National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2026-05-08T06:51:09.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Przełom po 180 latach. Genetycy zidentyfikowali czterech członków przeklętej wyprawy polarnej
items: Ostatnia podróż dziedzica fortuny. Michael Rockefeller zaginął na terenach łowców głów i kanibali
items: Brytyjski piechur wyruszył w podróż dookoła świata. Po 27 latach jest bliski finału
items: Przetrwała dwa lata na arktycznej wyspie. Walczyła o życie, by wrócić do syna
items: Przemierzyli Alpy na wózkach inwalidzkich. „To niesamowity wyczyn”
items: Została najmłodszą Polką na Dachu Świata. Zoja Skubis zdobyła Mount Everest
items: Przez niemal 100 dni dryfował na oceanie. Jadł karaluchy, ptaki i żółwie, by przeżyć
items: Oszałamiające zdjęcia słynnego wraku. Tak wygląda statek, który 107 lat spędził w arktycznych wodach
items: Zidentyfikowano pierwszą ofiarę kanibali z przeklętej ekspedycji Jamesa Franklina. Był nią kapitan HMS Erebus
items: Templariusze odkryli Nowy Świat przed Kolumbem? Ta kwestia podzieliła historyków
items: Znaleziono mleko w proszku zawiezione na Antarktydę przez sir Ernesta Shackletona. Przetrwało w bazie ponad 100 lat
items: Zaginiona kolekcja kapitana Jamesa Cooka odnaleziona. To ponad 200 niezwykłych okazów
items: Miłka Raulin o kulisach trawersu Grenlandii. Podróżniczka odpowiada na najbardziej nurtujące pytania
items: Kolumb przypisał sobie sukces wyprawy do Nowego Świata. Pominięto dwóch ważnych członków załogi
items: Paszport dla psa. Wszystko, co warto wiedzieć przed wyrobieniem dokumentu
items: Pies najlepszym przyjacielem wikinga. Normanowie zabierali zwierzęta domowe na swoje wyprawy
items: Wyprawy Vasco da Gamy do Indii – jak zmieniły świat?
items: Wyprawy krzyżowe – kto je organizował i jakie były ich przyczyny, przebieg i skutki?
items: Jak dobrać narty [PORADNIK TRAVELERA]
items: Pete Casey po ponad 6 latach przeszedł od ujścia Amazonki do jej źródła. „Ta podróż będzie ze mną zawsze”
items: Miłka Raulin przeszła Grenlandię. Nie wszyscy z jej zespołu ukończyli trawers. „To był chyba najgorszy moment”
items: Mateusz Waligóra i Łukasz Supergan przeszli Grenlandię. Znamy ich kolejne plany
items: Wystartowała Polish Greenland Expedition. Waligóra i Supergan trawersują Grenlandię. Za nimi pierwsze problemy
items: Miłka Raulin wyrusza na trawers Grenlandii. Polka może zapisać się na kartach historii
items: Pierwsze samotne zimowe pokonanie Trasy Zakarpackiej przez Ukrainkę

Przełom po 180 latach. Genetycy zidentyfikowali czterech członków przeklętej wyprawy polarnej
type: item
date: 2026-05-08T06:50:31.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: arktyka
subject: dna
subject: wyprawy
description: Ponad 180 lat po zaginięciu feralnej polarnej wyprawy Johna Franklina, nauka pozwala nam przypisać odkryte szczątki konkretnym uczestnikom tej tragicznej misji. Dzięki analizie DNA i pomocy żyjących krewnych, czterej marynarze przestali być anonimowymi ofiarami Arktyki.
encoded: W 1845 roku brytyjska ekspedycja pod dowództwem kapitana Johna Franklina wyruszyła na pokładach HMS Erebus i HMS Terror, by pokonać Przejście Północno-Zachodnie. Była to czwarta arktyczna wyprawa Franklina, mająca na celu dotarcie do Pacyfiku. I jedna z najsłynniejszych ze względu na swój przebieg. Misja zakończyła się tragicznie – lód uwięził oba statki w rejonie Wyspy Króla Williama. Zginęli wszyscy członkowie załogi, czyli w sumie 129 osób. Losy jednostek i ludzi Jednostki po raz ostatni widziano w 1848 roku na Morzu Baffina. Mimo zorganizowania 30 akcji ratunkowych w latach 1847–1859, nie natrafiono na ich ślad. Przełom nastąpił dopiero niedawno dzięki nowoczesnej technologii: HMS Erebus odnaleziono w 2014 roku; HMS Terror zlokalizowano w 2016 roku. Szczątki członków wyprawy odnajdywano w tym regionie od połowy XIX wieku, jednak przez dekady większość z nich pozostawała bezimienna. Genetyczny detektyw na tropie Antropolodzy z University of Waterloo, pod kierownictwem dr. Douglasa Stentona i dr. Roberta Parka, prowadzą zaawansowane badania mające na celu przywrócenie tożsamości zmarłym śmiałkom z wyprawy Franklina. Kluczem do sukcesu okazała się ekstrakcja DNA ze znalezionych szczątków szkieletowych i porównanie ich z materiałem genetycznym przekazanym przez żyjących potomków załogi. Badacze analizowali mitochondrialne DNA oraz DNA chromosomu Y, co pozwoliło na uzyskanie całkiem precyzyjnych wyników. Do tej pory udało się zidentyfikować łącznie sześciu członków wyprawy. Identyfikacje kolejnych marynarzy Teraz udało się zidentyfikować cztery kolejne osoby. Tych trzech mężczyzn służyło na HMS Erebus i zginęli w okolicach Zatoki Erebus. Są to: William Orren (marynarz) – jego kości odkryto na stanowisku archeologicznym NgLj-1, położonym w południowej części wybrzeża Zatoki Erebus; David Young (chłopiec okrętowy I klasy) – został zidentyfikowany na podstawie analizy próbek ze stanowiska NgLj-2, zlokalizowanego około 2 km na wschód od NgLj-3, gdzie odkryto drugą łódź i…

dna-68a7f1d.jpg
width: 1575
height: 1050

Ostatnia podróż dziedzica fortuny. Michael Rockefeller zaginął na terenach łowców głów i kanibali
type: item
date: 2026-04-21T10:45:00.000Z
creator: Archiwum National-Geographic.pl
subject: Historia
subject: Ludzie
subject: ludzie pierwotni
subject: podróże
subject: tajemnice
subject: wyprawy
subject: zagadki
description: W 1961 roku młody Michael Rockefeller wyruszył w głąb dzikiej Papui, by gromadzić bezcenną sztukę plemienną dla nowojorskiego muzeum. Jego wyprawa zakończyła się tragicznie u Wybrzeża Kazuarin, gdzie po katastrofie łodzi ślad po nim na zawsze zaginął. Przez dekady spekulowano o utonięciu lub ataku rekina, jednak relacje świadków z wiosek Asmatów rzucają na tę sprawę znacznie mroczniejsze światło.
encoded: W tym artykule: Zaginiony milioner Kim są Asmatowie? Najniebezpieczniejszy region świata Kim są kanibale Kto zjadł Rockefellera? Michael Rockefeller, świeżo upieczony absolwent wydziału antropologii Uniwersytetu Harvarda, wyruszył w 1961 roku do Papui na zlecenie ojca. Nelson Rockefeller, burmistrz Nowego Jorku, polecił mu zgromadzić kolekcję sztuki plemiennej dla ufundowanego przez rodzinę nowojorskiego Metropolitan Museum of Art. Po kilku miesiącach spędzonych w Dolinie Baliem Michael pojechał na południe wyspy ku wybrzeżu Morza Arafura. To tereny plemienia Asmatów, które cieszyło się opinią najbardziej wyrafinowanych rzeźbiarzy Oceanii, ale także łowców głów i kanibali. Wcześniej do kolekcji Rockefellerów trafiały przypadkowe dzieła sztuki z Papui, zbierane przez oficerów wojska, urzędników kolonialnych i nielicznych misjonarzy. Ustalenie pochodzenia tych eksponatów było często niemożliwe. Dlatego Michael postanowił zrobić coś, czego nikt przed nim nie dokonał – dotrzeć do samego źródła. Ruszył do „jądra ciemności”. Przez kilka miesięcy podróżował po asmackich wsiach, zbierając i dokumentując sztukę oraz wowipitsj (rzeźbiących w drewnie). Potem wypłynął w stronę Wybrzeża Kazuarin. 17 listopada 1961 roku, kilka kilometrów od brzegu, wzburzone fale przewróciły kilkunastometrowy katamaran. Na pokładzie był Michael Rockefeller i holenderski antropolog Rene Wassing oraz lokalni przewodnicy, którzy od razu popłynęli wpław po pomoc. Ta jednak nie nadchodziła. Po dwóch dniach dryfowania łódź oddaliła się 20 km do brzegu. Zniecierpliwiony Michael postanowił popłynąć do brzegu wpław. Był młody, silny i wierzył, że w kilkanaście godzin dotrze do celu. Na wszelki wypadek obwiązał się liną, do której przytroczone były dwa kanistry po paliwie. Wczesnym rankiem ruszył w stronę majaczącego na horyzoncie lądu. Po kilkudziesięciu minutach zniknął towarzyszom z oczu i ślad po nim zaginął. Zaginiony milioner Dzisiaj, w dobie telefonów komórkowych, GPS i łączności satelitarnej, trudn…

