National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2026-06-17T12:20:06.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Rosyjski dron po raz kolejny uderzył w zoo w Charkowie. Na miejscu byli polscy wolontariusze. Mamy nagranie z miejsca zdarzenia
items: Wiedeńskie zoo zachwyca historią. Dziś jest światowym centrum ochrony zwierząt
items: Od powojennych ruin do światowej czołówki – niezwykła historia berlińskiego zoo
items: Tragedia w Zlinie. Dlaczego słoń afrykański zabił swoją partnerkę w czeskim zoo?
items: Ochrona bioróżnorodności i znaczenie zoo w Pradze
items: Najstarszy mrówkojad świata mieszka w Warszawie. Wyjątkowe osiągnięcie stołecznego ZOO
items: Historyczny sukces Orientarium w Łodzi. Przyszedł na świat pierwszy w Polsce orangutan sumatrzański
items: Smutny koniec historii „kokainowych hipopotamów”. Rząd planuje drastyczne kroki
items: Najstarsza gorylica świata świętuje w Berlinie. Fatou skończyła 69 lat
items: Pingwiny dostały kolorowe kamienie i zaczęły „oświadczać się” partnerkom. To nagranie jest hitem sieci
items: Punch wreszcie zyskuje akceptację stada. Największa zagadka dotyczy jednak jego matki
items: Warszawskie ZOO szuka imienia dla nowego, uroczego mieszkańca. Musi zaczynać się na konkretną literę
items: Bożenka odnaleziona! Jednooki manul z poznańskiego ZOO już w domu
items: Wyjątkowy ssak z Grenlandii w gdańskim ZOO. „To jedyne takie zwierzę w kraju”
items: Poznajcie Zwierzaka Roku 2025 warszawskiego ZOO. Jessie podbiła serca internautów, choć jest bardzo skrytą damą
items: Walentynkowa akcja zoo hitem sieci. Możesz nazwać owada imieniem eks i zobaczyć, jak staje się posiłkiem
items: W warszawskim ZOO przyszedł na świat słynny ssak. Wybór imienia dla kanczyla może pomóc innym
items: Tata mundżak kontra Maruśka. Film z wrocławskiego ZOO hitem na całym świecie - dotarł do 12 milionów ludzi
items: „Huczna zabawa nie jest warta traumy zwierząt”. Ogrody zoologiczne i parki narodowe apelują o ciszę w Sylwestra
items: Hipopotamica Pelagia nie żyje. Warszawskie zoo żegna 40-letnią legendę
items: Ucieczka flaminga z brytyjskiego zoo stała się sensacją. We Francji rozpoczął nowe życie na wolności
items: To maleństwo może uratować ginący gatunek. „Pisklę 101” daje nową nadzieję
items: Wielki ptak uciekł z ZOO w Opolu. Po dwóch tygodniach historia znalazła szczęśliwy finał
items: Niezwykłe narodziny w stołecznym ZOO. Te urocze maluchy to kuzyni słoni
items: Zoo we Wrocławiu – historia, zwierzęta i praktyczne informacje dla odwiedzających

Rosyjski dron po raz kolejny uderzył w zoo w Charkowie. Na miejscu byli polscy wolontariusze. Mamy nagranie z miejsca zdarzenia
type: item
date: 2026-06-17T12:19:29.000Z
creator: Jonasz Przybył
subject: Przyroda
subject: atak
subject: drony
subject: rosja
subject: ukraina
subject: wojna
subject: zoo
subject: zwierzęta
description: Wojna w Ukrainie to koszmar nie tylko dla ludzi, ale także dla zwierząt. Po raz kolejny przekonali się o tym podopieczni zoo w Charkowie. 15 czerwca dron agresora uderzył w ich wybiegi, około 100 metrów od polskich wolontariuszy z Fundacji Dobre Jutro. Naszym rodakom udało się nagrać moment ataku.
encoded: Charków to drugie co do wielkości miasto Ukrainy, które cały czas pozostaje celem rosyjskich ataków – uderzają w nie bomby szybujące, rakiety i drony. Dochodzi do niszczenia budynków mieszkalnych i infrastruktury, a w ostatnich seriach zmasowanych uderzeń celem były m.in. obiekty cywilne. Rosja stosuje taktykę podwójnych uderzeń, co skutkuje ofiarami wśród służb i osób próbujących ratować swoich bliskich dotkniętych pierwszym atakiem. Agresorzy nie szczędzą także zwierząt. Strącony rosyjski dron spadł w miniony poniedziałek na teren charkowskiego zoo, zabijając kilkanaście osobników i wywołując ogromny stres u dziesiątek innych. Nieopodal miejsca ataku znajdowali się polscy wolontariusze – Albert Pleśniak i Agnieszka Granis, którzy jechali z transportem leków i sprzętu medycznego z Polski do Donbasu. Dron spadł na zoo w Charkowie Wolontariusze chcieli dostać się do punktu stabilizacyjnego działającego przy 4. Oddzielnej Brygadzie Zmechanizowanej Sił Zbrojnych Ukrainy. Wyruszyli z myślą o Polakach, którzy tam służą. – W ciągu naszego kilkugodzinnego pobytu w Charkowie dwukrotnie ogłaszano alarm przeciwlotniczy. […] W czasie drugiego alarmu zauważyliśmy, że nawigacja w naszych telefonach przestała działać. Wiedzieliśmy, że może to oznaczać aktywne zagłuszanie sygnału, co zwykle świadczy o bardzo wysokim zagrożeniu – opisuje sytuację Albert Pleśniak. – Około godziny 17:16 czasu polskiego przejeżdżaliśmy przez historyczne centrum Charkowa, w pobliżu Parku Szewczenki i znajdującego się tam ZOO. Nagle usłyszeliśmy charakterystyczny dźwięk silnika drona Shahed. […] Bardzo szybko okazało się, że dron znajduje się praktycznie nad nami. Chwilę później został strącony, jednak spadł na teren zoo i eksplodował. Znajdowaliśmy się około 100 metrów od miejsca uderzenia. Wolontariuszom udało się nagrać całe zdarzenie. Uwaga – towarzyszyły im wielkie emocje, więc w relacji padają niecenzuralne słowa. View Ediplayer on the source website Dramatyczna historia zoo w Charkowie. Rosyjskie…

FABRIC-KOLAZ-32-2026-06-17T132242.231-f9399ff.jpg
width: 2700
height: 1800

Wiedeńskie zoo zachwyca historią. Dziś jest światowym centrum ochrony zwierząt
type: item
date: 2026-06-08T06:58:49.000Z
creator: Artur Białek
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: austria
subject: ochrona zwierząt
subject: wiedeń
subject: zoo
description: Tiergarten Schönbrunn to coś więcej niż „tylko” najstarszy nieprzerwanie działający ogród zoologiczny świata. Założona w XVIII wieku prywatna menażeria cesarska dziś jest wiodącą instytucją naukową, wyznaczającą standardy we współczesnej ochronie gatunkowej. Jakie niezwykłe okazy skrywa to wspaniałe zoo? Wiedeń od lat przyciąga miłośników przyrody możliwością zobaczenia na własne oczy między innymi zagrożonych pand wielkich, uroczych koali czy majestatycznych niedźwiedzi polarnych w warunkach bliskich naturze, a to zaledwie początek długiej listy przykładów.
encoded: Spis treści: Miejsce, gdzie architektura spotyka się z naturą Od oświeceniowej pasji do pozycji globalnego lidera Zasoby faunistyczne wiedeńskiego zoo Działalność ekologiczna i naukowa Tiergarten Schönbrunn to instytucja, która z symbolu monarszej dominacji nad naturą stała się globalnym centrum jej ratowania. Barokowe ogrodzenia, które niegdyś miały więzić zwierzęta, dziś tworzą jeden z najbardziej zaawansowanych wybiegów świata. Z perspektywy turysty wiedeńskie zoo łączy historyczne dziedzictwo z edukacją na najwyższym poziomie i doskonałą infrastrukturą. Miejsce, gdzie architektura spotyka się z naturą Tiergarten Schönbrunn zajmuje południowo-zachodnią część rozległego parku pałacowego Schönbrunn w Hietzing – 13. dzielnicy Wiednia i niegdysiejszej letniej rezydencji Habsburgów, gdzie do dziś wznoszą się wspaniałe zabytkowe wille. Lokalizacja ta stanowi integralny element barokowego założenia ogrodowego, w którym natura i architektura miały tworzyć harmonijną całość. Ogród rozciąga się na pagórkowatym terenie o powierzchni około 17 hektarów. Dzięki temu możliwe stało się stworzenie zróżnicowanych siedlisk dla zwierząt, od nizinnych wybiegów dla słoni, po tarasowe woliery ptaków drapieżnych. Lokalizacja na wzgórzu zapewnia zróżnicowane nasłonecznienie, co jest kluczowe dla hodowli gatunków o odmiennych wymaganiach termicznych. Od oświeceniowej pasji do pozycji globalnego lidera Historia wiedeńskiego zoo jest nierozerwalnie związana z dynastią Habsburgów i ich ambicjami naukowymi. Wspaniała menażeria powstała z pasji cesarza Franciszka I Lotaryńskiego. Mąż Marii Teresy był entuzjastą nauk przyrodniczych i kolekcjonerem rzadkich okazów flory i fauny. Epoka baroku i oświecenia W 1745 roku władca zlecił architektowi Jeanowi Nicolasowi Jadotowi de Ville-Issey zaprojektowanie menażerii, która miała stanąć na terenie dawnej bażanciarni. Budowa została ukończona w lipcu 1752 roku i właśnie ten dzień uznaje się za oficjalną datę otwarcia ogrodu. Centralnym i jednocześnie os…

