National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2026-02-04T11:42:54.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Lód przejął polskie miasta. Jak zima nadaje nowy kształt miejskim przestrzeniom?
items: „Zegar zagłady” znów przesunięty. Według naukowców do końca ludzkości pozostało 85 „sekund”
items: Najgroźniejszy ptak świata: czy zasłużył na swoją złą sławę? Nowe fakty o gigancie z lasów deszczowych
items: Rozszalałe niedźwiedzie w Japonii. Dlaczego coraz częściej atakują ludzi?
items: Przez niego zamknięto plaże. „Niebieski smok” zaskoczył Hiszpanów
items: Jak bronić się przed prądem wstecznym? Ta wiedza może uratować życie
items: Pasażer oświadczył, że jego laptop to bomba. Samolot musiał lądować awaryjnie
items: Ciekawostki o pszczołach. Czy po ich wyginięciu ludzkość naprawdę czeka zagłada? To bardziej skomplikowane
items: 25 kilometrów tropem lwa. Świat ludzi i wielkich kotów
items: Chcesz zobaczyć "prawdziwe oblicze" kraju? Lepiej sprawdź czy nie grozi ci tam prawdziwe niebezpieczeństwo
items: Groźny olbrzym na dnie Bałtyku. Może zagrozić całemu życiu w morzu
items: Walka o koale. Czy Australia zdoła je ocalić?
items: Uważajcie na żmije! Właśnie romansują, lepiej im nie przeszkadzać
items: Czy lwy podzielą los tygrysów szablozębnych? Są powody do obaw
items: Nasze wnuki mogą ich NIGDY nie zobaczyć. Naukowcy alarmują: Gepardy są bliskie wymarcia
items: Nie strzelać do nietoperzy! Dramatyczny apel do rządu na Mauritiusie
items: Amerykanie boją się terrorystów - widać to po tym jak planują podróże. A Polacy? Mamy wyniki badań
items: Ten człowiek postanowił samodzielnie uratować cały gatunek motyli. Możesz mu pomóc w bardzo prosty sposób
items: Samce są ospałe, samice nie mają ochoty. Co zabija rybią miłość? Nie zgadniesz
items: Ostrzeżenie dla Wielkiej Brytanii. Zmiany klimatyczne stworzą efekt domina
items: 10 największych zagrożeń dla naszej planety. Przypominamy na Dzień Ziemi
items: Udało się! Przywrócili przyrodzie zagrożony wyginięciem gatunek
items: Pociski z Kosmosu

Lód przejął polskie miasta. Jak zima nadaje nowy kształt miejskim przestrzeniom?
type: item
date: 2026-02-04T13:27:05.000Z
creator: Olaf Kardaszewski
subject: Lifestyle
subject: Przyroda
subject: gdańsk
subject: lód
subject: lodowisko
subject: zagrożenia
subject: zima
description: Okazuje się, że mróz, który od tygodni trawi polski krajobraz, nadaje nowe funkcje dobrze nam znanym powierzchniom. Zamarznięte rzeki i zbiorniki wodne stały się tymczasowo dostępne dla spacerowiczów i amatorów zimowych aktywności. Eksperci ostrzegają jednak, że wejście na lód wiąże się z poważnym zagrożeniem dla zdrowia i życia
encoded: W trakcie tegorocznej zimy wiele polskich zbiorników wodnych pokryło się lodem, co umożliwiło wykonywanie aktywności, które w poprzednich latach były niemożliwe. Dla wielu jeziora, rzeki czy kanały stały się łyżwiarskimi torami, miejscami spotkań czy po prostu terenami spacerowymi. Za tymi niewątpliwie unikatowymi doznaniami kryje się jednak niebezpieczny precedens, przed którym ostrzegają służby porządkowe Lodowy szał na Motławie W ostatnich dniach internet obiegło nagranie przedstawiające mieszkańców Gdańska spacerujących po głównej miejskie rzece – Motławie. Lód pokrył m.in. najbardziej reprezentacyjny fragment rzeki znajdujący się u stóp słynnego zabytkowego Żurawia portowego. Tłumy ruszyły do gdańskiego śródmieścia, chcąc zobaczyć jedną z najważniejszych atrakcji Trójmiasta w zupełnie nowym anturażu. Niestety, w tym przypadku nie skończyło się na spacerach wzdłuż nadrzecznych bulwarów – duża część osób zeszła na pokrywę lodową i zaczęła spacerować bezpośrednio po Motławie. Wielu spacerowiczów posunęło się o krok dalej, wykorzystując lodową taflę nie tylko jako przestrzeń do spacerów. Zamarznięta Motława zaczęła pełnić funkcję prowizorycznego toru łyżwiarskiego, z którego chętnie korzystały liczne grupy amatorów tego sportu. Co więcej, na rzekę wchodziły również osoby poruszające się na rowerach, a nawet spacerujące z dziecięcymi wózkami. Służby apelują o rozwagę Choć widok zamarzniętej Motławy robi wrażenie, służby porządkowe apelują, by rzekę podziwiać wyłącznie z wysokości bulwarów. Na antenie „TVN24” ratownik medyczny Ariel Szczotok podkreślał, że lód pokrywający gdańską rzekę nie jest w żaden sposób kontrolowany, co sprawia, że wejście na jego powierzchnię wiąże się z bardzo dużym ryzykiem. Zagrożenie to rośnie wraz z liczbą osób spacerujących po lodzie. Warto dodać, że śródmiejski odcinek Motławy osiąga głębokość około trzech metrów, co oznacza, że wpadnięcie do lodowatej wody praktycznie nie daje szans na samodzielne wydostanie się na powierzchnię. „Rozum…

shutterstock1916080168-aac170f.jpg
width: 4504
height: 3000

„Zegar zagłady” znów przesunięty. Według naukowców do końca ludzkości pozostało 85 „sekund”
type: item
date: 2026-01-28T13:32:44.000Z
creator: Magdalena Rudzka
subject: Nauka
subject: bomba atomowa
subject: naukowcy
subject: stany zjednoczone
subject: sztuczna inteligencja
subject: zagrożenia
description: Już nie 89, a 85 symbolicznych sekund dzieli nas od zagłady ludzkości według naukowców z amerykańskiego Bulletin of the Atomic Scientists. Stworzony przez nich w 1947 roku „zegar zagłady” ma ostrzegać przed zagrożeniami, jakie sami sobie zgotowaliśmy, w tym zbrojeniami nuklearnymi i zmianami klimatycznymi.
encoded: 27 stycznia 2026 roku tzw. Zegar Zagłady (Doomsday Clock) został ustawiony na czas 85 sekund do północy, która symbolizuje moment, gdy Ziemia stanie się niezdatna do zamieszkania. Decyzja podjęta przez naukowców wynika z braku wystarczającego postępu w walce z zagrożeniami, takimi jak ryzyko nuklearne, kryzys klimatyczny oraz tzw. technologie destabilizujące. Co grozi zagładą ludzkości i dlaczego naukowcy nas ostrzegają? Naukowcy zwrócili szczególną uwagę na wygasający 4 lutego 2026 układ o redukcji zbrojeń strategicznych między USA a Rosją, co może doprowadzić do ponownego „wyścigu zbrojeń”. Wskazali też na liczne konflikty zbrojne z udziałem państw posiadających broń atomową, w tym wojnę w Ukrainie oraz starcia na Bliskim Wschodzie i w dalszych rejonach Azji. Poza tym wymienili zagrożenia związane z biologią syntetyczną oraz dezinformacją, w czym coraz wyraźniejszy udział mają technologie sztucznej inteligencji. Przedstawiciele organizacji podkreślają jednak, że skoro to ludzie stworzyli te zagrożenia, mają oni również moc ich ograniczenia poprzez poważne zaangażowanie władz na wszystkich szczeblach. Historia Zegara Zagłady Został on stworzony w 1947 roku, przez grupę badaczy znaną jako Chicago Atomic Scientists, uczestniczących wcześniej w Projekcie Manhattan. Pierwotnie symbol ten miał ostrzegać przed wyścigiem zbrojeń nuklearnych między USA a Związkiem Radzieckim. Na początku Zegar ustawiono na 23:53, a północ miała symbolizować zagładę ludzkości. Do dziś czas na zegarze był zmieniany już 27 razy, odzwierciedlając zmiany w poziomie globalnego bezpieczeństwa. Jeszcze w 2021 roku był ustawiony na 100 sekund przed północą. Najdalej od katastrofy – aż 17 minut – ludzkość znajdowała się w 1991 roku, po zakończeniu zimnej wojny i podpisaniu traktatu START I. W 2007 roku zakres monitorowanych zagrożeń rozszerzono o zmiany klimatyczne, a w późniejszych latach dodano także technologie zakłócające i zagrożenia biologiczne. Od 2020 roku czas Zegara zaczęto podawać w sekun…