Michael-Rockefeller-8f0d8e7.png
width: 2160
height: 1440

Brytyjski piechur wyruszył w podróż dookoła świata. Po 27 latach jest bliski finału
type: item
date: 2025-12-10T06:58:53.000Z
creator: Sabina Zięba
subject: Adventure
subject: Traveler
subject: podróż dookoła świata
subject: podróżnicy
subject: wędrówki
subject: wyprawy
description: Brytyjski podróżnik jest o krok od zakończenia jednej z najdłuższych pieszych wypraw w historii. Karl Bushby wyruszył z Chile w 1998 roku, postanawiając wrócić do Wielkiej Brytanii bez korzystania z jakiegokolwiek środka transportu mechanicznego. Po 27 latach nieprzerwanej wędrówki – pełnej wyzwań, blokad granicznych i ekstremalnych warunków – jego niezwykła podróż wreszcie dobiega końca.
encoded: Wiele lat temu Karl Bushby założył się w barze, że zdoła przejść pieszo z południowego krańca Ameryki Południowej aż do rodzinnej Anglii. Choć jego znajomi uważali to za pomysł całkowicie nierealny, on postanowił potraktować go poważnie. – Nagle stało się to wyzwaniem. Dyskusja nabierała tempa, aż w końcu stwierdziłem: „To jest wykonalne”. Stałem się niemal obsesyjnie skoncentrowany na tym, co trzeba zrobić, aby w ogóle spróbować – wspomina dziś, opisując rozmowę, która z żartu przerodziła się w życiowy projekt. Kilka lat później, bo w 1998 roku, stanął na obrzeżach Punta Arenas w Chile, gotowy rozpocząć liczącą ponad 50 tysięcy kilometrów wędrówkę, którą pierwotnie planował ukończyć w mniej więcej 12 lat. Nikt, łącznie z nim samym, nie przewidywał, że zajmie mu ona ponad dwie dekady i przeistoczy się w jedną z najbardziej wymagających pieszych podróży we współczesnym świecie. 27 lat samotnej wędrówki. Szczegóły wyprawy Karla Bushby'ego Ponad dwadzieścia lat pieszej wędrówki uczyniło Karla Bushby'ego jedną z najbardziej niezwykłych postaci współczesnych wypraw. W wieku 56 lat Brytyjczyk ma już za sobą około 50 tys. kilometrów pokonanych wyłącznie na własnych nogach – trasę prowadzącą przez obie Ameryki, Rosję, Mongolię, Azję Środkową oraz ekstremalne przejście przez skute lodem wody Cieśniny Beringa. Jego wieloletni marsz przypadł na okres intensywnych przemian (od obchodów milenijnych, przez zamachy z 11 września, po pandemię COVID-19), co często przekładało się na zamknięte granice, restrykcje i dodatkowe przeszkody logistyczne. Po drodze mierzył się również z wyzwaniami natury: w Arktyce niemal natknął się na niedźwiedzie polarne, a w 2024 roku, pozbawiony innej drogi, przepłynął blisko 300 kilometrów przez Morze Kaspijskie, aby kontynuować wyprawę. Od początku narzucił sobie dwa warunki definiujące całe przedsięwzięcie – i przez ponad dwie dekady nie złamał żadnego z nich. Pierwszy zakładał całkowitą rezygnację z transportu mechanicznego. Drugi – że nie wróci do…

gsf-e4a4dbd.jpg
width: 1300
height: 915

Przetrwała dwa lata na arktycznej wyspie. Walczyła o życie, by wrócić do syna
type: item
date: 2025-11-08T13:30:45.000Z
creator: Sabina Zięba
subject: Adventure
subject: Ludzie
subject: Traveler
subject: arktyka
subject: ekspedycje
subject: kobiety
subject: wyprawy
subject: wyspy
description: To opowieść, która mimo upływu lat wciąż porusza i budzi podziw. Ada Blackjack miała zaledwie 23 lata, kiedy znalazła się na skutej lodem wyspie, z dala od ludzi i świata, zmagając się z chłodem, głodem i samotnością. Jej jedynym towarzyszem był kot.
encoded: Spis treści: Kim była Ada Blackjack? Dzieciństwo, małżeństwo i walka o przetrwanie Granica ludzkiej wytrzymałości na lodowym odludziu Smutne życie Ady Blackjack po wyprawie Na początku ubiegłego wieku Arktyka pozostawała miejscem niemal nieznanym, a przez to niebezpiecznym. Wyprawy na polarne pustkowia podejmowali wówczas głównie mężczyźni, przekonani, że tylko oni są w stanie przetrwać w świecie lodu i ciszy. Los sprawił jednak, że wśród uczestników jednej z takich ekspedycji znalazła się młoda kobieta, która nie szukała przygody, lecz możliwości utrzymania siebie i dziecka. Wyspa, do której dotarła, miała dać jej pracę i szansę na zmianę życia. Rzeczywistość okazała się jednak zupełnie inna, gdyż zastane tam warunki szybko zamieniły codzienność w nieustanną walkę o przetrwanie. To, co miało być prostym zadaniem, stało się próbą siły, wytrwałości i odwagi w jednym z najbardziej bezlitosnych krajobrazów na Ziemi. Kim była Ada Blackjack? Dzieciństwo, małżeństwo i walka o przetrwanie Ada Deletuk, która później zyskała popularność jako Ada Blackjack, urodziła się w 1898 roku w Spruce Creek na Alasce, niedaleko Nome – osady, która w czasie gorączki złota przyciągała poszukiwaczy przygód i szczęścia. Choć Ada była Inupiatką, jej dorastanie przebiegało inaczej niż w tradycyjnych rdzennych społecznościach. Nie uczono jej polowania, tropienia zwierzyny ani przetrwania w arktycznej dziczy. Wychowywali ją metodystyczni misjonarze, którzy kładli nacisk na naukę języka angielskiego, czytania Biblii oraz prowadzenia domu zgodnie z zachodnimi normami. Ada nauczyła się szyć, gotować potrawy „dla białych” i wykonywać prace, które w jej późniejszym życiu okazały się dla niej zarówno ratunkiem, jak i przekleństwem. W wieku zaledwie 16 lat wyszła za mąż za Jacka Blackjacka, mężczyznę prowadzącego psie zaprzęgi. Małżeństwo nie przyniosło jej jednak bezpieczeństwa ani stabilizacji. Para miała troje dzieci, z których dwoje zmarło, a jedyne ocalałe (czyli pięcioletni Bennett) poważnie cho…

IMG9002-649c0f8.jpeg
width: 1633
height: 1174

Przemierzyli Alpy na wózkach inwalidzkich. „To niesamowity wyczyn”
type: item
date: 2025-07-18T08:47:40.000Z
creator: Sabina Zięba
subject: Adventure
subject: Traveler
subject: alpy
subject: niepełnosprawność
subject: podróże
subject: relacje z podróży
subject: wyprawy
description: Ich wyprawa przez Alpy to nie tylko dowód odwagi i hartu ducha, ale również przypomnienie, że wytrwałość potrafi przekraczać wszelkie granice – również te fizyczne i społeczne.
encoded: Spis treści: Podróż przez Alpy w ekstremalnych warunkach Misja wyprawy, czyli zwiększenie świadomości o ataksji Dla wielu każda, nawet najmniejsza wymówka, staje się pretekstem, by uniknąć wysiłku fizycznego. Inni, mimo poważnych problemów zdrowotnych, z determinacją przekraczają granice własnych możliwości. Do tej drugiej grupy należą Ben Spencer i Peter Smorthit, którzy właśnie pokonali 422 kilometry – czyli dystans odpowiadający dziesięciu maratonom – przemierzając masyw Alp na wózkach inwalidzkich. Podróż przez Alpy w ekstremalnych warunkach Ben Spencer i Peter Smorthit rozpoczęli trasę w Montreux nad Jeziorem Genewskim i zakończyli ją nad Jeziorem Como we Włoszech. – To był po prostu niesamowity wyczyn pod względem wytrzymałościowym – stwierdził Spencer w rozmowie telefonicznej z Euronews. Trudno się z nim nie zgodzić, szczególnie jeśli weźmie się pod uwagę skalę ich ograniczeń zdrowotnych. Spencer cierpi na ataksję móżdżkową, czyli postępującą chorobę neurologiczną, spowodowaną uszkodzeniem móżdżku. Wpływa ona na koordynację ruchową, równowagę, mowę, a także kontrolę pęcherza. W miarę rozwoju schorzenia Spencer musiał niemal całkowicie przesiąść się na wózek inwalidzki i ograniczyć komunikację werbalną. Z kolei Smorthit zmaga się z urazem rdzenia kręgowego, który może prowadzić do groźnej dla życia dysrefleksji autonomicznej. Wspólnie pokonywali strome podejścia na wysokości ponad 2000 metrów, mierząc się z upałem sięgającym 40°C, a wszystko to w surowych warunkach alpejskiego krajobrazu. – W pewnym momencie Peter niemal zemdlał z przegrzania. Musiałem go oblać wodą – wspominał Spencer. Jednak, mimo trudności, uczestnicy z sukcesem przebyli wymagającą trasę, w towarzystwie trzyosobowego zespołu wsparcia (w tym dwóch osób również żyjących z ataksją). Pierwotnie wyprawa miała potrwać 10–12 dni, ale ze względu na upały została przedłużona do 18 dni. Misja wyprawy, czyli zwiększenie świadomości o ataksji Ich przedsięwzięcie miało nie tylko wymiar sportowy, lecz pr…

