Wielki powrót „piątej ćwiartki”. Naukowcy mają dowody, dlaczego warto jeść podroby
To, co dziś często trafia do karmy dla zwierząt, może być jednym z najbardziej odżywczych produktów na świecie. Badacze analizują skład podrobów i wskazują: zawierają ogromne ilości żelaza, witamin z grupy B i innych kluczowych składników.
Spis treści: Tradycja kontra niechęć Ekologiczny wymiar jedzenia podrobów Co wiemy o walorach zdrowotnych podrobów? Naturalna multiwitamina Czy każdy może jeść podroby? Zarówno z powodów pragmatycznych, jak i smaku, podroby są wykorzystywane niemal przez każdą kulturę na świecie. W Polsce określa się je czasem mianem „piątej ćwiartki” zwierzęcej tuszy. Mimo tej bogatej historii, w ciągu ostatnich kilku dekad ich spożycie drastycznie spadło, szczególnie w krajach rozwiniętych. Tradycja kontra niechęć Od kiedy łagodny smak i sterylne opakowania mięsa z chowu przemysłowego stały się normą, konsumenci odwrócili się od podrobów. – Charakterystyczne kształty, kolory, smaki i tekstury wątrób, mózgów czy nerek zaczęły wzbudzać obrzydzenie – wyjaśnia Amy Bentley, profesorka dietetyki na Uniwersytecie Nowojorskim. To, co kiedyś było kulinarnym standardem, dziś budzi u wielu osób instynktowny opór. Ekologiczny wymiar jedzenia podrobów Czym właściwie są podroby? To zbiorcze określenie na nadające się do spożycia organy wewnętrzne i inne części zwierzęcia nie będące mięsem mięśniowym. Zniknięcie podrobów z nowoczesnych jadłospisów drastycznie podniosło ilość marnowanej żywności. Raporty różnią się w zależności od tego, co autorzy uznają za podroby jadalne, a co za niejadalne, ale większość inwentarza żywego składa się w 12 do 44% z podrobów (według wagi). Sama wątroba krowy może stanowić do 4,5% jej masy. Wykorzystanie tych części jest kluczowe dla zrównoważonego systemu żywnościowego. Co wiemy o walorach zdrowotnych podrobów? Miłośnicy podrobów od dawna zachwalają ich wartości odżywcze, cytując „ludową mądrość” o tym, jak drapieżniki po upolowaniu ofiary zawsze w pierwszej kolejności zjadają organy. – Jednak twarde dane na temat właściwości podrobów były trudne do zdobycia – mówi Fidel Toldrá, naukowiec, który w 2011 roku był współautorem przewodnika po badaniach nad jadalnymi produktami ubocznymi pochodzenia zwierzęcego. Temat ten nie jest wystarczająco dochodowy ani popularny, by przyciągnąć uwagę dobrze finansowanych zachodnich instytucji badawczych – argumentuje Álvarez. Z kolei naukowcy w krajach o żywych tradycjach jedzenia podrobów skłaniają się ku projektom badawczym skupionym na lokalnych rasach zwierząt i regionalnych potrawach. W ciągu ostatnich kilku lat międzynarodowe zespoły badawcze podjęły próbę podsumowania rozproszonych badań. Choć analizy sugerują, że podroby nie są tak „gęste” pod względem białka jak mięśnie szkieletowe, to mają znacznie więcej witamin i minerałów na gram. Jak dodaje Wesley McWhorter z Academy of Nutrition and Dietetics: „podroby należą do najbardziej gęstych odżywczo pokarmów, jakie są w ogóle dostępne”. Zidentyfikowano też poważne luki w globalnych badaniach. Na przykład niewiele wiemy o właściwościach podrobów drobiowych lub o tym, jak różne techniki przetwarzania, przechowywania i przygotowania mogą wpływać na wartość odżywczą. Naturalna multiwitamina Dokładne proporcje różnią się w zależności od gatunku, wieku, sposobu chowu i stanu zdrowia zwierzęcia. Jednak we wszystkich kategoriach w rankingach składników odżywczych królują wątroby. Mają ogromne stężenia żelaza, miedzi, selenu i cynku, a także witaminy A, witamin z grupy B i choliny. Każdy z tych związków pełni szereg kluczowych funkcji w organizmie. Niedobory żelaza i witaminy B6 są powszechne nawet w krajach rozwiniętych i wiążą się z objawami takimi jak zmęczenie czy lęk. Inne „czerwone podroby”, takie jak nerki, serca i śledziony, zawierają podobne składniki odżywcze, choć zazwyczaj w mniejszych stężeniach. Przynajmniej jeden przegląd USDA wymienia serca i nerki jako wyjątkowo dobre źródła niacyny i witaminy B2. Badaczka Flaminia Ortenzi twierdzi, że śledziona może konkurować z wątrobą pod niektórymi względami. Nazywa ona zarówno wątrobę, jak i śledzionę „naturalnymi multiwitaminami”. Mniej wiemy o profilu odżywczym „białych podrobów”, takich jak mózgi, płuca oraz żołądki i jelita. Álvarez wyjaśnia, że badacze są bardziej skupieni na opracowywaniu metod ekstrakcji kolagenu do celów przemysłowych. To, co wiemy, sugeruje, że są one ubogie w białko i nie tak bogate w składniki odżywcze jak czerwone podroby. Większość jest jednak nadal bogata w witaminę B12, a mózgi i gruczoły dostarczają witaminę C i wielonienasycone kwasy tłuszczowe, takie jak omega-3. Czy każdy może jeść podroby? Póki co niewiele wiemy o ich strawności, biodostępności lub o tym, jak mogą wchodzić w interakcje z innymi składnikami naszej diety. Możemy jednak powiedzieć, że w świecie obfitości żywieniowej możemy się bez nich obejść. Niektóre osoby powinny ich wręcz unikać. Ty Beal, naukowiec z Global Alliance for Improved Nutrition ostrzega, że kobiety w ciąży powinny ograniczyć spożycie wątroby ze względu na bardzo wysoką zawartość witaminy A. W nadmiarze może ona prowadzić do wad rozwojowych płodu. Osoby z hemochromatozą (nadmiarem żelaza), dną moczanową lub zaawansowaną chorobą nerek również powinny skonsultować się z lekarzem Jednak dla większości populacji podroby stanowią doskonałe, skoncentrowane pożywienie. Lepiej służyłyby zaspokajaniu potrzeb rosnącej populacji ludzi, niż jako surowiec do produkcji karm dla zwierząt, czy substancji do przemysłu. Musimy tylko sprawić, by znów stały się „cool”. Źródło: National Geographic
Ta jedna zmiana w jedzeniu sprawi, że przestaniesz podjadać – lekarze są zgodni
Sekwencjonowanie składników odżywczych zyskuje na popularności – nie tylko wśród osób z cukrzycą. Coraz więcej dietetyków i badań naukowych wskazuje, że kolejność spożywania posiłku może mieć realny wpływ na poziom cukru, uczucie sytości i ogólne samopoczucie.
Spis treści: Popularność sekwencjonowania w mediach i praktyce Co pokazują badania naukowe? Jak działa to w praktyce? Jak wprowadzić zasadę w codziennym życiu? Coraz więcej badań wskazuje, że tzw. sekwencjonowanie składników odżywczych — czyli spożywanie makroskładników takich jak białko i błonnik w określonej kolejności — może przynieść korzyści każdemu. Jak głosi powiedzenie: czas jest wszystkim — i może się to odnosić do jedzenia tak samo jak do każdej innej dziedziny życia. Jeśli chcesz czuć się dobrze i funkcjonować na najwyższym poziomie, to kolejność spożywania określonych składników może mieć znaczenie. Popularność sekwencjonowania w mediach i praktyce Temat ten zyskuje popularność w mediach społecznościowych, zwłaszcza na TikToku, gdzie pojawia się coraz więcej filmików o tym, jak spożywanie makroskładników w określonej kolejności może ograniczyć podjadanie, poprawić regulację poziomu cukru we krwi i mieć pozytywny wpływ na inne aspekty zdrowia. Najczęściej zaleca się rozpoczęcie posiłku od błonnika (np. surowych, niestężonych warzyw lub owoców), następnie spożycie chudego białka i zdrowych tłuszczów, a na końcu węglowodanów skrobiowych takich jak chleb, ryż, makaron czy ziemniaki. Sekwencjonowanie składników odżywczych to nie nowość — dlaczego więc teraz zyskuje na popularności? – Ludzie lubią jasne wskazówki i zasady – mówi Heidi Skolnick, dietetyczka sportowa z Women’s Sports Medicine Center w nowojorskim szpitalu Hospital for Special Surgery i współautorka książki The Whole Body Reset. – W tym przypadku chodzi dosłownie o kolejność spożywania produktów, by minimalizować skoki poziomu cukru we krwi i zwiększyć uczucie sytości. To bardzo praktyczne podejście, a przy tym niezbyt restrykcyjne. Nie mówi, co masz jeść – tylko w jakiej kolejności. Co pokazują badania naukowe? Co więcej, badania coraz częściej potwierdzają, że sekwencjonowanie naprawdę działa — szczególnie u osób z cukrzycą, reaktywną hipoglikemią (spadkiem cukru po posiłku) lub hipotonią poposiłkową (spadkiem ciśnienia krwi po jedzeniu). Badanie opublikowane w czasopiśmie Nutrients w 2022 roku wykazało, że osoby z cukrzycą typu 2, które jadły warzywa przed węglowodanami skrobiowymi, zgodnie z zaleceniami dietetyków, po pięciu latach miały znaczną poprawę poziomu hemoglobiny A1C (czyli średniego poziomu cukru we krwi z ostatnich trzech miesięcy). Inne badanie z 2024 roku opublikowane w "BMC Nutrition" wykazało, że starsze osoby chore na cukrzycę, które najpierw jadły warzywa, miały większą samodzielność w życiu codziennym, sprawność intelektualną i aktywność społeczną — niż te, które nie stosowały takiej kolejności lub jadły inaczej. – Uważam, że każdy może na tym skorzystać – od niemowląt po dorosłych – mówi Joan Salge Blake, profesorka dietetyki na Uniwersytecie Bostońskim i autorka podcastu o zdrowiu i żywieniu Spot On!. – Jedzenie warzyw bogatych w błonnik na początku ma sens – większość Amerykanów i tak spożywa ich za mało. Jak działa to w praktyce? Mark Alan Effinger, 63-letni przedsiębiorca i twórca produktów z Burlington w stanie Iowa, przekonał się o korzyściach sekwencjonowania na własnej skórze. Choć nie choruje na cukrzycę, w 2023 roku zaczął używać ciągłego monitora glukozy (CGM), by lepiej kontrolować poziom cukru i poprawić swoją wydolność fizyczną i umysłową. – Kiedy zacząłem korzystać z CGM i jadłem normalnie, byłem dosłownie zszokowany częstotliwością, wysokością i długością skoków cukru – wspomina. Zaczął więc eksperymentować z kolejnością jedzenia. Okazało się, że rozpoczynanie posiłku od błonnika i szklanki wody, potem białko, a na końcu węglowodany – to dla niego przełom. – Dzięki tej kolejności nie mam żadnych problemów trawiennych po posiłku ani znużenia. Po prostu czuję się dobrze – mówi. Badania potwierdzają, że kolejność spożywania produktów może ograniczyć skoki cukru po posiłku – także u osób zdrowych. W Nutrients z 2023 roku opublikowano badanie, w którym młode, zdrowe kobiety zjadły pomidora, brokuły, smażoną rybę i gotowany biały ryż – w tej kolejności. Wyniki pokazały, że ich poziom glukozy i insuliny po posiłku był lepszy niż u osób, które zaczęły od ryżu. Spożycie białka lub tłuszczu przed węglowodanami stymuluje też wydzielanie GLP-1 – hormonu jelitowego, który spowalnia opróżnianie żołądka, obniża wydzielanie insuliny i zwiększa uczucie sytości. – Głód można lepiej kontrolować, bo nie ma tylu skoków cukru – mówi Keith Ayoob, dietetyk z Nowego Jorku. Kolejny bonus: warzywa i owoce wymagają żucia, więc automatycznie zwalniają tempo jedzenia. A jak mówi Ayoob: – Mózg potrzebuje 15–20 minut, żeby poczuć sytość. Dlatego zjesz mniej wysokokalorycznych produktów jak chleb, makaron czy słodycze. Poza tym warzywa i owoce zawierają dużo wody, co też przyspiesza uczucie sytości – dodaje Salge Blake. Jak wprowadzić zasadę w codziennym życiu? Choć brzmi to skomplikowanie, wcale takie nie jest. Na śniadanie możesz zjeść najpierw owoce – jagody, melona, pomarańczę – potem jogurt grecki lub jajka, a na koniec granolę albo pełnoziarnisty tost. Na lunch można zacząć od sałatki, zupy warzywnej albo gazpacho, potem pół kanapki. Albo zjeść poke bowl – najpierw warzywa, potem rybę, a na końcu ryż. Na kolację – warzywa w formie przystawki lub sałatki, potem grillowany kurczak albo ryba, a na końcu ziemniaki, ryż czy makaron. – To nie jest dieta, która coś nam zabiera – tylko zmienia kolejność – mówi Ayoob. Skolnick dodaje: – Nie musisz tak jeść codziennie, by zauważyć efekty. Żaden produkt nie jest zakazany, co sprawia, że metoda ta jest łatwa do wdrożenia i utrzymania. Lindsay Malone, 43-letnia mama trójki dzieci i biegaczka, dietetyczka kliniczna z Case Western Reserve University w Cleveland, także stosuje tę metodę i zaleca ją swoim pacjentom. – Zaczynam posiłki od warzyw i białka, potem jem węglowodany. Dzięki temu unikam „rollercoastera cukrowego”, który wcześniej powodował spadki energii i koncentracji – mówi. – A co ciekawe, lepiej też śpię. Jeśli cukier jest stabilny w ciągu dnia, sen w nocy jest głębszy. Używa tej metody również w przypadku dzieci: przed kolacją stawia talerz z warzywami. – Może to nie ich ulubiona część, ale przestają pytać, co będzie na obiad, i przy okazji zjadają trochę błonnika i witamin – śmieje się. Źródło: National Geographic
Dieta ketogeniczna nie jest dietą cud. Najnowsze badania udowadaniają, że może prowadzić do raka
Dieta ketogeniczna pomaga w utracie zbędnych kilogramów, dlatego cieszy się dużą popularnością. Decydując się na nią, należy jednak pamiętać o tym, że jej wpływ na funkcjonowanie organizmu nie jest jednoznaczny. Najnowsze badania sugerują, że dieta ta może zwiększać ryzyko wystąpienia nowotworów.