zegar-zaglady-42dc73d.jpg
width: 7314
height: 4878

Najgroźniejszy ptak świata: czy zasłużył na swoją złą sławę? Nowe fakty o gigancie z lasów deszczowych
type: item
date: 2026-01-07T08:01:32.000Z
creator: Magdalena Rudzka
subject: Przyroda
subject: australia
subject: nowa gwinea
subject: ochrona gatunkowa
subject: ochrona przyrody
subject: ptaki
subject: zagrożenia
subject: zagrożone gatunki
description: Czy kazuar to naprawdę najniebezpieczniejszy ptak na świecie? Jego ataki są niezwykle rzadkie, ale przyczyniły się do nadania mu etykiety zabójcy. Jednak dziś to on jest w opałach. Największym zagrożeniem dla przetrwania kazuarów jest utrata siedlisk i działalność człowieka.
encoded: Spis treści: Współczesny dinozaur z lasów deszczowych Jak kazuary zyskały złą sławę? Kazuar: troskliwy ojciec Bohaterowie mitów i ekosystemów Kazuary znikają. Jak je chronić? Kazuary mierzą ponad półtora metra wysokości, potrafią biec z prędkością do 50 km/godz. i skakać na wysokość dwóch metrów. Ważą do 80 kg i posiadają ostre jak brzytwa szpony o długości 12 centymetrów, a ich potężne kopnięcie może łamać kości, uszkadzać narządy wewnętrzne, a nawet być śmiertelne. Dwa odnotowane w historii przypadki śmierci ludzi sprawiły, że ptak ten trafił do Księgi Rekordów Guinnessa jako „najniebezpieczniejszy na świecie”. Współczesny dinozaur z lasów deszczowych Naukowcy twierdzą jednak, że skupianie się na ich potencjalnej agresji przysłania fakt, jak ważne są one dla nauki, historii i równowagi ekosystemów. Kazuary, podobnie jak większość współczesnych ptaków, są bezpośrednimi potomkami teropodów (dwunożnych dinozaurów), a ich hełmiasta narośl na głowie wybitnie przypomina prehistorycznych przodków. Jak mówi Todd Green, paleontolog z New York Institute of Technology, badanie tych ptaków działa niczym wehikuł czasu, pomagając paleontologom wyobrazić sobie, jak mogły zachowywać się wymarłe dinozaury. Jak kazuary zyskały złą sławę? Allen Sheather z Cassowary Recovery Team uważa, że przez ponad 30 lat pracy z tymi ptakami błędnie je ocenialiśmy. Twierdzi on, że kazuary to ptaki bardzo ciekawskie, co bywa mylnie interpretowane jako agresja. Już podczas II wojny światowej ostrzegano żołnierzy stacjonujących w Nowej Gwinei, aby trzymali się od nich z daleka. Sheather wspomina jedno ze swoich spotkań z kazuarem: ptak podszedł do niego, gdy pracował przy domu – jedynie go obserwował, podniósł kilka owoców i odszedł. W historii odnotowano tylko dwa śmiertelne ataki kazuarów na ludzi: w 1926 roku w Australii (nastolatek zaatakował ptaka kijem) oraz w 2019 roku na Florydzie (właściciel ptaka w niewoli). Badanie 150 ataków w Queensland wykazało, że w większości przypadków ptaki broniły…

kazuar-167c710.jpg
width: 3504
height: 1971

Rozszalałe niedźwiedzie w Japonii. Dlaczego coraz częściej atakują ludzi?
type: item
date: 2025-10-17T11:29:01.000Z
creator: Jonasz Przybył
subject: Przyroda
subject: drapieżniki
subject: japonia
subject: niedźwiedzie
subject: śmierć
subject: zagrożenia
subject: zmiany klimatyczne
description: Niedźwiedzie zabiły w tym w Japonii roku rekordową liczbę ludzi. Kolejne ofiary są zaginione, a wielkie drapieżniki coraz śmielej poczynają sobie w Kraju Kwitnącej Wiśni. To jednak nie ich krwiożercza natura powoduje, że muszą zbliżać się ludzkich sadyb.
encoded: Głodne niedźwiedzie coraz częściej wkraczają do miast, o czym boleśnie przekonują się mieszkańcy Japonii. Niedobory pożywienia zmuszają je do drastycznych kroków. Rekordowa ilość zabitych przez niedźwiedzie Japońskie ministerstwo środowiska podaje, że 2025 rok jest rekordowym pod względem liczby osób zabitych przez niedźwiedzie. Przynajmniej 7 osób straciło przez nie życie, a ponad 100 zostało rannych. Wielu innych Japończyków uznaje się za zaginionych, a kilka ciał wciąż czeka na stwierdzenie przyczyny zgonu. Nieoficjalne informacje mówią jednak o śladach pazurów. 8 października w prefekturze Iwate odnaleziono ciało 70-letniego mężczyzny z widocznymi śladami ataku niedźwiedzia. Jego śmierć sprawiła, że pobity został poprzedni rekord – w 2023 roku za sprawą tych dużych drapieżników zginęło 6 osób, a 213 zostało rannych. Rok się jednak jeszcze nie skończył. Czemu niedźwiedzie atakują ludzi? Eksperci przypominają, że niedźwiedzie nie atakują ludzi dla zabawy. Najczęściej są bardzo przestraszone, a zbliżają się do miast czy wiosek za sprawą głodu. Wycinanie drzew i zmiany klimatu sprawiają, że brakuje im pokarmu, np. żołędzi. Wzrastająca temperatura wpływa również na rytm ich hibernacji. To sprawia, że drapieżniki są rozdrażnione i bardzo głodne, przez co także agresywne i zdeterminowane do znalezienia pożywienia. Niedźwiedź w supermarkecie Niedźwiedzie atakują nie tylko w lasach. Na początku października dorosły niedźwiedź mierzący 1,4 metra wtargnął do supermarketu w regionie Gunma na północ od Tokio. Zranił 70 i 60-latka, rozpaczliwie próbując znaleźć wyjście z budynku. Zwierzę do sklepu prawdopodobnie ściągnął zapach jedzenia – udał się bezpośrednio na dział rybny, niszcząc szklaną gablotę. Zainteresował go także stos awokado, który doszczętnie zniszczył. W sklepie znajdowało się około 40 osób. O sytuacji wypowiedział się Hiroshi Horikawa, przedstawiciel sieci handlowej, do której należy supermarket. Twierdzi, że chociaż sklep mieści się w terenach górzystych, to n…

GettyImages-10194461-1-b3a471b.jpg
width: 4659
height: 3725

Przez niego zamknięto plaże. „Niebieski smok” zaskoczył Hiszpanów
type: item
date: 2025-08-29T12:09:03.000Z
creator: Magdalena Rudzka
subject: Kierunki
subject: Przyroda
subject: Traveler
subject: hiszpania
subject: plaże
subject: ślimaki
subject: zagrożenia
description: Zjawiskowy morski ślimak pojawił się w kilku nadmorskich kurortach Hiszpanii, zmuszając władze do zakazu kąpieli. Choć mierzy nie więcej niż 3 cm i wygląda bajkowo, potrafi boleśnie poparzyć.
encoded: W ubiegłym tygodniu kilka hiszpańskich plaż musiało zostać zamkniętych z powodu niezwykłego morskiego gościa – tzw. „niebieskiego smoka” (Glaucus atlanticus). Te jaskrawoniebieskie ślimaki są rzadko spotykane w basenie Morza Śródziemnego. A ponieważ potrafią parzyć podobnie do meduz, wywołały niemałą sensację. Niezwykła biologia niebieskiego smoka Nazywane także morskimi jaskółkami, wyglądają bajkowo, ale kontakt z nimi może być niebezpieczny. Same w sobie nie produkują jadu, ale gromadzą go, „kradnąc” toksyczne substancje ze zwierząt które zjadają – głównie żeglarzy portugalskich i meduz. To niejedyna osobliwość w ich biologii. Ich jaskrawoniebieskie ciało widziane z góry, jest tak naprawdę brzuchem, a nie grzbietem. Poruszają się do góry nogami, z otworem gębowym skierowanym ku górze. Dzięki gazom zgromadzonym w układzie pokarmowym unoszą się na powierzchni oceanu, dryfując razem z prądami morskimi. Dotknięcie niebieskiego smoka może wywołać reakcje podobne jak przy poparzeniu przez meduzy: zaczerwienienie, ból, nudności, wymioty, a nawet groźną reakcję alergiczną. Jak wiele ślimaków, smoki są obojnakami. Jednak wymieniają materiał genetyczny podczas kopulacji. Muszą podczas tego aktu uważać, by dotykać się tylko „bezpiecznymi” częściami ciała – w przeciwnym razie mogłyby poparzyć siebie nawzajem. Niebieskie smoki to ślimaki nagoskrzelne, nie posiadające muszli. Gdzie się pojawił niebieski smok i dlaczego właśnie teraz? W Hiszpanii pojawiły się w kilku miejscach: na plażach w Kadyksie, Vivers i La Línea de la Concepción (Andaluzja), La Garita i Famara na Lanzarote (Wyspy Kanaryjskie) oraz w Guadarmar del Segura w prowincji Alicante. Władze zarządziły wywieszenie czerwonych flag i zakaz kąpieli. Ostrzegły też, by nie dotykać zwierząt wyrzuconych na piasek, gdyż ich jad nadal może powodować oparzenia. Dlaczego w tym roku tak licznie trafiły do Hiszpanii, pozostaje zagadką. Zwykle żyją w cieplejszych wodach i dużo dalej od brzegu. Naukowcy podejrzewają, że ich coraz …

