Najpiękniejsze szlaki Europy. 10 tras, które trzeba przejść choć raz w życiu

Spis treści:

1. Camino de Santiago zachwyca pielgrzymów. To najsłynniejszy szlak Europy
2. Ruta de Cares w Hiszpanii. Jeden z najbardziej spektakularnych szlaków Europy
3. GR-131 na La Gomerze. Trekking przez najbardziej dziką z Wysp Kanaryjskich
4. West Highland Way to legenda szkockiego trekkingu
5. Kungsleden w Szwecji prowadzi przez arktyczne krajobrazy Laponii
6. Snowdon w Walii oferuje jedne z najpiękniejszych widoków w Wielkiej Brytanii
7. Wales Coast Path pozwala przejść całe wybrzeże Walii
8. Rätikon High Trail zachwyca alpejskimi panoramami
9. Coast to Coast w Anglii przecina trzy słynne parki narodowe
10. Tour du Mont Blanc to najsłynniejsza pętla trekkingowa Alp

Piesze wędrówki od lat uznawane są za jedną z najbardziej korzystnych form aktywnego wypoczynku. Regularny kontakt z naturą pomaga redukować stres, poprawia koncentrację i wspiera zdrowie psychiczne, a jednocześnie wzmacnia kondycję, poprawia wydolność organizmu i pozwala oderwać się od codziennego pośpiechu. Dla wielu osób trekking staje się dziś nie tylko sposobem na aktywne spędzanie urlopu, ale również formą świadomego podróżowania, która pozwala lepiej poznać krajobrazy, kulturę i lokalną przyrodę odwiedzanych miejsc. W Europie nie brakuje tras, które zachwycają widokami i różnorodnością. Jakie zatem warto odwiedzić?

Camino de Santiago zachwyca pielgrzymów. To najsłynniejszy szlak Europy

Droga Francuska Camino de Santiago od lat uznawana jest za jeden z najbardziej kultowych szlaków pieszych na świecie. Trasa rozpoczyna się w niewielkim francuskim miasteczku Saint-Jean-Pied-de-Port u podnóża Pirenejów i prowadzi aż do Santiago de Compostela w północno-zachodniej Hiszpanii. Całość liczy około 790 kilometrów, a jej przejście zajmuje zwykle od miesiąca do pięciu tygodni. Choć Camino kojarzy się przede wszystkim z pielgrzymką religijną, dziś wyruszają na nie także osoby szukające kontaktu z naturą, wyciszenia czy wielodniowego trekkingowego wyzwania.

Szlak prowadzi przez niezwykle różnorodne krajobrazy – od górskich przełęczy i baskijskich wzgórz po rozległe pola Kastylii, średniowieczne miasta i pachnące eukaliptusami lasy Galicji. Po drodze wędrowcy mijają takie miasta jak Pampeluna, Burgos czy León, a każdego dnia pokonują średnio około 20-25 kilometrów. Ogromną zaletą Camino jest infrastruktura przygotowana specjalnie dla pielgrzymów – liczne schroniska, bary i tanie noclegi sprawiają, że szlak jest dostępny także dla mniej doświadczonych turystów. Najlepszym okresem na wędrówkę pozostają późna wiosna i wczesna jesień, kiedy temperatury są łagodniejsze, a tłumy mniejsze niż w środku wakacji.

Ruta de Cares w Hiszpanii. Jeden z najbardziej spektakularnych szlaków Europy

Ruta de Cares w hiszpańskich Picos de Europa często nazywana jest „boskim wąwozem” i trudno się temu dziwić. Trasa o długości około 22 kilometrów prowadzi pomiędzy miejscowościami Poncebos i Caín, przecinając monumentalny wapienny kanion wyrzeźbiony przez rzekę Cares. Szlak biegnie wąskimi ścieżkami wykutymi wysoko w skałach, przez tunele wydrążone w klifach i mosty zawieszone nad głębokim wąwozem. Widoki należą do najbardziej widowiskowych w całej Hiszpanii – strome ściany skalne kontrastują tu z intensywną zielenią dolin i turkusową wodą płynącą kilkaset metrów niżej.