W tym artykule: Czy dieta ketogeniczna jest zdrowa? Nadmiar tłuszczy a ryzyko raka Czym jest zdrowe odżywianie? Wraz z rosnącą świadomością na temat tego, jak poszczególne pokarmy wpływają na nasz wygląd i samopoczucie, na popularności zyskują coraz to nowe diety. Już od dłuższego czasu szczególnym zainteresowaniem konsumentów i badaczy cieszy się m.in. dieta ketogeniczna, czyli dieta keto. Plany odżywiania oparte na niej są bogate w tłuszcze i ubogie w węglowodany. Taki sposób odżywiania ma wprowadzić organizm w stan metaboliczny znany jako ketoza. Wówczas głównym źródłem energii stają się tłuszcze, co ma prowadzić nie tylko do szybkiej utraty wagi, ale też lepszej kontroli poziomu cukru we krwi i wzrostu energii. Czy dieta ketogeniczna jest zdrowa? Oprócz utraty wagi dieta ketogeniczna wykazała również potencjalne korzyści w leczeniu schorzeń neurologicznych, takich jak epilepsja. Nowe badania sugerują możliwy pozytywny wpływ na pracę układu krążenia. Za wcześnie jednak aby nazywać taki sposób odżywiania dietą cud. Badania na temat jej wpływu na zdrowie są niejednoznaczne. Jak ustalił zespół badawczy z University of Texas Health Science Center at San Antonio, dieta wysokotłuszczowa powoduje gromadzenie się uszkodzonych komórek w narządach. To z kolei może przyspieszać starzenie się organizmu, zwiększając ryzyko wystąpienia chorób serca i nowotworów. Opisane wnioski są efektem badań na myszach laboratoryjnych. Grupa naukowców prowadzona przez Davida Giusa poddała sześć myszy diecie ketogenicznej. Przez trzy tygodnie ponad 90 procent przyswajanych przez gryzonie kalorii pochodziło z tłuszczów. Kalorie z węglowodanów zawierały się w niecałym procencie dziennej dawki. W tym samym eksperymencie udział brała też grupa kontrolna myszy. Te z kolei karmiono standardową dietą. W niej większość kalorii (58%) pochodziła z węglowodanów, a z tłuszczów zaledwie 17%. Kolejnym etapem badania była analiza próbek tkanek serca, nerek, wątroby i mózgu myszy. Naukowcy skupili się na poszukiwaniu starzejących się komórek, które mogą być jeszcze bardziej szkodliwe dla organizmu niż obumarłe. To dlatego, że wchodzą w stan nazywany przez badaczy „stanem zombie”. Wówczas uwalniają toksyny odpowiadające za przewlekłe stany zapalne. Nadmiar tłuszczy a ryzyko raka I tu pojawiły się wyraźne różnice między myszami na diecie keto a tymi na diecie standardowej. U gryzoni z pierwszej grupy zaobserwowano znacznie więcej starzejących się komórek, szczególnie w nerkach. Wyniki badania sugerują zatem, że dieta ketogeniczna może przyspieszać starzenie się poszczególnych narządów. To z kolei ma przekładać się na zwiększenie ryzyka zachorowania na choroby serca, nowotwory lub cukrzycę. Na szczęście badacze zauważyli też, że powrót myszy do standardowej diety znacząco poprawił ich rokowania i opóźnił starzenie się komórek. Cytowany przez serwis New Scientist Russell Jones z Instytutu Van Andela w Michigan podkreśla, że wyników mysiego badania nie można w stu procentach przenieść na ludzkie realia. Chociażby ze względu na odmianę diety ketogenicznej, jaką narzucono gryzoniom. – Przestrzegały diety składającej się w 90% z tłuszczu, a u ludzi byłoby to praktycznie niemożliwe – tłumaczył. Co jeść, by żyć jak najdłużej? Naukowcy przedstawiają nowy przepis na dietę długowieczności To, co kładziemy na talerzu, ma wpływ na jakość i długość naszego życia. Jak duży jest ten wpływ? Naukowcy są zdania, że kontrolując dietę, możemy znacznie przedłużyć sobie życie... <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/co-jesc-by-zyc-jak-najdluzej-naukowcy-przedstawiaja-nowy-przepis-na-diete-dlugowiecznosci-fot-getty-images-e3237f5.jpeg" width="938" height="625" alt="Co jeść, by żyć jak najdłużej? Naukowcy przedstawiają nowy przepis na dietę długowieczności (fot. Getty Images)" title="Co jeść, by żyć jak najdłużej? Naukowcy przedstawiają nowy przepis na dietę długowieczności (fot. Getty Images)" /> Czym jest zdrowe odżywianie? W podsumowaniu badania opisanego szczegółowo na łamach „Science Advances” David Gius zauważył, że dieta ketogeniczna prawdopodobnie nie jest przeznaczona dla wszystkich. Warto też robić sobie od niej przerwy. I to akurat nie powinno nikogo dziwić. Eksperci regularnie przypominają, że najlepsza dieta to zbilansowana dieta. Np. śródziemnomorska lub nordycka. Przed wprowadzeniem większych zmian w codziennych posiłkach, dobrze jest skonsultować się z lekarzem. Tyczy się to również diet roślinnych. Niedawno opublikowane wyniki 20-letniej metaanalizy wykazały, że diety oparty na warzywach i roślinach mogą nieść konkretne korzyści dla ludzkiego organizmu. Badania z ostatnich 20 lat nie były jednak jednoznaczne, co sugeruje, że nie u każdego zamiana mięsa na soję i groch może przynieść takie same efekty. Źródło: „Science Advances”. Nasz ekspert Mateusz Łysiak Dziennikarz zakręcony na punkcie podróżowania. Pierwsze kroki w mediach stawiał w redakcjach internetowej i papierowej magazynu „Podróże”. Redagował i wydawał m.in. w gazeta.pl i dziendobrytvn.pl. O odległych miejscach (czasem i tych bliższych) lubi pisać nie tylko w kontekście turystycznym, ale też przyrodniczym i społecznym. Marzy o tym, żeby zobaczyć zorzę polarną oraz Machu Picchu. Co poza szlakiem? Kuchnia włoska, reportaże i pływanie.
Post przerywany jest popularną metodą odchudzania. Z badań wynika jednak, że szkodzi sercu
Post przerywany polega na regularnym stosowaniu niewielkich głodówek. Może to pomóc w odchudzaniu. Z badań wynika jednak, że taki system żywienia zwiększa ryzyko chorób serca.
W tym artykule: Czym jest post przerywany? Badania nad postem przerywanym Jak post przerywany wpływa na nasze serce? Co przemawia za tym, by stosować okno żywieniowe? Jak post przerywany pomaga schudnąć? Jakie są odmiany postu przerywanego? Moda na post przerywany (ang. Intermittent Fasting, w skrócie IF) zaczęła się już kilka lat temu. Ta metoda odchudzania ma wielu zwolenników, mimo, że w świetle badań naukowych jest dość dyskusyjna. Propagatorzy tzw. okna żywieniowego twierdzą, że taka forma żywienia jest lepszą alternatywą dla tej, na której bazuje większość społeczeństwa. Czyli na jedzeniu od rana do wieczora, z kilkugodzinnymi przerwami między posiłkami. Czym jest post przerywany? Osoba, która stosuje okno żywieniowe określa sobie czas, w którym spożywa posiłki. Między nimi zazwyczaj nie sięga już po nic oprócz płynów. Na początku stosuje się schemat 14 godzin postu i 10 godzin okna. Praktycznie wygląda to tak, że jeśli ktoś zje kolację o godzinie 20, to śniadanie może zjeść dopiero o 10 rano. Czy to trudne? Gdyby przyjrzeć się naszej codziennej diecie bliżej, to się okazuje, że większość z nas w zasadzie nieświadomie stosuje taki właśnie post przerywany. Bardziej wymagający mogą wejść na wyższy poziom i zastosować strategię 16-godzinnego postu. Po nim zostaje nam 8 godzin na jedzenie. W czasie okna żywieniowego można jeść wszystko, na co mamy ochotę. A to według dietetyków nie do końca jest dobre, ze względu chociażby na wartość odżywczą produktów. W mediach społecznościowych często można zobaczyć instagramerów, którzy na śniadanie jedzą tabliczkę czekolady, na obiad pizzę, a na kolację hamburgera z frytkami. Jeszcze bardziej odważni potrafią nie jeść nawet 20 godzin. A później przez 4 godziny spełniać swoje wszystkie kulinarne zachcianki. Badania nad postem przerywanym Niedawno postem przerywanym zajęli się naukowcy z katedry epidemiologii i biostatystyki w Szanghajskiej Szkole Medycznej Uniwersytetu Jiao Tong w Chinach. Przeanalizowali oni dane dotyczące grupy 20 tys. Amerykanów. Składała się ona zarówno kobiet, jak i mężczyzn. Średnia wieku badanych wynosiła 49 lat. Osoby te za pomocą kwestionariusza wypełniały informacje dotyczące swojej diety w latach 2003–2018. Poprawia nastrój, odmładza i nie wymaga wyrzeczeń. Poznaj dietę, a raczej filozofię, Sirtfood Dieta sirtfood polecana jest jako najlepsze rozwiązanie dla osób kochających jedzenie. Kolejna modna dieta czy naukowo uzasadniona filozofia żywienia? <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/kawa-truskawki-i-czerwone-wino-czyli-dieta-sirtfood-odchudza-odmladza-i-nie-wymaga-wyrzeczen-2f69be8.jpeg" width="938" height="607" alt="Kawa, truskawki i czerwone wino, czyli dieta sirtfood. Odchudza, odmładza i nie wymaga wyrzeczeń" title="Kawa, truskawki i czerwone wino, czyli dieta sirtfood. Odchudza, odmładza i nie wymaga wyrzeczeń" /> Do jakich wniosków doszli badacze? Ci z badanych, którzy jedli w czasie 8-godzinnego okna żywieniowym wcale nie żyli dłużej niż ci, którzy stosowali zwykłą, pozbawioną restrykcji czasowej dietę. Czyli spożywali posiłki kilka razy w ciągu 12 czy nawet 16 godzin. Jak post przerywany wpływa na nasze serce? Co ważne, badania pokazały, że w przypadku osób, które przestrzegały 8-godzinnego harmonogramu, w okresie obserwacji ryzyko śmierci z powodu chorób serca było o 91% większe w porównaniu z tymi, którzy jedli standardowo. W przypadku osób, u których przed badaniem zdiagnozowano choroby serca, jedzenie w przedziale trwającym od 8 do 10 godzin wiązało się z o 66% wyższym ryzykiem śmierci z powodu chorób serca. Naukowcy przyjrzeli się również tym osobom z badanej grupy, u których stwierdzono raka. Okazało się, że jedzenie przez dłuższy czas, nawet powyżej 16 godzin na dobę, wiązało się z niższym ryzykiem śmierci z powodu nowotworu niż u osób, które nawet nieświadomie stosowały restrykcje czasowe. Na podstawie tej analizy nie można jednak postawić jednoznacznych wniosków. Samo badanie ma sporo ograniczeń. Wprawdzie zostało przeprowadzone na dużej grupie osób, ale dotyczyło dość dalekiej przeszłości, do której badanym zapewne trudno było sięgnąć pamięcią. Jo Ann Carson, była przewodnicząca komisji ds. żywienia AHA podkreśla też, że nie wiemy nic o jakości spożywanej przez badanych żywności. Wiele badań wykazało, że to, co jemy ma większy wpływ na funkcjonowanie naszego organizmu niż to, kiedy spożywamy dany posiłek. Co przemawia za tym, by stosować okno żywieniowe? Zwolennicy postu przerywanego twierdzą, że dzięki niemu poprawia się ogólny stan naszego zdrowia. Wymieniają jego dobroczynny wpływ na ciśnienie tętnicze, poziom cholesterolu, trójglicerydów, glukozy czy insuliny. Niektórzy twierdzą też, że przeciwdziała on starzeniu się organizmu. A więc zarazem chroni nas przed chorobami, takimi jak np. alzheimer. Niestety, rzetelnych badań naukowych na ten temat póki co nie ma. Często też można się spotkać z argumentem, że post przerywany jest zdrowy, bo zdrowe są głodówki. Mają one rzekomo „resetować“ nasz organizm czy oczyszczać go z toksyn. Dietetycy i naukowcy nie polecają jednak głodówek, a wręcz przed nimi przestrzegają. Nie musimy głodować, by nasz organizm się oczyszczał. Natomiast pozbawienie go substancji odżywczych może się skończyć nawet chorobą. Nie oznacza to jednak, że czasowe ograniczenie kalorii nie jest zdrowe. Od dawna wiemy, że jedzenie mniej niż potrzebujemy może np. wydłużyć nasze telomery i tym samym wpłynąć na nasz wiek biologiczny. Nie musi jednak iść to w parze z niejedzeniem przez kilkanaście godzin. Kalorie można z powodzeniem ograniczyć, jedząc nawet przez cały dzień. Dieta FMD może obniżyć twój wiek biologiczny nawet o dwa i pół roku. Na czym polega? Naukowcy z University of Southern California twierdzą, że wynaleźli dietę, który może nas odmłodzić i nie wymaga zmian w trybie życia. Wykazali to w badaniach klinicznych, których uczestn... Pamiętajmy także, że spożywanie posiłków wiąże się także z odczuwaniem przyjemności, czyli niewątpliwie wpływa na nasze samopoczucie. Czy zatem myślenie przez wiele godzin o tym, kiedy będziemy mogli coś zjeść, nie stanie się frustrujące? Ryzyko jest spore. Jak post przerywany pomaga schudnąć? Zwolennicy postu przerywanego twierdzą także, że znacznie ułatwia on odchudzanie. Natomiast dietetycy odpowiadają, że jest to po prostu zasługa ograniczenia kalorii. Od dawna wiadomo bowiem, że bez tego nie ma utraty masy ciała. Jeśli podczas postu będziemy przyjmować więcej kalorii niż nasz organizm potrzebuje, to nie schudniemy. Możemy wręcz przytyć. Można zatem założyć, że okno żywieniowe pomaga po prostu nie podjadać. Czasem nawet ograniczenie kilku przekąsek typu batonik, kilka ciastek, kawałek czekolady, drożdżówka to tyle kalorii na minusie, ile pozwala na zdrową utratę zbędnych kilogramów. Jakie są odmiany postu przerywanego? Przerwy w jedzeniu zależą od wybranej metody. Najpopularniejsze z nich to: metoda 16/8 – okno żywieniowe trwa 8 godzin. Najczęściej stosowaną godziną rozpoczęcia jedzenia jest 12:00. Ostatni posiłek jemy najpóźniej o godzinie 20:00. metoda 5:2 – polega na przyjmowaniu normalnej ilości kalorii przez 5 dni w tygodniu. Przez pozostałe 2 dni ograniczamy spożycie do 500–600 kalorii dziennie. metoda „Eat Stop Eat” – polega na 24-godzinej głodówce 1–2 razy w tygodniu. metoda jednego posiłku – w ciągu dnia spożywamy tylko jedną główną, zdrową i pełnowartościową potrawę. Pozostałe posiłki pomijamy. Źródło: EurekAlert.
Przypalili owsiankę 5 tysięcy lat temu. Naukowcy odtworzyli jej skład
W jednej z najstarszych osad na terenie północnych Niemiec archeolodzy odkryli naczynie pokryte zagadkowym nalotem. Co to było? Przypalona owsianka, z której naukowcom udało się wycisnąć ciekawe informacje.
