Kanapka, karty do gry i ubrania moro. W jakich krajach za ich przewożenie można trafić do więzienia?

To, że dany produkt można bez problemu kupić i posiadać w Polsce, nie oznacza, że równie swobodnie wolno wwieźć go do każdego państwa. Poszczególne kraje chronią w ten sposób m.in. własne środowisko, rolnictwo, zdrowie publiczne czy bezpieczeństwo. Dlatego ich listy zakazanych i kontrolowanych towarów potrafią zaskakiwać.

Szczególnie rygorystyczne regulacje dotyczą niekiedy żywności, leków zawierających określone substancje, produktów pochodzenia zwierzęcego, roślin, sprzętu elektronicznego czy wyrobów nikotynowych. Co więcej, nie każdy taki przedmiot można po prostu włożyć do walizki – część rzeczy wymaga wcześniejszego zezwolenia albo obowiązkowego zgłoszenia po przylocie, dlatego przed wyjazdem warto sprawdzić oficjalne przepisy celne kraju docelowego. Kilka minut poświęconych na taką weryfikację może uchronić przed znacznie poważniejszą niespodzianką już na granicy.

Czego nie wolno przewozić w bagażu? Uwaga na jedzenie i produkty biologiczne

Największą pułapką dla podróżnych bywają produkty, które w Polsce nie wzbudziłyby żadnych podejrzeń. Dobrym przykładem jest Nowa Zelandia, gdzie wyjątkowo surowe przepisy bioasekuracyjne mają chronić miejscowe rolnictwo i środowisko przed chorobami, szkodnikami oraz obcymi gatunkami. Po przylocie trzeba zadeklarować każdą żywność, a także produkty pochodzenia roślinnego i zwierzęcego, nasiona, drewno czy sprzęt używany podczas aktywności na świeżym powietrzu. Dotyczy to nawet butów trekkingowych lub namiotu, jeśli mogły pozostać na nich ślady ziemi czy fragmenty roślin.

Problemem może okazać się również zapomniana kanapka zabrana z samolotu. Samo posiadanie takiego produktu nie zawsze oznacza złamanie prawa – kluczowe jest jego prawidłowe zgłoszenie, aby funkcjonariusz mógł ocenić ryzyko. Za brak deklaracji grozi natychmiastowa kara w wysokości 400 dolarów nowozelandzkich, a przy poważniejszych naruszeniach możliwe jest postępowanie karne.

Inaczej wygląda sytuacja na Malediwach. Tam wwożenie przez pasażerów wieprzowiny i produktów z niej wytwarzanych – a więc także np. paczki bekonu – wymaga odpowiedniego pozwolenia lub licencji. Ograniczenia obejmują również alkohol, a od końca 2024 roku całkowicie zakazane są e-papierosy i związane z nimi urządzenia. To, że dany produkt można spotkać w hotelu czy kurorcie, nie oznacza więc, że turysta może samodzielnie przewieźć go przez granicę.

Leki, CBD i e-papierosy w bagażu. Przepisy mogą być znacznie surowsze

Jeszcze więcej ostrożności wymagają lekarstwa oraz produkty zawierające substancje, których status prawny zmienia się w zależności od kraju. W Japonii dotyczy to choćby pseudoefedryny, obecnej w niektórych środkach stosowanych przy katarze i przeziębieniu. Preparat zawierający jej więcej niż 10% jest tam klasyfikowany jako produkt zawierający surowiec do wytwarzania stymulantów i nie można go swobodnie wwieźć do kraju.

Zaskoczyć może także Korea Południowa. W ostatnich latach głośno było tam o konfiskowaniu popularnej amerykańskiej mieszanki „Everything But the Bagel”, ponieważ znajdujące się w niej nasiona maku zawierały śladowe ilości morfiny i kodeiny. W sierpniu 2026 roku południowokoreańska policja poinformowała nawet o postępowaniach wobec osób, które przywiozły taką przyprawę z zagranicy, a później próbowały ją sprzedać.

Szczególnie poważnie należy traktować produkty z konopiami w Zjednoczonych Emiratach Arabskich. Niektóre artykuły zawierające CBD są tam nielegalne, a kontrole obejmują także bagaże pasażerów tranzytowych. Dotyczyć może to nie tylko olejków czy żelków, lecz również kosmetyków i płynów do e-papierosów zawierających CBD. Jeszcze bardziej restrykcyjne przepisy obowiązują w Singapurze, gdzie zakazane są posiadanie, używanie, zakup i import e-papierosów. Od 1 maja 2026 roku za samo posiadanie urządzenia grozi grzywna do 10 tys. dolarów singapurskich, a sankcje za import są znacznie wyższe.

