Nowa Zelandia
Dawno, dawno temu Ranginui (Ojciec Niebo) i Papatuanuku (Matka Ziemia) pozostawały w miłosnym uścisku. Dopiero ich syn Tane Mahuta (Pan Lasu) oddzielił rodziców, by zapewnić przestrzeń, światło i powietrze oraz pozwolić, by życie zaczęło się rozwijać. Tak według maoryskiej legendy powstał świat. Wszystko, co dziś na nim istnieje, pochodzi od Tane Mahuta.

Pan Lasu ma ponad 45 m wysokości, prawie 5 m średnicy, koronę szerokości prawie 35 m, ponad 1 200 lat i uchodzi za największy na świecie okaz kauri – to właśnie jest trzeci co do wysokości gatunek drzewa na naszej planecie.
Inna maoryska legenda wyjaśnia podobieństwa między kaszalotem i kauri. Z powodu dużych rozmiarów są uważane przez Maorysów za wodzów swoich królestw. Pewnego razu kaszalot wyszedł na brzeg i zaczął namawiać kauri, by poszło razem z nim do morza, które jest świeże i chłodne.

-Nie – odpowiedziało drzewo. – Możesz lubić morze, ale ja wolę stać tutaj z nogami w ziemi. – W porządku – zgodził się kaszalot. – W takim razie zamieńmy się skórami na znak zgody. To dlatego kauri ma dziś cienką korę, z której po skaleczeniu obficie wycieka żywica. Jej skamieniałe bryły (ich skład chemiczny przypomina bursztyn) są znajdowane w ziemi – tak jak bryły ambry w jelitach kaszalotów.

Kauri lub inaczej Soplica australijska (Agathis australis) jest narodowym drzewem Nowej Zelandii. Najwspanialsze okazy rosną w Lesie Waipoua na Wyspie Północnej. Stanowi on największy obszar chroniący od 1952 roku stosunkowo dobrze zachowane lasy kauri. Drzewa są ścinane tylko w wyjątkowych sytuacjach, na przykład w celu wykonania tradycyjnego waka taua (morskiego canoe), dłubanego z całego pnia; zawsze poprzedza to specjalna ceremonia. Inaczej sytuacja wyglądała w XIX wieku, kiedy na wyspę dotarli Europejczycy i rozpoczęli masowy wyrąb cennych drzew. Okazy w Waipoua przetrwały tylko dzięki temu, że rosły w wyjątkowo gęstym buszu.
Pana Lasu, trochę niższego Ojca Lasu albo wyrastające blisko siebie Cztery Siostry można odwiedzić jedynie w towarzystwie maoryskiego przewodnika z agencji Footprints Waipoua – będącej własnością Maorysów. Służy ona edukacji przyrodniczej oraz zapoznawaniu tubylców i turystów z legendami i zwyczajami pierwotnych mieszkańców wyspy.