Wybierz się na kawę do tych miast w Europie. Gdzie robią najlepsze espresso?

Spis treści:

1. Wiedeń
2. Kopenhaga
3. Paryż
4. Stambuł
5. Madryt
6. Sztokholm
7. Triest

Mówi się, że Etiopia to kolebka kawy, ale Europa z pewnością jest miejscem, w którym rozwinęła się kultura kawowa. Kawa z Afryki dotarła do Jemenu w średniowieczu, a do Turcji w XVI wieku. W XVII wieku ambasadorzy Imperium Osmańskiego obdarowywali kawą paryską rodzinę królewską, a kupcy przywieźli ją do Wenecji. Kawiarnie rozkwitały na całym kontynencie, gromadząc czołowych artystów, filozofów i flâneurów XX wieku.

Relaks przy kawie to niezmienny rytuał, który leży u podstaw europejskiej tradycji. Oto siedem miast, w których miłośnicy kawy mogą odkryć bogactwo lokali: od tradycyjnych salonów z lustrami z XX wieku po minimalistyczne, współczesne kawiarnie trzeciej fali.

Wiedeń

Wiedeń jest wielką damą oryginalnej europejskiej sceny kawowej. Jego wystawne, neorenesansowe i neobarokowe kawiarnie z XIX wieku były kolebką kultury kawiarnianej, wpisanej obecnie na listę niematerialnego dziedzictwa kulturowego UNESCO. Zacznij od wiener melange (wersji cappuccino wzbogaconej śmietanką) w Cafe Frauenhuber, najstarszej kawiarni w Wiedniu. Potem podziwiaj sklepione sufity i marmurowe kolumny Cafe Central, popijając spienione einspänner (espresso z bitą śmietaną).

Jeśli masz ochotę na coś mocniejszego, do ciasta i omletu kaiserschmarrn z Demel’s pasują kawy z likierem. Cafe Landtmann – podobno ulubiona kawiarnia Zygmunta Freuda – serwuje strudel jabłkowy, który idealnie komponuje się z braunerem (espresso z mlekiem). GOTA Coffee Experts, lider wiedeńskiej sceny kawowej, oferuje warsztaty baristyczne oraz serwuje cold brew i flat white, a także koktajle kawowe.

Kopenhaga

Stopień palenia Nordic Light definiuje większość kawy spożywanej w Danii. Ziarna są palone w niższych temperaturach i krócej, co pozwala zachować naturalną kwasowość i wyraziste owocowe nuty. Warsztaty w Nordic Roasting Co w Kopenhadze to miejsce, gdzie można dowiedzieć się więcej o tej sztuce i spróbować ziaren o różnym stopniu palenia.

Duńskie kawiarnie – takie jak Coffee Collective, Darcy’s Kaffe i Prolog Coffee – oferują szeroki wybór ziaren i naparów dla wymagających kawoszy. Natomiast w kawiarni i palarni-piekarni Andersen & Maillard ciasta cieszą się równie dużym zainteresowaniem, co napoje. Wybierz croissanta z migdałami lub spróbuj spandauera (klasycznego duńskiego ciasta z kremem), który będzie pasował do wszystkiego, od espresso z tonikiem po nitro cold brew.

Paryż

Czym byłby Paryż bez kawiarni? Usiądź wygodnie w literackich punktach orientacyjnych na lewym brzegu, takich jak Les Deux Magots i Cafe de Flore, niegdyś popularne wśród pisarzy, w tym Simone de Beauvoir i Ernesta Hemingwaya. Zamów cafe au lait, gładki francuski klasyk przygotowywany z parzonej kawy.

Lśniące czerwone ściany, złocone portrety i żyrandole Le Procope – najstarszej kawiarni w mieście założonej w 1686 roku – przywołują erę Voltaire’a i Rousseau. Nowoczesne kawiarnie, takie jak Tanat i Substance Cafe, zadowolą miłośników kawy specjalistycznej swoim asortymentem wysokiej jakości ziaren.

Stambuł

Kiedy kawa dotarła do Stambułu w XVI wieku, sułtan Sulejman tak bardzo ją polubił, że ustanowił urząd kahvecibaşı (głównego kawiarza). Tak rozpoczęła się wspaniała tradycja kawowa, która w 2013 roku została wpisana na listę niematerialnego dziedzictwa kulturowego UNESCO. – Do kawy po turecku ziarna są mielone do konsystencji zbliżonej do proszku i powoli gotowane w małym dzbanku, znanym jako cezve – mówi Ayse Kapusuz, edukatorka organizująca warsztaty w Londynie. Podaje się ją bez odcedzenia, co nadaje jej pełną, aksamitną konsystencję. To właśnie pozostałości tej gęstej kawy dały początek zwyczajowi wróżenia kahve fali, który interpretuje wzory tworzone przez fusy.