Trasa powstała pierwotnie dla pracowników elektrowni wodnej i do dziś uznawana jest za niezwykłe połączenie natury i inżynierii. Przejście zajmuje zwykle od pięciu do siedmiu godzin, dlatego wielu turystów decyduje się wrócić autobusem lub taksówką. Choć technicznie szlak nie jest bardzo trudny, wymaga dobrej kondycji i braku lęku wysokości – w niektórych miejscach ścieżka jest bardzo wąska i pozbawiona zabezpieczeń. Najlepiej wybrać się tam wiosną lub wczesną jesienią, unikając największych upałów i tłumów w lipcu oraz sierpniu.

GR-131 na La Gomerze. Trekking przez najbardziej dziką z Wysp Kanaryjskich

La Gomera pozostaje jedną z najmniej zatłoczonych Wysp Kanaryjskich, a przebiegający przez nią fragment szlaku GR-131 uchodzi za prawdziwy raj dla miłośników trekkingu. Odcinek prowadzący z San Sebastián de La Gomera do Vallehermoso liczy około 43 kilometrów i zwykle rozkłada się go na dwa lub trzy dni marszu. Choć dystans może wydawać się niewielki, szlak jest wymagający ze względu na duże przewyższenia sięgające ponad 2300 metrów. Trasa przecina niemal całą wyspę, prowadząc przez surowe wulkaniczne krajobrazy, głębokie wąwozy, zielone doliny i niezwykły Park Narodowy Garajonay wpisany na listę UNESCO. To właśnie tam znajdują się słynne lasy wawrzynowe spowite mgłą, które wyglądają jak sceneria filmu fantasy.

W przeciwieństwie do bardziej turystycznych Teneryfy czy Gran Canarii, La Gomera oferuje ciszę i kontakt z niemal dziewiczą przyrodą. Pogoda potrafi zmieniać się tu bardzo szybko ze względu na lokalne mikroklimaty, dlatego doświadczeni piechurzy zalecają ubieranie się warstwowo i zabranie odzieży przeciwdeszczowej nawet przy słonecznej prognozie. Najprzyjemniejsze warunki do trekkingu panują zwykle wiosną i jesienią, kiedy temperatury utrzymują się w okolicach 18-21 stopni Celsjusza.

West Highland Way to legenda szkockiego trekkingu

West Highland Way jest najpopularniejszym długodystansowym szlakiem pieszym w Szkocji i jednocześnie jedną z najbardziej malowniczych tras w całej Wielkiej Brytanii. Liczący około 154 kilometry szlak rozpoczyna się w Milngavie pod Glasgow, a kończy w Fort William u stóp Ben Nevis – najwyższego szczytu Wysp Brytyjskich. Przejście całości zajmuje zwykle od pięciu do siedmiu dni. Początkowe etapy prowadzą przez spokojniejsze tereny wokół jeziora Loch Lomond, jednak im dalej na północ, tym krajobraz staje się bardziej surowy i górzysty.

Wędrowcy mijają wrzosowiska, dzikie doliny i słynne szkockie Highlands, a jednym z najbardziej wymagających momentów trasy pozostaje Devil’s Staircase – strome podejście na wysokość około 550 metrów. Wielką zaletą West Highland Way jest możliwość nocowania zarówno w pensjonatach i schroniskach, jak i na dziko, co w Szkocji jest legalne w wielu miejscach. Jesienią szlak zachwyca szczególnie intensywnymi kolorami wrzosowisk i możliwością obserwowania jeleni na Rannoch Moor. Doświadczeni piechurzy radzą jednak unikać szczytu lata, kiedy dużym problemem stają się słynne szkockie meszki.

Kungsleden w Szwecji prowadzi przez arktyczne krajobrazy Laponii

Kungsleden, czyli Szlak Królewski, to jedna z najbardziej legendarnych tras trekkingowych Europy Północnej. Szlak przebiega przez szwedzką Laponię i liczy około 460 kilometrów, choć większość turystów wybiera krótsze fragmenty. Najpopularniejszy odcinek między Abisko a Nikkaluoktą ma około 105 kilometrów i można go przejść w ciągu 10-12 dni. Kungsleden zachwyca przede wszystkim poczuciem przestrzeni i surową arktyczną naturą. Trasa prowadzi przez doliny lodowcowe, tundrę, brzozowe lasy oraz rozległe płaskowyże, gdzie przez wiele godzin można nie spotkać żadnych zabudowań.

