Labirynty ulic, łuki dzwonnic i sploty winorośli

Gdy wyruszymy w głąb zachodniego wybrzeża wyspy, dotrzemy do wioski Megalochori, zatopionej w krajobrazie ukształtowanym przez stulecia twardego, wyspiarskiego życia. Wąskie zaułki wioski tworzą gęsty, kamienny labirynt. Przez wieki wysokie mury z ciemnego tufu i nieregularne zakręty stanowiły dla mieszkańców jedyną skuteczną linię obrony przed piratami pustoszącymi Morze Egejskie. Pomiędzy tradycyjnymi, surowymi domostwami wyrastają jednak okazałe rezydencje dawnych właścicieli ziemskich – tak zwane archontiko – oraz strzeliste dzwonnice, które przerzucono nad uliczkami niczym kamienne mosty. 

WIDEO…

player placeholder

Megalochori przez stulecia było winiarskim sercem wyspy. To stąd eksportowano na cały świat słynne, gęste Vinsanto, a tutejsze majątki wyrastały z tego, co urodziła wulkaniczna ziemia. Ten winiarski fenomen to wynik kompromisu człowieka z naturą. Na Santorini niemal nie ma słodkiej wody, letnie opady deszczu praktycznie się nie zdarzają, a porywisty wiatr meltemi i palące słońce niszczą niemal każdą roślinę, która ośmieli się wyrosnąć ponad poziom gruntu. Wyspiarze musieli więc wypracować unikalną w skali świata metodę uprawy: winne krzewy nie pną się po tyczkach czy szpalerach, lecz są mozolnie splatane tuż przy ziemi w niziutkie, okrągłe kosze zwane kouloura. Taka forma tworzy bezpieczne gniazdo – zewnętrzne pędy chronią dojrzewające w środku grona przed wiatrem i niesionym przez niego ostrym pyłem, a nocami wychwytują życiodajną wilgoć z mgieł podnoszących się znad morza.

Co więcej, porowata, wulkaniczna gleba sprawiła, że na wyspę nigdy nie dotarła filoksera, która w XIX wieku zniszczyła większość europejskich winnic. Tutejsza latorośl rośnie na własnych, nieszczepionych korzeniach, sięgających głęboko w spękaną lawę. To z nich szczepy, na czele ze słynnym białym Assyrtiko, czerpią swoją mineralność, rześką kwasowość i wyraźny, słonawy posmak morskiej bryzy.

W ten bogaty pejzaż kulturowy wpisano Vedema Resort, należący do prestiżowego portfolio The Luxury Collection marki Marriott. Odrestaurowano dawne kamienne zabudowania, a sercem tego miejsca uczyniono zabytkową, czterystuletnią canavę – tradycyjną podziemną winiarnię, w której dawni mieszkańcy tłoczyli i leżakowali swoje wina. Dzięki temu luksus zyskuje tu historyczny kontekst, a granica między hotelem a autentyczną wioską staje się w zasadzie niewidoczna.

Vedema Resort
fot. Vedema resort / Gdy wyruszymy w głąb zachodniego wybrzeża wyspy, dotrzemy do wioski Megalochori, zatopionej w krajobrazie ukształtowanym przez stulecia twardego, wyspiarskiego życia

Wioska w wiosce. Architektura, która honoruje przeszłość

W Vedema Resort stworzono  przestrzeń przypominającą samowystarczalną osadę – swoistą wioskę w wiosce. Wąskie, brukowane ścieżki meandrują wśród bielonych fasad, kamiennych murków i pnących się krzewów bugenwilli, prowadząc nas przez enklawę, która w naturalny sposób stapia się z granicami Megalochori. Spacerując, łatwo ulec wrażeniu, że nie przemierza się hotelowego obiektu, lecz kolejną zaciszną uliczkę historycznej miejscowości.