zoo-wieden-8aeef40.jpg
width: 1799
height: 1200

Od powojennych ruin do światowej czołówki – niezwykła historia berlińskiego zoo
type: item
date: 2026-05-30T06:24:46.000Z
creator: Marzena Wardyn-Kobus
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: berlin
subject: niemcy
subject: ochrona gatunkowa
subject: zoo
description: Ogród Zoologiczny w Berlinie to nie tylko jedna z najstarszych instytucji tego typu w Europie, ale także miejsce, które w wyjątkowy sposób łączy historię, naukę i współczesne podejście do ochrony przyrody. Położony w samym centrum niemieckiej stolicy, od ponad 180 lat przyciąga miliony odwiedzających. Dziś uchodzi za jeden z najbardziej różnorodnych ogrodów na świecie – zarówno pod względem liczby gatunków, jak i skali działań związanych z ochroną zwierząt.
encoded: Spis treści: Zoo w Berlinie dziś – skala, różnorodność i znaczenie Najciekawsze strefy i atrakcje zoo w Berlinie Ochrona gatunków i działalność naukowa Czy warto odwiedzić zoo w Berlinie? Otwarty 1 sierpnia 1844 roku Ogród Zoologiczny w Berlinie był pierwszym zoo w Niemczech. Jego początki wiążą się z królewską menażerią Fryderyka Wilhelma IV, który przekazał pierwsze zwierzęta. W XIX wieku miejsce to wpisywało się w szerszy trend łączenia nauki, edukacji i fascynacji egzotyką. Nie można jednak pominąć również trudniejszych kart historii. Od połowy lat 70 XIX wieku organizowano wystawy zwane „Völkerschauen”, podczas których prezentowano ludność rdzennych kultur jako „eksponaty”. Dziś są one jednoznacznie oceniane jako praktyki nieetyczne i stanowią ważny kontekst w refleksji nad przeszłością tej instytucji. Na początku XX wieku zoo dynamicznie się rozwijało – ważnym krokiem było otwarcie akwarium w 1913 roku, które do dziś pozostaje integralną częścią kompleksu. Jednak podczas II wojny światowej ogród został niemal całkowicie zniszczony, a z ponad 4 tysięcy zwierząt przeżyło jedynie 91. Powojenna odbudowa oznaczała coś więcej niż rekonstrukcję infrastruktury. Zmieniło się podejście do samej idei zoo – zaczęto projektować wybiegi tak, aby możliwie wiernie odtwarzały naturalne środowiska zwierząt. To właśnie wtedy ukształtowały się fundamenty współczesnego zoo w Berlinie. Zoo w Berlinie dziś – skala, różnorodność i znaczenie Współczesne zoo w Berlinie zajmuje około 35 hektarów i należy do najbogatszych pod względem liczby gatunków ogrodów zoologicznych na świecie. Żyje tu około 20 tysięcy zwierząt reprezentujących blisko 1200 gatunków. Jednak o jego wyjątkowości nie decydują wyłącznie liczby. Kluczowe znaczenie ma sposób prezentacji zwierząt. Wiele wybiegów projektowanych jest jako złożone, wieloelementowe środowiska – od tropikalnych krajobrazów, po chłodne przestrzenie dla gatunków polarnych. Dzięki temu zwiedzający nie ogląda już zwierząt „w klatkach”, lecz raczej …

berlin-zoo-5553b28.jpg
width: 1800
height: 1200

Tragedia w Zlinie. Dlaczego słoń afrykański zabił swoją partnerkę w czeskim zoo?
type: item
date: 2026-05-25T10:30:45.000Z
creator: Łukasz Załuski
subject: Przyroda
subject: dzikie zwierzęta
subject: słonie afrykańskie
subject: ssaki
subject: zoo
description: Wstrząsające wydarzenia w czeskim ogrodzie zoologicznym Zlín-Lešná otworzyły na nowo dyskusję o psychice i behawioryzmie wielkich ssaków w niewoli. W piątkowy poranek, 22 maja 2026 roku, na oczach pierwszych zwiedzających potężny samiec słonia afrykańskiego śmiertelnie zaatakował swoją partnerkę z wybiegu. Choć wypadki te należą do rzadkości, eksperci przypominają – słonie afrykańskie w zoo wciąż pozostają dzikimi, nieprzewidywalnymi zwierzętami o złożonej strukturze społecznej.
encoded: Spis treści: Sprowadzenie Jacka, czyli trudna misja przedłużenia gatunku Musth, czyli hormonalny amok poza kontrolą Czego ta tragedia uczy współczesną zoologię? Do tragicznego incydentu doszło w godzinach porannych na terenie nowoczesnego kompleksu Karibuni, który został zaprojektowany tak, aby jak najwierniej odtwarzać warunki afrykańskiej sawanny. To właśnie tam 30-letnia samica słonia afrykańskiego o imieniu Ulu została niespodziewanie zaatakowana przez samca Jacka. Świadkami tego brutalnego zachowania byli pierwsi goście ogrodu, którzy natychmiast zaalarmowali personel. Reakcja służb weterynaryjnych i opiekunów była natychmiastowa. Podjęto decyzję o ewakuacji zwiedzających z zagrożonej strefy, a cały pawilon słoni został zamknięty na weekend. Niestety, obrażenia wewnętrzne, jakich doznała Ulu, okazały się śmiertelne. Samica, która zaledwie kilka dni wcześniej obchodziła swoje trzydzieste urodziny i była najmłodszą dorosłą reprezentantką stada, zginęła na miejscu. Sprowadzenie Jacka, czyli trudna misja przedłużenia gatunku Napastnikiem okazał się samiec Jack, który trafił do Czech we wrześniu 2023 roku z węgierskiego ogrodu zoologicznego Sóstó. Jego obecność w Zoo Zlín była kluczowym elementem europejskiego programu hodowlanego. Ponieważ słonie afrykańskie w zoo rozmnażają się niezwykle trudno, a ich populacja w niewoli starzeje się, sprowadzenie młodego, silnego samca miało zagwarantować przetrwanie tej linii genetycznej w Europie Środkowej. Aż do minionego piątku integracja Jacka z czeskim stadem przebiegała bez większych problemów. Słonie przechodziły standardowy, wielomiesięczny proces socjalizacji pod okiem najlepszych europejskich koordynatorów. Co więc zawiodło w systemie, który miał chronić te inteligentne ssaki? Słonie afrykańskie w ogrodach zoologicznych Hodowla słoni afrykańskich (Loxodonta africana) w warunkach kontrolowanych to jedno z największych wyzwań współczesnej zoologii. Zwierzęta te wymagają nie tylko gigantycznych przestrzeni, ale przede wsz…

slon-afrykanski-GettyImages-541040280-7ab842a.jpg
width: 4183
height: 2760

Ochrona bioróżnorodności i znaczenie zoo w Pradze
type: item
date: 2026-05-23T07:59:25.000Z
creator: Marzena Wardyn-Kobus
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: czechy
subject: dzikie zwierzęta
subject: ochrona gatunkowa
subject: praga
subject: zoo
description: Zoo w Pradze należy do tych ogrodów zoologicznych, które wyraźnie pokazują, jak bardzo zmieniła się rola takich instytucji w ostatnich dekadach. To nie tylko przestrzeń udostępniona zwiedzającym, ale również zaplecze dla badań, hodowli zachowawczej i projektów ochrony gatunków prowadzonych na różnych kontynentach.
encoded: Spis treści: Krótka historia Zoo w Pradze Położenie i charakterystyka ogrodu zoologicznego Jakie zwierzęta można zobaczyć w praskim zoo? Ochrona ex situ oraz in situ Kolej linowa w praskim zoo – nietypowy sposób zwiedzania terenu Ogród zoologiczny w Pradze to instytucja o wyjątkowym znaczeniu – łączy funkcję edukacyjną i naukową z ochroną przyrody. Dzięki wieloletniej działalności i międzynarodowym projektom praskie zoo stało się jednym z najważniejszych punktów na mapie europejskich ogrodów zoologicznych. Krótka historia Zoo w Pradze Historia Zoo w Pradze sięga 1881 roku, kiedy hrabia Sweerts-Spork zaproponował utworzenie ogrodu zoologicznego. Przez kolejne dekady inicjatywa pozostawała jednak niezrealizowana, mimo powoływania komitetów i wskazywania potencjalnych lokalizacji. Przełom nastąpił po I wojnie światowej. W 1919 roku rozpoczęto realne przygotowania, a dzięki wsparciu władz oraz zaangażowaniu zoologa Jiříego Jandy projekt nabrał tempa. Ostatecznie zoo w Pradze otwarto 28 września 1931 roku na terenie dzielnicy Troja. Już w pierwszych latach działalności ogród dynamicznie się rozwijał i stopniowo powiększał kolekcję zwierząt. Wkrótce zdobył międzynarodowe uznanie dzięki sukcesom hodowlanym, w tym m.in. wychowaniu kondora andyjskiego (1937) oraz pierwszemu na świecie sztucznemu odchowowi niedźwiedzia polarnego (1942). Po II wojnie światowej ogród zoologiczny w Pradze umocnił swoją pozycję jako ośrodek naukowy i hodowlany. Szczególne znaczenie miało objęcie w 1960 roku prowadzenia międzynarodowej księgi stadnej koni Przewalskiego. Współczesną historię ogrodu wyznaczają zarówno intensywna rozbudowa, jak i trudne doświadczenia – zwłaszcza powódź z 2002 roku, która objęła niemal połowę jego terytorium. Mimo tego zoo konsekwentnie rozwija działalność i pozostaje jednym z ważniejszych ośrodków ochrony gatunków w Europie. Położenie i charakterystyka ogrodu zoologicznego Ogród zoologiczny w Pradze zajmuje około 58 hektarów w północnej części miasta. Teren jest zróż…

