Powodem takiej sytuacji są ludzie i paradoksalnie również ludzie są jego jedyną nadzieją. Laos znany był kiedyś na całym świecie jako kraina, w której żył milion słoni. Dzisiaj na wolności przebywa ich około 1500 sztuk. A gdzie reszta? Wiele słoni żyje w niewoli i wykorzystywanych jest do pracy w lasach przy wyrębie drewna różanego. W kraju, w którym ludzie żyją w nędzy traktuje się zwierzęta instrumentalnie - ze względu na swą siłę stanowią niezastąpione narzędzie pracy. W Indiach kurczenie się biotopu tych zwierząt w środowisku naturalnym prowadzi do ich licznych konfliktów z ludźmi. W skali roku zabija się około 150 słoni, których ofiarą pada około 200 ludzi.
Słoń indyjski jest zwierzęciem o łagodnym usposobieniu, które daje się łatwo oswoić  i tresować. W wielu krajach istnieją więc farmy hodowlane, prowadzone w celu oswajania słoni indyjskich oraz sztucznego ich rozrodu. W zoo pokazywany jest od XIX w., a pierwszy udany poród w niewoli odbył się w 1905r. Warto wspomnieć, że gatunek ten chroniony jest przepisami konwencji waszyngtońskiej.

Tekst: Agnieszka Budo Słoniowate (Elephantidae) wywodzą się z rodziny dużych ssaków lądowych z rzędu trąbowców, do której zalicza się obecnie dwa gatunki:
•    słoń afrykański (Loxodonta africana)
- słoń afrykański stepowy (Loxodonta africana oxyotis)
- słoń afrykański sawannowy (Loxodonta africana africana)
- słoń afrykański leśny (Loxodonta cyclotis)
•    słoń indyjski (azjatycki) (Elephas maximus)

Słoń indyjski w liczbach:
•    długość ciała: 5,5 - 6,4 m
•    długość ogona: do 1,5 m
•    wysokość w kłębie: do 3,1 m
•    ciężar: do 5 t