Bluedragon-glaucusatlanticus8599051974-e49f37b.jpg
width: 3648
height: 2736

Jak bronić się przed prądem wstecznym? Ta wiedza może uratować życie
type: item
date: 2025-07-26T11:44:05.000Z
creator: Sabina Zięba
subject: Porady
subject: Traveler
subject: morze
subject: pływanie
subject: porady w podróży
subject: zagrożenia
description: Zrozumienie, na czym polega prąd wsteczny i jak się przed nim chronić, powinno stanowić podstawę wiedzy każdego plażowicza. Pływanie wyłącznie w miejscach wyznaczonych i nadzorowanych przez ratowników to pierwsza linia obrony przed tym niewidocznym zagrożeniem. Jednak to właśnie świadomość i opanowanie w chwili kryzysu często decydują o tym, czy skończy się na tragedii.
encoded: Spis treści: Czym są prądy wsteczne i dlaczego są tak groźne? Prąd wsteczny: jak reagować, by przeżyć? Każdego roku – zarówno w Polsce, jak i krajach na całym świecie – odnotowuje się setki utonięć. Choć wiele z nich to efekt lekkomyślności, jak np. kąpiele pod wpływem alkoholu czy przecenianie własnych możliwości, to nie wszystkie tragedie są wynikiem błędnych decyzji. Otóż jedną z wyjątkowo niebezpiecznych przyczyn śmiertelnych wypadków w wodzie są prądy wsteczne – często niewidoczne dla oka zjawiska, które mogą zaskoczyć nawet doświadczonych pływaków. Jak je rozpoznać i co zrobić, gdy porwą człowieka? Czym są prądy wsteczne i dlaczego są tak groźne? Prąd wsteczny, znany również jako prąd strugowy, to silny, wąski nurt, który odprowadza nagromadzoną wodę z powrotem w kierunku otwartego morza. Wbrew pozorom nie występuje wyłącznie na burzliwych i niebezpiecznych plażach – może pojawić się wszędzie tam, gdzie fale rozbijają się o brzeg, nawet na pozornie spokojnych odcinkach wybrzeża. – Prądy wsteczne mogą utworzyć się na każdej plaży, na której występuje falowanie. Fale wypychają wodę na ląd, a następnie grawitacja ściąga ją z powrotem. W określonych miejscach ten proces tworzy skoncentrowany strumień cofającej się wody, który może błyskawicznie porwać człowieka daleko od brzegu – wyjaśniał Chris Brewster z United States Lifesaving Association w rozmowie z Fox News. Prąd wsteczny może osiągać prędkość nawet 2,5 metra na sekundę – to tempo, z którym nie jest w stanie konkurować nawet doświadczony pływak. Jak wyjaśniał Greg Dusek, główny oceanograf amerykańskiej Narodowej Służby Oceanicznej (NOAA), zjawisko to najczęściej występuje w miejscach naturalnych obniżeń dna morskiego, a także w pobliżu falochronów, pomostów i innych konstrukcji hydrotechnicznych. Właśnie w tych lokalizacjach cofająca się woda się koncentruje, tworząc wąski, lecz silny strumień, który może błyskawicznie porwać człowieka w głąb morza. Należy jednak pamiętać, że choć prąd wsteczny bywa trudny …

prady-8e70a81.jpg
width: 3872
height: 2592

Pasażer oświadczył, że jego laptop to bomba. Samolot musiał lądować awaryjnie
type: item
date: 2025-07-09T09:01:36.000Z
creator: Sabina Zięba
subject: Porady
subject: Traveler
subject: linie lotnicze
subject: loty samolotem
subject: zagrożenia
description: Kilka minut po starcie jeden z pasażerów wypowiedział zdanie, które natychmiast postawiło załogę w stan najwyższej gotowości. Samolot zawrócił, a sprawą zajęło się FBI.
encoded: Spis treści: „Mój laptop to bomba”. Alarmujące słowa pasażera samolotu Samolot został zawrócony, a mężczyzna zatrzymany przez służby Allegiant Air wznowiła opóźniony lot. Pasażerowie otrzymali rekompensaty Mimo zaawansowanych procedur bezpieczeństwa i dokładnej kontroli bagażowej, zagrożenia bombowe wciąż stanowią realne ryzyko dla ruchu lotniczego. Co pewien czas pojawiają się sytuacje, w których piloci są zmuszeni do przerwania lotu, by zapewnić bezpieczeństwo pasażerom i załodze. Do takiego zdarzenia doszło niedawno w USA w samolocie linii Allegiant Air. W wyniku alarmującej wypowiedzi jednego z pasażerów maszyna została zawrócona, a podróż przerwana. „Mój laptop to bomba”. Alarmujące słowa pasażera samolotu 27-letni Taj Malik Taylor siedział w ostatnim rzędzie samolotu Allegiant Air, który leciał z międzynarodowego lotniska St. Pete-Clearwater (Floryda) do regionalnego lotniska Roanoke-Blacksburg (Wirginia). Według oświadczenia FBI, tuż po starcie Taylor zwrócił się do współpasażera słowami: „Mój laptop to bomba”. Zeznania świadków potwierdzają, że osoby siedzące w pobliżu zapytały go, co dokładnie miał na myśli. Taylor miał wówczas unieść obudowę swojego laptopa i kilkakrotnie powtórzyć, że urządzenie jest bombą. W oświadczeniu biura szeryfa hrabstwa Pinellas podano: „Pasażer natychmiast powiadomił stewardesy. Detektywi twierdzą, że kilku innych świadków na pokładzie samolotu również słyszało, jak Taylor zeznawał, że ma bombę”. Jego słowa zaniepokoiły podróżnych, a personel pokładowy niezwłocznie podjął działania zgodne z obowiązującymi procedurami bezpieczeństwa. Samolot został zawrócony, a mężczyzna zatrzymany przez służby W odpowiedzi na zgłoszenie możliwego zagrożenia piloci podjęli decyzję o natychmiastowym zawróceniu samolotu. – Allegiant nie akceptuje żadnych form niebezpiecznych zachowań, dlatego podjęto decyzję o zawróceniu. Maszyna bezpiecznie wylądowała, a na lotnisku czekali już funkcjonariusze organów ścigania, którzy zatrzymali pasażera – przekaza…