zoo-w-pradze-ba7bfa9.jpg
width: 1600
height: 1200

Najstarszy mrówkojad świata mieszka w Warszawie. Wyjątkowe osiągnięcie stołecznego ZOO
type: item
date: 2026-05-19T13:44:24.000Z
creator: Magdalena Rudzka
subject: Przyroda
subject: dzikie zwierzęta
subject: ssaki
subject: warszawa
subject: zoo
description: To rekord świata i ogromny sukces opiekunów z warszawskiego ZOO. Yuri, samica mrówkojada wielkiego, kończy 30 lat. Jest najstarszym żyjącym mrówkojadem na świecie.
encoded: Warszawski Ogród Zoologiczny przygotowuje się do świętowania niezwykłego jubileuszu. 20 maja swoje 30. urodziny obchodzi Yuri – samica mrówkojada wielkiego. ZOO przygotowało specjalne atrakcje. Światowa rekordzistka z Warszawy Z okazji urodzin Yuri stołeczne ZOO zaplanowało huczne obchody. Przed domkiem mrówkojadów odbędzie się pokazowe przygotowanie posiłku, wręczenie urodzinowego tortu oraz spotkanie z opiekunką Beatą, która opowie o życiu mrówkojada. To wyjątkowe osiągnięcie – w naturze mrówkojady dożywają zazwyczaj 10–15 lat, w niewoli średnio 16–20 lat. Długowieczność Yuri to doskonały przykład, na jak wysokim poziomie stoi współczesna opieka nad zwierzętami w ogrodach zoologicznych. Choć Yuri ma jeszcze rok, by pobić historyczny rekord najdłuższego życia wśród mrówkojadów, jest w tej chwili najstarszą żyjącą przedstawicielką swojego gatunku. Inne wiekowe mrówkojady Ogrody zoologiczne na świecie odnotowały jeszcze kilka przypadków niezwykłej długowieczności mrówkojadów. Absolutną rekordzistką pozostaje samica o imieniu Grandma, która w ZOO w Santa Barbara dożyła sędziwego wieku 31 lat. Wśród samców za rekordzistę uchodzi Ebenezer z ogrodu w Phoenix, który dożył 28 lat, będąc przez długi czas najstarszym samcem w USA. W Europie samica Sandra z Dortmundu dożyła 27 lat. Takie przypadki są niezwykle cenne dla nauki. Pozwalają lepiej zrozumieć procesy starzenia u gatunków o niskim tempie metabolizmu i specyficznych wymaganiach dietetycznych. Mrówkojad wielki: mistrz węchu z najdłuższym językiem świata Mrówkojad wielki (Myrmecophaga tridactyla) to duży ssak Ameryki Środkowej i Południowej, osiągający masę do 45 kg i długość ciała (wraz z ogonem) ponad 2 metry. Jego najbardziej uderzającą cechą jest ekstremalnie wydłużony pysk, całkowicie pozbawiony zębów. Ma za to wyjątkowy, lepki język o długości dochodzącej do 60 cm, największej wśród wszystkich ssaków. Organ ten, przytwierdzony do mostka, potrafi wysuwać się i chować z prędkością do 150 razy na minutę, co pozwala …

najstarszy-mrowkojad-76af3a0.jpg
width: 1558
height: 1199

Historyczny sukces Orientarium w Łodzi. Przyszedł na świat pierwszy w Polsce orangutan sumatrzański
type: item
date: 2026-04-28T14:00:29.000Z
creator: Jonasz Przybył
subject: Przyroda
subject: łódź
subject: małpy
subject: orangutan
subject: zoo
description: To wydarzenie, na które polska zoologia czekała od lat. W Orientarium ZOO Łódź przyszedł na świat mały orangutan sumatrzański – jeden z najrzadszych i najbardziej zagrożonych ssaków na naszej planecie. To pierwsze narodziny tego krytycznie zagrożonego gatunku w historii Polski oraz wydarzenie o znaczeniu globalnym – w ciągu ostatniego roku na całym świecie odnotowano zaledwie pięć takich przypadków.
encoded: Orangutany sumatrzańskie (Pongo abelii) to jedni z naszych najbliższych krewnych, dzielący z ludźmi aż 97% materiału genetycznego. Ich obecność w ogrodach zoologicznych nie jest jedynie atrakcją dla zwiedzających, ale przede wszystkim krytycznie ważnym elementem „bezpiecznika” dla populacji żyjącej w naturze, która drastycznie się kurczy. – Łódź ma dziś powód do dumy, który wykracza daleko poza granice miasta. To ogromna radość i dowód, że nasze zoo jest miejscem o światowym znaczeniu – podkreśla Hanna Zdanowska, Prezydent Miasta Łodzi. – Jestem dumna z zespołu Orientarium, bo za tym sukcesem stoją wiedza, cierpliwość i codzienna praca ludzi, którzy naprawdę rozumieją, czym jest odpowiedzialna ochrona zagrożonych gatunków. Cały zoologiczny świat patrzy na Łódź O sukcesie w łódzkim zoo aż huczy w całym środowisku zoologicznym. Dlaczego? W ostatnim roku w światowych ogrodach zoologicznych urodziło się zaledwie pięć osobników tego gatunku. Co więcej, w skali całej Europy, Orientarium łódzkiego ZOO jest jedyną placówką, której udało się w tym okresie powitać na świecie małego orangutana. Rodzicami malucha są samica Ketawa oraz samiec Budi. Dla młodej matki jest to pierwsze potomstwo, co budziło pewne obawy opiekunów. Jednak instynkt macierzyński okazał się silniejszy niż brak doświadczenia. – Młoda samica wykazuje silne zachowania opiekuńcze i instynkt macierzyński, co bardzo nas cieszy – podkreśla Michał Cichoń, opiekun orangutanów w łódzkim zoo. Dlaczego narodziny małego orangutana są takim wydarzeniem? Aby zrozumieć wagę tego sukcesu trzeba poznać biologię tych niezwykłych zwierząt. Orangutany charakteryzuje najdłuższy okres między narodzinami spośród wszystkich ssaków lądowych. Samice rodzą młode średnio raz na 7 do 9 lat. To sprawia, że każda strata w populacji jest niezwykle trudna do odrobienia, a każde narodziny są na wagę złota. W naturze orangutany sumatrzańskie występują wyłącznie na indonezyjskiej wyspie Sumatra. Niestety, ich dom – tropikalne lasy deszczowe…

orangutan-sumatrzanski-fot.-Pawel-Lacheta-1-760b05f.jpg
width: 2011
height: 2682

Smutny koniec historii „kokainowych hipopotamów”. Rząd planuje drastyczne kroki
type: item
date: 2026-04-16T05:55:06.000Z
creator: Olaf Kardaszewski
subject: Przyroda
subject: ekologia
subject: hipopotam
subject: kolumbia
subject: polowanie
subject: środowisko naturalne
subject: zoo
description: Kolumbijski rząd podjął decyzje w sprawie słynnych hipopotamów Pablo Escobara. Los zwierząt, które kokainowy baron sprowadził do swojej posiadłości, wydaje się przesądzony – poddane zostaną eutanazji w celu zmniejszenia ekspansywnej populacji. Decyzja urzędników spotyka się ze znacznym sprzeciwem środowisk przyrodniczych i społeczności lokalnej.
encoded: Historia „kokainowych hipopotamów”, które na początku lat 80. zostały sprowadzone do Kolumbii przez barona narkotykowego Pabla Escobara, jawi się zarówno jako zabawna ciekawostka przyciągająca tłumy turystów, jak i realny problem trapiący północne regiony kraju. Populacja składająca się niemal z 200 zwierząt od lat stanowi realne zagrożenie dla lokalnego bezpieczeństwa – terroryzuje okoliczne wioski oraz zaburza tamtejszy ekosystem. Prywatny zwierzyniec Pabla Escobara Współczesna sytuacja środowiskowa jest konsekwencją działań kolumbijskiego barona, które miały miejsce w latach 80. ubiegłego wieku. Pablo Escobar zaczął wtedy sprowadzać egzotyczne zwierzęta do jednej ze swoich rezydencji, mieszczącej się ok. 150 kilometrów od Medellin. Posiadłość stała się domem m.in. dla czterech nielegalnie ściągniętych hipopotamów, nosorożców i słoni. Wraz z upadkiem kokainowego imperium prywatny zwierzyniec w Hacienda Nápoles trafił w ręce rządu z siedzibą w Bogocie, który zdecydował się przenieść zrabowane zwierzęta do pobliskich ogrodów zoologicznych. Do zoo nie trafiły jednak wszystkie zwierzęta Escobara – z racji uciążliwego transportu tych ssaków, w domu zostały cztery hipopotamy. Naukowcy twierdzą, że władze Kolumbii, pozostawiając te zwierzęta samopas, liczyły na naturalną śmierć hipopotamów, które nie byłyby w stanie utrzymać się w obcym środowisku. Kalkulacje nie poszły zupełnie po myśli rządzących. Ekspansja kokainowych pupili Od lat 90., kiedy „kokainowe hipopotamy” znalazły się na wolności, ich populacja drastycznie wzrosła. Z czterech osobników stworzyła się gromada niemal 200 niszczycielskich ssaków rozprzestrzenionych na sąsiednie regiony. Z czasem te wielkie zwierzęta zaczęły coraz bardziej doskwierać okolicznym mieszkańcom oraz lokalnym ekosystemom. Półwodne ssaki tratują dziś pola uprawne i atakują bydło w poszukiwaniu pożywienia. Hipopotam spożywa bowiem dziennie ok. 70 kilogramów roślinności, co mocno dyktuje jego funkcjonowanie. Inwazyjne zwierzęta stały się …

GettyImages-1733842431-49a2904.jpg
width: 5498
height: 3665

Najstarsza gorylica świata świętuje w Berlinie. Fatou skończyła 69 lat
type: item
date: 2026-04-15T10:32:33.000Z
creator: Magdalena Rudzka
subject: Przyroda
subject: berlin
subject: goryl
subject: rekordy
subject: rekordy guinnessa
subject: zoo
description: Fatou to światowa rekordzistka. Jej historia zaczęła się w afrykańskiej dżungli, a do Europy trafiła jako zapłata za rachunek w barze. Sędziwa jubilatka wciąż zachwyca charakterem, a urodziny spędziła zajadając się ulubionymi warzywami na prywatnym wybiegu.
encoded: 13 kwietnia 2026 roku, najstarsza żyjąca w niewoli gorylica na świecie obchodziła swoje 69 urodziny. Fatou żyje w berlińskim ogrodzie zoologicznym i jest światową rekordzistką długowieczności, wpisaną do Księgi Rekordów Guinnessa. Świętowała zajadając się specjalnie przygotowanym posiłkiem, zawierającym jej ulubione przysmaki: pomidorki koktajlowe, buraki, pory i sałatę. O słodkim torcie nie było mowy. Nadmiar cukru nie służy ani ludziom, ani – tym bardziej – sędziwym gorylom. Życie Fatou to historia jak z filmu Historia Fatou jest bardzo ciekawa i pełna nieoczekiwanych zwrotów akcji. Urodziła się prawdopodobnie na wolności w Afryce Zachodniej, skąd w 1959 roku została zabrana przez francuskiego marynarza. Według informacji z Księgi Rekordów Guinnessa, marynarz użył młodej Fatou jako „waluty”, by uregulować swój rachunek w barze w Marsylii. Stamtąd, za pośrednictwem handlarza zwierząt, trafiła do Berlina Zachodniego w wieku około dwóch lat. Ponieważ dokładna data jej narodzin nie jest znana, ZOO orientacyjnie wyznaczyło 13 kwietnia jako dzień jej urodzin. Luksusowa emerytura w berlińskim ZOO Gorylica jest pod stałą opieką specjalistów. Jej posiłki są gotowane, co ułatwia jedzenie twardszych produktów. Fatou preferuje spokój i unika kontaktu z młodszymi, bardziej energicznymi gorylami. Mieszka na oddzielnym, „prywatnym” wybiegu. Christian Aust, kierownik działu naczelnych w berlińskim ZOO, opisuje jej wyrazisty charakter: jest przyjazna wobec personelu, choć potrafi być uparta. Fatou miała potomstwo, a jej wnuczka M’penzi nadal mieszka w Berlinie. Ma też co najmniej troje pra-pra-prawnucząt. Zwierzęta w niewoli żyją dłużej Długowieczność Fatou jest imponująca, biorąc pod uwagę że goryle na wolności żyją zazwyczaj 35-40 lat. W 2024 roku, po śmierci flaminga Ingo, który przeżył co najmniej 75 lat, Fatou oficjalnie stała się najstarszą mieszkanką berlińskiego ogrodu zoologicznego. Sędziwy wiek wywołał u Fatou typowe dolegliwości: artretyzm i utratę słuchu. Stopniowo str…