Ben-Spencer-i-Peter-Smorthit-2c7d27c.jpg
width: 1620
height: 1228

Została najmłodszą Polką na Dachu Świata. Zoja Skubis zdobyła Mount Everest
type: item
date: 2025-05-20T08:59:28.000Z
creator: Igor Szulim
subject: Adventure
subject: Traveler
subject: atak szczytowy
subject: góry
subject: manaslu
subject: mount everest
subject: polskie wyprawy
subject: wyprawy
description: 19-letnia Zoja Skubis zapisała się na kartach historii. W niedzielę 18 maja stanęła na szczycie najwyższej góry świata. Tym samym ustanowiła rekord i została najmłodszą Polką, która tego dokonała.
encoded: W tym artykule: Zoja Skubis zdobyła Mount Everest Od TikToka po najwyższe szczyty świata Zoja trafiła na czołówki mediów we wrześniu ubiegłego roku, kiedy wspięła się na Manaslu (8163 m n.p.m.), ósmą najwyższą górę świata. Była wówczas najmłodszą Polką, która zdobyła ośmiotysięcznik i trzecią w historii, która stanęła na Górze Ducha. 19-latka dołączyła do grona wybitnych himalaistek, powtarzając wyczyn Kingi Baranowskiej (2008) i Anny Tybor (2021). Po powrocie do kraju nie zwolniła tempa. Przebiegła sześciogodzinny maraton na Antarktydzie, a następnie rozpoczęła przygotowania do kolejnego wyzwania – Mount Everestu. W lutym, za pośrednictwem Instagrama, poinformowała swoich obserwatorów, że za dwa miesiące wyruszy na Dach Świata. – W końcu mogę się tym podzielić! Już za dwa miesiące start wyprawy na Mount Everest – pisała. Zoja Skubis zdobyła Mount Everest Zoja do Nepalu dotarła w kwietniu, rozpoczynając realizację najważniejszego celu w swojej dotychczasowej karierze. Wspinaczka na najwyższy szczyt Ziemi była dla niej nie tylko fizycznym wyzwaniem, ale też ogromnym sprawdzianem psychicznej wytrzymałości. – Oficjalnie, o 11:38, 18 maja 2025 roku stanęłam na szczycie Mount Everest, zostając najmłodszą Polką na Dachu Świata! Ten szczyt to najpiękniejsze możliwe zwieńczenie wszystkich moich przygotowań, wyrzeczeń, treningów, łez i nerwów – napisała w emocjonalnym poście na Instagramie. Od TikToka po najwyższe szczyty świata Zoja Skubis swoją rozpoznawalność zaczęła budować jako nastoletnia twórczyni na TikToku. Zyskała popularność m.in. dzięki viralowym filmom o spaniu na balkonie, szkole w chmurze czy nocnych treningach. Z czasem jej działalność przekształciła się w relacjonowanie ekstremalnych wypraw. Dziś profil Zoi na Instagramie śledzi ponad 396 tysięcy osób. Pasję do wspinaczki zaszczepił w niej ojciec, Wojciech Skubis. Niestety, w marcu 2020 roku zginął tragicznie w górach Kaukazu. Mężczyzna miał zaledwie 42 lata. – Miałam bardzo trudny moment po śmierci taty – p…

zoja-skubis-mount-everest-de03870.png
width: 1080
height: 720

Przez niemal 100 dni dryfował na oceanie. Jadł karaluchy, ptaki i żółwie, by przeżyć
type: item
date: 2025-03-18T13:00:39.000Z
creator: Igor Szulim
subject: Ludzie
subject: ocean spokojny
subject: wyprawy
description: Historia Maximo Napy Castro to gotowy scenariusz na film. Peruwiański rybak spędził 95 dni na Oceanie Spokojnym, po tym, jak jego łódź zboczyła z kursu. Aby przeżyć, musiał jeść karaluchy, ptaki i żółwie morskie.
encoded: W tym artykule: Przeżył 95 dni na oceanie Nie pierwszy taki przypadek Zagraniczne media rozpisują się o 61-letnim Maximo Napie Castro, który przez trzy miesiące dryfował po Oceanie Spokojnym bez jakiegokolwiek kontaktu ze światem. 7 grudnia ubiegłego roku Peruwiańczyk wyruszył w dwutygodniowy rejs z miasta San Juan de Marcona na południu kraju. Niestety, po 10 dniach kontakt z rybakiem się urwał. Silny wiatr i ogromne fale sprawiły, że jego łódź została zniesiona setki kilometrów od wybrzeża, a on sam zaczął walkę o przetrwanie. Przeżył 95 dni na oceanie Zaniepokojona rodzina od razu podjęła działania i zgłosiła zaginięcie mężczyzny. Mimo podjętych działań peruwiańskie służby nie były w stanie odnaleźć jego łodzi na rozległych wodach oceanu. Gdy wydawało się, że wszelki ślad po nim zaginął, ekwadorski patrol po blisko 100 dniach dostrzegł na horyzoncie dryfującą jednostkę. Jak się później okazało, na jej pokładzie znajdował się poszukiwany Maximo Napa Castro. Był wycieńczony, odwodniony i skrajnie osłabiony. – Nie chciałem umierać – mówił w rozmowie z agencją Reutera. Tuż po powrocie na ląd doświadczony rybak opowiedział dziennikarzom, jak bez zapasów i pomocy z zewnątrz musiał walczyć o przetrwanie. – Jadłem karaluchy, ptaki. Ostatnią rzeczą, jaką jadłem, były żółwie – zdradził. Napa wyznał, że przez ostatnie dwa tygodnie nie miał nic do jedzenia i przeżył wyłącznie dzięki wodzie deszczowej. Przetrwanie tak trudnej próby uznaje za cud. – Jestem wdzięczny Bogu za to, że dał mi drugą szansę – powiedział, dodając, że myśli o rodzinie dodawały mu sił w najtrudniejszych momentach. Po akcji ratunkowej Peruwiańczyk trafił na obserwację do szpitala w Paita. Następnie został przetransportowany do Limy, gdzie w końcu mógł spotkać się z najbliższymi. – Po 90 dniach poszukiwań odnaleziono zaginionego na morzu rybaka. Został uratowany przez ekwadorski statek „Don F” i morski statek patrolowy B.A.P. „Río Piura”, który zapewnił mu natychmiastową pomoc medyczną – czytamy w oficjal…

FABRIC-KOLAZ-32-2-dfd14e8.png
width: 900
height: 600

Oszałamiające zdjęcia słynnego wraku. Tak wygląda statek, który 107 lat spędził w arktycznych wodach
type: item
date: 2024-10-25T10:40:01.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: antarktyda
subject: ernest shackleton
subject: statek
subject: wrak statku
subject: wyprawy
description: Nowe zdjęcia i skany 3D ujawniają nieznane wcześniej szczegóły wraku Endurance. Statek słynnego sir Ernesta Shackletona został w 1915 roku zmiażdżony przez lód i zatonął w zimnym Morzu Weddella.
encoded: Spis treści: Co się stało z Endurance? Misja skazana na porażkę Nowy film dokumentalny National Geographic W 1914 roku kapitan sir Ernest Shackleton wyruszył na niezwykle odważną misję dotarcia statkiem na Antarktydę. Irlandzki odkrywca chciał dokonać pierwszej lądowej przeprawy przez zamarznięty kontynent od Morza Weddella do Morza Rossa. Na pokład 44-metrowej barkentyny Endurance zabrał 27 marynarzy, którzy mieli mu w tym pomóc. Ta przygoda od samego początku skazana była jednak na porażkę. Co się stało z Endurance? Po 6 tygodniach żeglugi, gdy żeglarze dotarli do granic Antarktydy i zamrożonego morza, statek został uwięziony przez lód. Załoga musiała opuścić pokład. Na początku kilofami i innymi ciężkimi narzędziami próbowała zerwać pokrywę lodową z kadłuba, ale bezskutecznie. Wówczas rozpoczęła się walka o przetrwanie. Wszyscy marynarze przedzierali się przez krę lodową aż do otwartego morza, ciągnąc ze sobą szalupy ratunkowe. Żeglarzom udało się po wielu dniach dotrzeć do najbliższego lądu, Wyspy Słoniowej. Sir Ernest Shackleton na niewielkiej łodzi i wraz z pięcioma marynarzami wyruszyli następnie po pomoc na Georgię Południową, która znajdowała się ok. 1200 km od obozowiska rozbitków. Dopiero w sierpniu 1916 roku Irlandczyk wrócił, niemal półtora roku zajęła mu akcja ratunkowa. Cudem wszyscy przeżyli, a Irlandczyk już wtedy został okrzyknięty legendą i bohaterem. Shackleton nazwał po latach miejsce, w którym uwięzieni zostali marynarze „najgorszą częścią najgorszego morza na świecie”. Endurance po 10 miesiącach od opuszczenia pokładu został zmiażdżony przez lód i zatonął. Misja skazana na porażkę Statek przez 107 lat pozostawał na dnie lodowatego Morza Weddella. Aż do 2022 roku, gdy ekspedycja Endurance22 organizowana przez Falklands Maritime Heritage Trust i National Geographic dotarła w miejsce, w którym utknęli żeglarze. Choć trudno w to uwierzyć, biorąc pod uwagę sławę misji Shackletona, dopiero 2 lata temu odnaleziono ten wrak. Teraz naukowcy opublikowal…

