Czarny kot w legendach świata. Bardzo często zwiastował szczęście, nie pecha
Czarne koty od wieków wzbudzały emocje i prowokowały wyobraźnię. W jednych kulturach widziano w nich zwiastuny nieszczęścia, w innych — opiekunów domu, talizmany szczęścia i strażników przed złymi mocami.
W tym artykule: Czarny kot we Francji i w Europie Kot Maneki-neko w Japonii Czarny kot w Anglii Czarny kot w Ameryce Czarne koty na świecie Kot na morzu Kot sprzymierzeńcem marynarzy Kot maskotką okrętów Obsesje francuskich marynarzy Moce ezoteryczne i terapeutyczne Czarny kot to zwierzę niepospolite, na przestrzeni wieków przeżywał mnóstwo przygód. Istnieje w legendach krajów z całego świata i bez wątpienia jest to kot inny niż wszystkie. 5 kocich cech według naukowców. Sprawdź, czy twój kot ma choć jedną z nich Biolodzy wyróżnili 5 typów kocich charakterów. Które rasy kotów są najbardziej strachliwe? Czarny kot we Francji i w Europie W wielu francuskich regionach – w Zagłębiu Paryskim, w Żyrondzie, w regionie Loara – Atlantyk czy na Południu – tam najczęściej uważano, że czarny kot przynosi szczęście mieszkańcom domu, w którym żyje. A kiedy czarny kot kichnie w pobliżu panny młodej, w dzień ślubu, małżeństwo będzie szczęśliwe. W Béarn (historyczna prowincja w południowo–zachodniej Francji – przyp. tłum.) wierzono, że czarny kot dlatego przynosi szczęście, bo ma nadprzyrodzoną moc odganiania złych czarów. W Dolnej Bretanii opowiadano, że jeśli czarny kot ma choć jeden biały włos, to włos ten będzie szczególnie cennym talizmanem dla tego, kto go wyrwie. W Burbonii (region historyczny w centrum Francji, dzisiaj część Owernii – przyp. tłum.) w środku Francji pokutuje przesąd, że jeśli czarny kot umości się na kolanach kobiety w ciąży i mrugnie trzy razy, na świat przyjdzie chłopiec. W Wogezach, aby myśliwy niecelnie strzelał wystarczy ukryć w jego myśliwskiej torbie lewą łapę czarnego kota. Nader często jednak tradycje i zwyczaje idą wbrew logice... Trzeba zabić jedno zwierzę, żeby uratować inne. W Owernii sądzono, że spotkanie czarnej kotki przy pełni księżyca to dobra wróżba, bowiem istnieje duże prawdopodobieństwo, że wasza sakiewka napełni się złotem. W Szkocji wałęsający się czarny kot, który schroni się na dachu domostwa, przynosi mieszkańcom dobrobyt i szczęście. W Belgii i w Luksemburgu uważa się czarnego kota za najlepszego z kotów i największego wśród nich pogromcę gryzoni. W Walonii, jeżeli w miocie pojawi się czarny kot, jest to oznaką szczęścia i pomyślności. Natomiast nie wolno go oddawać, ponieważ spadną na was kłopoty. W Holandii, jeżeli u twojego sąsiada urodziły się właśnie małe koty i podaruje on wam jednego z nich, czarnego, będzie to dobrą wróżbą, ponieważ symbolicznie „wprowadzi do waszego domu szczęście”. Kot Maneki-neko w Japonii W Japonii koty pojawiły się w VI wieku, równocześnie z doktryną buddyjską, lecz dopiero od 19 września roku 999, kiedy to cesarz Ichijo na trzynaste urodziny otrzymał w podarunku kota, rozpoczął się kult kota, którego uznano za zwierzę święte. W Kraju Wschodzącego Słońca uważa się kota za talizman, a zwłaszcza gdy ma on umaszczenie „szylkretowe”, z przewagą rudego i czarnego. Japończycy darzą koty uwielbieniem, a liczni artyści, na przykład Utagawa Hiroshige czy Utagawa Kuniyoshi uwiecznili je w wielu swoich pracach – często był to właśnie kot czarny. To zresztą właśnie w Japonii stworzono Maneki-neko, na wzór Bobtail, kota o krótkim, zakręconym ogonku – uważa się go za talizman domu. Taką tradycyjną figurkę, zazwyczaj ceramiczną lub wykonaną z porcelany, często też z plastiku, znajdujemy w butikach z pamiątkami. Maneki-neko, kot inny niż wszystkie, przedstawiany jest w pozycji siedzącej z uniesioną na wysokość ucha łapą, lewą lub prawą. Widzimy go na sklepowych wystawach, jest także przy kasach w centrach handlowych oraz w pachinko (salonach gier). Maneki-neko mają też swoje miejsce w domach, często w postaci skarbonki, wieszaka na klucze czy innych, bardziej lub mniej przydatnych przedmiotów. Maneki znaczy „zapraszać” w sensie „przyciągać”, „zachęcać do wejścia” a neko oznacza „kot”. Otóż sądzi się, że Maneki-neko przyciąga powodzenie. Maneki-neko z uniesioną lewą łapą ma sprowadzać klientów, z uniesioną prawą – pieniądze. Niektóre z figurek mają uniesione obie łapy. Im więcej Maneki-neko z lewą łapą w górze, tym większe powodzenie. Ten symboliczny koci gest ma swoje źródło w przysłowiu chińskiej dynastii Tang: „Kiedy kot się myje, zbliżają się goście”. Maneki-neko istnieje we wszystkich kolorach, czasami wręcz nieprawdopodobnych, a każdy ma inną moc: trójkolorowy, najbardziej popularny (biały z czarnymi i rudymi plamkami), to potężny talizman szczęścia, zielony zapewnia powodzenie na studiach, różowy przynosi szczęście w miłości, złoty zapewnia bogactwo, biały symbolizuje czystość, czerwony chroni przed chorobami. Maneki-neko istnieje, a jakże, również w kolorze czarnym. Ma moc odganiania złych duchów. Największą popularnością cieszy się u kobiet, wierzy się bowiem, że broni przed napastnikami. Czarny kot w Anglii Anglicy przypisują czarnemu kotu szczególne przymioty i talenty, nietrudno więc dostrzec, jak wiele życzliwości mają dla tych zwierzaków. Krótko mówiąc, czarny kot jest dla Anglików synonimem szczęścia! Na północy kraju zobaczenie czarnego kota przynosi szczęście, dlatego tradycja każe w tym momencie wypowiedzieć jakieś życzenie. Czarny kot, który szuka schronienia w domu lub na statku, przynosi pomyślność, a także pieniądze, pod warunkiem wszakże, że się go nie wygoni. Uzależnionym od gier radzi się, by mieli przy sobie włos czarnego kota lub, żeby siedem razy pogłaskali go po grzbiecie przed rozpoczęciem gry. Możecie też wygrać w Lotto, jeżeli przeciągniecie swój kupon po kocim grzbiecie... Nie twierdzimy jednakże, że kotu to się spodoba! W Anglii czarny kot jest uważany za talizman szczęścia do tego stopnia, że nawet wierzy się, że kiedy dziewczyna mieszka razem z czarnym kotem, stanowi to obietnicę pojawienia się wielu zalotników oraz stabilnego związku. A noszenie ubrania z wizerunkami kotów, czarnych bądź nie, to sposób na przyciąganie szczęścia. Czarny kot w Ameryce Amerykanie, którzy szczególnie admirują czarne koty z białym łepkiem – taki właśnie nader często pojawia się w amerykańskich kreskówkach – twierdzą, że czarny kot w domu przynosi rodzinie szczęście, a ponadto chroni dom przed pożarem. Popularne są broszki i spinki w postaci czarnego kota, bo przynoszą szczęście. Zaleca się także noszenie w saszetce zawiązanej na szyi, kilku białych włosów wyrwanych swojemu czarnemu kotu, jako talizman chroniący przed niepożądanymi zdarzeniami lub przed... zbłąkanymi czarownicami. W Ameryce wierzy się również, że czarny kot pozwala odzyskać ukochaną osobę. Radzi się zamknąć kota na kilka chwil w koszyku, następnie należy na nim usiąść i trzykrotnie powtórzyć: „miłości moja, wróć do mnie”, intensywnie przy tym myśląc o ukochanym (ukochanej). Praktyka ta nie potwierdza, czy ukochany wraca... lecz cóż szkodzi spróbować! Czarne koty na świecie W roku 600 naszej ery, prorok Mahomet głosił wiarę, zawsze trzymając na rękach kota. Nie wiadomo, czy był to kot czarny, lecz od tego czasu kot uważany był za zwierzę święte. Podobno kot uratował Mahometa przed ukąszeniem jadowitego węża. W Brazylii, Nana, wróżka płodności i twórczości, jest także obrończynią kotów. A na przykład w mieście Salvador de Bahia, czarne koty są otoczone szczególnym szacunkiem, bowiem przypisuje się im moce obronne. W Chinach czarny kot chroni przed złymi duchami. Około roku 500 p.n.e. Konfucjusz miał kota. W Kambodży pojawienie się czarnego kota zapowiada deszcz po długim okresie suszy. W Tajlandii przypisuje się każdemu kotu, niezależnie od umaszczenia, umiejętność przewidywania trzęsień ziemi oraz momentu ich nadejścia. Skądinąd jednak wiadomo, że w czasie tsunami w Tajlandii w grudniu 2004 roku, wszystkie gatunki zwierząt „przepowiedziały” katastrofę. W Republice Środkowej Afryki, przez wiele lat torebki na „zioła” wytwarzano ze skór czarnych kotów. Istnieje jeszcze wiele przesądów związanych z czarnych kotem, których pochodzenia nie znamy. Na przykład: zobaczyć postać czarnego kota – mieć