fatou-urodziny-ca04086.jpg
width: 2048
height: 1239

Pingwiny dostały kolorowe kamienie i zaczęły „oświadczać się” partnerkom. To nagranie jest hitem sieci
type: item
date: 2026-03-10T07:02:07.000Z
creator: Sabina Zięba
subject: Przyroda
subject: dzieci
subject: edynburg
subject: pingwiny
subject: social media
subject: zoo
subject: zwierzęta
description: Krótki film z pingwinami z zoo w Edynburgu w ostatnich dniach podbił media społecznościowe. Na nagraniu widać, jak ptaki zbierają kolorowe kamienie i wręczają je wybranym partnerom. Internauci szybko uznali scenę za jedną z najbardziej uroczych rzeczy, jakie widzieli w sieci. „To takie urocze!” – piszą w komentarzach, a nagranie błyskawicznie zaczęło krążyć po platformach społecznościowych.
encoded: Historia stojąca za viralowym nagraniem ma znacznie dłuższą tradycję. Od kilku lat dzieci ze Szpitala Dziecięcego w Edynburgu przekazują zoo kolorowe kamienie, które trafiają do wybiegu pingwinów białobrewych. Ten niewielki gest stał się symbolicznym połączeniem dwóch światów: zwierząt budujących relacje w naturalny sposób oraz dzieci, które w ten sposób włączają się w opiekę nad mieszkańcami zoo. Dzieci ze szpitala w malują kamienie dla pingwinów z zoo w Edynburgu Wzruszający film, który w ostatnich dniach obiegł media społecznościowe, ma swoje źródło w inicjatywie realizowanej od kilku lat we współpracy edynburskiego zoo z Królewskim Szpitalem Dziecięcym i Młodzieżowym. Co roku młodzi pacjenci uczestniczą w specjalnym projekcie, w ramach którego malują kolorowe kamienie przeznaczone dla pingwinów białobrewych mieszkających w ogrodzie zoologicznym. Tegoroczna edycja była już czwartą odsłoną tej akcji – dzieci przygotowały około tysiąca ozdobnych kamyków, które następnie trafiły na wybieg ptaków wraz z rozpoczęciem sezonu lęgowego. Symboliczny pierwszy kamień tradycyjnie umieszcza w zagrodzie jedno z dzieci biorących udział w projekcie. Dla wielu młodych pacjentów to wyjątkowy moment, ponieważ dzięki transmisjom na żywo z kamer internetowych mogą później obserwować, jak pingwiny wykorzystują przygotowane przez nich „prezenty”. Jak podkreśla Roslyn Neely z Fundacji Szpitala Dziecięcego w Edynburgu, taka współpraca pozwala dzieciom utrzymać kontakt z naturą nawet podczas długiego pobytu w placówce medycznej. – To naprawdę wspaniałe, że dzieci i młodzież nie muszą rezygnować z kontaktu z naturą nawet podczas pobytu w szpitalu. W tym trudnym czasie możliwość obserwowania zwierząt daje im coś pozytywnego, na czym mogą się skupić – zaznacza. Przedstawiciele zoo dodają, że kamienie przekazywane są podczas regularnych spotkań edukacyjnych organizowanych w szpitalu przez pracowników Królewskiego Towarzystwa Zoologicznego Szkocji. Inicjatywa ma łączyć młodych pacjentów ze świ…

zdj-36-abb067a.jpg
width: 4608
height: 3069

Punch wreszcie zyskuje akceptację stada. Największa zagadka dotyczy jednak jego matki
type: item
date: 2026-03-09T14:59:11.000Z
creator: Magdalena Rudzka
subject: Przyroda
subject: japonia
subject: makak
subject: małpy
subject: zachowania
subject: zoo
description: Punch, młody makak japoński z ZOO w Ichikawie, coraz lepiej odnajduje się w stadzie po odrzuceniu przez matkę. Choć dziś ma nowych towarzyszy i rzadziej szuka pocieszenia w pluszowej zabawce, biologów nadal zastanawia, dlaczego w ogóle doszło do tak rzadkiego zachowania.
encoded: Punch przyszedł na świat 26 lipca 2025 roku w ogrodzie zoologicznym w mieście Ichikawa, niedaleko Tokio. Jego historia zyskała światowy rozgłos, gdy do sieci trafiły zdjęcia i filmy przedstawiające osamotnionego malca kurczowo trzymającego pluszową zabawkę po odrzuceniu przez matkę. Sława Puncha przybrała takie rozmiary, że ZOO musiało wprowadzić ograniczenia dla odwiedzających i nakaz zachowania ciszy. Jego sytuacja w stadzie na początku nie była wesoła – inne małpy go prześladowały. Nowe informacje są optymistyczne: Punch ma przyjaciół i coraz lepiej sobie radzi. Biolodzy z uniwersytetu Concordia zastanawiają się jednak dlaczego w ogóle doszło do porzucenia przez matkę. Okazuje się że w naturze coś takiego się praktycznie nie zdarza. Przełom w integracji ze stadem Obecnie sytuacja Puncha uległa znacznej poprawie. Siedmiomiesięczny maluch coraz śmielej nawiązuje kontakty społeczne w grupie liczącej około 60 osobników. Coraz częściej widuje się go w towarzystwie dorosłych małp, na których plecy próbuje się wspinać. Makaki zaczynają go akceptować: iskać i przytulać. Punch stopniowo uczy się skomplikowanych zasad panujących w małpiej społeczności. Wcześniej wychowywany przez ludzi małpek nie potrafił się odnaleźć. Dzięki naturalnej elastyczności behawioralnej swojego gatunku, ma jednak ogromną szansę na pełną integrację ze stadem. Pożegnanie z pluszakiem Punch coraz rzadziej korzysta ze swojego ukochanego pluszaka. Zabawka została mu podsunięta tuż po urodzeniu, aby nauczyć go odruchu chwytania, który u noworodków makaków jest niezbędny do trzymania się futra matki. Przez kilka miesięcy pluszowy orangutan był jedynym źródłem komfortu: Punch tulił się do niego w trudnych chwilach. Dziś dyrektor ZOO, Shigekazu Mizushina, z optymizmem podkreśla, że Punch „wyrasta” z pluszaka. Wciąż sypia z nim każdej nocy, ale opiekunowie liczą, że w końcu zacznie zasypiać z innymi członkami stada. Makaki w naturze są niezwykle troskliwe Porzucenie noworodka jest wśród makaków japońskich…

malpka-punch-4ba3d59.jpg
width: 1575
height: 1050

Warszawskie ZOO szuka imienia dla nowego, uroczego mieszkańca. Musi zaczynać się na konkretną literę
type: item
date: 2026-03-04T12:57:02.000Z
creator: Magdalena Rudzka
subject: Przyroda
subject: ochrona gatunkowa
subject: plebiscyt
subject: warszawa
subject: zoo
description: W ZOO w Warszawie urodził się samczyk wikunii andyjskiej. Ten pochodzący w Ameryki Południowej gatunek to krewny lamy i alpaki. Malec rośnie szybko i jest zdrowy, a ogród właśnie ogłosił plebiscyt na imię dla niego. Jest tylko jeden warunek: musi zaczynać się na literę „R”.
encoded: Według informacji udostępnionych przez ZOO, maluch urodził się pod koniec zeszłego roku i już przebywa na wybiegu, gdzie mogą go obejrzeć odwiedzający. Wikunia andyjska to dziki przodek udomowionej alpaki. Stołeczne ZOO posiada oba gatunki. Słodziak z Warszawy szuka imienia „ Poznajcie samczyka, który podbija serca zwiedzających na wybiegu. Chłopiec rośnie zdrowo i dobrze dogaduje się ze swoim starszym rodzeństwem i resztą stada. Póki co wciąż trzyma się blisko swojej mamusi, ale z czasem będzie stawał się coraz bardziej samodzielny” – pisze ZOO w mediach społecznościowych. Propozycje imion dla samczyka, wedle wskazówek ogrodu, powinny zaczynać się na literę „R”. Można je zgłaszać do 8 marca, pod postem ZOO na Facebooku. Spośród nich opiekunowie wybiorą najciekawsze, a potem odbędzie się ostateczne głosowanie. Wśród nadesłanych propozycji są już m.in.: Romeo, Rafael, Raptus i Rysiek. Wełniany skarb Ameryki Południowej Wikunia andyjska (Lama vicugna) to najmniejszy ssak z rodziny wielbłądowatych, zamieszkujący suche i zimne płaskowyże Andów, na wysokościach od 3500 do 5750 m n.p.m.. Zamieszkuje m.in. tereny Peru, Boliwii, Chile i Argentyny. Jednym z jej niezwykłych przystosowań życia wysoko w górach jest serce o masie o połowę większej niż u innych ssaków podobnej wielkości. Wikunie są aktywne w dzień i żyją w stadach rodzinnych, zwanych haremami, składających się z samca, kilku samic oraz młodych. Wikunie słyną z wyjątkowo gęstej, puszystej i miękkiej wełny. Ich podszerstek prawie nie różni się od włosów okrywowych, co sprawia, że runo jest niezwykle jednolite. Wełna stała się przyczyną masowych polowań na wikunie – po przybyciu konkwistadorów do Ameryki Południowej w wyniku polowań ginęły dziesiątki tysięcy osobników rocznie. Gatunek był bliski wyginięcia. Dzięki wprowadzeniu ścisłej ochrony, konwencji CITES oraz tworzeniu parków narodowych, dziś populacja wzrosła do ok. 350 tysięcy osobników (dane z 2009 roku). Źródła: Warszawskie ZOO, Urząd M.St. Warszawy Nasza a…