Endurance-2-33b7f0b.jpg
width: 1920
height: 1197

Zidentyfikowano pierwszą ofiarę kanibali z przeklętej ekspedycji Jamesa Franklina. Był nią kapitan HMS Erebus
type: item
date: 2024-09-30T11:21:32.000Z
creator: Magdalena Salik
subject: Historia
subject: arktyka
subject: badania naukowe
subject: dna
subject: wyprawy
description: Badania DNA pozwoliły zidentyfikować szczątki jednego z marynarzy dziewiętnastowiecznej wyprawy Jamesa Franklina. Okazał się nim kapitan jednego z dwóch statków, HMS Erebus. Jak ustalili badacze, padł on ofiarą kanibalizmu.
encoded: Spis treści: Co się zdarzyło na dalekiej północy? Co wiadomo o śmierci Fitzjamesa? Zagadka feralnej wyprawy To była jedna z najsłynniejszych wypraw eksploatacyjnych dziewiętnastego wieku. Na pewno zaś najbardziej tragiczna. W 1845 roku kapitan James Franklin poprowadził dwa okręty na poszukiwanie Przejścia Północno-Zachodniego, czyli morskiej drogi z Atlantyku na północy Pacyfik. Na pokładach HMS Erebus i HMS Terror znajdowało się 129 ludzi. Żaden z nich nigdy nie powrócił do cywilizacji. Wyprawa zakończyła się całkowitą klęską. Jej przyczyny jednak ciągle pozostają nieznane. HMS Erebus i HMS Terror były – jak na swoje czasy – doskonale wyposażone i prowadzone przez doświadczonych kapitanów. Co się stało z nimi i z ich załogami? To jedna z największych zagadek XIX wieku. Oba statki po raz ostatni widziane były późnym latem 1845 roku. Później słuch o nich zaginął. W latach pięćdziesiątych i sześćdziesiątych XIX wieku przeprowadzono w sumie prawie 40 ekspedycji, mających wyjaśnić los zaginionej wyprawy Franklina. Odnaleziono wskazówki sugerujące, że marynarzy obu statków spotkał straszny koniec. Co się zdarzyło na dalekiej północy? W najnowszym numerze czasopisma naukowego „Journal of Archaeological Science” opublikowany został artykuł, który wyjaśnia jedną z tajemnic przeklętej wyprawy. Jego autorzy, kanadyjscy naukowcy, po latach żmudnych badań genetycznych i genealogicznych zidentyfikowali jednego z członków wyprawy Franklina. Okazał się nim kapitan James Fitzjames. Fitzjames dowodził załogą HMS Erebus po śmierci Franklina, czyli od 1847 roku. Identyfikacji dokonano na podstawie DNA pozyskanego z zaledwie jednego zęba trzonowego. Porównano go z materiałem genetycznym pobranym od 25 potwierdzonych żyjących potomków i krewnych członków załogi feralnej ekspedycji. W jednym przypadku była zgodność – z DNA dalekiego kuzyna Fitzjamesa. Fitzjames stał się tym samym pierwszą zidentyfikowaną ofiarą kanibalizmu, jaki pod koniec ekspedycji szerzył się wśród marynarzy HMS Ereb…

GettyImages-1162719574-89abe09.jpg
width: 1024
height: 603

Templariusze odkryli Nowy Świat przed Kolumbem? Ta kwestia podzieliła historyków
type: item
date: 2024-08-25T06:26:04.000Z
subject: Historia
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: Edukacja
subject: krzysztof kolumb
subject: odkrycia
subject: świat
subject: wyprawy
description: Zakon rycerski, zniszczony przez Filipa Pięknego, przetrwał i odrodził się w Portugalii. To stamtąd templariusze wyruszali w zamorskie podboje. Czy odkryli cuda Nowego Świata przed Kolumbem?
encoded: W tym artykule: Templariusze w Portugalii Zakon Chrystusa Karawele templariuszy płyną na zachód Ślady obecności templariuszy w Ameryce Druga flota templariuszy Brazylia odkryta przez Zakon Chrystusa Latem 1415 roku z portu w Lizbonie wypłynęła flota złożona z około 200 okrętów. Szykowała się do potyczki z niewiernymi i korsarzami nękającymi południowe wybrzeża Portugalii. Wyprawa portugalskiej armady przeszła do historii, bo wraz z nią rozpoczęła się epoka odkryć geograficznych. Portugalczycy, jeden z najmniejszych narodów ówczesnej Europy, odegrali w niej decydującą rolę. Tamtego roku zdobyli afrykańską Ceutę, miasto handlowe nad Cieśniną Gibraltarską – i już się nie zatrzymali. W ciągu następnych stu lat ich karawele opłynęły wybrzeże Afryki, dotarły do Indii i do Japonii, a na zachodzie do Brazylii. Nowy Świat stanął przed Europą otworem, a jego odkrycie zapoczątkowało nowy etap w dziejach ludzkości. Nie bez powodu brytyjski historyk Arnold Toynbee dzielił nowożytną historię na dwa etapy. Czyli okres przed wyprawą Portugalczyka Vasco da Gamy do Indii (1497–1499) i okres, który nastąpił po niej. Templariusze w Portugalii Pod koniec XIV w. Portugalia liczyła milion mieszkańców i była spustoszona przez epidemię dżumy. A jednak w ciągu następnych 400 lat morskiej ekspansji wyekspediowała za morza milion ludzi: żeglarzy, misjonarzy, żołnierzy i kolonizatorów. Do ojczyzny wróciło zaledwie 10 proc. z nich. Jak to możliwe, że maleńkie państwo dokonało czegoś, co można porównać chyba tylko z podbojem kosmosu? Dlaczego akurat wciśnięty w zachodni skrawek Półwyspu Iberyjskiego kraj, którego granice nie zmieniły się w ciągu 700 lat, zdobył się na niezwykle kosztowny projekt przecierania morskich szlaków na obu półkulach? Czy Krzyżacy wykorzystywali religię jako parawan? Ich okrucieństwo zdecydowanie tego dowodzi Na godło wybrali krzyż, nazywali siebie rycerzami Maryi, a kojarzą się z okrucieństwem, butą i żądzą władzy. Czy religia była dla nich tylko parawanem? Czy jednak wb…

templariusze-odkryli-nowy-swiat-przed-kolumbem-ta-kwestia-podzielila-historykow-11bd009.png
width: 1200
height: 630

Znaleziono mleko w proszku zawiezione na Antarktydę przez sir Ernesta Shackletona. Przetrwało w bazie ponad 100 lat
type: item
date: 2024-03-28T17:00:08.000Z
creator: Magdalena Salik
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: antarktyda
subject: ernest shackleton
subject: podróże
subject: Wolny czas
subject: wyprawy
description: Niezwykła kapsuła czasu została odkryta na Antarktydzie. W bazie pozostałej po wyprawie sprzed ponad stulecia znaleziono puszki z mlekiem w proszku. Naukowcy przebadali je, żeby sprawdzić, czym się różni od dzisiejszego.
encoded: W tym artykule: Mleko w proszku sprzed stu lat Wyprawa Shackletona na biegun południowy Zapasy w podróży na biegun Czy mleko w proszku zmieniło się przez ostatnie sto lat? Produkty inspirowane wyprawą na Antarktydę Dwa lata temu wszyscy znowu usłyszeli o sir Erneście Shackletonie. W marcu 2022 r. odnaleziono wrak statku Endurance. Była to barkentyna, na której irlandzki odkrywca i podróżnik odbył najsławniejszą i najbardziej dramatyczną wyprawę. Po tym jak statek utknął – a następnie zatonął – na Morzu Weddella w 1915 r., Shackleton i jego ludzie przez półtora roku walczyli o życie na lodowych pustkowiach Antarktydy. Mleko w proszku sprzed stu lat Wyprawa na Endurance nie była pierwszą, jaką poprowadził Shackleton. Kilka lat wcześniej zapisał na swoim koncie dwuletnią ekspedycję na statku Nimrod. Miała ona dotrzeć na biegun południowy. I chociaż tego ambitnego celu nie udało się go zrealizować (wyprawa zatrzymała się 180 km od bieguna), przedsięwzięcie zostało uznane za naukowy i eksploatacyjny sukces. Shackleton otrzymał za nie tytuł szlachecki. Po tamtej wyprawie na Antarktydzie pozostała niewielka baza na przylądku Cape Royds, składająca się z kilku chat. Od 2002 roku opiekuje się nią organizacja Antarctic Heritage Trust. W czasie prac konserwacyjnych w bazie znaleziono różne cenne przedmioty pozostawione przez Shackletona. Takie jak whisky Mackinlay. A także puszki z mlekiem w proszku wyprodukowanym przed stuleciem. Mleko to zostało właśnie przebadane. Jak się okazało, mimo że minęło ponad sto lat, jego składniki nie różnią się bardzo od dzisiejszego. Wyprawa Shackletona na biegun południowy Mało brakowało, a kariera sir Ernesta Shackletona skończyłaby się, zanim w ogóle się zaczęła. W 1902 r. jako młodszy oficer popłynął wraz z Robertem Scottem na statku Discovery na swoją pierwszą ekspedycję antarktyczną. Niestety nie dotrwał do jej końca: w 1903 r. z powodu kłopotów ze zdrowiem został odesłany do domu. Scott uznał, że Shackleton może nie podołać dalszym trudo…

znaleziono-mleko-w-proszku-zawiezione-na-biegun-poludniowy-przez-ernesta-shackletona-przetrwalo-w-bazie-ponad-100-lat-fa1a4b1.jpg
width: 2150
height: 1847

