National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2025-04-25T15:30:18.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Kanczendzonga. Krwawa góra, która zabiera życie co piątego śmiałka
items: Reinhold Messner stracił dwa rekordy Guinnessa. Miał nie wejść na wszystkie ośmiotysięczniki
items: Wielka tajemnica Everestu. Kto NAPRAWDĘ był pierwszym zdobywcą góry gór?
items: Opowieść Bargiela o zdobyciu ośmiotysięcznika
items: Krajobraz zaklęty
items: Wyprawa na ośmiotysięcznik Makalu - Kinga Baranowska
items: Piotr Morawski- ostatnie podejście
items: Himalaje - Nanga Parbat ponowanie zdobyta!
items: Himalaje, relacja z Nanga Parbat - z 30.06.2010 r.
items: Wyprawa na Nanga Parbat - kolejna relacja
items: Polacy zdobyli Nanga Parbat

Kanczendzonga. Krwawa góra, która zabiera życie co piątego śmiałka
type: item
date: 2025-03-02T10:30:59.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: góry
subject: himalaizm
subject: himalaje
subject: ośmiotysięczniki
subject: wspinaczka górska
subject: wyprawa w himalaje
subject: zdobywcy ośmiotysięczników
description: Trzecia pod względem wysokości góra Ziemi Kanczendzonga każdego roku zbiera krwawe żniwo wśród wspinaczy. Co piąty – umiera. Wśród nich była najsłynniejsza polska himalaistka, Wanda Rutkiewicz. Dlaczego Kanczendzonga jest tak niebezpieczna?
encoded: Spis treści: Z czego słynie Kanczendzonga? Ilu Polaków zdobyło Kanczendzongę? Co oznacza Kanczendzonga? Ciekawostki na temat góry Kanczendzonga Himalaje od dekad przyciągają śmiałków z całego świata. Są to najwyższe góry świata. Pewnie każdy słyszał o Mount Evereście czy K2. Zdecydowanie mniej znana jest Kanczendzonga (8586 m n.p.m). Ostatnia z gór na podium. Ze względu na swoją budowę i usytuowanie wspinaczka na nią jest bardzo trudna. „Ta góra kipi nienawiścią do każdego, kto ma czelność się na nią wspinać” – napisał Frank Smythe, członek ekspedycji z 1930 roku, której nie udało się wspiąć na ten szczyt. Z czego słynie Kanczendzonga? Kanczendzonga położona jest na pograniczu indyjsko-nepalskim. Słynie z kilku powodów: to trzecia pod względem wysokości góra świata (8586 m n.p.m.), jest wśród 10 najbardziej niebezpiecznych gór świata – pochłonęła życie ponad 60 wspinaczy (zdobyło ją więcej niż 300 osób), znajduje się w masywie przypominającym krzyż, którego ramiona rozciągają się na północ, południe, wschód i zachód, masyw góry jest bardzo odizolowany od cywilizacji, dlatego niewiele osób tutaj przybywa, chociaż trasa trekkingowa uznawana jest za jedną z najbardziej spektakularnych na świecie. Ilu Polaków zdobyło Kanczendzongę? Szczyt ten zdobyło zaledwie kilkoro Polaków. Wśród nich byli to: Krzysztof Wielicki (1986 r.), Jerzy Kukuczka (1986 r.), Piotr Pustelnik (2001 r.), Bożena Będzińska (19 maja 2003 r.), Kinga Baranowska (2009 r.), Dorota Rasińska-Samoćko (2022 r.), Bartek Ziemski (27 maja 2024 r.). Niestety, dwóch polskich himalaistów zmarło w czasie próby zdobycia Kanczendzongi. Wśród nich była Wanda Rutkiewicz w maju 1991 roku i Andrzej Czok w 1986 roku. W 2024 r. Bartek Ziemski nie tylko wszedł na szczyt, ale też z niego zjechał na nartach. Jak wspominał, warunki do szusowania były wyborne, co oznaczało jednocześnie trudne wspinanie. Szczyt ten uznawany jest za ekstremalnie trudny do zdobycia ze względu na jego dużą wysokość, wysokie przewyższenia, nieprzewi…