szczęście. A jeśli przechodzicie drogą, tuż po tym, jak przebiegnie ją czarny kot, pomyślcie koniecznie życzenie, na pewno się spełni! Kot na morzu Marynarze są bardzo przesądni, a trzeba mieć w sobie niezwykłą odwagę, by stawić czoła oceanom i morzom, zatem chronić się należy wszelkimi sposobami, z gris-gris włącznie (zaklęcie, talizman voodoo dla ochrony przed złem – przyp. tłum.) i uważnie patrzeć na wszelkie znaki... Morskie przesądy istnieją od wieków i nadal mają się dobrze. Marynarzom i rybakom nie wszystkie zwierzęta były miłe. Na przykład strasznie bali się królików. Zabraniano nawet wymieniać ich imienia na pokładzie statku. Wywodziło się to stąd, że króliki, stworzenia ogromnie żarłoczne, niszczyły sieci rybackie i liny statku. Podobnie, jak inne gryzonie, również szczury były przekleństwem załóg, tym bardziej że nie tylko niszczyły sieci, lecz dobierały się do zapasów jedzenia, a także roznosiły choroby zarażając nieraz całą załogę. Kot sprzymierzeńcem marynarzy Dlatego też kot, pogromca szczurów, stał się sprzymierzeńcem marynarzy i żaden statek nie wybierał się w podróż bez zaokrętowania kilku kotów, w tym koniecznie czarnych. Towarzystwa ubezpieczeniowe z Genui wymagały zaliczania kotów do załogi statku jako środka zabezpieczenia ładunku żywności oraz stanu statku. Podobnie galery weneckie w XV wieku, okrętowały majtka zwanego „strażnikiem kotów”. Majtek ów pilnował, by kotom niczego nie brakowało i żeby ciągle pozostawały w gotowości do tępienia gryzoni. Także Colbert, ówczesny francuski minister ds. floty morskiej wymagał, by koty figurowały w składzie załogi. Jego autorstwa jest również słynne zdanie: „Statek może wypłynąć w morze, jeżeli na pokładzie ma co najmniej dwa koty”. Ten zwyczaj zaokrętowania kotów na statek sięga jeszcze czasów starożytnego Egiptu. Już 8 tysięcy lat temu Egipcjanie dbali, by na statku znalazły się koty, ponieważ wierzyli, że zapewnią szczęśliwą przeprawę Nilem i innymi wodami. W taki zresztą sposób kot został wprowadzony do Europy. Anegdota mówi, że statek uznawano za opuszczony, gdy na jego pokładzie nie dostrzeżono śladu żywej duszy a ten, kto na niego trafi, może całkowicie legalnie go sobie przywłaszczyć i nie będzie to wcale wbrew prawu. Stąd wywodzi się wyrażenie „nie ma już kota na statku” (franc. synonim „nie ma żywej duszy” – przyp. tłum.). Bo jeśli choć jeden kot znajdował się na pokładzie, mimo że nie było śladu załogi, statek nie był uważany za opuszczony. Mózgi udomowionych kotów zmniejszyły się na przestrzeni lat. Czy wpłynęło to na ich inteligencję? Naukowcy tłumaczą, jak udomowienie wpłynęło na koty. Wnioski są zaskakujące! Kot maskotką okrętów Obecność czarnego kota na statku, oprócz tępienia szczurów, miała jeszcze jeden cel: kot był maskotką okrętu. Księgi pokładowe angielskich okrętów, między XVII a XX wiekiem, zawsze podawały imię czarnego kota, ponieważ traktowano go jako pełnoprawnego członka załogi. Powstała w 1688 roku brytyjska korporacja ubezpieczeniowa Lloyd's of London zawierała w kontraktach morskich klauzulę o obowiązkowym posiadaniu na pokładzie statku pewnej liczby kotów, w tym koniecznie przynajmniej jednego czarnego, co stanowiło w ogóle warunek ubezpieczenia statku. Liczba kotów była skrupulatnie kalkulowana w stosunku do rozmiarów statku oraz ilości prowiantu. Brytyjski okręt Royal Navy Pembroke pływał przez długi czas z czarnym kotem zwanym Charlie, prawdziwą maskotką całej załogi. Okręt ten wsławił się w czasie deportacji Akadian w 1755 roku (wysiedlanie francuskojęzycznych mieszkańców Akadii, dziś Nowej Szkocji – przyp. tłum.). Po swojej śmierci, Charlie został pochowany z honorami wojskowymi. Także w XX wieku, sławę zyskało wiele czarnych kotów pływających na okrętach wojennych: Peebles, kot wyjątkowo inteligentny, służył na fregacie HMS Western Isles, był tu maskotką służącą wzmacnianiu morale załogi. Tiddles, urodzony na statku HMS Argus, spędził swoje kocie życie na lotniskowcu. Widzimy go na zdjęciu obok, na statku HMS Victorious, jak siedzi na swoim ulubionym stanowisku obserwacyjnym na tylnym kabestanie, gdzie