W tym artykule: Przypalone garnki skarbnicą wiedzy Archeolodzy bezradni – paleobotanicy górą Ważna rola zbóż w diecie Tajemnice pradawnej kuchni Kiedy przestać podgrzewać owsiankę, by nie przypalić garnka, ale jednocześnie uzyskać idealną potrawę? Z tym problemem ludzie borykają się od tysiącleci. Jeden z najstarszych przykładów nierównych zmagań z owsianką pochodzi sprzed 5 tysięcy lat z Niemiec. Przypalone garnki skarbnicą wiedzy Archeolodzy z Uniwersytetu Chrystiana Albrechta w Kilonii przebadali osadę społeczności kultury pucharów lejkowatych w Oldenburgu w Szlezwiku-Holsztynie. Ludzie zamieszkiwali ją około 3 tys. lat p.n.e. Społeczność ta znana jest ze wznoszenia konstrukcji megalitycznych. Uwagę badaczy przykuły fragmenty naczyń ceramicznych, na powierzchni których znajdował się nalot. Okazało się, że była to spalenizna. Dzięki gapiostwu ówczesnych kucharzy lub kucharek naukowcy są w stanie dowiedzieć się, z czego składała się dieta pradziejowych mieszkańców północnych Niemiec. Eksperci wnikliwie przeanalizowali spaleniznę, a swoje wnioski opublikowali w periodyku „PLOS ONE”. Archeolodzy bezradni – paleobotanicy górą Archeolodzy przeprowadzili wykopaliska. Opisali naczynia, sklasyfikowali je i narysowali. Jednak do analizy pozyskanych zabytków zaprosili innych specjalistów, między innymi paleobotaniczkę polskiego pochodzenia, dr Lucy Kubiak-Martens z holenderskiego BIAX Consult. Za pomocą skaningowego mikroskopu elektronowego badacze przyjrzeli się spaleniźnie na skorupach i dostrzegli liczne pozostałości po dawnych potrawach. Wykryto ślady różnych starożytnych ziaren zbóż, w tym pszenicy płaskurki i jęczmienia. Wykonano też analizy chemiczne, dzięki czemu wiemy, że przygotowywano tam również dania na bazie mleka lub nabiału. Chociaż akurat do owsianki dodano raczej wodę, gdyż w naczyniu, gdzie odkryto jej pozostałości, tłuszczów zwierzęcych nie było. Ważna rola zbóż w diecie Społeczność kultury pucharów lejkowatych była rolnicza. I nowe odkrycia rzeczywiście pokazują, że zboża odgrywały ważną rolę w diecie ludzi, którą uzupełniały dzikie rośliny. Rodzaj i sposób przetworzenia i pozyskania nasion wskazuje, że ówczesne potrawy nie były wcale mdłe. Przeciwnie – naukowcy sugerują, że odkrycia z pradziejowej wioski wskazują no coś wprost przeciwnego. Smak dań był urozmaicony. W składzie owsianki znalazły się między innymi komosa i kiełkująca pszenica płaskurka, która dodawała słodkiego smaku. Moment kiełkowania naukowcy dostrzegli na obrazach z mikroskopu elektronowego. Ta mieszanka, zdaniem badaczy, nie była przypadkowa. Tajemnice pradawnej kuchni Bardzo interesujące wyniki analiz naczyń ceramicznych pochodzą również z Kujaw, z obszaru Polski. W 2012 roku badacze ogłosili, że mieszkańcy Europy Północnej wytwarzali sery już ponad 7 tys. lat temu. Metalowe kotły zdradzają dietę ludzi sprzed ponad 5 tysięcy lat. Co jedli mieszkańcy Kaukazu? Potrawy z jeleni, krów, jaków i bawołów gotowali mieszkańcy Kaukazu ponad 5 tysięcy lat temu w kotłach z brązu. Wykazały to analizy białka zachowanego na ściankach naczyń. Wówczas przeanalizowano tzw. naczynia sitowate, zawdzięczające swą nazwę charakterystycznemu dziurkowaniu. Do złudzenia przypominają one współczesne cedzaki. Po ich analizach chemicznych naukowcy nabrali pewności, że służyły do odcedzania ściętego mleka. W specjalistycznym laboratorium wykryto ślady tłuszczów zwierzęcych. Umiejętność przetwarzania mleka i produkcji sera była bardzo ważna w tych pradziejowych społecznościach. Umożliwiała przechowywanie przetworów przez dłuższy czas i zachowanie ich na później. Była to też praktyka korzystna dla zdrowia ludzi, ponieważ białka mleka przetworzonego organizm człowieka trawi i przyswaja zdecydowanie łatwiej niż w przypadku mleka nieprzetworzonego. Źródło: Uniwersytet Chrystiana Albrechta w Kilonii. Nasz ekspert Szymon Zdziebłowski Dziennikarz naukowy, z wykształcenia archeolog śródziemnomorski. Przez wiele lat był związany z Serwisem Nauka w Polsce PAP. Opublikował m.in. dwa przewodniki turystyczne po Egipcie, a ostatnio – popularnonaukową książkę „Wielka Piramida. Tajemnice cudu starożytności” o największej egipskiej piramidzie.
Oliwa z oliwek jest wyjątkowo zdrowa. Nie da się jej zastąpić żadnym innym produktem czy suplementem
Pomaga na nadciśnienie, cukrzycę, a nawet pomaga schudnąć. Badania wykazują, że oliwa z oliwek jest kluczowym elementem zdrowej diety śródziemnomorskiej.
W tym artykule: Jak powstaje oliwa z oliwek? Na co pomaga oliwa z oliwek? Fakty i mity o oliwie z oliwek – Chociaż każdy owoc i warzywo zawiera związki prozdrowotne, te występujące wyłącznie w oliwie z oliwek, zwane fenolami, są szczególnie skuteczne – mówi dr Mary Flynn, badaczka żywienia i założycielka organizacji non-profit Olive Oil Health Initiative na Brown University. Składniki odżywcze zawarte w oliwie z pierwszego tłoczenia korzystnie wpływają na wiele schorzeń. W tym na choroby serca i cukrzycę. – Nie mamy żywności ani leków, które mogłyby zrobić to samo, co oliwa z oliwek – dodaje dr Flynn. Fenole zawarte w oliwie z oliwek z pierwszego tłoczenia są przeciwutleniaczami. – Mają także właściwości przeciwdrobnoustrojowe – wyjaśnia Selina Wang, badaczka ds. nauk o żywności na Uniwersytecie Kalifornijskim w Davis. Jak powstaje oliwa z oliwek? W Grecji, Włoszech i innych krajach Morza Śródziemnego drzewa oliwne rosną od tysięcy lat. Oliwę niegdyś produkowano, rozgniatając owoce i używając gorącej wody. Ten sposób prowadził do zniszczenia części fenoli. W czasach nowożytnych pojawiła się nowa metoda. To odwirowywanie oliwek w wirówkach w temperaturze otoczenia, bez użycia rozpuszczalników chemicznych. Oliwa przetworzona w ten sposób nosi etykietę „extra vergine” lub „extra virgin”. Tłuste jedzenie zwiększa ryzyko śmierci o 13%. Smażenie może "zmienić dobrą rzecz w coś szkodliwego” Badanie przeprowadzono na kobietach, które miały już za sobą menopauzę. Wszystkie, które w swojej codziennej diecie miały smażoną rybę w panierce czy klasycznego kurczaka były w grupie p... Do najlepiej zbadanych fenoli zawartych w oliwkach, zwanych sekoirydoidami, należą ich naturalne pochodne: oleokantal, oleaceina, oleuropeina, ligstrozyd, oleomissional. Prawdopodobnie jednak naprawdę liczy się ich połączenie. Żaden z tych składników nie ma tak korzystnego działania, jak naturalna oliwa. Na co pomaga oliwa z oliwek? W miejscach, gdzie podstawą żywienia jest dieta śródziemnomorska, liczba zachorowań na wiele chorób jest niższa. Eksperci uważają, że główną przyczyną jest oliwa z oliwek z pierwszego tłoczenia. Choroby serca Podczas dziesięcioletniego badania, w którym wzięło udział ponad 12 tys. osób w Hiszpanii, naukowcy odkryli, że ryzyko śmierci z powodu chorób układu krążenia było o połowę mniejsze u osób spożywających codziennie półtorej łyżeczki oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia. Naukowcy zauważyli, że nie miało to miejsca w przypadku „rafinowanej” oliwy. „Extra vergine” wpływa szczególnie korzystnie na wysokie ciśnienie krwi, które przyczynia się do chorób serca. Jedno z badań wykazało, że skurczowe ciśnienie krwi spadło po trzech tygodniach stosowania dwóch łyżek stołowych oliwy dziennie. Rak piersi 4000 kobiet w Hiszpanii zostało losowo przydzielonych do jednej z trzech form diety śródziemnomorskiej: diety o ograniczonej zawartości tłuszczu, diety uzupełnionej orzechami lub diety zawierającej oliwę z oliwek z pierwszego tłoczenia. Kobiety z trzeciej grupy miały najniższy wskaźnik zachorowań na raka piersi w pięcioletnim okresie badania. W oddzielnym badaniu porównano nawyki żywieniowe ponad tysiąca Hiszpanek chorych na inwazyjnego raka piersi z podobną grupą osób zdrowych. Okazało się, że największą ochronę zapewnia spożywanie więcej niż dwóch łyżek oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia dziennie. Cukrzyca Kilkanaście randomizowanych badań udokumentowało zdolność oliwy do obniżania poziomu glukozy we krwi. Niektórzy badacze uważają, że dzieje się to poprzez chronienie komórek trzustki wytwarzających insulinę przed uszkodzeniami. Demencja Badania powiązały spożywanie oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia z poprawą funkcjonowania poznawczego. Eksperci podkreślają jednak, że nadal potrzebne są szersze programy badawcze. Co jeść, by żyć jak najdłużej? Naukowcy przedstawiają nowy przepis na dietę długowieczności To, co kładziemy na talerzu, ma wpływ na jakość i długość naszego życia. Jak duży jest ten wpływ? Naukowcy są zdania, że kontrolując dietę, możemy znacznie przedłużyć sobie życie... <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/co-jesc-by-zyc-jak-najdluzej-naukowcy-przedstawiaja-nowy-przepis-na-diete-dlugowiecznosci-fot-getty-images-e3237f5.jpeg" width="938" height="625" alt="Co jeść, by żyć jak najdłużej? Naukowcy przedstawiają nowy przepis na dietę długowieczności (fot. Getty Images)" title="Co jeść, by żyć jak najdłużej? Naukowcy przedstawiają nowy przepis na dietę długowieczności (fot. Getty Images)" /> Odchudzanie Wydaje się to sprzeczne z intuicją, ponieważ oleje są wysokokaloryczne. Jednak badania pokazują ciekawe zależności. Kilkadziesiąt kobiet losowo przydzielono albo do diety niskotłuszczowej opartej na roślinach, albo do diety dodającej więcej niż trzy łyżki oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia dziennie. W przypadku tych drugich szanse na redukcję masy ciała o 5% po ośmiu tygodniach były znacznie większe. Fakty i mity o oliwie z oliwek Inne jednonienasycone tłuszcze kuchenne, takie jak olej rzepakowy, nie mają takiego wpływu na zdrowie jak oliwa z oliwek. To dowodzi, że kluczową rolę odgrywa tu zawartość fenoli – twierdzi dr Flynn. Błędnym przekonaniem jest to, że nie można dobrze smażyć na oliwie z oliwek z pierwszego tłoczenia. W rzeczywistości po podgrzaniu wytwarza ona mniej niezdrowych produktów ubocznych w porównaniu z innymi olejami. Wiele osób sięga po oliwę z oliwek z pierwszego tłoczenia w lokalnym supermarkecie. Trzeba jednak uważać. Oliwa często jest podrabiana. Idealne rozwiązanie to kupowanie jej na lokalnym włoskim targowisku albo w wyspecjalizowanym sklepie. Oliwa z oliwek może mieć dwuletnią datę przydatności do spożycia. Jednak po otwarciu należy spożyć ją w ciągu czterech miesięcy. Nie wolno jej przechowywać w pobliżu źródła ciepła, np. obok piekarnika. Najlepsze jest chłodne, ciemne miejsce. Jeśli nie planujesz otwierać butelki przez kilka miesięcy, może to być zamrażarka lub lodówka. Jednak oliwa, której używamy nie powinna już stać w lodówce. Jeśli będzie musiała wielokrotnie osiągać temperaturę pokojową, może to zmienić jej smak i wygląd. Źródło: National Geographic.
Jak odchudzić psa? Nowe badania wskazują najlepszy model żywienia zapobiegający otyłości
Otyły pies jest narażony na niebezpieczne choroby. Można go odchudzić, zmieniając mu karmę na taką z dużą zawartością białka i błonnika. Jak odchudzić psa?
W tym artykule: Dlaczego psy tyją? Jak rozpoznać otyłość u psa? Jak odchudzić psa? Odchudzanie psa korzystnie wpływa na jego mikrobiom jelitowy Otyłość to choroba, której towarzyszy wiele innych niebezpiecznych dla życia schorzeń. Dotyczy to również zwierząt domowych. Psy, które się przejadają i mało mają ruchu cierpią na różne przypadłości. Zbyt duża masa ciała może prowadzić do insulinooporności, cukrzycy, zaburzeń hormonalnych czy nowotworów. Mogą się pojawić także problemy z nerkami, sercem, wątrobą czy tchawicą. Podobnie jak u człowieka, dodatkowe kilogramy mogą obciążać stawy i kręgosłup oraz prowadzić do zwyrodnień. To z kolei wpływa na jakość życia zwierzęcia i obniża jego aktywność fizyczną. Dlatego warto wiedzieć, jak odchudzić psa. Dlaczego psy tyją? Powodów może być kilka i zazwyczaj nie są zależne od człowieka. wiek – podobnie jak u człowieka, wraz z upływem czasu zwalnia metabolizm, co oznacza, że pies starszy nie potrzebuje już tak dużej kaloryczności posiłków, jak szczeniak; rasa – niektóre psy są szczególnie podatne na otyłość. Są to miedzy inny jamniki, beagle, labradory, teriery szkockie, bassety, spaniele cavalier king charles; zabieg sterylizacji lub kastracji – zmiany hormonalne po zabiegu mogą prowadzić do nadwagi, mogą także zwiększać łaknienie; zaburzenia hormonalne – m.in. cukrzyca, niedoczynność tarczycy, zaburzenia funkcji podwzgórza, nadczynność kory nadnerczy, akromegalia (zaburzenia wydzielania hormonu wzrostu); nadmiar spożytych kalorii – w połączeniu ze zbyt niską aktywnością fizyczną. Jak rozpoznać otyłość u psa? Przyjmuje się, że pies otyły to taki, którego masa przekracza o 30 procent prawidłową masę ciała. O nadwadze mówimy, kiedy jest to 15 procent. Prawidłową masę ciała dla wieku i rasy określa weterynarz w czasie wizyt kontrolnych. Ile powinien jeść pies? Oto zalecana dzienna porcja dla czworonogów Im mniej, tym lepiej. Tak wynika z najnowszych badań naukowców, którzy ustalili, ile powinien jeść pies. Jest jednak jedno „ale”. Weterynarze wyznaczają też często specjalny wskaźnik BCS (body condition score), dzięki któremu także można określić stopień otyłości. U człowieka takim wskaźnikiem jest BMI. Wskaźnik BCS pomaga ocenić stosunek tkanki tłuszczowej do masy mięśniowej. Innymi kryteriami oceny są łatwość wyczuwania żeber, zarys tali i brzucha. Jak odchudzić psa? Otyłość u psa to początek problemów zdrowotnych. Dlatego należy go jak najszybciej odchudzić. Najczęściej wystarczy obniżenie kaloryczności posiłków i zwiększenie aktywności fizycznej. Jednak nieumiejętnie prowadzone odchudzanie psa może prowadzić do pogorszenia jego kondycji wskutek utraty masy mięśniowej. Podobnie zresztą, jak u człowieka. Jak się okazuje, ważny jest także skład ilościowy makroskładników. Kelly Swanson, profesor nauk o zwierzętach z Uniwersytetu Illinois Urbana-Champaign postanowił przebadać pod tym kątem grupę otyłych psów. Potem przestawił je na dietę wysokobiałkową o obniżonej kaloryczności i bogatą w błonnik. Efekty były widoczne dość szybko. Psy schudły, ale bez utraty masy mięśniowej. Poprawiły się także poziomy trójglicerydów i insuliny we krwi zwierząt. Dodatkowo znacznie spadł poziom markerów stanu zapalnego, związanych z otyłością i jej negatywnymi skutkami zdrowotnymi. Podobne efekty widać u ludzi, którzy podczas odchudzania stosują dietę wysokobiałkową i często sięgają po błonnik. Ten ostatni korzystnie wpływa na pracę jelit, daje uczucie sytości, jednocześnie zmniejszając apetyt. Odchudzanie psa korzystnie wpływa na jego mikrobiom jelitowy Inne badanie, opublikowane w czasopiśmie naukowym „Journal of Animal Science” pokazuje z kolei, że u psów na skutek dobrze zbilansowanej diety odchudzającej poprawia się flora bakteryjna. Naukowcy stwierdzili, że znacznie wzrosła ilość bakterii z rodzaju Allobaculum. Oto "najmądrzejsze" rasy psów. Psycholog stworzył ranking Właścicieli psów nie trzeba długo przekonywać, że te czworonogi należą do jednych z bardziej inteligentnych zwierząt. Potwierdzają to badania kanadyjskiego psychologa, który opisał niez... Bakterie te mają wpływ na zawartość maślanu w kale. Podobnie jak u człowieka, u psów ten związek chemiczny ma działanie ochronne, przeciwzapalne i przeciwnowotworowe. Prof. Swanson zauważył też, że w kale zmniejszyła się ilość amoniaku. Ten związek chemiczny w nadmiarze jest toksyczny. Źródło: Journal of Animal Science
Co jeść, by żyć jak najdłużej? Naukowcy przedstawiają nowy przepis na dietę długowieczności
To, co kładziemy na talerzu, ma wpływ na jakość i długość naszego życia. Jak duży jest ten wpływ? Naukowcy są zdania, że kontrolując dietę, możemy znacznie przedłużyć sobie życie. Nowe badania przedstawiają poszukiwanie uniwersalnej formuły, która zapewniłaby nam długowieczność.