Kanchenjunga-70caa09.jpg
width: 1000
height: 666

Reinhold Messner stracił dwa rekordy Guinnessa. Miał nie wejść na wszystkie ośmiotysięczniki
type: item
date: 2023-09-26T09:22:56.000Z
creator: Mateusz Łysiak
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: góry
subject: himalaizm
subject: ośmiotysięczniki
subject: rekordy guinnessa
subject: Travel
subject: Wolny czas
subject: zdobywcy ośmiotysięczników
description: Reinhold Messner mierzy się z poważnymi oskarżeniami. Słynny himalaista został pozbawiony dwóch rekordów. Miał nie wejść na szczyt jednego z ośmiotysięczników. Włoch odniósł się już do sytuacji.
encoded: W tym artykule: Reinhold Messner traci tytuły Reinhold Messner przez lata był uważany za pierwszą osobę na świecie, której udało się zdobyć wszystkie ośmiotysięczniki. Jest ich w sumie 14. Dokonał tego bez dodatkowego tlenu, a to przyniosło mu kolejny rekordowy wpis. Co więcej, na niektóre ze szczytów wspiął się dwukrotnie. W młodości Włoch konkurował o kolejne rekordy między innymi z Jerzym Kukuczką. Reinhold Messner traci tytuły Jego żywa legenda została jednak podważona. Odebrano mu dwa wpisy w Księdze Rekordów Guinnessa po przeklasyfikowaniu, twierdząc, że tak naprawdę nie wspiął się na każdy z ośmiotysięczników. Inicjatorem akcji jest Eberhard Jurgalski, który twierdzi, że Messner nigdy nie dotarł na „prawdziwy szczyt” Annapurny. W ten sposób historyczne zdobycie wszystkich 14 ośmiotysięczników przypisano Amerykaninowi Edowi Viestursowi. Himalaista wspinał się na nie w latach 1989–2005. Monika Witkowska zdobyła K2. Jako druga Polka w historii po Wandzie Rutkiewicz! Monika Witkowska raz jeszcze zapisała się na kartach historii. Dziś zdobyła szczyt K2! Messner odniósł się już do podważenia swoich dokonań. W wywiadzie dla Niemieckiej Agencji Prasowej powiedział, że Jurgalski „nie ma pojęcia” i „nie jest ekspertem”. – Po prostu pomylił górę. Oczywiście, że dotarliśmy na szczyt – przekonywał. Dodał też, że nie przywiązuje wagi do tego, czy jego nazwisko figuruje w Księdze Rekordów Guinnessa, czy też nie. Pod tym względem trudno mu się dziwić. Podważane wejście na wszystkie ośmiotysięczniki to tylko jeden z wielu jego wyczynów. I tak zapisał się na kartach historii dzięki pierwszemu wejściu na Mount Everest bez tlenu czy wytyczeniu nowej drogi na Kilimandżaro. Nasz ekspert Mateusz Łysiak Dziennikarz zakręcony na punkcie podróżowania. Pierwsze kroki w mediach stawiał w redakcjach internetowej i papierowej magazynu „Podróże”. Redagował i wydawał m.in. w gazeta.pl i dziendobrytvn.pl. O odległych miejscach (czasem i tych bliższych) lubi pisać nie tylko w kontekście turys…