zazwyczaj bawił się liną okrętowego dzwonu. Blackie, maskotka HMS Prince of Wales, miał zaszczyt spotkać tu Winstona Churchilla w sierpniu 1941 roku, kiedy ten prowadził na statku, u wybrzeży Nowej Ziemi, rozmowy z amerykańskim prezydentem Roosveltem. Gdy grano amerykański hymn, z morza wyłonił się amerykański niszczyciel, a przechadzający się po pokładzie Blackie nagle skoczył w jego kierunku. Wtedy Winston Churchill szybko złapał i mocno przytrzymał kota, bo przecież Blackie był maskotką wyłącznie HMS Prince of Wales! Obsesje francuskich marynarzy Natomiast francuscy marynarze bali się czarnych kotów, i to mimo że powszechnie ceniono ich obecność na statkach, ponieważ broniły przed gryzoniami zapasów żywności, olinowania i sieci, o czym wcześniej wspominaliśmy. Dla Francuzów, jeżeli, przypadkiem, czarny kot zbliżył się do statku gotowego do wypłynięcia, często był to powód do zaniechania wyjścia w morze. Z kolei, jeżeli kot, niezależnie od koloru sierści, pojawił się w momencie zaokrętowania, marynarze musieli go zatrzymać, bo przegonienie go ze statku stanowiłoby złą wróżbę i zapowiadało niebezpieczny rejs, w czasie którego burze i różne niebezpieczeństwa groziłyby statkowi i jego załodze. Zatem, w tej sytuacji, czarny kot stanowił ochronę. Moce ezoteryczne i terapeutyczne Nie do wiary, lecz musicie wiedzieć, że czarny kot, niezależnie od tych wszystkich legend i opowieści, ma również, oczywiście według dawnych ludowych wierzeń, moce egzorcystyczne i terapeutyczne! Czasami złowrogi wizerunek czarnego kota był tak silnie zakorzeniony w ludowych wierzeniach, że wprost pobudzał do kreowania najbardziej szalonych i nieprawdopodobnych przesądów. A zarazem przypisywania mu zdolności uzdrawiania. Otóż: Zjedzenie mózgu czarnego kota jest silnie trujące, może wywołać utratę świadomości oraz obłęd. Od noszenia futra z czarnego kota można schudnąć, lecz w pewnych epokach, szczupłość była oznaką biedy, podczas gdy otyłość bogactwa. Manuskrypt Kiramidesa z XII wieku mówi, że jądra czarnego kota z garścią soli pozwalają odegnać demony. Owijanie się w skórę z czarnego kota leczy reumatyzm. Skuteczny lek na skutki nieszczęśliwego upadku: odciąć kotu ogon i wyssać z niego krew. Serce czarnego kota przytroczone do lewego ramienia uśmierza ból. W dzisiejszych czasach badania potwierdziły korzyści płynące z towarzystwa kota, czarnego lub innego. Otóż, właściciele kotów są w mniejszym stopniu, niż inni, narażeni na zawał serca oraz dodatkowo są bardziej odporni na stres. Lecz to nie wszystko, słuchanie mruczenia kota jest lecznicze, zmniejsza ryzyko depresji, ponadto zwiększa gęstość kości, a nawet obniża ciśnienie tętnicze. Nazywa się to „mruczoterapią”! Co więcej, samo głaskanie kota jest dobroczynne, z pewnością ten fakt wpłynął na rozwój kocich barów w Japonii! Tekst pochodzi z książki „Tajemniczy czarny kot" francuskiej pisarki Nathalie Semenuik (Wyd. Alma Press) Czytaj więcej fascynujących artykułów o kotach: Oto 3 powody, dla których twój kot budzi cię bladym świtem Co zrobić, gdy regularnie kot budzi cię o brzasku? Naukowczynie z australijskiego Uniwersytetu Adelajdy podają 3 sposoby na kocie skowronki. Najbrzydsze koty – TOP 10 zaskakujących ras kotów Najbrzydsze koty mają tyle samo przeciwników, co zwolenników. Złośliwi twierdzą, że ich faktyczne piękno musi kryć się pod wyjątkowo szpetną powłoką. Ci, którym dziwne rasy sympatycz... <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/najbrzydsze-koty-top-10-zaskakujacych-ras-kotow-fot-laura-chiesa-pacific-press-lightrocket-via-getty-images-6da3a16.jpeg" width="938" height="626" alt="Najbrzydsze koty - TOP 10 zaskakujących ras kotów (fot. Laura Chiesa/Pacific Press/LightRocket via Getty Images)" title="Najbrzydsze koty - TOP 10 zaskakujących ras kotów (fot. Laura Chiesa/Pacific Press/LightRocket via Getty Images)" /> Największe koty domowe - TOP 7 wśród ras domowych Największe koty domowe bardziej niż potulnego mruczka przypominają dzikie zwierzęta, żyjące w egzotycznych zakątkach globu. Nie oznacza to jednak, że duże kociaki nie nadają się na towar...