bomba-3bbe6f3.jpg
width: 5075
height: 3383

Ciekawostki o pszczołach. Czy po ich wyginięciu ludzkość naprawdę czeka zagłada? To bardziej skomplikowane
type: item
date: 2022-12-07T07:42:24.000Z
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: Edukacja
subject: ekologia
subject: ochrona środowiska
subject: pszczoły
subject: wymieranie gatunków
subject: zagrożenia
description: Poziom wiedzy Polaków na temat pszczół jest niski – wynika z badań. Dlatego przygotowaliśmy dla was mało znane ciekawostki o pszczołach. Co warto wiedzieć o tych pożytecznych owadach?
encoded: W tym artykule: Ciekawostki o zapylaniu Ciekawostki o pszczelarstwie Ciekawostki o miodzie i innych produktach pszczelich Praktyczne ciekawostki o pszczołach Wszyscy wiedzą, że pszczoły są małe i brązowe. Błąd! Entomolodzy znają ponad 5700 gatunków tych pożytecznych owadów, a niektóre z nich kolorami nie ustępują motylom. Jednak nas najbardziej interesuje z reguły pszczoła miodna (Apis mellifera). To jej poświęcone są najczęściej ciekawostki o pszczołach. Ciekawostki o zapylaniu Głównym dobrem, jakie otrzymujemy od pszczół nie jest miód, a zapylanie. Rola pszczół jako zapylaczy jest ważna dla ogrodników, sadowników i rolników. A więc także dla wszystkich konsumentów. „Jeśli znikną pszczoły, człowiekowi pozostaną tylko cztery lata życia” – te słowa miał wypowiedzieć sam Albert Einstein. Jest to jednak podwójna nieprawda, bo wielki fizyk nigdy czegoś takiego nie mówił, a ludzkość w takiej sytuacji poradziłaby sobie. Jednak bez tych pożytecznych owadów rolnictwo wpadłoby w głęboki kryzys, a wiele warzyw i owoców zniknęłoby z naszych stołów. W latach 70. XX wieku polskie pasieki zaczęły nagle ginąć. W krótkim czasie liczba rodzin pszczoły miodnej spadła z ponad 2 mln do 700 tys. To była sprawka przybyłego z Azji pasożytniczego pajęczaka: roztocza Varroa destructor. Wysysa on hemolimfę (owadzi odpowiednik krwi) z larw i dorosłych osobników. Choroba, zwana warrozą, prowadzi do ginięcia rodzin pszczelich w ciągu roku, najwyżej dwóch-trzech. Pszczelarze nauczyli się jednak leczyć owady ze swoich pasiek. Gdyby jednak pszczoły wymarły, nie nastąpiłaby zagłada ludzkości. Funkcję zapylania kwiatów przejęłyby trzmiele, pszczolinki, miesierki, murarki i inne gatunki dzikich pszczół. Pszczoły na razie nie wymierają, ale też nie mają lekko. Badania wykazały, że w ciągu ostatnich 50 lat średnia długość życia pszczoły skróciła się aż o połowę. Ciekawostki o pszczelarstwie Ostateczny dowód na inteligencję owadów. Dwie pszczoły same odkręciły butelkę Wystarczyło zaledwie 10 sekund, by …

pszczola-miodna-3ddceee.jpg
width: 2121
height: 1414

25 kilometrów tropem lwa. Świat ludzi i wielkich kotów
type: item
date: 2019-08-13T11:00:00.000Z
creator: David Quammen
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: afryka
subject: lwy
subject: Travel
subject: zagrożenia
subject: zwierzęta
description: Tam, gdzie kolidują ze sobą interesy lwów i ludzi, cierpią obie strony.
encoded: Paleolityczne malowidła zwierząt w Jaskini Chauveta w południowej Francji dowodzą, że 30 tys. lat temu lwy zamieszkiwały Europę. Istnieją też doniesienia, że na terytoriach dzisiejszych Syrii, Turcji, Iraku i Iranu występowały jeszcze w XIX, a nawet w początkach XX w. W ciągu długich dziejów wycofywania się gatunku tylko Afryka pozostawała niezmiennie jego matecznikiem. Ale i to się zmieniło. Z nowych badań wynika, że lwy znikły na 80 proc. powierzchni swego afrykańskiego zasięgu. Nikt nie wie, ile ich jest dziś w Afryce, bo dziko żyjące koty trudno policzyć. Jako prawdopodobną wymienia się liczbę 35 tys. Specjaliści są zgodni co do jednego: w ostatnich dekadach liczebność gatunku zmniejszyła się radykalnie. Przyczyn jest wiele – fragmentacja siedlisk, kłusownictwo, omyłkowe chwytanie się lwów we wnyki, wypieranie populacji dzikich zwierząt, na które koty polują, choroby, zabijanie lwów (w tym trucie) przez rolników, rytualne łowy (tradycyjny obrzęd inicjacyjny Masajów) oraz polowania dewizowe. Wyniki najnowszych badań naukowców z różnych instytucji pokazują, że lwy żyją dziś w 67 różnych obszarach (zob. mapę na s. 86–87). Największe i najmniej zagrożone z tych miejsc zasługują na nazwę mateczników. Natomiast najmniejsze obszary, na których żyją niewielkie, izolowane populacje, są na dłuższą metę skazane na zagładę. Innymi słowy środowisko lwów afrykańskich to archipelag wyspowych ostoi, z których duża część ma nikłe szanse przetrwania. Jak tej tendencji zaradzić, jak wstrzymać wykonanie wyroku? Niektórzy specjaliści są zdania, że należy skupić wysiłki na największych matecznikach, takich jak ekosystem Serengeti (rozciągający się po obu stronach granicy kenijsko-tanzańskiej), ekosystem Sealous (południowo-wschodnia Tanzania), Ruaha-Rungwa (zachodnia Tanzania), Okawango-Hwange (Botswana i Zimbabwe), transgraniczny obszar chroniony Greater Limpopo na styku terytoriów Mozambiku, Zimbabwe i RPA, do którego należy też Park Krugera. W tych pięciu ekosystemach żyje połowa …

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/ca01aaa3e348af7167cea69d5839ca103d7d6e4b-8a0ced7.jpeg
width: 670
height: 446

Chcesz zobaczyć "prawdziwe oblicze" kraju? Lepiej sprawdź czy nie grozi ci tam prawdziwe niebezpieczeństwo
type: item
date: 2019-01-14T09:31:42.000Z
subject: Porady
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: Edukacja
subject: Kultura
subject: Moto
subject: porady
subject: Sport
subject: Technologia
subject: Travel
subject: turystyka
subject: zagrożenia
description: Masz dość hoteli, kurortów i chciałbyś zobaczyć prawdziwe życie w egotycznym kraju? Zanim wyruszysz zastanów się dokąd jedziesz by twoja podróż nie zakończyła się kłopotami, albo nawet tragedią. Łukasz Szozda, ekspert i autor szkoleń z zakresu bezpieczeństwa, opowiada nam o tym jak oceniać zagrożenia.
encoded: Mamy dość drinków z palemką i basenu, chcemy zobaczyć prawdziwy świat i poczuć się jak reporterzy. Jak dobrać destynacje do swoich możliwości, ocenić zagrożenie? Po pierwsze musimy zdać sobie sprawę, że w chwili wyjazdu zmienimy środowisko na takie, którego nie znamy i w którym będziemy postrzegani jako obcy. Aby sobie to zwizualizować wyobraźmy sobie arabskiego turystę, ubranego w tradycyjny strój, z czapką basebolową, na przykład Lecha Poznań, w bieszczadzkiej wsi. Spróbujmy sobie uzmysłowić wszystkie uczucia, którymi obdarzą go lokalni mieszkańcy. Tak lub podobnie, będą nas postrzegać mieszkańcy „prawdziwego” kraju, do którego się udamy. Ich nastawienie do nas będzie zależne od wielu czynników, w tym od tego jak często mają do czynienia z obcokrajowcami. Chwila, w której pogodzimy się, że będziemy obcymi, na obcej ziemi wraz z wyzwaniami jakie to za sobą niesie jesteśmy gotowi do następnego kroku. Po drugie musimy dokonać trzeźwej oceny samego siebie. Jeżeli nigdy nie podróżowaliśmy „z plecakiem po dziczy”, mamy znaczną nadwagę, większość czasu spędzamy siedząc, a sport do dla nas jeden mecz w tygodniu z kolegami przed telewizorem, to wybierzmy na początek „bliższą dzicz” - rumuńską wieś, skandynawski outdoor itp. To miejsca gdzie zahartujemy organizm, sprawdzimy się, a przy odpowiednim przygotowaniu w sytuacji „awarii” szybko otrzymamy stosowaną pomoc. Po trzecie sprawdźmy, co o danym kraju powie nam internet i serwisy informacyjne, a następnie odwiedźmy stronę ministerstwa spraw zagranicznych i zobaczmy, czy podróż do wybranego kraju nie jest przypadkiem odradzana. Od razu warto zaznaczyć, że kraj to pojemne słowo. Często możemy bez problemów udać się w jeden region tego samego państwa, podczas gdy na jego drugim końcu zagrożenie dla bezpieczeństwa może być bardzo poważne. Takie potwierdzenie jest niezwykle ważne również ze względu na ubezpieczenie podróżne. Kiedy już wiemy, że miejsce do którego chcemy się udać jest uznawane przez władze RP za relatywnie spoko…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/d50c4bb68825d19ea6b591373360169ea7c893e9-0982346.jpeg
width: 636
height: 420