reinhold-messner-21ee0a5.jpg
width: 960
height: 540

Wielka tajemnica Everestu. Kto NAPRAWDĘ był pierwszym zdobywcą góry gór?
type: item
date: 2020-11-24T14:41:28.000Z
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: Edukacja
subject: mount everest
subject: Travel
subject: zdobywcy ośmiotysięczników
description: Niemalże sto lat temu Sandy Irvine wraz ze swoim partnerem wspinaczkowym George’em Mallorym zaginęli podczas ataku szczytowego na Mount Everest. Czyżby udało im się dotrzeć na szczyt 29 lat przed Edmundem Hillarym i Tenzingiem Norgayem, uznanymi za pierwszych zdobywców najwyższej góry na Ziemi? Zespół autora artykułu odtworzył trasę Irvine’a, by odnaleźć jego ciało i aparat, który pozwoliłby napisać historię tej góry od nowa.
encoded: Nie rób tego – powiedział. – Jesteś zbyt zmęczony. To nie jest tego warte. Jamie McGuinness, przewodnik dowodzący naszą wyprawą, spojrzał na mnie przekrwionymi oczami. Zsunął maskę tlenową i zdjął przeciwsłoneczne okulary. Kilkudniowy zarost pokrywał jego brodę, a skóra miała trupioblady kolor. Siedzieliśmy na stosie kamieni na 8440 m na północno-wschodniej grani Mount Everestu – po chińskiej stronie, z dala od tłumów w nepalskiej części masywu. Sto metrów pod nami znajdował się punkt orientacyjny GPS, pod którym mogło się kryć rozwiązanie największej zagadki alpinizmu. Być może wskazywał miejsce, gdzie legendarny brytyjski odkrywca Andrew „Sandy” Irvine runął w dół i spoczął na wieki. Czy jego ciało nadal się tam znajdowało? Niemal sto lat temu podczas schodzenia z grani Irvine zaginął wraz ze swoim wspinaczkowym partnerem George’em Mallorym.Od tamtej pory cały świat zastanawiał się, czy któremuś ze wspinaczy udało się dotrzeć tego dnia na szczyt, 29 lat przed tym, jak Edmund Hillary i Tenzing Norgay zostali uznani za pierwszych zdobywców Everestu. Irvine prawdopodobnie miał ze sobą kieszonkowy aparat fotograficzny. Gdyby udało się go odnaleźć i gdyby znajdowały się na nim zdjęcia szczytu, zmieniłoby to historię najwyższej góry na Ziemi. Rozejrzałem się dookoła. Niskie, strome urwiska wciśnięte były między pokryte śniegiem i gruzem występy. To pasmo jasnych formacji skalnych znane jest jako Żółta Wstęga. 4000 m niżej rozpościerał się migoczący w oddali niczym fatamorgana jałowy krajobraz Wyżyny Tybetańskiej. W ciągu ostatnich 48 godzin praktycznie nie zaznałem snu, byłem osłabiony i mdliło mnie od ekstremalnej wysokości. Od chwili wyruszenia trzy dni wcześniej z bazy na 6400 m zdołałem przełknąć ledwie kilka kęsów liofilizowanego curry, garstkę orzechów nerkowca, a po dotarciu na szczyt kawałek batonika, który chwilę później zwymiotowałem. Byłem potwornie zmęczony, mój głodny tlenu mózg błagał, bym położył się na chwilę na plecach i zamknął oczy. Resztka trzeźwości…

wielka-tajemnica-everestu-fb996e8.jpeg
width: 1900
height: 1191

Opowieść Bargiela o zdobyciu ośmiotysięcznika
type: item
date: 2013-10-07T11:02:00.000Z
creator: Anna Szczypczyńska
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: ośmiotysięczniki
subject: zdobywcy ośmiotysięczników
description: Dlaczego Grzegorz Bargiel wycofał się z ataku na szczyt? Co skłoniło Andrzeja do do samotnej walki? Co czuje człowiek walczący o marzenia? Oto relacja z najważniejszego dnia wyprawy Shishapangma Ski Challenge
encoded: Wypadek Grzegorza Pierwszego września o 5 rano wystartowaliśmy z bratem, w pełni zmotywowani do ataku szczytowego. Po godzinie dotarliśmy do Icefallu, gdzie mieliśmy zdeponowane narty i buty narciarskie. Od samego początku wszystko nie układało się po naszej myśli. Tuż po wejściu na Icefall pod Grześkiem zapadł się lód. Po chwili zobaczyłem go zanurzonego do połowy uda w zimnej lodowcowej wodzie. Na szczęście w depozycie były buty Marcina po które wróciliśmy i Grzesiek mógł iść dalej. Rezygnacja kompanów Wyruszyliśmy z myślą, że limit złych zbiegów okoliczności już się wyczerpał. Po 5 godzinach dotarliśmy do naszego namiotu w obozie pierwszym. Po krótkim odpoczynku wyruszyliśmy do dwójki, gdzie czekał na nas Darek. O godzinie 13.00 przywitał nas gorącą herbatą. Cały czas w obozie drugim poświęciliśmy głównie na gotowanie i przygotowania do naszego nocnego wyjścia. Bardzo mnie zmartwiło samopoczucie Grześka - nie był w formie, jaką prezentował podczas całej wyprawy. O godzinie 3.00 w nocy, wyruszyliśmy we trójkę w kierunku szczytu. Byliśmy trochę zdziwieni, bo pogoda - wbrew prognozom - była bardzo nieprzyjemna: wiał silny wiatr i zalegała mgła. To właśnie ona miała największy wpływ na to, co się później działo… A działo się nie najlepiej. Po dwóch godzinach od startu, Darek oznajmił przez radio, że nie czuję się najlepiej i nie ma siły na kontynuowanie ataku - to był dopiero początek. Po kolejnej godzinie, następny cios. Grzesiek, który był podporą wyprawy, nagle zwolnił tempo. Gdy to zobaczyłem, podszedłem bliżej i zobaczyłem jego twarz. Od razu wyczułem, że nie jest dobrze. Grzesiek był blady, ledwo stał na nogach. Przyczyna jego niedyspozycji? Prawdopodobnie wypadek z poprzedniego dnia. Był po prostu potwornie przeziębiony. To dla mnie bardzo ciężki moment: patrzyłem na niego i widziałem ten wyraz twarzy oraz to, z jakim smutkiem mówi, że nie ma siły, że to koniec, że nie pójdzie dalej… Było mi bardzo przykro. Grzesiek włożył w tę wyprawę tyle energii i pracował …