wikunia-zoo-warszawa-83b1e66.jpg
width: 1575
height: 1050

Bożenka odnaleziona! Jednooki manul z poznańskiego ZOO już w domu
type: item
date: 2026-02-27T09:36:01.000Z
creator: Magdalena Rudzka
subject: Przyroda
subject: dzikie zwierzęta
subject: koty
subject: poznań
subject: zoo
description: Przez ostatnie dwa dni oczy miłośników zwierząt w całej Polsce zwrócone były na poznański ogród zoologiczny. Wszystko za sprawą Bożenki – samicy manula, która w tajemniczych okolicznościach zniknęła ze swojego wybiegu. Na szczęście, po pełnej napięcia akcji poszukiwawczej, kot bezpiecznie wrócił do domu, a cała historia zakończyła się pomyślnie.
encoded: Zdarzenie to postawiło na nogi nie tylko pracowników ogrodu, ale i służby miejskie oraz mieszkańców okolicznych terenów. Podczas rutynowego porannego obchodu w środę, 25 lutego 2026, opiekunowie zauważyli, że pomieszczenia, w których przebywała Bożenka, zostały otwarte. Wstępne ustalenia były niepokojące: wszystko wskazywało na to, że zwierzę zostało wypuszczone celowo. Sytuacja była poważna, ponieważ manul, mimo swojego sympatycznego wyglądu, nie jest zwierzęciem domowym ani oswojonym. Na szczęście po 2 dniach „na gigancie” Bożenka została znaleziona, złapana i już 27 lutego rano wróciła na wybieg. Eskapada jednookiej Bożenki „W trakcie porannego obchodu zauważono, że zostały otwarte pomieszczenia, w których zwierzę przebywało. Z naszych ustaleń wynika, że mogła zostać wypuszczona celowo przez nieznanego sprawcę” – alarmował ogród zoologiczny. ZOO poprosiło też okolicznych mieszkańców o zachowanie czujności i niepodejmowanie prób samodzielnego zbliżania się do zwierzęcia. Kluczowy był szybki kontakt z ZOO lub Strażą Miejską. Bożenka jest manulem którego nie sposób pomylić z żadnym innym: nie ma lewego oka, które straciła w młodym wieku. Ten szczegół mógł ułatwić jej identyfikację, w razie gdyby ktoś nie miał pewności, czy np. nie jest to kot domowy. Szczęśliwe zakończenie Zgłoszenia o Bożence zaczęły spływać szybko. Krążyła po terenach przyległych do ZOO, widziano ją między innymi w okolicach Jeziora Maltańskiego oraz przy Stawie Olszak. Ostatecznie cała historia zakończyła się sukcesem. Bożenka została odnaleziona i wróciła na teren ogrodu. Pracownicy ZOO żartobliwie podsumowali jej eskapadę jako nieplanowany „city break”. Choć zwierzak jest w dobrym stanie, profilaktycznie pozostanie pod obserwacją do poniedziałku, 2 marca. Pracownicy ZOO podkreślają, że pomoc mieszkańców i ich czujność miały kluczowe znaczenie dla odnalezienia Bożenki. Pytanie, kto i po co ją wypuścił, pozostaje póki co bez odpowiedzi. Uciekinierzy i gwiazdy internetu: słynne polskie manule To n…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2026/02/64334397612372123019167266700155653227169223n-b9db845.jpg
width: 1300
height: 1627

Wyjątkowy ssak z Grenlandii w gdańskim ZOO. „To jedyne takie zwierzę w kraju”
type: item
date: 2026-02-12T13:45:55.000Z
creator: Olaf Kardaszewski
subject: Przyroda
subject: dzikie zwierzęta
subject: gdańsk
subject: ssaki
subject: zoo
description: Gdański Ogród Zoologiczny ma nowego domownika. W trójmieście zamieszkał piżmowół arktyczny, który do Polski przypłynął z Helsinek. Ten wyjątkowy ssak jest pierwszym zwierzęciem tego gatunku, które zamieszkało w Polsce.
encoded: Gdański Ogród Zoologiczny pochwalił się zwierzęciem, które stało się nowym mieszkańcem trójmiejskiego ZOO. Piżmowół arktyczny jest pierwszym zwierzęciem tego gatunku, które zamieszka na terenie naszego kraju. W Gdańsku zadomawia się młody samiec o imieniu Quiller, a w najbliższych tygodniach dołączyć ma do niego drugi osobnik, także samiec. Podróż z Helsinek do Trójmiasta Przedstawiciel gatunku objętego międzynarodowym programem hodowlanym przyjechał do Polski ze stolicy mroźnej Finlandii – Helsinek. Aby dotrzeć nad polskie morze, zwierzę musiało pokonać wymagającą drogę w skrzyni transportowej umieszczonej na specjalnie przygotowanym busie. Co więcej, z racji granicy w postaci Morza Bałtyckiego, piżmowół musiał skorzystać z przeprawy promowej. Quiller zamieszkał na wybiegu, który wcześniej był domem dla trójmiejskich jaków. Zwierzęta te opuściły Gdański Ogród Zoologiczny, zwalniając miejsce innym ssakom lubiącym mroźny klimat. Izabela Krause, zastępca dyrektora ds. hodowlanych Gdańskiego Ogrodu Zoologicznego, zapowiada, że celem gdańskiego ZOO jest rozpoczęcie hodowli tych wyjątkowych zwierząt. Arktyczny ssak z Grenlandii Naturalnym środowiskiem życia piżmowołów arktycznych jest tundra znajdująca się na półkuli północnej. Ssaki te można zaobserwować m.in. na Alasce, w Kanadzie czy na Grenlandii. Sierść piżmowołów, często określana jako jedna z najcieplejszych na świecie, pozwala zwierzętom wytrzymywać temperatury sięgające nawet –50°C. Podszerstek (gęsta, miękka i krótka warstwa sierści znajdująca się pod wierzchnim włosem u wielu ssaków) stanowi jedno z najbardziej wartościowych naturalnych włókien na świecie, z którego powstają luksusowe szale, czapki i swetry. Piżmowół arktyczny posiada również interesującą strategię obronną. W momencie pojawienia się drapieżnika ssaki te ustawiają się w okrąg, tworząc naturalną tarczę. W samym środku formacji znajdują się młode, niezdolne do samodzielnej obrony. Jedyne zwierzę w kraju czeka na towarzystwo Póki co piżmowół Quill…

GettyImages-2178213863-d4f04ce.jpg
width: 5345
height: 3565

Poznajcie Zwierzaka Roku 2025 warszawskiego ZOO. Jessie podbiła serca internautów, choć jest bardzo skrytą damą
type: item
date: 2026-02-10T10:48:18.000Z
creator: Magdalena Rudzka
subject: Przyroda
subject: dzikie zwierzęta
subject: koty
subject: plebiscyt
subject: warszawa
subject: zoo
description: Doroczne głosowanie na Zwierzaka Roku, organizowane przez warszawski ogród zoologiczny, przyciąga tysiące internautów. Nie inaczej było i tym razem. Oddano tysiące głosów, a wśród 12 finalistów najbardziej urocza okazała się samica manula stepowego o imieniu Jessie.
encoded: „Nasza przeurocza samica manula stepowego absolutnie skradła Wasze serca w ubiegłym roku i oddaliście na nią w sumie niemal 1000 głosów. Drugie miejsce z wynikiem niemal 600 głosów uzyskała żyrafa Pietruszka, a trzecie małe góralki” – informuje warszawskie ZOO. Skryta dama Jessie i nowy trend zwiedzania ZOO Jessie, jak wszystkie manule, jest zwierzakiem wyjątkowo skrytym. „Wiele osób zastanawiało się, czy nasza samiczka faktycznie zamieszkuje wybieg niedaleko wejścia od strony ul. Ratuszowej, ponieważ jest bardzo skrytą damą i niewielu szczęściarzy miało okazję ją podziwiać. Tak zrodziła się legenda – Jessie jest czy jej nie ma?” – pisze ogród zoologczny. Pracownicy dodają, że wypatrywanie Jessie to nowy trend wśród zwiedzających, którzy czasem tłumnie gromadzą się pod jej wybiegiem. „Dajcie znać, czy udało Wam się spotkać Jessie i jednocześnie przypominamy, że to wyjątkowa pani, która lubi spokój i jeśli chcecie ją odwiedzić, to warto nie tworzyć tłumu pod jej wybiegiem. I jeszcze jedno: nawet jeśli Wy jej nie widzicie, to Jessie ma Was na oku!” – tłumaczą pracownicy ZOO. Polskie manule: światowa sława Magellana z Poznania Polska ma szczęście do sławnych manuli. W 2023 roku samiec Magellan z ZOO w Poznaniu został uznany za najpiękniejszego na świecie, w żartobliwych zawodach „Manul World Cup”. W decydującym głosowaniu mieszkaniec poznańskiego zoo pokonał kota z Japonii, zdobywając łącznie ponad 130 tysięcy głosów. To niejedyna ciekawa historia z Poznania, związana z manulami. W 2020 roku jeden z 6 młodych uciekł z tamtejszego ZOO, z nowo wybudowanego wybiegu. Na szczęście udało się go złapać w pobliżu Jeziora Maltańskiego, gdzie polował na gołębie. Manul: skryty drapieżnik z Azji Środkowej Manul stepowy (Otocolobus manul) to niewielki przedstawiciel kotowatych i jeden z najbardziej charakterystycznych i fotogenicznych dzikich kotów. Choć na zdjęciach może się wydawać spory, w rzeczywistości jest wielkości kota domowego – jego masa ciała to 2 do 5 kg. Za złudzenie o…