Zaginiona kolekcja kapitana Jamesa Cooka odnaleziona. To ponad 200 niezwykłych okazów
type: item
date: 2024-03-13T10:16:30.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: ekspedycje
subject: morze
subject: muzeum
subject: ocean atlantycki
subject: ocean spokojny
subject: Wolny czas
subject: wyprawy
subject: zwierzęta
description: Sądzono, że wspaniała kolekcja unikatowych okazów muszli pozyskana przez kapitana Jamesa Cooka przepadła na zawsze. Po czterech dekadach udało się ją znaleźć. Właśnie trafiła na ekspozycję.
encoded: W tym artykule: Skarby z trzeciej wyprawy Jamesa Cooka Losy zaginionej kolekcji muszli Niezwykła Bridget Atkinson Znaczenie kolekcji Cooka Angielski kapitan James Cook (1728–1779) uznawany jest za jednego z najwybitniejszych podróżników i odkrywców nowożytności. Jego zainteresowania były bardzo szerokie. Zajmował się nie tylko odkrywaniem nowych tras morskich, ale też astronomią i przyrodą. W czasie trzeciej wyprawy dookoła świata zginął z rąk Hawajczyków. Skarby z trzeciej wyprawy Jamesa Cooka To właśnie z trzeciej, tragicznej wyprawy Cooka pochodzi zbiór bezcennych muszli, który odnaleziono po 40 latach. Ekspedycja trwała kilka lat od 1776 roku. Na jej trasie kapitan zabierał na pokład swojego statku interesujące go muszle. Głównym celem tej eskapady było jednak odnalezienie przejścia morskiego z Oceanu Spokojnego na Ocean Atlantycki. O odkryciu kolekcji poinformowała organizacja rządowa English Heritage. Od połowy marca 2024 r. muszle można obejrzeć w Chesters Roman Fort and Museum w Northumberland w północnej Anglii. Losy zaginionej kolekcji muszli Kolekcja pozyskana przez Jamesa Cooka była życiową pasją Bridget Atkinson (1732–1814). Atkinson przekazała ją swojemu wnukowi, Johnowi Claytonowi (1792–1890). Większość muszli została sprzedana wraz z posiadłością Claytonów w 1930 roku. Uchowało się 200 eksponatów, które wypożyczono Wydziałowi Zoologii Armstrong College – to obecnie Newcastle University. W latach 80. XX wieku stała się rzecz niewyobrażalna. Pozostałości kolekcji usunięto z uniwersytetu w czasie akcji sprzątania. Uważano, że zostały bezpowrotnie utracone. Po latach okazało się, że jeden z wykładowców, dr John Buchanan, uratował muszle ze śmietnika. Niedawno trafiły do English Heritage za pośrednictwem rodziny Buchananów. Teraz trafiły do Chesters Roman Fort and Museum, gdzie dołączyły do innego eksponatu z wyprawy Cooka – olbrzymiego małża. Niezwykła Bridget Atkinson – Zawsze wiedzieliśmy o kolekcji Bridget Atkinson, ale uważaliśmy, że całkowicie zagin…

zaginiona-kolekcja-kapitana-jamesa-cooka-odnaleziona-to-ponad-200-niezwyklych-okazow-1011733.jpg
width: 8205
height: 3776

Miłka Raulin o kulisach trawersu Grenlandii. Podróżniczka odpowiada na najbardziej nurtujące pytania
type: item
date: 2023-12-01T14:01:14.000Z
creator: Mateusz Łysiak
subject: Podcasty
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: arktyka
subject: grenlandia
subject: podcasty
subject: Travel
subject: wyprawy
description: W 2022 r. Miłka Raulin po raz kolejny zapisała się na kartach historii. Tym razem jako najmłodsza Polka, która ukończyła trawers Grenlandii. Jak przebiegała wyprawa, dlaczego nie każdy ją ukończył?
encoded: W tym artykule: Historyczny trawers Grenlandii Miłka Raulin w Podcaście National Geographic Traveler Miłka Raulin od lat udowadnia, że marzenia mają siłę. Podróżniczka jest najmłodszą Polką, której udało się zdobyć Koronę Ziemi i najmłodszą Polką, która ukończyła trawers w Grenlandii. Do tej pory dokonało tego niewielu ludzi na świecie. Jaka sama mówi, lubi wyzwania i niskie temperatury. Nikogo nie powinno więc dziwić, że zimą 2023 r. zdobyła w tydzień Koronę Gór Polski. Historyczny trawers Grenlandii W maju 2022 roku Miłka Raulin pokonała na nogach Grenlandię. Oczywiście nie poruszała się pieszo, a na nartach, ciągnąc za sobą ważące prawie 100 kg sanie z ekwipunkiem. To dwukrotność masy jej ciała. Do ogromnego wysiłku fizycznego (i skrajnych temperatur) Polka przygotowywała się w Polsce i w Szwecji. Właśnie w Skandynawii znalazła warunki najbardziej zbliżone do grenlandzkich. Kluczowe były nie tylko mrozy, ale też wilgotność powietrza. Wyprawa, w jakiej brała udział Miłka, była niekomercyjna. Wiązało się to ze skomplikowaną biurokracją. Podróżniczka musiała zadbać między innymi o pozwolenia na wejście na lądolód czy posiadanie broni. Po co? W razie spotkania z niedźwiedziem polarnym. Miłka Raulin w Podcaście National Geographic Traveler Trawers Grenlandii zajął jej blisko miesiąc. Ruszyła 3 maja, a więc w swoje urodziny, a metę zobaczyła 1 czerwca. Kilkutygodniowa wyprawa Miłki, wraz z przygotowaniami, została opisana w jej najnowszej książce „600 kilometrów lodową pustynią”. To pełna emocji opowieść o walce z żywiołem i własnym słabościami. Nie każdemu udało się ją wygrać. Już na samym początku wyprawy doszło do groźnej sytuacji. – Jeden z uczestników postanowił nie czekać na resztę grupy, tylko powiedział, że wyjdzie wcześniej i sprawdzi, jak wygląda droga. Wszyscy czuliśmy, że to nie jest dobry pomysł, żeby się rozdzielać już na samym początku. Taką decyzję podjęła ta osoba i po prostu wyszła. Kiedy do niej dotarliśmy, okazało się, że zadaje dziwne pytania: „jak…

NG-Podcast-Grenlandia-YouTube-v1d-5975341-e1730119934878.jpg
width: 1100
height: 721

Kolumb przypisał sobie sukces wyprawy do Nowego Świata. Pominięto dwóch ważnych członków załogi
type: item
date: 2023-10-14T11:00:41.000Z
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: Edukacja
subject: geografia
subject: krzysztof kolumb
subject: odkrywcy
subject: Onet
subject: wyprawy
description: Legendarna wyprawa Kolumba nie dopłynęłaby do Nowego Świata, gdyby nie bracia Martín i Vicente Pinzón, hiszpańscy żeglarze z Palos de la Frontera. Ale to Portugalczyk był mistrzem PR-u i zapisał się na kartach historii, a o Hiszpanach zapomniano.
encoded: W tym artykule: Zawiedzione nadzieje Święto szarlatana Przygotowania do wyprawy Łąka z wodorostów Kłotnia o prawidłową nawigację Ziemia na horyzoncie Kierunek Hiszpania Kolumb faworyzowany przez królową Izabelę 15 marca 1493 r. wreszcie ustała sztormowa pogoda i Martín Alonso Pinzón, kapitan karaweli La Pinta, pomyślał, że los się do niego uśmiechnął. Był już blisko domu. Minęło 8 miesięcy, odkąd w poszukiwaniu zachodniej drogi do Indii wypłynął z rodzinnego Palos w Hiszpanii. W tej niebezpiecznej podróży przez nieznane wody Atlantyku, do której namówił go szalony obcokrajowiec Kolumb (pokazując włoskie mapy i przekonując królewskim glejtem), Pinzónowi towarzyszył na statku La Niña młodszy brat Vicente. W październiku 1492 r. żeglarzom udało się dopłynąć do nieznanych wcześniej Europejczykom wysp. Kolumb, dowódca wyprawy, ogłosił te ziemie własnością ich królewskich mości – Izabeli Katolickiej i Ferdynanda. Żeglarze spędzili po drugiej stronie oceanu Boże Narodzenie, ale już w styczniu Kolumb zdecydował, że do dalszej eksploracji będzie potrzebował więcej ludzi i statków, dlatego zarządził powrót. Po kilku dniach żeglugi w kierunku Hiszpanii groźny sztorm rozdzielił powracające z Nowego Świata okręty. Kiedy więc pod koniec lutego 1493 r. Martín Pinzón dopływał do galisyjskiego portu Bayona, był przekonany, że tylko jemu udało się pokonać ocean. Zawiedzione nadzieje Zaraz posłał do hiszpańskich monarchów list, w którym zawiadamiał ich o odkryciu nowych ziem na zachodzie. Czuł, że ma do tego prawo. To z jego karaweli po raz pierwszy dostrzeżono stały ląd (wyspę Guanahani, dziś zaliczaną do Archipelagu Bahamów). To jemu udało się uspokoić buntownicze nastroje załogi z żaglowca Kolumba, kiedy wydawało się, że wyprawa zawróci do Hiszpanii. Wreszcie to jego żeglarskie umiejętności kilkakrotnie uchroniły całą ekspedycję przed morską katastrofą. Kapitan Pinzón zostałby więc prawdopodobnie bohaterem narodowym, a w większości hiszpańskich miast stałyby dziś pomniki ku jego cz…

krzysztof-kolumb-na-pokladzie-swojego-statku-94bf231.jpg
width: 2055
height: 1458