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/e0e363301f660bb613ee07e868d35a6e97c33fa4-b805f1a.jpeg
width: 1000
height: 667

Krajobraz zaklęty
type: item
date: 2012-01-31T12:32:33.000Z
creator: redakcjang
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: himalaizm
subject: Sport
subject: zdobywcy ośmiotysięczników
description: To co natura potrafi wyczarować z lodu, zwłaszcza pod wodą, przechodzi ludzkie pojęcie.
encoded: Wiedzą o tym ci wszyscy, którzy mieli okazję nurkować pod lodem. Do najlepszych miejsc należy m.in. Morze Białe, jedyny słony akwen w Europie, który zamarza zimą. Czysta woda gwarantuje doskonałą widoczność do 30–50 m. A jest tam co oglądać – oprócz niezwykłych podwodnych rzeźb (na zdjęciu) także bogata fauna. Szkoły nurkowe oferują tam kursy od lutego do kwietnia (nurkowanie pod lodem należy, obok wrakowego, jaskiniowego i głębokiego, do najtrudniejszych dyscyplin). Często odwiedzane są również górskie jeziora, np. Weisensee w Austrii. W lutym 2011 r. zostały tam pobite dwa rekordy w nurkowaniu pod lodem. Kierunek południe 14 grudnia minęło 100 lat od zdobycia bieguna południowego przez Roalda Amundsena. Dla uczczenia tej okrągłej rocznicy na Antarktydę wyruszyło kilkanaście wypraw z różnych krajów. Większość przeszła na nartach śladami Amundsena od Zatoki Wielorybiej, przez Góry Królowej Maud. Pojawiły się też inne pomysły. Dwóch Belgów w ramach Antarctic Ice Expedition zamierza pobić nowy rekord – obejść cały kontynent, poruszając się w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara ( jest to podyktowane kierunkiem wiejących tam wiatrów). Dystans 6 tys. km pokonują bez wsparcia z zewnątrz. Wyruszyli w listopadzie z rosyjskiej stacji Nowołazariewskaja, powrót do punktu wyjścia zaplanowali na luty 2012 r. www.explorapoles.org/expeditions [ Antarktyda ] Chłodna relacja Kamera pokazuje amerykańską stację naukowo-badawczą na biegunie południowym Amundsen-Scott South Pole Station. Obraz odświeża się co kwadrans, o ile w danym momencie jest możliwy przekaz satelitarny. Od połowy kwietnia do początku września jest wyłączana – na półkuli południowej trwa wtedy noc polarna. Jedynym naturalnym źródłem światła są Księżyc i zorza. www.esrl.noaa.gov/gmd/ obop/spo/livecamera.html [ Antarktyda ] Trans Antartika 2011 Trzech profesjonalnych baskijskich wspinaczy (jeden z nich, Alberto Inurrategi, zdobył Koronę Himalajów) przemierza Antarktydę przez biegun południowy do Hercules Inl…