25 medycznych zabobonów. Dlaczego ludzie wciąż w to wierzą?
Niektóre z nich możecie nawet znaleźć w Google'u jako prawdy objawione. Ale ich popularność i częste wyświetlanie wcale nie oznacza, że to fakty.
Używamy tylko 10% mózgu To jeden z ukochanych mitów guru, nauczycieli duchowych i niektórych trenerów rozwoju osobistego. Zwykle nie mają do tego żadnych dowodów naukowych dla podparcia tezy. Raczej nauczane jest to jako prawda objawiona. Tymczasem naukowcy badający aktywność naszych mózgów najczęściej się po prostu z tego śmieją. - Obrazy skanowania mózgu nie pokazują zbyt wielkich nieaktywnych obszarów – dodaje Vreeman – po prostu lubimy myśleć, że nie wykorzystaliśmy jeszcze w pełni swojego potencjału. Szczepionki powodują grypę lub autyzm Ten temat jest jak bumerang i często wraca. Chociaż to prawda, że ciało po szczepionce na grypę może zareagować gorączką (raczej niską) to informacje, że szczepionka na grypę spowoduje zachowanie są “oczywistym kłamstwem”. Tak właśnie określa to Rachel Vreeman, jedna z autorek publikacji poświęconej zwalczaniu medycznych mitów "Don't Swallow Your Gum! Myths, Half-Truths, and Outright Lies about Your Body and Health". Szczepionka przeciw grypie zawiera jej martwe wirusy. Martwe i jak dodaje Vreeman, nie ma możliwości by nagle dokonały rezurekcji i nas zaatakowały. Jeśli chodzi o kontrowersje dotyczące wpływu szczepionek na występowanie spektrum autyzmu – pisaliśmy o tym wielokrotnie, przeczytajcie sami -----> Suplementy zawsze poprawiają zdrowie Witaminowe suplementy nie tylko bywają nieskuteczne, czasem nawet potrafią stwarzać zagrożenie dla naszego organizmu. W 2016 opublikowano wyniki badań starszych kobiet, które spożywały suplementy z wapniem. Miał on wpływać na zwiększenie ryzyka demencji. Inne, trwające 20 lat badanie wykazało, że przyjmowanie dużych dawek witamin może zwiększać ryzyko nowotworów. Są także zagrożenia, które mogą objawić się znacznie szybciej – w USA i Wielkiej Brytanii notowano przypadki zatrucia spowodowanego suplementami. Problem w tym, że jak donoszą lekarze, wiele osób chce używać suplementów w zastępstwie innych ważnych źródeł witamin, a tak to po prostu nie działa. - Pigułka z witaminami nie jest odpowiedzią – mówi Vreeman – Za to zdrowe odżywianie jak najbardziej jest. Cukier sprawia, że dzieci się źle zachowują Nie wybielamy cukru, nie negujemy jego negatywnego wpływu na ludzki organizm, jednak stwierdzenie, że zamienia nasze pociechy w potwory to już troszeczkę nadużycie. W 1994 roku Abnormal Child Psychology opublikowało wynika badania w tej sprawie. Grupie dzieci założono na nadgarstki czujniki, a potem podano do picia oranżadę Kool-Aid słodzoną aspartanem. Połowie rodziców i dzieci powiedziano, że napój zawiera cukier, pozostałym prawdę. Rodzice, którzy usłyszeli wersję o słodzeniu cukrem zwracali uwagę na hiperaktywność swoich dzieci, choć czujniki nie wykazywały żadnych anomalii. Skąd ten mit? Cukier (w słodyczach na przykład) towarzyszy wielu wydarzeniom z życiu dzieci, które wzbudzają wiele emocji – urodzinom, zabawom, przyjęciom – stąd trudno się dziwić ich podnieceniu. Mit wciąż jest jednak żywy. Nie możesz zemdleć po wstrząśnieniu mózgu Każdy po wstrząśnieniu mózgu przede wszystkim powinien natychmiast otrzymać pomoc lekarską. Mit odnośnie utraty świadomości może wiązać się z konkretnym typem urazu – gdy dojdzie do krwotoku w mózgu, który prowadzi do zaburzeń zmysłów, śpiączki lub nawet śmierci. Jednak nie jest to aż tak częste. - Jeśli przeżyłeś wstrząśnienie mózgu i zdiagnozował cię wykwalifikowany lekarz, nie musisz mieć obok siebie kogoś, kto będzie cię