Groźny olbrzym na dnie Bałtyku. Może zagrozić całemu życiu w morzu
type: item
date: 2018-07-17T14:13:07.000Z
creator: redakcja
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: Edukacja
subject: ekologia
subject: Kultura
subject: Moto
subject: statek
subject: Technologia
subject: Travel
subject: zagrożenia
description: Ma 179 metrów długości, leży na dnie Zatoki Gdańskiej, a na swoim pokładzie może mieć blisko 1,5 miliona litrów paliwa. Niemiecki tankowiec FRANKEN stanowi ogromne zagrożenie dla bałtyckiego ekosystemu, tym bardziej, że wrak statku jest w coraz gorszym stanie. Jeżeli dojdzie do wycieku znajdującego się na nim paliwa, to Bałtyk czeka katastrofa ekologiczna.
encoded: Działać trzeba już, bo morskie środowisko FRANKENOWI nie służy. Zwłaszcza, że zatopiony w 1945 roku przez radzieckie wojska statek znajduje się pod wodą od 73 lat. Biorąc pod uwagę postępującą korozję kadłuba (szacuje się, że z każdym rokiem ubywa z niego 0,1 mm stali) można zakładać, że już wkrótce tankowiec może zawalić się pod własnym ciężarem. Efektem będzie niekontrolowany wyciek paliwa ze zbiorników i skażenie wód Bałtyku. Zagrożona jest cała Zatoka Gdańska wraz z plażami od Piasków po Hel (ok 80 km pasa nadmorskiego). Będzie to katastrofa nie tylko dla przyrody, lecz także dla mieszkańców i całego nadbałtyckiego przemysłu turystycznego. ZOBACZ GALERIĘ Z WYPRAWY NA ZATOPIONY STATEK - > By nie dopuścić do realizacji tego scenariusza Fundacja MARE wraz z Instytutem Morskim w Gdańsku prowadzą projekt, którego głównym celem jest zredukowanie negatywnego wpływu ewentualnego wycieku na bałtycki ekosystem. Ważną częścią działań była ekspedycja badawcza na wraku FRANKENA z udziałem statku badawczego r/v IMOR oraz m/y Litoral z bałtyckiej bazy nurkowej. Głównym celem przedsięwzięcia było oszacowanie ilości paliwa na tankowcu, ocena stanu wraku i zebranie danych niezbędnych do opracowania planu jego oczyszczenia. Zobacz reportaż video Fundacji MARE z ekspedycji badawczej na wraku FRANKENA: View oEmbed on the source website To właśnie dzięki ekspedycji wiemy, że na FRANKENIE może znajdować się nawet 1,5 miliona litrów paliwa, a on sam jest bliski zawalenia się pod własnym ciężarem. Okazało się też, że część paliwa zdążyła już wydostać się ze zbiorników, doprowadzając do skażenia obszaru wokół statku. W pobranych stamtąd próbkach normy dla niektórych toksycznych substancji zostały przekroczone nawet kilkaset razy. Na podstawie wyników ekspedycji badawczej pod kierunkiem dr. inż. Benedykta Haca z Instytutu Morskiego w Gdańsku opracowany został wstępny plan oczyszczenia wraku niemieckiego tankowca. Biorąc pod uwagę ilość zbiorników na jego pokładzie i konieczność dotarcia d…

franken4-1d83ffc.jpeg
width: 5184
height: 3456

Walka o koale. Czy Australia zdoła je ocalić?
type: item
date: 2018-07-16T05:07:30.000Z
creator: Mark Jenkins
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: australia
subject: Edukacja
subject: fotografia
subject: koala
subject: Kultura
subject: Lifestyle
subject: natura
subject: Parenting
subject: reportaże
subject: Shopping
subject: Społeczeństwo
subject: Travel
subject: Wolny czas
subject: zagrożenia
subject: zagrożone gatunki
description: Reportaż o ratowaniu pięknych i wyjątkowych stworzeń.
encoded: Jest druga nad ranem. Koala zaczepia się o drut kolczasty na ogrodzeniu jak więzień, który próbuje uciec z zakładu Karnego. W domu Megan Aitken w Burpengary, przedmieściu Brisbane, dzwoni telefon. 42-letnia Aitken prowadzi ochotniczą organizację, która ratuje koale przed zaskakująco rozległą gamą zagrożeń. Jeszcze zanim dyspozytor podał jej adres, działaczka zdążyła narzucić ubranie na piżamę. Kiedy dociera na miejsce, inne ochotniczki, Jane Davies i Sandra Peachey, już tam są. Sierść koali zaczepiła się o drut kolczasty. Po drugiej stronie ogrodzenia rosną eukaliptusy, blade jak duchy. – Najwyraźniej próbował dostać się do drzew – mówi Aitken, po czym, stojąc w snopach świateł samochodu, naciąga grube skórzane rękawice. Pomimo wyglądu milutkich pluszaków koale potrafią bowiem zażarcie bronić się przed schwytaniem. Warczą, drapią i gryzą. Aitken ma blizny, które są tego dowodem. Davies narzuca na zwierzę koc – żeby je uspokoić, ale też ochronić się przed pazurami i zębami. Peachey otwiera drzwiczki, Aitken zaś chwyta przez koc czarnonose stworzenie, wyplątuje je z kolców i wrzuca do klatki. – Dobra robota, miłe panie! – woła. Patrząc na schwytanego przed chwilą koalę, Aitken rozważa następny problem. Gdyby zwierzak był chory albo ranny, ratowniczki zawiozłyby go do szpitala dla dzikich zwierząt w Beerwah, o 40 minut jazdy na północ. Ale ten osobnik jest zdrowy, więc zgodnie z przepisami muszą wypuścić go na wolność gdzieś w pobliżu, gdyż koale zamieszkują określony teren i żerują wciąż na tych samych drzewach. Tyle że to jest Deception Bay, gęsto zaludnione przedmieście. W świetle latarek kobiety studiują plan miasta. – To cały problem – mówi Aitken. – Dla koali pozostało tak niewiele miejsca. W końcu ratowniczki zabierają zwierzę do parku Boama. To kawałek otwartego terenu ciągnący się aż do plaży. W ciemnościach taszczą klatkę między drzewami i stawiają pod eukaliptusem o szarej korze. Cofając się, otwierają pokrywę. Koala mknie w górę po pniu i znika. – Powodzeni…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/9566987ca9128a9bda50afb1fb5c9b400e797d9b-3f0a30d.jpeg
width: 670
height: 529

Uważajcie na żmije! Właśnie romansują, lepiej im nie przeszkadzać
type: item
date: 2018-04-18T09:50:45.000Z
creator: redakcja
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: lasy
subject: zagrożenia
description: Na przełomie kwietnia i maja, częściej niż zwykle, w lasach Podkarpacia; m.in. w Bieszczadach i Beskidzie Niskim, można spotkać żmije. "Gady te mają wtedy okres godowy" – powiedział PAP rzecznik Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Krośnie Edward Marszałek.
encoded: Przypomniał, że żmija zygzakowata jest jedynym jadowitym wężem żyjącym w Polsce i w związku z tym budzi powszechny strach. "Tak naprawdę liczba ukąszeń przez nią jest niewielka. Każdego roku wiele gadów ginie z rąk wystraszonych turystów" - dodał. Leśnicy zalecają jednak, żeby podczas wycieczek do lasu zakładać solidne i wysokie buty, które w zasadzie zabezpieczają przed ukąszeniami. "Spotkanie z tym egzotycznym dla przyjezdnych gatunkiem jest realne i należy zachować ostrożność. Leśnicy oznaczyli niektóre tzw. żmijowiska, by zwiększyć czujność spacerujących po lesie. W takich miejscach warto wytężyć uwagę " - mówił Marszałek. Zwrócił jednocześnie uwagę, że "żmija jest stworzeniem pożytecznym, pełniącym ważną rolę w naturze". Jej ulubionym środowiskiem są polanki, podmokłe lasy, stosy kamieni na pograniczu pól i lasów, zwłaszcza w okolicach górzystych. Doskonałym miejscem rozrodu dla tych gadów mogą być przydomowe ogródki skalne, gdzie szczeliny między kamieniami stanowią schronienie, a z kolei warstwy trocin czy kory stwarzają im dobre warunki termiczne. "Swoje ofiary żmija ocenia pod kątem własnych możliwości pokarmowych. Nigdy nie ukąsi ona człowieka, jeśli ten nie da jej powodu ku temu; atakuje zazwyczaj odruchowo, gdy nie ma możliwości ucieczki" – powiedział Marszałek. Ukąszenie żmii nie boli. Pozostają po nim dwa niewielkie ślady od zębów jadowych. Dopiero po 15-20 minutach zaczyna się ból i zawroty głowy. Jad żmii działa głównie na układ nerwowy. Dorosły, zdrowy człowiek powinien ukąszenie przeżyć bez większych komplikacji, choć niebezpieczne mogą być ukąszenia w twarz i szyję, z uwagi na szybkie przemieszczenie się jadu w krwiobiegu. Mogą one być rzeczywistym zagrożeniem życia dzieci, jako że toksyczność jadu jest odwrotnie proporcjonalna do wagi ciała ofiary. Jeśli dojdzie do ukąszenia, należy szybko podać antytoksynę w zastrzyku. Jad tego gada jest też niebezpieczny dla osoby będącej pod wpływem alkoholu. Na Podkarpaciu żyją trzy odmiany barwne żmij: brązo…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/f9b0c2fb57c38c4b9ebbd91e7c761c1d6afd20dd-a3fdfd9.jpeg
width: 1000
height: 675