zwierzak-roku-manul-d8dbd6e.jpg
width: 1638
height: 1298

Walentynkowa akcja zoo hitem sieci. Możesz nazwać owada imieniem eks i zobaczyć, jak staje się posiłkiem
type: item
date: 2026-01-28T14:03:34.000Z
creator: Sabina Zięba
subject: Przyroda
subject: łódź
subject: owady
subject: Surykatki
subject: walentynki
subject: zoo
description: Walentynki zbliżają się wielkimi krokami. Dla jednych to czas romantycznych kolacji i serduszek, dla innych – data, która nieuchronnie przywołuje wspomnienia byłych partnerów. Zoo w Łodzi postanowiło z tej okazji podejść do tematu z przymrużeniem oka i zaproponowało nietypowy sposób na symboliczne zamknięcie pewnego rozdziału. W roli głównej… surykatka i karaczan.
encoded: Orientarium ZOO Łódź opublikowało w mediach społecznościowych wpis, który błyskawicznie przyciągnął uwagę internautów. Placówka zachęca, by z okazji walentynek nadać imię swojego byłego partnera wybranemu owadowi, a następnie… przekazać go jako posiłek dla surykatki. Utrzymana w żartobliwym tonie akcja wywołała już lawinę komentarzy i udostępnień. Walentynki w zoo w Łodzi. Nazwij karaczana imieniem byłego i nakarm surykatkę Łódzkie Orientarium postanowiło w tym roku podejść do walentynek z dużą dawką dystansu i czarnego humoru, wykorzystując emocje, które wielu osobom towarzyszą podczas tego święta. W mediach społecznościowych zoo opublikowało ofertę, która w krótkim czasie zyskała ogromne zainteresowanie i wywołała tysiące reakcji. Akcja polega na symbolicznym „zamknięciu rozdziału” z byłym partnerem lub partnerką. Wystarczy nadać karaczanowi imię ex, a następnie owad trafi jako pokarm do surykatki. Hasło kampanii brzmi: „Miłość przeminęła, apetyt pozostał”, a organizatorzy od początku podkreślają żartobliwy, symboliczny i charytatywny charakter inicjatywy. Przygotowano trzy pakiety „adopcyjne”: za 50 zł uczestnik otrzymuje certyfikat i imię dla karaczana, za 150 zł – dodatkowo zdjęcie z „konsumpcji”, natomiast opcja VIP za 300 zł umożliwia osobiste nakarmienie surykatki (liczba miejsc jest ograniczona). Zoo informuje też jasno, że cały dochód trafi do Fundacji Pangolin wspierającej ochronę zagrożonych gatunków, dzięki czemu żart ma jednocześnie realny wymiar pomocowy. Cała akcja przypadła do gustu rozbawionym internautom, którzy w komentarzach pisali: „Genialny pomysł”, „Przepiękna akcja”, „Padłam”, „Kocham” czy „Oj chyba będzie dużo chętnych, surykatkom grozi powiększenie obwodu w pasie”. Pojawiły się też żartobliwe sugestie, by „drugą edycję zrobić na Dzień Pracy z imieniem wrednego szefa”, co dodatkowo zwiększyło rozpoznawalność akcji w sieci. Nie zabrakło jednak też głosów krytycznych. Część komentujących pytała, czy akcja nie promuje negatywnych emocji, na co…

zdj-17-df55806.jpg
width: 4352
height: 2899

W warszawskim ZOO przyszedł na świat słynny ssak. Wybór imienia dla kanczyla może pomóc innym
type: item
date: 2026-01-23T13:16:26.000Z
creator: Olaf Kardaszewski
subject: Przyroda
subject: akcje charytatywne
subject: myszojeleń
subject: narodziny
subject: zoo
description: Warszawski ogród zoologiczny ma nowego domownika. Na świat przyszedł filigranowy kanczyl jawajski powszechnie zwany również myszojeleniem. Póki co, nowo urodzony mieszkaniec czeka na swoje imię, z którego wyborem wiąże się akcja charytatywna.
encoded: Pierwszy kanczyl jawajski pojawił się w warszawskim ZOO w 2020 roku, kiedy to zwierzę przyjechało do stolicy Polski z ogrodu w szwajcarskim Brnie. Rok później do niewielkiego Arnolda dołączyła, przywieziona z Łodzi Linda, których owocem miłości stał się nowo narodzony kanczyl. Dzięki swojemu rozczulającemu wyglądowi maluch szybko zyskał swoich pierwszych fanów, którzy cierpliwie wypatrują zwierzęcia w jednym z zoologicznych pomieszczeń. Kanczyl – filigranowy celebryta O zwierzętach z rodziny kanczylowatych zrobiło się głośno za sprawą popularnej piosenki opisującej jednego z najmniejszych ssaków kopytnych świata. Internauci pokochali filigranowy rozmiar zwierzęcia oraz jego podobieństwo do sarny czy jelenia. Wieść o stworzeniu o rozmiarze królika, który do tego stawia kroki za pomocą niewielkich kopytek, szybko rozniosła się po internecie, który od razu mianował kanczyla mianem myszojelenia. Film z popularną piosenką zdobył w serwisie YouTube już ponad 1,5 miliona wyświetleń. Nieśmiały wojownik Niestety internetowa popularność kanczyli nie przekłada się na liczbę ich populacji w naturze. Kuzyn nowego mieszkańca warszawskiego ZOO – kanczyl srebrnogrzbiety – przez lata pozostawał uznawany za gatunek wymarły, aż do momentu, gdy w 2019 roku naukowcom udało się odnotować aktywność tego miniaturowego zwierzęcia w Wietnamie. Od tamtej pory zarówno kanczyl srebrnogrzbiety, jak i jawajski posiadają kategorię DD w Czerwonej Księdze zagrożonych gatunków. Oznacza to, że na temat występowania obu gatunków nadal brakuje wystarczających informacji, które mogłyby pozwolić na dokładne określenie rozmiaru populacji myszojeleni. Jak więc te ważące raptem od 1,5 do 2,2 kilograma zwierzęta potrafią poradzić sobie w gąszczu azjatyckiej dżungli? Kanczyl jawajski posiada interesujący mechanizm obronny, wykorzystywany w sytuacji zagrożenia. W niewielkim pyszczku zwierzęcia kryją się wyjątkowo ostre kły, które przy ataku przeciwnika służą kanczylowi jako ostrze obronne. Myszojelenie potrafią…

GettyImages-1604315278-e546b4a.jpg
width: 3511
height: 2341

Tata mundżak kontra Maruśka. Film z wrocławskiego ZOO hitem na całym świecie - dotarł do 12 milionów ludzi
type: item
date: 2026-01-12T13:02:16.000Z
creator: Magdalena Rudzka
subject: Przyroda
subject: dzikie zwierzęta
subject: internet
subject: obserwacje
subject: wrocław
subject: zoo
subject: zwierzęta
description: Mały mundżak z wrocławskiego zoo odważył się zaczepić ważącą 1,7 tony samicę nosorożca. Nagranie z tego niezwykłego spotkania stało się globalnym hitem, zdobywając ponad 12 milionów wyświetleń i uwagę mediów na całym świecie. Maleńki jelonek i olbrzymi nosorożec to starzy znajomi - od lat dzielą wspólny wybieg.
encoded: Na nagraniu udostępnionym przez zoo Wrocław widzimy nietypowy pojedynek, który rozgrywa się na wspólnym wybiegu. Mały samiec mundżaka chińskiego, ważący kilkanaście kilogramów, staje oko w oko z ponad stukrotnie cięższą samicą nosorożca indyjskiego o imieniu Maruśka. Jelonek odważnie szarżuje w stronę olbrzymiego ssaka, wyraźnie próbując zaznaczyć swoje terytorium. Maruśka reaguje ze spokojem i radością, wykazując zaskakującą cierpliwość wobec zadziornego sąsiada. Skąd tak odważne zachowanie mundżaka? Opiekunowie z wrocławskiego ZOO tłumaczą, że zachowanie mundżaka wynika z naturalnego instynktu. Jego partnerka miała w tym czasie ruję, co podniosło poziom hormonów u samca i wywołało u niego potrzebę obrony terytorium. Jego celem było jednoznaczne zasygnalizowanie, że to on dominuje na danym obszarze. Nie była to agresja, ale nie była to też zabawa, tylko poważny sygnał. A Maruśka potraktowała całą sytuację jako formę zabawy. Według relacji opiekunów, nie wykazała żadnych agresywnych zachowań wobec mundżaka, a nawet odpowiedziała mu w sposób przypominający zaczepki o charakterze towarzyskim. Tylko w jednym momencie parsknęła i się wycofała, dając do zrozumienia, że nie chce kontynuować interakcji. „A jak ich relacja wygląda na co dzień? Nosorożce z mundżakami mieszkają razem w naszym zoo od lat, mają osobne sypialnie, ale wspólne »podwórko«. Z niejednego talerza sianko razem jedli i, jak widać, zazwyczaj panuje tu pełna zgoda" – tłumaczy ogród zoologiczny pod kolejnym filmem, przedstawiającym wspólny posiłek mundżaków i nosorożca. Zagraniczne media zachwycone duetem z Wrocławia Nagranie opublikowane przez ZOO Wrocław zdobyło ogromną popularność w sieci. Według pracowników film tylko na oficjalnych profilach ZOO w mediach społecznościowych osiągnął ponad 12 milionów wyświetleń – a licznik nadal tyka! Na samym Facebooku materiał odnotował ponad 1,5 miliona wyświetleń w ciągu zaledwie 5 godzin od publikacji. Materiał szybko przykuł uwagę mediów z całego świata. O niecod…