O kameralnym charakterze tego miejsca decyduje przede wszystkim skala: urządzono tu łącznie 74 apartamenty i wille. Na wyspie, która w szczycie sezonu pęka w szwach, taka liczba gwarantuje bezcenny oddech i poczucie absolutnej intymności. Każda przestrzeń mieszkalna została pomyślana jako niezależny azyl z osobnym wejściem, otoczony niskimi murami z wulkanicznego kamienia, które chronią prywatność, a zarazem nie odgradzają od otaczającej przyrody.

Wnętrza są ukłonem w stronę tradycyjnego cykladzkiego budownictwa, zinterpretowanego z myślą o współczesnej wygodzie. Projektanci postawili na czystość formy, łagodne linie i charakterystyczne, kopulaste sklepienia oraz łuki, które w dawnych domach winiarzy zapewniały naturalną cyrkulację powietrza i przyjemny chłód podczas letnich upałów. W palecie barw nie ma przypadkowych tonów. Dominują tu barwy zaczerpnięte wprost z santoryńskiego krajobrazu: złamana biel wapna, ciepłe odcienie piasku i wysuszonej słońcem gliny, zestawione z surowym, ciemnym kamieniem wulkanicznym. Wystrój dopełniają naturalne materiały – lite drewno, chłodny marmur oraz mięsiste tkaniny – nadające przestrzeniom surową, a jednocześnie przytulną elegancję.

Dopełnieniem są strefy zewnętrzne. Apartamenty i wille otwierają się na obszerne, prywatne patio lub taras, wyposażone w podgrzewane wanny z hydromasażem lub własne baseny. To z nich rozpościera się widok na szmaragdowe pasma winorośli, łagodne zbocza opadające ku wybrzeżu oraz majaczące w oddali morze. 

Vedema Resort
fot. Vedema resort / Wnętrza są ukłonem w stronę tradycyjnego cykladzkiego budownictwa, zinterpretowanego z myślą o współczesnej wygodzie.

Zarezerwuj stolik w czterystuletniej winiarni

W Vedema Resort jedzenie jest bezpośrednim przedłużeniem historii i rolniczej tożsamości wyspy. Najbardziej niezwykłym tego doświadczeniem pozostaje wizyta w restauracji Alati, zaaranżowanej we wnętrzu zabytkowej, 400-letniej canavy. Schodząc pod kamienne, łukowe sklepienia dawnej winiarni, wkracza się w przestrzeń oświetloną migoczącym blaskiem świec, gdzie chłód wulkanicznego tufu tworzy unikalną oprawę kolacji. Karta dań, tworzona pod okiem szefa kuchni Rafaela Tsakirisa, skupia się na świeżych rybach i owocach morza poławianych u wybrzeży Cyklad, łącząc tradycyjne smaki wyspiarskie z nowoczesnym kunsztem kulinarnym.

Tutejszą kuchnię definiuje surowa, wulkaniczna gleba. Dojrzewające na niej warzywa cechuje niespotykana koncentracja smaku. W autorskich kompozycjach szefa kuchni królują santoryńskie pomidorki koktajlowe o grubej skórce i głębokiej słodyczy, aksamitna pasta z żółtego grochu (fava), miejscowe białe bakłażany o delikatnym smaku oraz dzikie kapary zbierane ze skalnych szczelin. W rękach zespołu Tsakirisa te tradycyjne produkty stają się fundamentem dań pełnych wyrazistego charakteru.

Kulinarną ofertę dopełniają koncepty o bardziej swobodnym nastroju. Restauracja Trataro – czerpiąca nazwę z greckiego obyczaju serdecznego goszczenia i częstowania przybyszów – zaprasza do biesiadowania przy autentycznych, tradycyjnych greckich recepturach, opartych na darach tutejszej ziemi. W ciągu dnia niespieszny rytm toczy się z kolei w restauracji Pergola, zlokalizowanej przy basenie, w cieniu drewnianych zadaszeń, gdzie podawane są lżejsze dania śródziemnomorskie. Tuż obok działa Circe Bar – z jego tarasu, z kieliszkiem autorskiego koktajlu lub aperitifu w dłoni, można obserwować popołudniowe światło kładące się na okolicznych winnicach.