Paszport dla psa. Wszystko, co warto wiedzieć przed wyrobieniem dokumentu
type: item
date: 2023-03-29T12:29:23.000Z
creator: redakcja
subject: Porady
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: porady
subject: psy
subject: Travel
subject: wyprawy
description: Jak i gdzie wyrobić paszport dla psa? Jaki jest czas oczekiwania na decyzję o wydaniu dokumentu? Ile kosztuje? Na te i wiele innych pytań odpowiadamy w poniższym artykule.
encoded: W tym artykule: Czy paszport dla psa jest potrzebny? Gdzie wyrobić paszport dla psa? Ile kosztuje paszport dla psa? Wyjazd z psem za granicę Pies w wielu domach jest traktowany jak członek rodziny. Nic więc dziwnego, że coraz więcej opiekunów zabiera swoich czworonożnych przyjaciół na urlop. Jednak przed planowaniem wspólnego wyjazdu z pupilem, warto zapoznać się z obowiązującymi przepisami. Wiele krajów wymaga od podróżujących i ich zwierzaków posiadania psiego paszportu. Z dalszej części artykułu dowiesz się: jak i gdzie wyrobić paszport dla psa; jaki jest czas oczekiwania na decyzję o wydaniu dokumentu; ile kosztuje psi paszport; o czym warto pamiętać przed wyjazdem z psem za granicę. Czy paszport dla psa jest potrzebny? Paszport dla psa będzie potrzebny, jeśli chcemy podróżować z pupilem po Unii Europejskiej. Do dokumentu potwierdzającego tożsamość naszego pupila wkleja się naklejki z międzynarodowo rozpoznawanymi nazwami szczepionek i lekarstw (np. odrobaczających). Psi paszport wyróżnia niebieska okładka z unijnymi gwiazdkami, o wymiarach wynoszących 100 × 152 mm. Paszport dla psa zawiera takie informacje, jak: umiejscowienie transpondera lub tatuażu oraz datę jego wszczepienia lub naniesienia albo datę odczytu transpondera lub tatuażu, a także kod alfanumeryczny wskazywany przez transponder lub widniejący na tatuażu; imię, gatunek, rasa, płeć, umaszczenie, data urodzenia podana przez właściciela i wszelkie cechy charakterystyczne bądź wyróżniające lub znaki szczególne danego zwierzęcia domowego; imię i nazwisko oraz dane kontaktowe właściciela; imię i nazwisko, dane kontaktowe oraz podpis upoważnionego lekarza weterynarii, który wystawia lub uzupełnia dokument identyfikacyjny; podpis właściciela; informacje dotyczące szczepienia przeciwko wściekliźnie; data pobrania próbki krwi do badania poziomu przeciwciał przeciwko wściekliźnie metodą miareczkowania; informacje na temat zastosowania wszelkich profilaktycznych środków zdrowotnych w odniesieniu do chorób lub…

paszport-dla-psa-2bb1984.jpg
width: 2821
height: 2016

Pies najlepszym przyjacielem wikinga. Normanowie zabierali zwierzęta domowe na swoje wyprawy
type: item
date: 2023-02-02T12:28:57.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: anglia
subject: Edukacja
subject: konie
subject: psy
subject: skandynawia
subject: średniowiecze
subject: wikingowie
subject: wyprawy
description: Archeolodzy, którzy badali cmentarz wikingów w Anglii, odnaleźli szczątki zwierząt domowych, które wojownicy przywieźli ze Skandynawii. Badacze twierdzą, że m.in. psy towarzyszyły wikingom w pierwszych wyprawach do średniowiecznej Brytanii.
encoded: W tym artykule: Wyprawy wikingów zaczęły się już w VIII wieku Badania miały na celu sprawdzić, skąd pochodziły zwierzęta pochowane z wikingami Zwierzęta były bardzo ważne dla wikingów Co mógł zabrać ze sobą wiking na morską wyprawę w kierunku wybrzeży Brytanii? Na pewno wyposażenie bojowe, m.in. miecze, topory, hełmy i oczywiście tarcze, które były bardzo ważnym elementem uzbrojenia skandynawskich wojowników. Poza tym na statku musiały znajdować się porcje jedzenia, aby wyżywić całą załogę. Wyprawy wikingów zaczęły się już w VIII wieku Niekiedy zabierali drobne przedmioty, które przypominały o ich rodzinie i ojczyźnie. Wikingowie przemierzali przecież Morze Północne nie tylko w celach rabunkowych, ale również kolonizacyjnych. Dlatego czasem nie wracali do domów przez wiele miesięcy, a nawet lat. Najnowsze badania wykazały, że ludzie północy znajdowali miejsce na łodziach również dla swoich zwierząt domowych. Wikingowie wyprzedzili Kolumba. Co jeszcze wiemy o ich wyprawach na Zachód? W oświetlonych ogniskami salach staroskandynawscy gawędziarze snuli opowieści o pierwszych podróżach na zachód. Opowiadali o Bjarnim Herjólfssonie, który zabłądził w gęstej mgle, płyn.. Zespół naukowców z Wielkiej Brytanii i Belgii prowadził badania nad cmentarzem wikingów Heath Wood w hrabstwie Derbyshire. Znajduje się tam 59 kurhanów, które upamiętniają zmarłych wojowników ze Skandynawii. To jedyne znane miejsce pochówku w Anglii, w którym wikingowie grzebali skremowane zwłoki swoich zmarłych. Badania miały na celu sprawdzić, skąd pochodziły zwierzęta pochowane z wikingami Badacze przyznają, że pomimo kremacji, wciąż zachowały się pozostałości i fragmenty niektórych kości, m.in. udowych i czaszkowych. Badacze byli w stanie przypisać szczątki do dwóch dorosłych ludzi, jednego dziecka oraz trzech zwierząt: psa, konia i świni. Sam fakt odnalezienia zwierzęcych szczątek nie jest niczym zaskakującym. Badacze jednak postanowili sprawdzić, skąd pochodziły zwierzęta. Zespół przeprowadził szcze…

cmentarz-wikingow-b9063ea.webp
width: 970
height: 546

Wyprawy Vasco da Gamy do Indii – jak zmieniły świat?
type: item
date: 2022-12-15T09:49:09.000Z
creator: Artur Białek
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: historia
subject: indie
subject: odkrycia
subject: portugalia
subject: Travel
subject: wyprawy
description: Vasco da Gama dokonał tego, czego nie zdołali zrobić inni wielcy podróżnicy – odnalazł drogę morską do Indii. To właśnie to odkrycie okazało się jednym z najważniejszych i na zawsze zmieniło postrzeganie świata. Kim był sławny portugalski podróżnik? Jakie znaczenie miała wyprawa Vasco da Gamy? Na te i inne pytania odpowiadamy poniżej.
encoded: W tym artykule: Kim był Vasco da Gama? Jaki był cel wyprawy Vasco da Gamy? Jak wyglądała pierwsza wyprawa Vasco da Gamy do Indii? Historia kolejnych wypraw do Indii Skutki wypraw Vasco da Gamy Otaczający nas świat wzbudza naszą ciekawość od najdawniejszych czasów. Pchani chęcią poznania nieznanego, już przodkowie naszego gatunku opuścili Afrykę i zdobyli prawie wszystkie kontynenty. Wraz z rozwojem cywilizacyjnym, chęć podboju świata stawała się coraz silniejsza. Największe odkrycia geograficzne są datowane na przełom XV i XVI wieku. Ferdynand Magellan, Krzysztof Kolumb – te nazwiska znają nawet dzieci. W gronie najwybitniejszych odkrywców nie może zabraknąć także Vasco da Gamy – człowieka, który otworzył nowy okres w dziejach świata. Kim był Vasco da Gama? Vasco da Gama przyszedł na świat w 1460 lub 1469 roku w portugalskim miasteczku Sines. Syn rycerza zakonu św. Jakuba całą swoją młodość spędził w Lizbonie, gdzie wzorem swojego ojca wstąpił do zakonu rycerskiego. W młodości najprawdopodobniej studiował też matematykę i nawigację (w Evorze). To właśnie wtedy miał poznać Juana Ponce de Leona, przyszłego odkrywcę Florydy. W 1492 roku król Jan II Doskonały zlecił młodemu żeglarzowi pierwszą misję. Vasco da Gama został wysłany do Setubal i Algarve, gdzie w rewanżu za rabunki dokonane na portugalskiej flocie miał dokonać przejęcia francuskich okrętów. Powodzenie wyprawy pozwoliło mu zyskać przychylność władcy. Wkrótce miał otrzymać znacznie bardziej ambitne zadanie. Jaki był cel wyprawy Vasco da Gamy? Po śmierci Henryka Żeglarza portugalska żegluga popadła w marazm. Dopiero Jan II Doskonały, który zasiadł na tronie w 1481 roku, postanowił przywrócić te tradycje. Nowy władca chciał się uniezależnić od wpływu feudalnej szlachty, ale by to osiągnąć, musiał napełnić królewski skarbiec. Jan II zaczął rozwijać handel w Afryce Zachodniej, ale niebawem postawił sobie nowy cel. Portugalia: Co widać z balkonu Europy? Przede wszystkim ocean. Groźny, piękny i idealny dla surferów.…

wyprawy-vasco-da-gamy-do-indii-jak-zmienily-swiat-fot-kean-collection-getty-images-fd720a7.jpg
width: 1024
height: 666

