Nie tylko w bieli. Oto stroje ślubne z różnych zakątków świata

Kolorem dominującym podczas tradycyjnych chińskich ceremonii ślubnych jest czerwień. Symbolizuje szczęście i pomyślność. Tradycyjny damski strój ślubny składa się z czerwonej szaty i charakterystycznego nakrycia głowy – korony z motywami feniksów i smoków wykonanej z piór zimorodka, pereł i kamieni szlachetnych. Wywodzi się ona z czasów dynastii Ming, kiedy to stanowiła nakrycie głowy noszone przez kobiety z wyższych sfer podczas formalnych okazji. Tradycyjne stroje dominują dziś przede wszystkim na Tajwanie. W Chinach kontynentalnych moda ślubna jest bardziej zróżnicowana i wiele pań decyduje się na białe lub czerwone suknie w zachodnim stylu.

Źródło: centrum lotnicze Sky4Fly.net

Tradycyjne obrzędy ślubne w Japonii odbywają się zgodnie ze wskazaniami szintoizmu. Kostium ślubny pani młodej składa się z kimono, któremu towarzyszą japońskie sandały na koturnach. Głowę kobiety zdobi charakterystyczne nakrycie mające zakryć jej „rogi” zazdrości i egoizmu. Stanowi ono symbol kobiecego posłuszeństwa w małżeństwie. Kolor szaty ślubnej najczęściej jest śnieżnobiały, czasem zawiera czerwone wstawki. W przeszłości również skóra kobiety była malowana na biało. Wbrew pozorom szintoistyczny obrzęd ślubny ma dość krótką historię. Pojawił się dopiero z końcem XIX-wieku w ramach inspirowanej przez władze akcji popularyzowania rodzimej japońskiej religii. Obecnie śluby w tym stylu tracą popularność, a coraz więcej par, niezależnie od wyznawanej religii, decyduje się na ceremonie naśladujące zachodnie wzory.

Krewne przyszłego męża pokrywają twarz panny młodej białą, kredową farbą, a na powiekach, policzkach i czole naklejają dekoracje z cekinów. Głowę zdobią girlandami sztucznych kwiatów, czerwonym welonem i srebrnymi łańcuchami – takie, jakie wieszamy na choince. W dłoni ściska ozdobne lustro: spojrzy w nie już jako żona. Ma jej przypomnieć, że od tej chwili ma być posłuszna mężowi. Tak do ślubu przygotowuja się mieszkający w bułgarskim Rybnowie Pomacy – słowiańscy muzułmanie. Więcej tutaj.

Białą suknię ślubną możemy spotkac na każdej szerokości geograficznej, również w miejscach, w których funkcjonuje ona w oderwaniu od lokalnej kultury i religii. Choć może nawiązywać krojem do miejscowych tradycji, jej rodowód jest bez wątpienia europejski.

- Współcześnie dla mieszkańców Europy i Stanów Zjednoczonych biała suknia ślubna zdaje się być elementem odwiecznej tradycji. W rzeczywistości jednak jej historia jest dość krótka – opowiada Piotr Chalimoniuk z centrum lotniczego Sky4Fly.net. Wszystko zaczęło się w 1840 roku, gdy na ślubnym kobiercu stanęła ubrana w śnieżnobiałą suknię królowa Wiktoria. Zdjęcie z uroczystości obiegło świat, dając początek modzie, która trwa do dziś. Brytyjską władczynie szybko zaczęły naśladować inne arystokratki, a niepraktyczna biel sukni ślubnej pierwotnie podkreślała przede wszystkim wysoki status materialny wychodzącej za mąż kobiety. Z czasem zwyczaj upowszechnił się wśród wszystkich klas społecznych i dopiero wtórnie przypisano białej sukni ślubnej symbolizowanie niewinności i dziewictwa.