Zwieńczeniem każdego dnia pozostają degustacje w historycznym Canava Wine Bar. Przegląd tutejszych roczników – od rześkiego, mineralnego Assyrtiko o wyraźnej, słonawej nucie morskiej bryzy, przez rzadkie czerwone Mavrotragano, aż po bursztynowe Vinsanto z podsuszanych na słońcu gron – to spotkanie z najstarszą winiarską tradycją wyspy, której korzenie sięgają głęboko w wulkaniczną skałę.

Vedema Resort
fot. Vedema resort / Tutejsze degustacje w zabytkowej piwnicy stają się fascynującą lekcją historii zamkniętą w szkle.

Podziemne sanktuarium czy czarny piasek?

Po wędrówkach wśród skąpanych w słońcu winnic naturalną przystanią staje się Elios Spa, którego nazwa wywodzi się od greckiego słowa oznaczającego słońce. Filozofia tego miejsca wyrasta z łagodnej energii Cyklad oraz harmonii z naturą. Kartę zabiegów oparto na dwóch precyzyjnie dobranych markach kosmetycznych: greckiej linii ekologicznej Aegli Premium Organics, stworzonej przez lekarkę dr Errikę Papavenetiou, oraz szwajcarskich formułach biotechnologicznych Swissline by Dermalab.

W tutejszych rytuałach egejska tradycja zielarska spotyka się z geologicznym rodowodem wyspy. W autorskim masażu Elios Gold podstawę stanowi olej z pestek winogron – bezpośredni ukłon w stronę winiarskich korzeni Megalochori – połączony z orzeźwiającymi nutami bazylii i cytrusów. W regeneracji ciała po kąpielach słonecznych wykorzystuje się m.in. puder ze zmielonych pestek oliwek, olejek z dzikiej róży oraz okłady oczyszczające łączące błoto z Morza Martwego z minerałami wulkanicznymi. Ukojeniu służą także masaże ciepłym woskiem świec aromaterapeutycznych oraz pielęgnacja twarzy i ciała z wykorzystaniem tradycyjnych kamieni Gua Sha.

Doświadczenie pobytu w Vedema Resort wykracza poza chłodne mury. Jesteśmy zaproszeni do głębszego poznania wyspy poprzez rodzinny program kulturowy Kinship. To propozycja niespiesznego wniknięcia w lokalną społeczność: spotkań z rzemieślnikami z Megalochori, odkrywania tajników wyspiarskich receptur oraz kameralnych degustacji w zabytkowej canavie. W tym miejscu historia przestaje być czymś odległym – staje się żywym doświadczeniem, dzielonym z ludźmi, którzy tworzą współczesne oblicze wyspy.

Nieodłączną częścią tutejszego krajobrazu jest morze. Choć hotel ukryty jest w rolniczym sercu lądu, czeka na nas prywatna strefa na południowym wybrzeżu Santorini, na plaży Perivolos. Tutaj wulkaniczny rodowód Santorini ukazuje się w pełnej krasie: szeroki pas drobnego, czarnego jak heban piasku kontrastuje z krystalicznym błękitem Morza Egejskiego, przypominając o żywiołach, które przed tysiącami lat stworzyły ten niezwykły zakątek świata

Vedema Resort
fot. Vedema resort / Po wędrówkach wśród skąpanych w słońcu winnic naturalną przystanią staje się Elios Spa, którego nazwa wywodzi się od greckiego słowa oznaczającego słońce.
 

W Vedema Resort luksus to rzadki dziś przywilej obcowania z miejscem, które nie zapomniało o swoich korzeniach – enklawą, w której czas wciąż odmierza się rytmem dojrzewających winogron i szumem wiatru płożącego się po wulkanicznej ziemi.

Materiał promocyjny Vadema Resort