Lekarz ostrzega przed malarią

Turyści czasami ignorują informacje o zagrożeniu malarią. O tym, jakie może mieć to skutki i jak ich uniknąć mówi dr Piotr Kajfasz z Kliniki Chorób Odzwierzęcych i Tropikalnych Uniwersytetu Medycznego w Warszawie.

Co to jest malaria i jak groźna jest to choroba?

Malaria, zwana w Polsce zimnicą, jest ciężką chorobą pasożytniczą przenoszoną przez komary. W latach 1990–2003 w Europie z jej powodu zmarło ponad 900 osób. Prawdopodobnie zlekceważyły zalecenia dotyczące profilaktyki antymalarycznej.

Jakie są objawy zimnicy?

Pierwsze objawy przypominają grypę lub przeziębienie. Dominują bóle mięśniowo-stawowe, rozbicie, złe samopoczucie, niepokój. Później w typowym napadzie gorączki malarycznej występuje faza zimna (dreszcze), faza gorąca (wzrost ciepłoty ciała do 41°C) i faza zlewnych potów.

Co robić, by nie zachorować?

Profilaktyka powinna składać się z dwóch elementów. Pierwszy to ograniczenie liczby ukąszeń przez komary. Trzeba stosować moskitiery, repelenty na skórę, przed snem spryskać pomieszczenia środkiem owadobójczym, najlepiej zawierającym permetrynę.

Czym najlepiej się smarować?

Najlepsze są preparaty zawierające substancję o skrótowej nazwie DEET. Im wyższe stężenie DEET , tym środek lepszy. Repelenty dostępne są w spreju, płynie, maści, kremie. Wątpliwa jest skuteczność środków z olejków roślinnych o zapachu goździka, bergamotki, lawendy, mięty, eukaliptusa, cytroneli, cedru, czeremchy, pelargonii, melisy, czosnku czy witaminy B1.

A gdy już komar ukąsi?

Nie należy zabijać żerującego komara. Rozprowadzenie na skórze nawet śladowych ilości krwi zwabi kolejne owady.

Na czym polega drugi rodzaj profilaktyki?

Jest nim przyjmowanie tabletek przeciwmalarycznych. Do profilaktyki wykorzystuje się chlorokinę, meflokinę, proguanil, doksycyklinę oraz najnowszy i najskuteczniejszy preparat, w skład którego wchodzi atowakwon i proguanil. Niestety do tej pory nie wyprodukowano skutecznej szczepionki przeciwko malarii. Na wyjazd do Indonezji polecam atowakwon z proguanilem lub doksycyklinę. www.malaria.com.pl, www.cimp.pl

• Powierzchnia: 1,9 mln km2, państwo rozlokowane na 17 508 wyspach (z czego ok. 6 tys. jest zamieszkanych), rozciągniętych po obu stronach równika na długości ponad 5 tys. km.
• Ludność: 240 mln. Duże zróżnicowanie etniczne, najliczniejsze grupy to Jawajczycy (40 proc.), Sundajczycy (15 proc.) i Madurowie (ponad 3 proc.).
• Religia: muzułmanie 86 proc., chrześcijanie 9 proc.
• Języki: Bahasa Indonesia (oficjalny), angielski, holenderski.
• Waluta: rupia indonezyjska (IDR); 1 zł = ok. 3,4 tys. rupii; 1 USD = ok. 11,5 tys. rupii.

• Każda z indonezyjskich wysp ma swój specyficzny mikroklimat. Przyjmuje się, że są dwie pory roku: sucha, która trwa od maja do września, i deszczowa (pozostałe miesiące). W czasie monsunu mogą być problemy z dotarciem do niektórych miejsc (czasem promy nie odpływają z powodu złej pogody), ale za to ceny są niższe (hotele, jedzenie, usługi turystyczne, transport) i co ważniejsze – jest mniej turystów.