ng2-5b1a9be.jpg
width: 600
height: 400

Wyprawa na ośmiotysięcznik Makalu - Kinga Baranowska
type: item
date: 2011-04-14T09:14:00.000Z
creator: M. Liczbarski
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: alpinizm
subject: kinga baranowska
subject: makalu
subject: ośmiotysięczniki
subject: polski związek alpinizmu
subject: zdobywcy ośmiotysięczników
description: W pierwszej połowie kwietnia Kinga Baranowska startuje w Himalaje. Jej celem jest wspinaczka na Makalu (8463 m) – piąty szczyt świata.
encoded: Makalu (8463 m n.p.m.) to piąty co do wysokości szczyt świata, położony w Himalajach Wysokich. Wznosi się w odległym, trudno dostępnym rejonie Nepalu, na granicy Chin i Nepalu, 20 km od Everestu. Makalu zaliczane jest do tzw. wysokich ośmiotysięczników i jest silnie zlodowacone - granica wiecznego śniegu znajduje się na ok. 5700 m Fot.: Fabrizio Zangrilli Makalu w języku tybetańskim oznacza „big black” (Wielką Czerń), co oddaje wygląd tej potężnej skalnej piramidy, kiedy wiatr oczyści ją ze śniegu. W sanskrycie oznacza „Wielką Pogodę” (Maha Kala), nawiązując do położenia góry – trudno dostępnej, wyrastającej ponad okoliczne szczyty w rejonie słynącym z silnych wiatrów. Ze skrajnościami pogody kojarzy się hinduski bóg Śiwa i może przez wzgląd na niego tak nazwano górę. Góra podobno ma stanowić tron bóstwa. Szczyt po raz pierwszy został zdobyty w 1955 roku przez ekspedycję francuską. Pierwszego wejścia zimowego dokonali Simone Moro i Denis Urubko w 2009 roku. Pierwsze polskie wejście miało miejsce w 1981 roku, dokonane przez Jerzego Kukuczkę. Do końca XX w. na wierzchołku Makalu stanęło 180 wspinaczy. Do tej pory górę zdobyło siedmioro Polaków, w tym tylko jedna kobieta. Plany wyprawy Kinga wyrusza na Makalu w zespole międzynarodowym. Wyprawa planuje wspinaczkę na Makalu północno-zachodnią ścianą. Makalu to dla Kingi ósmy ośmiotysięcznik w drodze do Korony Himalajów. Zamierza się na niego wspinać bez używania dodatkowego tlenu z butli. Nie bez znaczenia na plany wyprawy ma fakt, że Makalu wznosi się 20 km od Everestu. Kinga Baranowska: „Makalu oprócz tego, że jest wysokim szczytem, jest górą gdzie wieją silne wiatry. Znajduje się w zasięgu prądów strumieniowych (tzw. „jet stream”- wiatr wiejący z zachodu z prędkością ok. 100 km/h), które omijają od północy Everst i „dopadają” Makalu ze zdwojoną siłą. Dlatego też pogoda będzie miała wielki wpływ na przebieg wyprawy”. Kinga Baranowska Należy do czołowych himalaistek świata, zdobywczyni siedmiu ośmiotysięczników. Na trze…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/b76e541d470df8e1c7d21c5f68bec71b779ac0b2-6a0a014.jpeg
width: 408
height: 497

Piotr Morawski- ostatnie podejście
type: item
date: 2010-07-09T10:20:00.000Z
creator: Barbara Żukowska
subject: Adventure
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: alpiniści
subject: alpinizm
subject: annapurna
subject: himalaje
subject: ośmiotysięczniki
subject: piotr morawski
subject: Travel
subject: zdobywcy ośmiotysięczników
description: Góry odkrył nagle, jako nastolatek. Jego pasją szybko stała się wspinaczka. Zdobył sześć ośmiotysięczników, w tym Sziszapangme zimą. Był utalentowanym, bardzo sprawnym fizycznie himalaistą i pewnie dlatego nikt nie przypuszczał, ze w górach może mu się przytrafić coś złego.
encoded: Od dzieciństwa pasjonowały go opowieści o próbach zdobycia biegunów, pierwszych wyprawach w Himalaje czy brawurowych ekspedycjach w głąb Czarnego Lądu. Fascynowało go, jak wiele człowiek jest w stanie znieść w dążeniu do celu. Zapewne w czasie lektury niepostrzeżenie połknął bakcyla walki z sobą, który ujawnił się w sprzyjającym momencie. Piotr trenował kolarstwo, biegał, podróżował po świecie autostopem. Pewnego dnia kolega z liceum zabrał go w Tatry, gdzie przeszli Orlą Perć. Na osiemnastoletnim chłopaku, który wcześniej znał właściwie tylko morze, bo tam jeździł z rodzicami na wakacje, widok ośnieżonych szczytów wywarł wielkie wrażenie. Góry pochłonęły mnie całkowicie, zwłaszcza zima – napisał w swoim pierwszym felietonie dla magazynu „Góry”. – Przez pierwszy sezon biegałem po szlakach, zaraz potem zacząłem się wspinać. Każdą wolną chwilę przeznaczał na wyprawy, choć jako student nie cierpiał na nadmiar pieniędzy. Jeździł stopem, jadł byle co, nocował byle gdzie. Nie stać go było na specjalistyczny sprzęt wspinaczkowy. Kiedyś z tym samym kolegą co wcześniej znów wybrał się na Orlą Perć – w dżinsach, które zamarzały na mrozie, miejskich butach i pożyczonych rakach. Czekan mieli jeden, podawali go sobie na lince w trudniejszych miejscach. Po latach wspominał: Pamiętam niesamowitą chwilę, kiedy staliśmy na jakiejś śnieżnej grani, a pod nami były tylko chmury. Patrzyłem ze łzami szczęścia w oczach i pomyślałem wtedy: „Tak musi być w Himalajach, o których czytałem w książkach i w które pewnie nigdy nie dotrę, ale Tatry tez są piękne”. PIERWSZY SIEDMIOTYSIĘCZNIK W 2001 r., trzy tygodnie po swoim ślubie, pojechał w Tien-szan zdobywać Chan Tengri (7010 m). Przed wyjazdem uczestnicy wyprawy spotkali się na dworcu w Warszawie. Piotr, ze starym plecakiem zniszczonym przez raki, namiotem z supermarketu i marnym śpiworem, w grupie doskonale wyposażonych starych wyjadaczy wyglądał jak ich ubogi krewny. Wcale się tym nie przejmował. Poza tym jedna rzecz miał nową – aparat fotog…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/9d93a8dff05749b649b94c1f8dbc8564a765fdd2-7dc6d21.jpeg
width: 367
height: 550