Wyprawy krzyżowe – kto je organizował i jakie były ich przyczyny, przebieg i skutki?
type: item
date: 2022-12-04T10:01:11.000Z
creator: Artur Białek
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: bliski wschód
subject: chrześcijaństwo
subject: Edukacja
subject: historia
subject: średniowiecze
subject: wojna
subject: wyprawy
description: Wyprawy krzyżowe, czyli historyczna walka chrześcijan z muzułmanami o panowanie w Jerozolimie, trwały niemal 200 lat. Jakie były ich przyczyny? Kto organizował wyprawy krzyżowe? Jakie zrodziły skutki dla cywilizacji zachodniej? Na te pytania odpowiadamy poniżej.
encoded: W tym artykule: Przyczyny wypraw krzyżowych I wyprawa krzyżowa (1096–1099) II wyprawa krzyżowa (1147–1149) III wyprawa krzyżowa (1189–1192) IV wyprawa krzyżowa (1202–1204) V wyprawa krzyżowa (1217–1221) VI wyprawa krzyżowa (1248–1254) VII wyprawa krzyżowa (1270) Skutki wypraw krzyżowych Bliski Wschód od niepamiętnych czasów pozostaje miejscem niespokojnym. Trudno się temu dziwić, bo w obszarze, w którym ścierają się ze sobą dwie religie, a przy okazji – dwie cywilizacje, trudno uniknąć napięć i konfrontacji. Mówiąc o wyprawach krzyżowych, na myśli trzeba mieć 200-letni okres walk chrześcijan z muzułmanami o panowanie w Ziemi Świętej. Mimo początkowych sukcesów, tym pierwszym nie udało się trwale zachować władzy w Jerozolimie. Jednak nie można stwierdzić, że krucjaty okazały się porażką chrześcijaństwa. To prawda, nadrzędny cel nie został osiągnięty, ale korzyści, jakie Kościołowi (i nie tylko) przyniosły wyprawy zbrojne, są ewidentne. Przyczyny wypraw krzyżowych Większość historycznych konfliktów ma podłoże polityczne lub religijne. O organizacji wypraw krzyżowych zadecydowały oba wymienione czynniki. Bezpośrednimi inicjatorami tego ruchu byli następcy św. Piotra. Pierwszą krucjatę ogłosił 159. papież. Nie ulega wątpliwości, że „czynnikiem zapalnym”, który zachęcił Urbana II do organizacji wyprawy, były sukcesy hiszpańskiej rekonkwisty. W VIII w. rozpoczęły się walki zmierzające do całkowitego wyparcia muzułmanów z Półwyspu Iberyjskiego. W okresie poprzedzającym wyprawy krzyżowe, siły hiszpańskie zaczęły odnosić istotne zwycięstwa. Biskup Rzymu uznał, że hiszpański sukces uda się powtórzyć na wschodzie. Wśród przyczyn politycznych należy wymienić przede wszystkim osobistą prośbę bizantyjskiego cesarza Aleksego I Komnena o pomoc w walce z muzułmanami. Inna kwestia to zysk. Nie jest tajemnicą, że wojna napędza gospodarkę. Na walkach z muzułmanami skorzystały przede wszystkim włoskie miasta, które pobierały opłaty za transport sił chrześcijańskich do Palestyny. Sensacy…

wyprawy-krzyzowe-kto-je-organizowal-i-jakie-byly-ich-przyczyny-przebieg-i-skutki-fot-fine-art-images-heritage-images-via-getty-images-a6ef547.jpg
width: 1024
height: 728

Jak dobrać narty [PORADNIK TRAVELERA]
type: item
date: 2022-08-09T09:55:00.000Z
creator: Elżbieta Pawełek
subject: Porady
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: jazda na nartach
subject: narciarstwo
subject: porady
subject: Wolny czas
subject: wyjazd na narty
subject: wyprawy
subject: zakupy
description: Chcesz w końcu kupić własne narty, aby więcej nie korzystać z wypożyczalni? A może poprzedni model zdążył się już zestarzeć i czas na nowe narty? Sprawdź, jak dobrać narty dostosowane do osoby i stylu jazdy.
encoded: W tym artykule: Jak dobrać narty – slalomowe, gigantowe, crossowe Jak dobrać narty – allround, czyli deska dla każdego Jak dobrać wiązania Jak dobrać buty narciarskie Jak dobrać kijki i kaski Ile to kosztuje? Kiedy w 1998 roku austriacki narciarz alpejski Hermann Maier po raz pierwszy stawał na podium Pucharu Świata, nie mógł przewidzieć, że swoje masywne, czerwone narty firmy Atomic odstawi szybko do kąta. Dzięki kosmicznym technologiem nowe modele stają się coraz lżejsze, a do skrętów nie potrzeba już siły Terminatora. Rewolucja w narciarstwie zaczęła się kilkanaście lat temu, odkąd pojawiły się pierwsze carvingi. Mocno wcięte w talii, dużo krótsze od nart tradycyjnych, były początkowo wyśmiewane. Szybko jednak świat oszalał na punkcie nowych desek. Z roku na rok pojawiało się więcej jeszcze mocniej taliowanych nart, na których można niemal kręcić piruety, skakać lub rozkoszować się szusowaniem w skos stoku bez kijków. Z boku trochę przypomina to jazdę na snowboardzie, choć różnice są zasadnicze. Przede wszystkim do ślizgów mamy dwie deski, nie jedną. Mówi się, że dziś nie ma złych nart. Są tylko źle dopasowane do stylu jazdy. Kuszą najnowsze modele Salomona, Fischera, Heada, Voelkla, Dynastara, Atomica. Zdarzają się też okazje wśród modeli pozakatalogowych po przystępnych cenach. W tym gąszczu sprzętu znalezienie czegoś odpowiedniego przypomina nieraz błądzenie w gęstym lesie. Bez przewodnika ani rusz. Gdzie na narty w Polsce? Oto najlepsze stoki w Polsce! 13 najlepszych lokalizacji Polska nie jest krajem górskim, ale zimowych kurortów jest u nas pod dostatkiem. Malownicze krajobrazy i bogata, świetnie rozbudowana infrastruktura - to właśnie te dwa czynniki sprawiają, ż... Jak dobrać narty – slalomowe, gigantowe, crossowe Niektórzy dobierając narty, sugerują się tylko wzrostem, co jest częstym błędem. O ich długości powinna decydować przede wszystkim waga narciarza i umiejętności. Zbyt krótka deska będzie bardzo wywrotna, a kiedy weźmiemy zbyt długą, napocimy się…

jak-dobrac-narty-36061be.jpeg
width: 2121
height: 1414

Pete Casey po ponad 6 latach przeszedł od ujścia Amazonki do jej źródła. „Ta podróż będzie ze mną zawsze”
type: item
date: 2022-06-14T06:49:40.000Z
subject: Adventure
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: ameryka południowa
subject: rzeka amazonka
subject: Travel
subject: Wolny czas
subject: wyprawy
description: Pete Casey wykazał się ogromną siłą ducha i ciała. Jego wyprawa przez Amerykę Południową wydłużyła się o kilka lat. Jakie są dalsze plany podróżnika? O to i nie tylko spytał go Piotr Chmieliński.
encoded: W tym artykule: Pete Casey już u źródeł Amazonki Piotr Chmieliński w rozmowie z Petem Casey'em Gdzie zaczyna się Amazonka? Nevado Mismi, 5597 metrów nad poziomem morza Co dalej? Książka, a może nawet film dokumentalny Pete Casey jest dobrze znany naszym czytelnikom. Kilka lat temu Brytyjczyk postanowił spełnić marzenie z dzieciństwa i wyruszył w Andy. Łańcuch górski nie był jednak głównym celem wyjątkowej wyprawy do Ameryki Południowej. Casey wyruszył na trawers kontynentu od ujścia do źródła Amazonki. Co ważne, polegał wyłącznie na sile własnych mięśni. Pete Casey już u źródeł Amazonki Dojście do źródła największej rzeki świata zajęło mu dokładnie sześć lat, pięć miesięcy i dwanaście dni. Prawie trzy razy dłużej, niż pierwotnie zakładał. Jednak żadne utrudnienia po drodze nie odwiodły go od realizacji celu. W trakcie wyprawy borykał się między innymi z infekcjami i osłabieniem. Kilkukrotnie został też okradziony. Dodatkowym problemem była pandemia COVID-19. W Peru Brytyjczyka zastał lockdown. Podróżnik uwięziony przez koronawirusa. Jak wygląda jego codzienność w amazońskiej dżungli? Pete Casey sprzedał dom i porzucił pracę, by dokonać trawersu Ameryki Południowej trasą wyznaczoną przez Amazonkę. Próbowały go powstrzymać m.in. powodzie, kradzieże, a teraz - skuteczn... W maju 2022 roku dotarł do źródła Amazonki, do ukrytego w peruwiańskich Andach jeziorka Ticlla Cocha. Wspiął się na wulkaniczny szczyt Nevado Mismi z lodowo-śnieżną pokrywą. Potomkowie Inków uważają, że to święta góra, z której spływają pierwsze krople dające początek największej rzece świata. W wędrówce po obszarze źródłowym Amazonki podróżnikowi towarzyszyli Piotr Chmieliński i Zbigniew Bzdak. Piotr Chmieliński w rozmowie z Petem Casey'em Piotr Chmieliński: Twoja długa wędrówka powoli dobiega końca. Pamiętam, gdy na początku podróży pisałeś, że planujesz w maksymalnie trzy lata dotrzeć do miejsca, w którym właśnie jesteśmy – jeziorka Ticlla Cocha, stałego źródła Amazonki (rzeka ma również źródło sez…

pete-casey-po-ponad-6-latach-przeszedl-od-ujscia-amazonki-do-jej-zrodla-ta-podroz-bedzie-ze-mna-zawsze2-d2b32f7.jpeg
width: 960
height: 540