W tym artykule: Jak jeść zdrowo? Co się składa na zdrową dietę? Co jeść, żeby dożyć setki? – Niech pokarm będzie lekarstwem, a lekarstwo pokarmem – miał powiedzieć Hipokrates w 440 roku przed naszą erą. To stare stwierdzenie, przetestowane przez nowoczesną naukę, jest już dobrze udokumentowaną prawdą. To, co jemy, kiedy jemy i ile jemy, przekłada się na nasz stan zdrowia i wagę. A także na to, jak długo będziemy żyli. W jednym z badań na ten temat, opublikowanych w czasopiśmie naukowym „PLOS One”, grupa norweskich naukowców szczegółowo wyliczyła, o ile możemy wydłużyć sobie życie, zmieniając dietę. Zebrali oni dane uzyskane z wielu wcześniejszych badań. Na tej podstawie ustalili, że rezygnując z pewnych produktów, możemy zyskać nawet kilka dodatkowych lat życia. Mózgi rdzennych mieszkańców Amazonii starzeją się wolniej. To zasługa diety i stylu życia Południowoamerykański lud Tsimane ma najzdrowsze serca na świecie. Badania pokazują, że w równie dobrej kondycji są mózgi członków tego plemienia. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/mozgi-rdzennych-mieszkancow-amazonii-starzeja-sie-wolniej-to-zasluga-diety-i-stylu-zycia-fot-courtesy-of-the-tsimane-health-and-life-history-project-team-797b684.jpeg" width="938" height="625" alt="Mózgi rdzennych mieszkańców Amazonii starzeją się wolniej. To zasługa diety i stylu życia (fot. Courtesy of the Tsimane Health and Life History Project Team)" title="Mózgi rdzennych mieszkańców Amazonii starzeją się wolniej. To zasługa diety i stylu życia (fot. Courtesy of the Tsimane Health and Life History Project Team)" /> Ich wyliczenia dały następujące wyniki. Jeśli zmienisz dietę na zdrową w średnim wieku, możesz żyć nawet o sześć-siedem lat dłużej. Jeśli zaś zdecydujesz się zdrowo odżywiać już jako dwudziestolatek, możesz cieszyć się życiem dłuższym nawet o 13 lat. Jak jeść zdrowo? Autorzy tamtego badania opisali typową zachodnią dietę. Zawiera ona dużo tłustych produktów mlecznych, dużo czerwonego mięsa, żywność wysokoprzetworzoną, przekąski, produkty bogate w cukier. Mało natomiast jest w niej świeżych warzyw i owoców. Dieta wydłużająca życie to jej przeciwieństwo. By była optymalna, powinna zawierać dużo warzyw strączkowych (fasoli, grochu, soczewicy), pełnych ziaren i orzechów, natomiast mniej przetworzonego czerwonego mięsa. Ten ostatni postulat jest szczególnie istotny. Naukowcy z Uniwersytetu z Bonn ostrzegli, że Europejczycy powinni zmniejszyć spożycie czerwonego mięsa o 75 proc. Średnio Europejczyk zjada 80 kg czerwonego mięsa rocznie. – Gdyby wszyscy na świecie chcieli się tak odżywiać, ekosystemy by się załamały – przestrzegli badacze. I zaznaczyli, że – chcąc ograniczyć katastrofę klimatyczną – powinniśmy jeść nie więcej niż 20 kg wieprzowiny i wołowiny w ciągu roku. Co się składa na zdrową dietę? Te wniosku ucieszyłyby gerontologa Valtera Longo z Uniwersytetu Południowej Kalifornii. Opublikował on artykuł w czasopiśmie „Cell”, w którym przedstawił własne wnioski dotyczące związku diety z długością życia. Jego zdaniem możliwe jest znalezienie uniwersalnej formuły, która powie nam, co jeść, ile i kiedy, by wydłużyć sobie życie. Szukając jej Longo przyjął nietypowe podejście. Przejrzał badania o wpływie diety na długowieczność nie tylko u ludzi czy u ssaków, ale również mikrobów i niewielkich robaków. Ich analiza wskazuje, że formuła taka będzie musiała uwzględniać wiele różnych czynników. Od genetycznych, przez zdrowotne, po wiek i tryb życia. Innymi słowy, będzie to przepis na długowieczność szyty na miarę. Jednak pewne jego składniki okażą się wspólne dla wszystkich. Co jeść, żeby dożyć setki? Na liście prozdrowotnej żywności, wymienionej przez naukowca, nie ma wielkich niespodzianek. – Dużo roślin strączkowych, pełnego ziarna i warzyw, trochę ryb. Żadnego czerwonego mięsa i bardzo mało białego, mało cukru, trochę orzechów i oliwy, od czasu do czasu gorzka czekolada – opisuje idealną dietę Longo. To, co jemy, to jednak nie wszystko. Jeśli chcemy żyć dłużej, ważne jest również, kiedy jemy. W ciągu doby powinniśmy jeść w okienku maksymalnie dwunastogodzinnym. Czyli ktoś, kto siada do śniadania o ósmej, ostatni posiłek powinien spożyć najpóźniej o dwudziestej. Dieta nordycka poprawia poziom glukozy i cholesterolu nawet, jeśli nie schudniemy - wynika z badań Dieta śródziemnomorska jest uznawana przez naukowców za jedną z najzdrowszych na świecie. Ma jednak równie zdrową konkurencję! To dieta nordycka, która również nie wymaga szczególnych w... <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/dieta-nordycka-co-to-jest-i-czy-moze-poprawic-wyniki-badan-bez-utraty-wagi-co-jesc-by-zyc-zdrowiej-fot-getty-images-fd6b8fd.jpeg" width="938" height="625" alt="Dieta nordycka. Co to jest i czy może poprawić wyniki badań bez utraty wagi? Co jeść, by żyć zdrowiej? (fot. Getty Images)" title="Dieta nordycka. Co to jest i czy może poprawić wyniki badań bez utraty wagi? Co jeść, by żyć zdrowiej? (fot. Getty Images)" /> Longo zaleca również, by raz na trzy–cztery miesiące zrobić sobie kilka dni postu (nie całkowitego, bo ten powinien trwać nie dłużej niż dzień). Wszystkie te zalecenia razem wzięte nie tylko zwiększą nasze szanse na długie życie, ale i na to, że będzie ono zdrowsze. – Stosując podejście oparte na przekrojowych wynikach badań z ponad stu lat, możemy zacząć definiować dietę długowieczności. A także formułować pierwsze uniwersalne zalecenia oraz planować kolejne badania – podsumowuje naukowiec. Na końcu jego artykułu w „Cell” znajduje się informacja, że Longo posiada udziały w firmie produkującej żywność do stosowania w czasie postu oraz zasiada w jej radzie nadzorczej. Źródło: Cell, PLoS One, EurekAlert. Więcej o długowieczności piszemy w najnowszym wydaniu magazynu „National Geographic” nr 1/23.
Możesz żyć nawet o 13 lat dłużej, jeśli zmienisz jadłospis. Jakie produkty sprzyjają zdrowej długowieczności?
Dieta śródziemnomorska i skandynawska nie tylko chronią przed chorobami. Potrafią też wydłużać życie – dowodzą naukowcy z Norwegii. Co zmienić w jadłospisie, by żyć dłużej?
W tym artykule: Mężczyźni mogą żyć dłużej nawet o 13 lat. Kobiety prawie o 11 lat dłużej Optymalna dla Europejczyków jest dieta śródziemnomorska i skandynawska Dieta znacząco wpływa na długość i jakość życia mieszkańców krajów rozwiniętych. Lekarze i dietetycy od lat powtarzają, że zmiana sposobu żywienia może chronić przed chorobami i niepełnosprawnością. Dzięki analizom przeprowadzonym przez badaczy z norweskiego Uniwersytetu Bergen wiadomo, jak bardzo zmiana diety może wydłużyć życie. Pracę naukową na ten temat opublikowało czasopismo „PLOS Medicine”. Mężczyźni mogą żyć dłużej nawet o 13 lat. Kobiety prawie o 11 lat dłużej W analizie jako punkt wyjścia wzięto pod uwagę młodych Amerykanów i typową dla mieszkańców krajów zachodnich dietę. Jej zmiana na zdrowszą może wydłużyć życie średnio o 13 lat w przypadku mężczyzn i o blisko 11 lat w przypadku kobiet – twierdzą norwescy uczeni. Najdłużej żyjące zwierzęta. Poznaj rekordy długowieczności Najdłużej żyjące zwierzęta udowadniają, że czas, jaki jest dany człowiekowi, to ledwie jedna krótka chwila. W przyrodzie występuje całkiem sporo gatunków, które mogą żyć dłużej ni... Wyliczenia te odnoszą się do 20-latków. Jednak i w późniejszym wieku zmiana diety też istotnie wpływa na długość życia. Np. dla 60-latków jest to wydłużenie życia o prawie 9 lat w przypadku mężczyzn i 8 lat w przypadku kobiet. Dla 80-latków zaś o ok. 3,5 roku. Zgodnie z analizą, najważniejsze zmiany na lepsze dają następujące zmiany nawyków żywieniowych: większy udział w diecie roślin strączkowych, takich jak fasola, groch czy soja, większy udział produktów pełnoziarnistych, większy udział orzechów, z wyłączeniem orzecha kokosowego, mniejsze spożycie czerwonego mięsa, takiego jak wieprzowina czy wołowina, mniejsze spożycie mięsa wysokoprzetworzonego, np. parówek, pasztetów czy wędlin. Badacze opublikowali uzyskane dane w internecie. Każdy może z nich skorzystać. Uczeni stworzyli też internetowy kalkulator, pomagający zrozumieć korzyści ze zmiany diety. Jest on dostępny na stronie https://food4healthylife.org/. Optymalna dla Europejczyków jest dieta śródziemnomorska i skandynawska Za najlepszą dla mieszkańców naszego kontynentu uważana jest dieta śródziemnomorska. W każdym jej wariancie znajdziemy duże ilości ryb i owoców morza. To bogate źródła kwasów omega-3. Ważne są też warzywa i owoce, które dostarczają przeciwutleniających polifenoli. Według naukowców najlepszą wersją diety śródziemnomorskiej jest grecka, która obfituje w oliwę z oliwek, warzywa, produkty zbożowe i rośliny strączkowe. WHO wie, co powinniśmy jeść, żeby żyć dłużej i nie chorować. Tylko dwie diety europejskie to gwarantują Światowa Organizacja Zdrowia poleca brać przykład ze Skandynawów i mieszkańców rejonu Morza Śródziemnego. Oczywiście chodzi o dietę. Nie ma w niej natomiast zbyt wiele mięsa, które może mieć działanie niekorzystne. Chodzi nie tylko o dużą zawartość nasyconych kwasów tłuszczowych, ale także o łatwo przyswajalne żelazo hemowe. Organizm nie potrafi pozbyć się nadmiaru żelaza, a gdy jest go za dużo, znacznie rośnie ryzyko miażdżycy. Alternatywą jest dieta skandynawska, inaczej nazywana nordycką. Skupia się ona bardziej na warzywach, jagodach, pełnoziarnistych potrawach oraz tłustych rybach (makrela, łosoś, śledź). Zamiast oliwy z oliwek Skandynawowie wolą używać oleju rzepakowego. Dieta taka jest też bardziej dostosowana do realiów polskich. Źródło: PLOS Medicine. Więcej o długowieczności piszemy w najnowszym wydaniu magazynu „National Geographic” nr 1/23. ###gallery-end######gallery-end###
Już w łonie matki płody reagują na smaki. I nie wszystkie im się podobają
Naukowcy skorzystali ze skanów 4D, by zobaczyć, jak płody reagują na smaki tego, co ich matki jedzą. Odkryli, że jeszcze przed narodzinami każdy z nas ma swoje preferencje, jeśli chodzi o smak.
W tym artykule: Jak sprawdzono, w jaki sposób płody reagują na smaki? Co jest smaczniejsze dla płodu: marchewka czy jarmuż? Jak zachęcić dzieci do jedzenia warzyw? Lubisz marchewkę, a nie cierpisz jarmużu? A może wprost przeciwnie? Od czego zależy, co nam smakuje, a co nie? W czasopiśmie naukowym „Psychological Science” ukazał się zaskakujący artykuł szukający odpowiedzi na ostatnie z powyższych pytań. Jego autorzy – badacze z Uniwersytetu Durham, Université de Bourgogne w Dijon i Uniwersytetu Aston w Birmingham – sugerują, że nasze preferencje żywieniowe kształtują się jeszcze przed narodzinami. Oraz że wpływ na nie miały nasze matki i ich dieta w czasie ciąży. Dlaczego? Bo już płody reagują na smaki. Jak sprawdzono, w jaki sposób płody reagują na smaki? Czy dzieciom jeszcze przed porodem smakuje – lub nie – to, co jedzą ich matki? – Kilka przeprowadzonych wcześniej badań sugerowało, że płody już w macicy mogą odczuwać smak – zauważa Beyza Ustun, jedna z autorek nowej pracy. – Jednak wszystkie one prowadzone były na noworodkach. My po raz pierwszy przebadaliśmy reakcje dzieci na pokarm jeszcze przed narodzeniem – dodaje. Jak to zrobiono? W badaniach wzięło udział 100 ciężarnych kobiet z Wielkiej Brytanii. Testy odbywały się między 32. a 36. tygodniem ciąży. Kobiety dostawały kapsułki ze smakami marchewki oraz jarmużu. Dwadzieścia minut po ich połknięciu naukowcy zapraszali je pod ultrasonograf i robili skany 4D, pokazujące ruch płodów. Kluczowa była jakość otrzymanego w ten sposób obrazu. Widać na nim ze szczegółami buzię dziecka. Naukowcy mogą więc obserwować, jakie płody robiły miny. Wcześniej USG 4D posłużyło m.in. do badań, jak dzieci reagują na to, że ich matki w czasie ciąży palą. A także do sprawdzania reakcji na stres, niepokój czy depresję matki. Smak - jak się go nauczyć? Ocena smaku zawsze jest subiektywna, a wrażenia ulotne, niełatwe do opisania i jeszcze trudniejsze do odtworzenia w pamięci Tym razem na podstawie skanów 4D próbowano wywnioskować, co z zestawu – marchewka i jarmuż – płodom smakowało bardziej, a co mniej. Nie okazało się to trudne. Co jest smaczniejsze dla płodu: marchewka czy jarmuż? – To było naprawdę zdumiewające obserwować, jak dzieci reagowały na smak marchewki i jarmużu przed narodzeniem i dzielić te chwile z ich rodzicami – zauważa Beyza Ustun. Jak to zwykle bywa, w pracy naukowej te wrażenia zostały ubrane w oszczędny język. Naukowcy odnotowali, że po marchewce dzieci częściej unosiły kąciki ust i robiły minę śmieszka (w org. „laugher-face”). Natomiast, gdy ich mama spróbowała smaku jarmużu, rozciągały usta, opuszczały dolną wargę i częściej wyglądały tak, jakby miały się rozpłakać („cry face”). Jak zachęcić dzieci do jedzenia warzyw? Naukowcy uważają, że ich badania rzucają światło na to, jak rozwijają się ludzie receptory smaku i zapachu. W sumie to one decydują o tym, w jaki sposób odbieramy daną potrawę. – Można zaryzykować stwierdzenie, że powtarzająca się ekspozycja w okresie prenatalnym na dany smak sprawi, że również po narodzinach smak ten będzie preferowany – zauważa prof. Jackie Blissett z Uniwersytet Aston, jedna z naukowczyń zaangażowana w badania. Potem zaś wyciąga z powyższego ciekawy wniosek. – Innymi słowy, zapoznawanie płodów z mniej popularnymi smakami – takimi jak smak jarmużu – może sprawić, że przyzwyczają się do nich jeszcze w łonie matki – zauważa badaczka. Czy to nie wskazuje, że zdrowe nawyki żywieniowe u dzieci mamy mogą wyrabiać, jeszcze będąc z nimi w ciąży? Jedzenie rękami wpływa na smak pożywienia. I na to, ile zjadamy Naukowcy twierdzą, że możliwość fizycznego dotknięcia żywności wzmacnia jej zmysłowe postrzeganie przez mózg. Oznacza to, że jeszcze zanim pożywienie dotrze do ust, mózg myśli, że b.. By odpowiedzieć na to pytanie, naukowcy zamierzają kontynuować badania. Chcą teraz sprawdzić, czy jeszcze w macicy reakcje dzieci na dany smak mogą się z czasem zmieniać. Oraz jak dzieci już po narodzinach reagują na smaki, z którymi zapoznawały się dzięki mamie w czasie ciąży. Źródło: Psychological Science, Aston University. Nasz ekspert Magdalena Salik Dziennikarka naukowa i pisarka, przez wiele lat sekretarz redakcji i zastępczyni redaktora naczelnego magazynu „Focus". Wcześniej redaktorka działu naukowego „Dziennika. Polska, Europa, Świat”. Pasjami czyta i pisze, miłośniczka literatury popularnonaukowej i komputerowych gier RPG. Więcej: magdalenasalik.wordpress.com
Jemy coraz zdrowiej? Nie. W skali globalnej przez ostatnie 30 lat niewiele się zmieniło
Naukowcy przez trzy dekady przyglądali się zwyczajom żywieniowym dorosłych i dzieci ze 185 krajów. Wniosek jest zaskakujący: wcale nie jemy coraz zdrowiej, lecz prawie tak samo, jak trzydzieści lat temu.