budził co godzinę – mówi Vreeman. Zimna pogoda sprawia, że chorujesz - Ten mi powszechny jest na całym świecie, ale to nieprawda – mówi Vreeman. Badania pokazują, że gdy jest nam zimno odczuwamy wiele symptomów (część naprawdę, a część sobie wyobrażamy), ale sama w sobie temperatura nie sprawia, że jesteśmy wrażliwsi na infekcje i wirusy. Wiemy to już od 1968 roku, gdy badania w tej materii opublikował The New England Journal of Medicine. Okazało się, że niezależnie od tego w jakiej temperaturze jesteśmy i w jakiej temperaturze są zarazki – możemy mieć z nimi kłopoty. Po połknięciu guma do żucia zostaje w Twoim żołądku na 7 lat To prawda, że niektóre składniki gumy do żucia nie są trawione przez nasz organizm, ale nie znaczy to, że zalegają w naszych wnętrznościach przez lata. Nasz układ pokarmowy jest tak skonstruowany, że gdy natrafi na coś, czego nie może strawić – po prostu to usunie w procesie wydalania. Czytanie przy słabym świetle i siedzenie za blisko ekranu może trwale uszkodzić wzrok Przygaszone światło lub kolorowy telewizor z bliska – owszem te dwa czynniki mogą sprawić, że zaczną nas boleć oczy, nie ma jednak dowodów na to, że trwale zniszczą nasz wzrok. Skąd zatem ten mit? W latach 60-tych ubiegłego wieku rzeczywiście stare telewizory emitowały pewną dozę promieniowania, która mogła przyczynić się do uszkodzeń. Jednak od tego czasu technologia przeszła bardzo daleką drogę i dziś zagrożenia takiego nie ma. Natomiast jeśli twoje dziecko siedzi bardzo blisko monitora podczas oglądania filmów czy korzystania z komputera może to być znak ujawniającej się wady wzroku i warto skontaktować się z okulistą. Każdy powinien wypijać 8 szklanek wody dziennie Mit ten mógł powstać w 1945 roku gdy w USA Rada do spraw żywienia przy National Research Council wydała zalecenie by każdy dziennie pił 2,5 litra wody. Tu komunikat w mediach najczęściej się kończył, ale ten oryginalny zawierał jeszcze informację, że część z tego zapotrzebowania pobieramy z jedzenia. Oczywiście nie wolno zapominać o nawodnieniu organizmu, ale nie ma powodów do paniki, gdy skończysz dzień wypijając mniej. W razie czego twój organizm przypomni Ci o potrzebie uzupełnienia braku. Po jedzeniu należy odczekać godzinę, dopiero wtedy można iść popływać Niejednej osobie ten mit z pewnością mógł utrudnić życie w gorące letnie popołudnie. Nie, nie ma jakieś sprecyzowanego zakazu. Natomiast warto pamiętać, że niektóre ćwiczenia wysiłkowe będą dla nas mniej komfortowe (ale nie niebezpieczne). Zdrętwienia mogą pojawić się niezależnie od posiłku, raczej warto zwracać uwagę by rozgrzanym nie rzucać się do zimnej wody i nie ryzykować szoku termicznego. No i oczywiście pływać tam gdzie jest bezpiecznie! Włosy i paznokcie rosną po śmierci Mit ten wywodzi się nie tyle z niewiedzy, co ze złej interpretacji obserwowanych zjawisk. Po śmierci nasze ciała tracą wodę i wysychają, przez co skóra ciaśniej przylega i paznokcie wydają się dłuższe. To samo dzieje się z włosami. Gdy skóra z braku wody się kurczy, one zdają się rosnąć, a po prostu wystaje ich większa część. Po goleniu odrastają nam mocniejsze, ciemniejsze i grubsze włosy Nie. Owszem, można mieć wrażenie, że odrastające włosy są ciemniejsze, ale z czasem będą miały ten sam kolor i nie zaczerniejemy po trzech goleniach. Nowe włoski po prostu nie zostały jeszcze rozjaśnione kontaktem ze słońcem. W 1928 sprawę postanowiono zbadać i udokumentować naukowo. Porównano grubość, kolor i czas wzrostu włosów w miejscach często i rzadko golonych – różnicy nie było, a kolejne badania potwierdzały ten wynik. Jedzenie indyka sprawia, że jesteś ospały ​​​​​​To