Jeśli chodzi o klasyczną kawę po turecku w Stambule, Ayse poleca Hafiz Mustafa 1864, gdzie napoje można łączyć z lokum (tureckim przysmakiem). A także Kurukahveci Mehmet Efendi, rodzinną palarnię działającą od 1871 roku. Jej strona internetowa oferuje przewodnik po kahve fali, z którego można skorzystać po wypiciu kawy. Tradycję odświeżają Montag Coffee i Petra Roasting Co, serwujące kawy specialty, takie jak cold brew i dirty chai latte.

Madryt

Cafe con leche, flagowy napój Hiszpanii, jest przygotowywany z równych części espresso i gorącego mleka. Spróbuj go w Cafe Comercial, w szykownej, centralnej dzielnicy Chamberí, która działa od 1887 roku. Madryt ma kawiarnie, które mogłyby służyć za plany filmowe. Zajrzyj do Cafe Manuela, lokalu w stylu secesyjnym lub Ajenjo Cafe, która przypomina kapsułę czasu z XIX wieku.

Duża część hiszpańskiej kawy jest wytwarzana metodą torrefacto, polegającą na paleniu ziaren kawy z cukrem, który karmelizuje się, aby nadać ziarnom ciemną glazurę. – Torrefacto ma swoje początki w okresie po wojnie secesyjnej, kiedy kawa była rzadka i droga – wyjaśnia Lauren Aloise, współzałożycielka Devour, europejskiej firmy zajmującej się wycieczkami kulinarnymi, założonej w Madrycie. Lśniąca powłoka wydłużała trwałość ziaren, jednocześnie wzmacniając smak – karmelizowaną, lekko dymną goryczkę. Jeśli szukasz kawy bez torrefacto, wypróbuj kawiarnie specjalizujące się w klasycznym paleniu kawy, takie jak Toma Cafe, La Bicicleta lub Hola Coffee.

Sztokholm

Kawa dotarła do krajów skandynawskich w XVIII wieku, a Szwedzi szybko ją zaakceptowali. Fika, towarzyski rytuał spotkań przy kawie i cieście, to element szwedzkiego dnia. Popularnym dodatkiem są bułeczki cynamonowe kanelbullar. Inne stałe pozycje w menu słodkości to kardemummabullar (bułeczki kardamonowe) i prinsesstårta, kopulaste biszkopty z dżemem malinowym i kremem waniliowym.

W Sztokholmie, wraz z rozwojem rynku kawy specialty, fika zyskała współczesne znaczenie. Lokale takie jak Drop Coffee i Cafe Pascal pozyskują ziarna od niezależnych producentów z Afryki i Ameryki Południowej i palą je w małych partiach. W Johan & Nyström można znaleźć szczegółowe przewodniki po parzeniu różnych kaw, a Stora Bageriet oferuje wybór pieczywa, które świetnie nadaje się na śniadanie.

Triest

Pierwsze espresso mogło zostać zaparzone w Turynie w 1884 roku, ale to w północno-wschodnim Trieście, rodzinnym mieście Illy Caffè, włoska kultura kawy rozkwitła. Triest był kluczowym portem morskim w austro-węgierskim imperium. Zniesienie podatku od kawy w XVIII wieku doprowadziło do wysypu kawiarni w całym mieście.

Te lokale to muzealne cuda. Misternie zdobione sufity rzeźbione w cherubiny czuwają nad bywalcami kawiarni w Antico Tommaseo od 1830 roku, a boazeria i weneckie maski w Caffe San Marco to marzenie maksymalisty. Chłoń atmosferę biblioteki w ulubionej przez Jamesa Joyce’a Caffe Pirona lub oddaj się obserwowaniu ludzi w ozdobnej Caffe degli Specchi, prawdziwej sali luster, gdzie każda kawa podawana jest z małą szklanką czekolady – gorącej zimą, schłodzonej latem.

I zauważ, że tutaj, w Trieście, robią to inaczej – od żargonu kawowego, po ulubione filiżanki i szklanki, a także to, co się do nich wlewa. Capo in B to chyba najbardziej powszechne zamówienie – espresso ze spienionym mlekiem podawane w małej szklance („b” od bicchiere, czyli szklanki) – podczas gdy espresso nazywa się po prostu nero. Nieuniknione przeładowanie kofeiną złagodzi strucolo (strudel) lub presnitz (spiralne ciasto z orzechami).