Czy lwy podzielą los tygrysów szablozębnych? Są powody do obaw
type: item
date: 2017-05-23T11:41:41.000Z
creator: redakcja
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: gatunki
subject: lwy
subject: ochrona środowiska
subject: tygrysy
subject: wymieranie gatunków
subject: zagrożenia
description: Wielkim kotom, takim jak lwy afrykańskie, zaczyna w naturze brakować pożywienia, podobnie jak kiedyś kotom szablozębnym - alarmują naukowcy na łamach czasopisma ”Ecography”. Ostrzegają, że bez szybkiej interwencji drapieżniki te wyginą, tak jak ich przodkowie z ostatniej epoki lodowej.
encoded: Zespół naukowców z Uniwersytetu Sussex, Uniwersytetu Oksfordzkiego i szwedzkich uniwersytetów w Aarhus i Goeteborgu przyjrzał się czynnikom, które doprowadziły do wyginięcia fauny w ostatniej epoce lodowej, szukając analogii z obecną sytuacją gatunków wielkich kotów. Badacze wykorzystali do analizy nową ogólnoświatową bazę danych o diecie kotowatych, FelidDiet. Obliczyli, że w naturze pozostało średnio jedynie 25 proc. zwierzyny, na którą polowali przedstawiciele wymarłej megafauny. Większość gatunków, którymi żywiły się tamte drapieżniki dawno wyginęła – zresztą częściowo przy udziale ludzi. Zdaniem naukowców właśnie masowe znikanie gatunków będących ofiarami wielkich drapieżników było głównym czynnikiem, który przyczynił się do wymarcia tych zwierząt. Czy podobny los czeka obecnie żyjące wielkie koty? Badacze uważają, że już się tak dzieje. Wraz ze znikaniem zwierzyny łownej, kolejne gatunki drapieżników stają przed szybko rosnącym ryzykiem wyginięcia. Z analizy naukowców wynika, że w naturze pozostało tylko 39 proc. zwierzyny łownej afrykańskich lwów oraz tylko 37 proc. gatunków, na które polują pantery sundajskie, zamieszkujące Borneo i Sumatrę. "Nasze badanie pokazuje wprost, że jeśli zwierząt, na które polują wielkie koty, będzie ubywać w takim tempie, to lwom, tygrysom, lampartom i gepardom grozi (wyginięcie – przyp. PAP)” – potwierdza jeden z autorów badania, dr Chris Sandom z Uniwersytetu Sussex. Naukowiec uważa, że powinniśmy wyciągnąć wnioski z wydarzeń ostatniej epoki lodowej i "zmusić pilnie rządy do ochrony zarówno wielkich kotów, jak i ich zwierzyny łownej”. Prof. David Macdonald z Uniwersytetu Oksfordzkiego przypomina z kolei, że bez wymierania zwierząt – w którym miał udział człowiek – w plejstocenie, w większości miejsc na Ziemi istniałoby dziś od jednego do pięciu więcej gatunków kotowatych. W Europie Zachodniej pozostał tylko jeden reprezentant większych kotów: ryś euroazjatycki. Zdaniem badaczy zamieszkiwałyby ją jeszcze co najmniej trzy duże ko…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/0917232e10bb0083131b721f6882fb4ff316b856-cc72ae4.jpeg
width: 2000
height: 1022

Nasze wnuki mogą ich NIGDY nie zobaczyć. Naukowcy alarmują: Gepardy są bliskie wymarcia
type: item
date: 2016-12-30T10:14:31.000Z
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: gepardy
subject: ochrona środowiska
subject: zagrożenia
description: Na wolności pozostało już tylko 7100 osobników tego gatunku. Naukowcy alarmują, aby gepardy zostały uznane za gatunek zagrożony.
encoded: Najszybszy ssak na świecie pędzi w stronę zagłady. W ciągu następnych 15 lat i tak już niewielka populacja gepardów, może spaść o 53%. „To naprawdę ryzykowne” mówi Luke Hunter, przewodniczący organizacji ochrony wielkich kotów Panthera. „ To bardzo postępujący zanik gatunku” dodaje. Według najnowszych badań, które opublikowano podczas obrad National Academy of Science, na wolności pozostało 7100 gepardów. To oznacza, że w ciągu ostatnich 40 lat populacja w Afryce skurczyła się o połowę. Jakby tego było mało, terytorium tych drapieżników zmniejszył się o 91% w stosunku do swojej pierwotnej powierzchni. Dawniej można je było spotkać na niemal całym obszarze Afryki i w dużej części Azji. Obecnie występują w zaledwie sześciu krajach czarnego lądu: Angoli, Namibi, Zimbabwe, Botswanie, RPA i w Mozambiku. Mniej niż 50 gepardów żyje w Iranie. Opierając się na wynikach badań, naukowcy ubiegają się o zmianę statusu ochrony gepardów z „wrażliwy” (ang. vulnerable) na „zagrożony” (ang. endangered). „Kiedy liczba dużych drapieżników spada w takim tempie, prawdopodobieństwo wymarcia jest bardzo duże” mówi Hunter. Podwójny cios Co nie jest zaskoczeniem, działalność człowieka może być głównym powodem tak dramatycznej sytuacji gepardów. Podobnie jak inne drapieżniki, gepardy muszą mierzyć się z przekształcaniem ich naturalnego środowiska na tereny przeznaczone pod uprawę oraz do hodowli zwierząt. Gepardy są narażone na ataki ze strony rolników, którzy bronią swoich zwierząt, zaznacza Hunter. To nie koniec zagrożeń ze strony człowieka. Gepardy padają ofiarą wypadków drogowych i kłusownictwa. „Te koty dostają od nas podwójny cios: zabijamy je bezpośrednio oraz poprzez polowanie na gatunki, które są ich pożywieniem” mówi Hunter. Kolejnym zagrożeniem jest nielegalny handel młodymi. Zwłaszcza na bliskim wschodzie gepardy są traktowane jak zwierzęta domowe. Naukowcy ostatnią deską ratunku „Część gepardów żyje w rezerwatach, gdzie występuje mniej zagrożeń i podlegają one ochronie” mówi dyre…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/2fdb036266ff87d46f018d83422b7215f5b8e0d9-e03e68e.jpeg
width: 1900
height: 1264

Nie strzelać do nietoperzy! Dramatyczny apel do rządu na Mauritiusie
type: item
date: 2016-12-12T14:12:45.000Z
creator: redakcja
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: nietoperze
subject: ochrona środowiska
subject: zagrożenia
description: Do naszej redakcji dotarł dramatyczny apel Polaka pracującego w organizacji Ecosystem Restoration Alliance Indian Ocean. Rząd zezwolił tam na odstrzał gatunku, który prawnie podlega ochronie
encoded: Nietoperze z gatunku Pteropus niger mają status VU według międzynarodowej klasyfikacji gatunków zagrożonych. Oznacza to pierwszy stopień zagrożenia. W ubiegłym roku rząd Mauritiusa wydał zgodę na odstrzał tysięcy zwierząt. Według Ryszarda Oleksego z organizacji ERA (Ecosystem Restoration Alliance Indian Ocean) to aż 30 tysięcy, jedna trzecia populacji. Zabite osobniki to często samice, które miały młode, które bez ich pomocy są skazane na śmierć, zatem liczba mogła być wiele większa. W tym roku tamtejszy rząd znów wydał pozwolenie na odstrzał zwierząt. Obecnie, według danych ERA, populacja gatunku to około 62 tysiące osobników. Decyzja rządu pozwala na ponowne zmniejszenie jej o 1/3. - Nietoperz ten żywi się wyłącznie owocami i ze względu na to postrzegany jest jako szkodni w sadach owocowych (szczególnie mango i litchi) - tłumaczy Oleksy. Już rok temu organizacja, zresztą nie jako jedyna, oficjalnie protestowała przeciwko odstrzałowi. Gatunkowi nie tylko grozi człowiek, jego naturalnym wrogiem są huragany pustoszące ten region. Według aktywistów działania rządu i myśliwych sprawiają, że w najbliższej przyszłości nie uda się obronić tego gatunku przed zupełnym wyginięciem. Byłoby to dużą stratą dla regionu, ponieważ owocożerne ssaki sprzyjają rozwojowi rośli rozsiewając ich nasiona oraz są ważnym elementem łańcucha pokarmowego przyrody na Mauritiusie. Więcej informacji znajdziecie tutaj.