W tym artykule: Jak się mierzy jakość diety? Gdzie dieta jest najzdrowsza? Kto odżywia się najlepiej? Dieta ma podstawowe znaczenie dla naszego zdrowia. Wydawałoby się, że to oczywiste stwierdzenie, nawet truizm. A jednak ciągle aż 26 proc. zgonów na całym świecie, których dałoby się uniknąć, to efekt nieprawidłowych nawyków żywieniowych. Poprawnie zbilansowane posiłki nie trafiają na nasze stoły tak regularnie, jak powinny. Często z powodów ekonomicznych, ale też w wyniku złych nawyków oraz niedostatecznej wiedzy. Co gorsza, ta sytuacja – w skali globalnej – przez ostatnie 30 lat praktycznie się nie zmieniła. Wykazali to naukowcy, którzy przygotowali ogromną analizę, zbierającą dane o zwyczajach żywieniowych ludzi ze 185 krajów z ostatnich trzech dekad. Jej wyniki zostały właśnie opublikowane w czasopiśmie naukowym „Nature Food”. Są zaskakujące: między 1990 a 2018 r. w skali globalnej odnotowano jedynie nieznaczny wzrost indeksu mierzącego jakość codziennej diety mieszkańców Ziemi. Innymi słowy, wcale nie jemy coraz zdrowiej. Jak się mierzy jakość diety? Ten indeks, Alternative Healthy Eating Index (AHEI), to skala od 0 do 100. Pokazuje, w jakim stopniu ludzie stosują się do zaleceń dietetyków. 0 oznacza bardzo złą dietę – opierającą się na wysokoprzetworzonych produktach, z dużym udziałem czerwonego mięsa, cukru, soli oraz gazowanych i słodzonych napojów. 100 oznacza poprawnie zbilansowaną dietę. Czyli posiłki bogate w rośliny strączkowe, orzechy, mało przetworzone warzywa i owoce. Jak dieta wpływa na klimat? Wystarczy, że wyeliminujesz JEDEN produkt z menu, by pomóc planecie Niekorzystne zmiany klimatu stają się coraz bardziej uciążliwe dla ludzi. Ale wystarczy niewielka zmiana jadłospisu, by zmniejszyć swój ślad węglowy aż o 48 proc. Do takiego wniosku doszl... <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/33827294b3d18713aa47085333cc25a905d8ce1b-70df9a7.jpeg" width="938" height="626" alt="Jak dieta wpływa na klimat? Wystarczy, że wyeliminujesz JEDEN produkt z menu, by pomóc planecie (fot. Luke Sharrett/Bloomberg via Getty Images)" title="Jak dieta wpływa na klimat? Wystarczy, że wyeliminujesz JEDEN produkt z menu, by pomóc planecie (fot. Luke Sharrett/Bloomberg via Getty Images)" /> W 2018 r. średni wynik AHEI dla świata wynosił 40,3. W stosunku do 1990 r. urósł zaledwie o 1,5 punktu. To bardzo niewielki wzrost, sygnalizujący, że uśredniona dieta na Ziemi praktycznie nie zmieniła się na lepsze. Gdzie dieta jest najzdrowsza? Oczywiście na ten średni wynik złożyły się dość istotne zmiany na poziomie regionalnym i krajowym. Zdrowa dieta stała się popularniejsza m.in. w Stanach Zjednoczonych (znajdujących się jednak na dole skali), w Wietnamie, Chinach i Iranie. Natomiast zwyczaje żywieniowe w widoczny sposób pogorszyły się w Japonii, Tanzanii i Nigerii. – W badanym okresie wzrosła ilość spożywanych roślin strączkowych, orzechów i warzyw. Jednak ten pozytywny efekt został ograniczony przez równoczesne częstsze sięganie po czerwone mięso i słodzone napoje – mówi Victoria Miller, główna autorka badań. Jeśli chodzi o regiony, najgorzej wypadła Ameryka Łacińska i Karaiby z AHEI wynoszącym 30,1. Natomiast najwyższy wynik osiągnęła Azja Południowa, dla której wynik wyniósł 45,7. Kto odżywia się najlepiej? W roku 2018 tylko dziesięć krajów miało indeks AHEI przekraczający 50. Były wśród niech Indie, Indonezja, Wietnam i Iran. Po przeciwnej stronie znalazły się z kolei Brazylia, Meksyk, Stany Zjednoczone i Egipt. W skali świata wśród dorosłych kobiety odżywiały się lepiej niż mężczyźni. Natomiast starsi dorośli lepiej niż dwudziesto- i trzydziestolatkowie. Mózgi rdzennych mieszkańców Amazonii starzeją się wolniej. To zasługa diety i stylu życia Południowoamerykański lud Tsimane ma najzdrowsze serca na świecie. Badania pokazują, że w równie dobrej kondycji są mózgi członków tego plemienia. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/mozgi-rdzennych-mieszkancow-amazonii-starzeja-sie-wolniej-to-zasluga-diety-i-stylu-zycia-fot-courtesy-of-the-tsimane-health-and-life-history-project-team-be480f7.jpeg" width="938" height="625" alt="Mózgi rdzennych mieszkańców Amazonii starzeją się wolniej. To zasługa diety i stylu życia (fot. Courtesy of the Tsimane Health and Life History Project Team)" title="Mózgi rdzennych mieszkańców Amazonii starzeją się wolniej. To zasługa diety i stylu życia (fot. Courtesy of the Tsimane Health and Life History Project Team)" /> – Na to, czy odżywiamy się zdrowo, wpływają czynniki socjoekonomiczne – mówi Victoria Miller. – I na skalę globalną, i w regionach lepiej wykształceni dorośli oraz dzieci mające lepiej wykształconych rodziców jedzą zdrowsze posiłki – dodaje. Jak można przeczytać w pracy „wpływ poziomu edukacji [na jakość diety – przyp.red.] jest największy w krajach Środkowej i Centralnej Europy, w Azji Środkowej, Ameryce Łacińskiej i na Karaibach i w Południowej Azji”. Co ciekawe, nasz region został również wymieniony jako ten, w którym zdrowiej odżywiają się mieszkańcy miast w porównaniu z mieszkańcami terenów wiejskich. Badanie powstało dzięki analizie danych z 1139 różnych badań zgromadzonych w Global Dietary Database, bazie danych gromadzącej informacje o odżywianiu się na całym świecie. Naukowcy przyznają, że stanowi to pewne ograniczenie. Nie wszystkie badania dostarczyły kompletnych danych, ponieważ np. nie uwzględniano w nich tych samych składników diety. Źródła: EurekAlert, Nature Food. Nasz ekspert Magdalena Salik Dziennikarka naukowa i pisarka, przez wiele lat sekretarz redakcji i zastępczyni redaktora naczelnego magazynu „Focus". Wcześniej redaktorka działu naukowego „Dziennika. Polska, Europa, Świat”. Pasjami czyta i pisze, miłośniczka literatury popularnonaukowej i komputerowych gier RPG. Więcej: magdalenasalik.wordpress.com
Dieta ketogeniczna czy śródziemnomorska? Badania wskazały zwycięzcę
Dieta ketogeniczna (zwana w skrócie keto) i dieta śródziemnomorska mają wielu zwolenników na całym świecie. Która jest zdrowsza?
W tym artykule: Na czym polegają diety niskowęglowodanowe? Wielki test diet Dieta ketogeniczna efekty. Czym różni się od śródziemnomorskiej? Wraz ze zmieniającymi się kanonami piękna, popularność zyskują kolejne diety. Jeszcze w latach 90. pożądane były skrajnie szczupłe sylwetki. Za najszybszą drogę do ich uzyskania uważano głodówki. Na szczęście nasza świadomość na temat żywienia się zmienia. Dietetycy są zgodni, że aby zgubić nadprogramowe kilogramy i wyglądać zdrowo, trzeba jeść. Skrajności nigdy nie są dobre, dlatego dobra dieta powinna być zbilansowana i przemyślana. Na czym polegają diety niskowęglowodanowe? Dużym zainteresowaniem cieszą się diety niskowęglowdanowe: popularna keto i śródziemnomorska. Pierwsza z nich wiąże się z ograniczeniem spożycia węglowodanów na rzecz tłuszczów. Druga to dieta niskowęglowodanowa, umiarkowanie wysokotłuszczowa – w jadłospisie królują warzywa, rośliny strączkowe, owoce, produkty pełnoziarniste, oliwa z oliwek i ryby. Która z nich jest lepsza i od czego to zależy? Na te pytania odpowiedzieli autorzy badań opublikowanych na łamach czasopisma naukowego „American Journal of Clinical Nutrition”. W trakcie testów zwrócili szczególną uwagę na poziom glukozy we krwi badanych, czynniki ryzyka dla zdrowia, utratę wagi i to, jak łatwo ludzie przystosowują się do nowych nawyków żywieniowych. Warto zaznaczyć, że diety niskowęglowodanowe są zalecane przede wszystkim chorym na cukrzycę typu 2 lub osobom będącym w grupie ryzyka. – Głównym problemem chorych na cukrzycę jest niezdolność do kontrolowania poziomu glukozy we krwi. Największy wpływ na jego regulację ma właśnie dieta – mówi Christopher Gardner, profesor medycyny i dyrektor ds. żywienia w Centrum Badań Prewencji Uniwersytetu Stanforda. Dieta ketogeniczna może pomagać w regulowaniu poziomu glukozy we krwi. Naukowców zaniepokoiło jednak to, jak bardzo stała się popularna w ostatnich latach. Ludzie z niskim BMI nie są bardziej aktywni. Po prostu mają mniejszy apetyt, ustalili naukowcy Niższy wskaźnik masy ciała nie oznacza wcale – jak dotychczas sądzono – dużej aktywności fizycznej i szybkiego metabolizmu. Wręcz przeciwnie. Naukowcy odkryli, że ludzie z niskim BMI r... <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/ludzie-z-niskim-bmi-nie-sa-bardziej-aktywni-po-prostu-maja-mniejszy-apetyt-ustalili-naukowcy-fot-getty-images-546943d.jpeg" width="938" height="625" alt="Ludzie z niskim BMI nie są bardziej aktywni. Po prostu mają mniejszy apetyt, ustalili naukowcy (fot. Getty Images)" title="Ludzie z niskim BMI nie są bardziej aktywni. Po prostu mają mniejszy apetyt, ustalili naukowcy (fot. Getty Images)" /> Wielki test diet W badaniu przeprowadzonym od czerwca 2019 r. do grudnia 2020 r. wzięło udział 40 dorosłych z cukrzycą typu 2 lub stanem przedcukrzycowym. W tym czasie testowali dietę keto i śródziemnomorską. Badanych podzielono na dwie grupy – obie były na różnych dietach po 12 tygodni. Po tym czasie następowała zamiana. W fazie ketogenicznej uczestnicy badania ograniczali węglowodany do 20–50 gramów dziennie (około 80% mniej niż zwykle), a białko do 1,5 grama na kilogram masy ciała dziennie. Z kolei będąc na diecie śródziemnomorskiej, żywili się głównie warzywami, roślinami strączkowymi, orzechami oraz rybami i oliwą z oliwek. Przez pierwsze cztery tygodnie badania mieli przygotowane posiłki. W kolejnych ośmiu mieli przygotowywać je sami – tak naukowcy chcieli sprawdzić, jak łatwo przyjdzie im przestrzeganie diet. Obie diety stawiają na eliminację cukrów i spożywanie większej ilości warzyw. Badacze chcieli przede wszystkim sprawdzić, czy dieta keto zapewnia dodatkowe korzyści zdrowotne wynikające z eliminacji roślin strączkowych, owoców i produktów pełnoziarnistych. Jak często ćwiczyć? Badania wykazały, że wystarczą tylko weekendy Często zastanawiamy się, jak często powinniśmy ćwiczyć. To trudne pytanie, ale jak zwykle naukowcy przychodzą z odpowiedzią. Dieta ketogeniczna efekty. Czym różni się od śródziemnomorskiej? Naukowcy regularnie sprawdzali poziom glukozy we krwi i masę ciała badanych. Pytali ich również o przestrzeganie diety i zadowolenie z efektów. Badania ukończyły 33 osoby. 7 zrezygnowało z powodu COVID-19. Z badań wynika, że obie diety w podobnym stopniu regulują poziom glukozy we krwi oraz przyczyniają się do utraty masy ciała. Żywienie śródziemnomorskie ma jednak większy wpływ na spadek poziomu cholesterolu LDL, a keto na spadek poziomu trójglicerydów. Znacząca różnica pojawiła się przy podsumowaniu składników odżywczych. Dieta ketogeniczna zawiera ich mniej, szczególnie błonnika. Z odpowiedzi badanych wynika też, że jest trudniejsza do przestrzegania. Oba sposoby żywienia przynoszą więc podobne efekty, z niewielką przewagą korzyści dla diety śródziemnomorskiej. Przed wprowadzeniem większych zmian w codziennym jadłospisie warto jednak skonsultować się z dietetykiem. Może okazać się, że nie wszystkie produkty służą nam tak samo. Nasz ekspert Mateusz Łysiak Dziennikarz zakręcony na punkcie podróżowania. Pierwsze kroki w mediach stawiał w redakcjach internetowej i papierowej magazynu „Podróże”. Redagował i wydawał m.in. w gazeta.pl i dziendobrytvn.pl. O odległych miejscach (czasem i tych bliższych) lubi pisać nie tylko w kontekście turystycznym, ale też przyrodniczym i społecznym. Marzy o tym, żeby zobaczyć zorzę polarną oraz Machu Picchu. Co poza szlakiem? Kuchnia włoska, reportaże i pływanie.