mundzak-nosorozec-1771c31.png
width: 1194
height: 705

„Huczna zabawa nie jest warta traumy zwierząt”. Ogrody zoologiczne i parki narodowe apelują o ciszę w Sylwestra
type: item
date: 2025-12-30T13:15:03.000Z
creator: Magdalena Rudzka
subject: Lifestyle
subject: Przyroda
subject: dzikie zwierzęta
subject: fajerwerki
subject: opolskie zoo
subject: sylwester
subject: zoo
description: Ostatni dzień roku jest trudny nie tylko dla milionów zwierząt domowych. Eksperci z parków narodowych i ZOO alarmują: dla dzikich i egzotycznych zwierząt sylwestrowa noc to fizyczny ból i ogromny stres.
encoded: Kampinoski i Bieszczadzki Park Narodowy oraz Ogrody Zoologiczne w Warszawie i Opolu zaapelowały o powstrzymanie się od strzelania w Sylwestra. Ten wspólny głos ekspertów warto wziąć sobie do serca. Tłumaczą że to, co dla ludzi jest chwilową rozrywką, dla zwierząt oznacza strach, ból i walkę o przetrwanie. „Kocham nie strzelam” – jak dzikie zwierzęta odbierają fajerwerki? Kampinoski Park Narodowy w swojej kampanii „Kocham, nie strzelam” podkreśla, że dzicy mieszkańcy lasów postrzegają świat zupełnie inaczej niż ludzie. Zwierzęta dysponują znacznie czulszym słuchem oraz szerszym zakresem odbieranych częstotliwości, przez co huk fajerwerków jest dla nich bodźcem nie tylko głośnym, ale wręcz fizycznie bolesnym. Huk fajerwerków dla zwierząt jest jak nagłe znalezienie się w centrum głośnej burzy, której nie da się zrozumieć ani przed którą nie ma gdzie się schować. Nagłe i nieregularne wybuchy uniemożliwiają zwierzętom zinterpretowanie źródła zagrożenia, co uruchamia kaskadę reakcji stresowych: gwałtowny wyrzut adrenaliny i kortyzolu, przyspieszenie akcji serca oraz silne napięcie mięśniowe. Jedyną możliwą reakcją staje się paniczna, chaotyczna ucieczka, podczas której łosie, jelenie czy dziki wpadają na ogrodzenia, przebiegają przez drogi narażając się na kolizje lub opuszczają bezpieczne ostępy, gubiąc przy tym swoje młode. Bieszczadzki Park Narodowy zwraca uwagę, że niektóre ssaki mogą zostać wręcz wybudzone ze snu zimowego, co może poskutkować tym, że nie przeżyją zimy. Sylwestrowa tragedia ptaków i zanieczyszczenie powietrza Szczególnie tragiczne konsekwencje dotyczą ptaków. Nagłe wybuchy powodują masowe, nocne zrywanie się stad do lotu, co zimą oznacza ogromny wydatek energetyczny, mogący decydować o ich przeżyciu. Zdezorientowane ptaki rozbijają się o budynki, drzewa i linie energetyczne. KPN zwraca też uwagę na degradację środowiska: spalanie pirotechniki uwalnia do atmosfery pyły zawieszone, związki siarki i metale ciężkie, które osiadają na glebie i trafiają do …

nie-strzelaj-w-sylwestra-1c85621.jpg
width: 3647
height: 2478

Hipopotamica Pelagia nie żyje. Warszawskie zoo żegna 40-letnią legendę
type: item
date: 2025-12-23T18:29:37.000Z
creator: Łukasz Załuski
subject: Przyroda
subject: hipopotam
subject: NatGeoBN
subject: warszawa
subject: zoo
description: Nie żyje hipopotam Pelagia – ukochana mieszkanka warszawskiego zoo. Zwierzę miało 40 lat i było najstarszym hipopotamem w Polsce. Jej śmierć poruszyła opiekunów i odwiedzających.
encoded: Hipopotamica Pelagia była jedną z najbardziej rozpoznawalnych i lubianych mieszkanek warszawskiego zoo. Przez lata zdobyła serca odwiedzających oraz opiekunów, stając się symbolem nie tylko swojego gatunku, ale także długowieczności. Obecność Pelagii w zoo przyciągała tysiące zwiedzających, którzy z zaciekawieniem przyglądali się jej codziennym zwyczajom. Ile lat miała Pelagia i dlaczego była wyjątkowa? Pelagia zmarła w wieku 40 lat, co czyniło ją najstarszym hipopotamem w Polsce. Ta wyjątkowa długość życia jak na przedstawiciela swojego gatunku była powodem do dumy dla personelu ogrodu zoologicznego. Hipopotamy zazwyczaj dożywają 30–40 lat w niewoli, dlatego jej wiek stanowił potwierdzenie doskonałej opieki i warunków, jakie zapewniało zoo. Gdzie mieszkała Pelagia i jak ją zapamiętają? Pelagia dużą część życia mieszkała w warszawskim zoo, które stało się jej domem. Codziennie odwiedzana przez dzieci, młodzież i dorosłych, była chętnie fotografowana. Pracownicy zoo wspominają ją jako bardzo inteligentne zwierzę. Jej odejście pozostawiło ogromną pustkę, którą trudno będzie zapełnić. Jak zoo w Warszawie pożegnało swoją legendę? Warszawskie ZOO poinformowało o śmierci Pelagii w oficjalnym komunikacie, podkreślając jej wyjątkową rolę w historii ogrodu. W mediach społecznościowych pojawiły się setki wpisów odwiedzających, którzy dzielili się wspomnieniami o Pelagii. Dla wielu była nie tylko zwierzęciem, ale także symbolem dzieciństwa i rodzinnych wizyt w zoo. Śmierć hipopotama Pelagii to nie tylko koniec pewnej epoki dla warszawskiego zoo, ale również przypomnienie o kruchości życia zwierząt nawet tych, które wydają się być z nami od zawsze. Jej historia pozostanie w pamięci tysięcy osób na długo. Źródło: TVP World, Miejski Ogród Zoologiczny im. Antoniny i Jana Żabińskich w Warszawie

hipopotam-pelagia-b1b0580.jpg
width: 2813
height: 1875

Ucieczka flaminga z brytyjskiego zoo stała się sensacją. We Francji rozpoczął nowe życie na wolności
type: item
date: 2025-12-14T08:14:20.000Z
creator: Sabina Zięba
subject: Przyroda
subject: francja
subject: ptaki
subject: wielka brytania
subject: zoo
subject: zwierzęta
description: Na początku listopada z rezerwatu przyrody w Kornwalii uciekł młody flaming. Mimo że Frankie miała przycięte pióra na jednym skrzydle, co teoretycznie uniemożliwiało jej długi lot, pokonała ponad 200 kilometrów i dotarła aż do Francji, gdzie rozpoczęła życie w nowym środowisku.
encoded: Opiekunowie z Paradise Park w Kornwalii nie spodziewali się, że czteromiesięczna Frankie podejmie próbę ucieczki, która wbrew wszelkim przewidywaniom zakończy się sukcesem. Ptaka trzymano w otoczonym murem ogrodzie, a przycięcie piór miało uniemożliwić mu samodzielny lot. Mimo to 2 listopada młody flaming wzbił się w powietrze, przekraczając granice własnych możliwości. Zdumienie pracowników ogrodu szybko przerodziło się w niedowierzanie, gdy kolejne doniesienia o obserwacjach Frankie zaczęły napływać z francuskiej Bretanii. Jej niezwykła podróż stała się jednym z najbardziej zaskakujących i symbolicznych zwierzęcych „ucieczek” ostatnich lat. Ucieczka framinga. Jak Frankie pokonała około 200 km? Frankie opuściła Paradise Park 2 listopada, w chwili gdy wietrzna aura nad Kornwalią sprzyjała niekontrolowanym podmuchom. Zdaniem kuratora ogrodu, Davida Woolcocka, to właśnie wiatr mógł stać się impulsem do ucieczki: „Podejrzewamy, że podczas ćwiczeń została porwana przez podmuch, który wyniósł ją ponad ogrodzenie. A potem ruszyła w drogę”. Młody flaming, mimo przycięcia piór na jednym skrzydle, zdołał wzbić się na tyle wysoko, by kontynuować lot w kierunku otwartego morza. To wyjątkowe zachowanie zaskoczyło opiekunów, ponieważ zabieg przycinania piór zwykle uniemożliwia ptakom dłuższy lot, choć – jak zauważył Woolcock – „nie zawsze uniemożliwia im wzbicie się w powietrze”. Gdy okazało się, że Frankie opuściła teren rezerwatu, rozpoczęto poszukiwania w pobliskich zatokach. Szybko stało się jasne, że flaming nie zatrzymał się w okolicy – kolejne zgłoszenia zaczęły napływać już z północnej Francji. Zaobserwowano ją w Bretanii, co oznacza, że pokonała ponad 160 kilometrów nad morzem, wykorzystując sprzyjające, stabilne wiatry. Pracownicy parku, początkowo zrozpaczeni jej zniknięciem, ostatecznie przyznali, że ulga przeważyła nad obawami. – Wykazała się odpornością i umiejętnościami, które mogą pomóc jej przetrwać w dziczy – mówił Woolcock, podkreślając, że flamingi potrafią p…

zdj-1-b06f6de.jpg
width: 5888
height: 3922

To maleństwo może uratować ginący gatunek. „Pisklę 101” daje nową nadzieję
type: item
date: 2025-10-17T07:03:03.000Z
creator: Magdalena Rudzka
subject: Przyroda
subject: belgia
subject: brazylia
subject: hodowla
subject: ptaki
subject: zagrożone gatunki
subject: zoo
description: Tej pięknej papugi w naturze już nie ma. Żyła na niewielkim obszarze, w gęstych lasach brazylijskiej Amazonii. Od 2019 roku jest uznawana za gatunek wymarły na wolności. Jej przetrwanie zależy już tylko od osobników żyjących w niewoli. Pojawiła się nowa iskierka nadziei – w ogrodzie zoologicznym w Belgii właśnie wykluło się pisklę ary modrej.
encoded: Ara modra to piękna papuga, której niestety już w naturze nie zobaczymy. Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) w 2019 roku ogłosiła ją gatunkiem wymarłym na wolności. Ostatni dziki osobnik widziany był w 2000 roku. Obecnie wszystkie istniejące ary modre żyją w niewoli – w ogrodach zoologicznych i ośrodkach hodowlanych uczestniczących w międzynarodowych programach ochrony. Jeden z nich – prywatne ZOO Pairi Daiza w Hainaut (Belgia) – właśnie dochował się pisklęcia. Był to długi i trudny proces. Sukces hodowców ary modrej w Belgii Belgijska placówka od lat uczestniczy w globalnym programie ochrony ary modrej. Współpracuje m.in. z brazylijskim instytutem ICMBio (Chico Mendes Institute for Biodiversity Conservation) oraz ogrodem zoologicznym w São Paulo. W Pairi Daiza mieszka dwanaście takich papug. Tylko trzy z nich są pokazywane publicznie. Pozostałe przebywają w odizolowanej wolierze, z minimalnym kontaktem z ludźmi, ze względu na ich niezwykłą wrażliwość i płochliwość. Wysiłki belgijskich hodowców, by ary modre rozmnożyć, przez całe lata nie przynosiły efektu. Od początku ich obecności w placówce ptaki złożyły już dokładnie 100 jaj. Niestety, żadne nie było zapłodnione. Dopiero jajko numer 101 okazało się sukcesem. Dlaczego? Dokładnie nie wiadomo. Opiekunowie przypuszczają, że mogło być skutkiem ostatnich zmian w diecie ptaków, które wpłynęły korzystnie na ich płodność. Jak wyhodowano cenne pisklę? Para papuzich rodziców była niedoświadczona, więc zapłodnione jajo zostało od razu zabrane z gniazda i przekazane pod opiekę zespołu specjalistów. Po starannej inkubacji, 21 września 2025 roku wykluło się zdrowe pisklę! Od tego czasu jest karmione ręcznie, co dwie godziny, przez całą dobę. Jak podkreśla opiekun ptaków, Thomas Biagi, to praca wyczerpująca, ale niezwykle satysfakcjonująca. Cały zespół ZOO ma świadomość, że w jego rękach leży przyszłość jednego z najrzadszych gatunków na świecie. Nowonarodzone pisklę nie ma jeszcze pięknego błękitnego upierzenia – na ra…