Latem dodatkową atrakcją jest zjawisko dnia polarnego, natomiast pod koniec sierpnia i we wrześniu na niebie coraz częściej pojawia się zorza polarna. Szlak jest bardzo dobrze oznakowany i wyposażony w drewniane pomosty oraz mostki ułatwiające przechodzenie przez mokradła. Co kilkanaście kilometrów znajdują się schroniska prowadzone przez Szwedzkie Stowarzyszenie Turystyczne, dzięki czemu trekking można dostosować do własnego poziomu doświadczenia. Najlepszym okresem na wędrówkę pozostaje czas od czerwca do września, kiedy warunki pogodowe są najstabilniejsze.

Snowdon w Walii oferuje jedne z najpiękniejszych widoków w Wielkiej Brytanii

Snowdon, czyli Yr Wyddfa, to najwyższy szczyt Walii osiągający 1085 metrów wysokości i jeden z najczęściej zdobywanych górskich celów na Wyspach Brytyjskich. Wędrówka na szczyt może mieć od około 11 do 14 kilometrów w obie strony – wszystko zależy od wybranej trasy. Najłatwiejszy jest szlak Llanberis, natomiast bardziej wymagające i widowiskowe pozostają Pyg Track oraz Watkin Path. Trasa prowadzi przez charakterystyczne polodowcowe krajobrazy Parku Narodowego Snowdonia, gdzie można podziwiać jeziora, ostre grzbiety i zielone doliny przecinające walijskie góry.

Szczególnie popularny jest szlak Pyg, który oferuje widoki na słynny Snowdon Horseshoe – jeden z najbardziej rozpoznawalnych górskich krajobrazów Wielkiej Brytanii. Wejście na szczyt zajmuje zwykle od pięciu do siedmiu godzin i wymaga dobrej kondycji, zwłaszcza przy zmiennej walijskiej pogodzie. Najlepszy okres na trekking przypada od wiosny do wczesnej jesieni, choć nawet wtedy warto być przygotowanym na silny wiatr, mgłę i gwałtowne opady deszczu.

Wales Coast Path pozwala przejść całe wybrzeże Walii

Wales Coast Path to jeden z najbardziej ambitnych i jednocześnie najbardziej niezwykłych szlaków pieszych w Europie. Trasa liczy około 1400 kilometrów i jako jedna z nielicznych na świecie prowadzi wzdłuż całego wybrzeża państwa. Szlak rozpoczyna się w Queensferry na północy Walii i kończy w Chepstow na południu. Przejście całości może zająć nawet kilka miesięcy, dlatego większość turystów wybiera krótsze fragmenty, szczególnie w rejonie Pembrokeshire oraz półwyspu Gower.

Krajobrazy są niezwykle różnorodne – od dramatycznych klifów i szerokich plaż po zielone wzgórza, zamki i niewielkie rybackie miejscowości. Walia słynie z ogromnej liczby średniowiecznych fortec i wiele z nich można podziwiać właśnie z poziomu szlaku. Trasa daje także szansę obserwowania fok, delfinów, maskonurów i innych ptaków morskich. Dzięki dobrze rozwiniętej komunikacji autobusowej można łatwo planować krótsze etapy trekkingu bez konieczności przechodzenia całego dystansu. Najlepszy czas na wędrówki przypada między majem a wrześniem, kiedy pogoda jest najbardziej stabilna.

Rätikon High Trail zachwyca alpejskimi panoramami

Rätikon High Trail to jeden z najpiękniejszych trekkingów typu „od schroniska do schroniska” w Alpach. Trasa prowadzi przez masyw Rätikon na pograniczu Austrii, Szwajcarii i Liechtensteinu, tworząc około 45-kilometrową pętlę wokół jeziora Lünersee. Przejście zajmuje zwykle pięć dni i pozwala zanurzyć się w klasycznym alpejskim krajobrazie pełnym wapiennych szczytów, zielonych hal oraz pastwisk z pasącymi się krowami i kozami.