Miłka Raulin przeszła Grenlandię. Nie wszyscy z jej zespołu ukończyli trawers. „To był chyba najgorszy moment”
type: item
date: 2022-06-13T14:08:29.000Z
creator: Mateusz Łysiak
subject: Adventure
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: grenlandia
subject: podróże
subject: Travel
subject: Wolny czas
subject: wyprawy
description: Miłka Raulin po raz kolejny udowodniła, że jej Siła Marzeń nie ma granic. Podróżniczka dołączyła do grona zaledwie 14 Polaków, którzy ukończyli trawers Grenlandii. Jest w tym gronie trzecią i najmłodszą kobietą.
encoded: W tym artykule: Miłka Raulin – najmłodsza Polka, która przeszła Grenlandię Miłka Raulin o najtrudniejszym momencie wyprawy i łzach szczęścia Miłka Raulin była jedną z prelegentek na pierwszym po pandemii Festiwalu Podróżników National Geographic. W drugi weekend czerwca spotkaliśmy się w Kartuzach – stolicy Kaszub. Najmłodsza polska zdobywczyni Korony Ziemi dołączyła do nas prosto z kolejnej historycznej wyprawy. Pod koniec maja Miłka jako druga i najmłodsza Polka ukończyła trawers Grenlandii. Miłka Raulin – najmłodsza Polka, która przeszła Grenlandię Ostatni raz rozmawiałem z Miłką Raulin na chwilę przed jej wylotem na największą wyspę świata. Opowiedziała mi wtedy o przygotowaniach do projektu. Grenlandia szybko zweryfikowała, jak jej się to udało. – Myślę, że byłam bardzo dobrze przygotowana, a najlepsze było to, że wszystko organizowaliśmy razem jako niekomercyjny, międzynarodowy zespół. Cała ta papierologia i pozwolenia na telefon czy radio, które trzeba uzyskać od rządu Grenlandii, jest bardzo skomplikowana. Jeśli ktoś polegnie na tym etapie, to dalej może być mu jeszcze trudniej. Już to pokazuje, z jak ogromnym przedsięwzięciem ma się do czynienia – mówi Raulin. Miłka Raulin o najtrudniejszym momencie wyprawy i łzach szczęścia Biurokracja i skrajne warunki pogodowe to tylko niektóre z komplikacji, jakie czekają śmiałków pragnących przejść Grenlandię. Do tej pory udało się to tylko 14 Polakom i aż czworgu tej wiosny. Przed Miłką była Monika Amor Wilkies, a po niej Mateusz Waligóra i Łukasz Supergan. O grenlandzkim trawersie rozmawiałem z Raulin dosłownie kilka dni po jej powrocie do Polski. Mateusz Łysiak: Wiedziałaś, że łatwo nie będzie i czeka cię parę tygodni w bardzo wymagającym środowisku. Co zaskoczyło cię najbardziej? Miłka Raulin: Właściwie wszystko się sprawdziło. Najniższa odnotowana przeze mnie temperatura to minus 39 stopni Celsjusza, z kolei najsilniejszy wiatr to 86 km/godz. Przemieszczaliśmy się przy wiatrach o maksymalnej prędkości do 70 km/god…

milka-raulin-najmlodsza-polka-z-trawersem-grenlandii-na-koncie-db1a70a.jpeg
width: 1099
height: 733

Mateusz Waligóra i Łukasz Supergan przeszli Grenlandię. Znamy ich kolejne plany
type: item
date: 2022-06-08T14:45:15.000Z
creator: Mateusz Łysiak
subject: Adventure
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: grenlandia
subject: polskie wyprawy
subject: Travel
subject: Wolny czas
subject: wyprawy
description: Pod koniec kwietnia Mateusz Waligóra i Łukasz Supergan wyruszyli na Grenlandię z zamiarem przejścia największej wyspy na świecie z zachodu na wschód. 35 dni później polscy podróżnicy zakończyli wyprawę sukcesem. Tym samym dołączyli do grona 11 Polek i Polaków, którym się to udało.
encoded: W tym artykule: Mateusz Waligóra i Łukasz Supergan ukończyli trawers Grenlandii Największa wyspa na świecie z zachodu na wschód Duet od zadań specjalnych Ostatni etap wyprawy był szczególnie wymagający. Mateusz Waligóra i Łukasz Supergan przez 32 godziny szli praktycznie bez postojów. Po przejściu 60 km dotarli do fiordu na wschodnim wybrzeżu Grenlandii niedaleko osady Isortoq. Mateusz Waligóra i Łukasz Supergan ukończyli trawers Grenlandii Najpierw podróżnicy szli po pofalowanym lądolodzie. Po czasie teren obniżył się do tego stopnia, że mogli zjechać na pulkach, czyli specjalnych saniach w stronę fiordu. Kolejnym wyzwaniem było znalezienie bezpiecznej drogi nad zamarznięte morze. Przedarcie się przez labirynt strumieni i topniejących lodowisk zajęły Waligórze dwie godziny. Przez kolejne cztery panowie znosili sprzęt. Supergan przyznaje, że warunki pogodowe nie ułatwiały im drogi na ostatnich kilometrach. – Najpierw mocno wiało, więc musieliśmy przeczekać podmuchy i wyszliśmy z namiotu dopiero po południu. Szczerze mówiąc, nie wierzyłem, że uda nam się dojść do Isortoq bez przerw. Dodatkowo w plecy wiał nam mocny, zimny wiatr, który nas pchał. Schodziliśmy w nocy, choć to umowny termin, bo słońce zaszło tylko na jakieś dwie godziny. Zatokę ujrzeliśmy o świcie – mówi. Największa wyspa na świecie z zachodu na wschód Adrenalina towarzyszyła im niemal do samego końca wyprawy. – Kiedy weszliśmy na lód, przestraszyłem się, czy wytrzyma nasz ciężar. Ale pokrywa była gruba. Zmylił nas fakt, że jej wierzchnia warstwa jest pokryta śniegiem i po prostu topnieje, bo zbliża się grenlandzkie lato. Mieliśmy więc mokro w butach, ale ruszyliśmy w drogę na skraj lodu – opowiada Waligóra. Tam już czekała na nich umówiona wcześniej łódź, która zabrała ich do Isortoq. To niewielka osada, w której tradycyjnie polarnicy kończą trawers Grenlandii. Tam Mateusz Waligóra i Łukasz Supergan spędzą najbliższy tydzień, czekając na helikopter. Do Polski wrócą 16 czerwca. Wyprawa Polish Greenland …

mateusz-waligora-i-lukasz-supergan-przeszli-grenlandie-znamy-ich-kolejne-plany1-79ee53e.jpeg
width: 1280
height: 738

Wystartowała Polish Greenland Expedition. Waligóra i Supergan trawersują Grenlandię. Za nimi pierwsze problemy
type: item
date: 2022-05-12T08:28:41.000Z
creator: Mateusz Łysiak
subject: Adventure
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: grenlandia
subject: podróże
subject: Travel
subject: Wolny czas
subject: wyprawy
description: Pod koniec kwietnia polscy podróżnicy wyruszyli na Grenlandię. Trawers największej wyspy świata ma potrwać około 30 dni. Na national-geographic.pl znajdziecie relacje z wyprawy.
encoded: W tym artykule: Polish Greenland Expedition: relacja z wyprawy Polacy trawersują Grenlandię Polish Greenland Expedition Mateusz Waligóra i Łukasz Supergan to podróżnicy dobrze znani czytelnikom „National Geographic Traveler”. Pierwszy zapisał się na kartach historii, pokonując pieszo mongolską część pustyni Gobi, drugi dokonał zimowego przejścia Islandii. Tym razem połączyli siły, żeby zrealizować kolejny wyczyn. Chcą przejść na nartach z zachodu na wschód największej wyspy świata – Grenlandii. Na dystansie 600 km czekają ich trudne warunki pogodowe, w tym temperatury spadające poniżej minus 25 stopni Celsjusza i wiatry przekraczające 100 km/godz. Polish Greenland Expedition: relacja z wyprawy – Każdy z nas ma 80 kg wyposażenia, które ciągniemy na pulkach, czyli specjalnych sankach. Zabraliśmy jedzenie na 30 dni marszu na nartach, będziemy samowystarczalni – mówi Mateusz Waligóra. Eksploratorzy wyruszyli na Grenlandię pod koniec kwietnia. Za nimi już pierwsze kilometry i pierwsze problemy po drodze: szczeliny, awarie sprzętu, silny wiatr i śnieg. Na pierwszym etapie podróży Waligóra i Supergan mieli do pokonania kilkadziesiąt kilometrów lodospadu. To teren bardzo wymagający technicznie, na którym lodowe bloki i szczeliny utrudniają dynamiczne poruszanie się do przodu. Poza lądolodem podróżnicy borykali się też z innymi problemami. – Najpierw pulki przejechały mi po stopie. Obawiałem się złamania kostki. Potem Łukaszowi rozwaliły się sanie. Następnie wpadłem po udo do szczeliny. A potem zepsuł mi się w nocy zamek w śpiworze – przekazał w poniedziałkowy wieczór Mateusz Waligóra. Wcześniejsze doświadczenia w ekstremalnych warunkach pomogły i obaj są już na płaskim, powoli wchodząc coraz wyżej. W poniedziałek 9 maja przeszli 18 km, co jest ich najlepszym wynikiem od rozpoczęcia wyprawy. Topniejące lodowce Grenlandii ogromnym zagrożeniem dla człowieka. Uwalniają śmiertelnie niebezpieczną truciznę O tym, że lód na Grenlandii topnieje, wiadomo od dawna. