Kangury, koale, strusie, krokodyle… Australia nie bez powodu uchodzi za kraj o najbogatszej, a już na pewno o najciekawszej faunie na świecie. Ta stale się zmienia. Niedawno po raz pierwszy od 3 tys. lat w kontynentalnej Australii urodziły się diabły tasmańskie. Dzięki pracy naukowców regularnie dowiadujemy się też, jakie zwierzęta żyły na najmniejszym kontynencie świata, zanim wyginęły.

Największy krokodyl zamieszkujący Australię

Poznajcie Gunggamarandu manuala, czyli największego wymarłego krokodyla znalezionego w Australii. Zwierzę rosło nawet do 7 metrów długości. Odkrycie go stanowi ważny element w historii ewolucji całego gatunku krokodyli. Nowo nazwany gatunek należy do grupy zwanej tomistominami. Do niedawna naukowcy nie mieli żadnych dowodów na to, że jej przedstawiciele zamieszkiwali Australię. Przełomowym odkryciem okazało się znalezienie czaszki Gunggamarandu manuala w Queensland. Co prawda naukowcy dotarli do skamieliny już w XIX wieku, ale dopiero teraz udało im się rozwiązać zagadkę jej pochodzenia.

„Gunggamarandu” oznacza „szefa rzeki”, a „maunala” „dziury w głowie”, co nawiązuje do otworów na szczycie czaszki krokodyla. Oba słowa pochodzą z języków rdzennych mieszkańców regionu, w którym znaleziono czaszkę gada.

Australijskie krokodyle kiedyś i dziś

Obecnie Australię zamieszkują dwa gatunki krokodyli: australijski krokodyl słodkowodny i krokodyl indyjsko-pacyficzny, nazywany też rzecznym lub słonowodnym. Drugi z nich jest największym gadem żyjącym na świecie. Osobnik może mierzyć ponad 6 metrów długości i ważyć ponad tonę.

W odległej przeszłości w Australii żyło znacznie więcej krokodyli. Do tej pory badaczom udało się nazwać 21 gatunków zamieszkujących kontynent na przestrzeni ostatnich 66 milionów lat. 19 z nich należy do grupy nazywanej Mekosuchinae. Ślady po jej przedstawicielach znaleziono tylko w Australii i w regionie południowo-zachodniego Pacyfiku. Niełatwo wyróżnić ich cechy wspólne, a to dlatego, że różniły się od siebie kształtami i rozmiarami. Najmniejsze mierzyły niespełna 2 metry długości, największe ponad pięć metrów.

Różnorodne kształty pyska wskazują na odmienne style życia i metody polowań. Niektóre krokodyle z grupy Mekosuchinae, podobnie jak ich współcześni potomkowie, były półwodnymi drapieżnikami, podczas gdy inne szukały pożywienia wyłącznie na lądzie.

Po raz ostatni gady te były widziane na pacyficznych wsypach. Wyginęły niedługo po skolonizowaniu ich przez człowieka.