Himalaje - Nanga Parbat ponowanie zdobyta!
type: item
date: 2010-07-02T07:26:00.000Z
creator: M. Liczbarski
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: marcin kaczkan
subject: nanga parbat
subject: polski himalaizm
subject: wyprawa w himalaje
subject: wyprawy w góry
subject: zdobywcy ośmiotysięczników
description: Marcin Kaczkan samotnie stanął na wierzchołku Nanga Parbat (8126 m).
encoded: Był 2 lipca, godzina 7.00 rano czasu polskiego, gdy Marcin Kaczkan uczestnik wyprawy unifikacyjnej PZA stanął na szczycie Nagiej Góry. Marcin jest doświadczonym wspinaczem. Był uczestnikiem kierowanej przez Krzysztofa Wielickiego zimowej wyprawy na K2. Jako trzeci Polak uzyskał tytuł „Śnieżnego Barsa", czyli zdobywcy wszystkich pięciu siedmiotysięczników, położonych na terenie byłego ZSRR. Teraz do kolekcji dorzucił pierwszy z czternastu ośmiotysięczników. Atak na szczyt rozpoczął się 26 czerwca. Wraz z Marcinem do góry ruszyła Aleksandra Dzik. Po trzech dniach wspinaczki zespół osiągnął obóz IV na plateau Bazin (7150 m). Szturm załamał się rankiem 30 czerwca, gdy z powodu fatalnej pogody wspinacze zgubili drogę. Na szczęście udało im się wrócić do obozu IV, gdzie podjęli ryzykowną decyzję przeczekania. Liczyli na zapowiadaną poprawę pogody. Na tej wysokości organizm praktycznie się nie regeneruje. Odpoczynek jest więc dość iluzoryczny, co mogło utrudnić nie tylko wejście ale i zejście. Gdy 1 lipca późnym wieczorem ruszyli znów w górę, z wysokości 7250 m zawróciła wyczerpana Ola Dzik. Marcin dalej szedł samotnie. Na szczęście nie wiało, niebo było gwiaździste. Z bazy wspierali go i podpowiadali mu drogę kierownik Artur Hajzer i lekarz wyprawy Robert Szymczak. Obaj już 23 czerwca stanęli na szczycie. Ten szturm na Nanga Parbat jest etapem projektu sportowego stawiającego sobie za cel wyselekcjonowanie i przygotowanie zespołu wspinaczy, którzy w najbliższych sezonach zimowych zaatakują pieć niezdobytych jeszcze zimą ośmiotysięczników (w tym drugi najwyższy szczyt świata K2 - 8611 m n.p.m.). Projekt wspierają Polski Związek Alpinizmu, Ministerstwo Sportu i Fundacja Jerzego Kukuczki. Patron medialny - Sport.pl Informacje dodatkowe Na 9 ośmiotysięczników zdobytych dotąd zimą, na ośmiu pierwsi stanęli Polacy. Dopiero w 2009 zespół włosko-kazachski Moro-Urubko przełamał - zdobywając Makalu (8463) - monopol biało-czerwonych na zimowe triumfy. Skład wyprawy kwalifikacyjnej: …

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/154ee821f766abfff8cda2c43b7b6cbee52541b3-32e1feb.jpeg
width: 350
height: 334