popularna wymówka, tych, którzy lubią uciąć sobie drzemkę po sutym obiedzie. Owszem, mięso indyka zawiera tryptofan, który wywołuje senność, jednak jego ilość w tym mięsie jest równa tej, którą znajdziemy w podobnej porcji wieprzowiny, drobiu czy wywoływany. Więc skąd taki mit? W USA indyka spożywa się na Święto Dziękczynienia, towarzyszy temu wiele innych potraw – zatem senność to najprawdopodobniej po prostu efekt przejedzenia (nierzadko podlanego alkoholem). Wrzody żołądka powoduje stres i złe odżywianie się Jeżeli za wrzody żołądka winisz ostatnie ostre curry – przykro mi, ale jesteś w błędzie. Choć do stosunkowo niedawna lekarze przychylali się do takich sądów obecnie wiemy, że winna jest bakteria - Helicobacter pylori. Wrzody mogą także wywołać niektóre leki, u niektórych osób może być to aspiryna lub żelazo w tabletkach. Kobieta nie może zajść w ciążę podczas miesiączki Chociaż to bardzo mało prawdopodobne, to jednak jest możliwe. Sperma może pozostać aktywna w ciele kobiety nawet przez tydzień, więc jeśli owulacja może nastąpić tuż po krwawieniu. Dlatego polecamy zabezpieczać się, jeśli nie staracie się o potomstwo. Najwięcej ciepła traci się przez głowę W 2006 roku naukowcy ostatecznie obalili ten mit. Okazało się, że głowa to zaledwie 7-10% ciepła naszego ciała, odpowiada temu jaki jest stosunek skóry na głowie do pozostałej jej powierzchni. Zatem nie, głowa nie traci najwięcej ciepła. Czapkę warto założyć, ale bez przesady. Wyjście na zimno z mokrymi włosami na pewno sprawi, że zachorujesz Ileż to razy odkładaliśmy mycie głowy na później i z paskudnymi włosami szliśmy w zimie do pracy z obawy, że nie zdążymy wysuszyć? Ale tutaj wracamy do tematu zimna – to nie temperatura sprawia, że jesteśmy chorzy lecz wirusy i bakterie. Jest jednak jedno “ale”. Opublikowane w 2015 badanie w Proceeding of the National Academy of Sciences w USA pokazało, że rhinowirusy, odpowiedzialne między innymi za przeziębienie, w łatwiejszy sposób przenikają do naszego organizmu w czasie chłodu. W dni świąteczne jest więcej samobójstw ​​​​Na pewno słyszycie o tym każdego grudnia – więcej ludzi popełnia samobójstwa podczas Świąt. Nie jest to do końca prawda, na przykład w USA liczba takich przypadków maleje w grudniu. Świadczą o tym dane CDC. Skąd zatem ten mit? Może dlatego, że w czasie świątecznym takie rzeczy są chętniej rozgłaszane przez media i szeroko komentowane. Gwiazda betlejemska jest śmiertelnie trująca ​​​​​Znana i popularna także z polskich domach roślina często uznawana jest za toksyczną, ostrzega się przed nią dzieci. Nie jest to prawda, owszem po zjedzeniu jej liści można poczuć się źle, ale nie stwierdzono przypadków śmierci spowodowanych kontaktem z nią. W 1996 Southern Medical Journal opublikował analizę badania 22 793 przypadków kontaktu z rośliną. Najdotkliwszym z objawów był ból brzucha. Koniec, żadnych zgonów. Mit powstał najprawdopodobniej w 1919, gdy krążyła popularna za oceanem opowieść o dwulatku z Hawajów, który zjadł części rośliny i zmarł. Jednak ani śmierć dziecka, ani jej przyczyna nie zostały nigdy udokumentowane i potwierdzone. Rosół leczy wszystko ​​​​​Dzieciństwo. Choroba. Rosołek jako remedium na każdy problem – pamiętacie? Owszem pyszne, owszem rozgrzewa, ale czy leczy? Niestety nie, choć istnieją badania, które potwierdzają, że sprawdza się jako... placebo. Podczas pełni Księżyca więcej osób zgłasza się do lekarzy i psychiatrów Magiczna siła pełni od zawsze przypisywana jest temu zjawisku przez folklor na całym świecie. To czas, który uznajemy za wyjątkowy, kiedy granice między światem poznawalnego i nadnaturalnego stają