Dieta nordycka poprawia poziom glukozy i cholesterolu nawet, jeśli nie schudniemy - wynika z badań
Dieta śródziemnomorska jest uznawana przez naukowców za jedną z najzdrowszych na świecie. Ma jednak równie zdrową konkurencję! To dieta nordycka, która również nie wymaga szczególnych wyrzeczeń. Wydaje się być nawet łatwiejsza do zastosowania w naszych realiach ze względu na dostępność produktów.
W tym artykule: Dieta nordycka – wpływ na wyniki badań laboratoryjnych Dieta nordycka – podstawowe zasady Dieta nordycka – nacisk na kwasy omega 3 i produkty roślinne Dieta nordycka – ochrona przed cukrzycą Jak powinien wyglądać dzień na diecie nordyckiej? Dieta nordycka, jak udowadniają naukowcy, może poprawić ważne dla zdrowia wyniki badań bez potrzeby utraty wagi. Należy jednak pamiętać, że osoby, które mają nadwagę lub cierpią na otyłość, i tak powinny schudnąć. Nieprawidłowa masa ciała na dłuższą metę i tak może doprowadzić do poważnych konsekwencji. Dieta nordycka – wpływ na wyniki badań laboratoryjnych Są jednak osoby, u których masa ciała jest w normie, ale wyniki badań laboratoryjnych już nie. W takim przypadku dieta nordycka będzie z pewnością pomocna. Możesz żyć nawet o 13 lat dłużej, jeśli zmienisz jadłospis. Jakie produkty sprzyjają długiemu i zdrowemu życiu? Dieta śródziemnomorska i skandynawska nie tylko chronią przed chorobami. Potrafią też wydłużać życie – dowodzą naukowcy z Norwegii. Co zmienić w jadłospisie, by żyć dłużej? <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/mozesz-zyc-nawet-o-13-lat-dluzej-jesli-zmienisz-diete-jakie-produkty-sprzyjaja-dlugiemu-i-zdrowemu-zyciu-fot-getty-images-61c1259.jpeg" width="938" height="625" alt="Dieta nordycka. Co to jest i czy może poprawić wyniki badań bez utraty wagi? Co jeść, by żyć zdrowiej? (fot. Getty Images)" title="Dieta nordycka. Co to jest i czy może poprawić wyniki badań bez utraty wagi? Co jeść, by żyć zdrowiej? (fot. Getty Images)" /> Potwierdzają to najnowsze badania przeprowadzone przez naukowców z Kopenhagi. Jak twierdzi Lars Ove Dragsted, dietetyk z Uniwersytetu Kopenhaskiego, odpowiedni sposób żywienia może obniżyć poziom cukru we krwi oraz cholesterolu. I to nawet wtedy, gdy nie schudniemy. Dieta nordycka – podstawowe zasady Jakie reguły żywienia stosuje się w diecie nordyckiej? Jedz więcej roślin, a mniej mięsa – szczególnie tego przetworzonego. Sięgaj częściej po ryby i owoce morza. Kupuj dobrej jakości produkty lokalne. Zaletą diety nordyckiej jest z pewnością różnorodność, ale także to, że jest po prostu smaczna. Jej minus to czasochłonność. Plusy jednak z pewnością przeważają. Jak dieta wpływa na klimat? Wystarczy, że wyeliminujesz JEDEN produkt z menu, by pomóc planecie Niekorzystne zmiany klimatu stają się coraz bardziej uciążliwe dla ludzi. Ale wystarczy niewielka zmiana jadłospisu, by zmniejszyć swój ślad węglowy aż o 48 proc. Do takiego wniosku doszl... <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/33827294b3d18713aa47085333cc25a905d8ce1b-70df9a7.jpeg" width="938" height="626" alt="Jak dieta wpływa na klimat? Wystarczy, że wyeliminujesz JEDEN produkt z menu, by pomóc planecie (fot. Luke Sharrett/Bloomberg via Getty Images)" title="Jak dieta wpływa na klimat? Wystarczy, że wyeliminujesz JEDEN produkt z menu, by pomóc planecie (fot. Luke Sharrett/Bloomberg via Getty Images)" /> Ważne jest, by ograniczyć żywność przetworzoną, która między innymi może zwiększać ilość wolnych rodników w organizmie. To może prowadzić do wielu chorób, w tym nowotworów złośliwych. Warto także ograniczyć, a w zasadzie całkowicie wyeliminować z diety słodycze, które są źródłem węglowodanów łatwoprzyswajalnych oraz nasyconych kwasów tłuszczowych. Te ostatnie w nadmiarze powodują choroby układu krążenia, między innymi miażdżycę. Dieta nordycka – nacisk na kwasy omega 3 i produkty roślinne Warto więc zastąpić te tłuszcze większą ilością kwasów omega 3. W diecie nordyckiej ich źródło to m.in. dobrej jakości olej rzepakowy – którego używa się częściej niż oliwy z oliwek – oraz ryby. Te w diecie nordyckiej są bardzo zalecane, ale w niewielkich ilościach. Dieta może chronić przed ADHD. Naukowcy udowodnili to za pomocą badań mózgu u dzieci Lekarze z Holandii wykazali, że zmiana diety pomaga ograniczyć objawy ADHD u dzieci. Nie chodzi tu jednak o wyeliminowanie cukru z jadłospisu. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/dieta-moze-chronic-przed-adhd-naukowcy-udowodnili-to-za-pomoca-badan-mozgu-u-dzieci-fot-getty-images-eeae408.jpeg" width="938" height="625" alt="Dieta może chronić przed ADHD. Naukowcy udowodnili to za pomocą badań mózgu u dzieci (fot. Getty Images)" title="Dieta może chronić przed ADHD. Naukowcy udowodnili to za pomocą badań mózgu u dzieci (fot. Getty Images)" /> Nacisk kładziony jest natomiast na produkty roślinne. Tu lista a jest długa – ziemniaki, produkty pełnoziarniste (np. z żyta czy jęczmienia), fasola, kapusta, świeże zioła, grzyby i owoce. Te ostatnie to głównie owoce jagodowe, które mają niski indeks glikemiczny. Oznacza to, że będą trzymać w ryzach poziom cukru we krwi. Jak wiadomo, konsekwencją gwałtownych skoków poziomu glukozy i insuliny, spowodowanych np. złym sposobem żywienia, może być cukrzyca typu 2. Dieta nordycka – ochrona przed cukrzycą Badanie opublikowane w czasopiśmie naukowym „Clinical Nutrition” potwierdza, że stosowanie diety nordyckiej może uchronić nas przed cukrzycą. Naukowcy przebadali 200 Skandynawów, którym wprowadzono plan dietetyczny bazujący na diecie nordyckiej. Były to osoby z nadwagą po 50. roku życia. Najpierw pobrano próbki krwi w czasie, kiedy ochotnicy stosowali swoją codzienna dietę. Następnie podzielono ich na dwie grupy. Jedna spożywała posiłki na bazie zalecanej diety nordyckiej, druga jadła tak, jak wcześniej. Mózgi rdzennych mieszkańców Amazonii starzeją się wolniej. To zasługa diety i stylu życia Południowoamerykański lud Tsimane ma najzdrowsze serca na świecie. Badania pokazują, że w równie dobrej kondycji są mózgi członków tego plemienia. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/mozgi-rdzennych-mieszkancow-amazonii-starzeja-sie-wolniej-to-zasluga-diety-i-stylu-zycia-fot-courtesy-of-the-tsimane-health-and-life-history-project-team-be480f7.jpeg" width="938" height="625" alt="Mózgi rdzennych mieszkańców Amazonii starzeją się wolniej. To zasługa diety i stylu życia (fot. Courtesy of the Tsimane Health and Life History Project Team)" title="Mózgi rdzennych mieszkańców Amazonii starzeją się wolniej. To zasługa diety i stylu życia (fot. Courtesy of the Tsimane Health and Life History Project Team)" /> Kaloryczność posiłków była dobrana tak, by nie powodować utraty wagi. Po pół roku naukowcy znów przebadali wszystkich, którzy brali udział w badaniu. Okazało się, że ci, którzy stosowali dietę nordycką, mieli znacznie lepsze wyniki badań. Zmniejszył się u nich poziom cukru we krwi. Obniżył się również zbyt wysoki poziom cholesterolu. Jak powinien wyglądać dzień na diecie nordyckiej? Oto przykładowy jadłospis: śniadanie – owsianka z jogurtem, orzechami włoskimi, jagodami i malinami; drugie śniadanie – kanapki z pełnoziarnistym chlebem, pastą z fasoli lub hummusem na bazie oleju rzepakowego. Do tego porcja świeżych warzyw – sałata, rzodkiewka, szczypiorek lub świeże zioła; obiad – kasza pęczak z łososiem i szpinakiem z dodatkiem oleju rzepakowego. Wersja wege – fasolka w sosie pomidorowym z boczniakami i suszonymi pomidorami; kolacja – sałatka ziemniaczana ze śledziem, cebulą i ogórkiem kiszonym, z dodatkiem jogurtu naturalnego. Wersja wege – sałatka z ciecierzycy, pomidorów z natką pietruszki i sokiem z cytryny z olejem rzepakowym. Źródło: Clinical Nutrition.
Dzieci uważają, że hot dogi są z roślin, a frytki – z mięsa. Paradoksalnie, to szansa na zmianę ich nawyków
Wiedza amerykańskich dzieci o jedzeniu jest, delikatnie mówiąc, niepełna. Ale to daje szansę na korzystną zmianę ich diety – twierdzą uczeni.
W tym artykule: Dzieci uważają hot dogi, hamburgery i bekon za produkty roślinne Młode pokolenie może łatwiej zaakceptować dietę bezmięsną Roślinne zamienniki mięsa mogą być niezdrowe Badacze z amerykańskiego Uniwersytetu Furman wykazali, że współczesne dzieci jedzą mięso, ale bardzo często robią to nieświadomie. Wynika to z braku ich wiedzy na temat żywienia. I nie chodzi tu o powszechne przekonanie, że np. mleko pochodzi ze sklepu, a nie od krowy. Dzieci uważają hot dogi, hamburgery i bekon za produkty roślinne Naukowcy postanowili sprawdzić, czy dzieci wiedzą, skąd pochodzą potrawy znajdujące się w ich codziennym menu. W tym celu przepytali grupę Amerykanów w wieku od 4 do 7 lat. Pytania dotyczyły 13 produktów spożywczych. Odpowiedzi były dość zaskakujące. Ten owoc może kiedyś wyprzeć z rynku mięso Ogromny, włóknisty i z kolcami nie wygląda zbyt apetycznie, ale to właśnie niedojrzały dżakfrut cieszy się rosnącym powodzeniem w USA, gdzie coraz więcej osób zastępuje nim mięso. Spora grupa dzieci – średnio ok. 30 proc. – uznała potrawy mięsne za produkty pochodzenia roślinnego. Dotyczyło to m.in.: sera (44 proc. błędnych wskazań), bekonu (41 proc.), hot dogów (40 proc.), nuggetów z kurczaka (38 proc.), hamburgerów (36 proc.). Równie zaskakującym wyjątkiem były frytki. Aż 47 proc. badanych uznało je za produkt pochodzenia zwierzęcego. Natomiast większość dzieci była świadoma tego, że mleko to pokarm pochodzący od zwierząt. Młode pokolenie może łatwiej zaakceptować dietę bezmięsną Ciekawe wnioski płyną też z drugiej części badania. Dzieci miały w nich określić, czy dany obiekt jest jadalny, czy nie. Okazało się, że za niejadalne zostały uznane zwierzęta hodowlane, m.in.: krowa (przez 77 proc. badanych), świnia (73 proc.), kurczak (66 proc.), ryba (33 proc.). Można z tego wyciągnąć dość oczywiste wnioski. Edukacja biologiczna i żywieniowa dzieci w USA jest na dość niskim poziomie. Nawet dość ewidentna sugestia zawarta w nazwie, jak nuggety z kurczaka, nie jest właściwie zrozumiana przez dużą grupę młodych ludzi. – Dzieci jedzą sporo mięsa, nie mając w ogóle pojęcia, że to mięso – zauważają naukowcy. Roślinne „mięso” na bazie konopi. Startup z Nowej Zelandii podbije rynek? Wyglądem, konsystencją i smakiem ma przypominać zwykłe mięso, ale nowy produkt w ofercie The Craft Meat Co. będzie w stu procentach roślinny. Głównym składnikiem mięsnego zamiennika maj.. Wynika to także z faktu, że współczesna żywność w krajach rozwiniętych jest najczęściej wysokoprzetworzona. Mięso wyglądem w żaden sposób nie przypomina zwierzęcia, od którego pochodzi. Dla uczonych z Uniwersytetu Furman jest to jednak także szansa. – Wiele dzieci odrzuca ideę zjadania zwierząt. Można więc edukować je i skutecznie zachęcić do zmiany diety na zawierającą więcej produktów roślinnych – sugerują badacze na łamach czasopisma naukowego „Journal of Environmental Psychology”. Roślinne zamienniki mięsa mogą być niezdrowe Przejście na dietę bezmięsną niekoniecznie musi jednak być zdrowe. Wiele roślinnych zamienników mięsa to produkty wysokoprzetworzone. Stworzono je tak, by wykorzystywały nasze naturalne apetyty. Dzięki dodatkom ich smak kojarzy się z wartościowym białkiem zwierzęcym. Jednak dostarczają przede wszystkim nadmiaru kalorii pod postacią tłuszczów nasyconych czy węglowodanów łatwoprzyswajalnych. "Powinniśmy ostrzegać przed mięsem, jak przed cukrem" - alarmują dietetycy Mięso przyczynia się do rozwoju otyłości w takim samym stopniu, jak cukier, i na równi z nim odpowiada za światową epidemię tej choroby - uważają naukowcy z Australii. Korzystna dla organizmu dieta powinna zawierać możliwie dużo świeżych warzyw i owoców. Gdy przygotujemy je samodzielnie, będziemy mogli kontrolować ilość tłuszczu, cukru czy soli. Jeśli decydujemy się na zakup produktów gotowych, powinniśmy sprawdzić ich skład i kaloryczność. Może się bowiem okazać, że np. produkty niskotłuszczowe zawierają dużo kalorycznych węglowodanów. Źródło: Journal of Environmental Psychology
Bakterie jelitowe wpływają na myślenie. Naukowcy znaleźli związek między mikrobiomem a kondycją mózgu
Chcesz mieć sprawny umysł? Zadbaj o swoje bakterie jelitowe – radzą uczeni. Właśnie wykazali, że bakterie te wpływają na kondycję intelektualną.
W tym artykule: Im bardziej różnorodne bakterie jelitowe, tym lepsza kondycja intelektualna Trzy rodzaje bakterii najsilniej związane z działaniem mózgu Jaki jest związek między jelitami a mózgiem? Kiszonki zwiększają różnorodność bakterii jelitowych Wpływ bakterii jelitowych na zdrowie jest przedmiotem licznych badań. Zbiór tych mikrobów zwany jest mikrobiomem, mikrobiotą lub mikroflorą jelitową. Generalnie większa różnorodność mikrobiomu jest związana z lepszym stanem zdrowia. Dotyczy to nie tylko jelit, ale całego organizmu człowieka. Nowe badania przeprowadzone przez uczonych z Uniwersytetu Karoliny Północnej pokazują, że mikrobiom wpływa także na kondycję mózgu. Wyniki opublikowało czasopismo naukowe „JAMA Network Open”. Im bardziej różnorodne bakterie jelitowe, tym lepsza kondycja intelektualna W badaniu wzięto pod uwagę dane uzyskane od blisko 600 osób w średnim wieku (48–60 lat). Brały one udział w projekcie badawczym Coronary Artery Risk Development in Young Adults (CARDIA). Okazało się, że istnieje korelacja między różnorodnością mikrobiomu a dobrą kondycją intelektualną badanych. Twoja kupa żyje. Co w niej mieszka? Jeżeli wydawało się wam, że w waszej kupie są tylko martwe komórki to jesteście w błędzie. „To żyje!” - krzyknął szalony Frankenstein, gdy ożyło jego monstrum. Można to samo powi... – Nasze badanie potwierdza związek między działaniem mózgu i mikroflorą jelitową. Podobne wyniki uzyskano już wcześniej, m.in. w badaniach na zwierzętach. Wiadomo, że jelita znacząco wpływają na mózg poprzez szlaki nerwowe, metaboliczne i układ odpornościowy – komentuje dr Katie Meyer z Uniwersytetu Karoliny Północnej, jedna z autorek badania. Trzy rodzaje bakterii najsilniej związane z działaniem mózgu Analizy wykazały, że najsilniejszy związek z dobrą kondycją intelektualną mają trzy rodzaje bakterii: Barnesiella, Lachnospiraceae FCS020, Akkermansia. Z kolei obecność bakterii Sutterella była negatywnie związana z możliwościami poznawczymi. – Z wcześniejszych badań wiemy, że różnorodny mikrobiom zmniejsza ryzyko przewlekłych stanów zapalnych w organizmie. Dzięki temu może też działać ochronnie na mózg – mówi dr Meyer. Jaki jest związek między jelitami a mózgiem? Nasz układ pokarmowy zawiera drugie co do wielkości skupisko neuronów w naszym organizmie – to co najmniej 100 milionów komórek, a niektórzy badacze mówią nawet o pięciokrotnie większej liczbie. Jelitowe neurony potrafią wytwarzać liczne neuroprzekaźniki, takie jak dopamina czy serotonina. Post dopaminowy. Nowa moda podbija Dolinę Krzemową Nowa moda ma podnieść produktywność poprzez unikanie wrażeń. Chodzi o ograniczanie bodźców pobudzających produkcję dopaminy, neuroprzekaźnika odpowiedzialnego za odczuwanie przyjemności... „Bogata sieć zakończeń nerwowych w ścianie jelit wysyła sygnały do mózgu za pomocą nerwu błędnego. Badania naukowe prowadzone na gryzoniach wykazują, że takie przekazywanie sygnałów ma wpływ na rozwój zdolności poznawczych i na nastrój” – pisze w książce „Utracone mikroby. Brakujące ogniwo zdrowia i gorzka prawda o nadużywaniu antybiotyków prof. Martin J. Blaser z New York University School of Medicine. „Neurony należące do jelitowego systemu nerwowego pozostają w regularnym kontakcie z mikrobami żyjącymi w jelicie. Pod każdym względem ta komunikacja jest bardzo aktywna. Wiele mikrobów jelitowych potrafi wytwarzać substancje niezbędne do prawidłowego funkcjonowania rozwijającego się mózgu” – dodaje. Kiszonki zwiększają różnorodność bakterii jelitowych Wcześniejsze badania wykazały, że u osób jedzących produkty sfermentowane wyraźnie zmieniła się mikrobiota. Ich bakterie jelitowe stały się bardziej różnorodne. 9 smaków, których musisz spróbować choć raz w życiu - Traveler Aż chciałaby się powiedzieć "Kto choć raz nie próbował żywności liofilizowanej, ten nie zna życia". Cóż, są takie smaki, bez których życie wydaje się uboższe. I dlatego warto je po... >>" title="Poznaj smaki smaki, bez których życie wydaje się uboższe >>>" /> – To zaskakujące odkrycie. Po raz pierwszy zaobserwowaliśmy efekt, który pojawił się tak szybko – komentuje dr Justin Sonnenburg, jeden z autorów badań opublikowanych w czasopiśmie naukowym „Cell”. Dieta osób w tej grupie zawierała m.in. takie produkty, jak: jogurt, kefir, naturalny twaróg, kimchi i inne kiszone warzywa, sok z kiszonych ogórków i kiszonej kapusty, kombucha. Źródła: JAMA Network Open, Cell Szukasz więcej fascynujących informacji na temat świata roślin i zwierząt, odkryć archeologicznych i nieskończonego Wszechświata? Zaprenumeruj magazyn „National Geographic Polska". Najnowszą ofertę znajdziesz na tej stronie.
Poznaliśmy najbardziej wege miasta w Polsce. Tu co piąty mieszkaniec jest wegetarianinem
Już 20,9 proc. badanych z największych polskich miast deklaruje, że są wegetarianami. Co ciekawe, największa ich grupa wcale nie mieszka w Warszawie, jak można by sądzić, a we Wrocławiu.
Z raportu „Wegetarianie i mięsożercy pod lupą!” wynika, że już co piąty Polak mieszkający w dużym mieście jest wegetarianinem. Ranking najbardziej wegetariańskich miast w Polsce oraz raport, które powstały na zlecenie firmy cateringowej Maczfit, to wynik badań ankietowych, które odbyły się w listopadzie oraz grudniu 2020 roku i objęły 1415 respondentów z 10 największych miast Polski. Grupa naukowców z Uniwersytetu SWPS w Warszawie zwraca uwagę, że taki dobór ankietowanych nie może być reprezentatywny dla całego kraju. "Wyniki naszych badań na próbach ogólnopolskich ze stycznia 2019, marca 2020, i stycznia 2021 roku zgodnie wskazują, że w Polsce odsetek wegetarian możemy szacować na poziomie ok. 7%. Badania te zrealizowaliśmy na próbach reprezentatywnych pod względem płci, wieku, edukacji, oraz miejsca zamieszkania (więcej informacji na stronie www.wegepanel.pl)" - podają eksperci w e-mailu nadesłanym do redakcji. Miasta przyjazne wegetarianom Z ankiety przeprowadzonej na zlecenie firmy cateringowej MaczFit wynika, że bardziej skłonne do rezygnacji z mięsnych posiłków są kobiety. Stanowią 86% ankietowanych, którzy zadeklarowali stosowanie diety bezmięsnej. Większość wegetarian wśród ankietowanych – bo aż 71% – to osoby z najmłodszej grupy wiekowej: 18-25 lat, co pozwala wyciągnąć wniosek, że „im jesteśmy młodsi, tym łatwiej przychodzi decyzja o zmianie diety na bezmięsną” – twierdzą autorzy raportu. Ciekawostką jest, że wśród respondentów deklarujących wegetarianizm więcej jest osób w wieku 56-65+ (ponad 3%), niż w wieku 46-55 lat (2,37%). Zależność ta znajduje odzwierciedlenie w odpowiedziach ankietowanych, którzy zadeklarowali się jako „mięsożercy”, czy raczej „niewegetarianie”. Tutaj najliczniejszą grupę stanowią osoby w wieku 26-35 lat (35,89%), a najmniejszą – w wieku 56-65+ (1,79%). Twórcy raportu zwracają uwagę na liczne badania analizujące wpływ diety wegetariańskiej na długość i jakość życia. Jako przykład przywołują badania naukowców z Kalifornii, których wyniki opublikowane zostały w czasopiśmie JAMA Network. Badanie trwało 5 lat i objęło 78 tysięcy osób. Wyniki wykazały, że osoby, które nie spożywają dań mięsnych, cierpią na mniejszą liczbę chorób. „Być może to jest jeden z wielu czynników, który ma wpływ na rosnący trend wegetarian w Polsce i na świecie” - sugerują autorzy. Polska stolica wegetarian W badaniu uwzględniono 10 największych miast w Polsce, aby sprawdzić, w którym z nich mieszka najwięcej osób deklarujących się jako wegetarianie. Z raportu wynika, że miastem skupiającym najwięcej wegetarian jest Wrocław, gdzie mieszka prawie 25% ankietowanych, którzy nie jedzą mięsa. Na drugim miejscu uplasowała się Warszawa z wynikiem 23% wegetarian, a czołówkę zamyka Kraków, gdzie mieszka 22% respondentów niejedzących mięsa. Warszawa wśród 10 najbardziej przyjaznych weganom miast na świecie Stolica wegeeldorado na mapie Europy? Na to wygląda. Tylko 3 inne europejskie metropolie znalazły się w globalnym zestawieniu miast najbardziej przyjaznych weganom. Poza podium znalazły się kolejno: Poznań, Kraków, Trójmiasto, Lublin, Białystok i Szczecin. Najmniejsza grupa wegetarian (w porównaniu z osobami deklarującymi się jako niewegetarianie) mieszka w Bydgoszczy (16% wegetarian) i Łodzi (16%). Autorzy raportu postanowili też sprawdzić, czy istnieje zależność między wyborem diety bezmięsnej a poziomem wykształcenia. Ich zdaniem wyniki sugerują, że „wykształcenie może mieć wpływ na decyzje żywieniowe”. Badanie wykazało, że osoby z niższym niż średnie lub wyższe wykształcenie stanowią 2,69% wszystkich ankietowanych, natomiast w przypadku wegetarian odsetek ten jest ponad dwa razy niższy. Ankietowani, którzy zadeklarowali wegetarianizm, to głównie osoby z wyższym i średnim wykształceniem (średnie – 49,85%, wyższe – 49,15%). Co ciekawe, wśród ankietowanych z wyższym wykształceniem grupa niejedzących mięsa (49,15%) jest zauważalnie liczniejsza od tej, której członkowie zadeklarowali, że jedzą mięso (40,45%). „Wykształcenie i świadomość może mieć więc istotny wpływ na styl życia, w tym decyzje związane z dietą” - podkreślają autorzy. Ruch nie jest naszą mocną stroną Innym wartym odnotowania aspektem raportu jest porównanie aktywności fizycznej wśród wegetarian i osób stosujących dietę zawierającą mięso. Niestety, jak wynika z badań, zarówno wśród wegetarian jak i osób stosujących dietę zawierającą mięso, nie ma wielu zapalonych sportowców. Attenborough zachęca: GO Vegan! „Ziemia nie utrzyma miliardów mięsożerców” „Musimy zmienić naszą dietę. Planeta nie jest w stanie utrzymać miliardów mięsożerców” – mówi sir David Attenborough i zachęca do przejścia na wegetarianizm czy choćby ograniczeni... Zaledwie co czwarty wegetarianin zadeklarował, że uprawia sport regularnie. Największy odsetek wśród wegetarian stanowią osoby, które uprawiają sport okazyjnie (52,20%). Do braku jakiejkolwiek aktywności fizycznej przyznało się 23,90% ankietowanych. Jeszcze gorzej sytuacja wygląda wśród „mięsożerców”. W tej grupie regularne uprawianie sportu deklaruje co piąty badany, okazyjne zaledwie 39%, a brak jakiejkolwiek aktywności 34%. Pokazuje to, że chociaż sport częściej uprawiają osoby, które zrezygnowały z mięsa w swoim jadłospisie, to wyniki są dalekie od pożądanych. Ponadto ankietowani zostali zapytani także o nietolerancję laktozy i uczulenie na gluten. Okazało się, że nietolerancja laktozy występuje częściej u wegetarian (27,46% w porównaniu z 20% u wszystkich ankietowanych), co może stanowić jedną z przyczyn całkowitego wykluczenia z diety produktów odzwierzęcych. Natomiast z nietolerancją glutenu wegetarianie zmagają się rzadziej niż osoby spożywające mięso. „Warto podkreślić, że wegetarianie dzielą się w większości na tych, którzy spożywają nabiał i jaja – docelowo są to laktoowowegetarianie. Wegetarianie dopuszczający tylko nabiał nazywają się laktowegetarianie. Niezbędną liczbę odpowiednich składników najprościej jest dostarczyć będąc laktoowowegetarianinem, ponieważ obecność jaj wraz z nabiałem ułatwia zapewnienie optymalnych ilości żelaza i witaminy B12” - przypomniano w raporcie. Pełne wyniki można znaleźć tutaj.
Babcia miała rację, podając ci syrop z cebuli? Badania mówią, że spowalnia rozwój raka
Nowe badania przeprowadzone na myszach sugerują, że spożywanie prebiotycznych pokarmów, takich jak szparagi czy cebula powoduje zwiększenie ilości komórek odpowiadających za odporność organizmu, a co za tym idzie – spowalniają rozwój nowotworów.
