Gwiazdy neutronowe to pozostałości gwiazd, które dotarły do końca ich ewolucyjnej podróży w czasie i przestrzeni.
 

Te ciekawe obiekty powstały z niegdyś wielkich gwiazd, które osiągnęły masy od czterech do ośmiu razy większe od naszego Słońca, a potem spektakularnie eksplodowały jako supernowe. Po takim wybuchu, który wyrzuca zewnętrzne warstwy gwiazdy w przestrzeń kosmiczną, pozostaje rdzeń, w którym już nie zachodzi fuzja nuklearna. Bez ciśnienia na zewnątrz pochodzącego z fuzji nie ma przeciwwagi dla przyciągania grawitacyjnego, w konsekwencji czego gęstość gwiazdy rośnie i potem zapada się w sobie.
 

Mimo małych średnic - około 20 kilometrów - gwiazdy neutronowe mogą pochwalić się prawie 1,5 raza masą Słońca, są więc niewiarygodnie gęste. Kostka cukru z materii gwiazdy neutronowej ważyłaby na Ziemi około stu milionów ton.
 

Ta trudna do wyobrażenia gęstość gwiazdy neutronowej powoduje, że protony i elektrony łączą się w neutrony w procesie, który daje tym gwiazdom nazwę. Skład ich rdzeni nie jest znany, ale mogą składać się z neutronów w stanie nadciekłym (charakteryzującym się całkowitym zanikiem lepkości) lub w jakimś nieznanym stanie materii.
 

Gwiazdy neutronowe mają bardzo silne przyciąganie grawitacyjne, znacznie większe niż ziemskie. Ta siła jest szczególnie imponująca ze względu na ich małe rozmiary.
 

Gdy tworzą się, gwiazdy neutronowe wirują w przestrzeni. Kiedy ulegają kompresji i kurczą, wirowanie staje się szybsze z powodu zachowania momentu pędu - tej samej zasady, która powoduje, że kręcący się w miejscu łyżwiarz przyspiesza, gdy przykłada do ciała ręce.
 

Pulsujące światła
 

Gwiazdy neutronowe stopniowo zwalniają na przestrzeni wieków, ale ciała niebieskie, które nadal szybko wirują mogą emitować promieniowanie, które z Ziemi wydaje się miganiem - jak promień światła z obracającej się latarni. To „pulsowanie” nadaje niektórym gwiazdom neutronowym nazwę pulsarów.
 

Po wirowaniu przez kilka milionów lat pulsary tracą swoją energię i stają się zwykłymi gwiazdami neutronowymi. Kilka znanych gwiazd neutronowych to pulsary. Do tej pory odkryto ich tylko około 1000, choć w galaktyce mogą być setki milionów starych gwiazd neutronowych.
 

Ogromne ciśnienia, które występują w centrum gwiazd neutronowych mogą być podobne do tych, które istniały w chwili Wielkiego Wybuchu. Nie można jednak odwzorować takich stanów na Ziemi.