się płynne. Brzmi to pięknie i jest bardzo poetyckie, z tym, że... nie. Do tego ktoś to nawet zbadał i wyliczył. W 2005 pewna kilka podliczyła ilość wizyt między 18:00 a 6:00 przez kilka lat. Wcale nie było ich więcej w czasie pełni. W 1996 natomiast naukowcy z Northwestern University sprawdzili prawie 151 tysięcy zapisów z izby przyjęć podmiejskiego szpitala. Nie było żadnej różnicy we frekwencji odpowiadającej kalendarzowi lunarnemu. Zażywanie probiotyków leczy katar Owszem, probiotyki raczej wam nie zaszkodzą, ale na pewno nie zapobiegną przeziębieniu. Nawet jeśli poprawią działanie naszego organizmu, to nie mają działania profilaktycznego w walce z takim schorzeniem. Dzieci dostają gorączki z powodu ząbkowania ​​​​​​Każdy rodzic o tym słyszał: kiedy zacznie się ząbkowanie wraz z nim przyjdzie gorączka. To nie tylko fałsz, ale i dość niebezpieczny mit. Rodzice mogą przez niego zignorować ważny sygnał jakim jest wysoka temperatura ciała i nie zareagować w porę na realne chorobowe zagrożenie dla dziecka. Dziecko gorączkuje? Poradź się lekarza. Ciąża trwa 9 miesięcy Teraz bomba w sam środek “prawd objawionych”. Przecież powszechnie wiadomo, że ciąża tyle trwa, o co więc chodzi? - To właściwie ponad 9 i pół miesiąca – mówi Joanne Stone z nowojorskiej Mount Sinai School of Medicine, autorka poradników dla kobiet w ciąży. Zwykle lekarze mierzą ciążę jako okres 40 tygodni licząc od pierwszego dnia ostatniego okresu kobiety. Tylko, że kobiety stają się płodne zwykle od 10 do 16 dni po rozpoczęciu cyklu. Dlatego dwa tygodnie dolicza się zanim kobieta jest zapłodniona. Żeby było jeszcze ciekawiej, badania pokazały, że zdrowa ciąża może przebiegać z 5-tygodniowym rozstrzałem. Jedzenie w nocy powoduje chorobliwą otyłość ​​​​​Uff... wreszcie coś przyjemnego na koniec. Schowaj do kieszeni poczucie winy z powodu nocnych przekąsek. To nie pora jest Twoim wrogiem, tylko to, że po prostu jesz słodkie, tłuste i niezdrowe rzeczy. Jedzenie w nocy nie jest drogą do otyłości, owszem często występuje razem, ale nie jest jej przyczyną. Może zatem nocna przekąska – tak, ale zdrowa? Błażej Grygiel Źródło: Live Science
Wigilia (łac. vigilia) - czuwanie, straż nocna, warta.
Święta Bożego Narodzenia nazywane dawniej Godami, Godnymi, Godnymi Świętami, Świętymi Wieczorami rozpoczyna wieczór wigilijny, a kończy dzień Trzech Króli. Już od siedemnastu wieków, w nocy z 24 na 25 grudnia, obchodzimy narodziny Jezusa Chrystusa. W dawnych czasach, nie tylko zresztą na terenie Polski, wierzono, że w noc wigilijną woda w strumieniach i rzekach na krótką, króciuteńką chwilę zamienia się w wino, miód, a nawet płynne złoto. Tego niezwykłego cudu doświadczyć mogli jedynie ludzie niewinni i szczęśliwi. Do dnia dzisiejszego zdarza się jednak, że ludzie obmywają się w wodzie źródlanej, zaczerpniętej w Wigilię o północy. Taka kąpiel według ludowych wierzeń chronić ma przez cały rok od wszelkich chorób. Wierzono również, że w tę jedyną w roku noc, niebo i ziemia otwierają swe podwoje i pokazują wybranym wszystkie swoje skarby. Tej grudniowej nocy zakwita kwiat paproci. W dawnych, zamierzchłych czasach najwytrwalej jednak czekano na pojawienie się dusz zmarłych. To dla nich głównie przygotowywano całą wieczerzę. Aby nie zrobić „gościom" krzywdy, a raczej przykrości, żywi starali się nie siadać na ławach, krzesłach i taboretach bez wcześniejszego nań dmuchnięcia. Dlaczego? Bowiem miejsce mogło być przecież już „zajęte”. Również w tę jedną jedyną noc w roku, zwierzęta mogą przemówić do nas ludzkim głosem. Co powiedzą? O tym niektórzy z nas przekonają się już o północy. Tekst: Agnieszka Budo