Karty do gry, moro i gaz pieprzowy. Zaskakujące zakazy dla turystów

Nie wszystkie ograniczenia dotyczą żywności czy środków psychoaktywnych. Czasem kłopot może sprawić rzecz, którą bez zastanowienia wrzucilibyśmy do walizki. W Tajlandii do dziś obowiązuje Playing Cards Act z 1943 roku, regulujący produkcję, import, sprzedaż i posiadanie kart do gry. Zgodnie z ustawą nie można posiadać więcej niż 120 kart, jeśli nie zostały wyprodukowane przez tajski Departament Akcyzy lub opatrzone jego oznaczeniem. Dwie standardowe talie mieszczą się więc w limicie, natomiast trzy już go przekraczają. Za naruszenie tego przepisu ustawa przewiduje nawet do trzech lat więzienia, grzywnę albo obie kary. Skąd tak nietypowa regulacja? Karty od dziesięcioleci są w Tajlandii towarem podlegającym kontroli akcyzowej, a przepisy funkcjonują równolegle z bardzo restrykcyjnym prawem dotyczącym hazardu. Nie chodzi więc wyłącznie o samo granie, lecz również o państwową kontrolę obrotu kartami.

Na Barbadosie z walizki lepiej natomiast wyjąć ubrania, czapkę czy plecak w wojskowe moro. Zakaz nie jest przypadkową zasadą dotyczącą stroju – wynika z tamtejszej ustawy o obronności. Prawo zabrania osobom nieuprawnionym noszenia i posiadania odzieży wykonanej z materiałów wykorzystywanych do produkcji wojskowego kamuflażu oraz wzorów na tyle podobnych, że mogą zostać z nimi pomylone. Ten sam przepis chroni mundury, oznaczenia i odznaczenia sił zbrojnych, a oficjalny portal Barbadosu podkreśla, że ograniczenie dotyczy także dzieci.

Z polskiej perspektywy zaskakujący jest również przykład Wielkiej Brytanii, gdzie gaz pieprzowy i inne spraye przeznaczone do samoobrony należą do przedmiotów zakazanych przy wwozie. Z kolei w Kenii od 2017 roku obowiązuje zakaz określonych plastikowych reklamówek. Nawet torbę otrzymaną w sklepie duty free podróżny wjeżdżający do kraju powinien pozostawić na przejściu granicznym. Za naruszenie przepisów przewidziano kary sięgające kilku milionów szylingów kenijskich i do czterech lat więzienia.

Piasek, stara moneta, dron i telefon satelitarny. Pamiątka może skończyć się karą

Kontrola graniczna nie dotyczy wyłącznie tego, co zabieramy ze sobą na wakacje. Równie poważne konsekwencje może mieć próba wywiezienia niepozornej pamiątki. Na Sardynii zabieranie z plaż piasku, kamyków, otoczaków czy muszli jest zabronione – przepisy mają chronić miejscowe wybrzeże przed stopniowym ubytkiem naturalnego materiału. Władze regionu przypomniały latem 2026 roku, że za jego usuwanie, posiadanie lub sprzedaż grozi od 500 do 3 tys. euro grzywny.

Jeszcze większą ostrożność należy zachować w Turcji. Polskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych ostrzega, że z kraju nie wolno wywozić przedmiotów uznanych za zabytkowe lub historyczne – nawet niewielkich fragmentów. Dlatego stara moneta kupiona na bazarze czy znaleziona przypadkiem może przestać być zwykłym wakacyjnym drobiazgiem, jeśli zostanie zakwalifikowana jako dobro kultury. Próba jej nielegalnego wywozu może prowadzić do kary pozbawienia wolności.

Osobną kategorią jest sprzęt podlegający ograniczeniom ze względów bezpieczeństwa. W Indiach telefon satelitarny można wwieźć wyłącznie po uzyskaniu odpowiedniej licencji od władz telekomunikacyjnych. Oficjalny przewodnik indyjskich służb celnych wprost wskazuje, że bez takiego dokumentu import urządzenia nie jest dozwolony, a zagraniczne zalecenia dla podróżnych ostrzegają przed konfiskatą, grzywną i zatrzymaniem – również podczas tranzytu.

W Egipcie natomiast podobne ograniczenia dotyczą dronów. Ich przywóz, używanie lub produkowanie wymaga wcześniejszej zgody Ministerstwa Obrony. Za złamanie regulacji może grozić do siedmiu lat więzienia albo grzywna. Te przykłady pokazują więc, że przed podróżą warto sprawdzić nie tylko zasady linii lotniczej dotyczące bagażu, lecz również to, czy dany przedmiot może legalnie przekroczyć granicę kraju docelowego.

Źródło: National Geographic Polska

Szukasz więcej inspirujących podróży, fascynujących odkryć i opowieści ze świata nauki? Skorzystaj ze specjalnej oferty prenumeraty magazynów National Geographic Polska i National Geographic Traveler.

Nasza ekspertka

Sabina Zięba

Podróżniczka i dziennikarka, wcześniej związana z takimi redakcjami, jak m.in. „Wprost”, „Dzień Dobry TVN” i „Viva”. W „National Geographic” pisze przede wszystkim o ciekawych kierunkach i turystyce. Miłośniczka dobrej lektury i wypraw na koniec świata. Uważa, że Mark Twain miał słuszność, mówiąc: „Za 20 lat bardziej będziesz żałował tego, czego nie zrobiłeś, niż tego, co zrobiłeś. Więc odwiąż liny, opuść bezpieczną przystań. Złap w żagle pomyślne wiatry. Podróżuj, śnij, odkrywaj”.