Himalaje, relacja z Nanga Parbat - z 30.06.2010 r.
type: item
date: 2010-07-01T09:25:06.000Z
creator: M. Liczbarski
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: artur hajzer
subject: marcin kaczkan
subject: ośmiotysięczniki
subject: polski himalaizm
subject: wyprawa na nanga parbat
subject: zdobywcy ośmiotysięczników
description: Dnia 20 czerwca br. zespół: Aleksandra Dzik i Marcin Kaczkan byli zmuszeni do wycofania się z 7900 m i powrotu do obozu IV. Mają jednak plan kolejnego ataku na szczyt.
encoded: W nocy z 29 czerwca na 30 czerwca zespół unifikacyjnej wyprawy PZA na Nanga Parbat i Gasherbrumy Aleksandra Dzik i Marcin Kaczkan atakowali szczyt Nanga Parbat. Z obozu IV na plateau Bazin (na drodze Kinshofera), na wysokości 7150 m, wspinacze wyszli 29 czerwca o godzinie 20.00. Stosunkowo wczesne wyjście wymuszone zostało ciszą wiatrową - silny wiatr wiejący w tych dniach z prędkością 65 km/h miał być bowiem spodziewanym głównym wrogiem tego ataku. Zespół poruszał się bardzo sprawnie, szybko nabierając wysokości. W wyjściu uczestniczyli też członkowie innej, małej wyprawy włosko-polskiej: Simone La Terra i Paweł Michalski. Brak wiatru powodował niestety zamglenia. Słaba widoczność spowodowała zgubienie orientacji w terenie. Po 8 godzinach marszu ekipa osiągnęła wysokość 7900 - nie udało się jednak zlokalizować dalszej drogi do szczytu, który wydawał się być niemal w zasięgu ręki. 0koło godziny 5.00 rano 30 czerwca pogoda zdecydowanie się pogorszyła: zaczął padać śnieg, widoczność spadła do zera i wzmógł się wiatr. Cała czwórka podjęła decyzję o natychmiastowym powrocie do obozu IV po własnych śladach, póki były one jeszcze widoczne. Ola i Marcin przebywają teraz w obozie IV. Planują tam przeczekać kolejne 24 godziny i szukać będą w prognozach pogody szansy na jeszcze jedno uderzenie.

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/49d4c4ac68583f1625931a30031df50e76dc72c3-0eb5e12.jpeg
width: 863
height: 464

Wyprawa na Nanga Parbat - kolejna relacja
type: item
date: 2010-06-29T13:17:10.000Z
creator: M. Liczbarski
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: artur hajzer
subject: marcin kaczkan
subject: polski himalaizm
subject: wyprawa na nanga parbat
subject: zdobywcy ośmiotysięczników
description: Kolejna relacja Artura Hajzera z wyprawy na Nanga Parbat. Pogoda na Nanga Parbat płata figle.
encoded: Wtorek, 29 czerwca 2010 r., godziny poranne Dnia 29czerwca o godzinie 00.00 zespół Ola Dzik i Marcin Kaczkan mieli w obozie 3 pobudkę. O godz. 2.00 w nocy wyszli z obozu. O godz 7.00 rano doszli do przełamania płaskowyżu Bazin. Stąd torując po kolana w śniegu, idąc po traserach wyprawy o godz. 10.30 odnaleźli depozyt i namiot obozu IV na wysokości 7150 m. Teraz odkopują platformę i namiot, przygotowują się do odpoczynku. O godz. 21.00 mają wyruszyć na szczyt. Oboje są w dobrej formie i czują się dobrze, są porządnie zaaklimatyzowani. Ola Dzik przed atakiem na szczyt Nanga Parbat Marcin Kaczkan przed atakiem na szczyt Nanga Parbat Pogoda i widoczność są OK. Prognoza również. Wiatr nie jest silny. W kopule również wiatr wydaje się słabnąć. Oczekujący w bazie Artur i Robert są dobrej myśli. Razem z Olą i Marcinem jest zespół innej wyprawy - Paweł Michalski i Włoch Simone La Terra. Oprócz tych czterech osób w ścianie jest dwójka Nepalczyków walczących o tytuł pierwszych zdobywców Korony Himalajów - zaliczają oni wyjście aklimatyzacyjne i są w drodze do obozu II. Wtorek, 29 czerwca 2010 r., godz. 16.00 czasu pakistańskiego Są kłopoty. Losy ataku niepewne. Pogoda płata figla. Wiatr bardzo się wzmógł. Na szczycie wieje 100 km/h. Nasi meteorolodzy przepraszają - ich modele komputerowe są tylko modelami. Nie mają na szczycie stacji pomiarowych. Dają jednak nadzieję, że zryw, który teraz obserwujemy jest tylko parogodzinnny. Niemniej według nich wiatr będzie utrzymywał siłę 50-70 km/h, a od rana można liczyć na osłabienie i jakieś okna ciszy. Jednocześnie prognozy mówią, że ewentualne przeczekiwanie nie ma sensu. W czwartek i piątek wiatr będzie silny więc albo pozostaje środa albo... . Ola Dzik i Marcin Kaczkan mają w namiocie obozu IV trudne chwile. Namiot łopoce - trudno wychynąć, żeby nabrać śniegu. Nie tyle, żeby to im uniemożliwiało egzystencję, ile martwią się o losy ataku, i czy dadzą radę. Teraz próbują spać. Pobudka o 19.30, próba marszu w górę o 21.00. Na pewno pró…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/4ce86bb7aad280baf81ec04dc83b6a65eec6f02c-b98d038.jpeg
width: 863
height: 464

