionie Blue Mountains w Australii, który jest bardzo bogaty w dziedzictwo archeologiczne. Do tej pory udokumentowano tu ponad 200 schronisk skalnych ze sztuką naskalną i narzędziami Aborygenów.
WIDEO…
Obszar ten jest jednak bardzo trudno dostępny, pełen rozpadlin porośniętych gęstym buszem. Z tego powodu zbadano zaledwie ok. 10% tego terenu. Piesze poszukiwania są powolne, kosztowne i ryzykowne, przez co setki stanowisk archeologicznych pozostaje ukrytych pod koronami drzew.
Gulamada Project. Naukowcy ramę w ramię z rdzenną ludnością
W odpowiedzi na te wyzwania powstała inicjatywa badawcza Gulamada, która łączy najnowocześniejsze technologie teledetekcyjne, czyli niewymagające wbijania łopaty w ziemię, ze współpracą z przedstawicielami Aborygenów. Zespołem kierowali dr Jacob Bongers z Uniwersytetu w Sydney, dr Amy Mosig Way z Uniwersytetu w Sydney oraz Australian Museum oraz Wayne Brennan reprezentujący rdzenną społeczność. Wyniki analiz opublikowano właśnie na łamach czasopisma „Remote Sensing”.
Prześwietlić gęsty busz. Dron z laserem
Badacze użyli drona DJI M350 z zamontowanym na nim skanerem laserowym (zatem wykorzystującym technologię LiDAR), który wysyła impulsy laserowe przenikające przez korony drzew i następnie tworzy trójwymiarowe chmury punktów o wysokiej rozdzielczości. Następnie wykorzystano GIS, czyli System Informacji Geograficznej, który „nakarmiono” pozyskanymi nowymi danymi. Dodano do nich wcześniej znane informacje na temat badanego terenu.
Taka metoda okazała się skuteczna. W ten sposób naukowcy wykryli trzy wcześniej niezarejestrowane schroniska skalne zawierające sztukę naskalną – w tym wyraziste szablony czerwonych dłoni wykonane ochrą – oraz liczne kamienne artefakty.
Warto wspomnieć, że skanowanie laserowe jest z powodzeniem stosowane przez polskich archeologów. Dzięki niemu udało się kilka lat temu zlokalizować nieznane megality w Wielkopolsce.
Cyfrowa archeologia w natarciu
Zdaniem inicjatorów projektu, wyniki dowodzą, że nowa metodyka cyfrowej archeologii umożliwia inwentaryzację niedostępnych rejonów znacznie szybciej i taniej niż w czasie badań powierzchniowych. Umożliwi też lepszą i bardziej dokładną inwentaryzację dziedzictwa rdzennych społeczności Australii. – Co ważne, nasza metodologia pomaga poszerzać rejestr aborygeńskich stanowisk kulturowych w Górach Błękitnych i ma potencjał, by zostać zastosowana również w innych regionach – powiedział dr Bongers.
Zespół naukowców planuje rozszerzenie badań na inne terytoria, w tym na tropikalne sawanny w zachodnim Arnhem Land i półpustynne tereny zachodniej Nowej Południowej Walii. – Jednym z najbardziej satysfakcjonujących aspektów projektu Gulamada było stworzenie studentom możliwości zdobycia praktycznego doświadczenia w badaniach nad dziedzictwem kulturowym w ramach projektu zorientowanego na społeczność – mówi dr Way.
Źródło: Remote Sensing