BL4A3206-ff567b0.jpg
width: 6000
height: 4000

Wielki ptak uciekł z ZOO w Opolu. Po dwóch tygodniach historia znalazła szczęśliwy finał
type: item
date: 2025-10-01T08:11:27.000Z
creator: Magdalena Rudzka
subject: Przyroda
subject: opole
subject: opolskie zoo
subject: ptaki
subject: zoo
description: Ta historia to dowód na to, że ptaki są sprytne, a droga do serca wiedzie przez żołądek. Ibis grzywiasty najpierw uciekł z opolskiego ZOO, a potem do niego wrócił – i niemal od razu zabrał się za jedzenie.
encoded: Wszędzie dobrze, ale w domu najlepiej – tak można podsumować ucieczkę ibisa grzywiastego z ZOO w Opolu. Ptak wykorzystał okazję i wydostał się na wolność. Po dłuższym „urlopie” z własnej woli wrócił na miejsce. Sprytna ucieczka i wielki powrót na obiad Ibis grzywiasty wydostał się ze swojej woliery przez śluzę dla zwiedzających. Od 12 września 2025 ptak był na wolności, widywany przez mieszkańców miasta. Po niemal dwóch tygodniach wrócił na teren ZOO – przysiadł w pobliżu swojego wybiegu. Czujni pracownicy od razu wykonali dla niego otwór w siatce. Następnego ranka siedział już w swojej wolierze, tak jakby nigdy z niej nie uciekł. – A najlepsze? Wygląda na to, że żołądek nigdy nie zapomina! Nasz ibis od razu ruszył w stronę ulubionego jedzonka i przypomniał wszystkim, że w Zoo Opole kuchnia zawsze wygrywa – piszą w mediach społecznościowych pracownicy ZOO. Powrót ibisa to dowód na to, że uważa opolskie ZOO za swój dom i czuje się w nim dobrze. Ibis grzywiasty: dostojny i krytycznie zagrożony Ibis grzywiasty (Geronticus eremita) to rzadki gatunek ptaka, o charakterystycznym czarnym upierzeniu z metalicznym połyskiem i długim, zakrzywionym dziobie. Wyróżnia się ciekawą „fryzurą” na głowie: okazałą kępą postrzępionych piór. Osiąga długość ciała 70–80 cm, rozpiętość skrzydeł do 125 cm i masę 1–1,3 kg. Występuje w suchych rejonach Maroka i Turcji, gdzie gniazduje na klifach. Jest krytycznie zagrożony wyginięciem. Niedawno pojawił się w Portugalii, czym wzbudził sensację wśród ornitologów. Inny ptasi uciekinier z Opola To nie pierwsza ptasia ucieczka z ZOO w Opolu. W lipcu 2023 roku wolność wybrał pelikan kędzierzawy. Próbowano go złapać z pomocą strażaków, którzy wykorzystali podnośnik i siatkę. Nie udało się. Przez kilka dni pelikan zatrzymał się na wyspie Bolko na Odrze. Potem był widziany we Wrocławiu, pod Krakowem i nad jeziorem Turawskim. – Jest szansa, że uciekł na południe do krajów bałkańskich. Mamy taką nadzieję, bo widać było, że ewidentnie dąży do tego, poniew…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2025/09/5556413088454464848291451596715283680232860n-4618bb3.jpg
width: 2048
height: 1356

Niezwykłe narodziny w stołecznym ZOO. Te urocze maluchy to kuzyni słoni
type: item
date: 2025-09-15T11:19:28.000Z
creator: Magdalena Rudzka
subject: Przyroda
subject: ochrona gatunkowa
subject: ssaki
subject: sukces
subject: zoo
description: W warszawskim ogrodzie zoologicznym przyszło na świat sześć góralków skalnych. To jedne z najbardziej zaskakujących ssaków świata. Choć przypominają gryzonie, bliżej im do manatów i słoni.
encoded: Te małe zakapiory to wielki sukces stołecznego ZOO, a przy okazji jeden z najbardziej niezwykłych gatunków na Ziemi. Choć niektórzy pewnie pomyliliby je ze świstakami, góralki skalne nie mają z gryzoniami nic wspólnego. Ich niezwykła anatomia od lat wprawia biologów w osłupienie. Dopiero badania genetyczne jasno pokazały, że góralki są krewniakami m.in. słoni. Małe góralki już rozrabiają „Nasza góralkowa rodzina powiększyła się tego lata aż o sześć maluszków – trzy samiczki i trzech samców. To niezwykle samodzielne stworzenia. Już po kilku godzinach od narodzin potrafią skakać po skałkach, chować się w zakamarkach i całkiem nieźle udawać, że są najgroźniejszymi zwierzakami w okolicy” – opisuje warszawskie ZOO na Facebooku. Młode przyszły na świat w połowie lipca, ale ZOO pochwaliło się nimi dopiero teraz. Maluchy zaczynają już skubać rośliny i korę drzew, mimo że jeszcze przez kilka miesięcy będą pić mleko matek. „Dla nas to prawdziwa frajda obserwować, jak te dzieciaki z dnia na dzień uczą się życia w stadzie i podpatrują starszych” – dodaje stołeczne ZOO. Góralki z Warszawy pojechały do Brna To jednak nie całe góralkowe stadko w Warszawie. ZOO opiekuje się większą ich grupką, współpracując w tym zakresie z innymi ogrodami. Pięć osobników – same samiczki – właśnie pojechało do Brna w Czechach, gdzie założą nowe stado. Bo góralek skalny to zwierzątko stadne. Żyje w koloniach liczących od kilku do kilkudziesięciu osobników, z wyraźną hierarchią opartą na dominującym samcu. Gatunek ten występuje w Afryce i na Bliskim Wschodzie, preferując urwiska, rumowiska i skaliste zbocza. Co warto wiedzieć o góralku skalnym? Góralek skalny (Procavia capensis) to niewielki ssak z rzędu góralkowców (Hyracoidea). Osiąga 30–60 cm długości i 2–5 kg wagi, wyglądem przypominając świnkę morską o krępej sylwetce i krótkich kończynach. Futro ma szarobrązowe. Jest roślinożerny – zjada liście, trawy, korę i owoce – a ze względu na słabą termoregulację często wygrzewa się w słońcu. Komunikuje …

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2025/09/54737914011894888598908651405753060440031381n-95598a8.jpg
width: 1229
height: 924

Zoo we Wrocławiu – historia, zwierzęta i praktyczne informacje dla odwiedzających
type: item
date: 2025-08-23T12:26:28.000Z
creator: Marzena Wardyn-Kobus
subject: Kierunki
subject: Przyroda
subject: Traveler
subject: dolny śląsk
subject: wrocław
subject: zoo
description: Zoo we Wrocławiu wyróżnia się nie tylko skalą i nowoczesnością, ale przede wszystkim zaangażowaniem w realną pomoc zagrożonym gatunkom. Od lokalnych inicjatyw po międzynarodowe projekty restytucji – ten ogród zoologiczny stał się ważnym punktem na mapie światowej ochrony przyrody. Zwiedzając jego pawilony, można zobaczyć nie tylko egzotyczne zwierzęta, lecz także efekty długoletniej pracy naukowców i opiekunów.
encoded: Spis treści: Fundacja ZOO Wrocław – DODO Ile czasu potrzeba na zwiedzanie wrocławskiego zoo? Afrykarium – największe oceanarium w Polsce Jakie zwierzęta można zobaczyć we wrocławskim zoo? Atrakcje i udogodnienia w Zoo Wrocław Zoo Wrocław to jeden z najstarszych i największych ogrodów zoologicznych w Polsce. Zostało otwarte 10 lipca 1865 roku i od początku było nie tylko atrakcją turystyczną, ale również ważnym ośrodkiem edukacyjnym i naukowym. Na przestrzeni dekad przeszło wiele zmian, jednak jego misja – ochrona gatunków i edukacja ekologiczna – pozostaje niezmienna. W czasie II wojny światowej ogród (podobnie jak niemal cały Wrocław) poniósł znaczne straty, ale już w 1947 roku rozpoczęto organizowanie jego odbudowy. Od tamtej pory zoo rozwija się dynamicznie i dziś przyciąga rocznie ponad 1,5 miliona odwiedzających. Powierzchnia Zoo we Wrocławiu jest imponująca! Ogród zajmuje 33 hektary, z czego część została zrewitalizowana z myślą o bardziej naturalnych warunkach życia dla zwierząt. Ogród należy do najważniejszych członków Europejskiego Stowarzyszenia Ogrodów Zoologicznych i Akwariów (EAZA) i uczestniczy w kilkudziesięciu programach hodowlanych dla gatunków zagrożonych. Fundacja ZOO Wrocław – DODO Zoo Wrocław nie ogranicza się wyłącznie do działalności wystawienniczej. Działa tu również Fundacja DODO, której głównym celem jest ochrona ginących gatunków w środowisku naturalnym. Fundacja prowadzi projekty w Polsce i za granicą, wspierając działania ochronne m.in. dla rysi, żółwi błotnych, hipopotamów karłowatych czy pingwinów przylądkowych. Inicjatywy DODO łączą edukację przyrodniczą z realnym wsparciem zagrożonych populacji, a także angażują odwiedzających zoo w pomoc poprzez symboliczne adopcje, darowizny i działania w ramach wolontariatu. Ile czasu potrzeba na zwiedzanie wrocławskiego zoo? Jeśli zastanawiasz się, ile czasu potrzeba na zwiedzanie Zoo we Wrocławiu, warto wiedzieć, że na obejrzenie wszystkich pawilonów i wybiegów należy przeznaczyć co najmniej 4–5…

wroclaw-zoo-b12316e.jpg
width: 1000
height: 667