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/9d077d55c1417aa2962a447893c0c8aaa0c85213-472540f.jpeg
width: 1200
height: 800

Amerykanie boją się terrorystów - widać to po tym jak planują podróże. A Polacy? Mamy wyniki badań
type: item
date: 2016-10-13T09:38:08.000Z
creator: redakcja
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: podróże
subject: terroryzm
subject: zagrożenia
description: Z najnowszych badań wynika, że większość obywateli USA myśląc o podróży ma w tyle głowy mapę zagrożeń. Polacy natomiast zmieniają swoje nawyki, ostatnie wakacje pokazały, że wolimy pozostać w kraju.
encoded: Z badania „Allianz Travel Insurance Vacation Confidence Indeks in the US”, wynika, że 86% Amerykanów obawia się podczas wyjazdu wakacyjnego zagrożenia atakami terrorystycznymi. Z badania wynika, że prawie 25% Amerykanów odwołała, opóźniła, zmieniła lub ponownie rozważyła swoje plany przed wyjazdem na wakacje. Regiony, które Amerykanie uważają za najbardziej narażone na ataki to Bliski Wschód (75%), Europa (66%), Afryka (63%). Po ostatnich atakach w Istambule, Izraelu, Paryżu i Brukseli 22% Amerykanów twierdzi, że strach przed kolejnymi atakami terrorystycznymi wpłynął na ich wakacyjne plany. 6% respondentów odwołało wyjazd wakacyjny, 5 % zmieniło miejsce pobytu, 4% datę wyjazdu, 4% rodzaj transportu, 4% wycieczki fakultatywne, 3% zakwaterowanie, a 3% wykupiło ubezpieczenie. Najwięcej zmian podczas podróży do Europy Amerykanie, którzy zmienili swoje wakacyjne plany w większości planowali podróż do Europy (42%), następnie Azji (29%), Ameryki Łacińskiej (26%), Australii i w rejon Południowego Pacyfiku (26%), na Środkowy Wschód (22%) oraz do Afryki (21%). - Pomimo tak dużej liczby zmian podczas letnich podróży do Europy analiza rezerwacji lotów pokazała wzrost liczby osób podróżujących na ten kontynent o 10%. – dodaje Vincent Luna, Allianz Worldwide Partners. Polacy najbardziej obawiają się zamieszek i zamachów Tegoroczne badania „Plany wakacyjne Polaków w 2016 roku” przeprowadzone przez Mondial Assistance pokazują, że także nad Wisłą widać niepokoje wśród turystów. Przekładało się to na wybór miejsca wypoczynku. Najwięcej respondentów obawiało się zamieszek i zamachów terrorystycznych, odpowiednio 16 i 23%. Polacy obawiają się również konsekwencji kryzysu migracyjnego. Najpopularniejszym przed rokiem krajem, do którego wyjazd zadeklarowała największa liczba Polaków, była Grecja. W tym roku spadła ona na czwartą pozycję, zaledwie 10% respondentów chciało tam jechać. Wakacje w Grecji planowało spędzić 10% Polaków. Gwałtownie spadła także ilość rezerwacji podróży do Turcj…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/2c4283b2c8d74ab5f57a150c612622e29b365298-d54f840.jpeg
width: 1000
height: 559

Ten człowiek postanowił samodzielnie uratować cały gatunek motyli. Możesz mu pomóc w bardzo prosty sposób
type: item
date: 2016-07-29T11:09:52.000Z
creator: redakcja
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: ekologia
subject: motyle
subject: zagrożenia
description: Wystepujący w Kalifornii motyl z gatunku paziowatych jest na granicy wyginięcia z powodu zanieczyszczenia środowiska i wzrastającej temperatury na planecie. Młody amerykański biolog Timothy Wong próbuje go uratować.
encoded: Naukowiec zbudował obok swojego domu specjalną szklarnię, w której stara się stworzyć warunki sprzyjające dla motyli. Dowiedział się także, że potrzebują one do życia konkretnej rośliny - Aristolochia californica. Nie tylko udało mu się ją zdobyć (uzyskać szczep od zaprzyjaźnionego ogrodu botanicznego), ale także rozmnożyć. Trzy lata po rozpoczęciu prac naukowiec chwali się rezultatami: w pojedynkę przywraca do życia gatunek skazany na wymarcie. Zobacz jak piękne są motyle Battus philenor! Teraz zbiera fundusze na rozwój swojego projektu sprzedając koszulki z kalifornijskim motylem. Internauci mogą dołożyć się do jego projektu kupując sobie jedną z nich. Warto także zajrzeć na jego Instagram, bo oprócz bycia naukowcem, Wong jest także utalentowanym fotografem.

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/abd649111b06b6cf3257e6062f82caa4de3c2fd8-1e9f0f0.jpeg
width: 3000
height: 2000

Samce są ospałe, samice nie mają ochoty. Co zabija rybią miłość? Nie zgadniesz
type: item
date: 2016-07-28T09:16:35.000Z
creator: redakcja
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: ekologia
subject: ryby
subject: zagrożenia
description: Zakwaszenie oceanu powoduje problemy z rozmnażaniem u ryb. Obserwacje pewnego gatunku ryb pokazują niepokojące wyniki.
encoded: Nowe badania sugerują, że rosnące zakwaszenie oceanów może zakłócać rozmnażanie się ryb – informuje pismo "Royal Society Proceedings B”. Globalnie podwyższony poziom dwutlenku węgla w atmosferze powoduje zakwaszenie wód. Naukowcy zbadali skomplikowane zachowania godowe wargacza pawiookiego (Symphodus ocellatus), pospolitej ryby śródziemnomorskiej. Okazało się, że w zakwaszonej wodzie niektóre samce mogą mieć mniej potomstwa. Natomiast inne zachowania związane z tarłem nie zmieniały się pod wpływem zakwaszenia. Istnieją trzy różne typy samców wargacza, które konkurują, aby stać się ojcami. Dominujące samce budują gniazda i zapewniają ochronę, podczas gdy „satelitarne” pomagają dominującym w zamian za dostęp do części jaj. Są też samce trzeciego sortu („sneakers”), które kręcą się koło gniazda i próbują skorzystać z chwili nieuwagi dominującego samca. Naukowcy filmowali i studiowali złożone zachowania oraz interakcje samców w podwodnych okolicach wulkanicznych u południowych wybrzeży Włoch, gdzie do wody przenika dwutlenek węgla. Obserwowany tam poziom zakwaszenia odpowiada globalnemu poziomowi spodziewanemu pod koniec tego stulecia. Jak się okazało, w zakwaszonej wodzie dominujące samce miały o dwie trzecie mniejsze szanse na tarło. Naukowcy uważają, że podwyższony poziom CO2 może obniżać zdolność dominujących osobników do podejmowania szybkich decyzji. "Dominujące samce muszą znaleźć kompromis pomiędzy odstraszaniem intruzów a wabieniem samic na tarło" - powiedział prof. Marco Milazzo z Uniwersytetu w Palermo, który kierował badaniami. - „Nie stają się głupsze, ale wolniej podejmują decyzje”. Jednak chociaż dominujące samce miały mniej okazji do tarła, badania genetyczne wykazały, że zwiększyły swoje szanse na spłodzenie potomstwa z 38 proc. na obszarach o niższym poziomie emisji CO2 do 58 proc. w obszarach o wyższym poziomie. Prof. Milazzo uważa, że zmiany z zakwaszeniu wody mogą wpływać na jakość spermy innych samców – możliwe, że odrębności genetyczne sprawiają, …