Szlak uchodzi za stosunkowo dostępny technicznie, choć wymaga dobrej kondycji ze względu na duże przewyższenia. W ciągu dnia wędrowcy pokonują od 10 do 16 kilometrów, nocując w górskich schroniskach rozsianych po całym paśmie. Jednym z największych atutów tej trasy pozostają niezwykle malownicze panoramy Alp oraz możliwość obserwowania życia w tradycyjnych schroniskach, gdzie wieczory często upływają przy wspólnych kolacjach i rozmowach z innymi trekkerami. Szczególnie pięknie prezentują się okolice jeziora Lünersee, uznawanego za jedno z najbardziej malowniczych jezior Austrii.

Coast to Coast w Anglii przecina trzy słynne parki narodowe

Szlak Coast to Coast uchodzi za jedną z najbardziej klasycznych tras trekkingowych w Anglii. Liczy około 306 kilometrów i prowadzi od St Bees nad Morzem Irlandzkim do Robin Hood’s Bay nad Morzem Północnym. Przejście całości zajmuje zwykle od 12 do 14 dni. Trasa została wytyczona przez słynnego autora przewodników Alfreda Wainwrighta i przecina trzy wyjątkowo różnorodne parki narodowe: Lake District, Yorkshire Dales oraz North York Moors.

W przeciwieństwie do dzikich alpejskich tras, tutaj trekking odbywa się przez typowo angielski krajobraz – pełen kamiennych murków, zielonych pastwisk, niewielkich wiosek, owiec i historycznych pubów. Szlak prowadzi zarówno przez górskie ścieżki, jak i spokojne drogi wiejskie czy wrzosowiska. Dużą popularnością cieszą się zorganizowane warianty trekkingu z transportem bagażu pomiędzy noclegami, dzięki czemu można wędrować jedynie z lekkim plecakiem dziennym. Coast to Coast jest często uznawany za idealny wybór dla osób, które chcą połączyć aktywną podróż z odkrywaniem brytyjskiej prowincji i lokalnej kultury.

Tour du Mont Blanc to najsłynniejsza pętla trekkingowa Alp

Tour du Mont Blanc należy do najbardziej rozpoznawalnych szlaków trekkingowych świata i każdego roku przyciąga tysiące miłośników gór z różnych krajów. Trasa liczy około 180 kilometrów i prowadzi przez Francję, Włochy oraz Szwajcarię wokół najwyższego szczytu Europy Zachodniej – Mont Blanc. Najczęściej trekking rozpoczyna się i kończy w Chamonix, jednym z najważniejszych centrów alpinizmu we francuskich Alpach.

Przejście całej pętli zajmuje zwykle od siedmiu do dziesięciu dni i wymaga dobrej kondycji, ponieważ szlak wiąże się z dużymi przewyższeniami i codziennymi podejściami przez wysokogórskie przełęcze. Nagrodą są jednak spektakularne widoki na lodowce, skaliste szczyty i alpejskie doliny pełne tradycyjnych górskich wiosek. Trasa oferuje ogromny wybór noclegów (od prostych schronisk po luksusowe hotele), dzięki czemu można dostosować trekking do własnego stylu podróżowania. Najlepszym okresem na przejście Tour du Mont Blanc pozostaje lato, szczególnie od połowy czerwca do początku września, kiedy większość przełęczy jest już wolna od śniegu.

Źródło: Time Out

Nasza ekspertka

Sabina Zięba

Podróżniczka i dziennikarka, wcześniej związana z takimi redakcjami, jak m.in. „Wprost”, „Dzień Dobry TVN” i „Viva”. W „National Geographic” pisze przede wszystkim o ciekawych kierunkach i turystyce. Miłośniczka dobrej lektury i wypraw na koniec świata. Uważa, że Mark Twain miał słuszność, mówiąc: „Za 20 lat bardziej będziesz żałował tego, czego nie zrobiłeś, niż tego, co zrobiłeś. Więc odwiąż liny, opuść bezpieczną przystań. Złap w żagle pomyślne wiatry. Podróżuj, śnij, odkrywaj”.