Polacy zdobyli Nanga Parbat
type: item
date: 2010-06-24T08:41:48.000Z
creator: M. Liczbarski
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: artur hajzer
subject: himalaje
subject: jerzy kukuczka
subject: polski związek alpinizmu
subject: wyprawa na nanga parbat
subject: wyprawa w himalaje
subject: zdobywcy ośmiotysięczników
description: Tak jak wczoraj informowaliśmy, w środę 23 czerwca o godzinie 13.20 czasu pakistańskiego Artur Hajzer - kierownik i Robert Szymczak - lekarz wyprawy zdobyli szczyt Nanga Parbat (8126 m). Poniższa wiadomość pochodzi z Biura Prasowego Projektu PHZ.
encoded: Doświadczeni polscy himalaiści wykorzystali pierwsze dni pogody, po totalnym załamaniu, i dzięki dobrej aklimatyzacji weszli na szczyt. To szósty ośmiotysięcznik Hajzera, i drugi po Dhaulagiri (8167 m. n.p.m.) zdobyty z Robertem Szymczakiem. Z ekipy szturmowej na Nanga Parbat musieli wycofać się Robert Kaźmierski i Jarek Gawrysiak. Młodzi wspinacze byli zbyt wyczerpani przedzieraniem się przez śnieg do kolejnych obozów. Warunki były bowiem niezwykle trudne. Wcześniej, przez kilka dni śnieg padał non stop. Jak donosił jeszcze z bazy Artur Hajzer: „Towarzyszy nam ciągły szum lawin. Łamią się maszty w bazowych namiotach”. W takich warunkach trudno wyjść z namiotu, a co dopiero prowadzić akcję w ścianie. Droga Kinshofera wymaga poręczowania, a teraz poręczówki leżą pod warstwa śniegu. Efektem mocnego opadu była też potężna lawina z grani Mazeno. Jej podmuch zmiótł bazę Polaków pod Nanga Parbat. Zniszczona została mesa, kuchnia, namiot satelitarny, połamane zostały maszty większości namiotów. Niektóre części wyposażenia poleciały na 300 metrów od bazy. Podobne zniszczenia były w położonych w pobliżu obozach wyprawy włosko-polskiej Simone La Terra - Paweł Michalski oraz amerykanki Cleo Weidlich. Po bezpiecznym zejściu Hajzera i Szymczaka do niższych obozów, do szturmy ruszą kolejne zespoły. Celem wyprawy jest bowiem nie tylko zdobycie szczytu ale i doświadczenia w górach wysokich przez większa grupę młodych himalaistów. Atak na wierzchołek Nanga Parbat jest bowiem fragmentem wielkiego projektu sportowego stawiającego sobie za cel wyselekcjonowanie i przygotowanie zespołu wspinaczy, którzy w najbliższych sezonach zimowych zaatakują pięć niezdobytych jeszcze zimą ośmiotysięczników (w tym drugi najwyższy szczyt świata K2 - 8611 m n.p.m.). Projekt wspierają Polski Związek Alpinizmu, Ministerstwo Sportu i Fundacja Jerzego Kukuczki. Patron medialny - Sport.pl Informacje dodatkowe Na 9 ośmiotysięczników zdobytych dotąd zimą, na ośmiu pierwsi stanęli Polacy. Dopiero w 2009 zespół…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/4473aa7761c9bf336b3ae1901f411bb07ae09e98-c05bebf.jpeg
width: 863
height: 464