Prebiotyki to grupa związków, które nie ulegają trawieniu, ale pobudzają wzrost lub aktywność korzystnych dla organizmu bakterii obecnych w jelicie grubym. Występują one na przykład w cebuli, czosnku, bananach, cykorii, porach, czy szparagach. W ramach wspomnianego eksperymentu naukowcy podawali myszom wodę nasyconą prebiotykami i badali, jak gryzonie walczyły z rakiem skóry – jedną z najbardziej agresywnych form tej choroby, ze względu na jej zdolność do rozprzestrzeniania się na wiele narządów. Po raz pierwszy tego rodzaju badania wykazały, jak prebiotyki zaludniły jelita, co wzmocniło układ odpornościowy. Według naukowców to właśnie dzięki większej ilości komórek immunologicznych atakujących raka, postęp choroby został zahamowany. Uważają oni, że prebiotyki mają potencjał, by, po uprzednim przeprowadzeniu podobnych badań na ludziach, stworzyć "najnowocześniejsze metody leczenia raka". Dr Ze'ev Ronai, starszy autor badania opublikowanego w czasopiśmie Cell Reports, powiedział: "Wcześniejsze badania wykazały, że prebiotyki ograniczają wzrost guza, ale do tej pory mechanizm, dzięki któremu to robią, był niejasny. Nasze badania po raz pierwszy pokazują, że ograniczają one wzrost nowotworu poprzez zwiększenie odporności organizmu". Skład naszej mikrobioty jelitowej jest częściowo zdeterminowany przez geny, ale mogą na niego wpływać również czynniki związane ze stylem życia, takie jak nasza dieta. Probiotyki, które są żywymi mikroorganizmami, mogą korzystnie wpływać na zdrowie poprzez zmianę ogólnego składu mikrobiotyki. Znajdują się one w wielu naturalnych źródłach żywności, w szczególności w żywności fermentowanej, takiej jak kefir. Prebiotyki są natomiast "pokarmem" dla probiotyków w jelitach. Nie są one żywymi organizmami, ale pomagają probiotykom stymulować wzrost różnych populacji jelitowych. Naukowcy z Sanford Burnham Prebys Medical Discovery Institute w Kalifornii przeanalizowali prebiotyczną inulinę, która jest włóknem występującym w takich roślinach jak szparagi, cebula, cykoria i karczochy. Podjęli oni szereg badań, które obejmowały żywienie zdrowych myszy inuliną, a następnie przeszczepiali im komórki raka czerniaka w celu określenia działania prebiotyku. Zespół odkrył, że napędzana przez inulinę populacja bakterii w przewodzie pokarmowym uległa zmianie – odporność przeciwnowotworowa została uruchomiona, a mierzono na podstawie liczby białych krwinek, które przeniknęły do komórek nowotworowych. Sugeruje to, że prebiotyki wzmacniały zdolność układu odpornościowego do atakowania nowotworu. Badacze chcieli przyjrzeć się również innym nowotworom niż czerniak i po kolejnej serii eksperymentów twierdzili, że przyjęty proces spowodował też zahamowanie wzrostu komórek raka jelita grubego. Współautor badania, dr Scott Peterson, profesor mikrośrodowiska i immunologii nowotworowej, powiedział: "Prebiotyki stanowią potężne narzędzie do restrukturyzacji mikrobiomów jelitowych i identyfikacji bakterii, które przyczyniają się do rozwoju odporności na raka. Postęp naukowy, jakiego tu dokonujemy, przybliża nas do idei wdrożenia prebiotyków w najnowocześniejszych metodach leczenia nowotworów". Jedno z najbardziej obiecujących odkryć miało miejsce w przypadku myszy chorujących na czerniaka z obecnością mutacji w genie NRAS, który jest najbardziej agresywną odmianą tego nowotworu i występuje u 20% osób chorujących na czerniaka. Badania wykazały, że w ich przypadku podawanie inuliny wspiera skuteczność leczenia najczęściej stosowanym w tym przypadku inhibitorem MEK. Dr Jennifer Wargo, profesor z Uniwersytetu w Teksasie, powiedziała: "Immunoterapie i ukierunkowane leczenie, takie jak inhibitory MEK, pomagają ludziom z czerniakiem, ale nie wszystkim. Podczas gdy niektórzy pacjenci reagują na terapię, inni mogą być na nią odporni. Ponadto u wielu pacjentów rozwija się oporność na leczenie, która wymaga stosowania alternatywnych kombinacji leków. Manipulowanie mikrobiomem za pomocą prebiotyków może być pomocnym dodatkiem do obecnych schematów leczenia, a dzisiejsze ustalenia powinny być dalej zgłębiane w niezależnych modelach i systemach". Dr Ronai, profesor inicjacji nowotworów, ostrzegł, że ustalenia te wymagają znacznie więcej badań przed rozważeniem przeniesienia ich na etap testów na ludziach. "Nasze wyniki są krokiem naprzód w naszym rozumieniu tego, jak pewne prebiotyki wpływają na wzrost guza, ale jesteśmy dalecy od stosowania ich u ludzi. Przyszłe badania powinny być prowadzone na bardziej złożonych modelach zwierzęcych o różnym pochodzeniu genetycznym i wieku, aby zająć się złożoną naturą nowotworów u ludzi, zanim będziemy mogli rozważyć wprowadzenie prebiotyków do wachlarza antynowotworowych terapii". Katarzyna Mazur
Dieta i podróż? Podróżniczka doradza jak to pogodzić, na przykładzie Tajlandii
Wybierasz się w daleką podróż, ale nie wiesz jak podczas wyprawy utrzymać reżim swojej diety? Przeczytaj historię Agaty Kowalczyk-Borek z Dosvagabundos.pl
Na krótko przed wylotem do Tajlandii rozpoczęłam dietę. Nie po to, by prezentować się w bikini niczym króliczek Playboya. Po prostu w pewnym momencie swojego życia wyglądałam tak, jakby pokąsały mnie osy i postanowiłam położyć temu definitywny kres. Wytresowana przez panią dietetyczkę (do której zainteresowanym mogę dać namiar- kobieta czyni cuda) wiedziałam, że pięć posiłków dziennie to absolutna podstawa. W tym dwa bazujące na owocach, dużo warzyw i ryb, mało węglowodanów. Niby nie takie trudne. Do czasu, aż nie wyjedzie się na urlop. No bo weź tu i gotuj sobie codziennie, albo stołuj się w restauracjach, za co niejednokrotnie zapłacisz, jak za zboże. Szybki kawałek pizzy czy hamburger zupełnie nie wchodziły w grę. Łatwo powiedzieć, ale jak się tego trzymać? Co zatem zrobić? Wypakować bagaż po brzegi zupkami pomidorowymi Amino? (żeby nie było, już to kiedyś przetestowałam). Liofilizowana żywność, po której się świeci bardziej niż po czarnobylskich prawdziwkach? A może dieta modelek, czyli wata popijana octem? Ewentualnie nocne skręcanie długopisów, coby zarobić na jedzenie w dobrych knajpach. Rozwiązanie jest proste – Tajlandia. Wszystko. Dla każdego. Za grosze. Zupełnie jak w Biedronce. No prawie wszystko. Jedyne czego może brakować to śniadania w europejskim rozumieniu. Z tego względu podczas rezerwowania noclegu warto zwrócić uwagę na to czy w cenę pokoju wliczone jest poranne zapełnienie żołądka. Koszt niewiele wyższy, a mieszkańcy starego kontynentu na pewno będą usatysfakcjonowani jajecznicą lub granolą na mleku. Pozostałe posiłki spożywać należy na ulicy. Leżąc, siedząc, spacerując między straganami, robiąc zdjęcia, targując się o cenę wycieczki z lokalnym przewodnikiem. Jest absolutnie pysznie, świeżo, zdrowo i różnorodnie. Jak wygląda tajska kuchnia? Tego nie znajdziesz w polskich fast-foodach! Zobacz zdjęcia Oczywiście zdarzają się przypadki tajskiej odmiany choroby Faraona, ale łatwo temu zapobiec łykając codziennie – kupione jeszcze w Polsce – tabletki osłonowe, a także unikając picia napojów z wytwarzanymi lokalnie kostkami lodu. Tym bardziej, że alternatywą dla zwykłych soków może być woda kokosowa. Nie dość że bardzo orzeźwiająca, a także idealna na kaca ze względu na swoje właściwości odżywcze, to jeszcze serwowana w sposób, który sam w sobie jest niebywała atrakcją. Owoce i warzywa? Koniecznie Owoce – bez problemu. Zwłaszcza, że zdecydowana większość ulicznych sprzedawców obiera je w chirurgicznych rękawiczkach i nierzadko nawet szczypcami wkłada do jednorazowych, foliowych rożków, dzięki czemu ryzyko nabawienia się jakieś zarazy ze względu na brudne dłonie handlarki czy też inną od naszej florę bakteryjną, jest w zasadzie znikome. A w Polsce nie zjemy ich tak soczystych, świeżych i w tak doskonałej cenie… Zresztą warto przemycić do diety „coś zielonego”. Ichniejszy street food to przede wszystkim smażenie na oleju- głębokim lub jeszcze głębszym. Ja nie przepadam za takimi potrawami, Sebastian natomiast był w raju. Takie tajskie KFC na bilion możliwych sposób. Alternatywą dla paniery są szaszłyki. Prosto z grilla, wołowe, drobiowe lub totalnie wege. Wyglądają niepozornie, ale zestaw pięciu potrafi nieźle wypełnić żołądek. No i pad thai. Absolutnie zjawiskowy. Z tofu, kurczakiem, krewetkami. Trochę słodki, trochę pikantny, bardzo sycący i niebiańsko pyszny. W ogóle to jestem zdania, że kto nie jadł pad thaia w Bangkoku ni razu, ten nie jadł pad thaia wcale. Aha, a propo pikantny- nie polecam kozaczyć z ostrością potraw. Nawet jeśli założyliście się o pieniądze (chyba, że kwota to 5 milionów dolarów, za którą bez problemu pokryje się przeszczep przełyku). Dotyczy to także zup, zwłaszcza tom yum. Także wielbiciele słodkości znajda coś dla siebie. Chociażby wszędobylskie, smażone na miejscu naleśniki, obowiązkowo z nutellą lub bananem. Albo kokosowe ciasteczka. Jedz, ale nie pytaj Co wrażliwsi powinni powściągnąć swoją ciekawość i nie zastanawiać się nad warunkami przygotowywania potraw oraz mycia zastawy. Podano, zjeść należy i ładnie podziękować, bez włażenia z aparatem na zaplecze. Niestety – co raz zostało zobaczone, to się już nie odzobaczy, dlatego jeśli nie powściągniecie swojej ciekawości, po prostu następnym razem zamawiajcie w opcji na wynos w jednorazówkach. Plastikowe talerze, sztućce, kubki, rożki etc. są wszechobecne, Rosenthal by w Tajlandii z pewnością splajtował. Zobacz jak wygląda robienie jedzenia na ulicy w Tajlandii! W potrawy nie należy się również za bardzo wgapiać. Ani ich wąchać. Po prostu konsumować. Warto też np. odpowiednio wcześniej zaobserwować czy na trasie naszego spaceru jest targ rybny i omijać go szerokim łukiem. Temperatura, duchota, wilgotność, spaliny i suszona ryba robią swoje. Natomiast wszystkich cierpiących z powodu restrykcji żywieniowych, a zwłaszcza okrutnego zakazu jedzenia po 18, spieszę uspokoić- w Tajlandii jemy wieczorem. A nawet nocą. Wtedy jest chłodniej (nie mylić z zimno), przyjemniej, mniej śmierdząco i lepiąco. Zero ryzyka utycia. Każda kaloria jest wypacana następnego dnia rano, nawet w czasie zwykłego spaceru, gdy walczysz o życie przebiegając przez czteropasmówkę. Adrenalina pięknie wytapia tłuszcz. Zresztą wielość przypraw i smaków powoduje, że jemy mniej, a szybciej czujemy się pełni. No i te składniki. Gdzie na wyciągnięcie ręki dostaniemy takie owoce – te słodkie i te z morskich głębin? Idealne wczasy odchudzające. Alternatywa dla stęsknionych Jeśli ktoś by jednak zatęsknił za inną kuchnią – chociaż nie warto odbierać sobie tej tajskiej rozkoszy podniebienia – wybór będzie miał większy w typowo turystycznych kurortach. W samym Bangkoku ciekawa alternatywą jest chińska dzielnica i jej gigantyczny wachlarz kulinarnych opcji. Niby też azjatycko, a zupełnie inaczej. Znajomi polecili nam tam np. knajpę Texas- nie mam zupełnie pojęcia w jaki sposób wytłumaczyć gdzie się ona znajduje. Ale jest to wykonalne, trzeba tylko pogadać z wujkiem Google. Najlepsze dim sumy na świecie, kociołki z rożnymi bulionami, do których się wrzuca co tylko dusza zapragnie, począwszy od cienkich plastrów wołowiny na bok choy kończąc (bardzo podobne, tak w wyglądzie jak i w kuszącym smaku można spotkać w jedynym w swoim rodzaju warszawskim Shabu-Shabu, delikatna Singha, świeże kraby… Swoją drogą warto je zjeść w stolicy Tajlandii, bo są lepiej przyrządzone i znacznie tańsze niż np. w Krabi, którego nazwa nas sromotnie zmyliła. Myśleliśmy, że w tym leżącym na południowym-zachodzie kurorcie będzie pysznie, różnorodnie, i za grosze. Nic bardziej mylnego. Może i ładnie podane, ale naprawdę marne. Tam za to dostaniemy znajomą pizzę, hamburgera albo spaghetti. I namiastkę street food, czyli np. pana sprzedającego na plaży kukurydzę lub lody. Beach food rodem z Mielna. Dlatego tak długo, jak tylko można, warto się opychać w Bangkoku. I z lubością patrzeć na fantastycznie odżywione ciało, które nic a nic nie rośnie wszerz. Ko klap baan! Źródło: DosVagabundos.pl Reporterzy National Geographic Traveler odwiedzili Słowenię. Zobaczcie czym potrafi zaskoczyć ten nieduży i piękny kraj! View oEmbed on the source website
Skoro on potrafi, to my nie mamy co się tłumaczyć! Waran nauczył się zdrowo jeść
Trening sprawia, że australijski waran Varanus panoptes unika zjadania trujących ropuch Rhinella marina – informuje pismo „Biology Letters”.
Ropuchy Rhinella marina zostały sprowadzone do Australii w latach 30. XX wieku – miały zwalczać szkodniki atakujące trzcinę cukrową. Z czasem stały się plagą zagrażającą miejscowej faunie – nawet krokodylom, które nie przeżywają zjedzenia jadowitego płaza. Jednym z najbardziej zagrożonych inwazją gatunków jest waran Varanus panoptes. Tam, gdzie dotarły ropuchy, liczebność populacji warana spadła aż o 90 proc. Wystarczy, by ropucha przez 30 sekund przebywała w paszczy jaszczurki, aby ta wchłonęła śmiertelną dawkę jadu. Georgia Ward-Fear i jej koledzy z University of Sydney postanowili zastosować radykalne środki, by oduczyć warany jedzenia ropuch. Osobnikom zamieszkującym niezasiedlone jeszcze przez ropuchy tereny podawali za pomocą wędki młode ropuchy, w których przypadku dawka jadu nie jest aż tak duża i wywołuje tylko przemijające objawy. W większości wypadków jeden kontakt wystarczył, by gady nabrały trwałej niechęci do tego rodzaju posiłków. Naukowcy przyczepili 16 szkolonym przez siebie waranom (oraz 31 „nieprzeszkolonym”) nadajniki, dzięki którym mogli śledzić ich losy na terenach dotkniętych ropuszą inwazją. Okazało się, że zwierzęta potrafią się uczyć i długo zachowują doświadczenie – ponad połowa z nich przeżyła trwające 18 miesięcy badania. Z 31 „nieprzeszkolonych" waranów żaden nie przeżył dłużej niż trzy miesiące po tym, jak do ich siedlisk dotarły ropuchy. Zdaniem autorów badań wprowadzenie podobnych "szkoleń" na szerszą skalę mogłoby poprawić sytuację australijskich waranów. Źródło: PAP
Też tak masz? Widzisz napis "light" lub "diet" i już wiesz, że nie będzie dobre
Ludzie inaczej postrzegają smak tego samego produktu w zależności od opisu, który widnieje na jego opakowaniu – czytamy na łamach czasopisma „Nutrients”.
Jak wykazali naukowcy z Uniwersytetu w Gandawie (Belgia) percepcja smaku jest zależna od informacji zamieszczonych na opakowaniu produktu. Etykietki sugerują, jakiego smaku powinniśmy się spodziewać i wpływają na naszą ogólną ocenę towaru. Okazuje się, że najmniej smakują nam wyroby oznaczone jako produkty o niskiej zawartości tłuszczu (light). Naukowcy poprosili 129 ochotników o ocenę walorów smakowych sera Gouda oznaczonego różnymi etykietkami, np. „produkt light” albo „produkt o niskiej zawartości soli”. Tak naprawdę uczestnicy badania za każdym razem próbowali tego samego sera, ale nie zdawali sobie z tego sprawy. Wyniki badania pokazały, że opisy zamieszczone na opakowaniu silnie wpływały na odczucia smakowe badanych. Sery „o niskiej zawartości soli” rzeczywiście wydawały się badanym mniej słone, choć równie smaczne jak zwykłe, słone sery. Jednak produkty z etykietką „light” były przez uczestników postrzegane jako wyroby o niższych walorach smakowych. Autorzy badania przekonują, że uzyskane przez nich rezultaty mają duże znaczenie dla promocji zdrowego stylu żywienia. Skoro konsumenci z góry zakładają, że produkty oznaczone etykietką „light” są mniej smaczne niż pozostałe, mogą świadomie ich unikać i sięgać po inne, mniej korzystne dla zdrowia wyroby. Według badaczy, dla dobra konsumentów, należy zmodyfikować sposób oznaczania produktów albo wpłynąć na zmianę wizerunku wyrobów o niskiej zawartości tłuszczu. Źródło: PAP
41 mln dzieci poniżej piątego roku życia ma nadwagę! WHO bije na alarm
Niezależny zespół powołany przez Światową Organizację Zdrowia (WHO) zaapelował do rządów, nauczycieli i producentów żywności o pomoc w walce z otyłością wśród dzieci.
W specjalnym raporcie na ten temat przypomniano, że w 1990 roku liczba dzieci z nadwagą w wieku poniżej 5 lat wynosiła na całym świecie 31 mln. Podczas spotkania z prasą w Genewie przedstawiciele zespołu tłumaczyli, że taki wzrost spowodowany jest m.in. czynnikami biologicznymi i behawioralnymi. Problem szczególnie dotyczy państw rozwijających się. W dokumencie zaapelowano także o "skuteczne opodatkowanie napojów słodzonych cukrem", a także o zmianę polityki szkół, aby promowały zdrowy tryb życia, odpowiednią dietę a także aktywność fizyczną. "To nie wina dzieci. Nie można winić dwuletniego dziecka o to, że jest grube, leniwe i je zbyt dużo" - mówił zastępca kierownika zespołu Peter Gluckman. Źródło: PAP