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/546960f2cebd8cf56dd99a0e80952132292c1690-2b5c172.jpeg
width: 610
height: 408

Ostrzeżenie dla Wielkiej Brytanii. Zmiany klimatyczne stworzą efekt domina
type: item
date: 2016-07-13T13:16:56.000Z
creator: redakcja
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: ekologia
subject: zagrożenia
description: Zmiany klimatu mogą spowodować niebezpieczny efekt domina - ostrzega brytyjska organizacja Comitee on Climate Change w swoim nowym raporcie. Zawarto w nim ostrzeżenia przed możliwymi zniszczeniami infrastruktury w Wielkiej Brytanii - informuje BBC News.
encoded: Raport przygotowany przez 80 ekspertów liczy 2000 stron. Wnioski dotyczące powiązania zniszczeń infrastruktury ze zmianami klimatu zostały oparte na najnowszych badaniach. Według raportu powodzie mogą spowodować zniszczenie mostów – a wraz z nimi również sieci elektrycznej, gazowej i informatycznej. Zwrócono również uwagę na degradację najżyźniejszych gleb i zwiększenie liczby zgonów wśród osób starszych z powodu wysokich temperatur (aż do 7000 w 2050 r.). Jak donosi komitet, Wielka Brytania nie jest przygotowana na konsekwencje zmian klimatycznych. Jeżeli rząd nie dotrzyma obietnic o zmniejszeniu emisji szkodliwych substancji – w lecie w Londynie - w ramach najgorszego scenariusza - może dojść do temperatur na poziomie 48 st. C. „Może tu wystąpić cały wachlarz problemów – mówi szef komitetu, prof. Sir John Krebs – Na przykład z powodu powodzi paliwo może nie dojechać do elektrowni. Powódź może także zniszczyć mosty, a jeżeli są one powiązane z infrastrukturą komunikacyjną czy kablami elektrycznymi - to one także przestaną funkcjonować”. Ocenia się, że ceny żywności wzrosną. Z powodu nadmiernej eksploatacji najlepsze gleby powoli przestaną być zdatne do użytku. Jeżeli rolnicy nie zaczną lepiej nią gospodarować, 85 proc. gleb torfowych zniknie w nadchodzących dekadach. Wśród 60 zagrożeń wymieniano również m.in. braki w zaopatrzeniu w wodę publiczną. Oprócz zagrożeń, w raporcie wyszczególniono szanse związane ze zmianą klimatu: np. cieplejsze zimy będące szansą na zmniejszenie liczby zgonów. „Musimy upewnić się, że Wielka Brytania będzie w stanie poradzić sobie z konsekwencjami zmian klimatu, dlatego inwestujemy w systemy przeciwpowodziowe, rozwijamy dalekosiężne plany ochrony środowiska (...)” – zapewnia rzecznik rządu. Źródło: PAP Człowiek kontra ośmiotysięcznik. Zobacz co powiedział Andrzej Bargiel, Człowiek Roku National Geographic, podczas Gali Travelerów w Warszawie! View oEmbed on the source website

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/145d85cec2df2c77e648015c8ec4bb325b7caa95-d424d67.jpeg
width: 2736
height: 1824

10 największych zagrożeń dla naszej planety. Przypominamy na Dzień Ziemi
type: item
date: 2016-04-22T08:02:24.000Z
creator: redakcja
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: dzień
subject: zagrożenia
subject: ziemia
description: Coroczny Dzień Ziemi to doskonała okazja by przypomnieć co możemy zrobić dla naszej planety. Oczywiście jeśli będziemy szukali najprostszych rozwiązań, odpowiedź jest prosta: zniknąć. Ale jeśli ludzkość jednak będzie chciała sama sobie pomóc, co powinna zrobić? Odpowiadamy.

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/568ff3dd6b45c4807e96fc8834d262c08fb28d0a-12ce1b0.jpeg
width: 1000
height: 667

Udało się! Przywrócili przyrodzie zagrożony wyginięciem gatunek
type: item
date: 2016-02-01T20:10:16.000Z
creator: redakcja
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: karaiby
subject: koralowce
subject: zagrożenia
description: Zagrożony gatunek koralowca Acropora palmata, wchodzący w skład rafy koralowej na Karaibach, udało się wyhodować w warunkach laboratoryjnych do momentu osiągnięcia przez organizmy dojrzałości płciowej. Przy okazji okazało się, że koralowce tego gatunku zyskują zdolność rozmnażania się po zaledwie czterech latach.
encoded: ​Sukcesem zakończyła się hodowla w warunkach sztucznych zagrożonego gatunku koralowca. Naukowcy zastosowali nowatorską metodę zapłodnienia in vitro. Wyniki badań ogłoszona na łamach „Bulletin of Marine Science”. Koralowce reprezentują archaiczną grupę zwierząt, żyją w wodach morskich pod postacią polipów, tworząc rozległe kolonie. Z nagromadzonych szkieletów koralowców powstają rafy koralowe. Acropora palmata należy do gatunków krytycznie zagrożonych, a przy tym jest jednym z głównych koralowców budujących rafę Karaibów. Tworzy rafę na płytkich, przybrzeżnych wodach, osłaniając wybrzeża od sztormów i wysokich fal. Ze względu na swą silnie rozgałęzioną budowę, stanowi schronienie na niezliczonych gatunków organizmów morskich. W ostatnich dekadach jego liczebność w regionie dramatycznie spadła, nawet o 80-90 proc. Koralowce tego gatunku rozmnażają się raz lub dwa razy w ciągu roku, najczęściej w kilka dni po sierpniowej pełni Księżyca. Wypuszczają wtedy do wody komórki rozrodcze. Dotychczas koralowce rozmnażano poprzez wycinanie części rafy i tworzenie mniejszych ogrodów koralowych. Tym razem jednak naukowcy z międzynarodowego zespołu pobrali z wody komórki rozrodcze koralowców w specjalne delikatne „siatki”, a następnie dokonali zapłodnienia in vitro. Zarodki pojawiają się w ciągu kilku dni. Pływając w wodzie szukają gruntu, na którym mogłyby osiąść. W tym wypadku podłoże zostało specjalnie przygotowane w laboratorium. Po zagnieżdżeniu się w podłożu koralowce rosną, tworząc kolejne części kolonii. Jak zapowiadają badacze, następnym krokiem będzie analiza, w jaki sposób ten laboratoryjny sukces można zastosować do odbudowy najmocniej zdegradowanych fragmentów karaibskiej rafy. Źródło: PAP

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/2b41960b6cb2fbaf97e966e09e326d91e392cad9-25fabe8.png
width: 831
height: 544

Pociski z Kosmosu
type: item
date: 2009-12-15T12:45:00.000Z
creator: Redaktor National Geographic
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: ekologia
subject: katastrofy
subject: kosmos
subject: meteory
subject: zagrożenia
description: Komety i planetoidy trafiają w naszą planetę z dużą nieregularnością i zależnie od swej wielkości powodują zniszczenia różnego stopnia. Astrologowie, biorąc to pod uwagę, opracowali czterostopniową skalę, klasyfikującą te kosmiczne pociski.
encoded: Tak więc sprawca katastrofy lokalnej ma średnicę około 50 metrów i energię około 10 megaton trotylu – może unicestwić duże miasto. Sprawca katastrofy regionalnej ma już średnicę 100 metrów i energię 100 megaton, wystarczającą do zniszczenia całego kontynentu. Sprawca katastrofy globalnej ma średnicę 1 kilometra, a jego energia – 100000 megaton – zniszczy przynajmniej połowę globu. Natomiast sprawca masowej zagłady to obiekt o średnicy co najmniej 10 kilometrów i energii 100 milionów megaton. Jego uderzenie będzie oznaczać apokalipsę. Wygaśnie wszelkie życie a Ziemia pogrąży się na długi czas w ciemności. Według rachunku prawdopodobieństwa planetoida o kilometrowej średnicy uderza w Ziemię co 100 tysięcy lat, a mniejsza, podobna do meteorytu tunguskiego, co 100 lat. Właśnie minęło 100 lat od uderzenia tego ostatniego, które miało miejsce w 1908 roku. Tekst: Agnieszka Budo

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/36989aaa150f5d9ce4d0a4b188f711b46c0dfcb8-2f1c4ef.jpeg
width: 721
height: 553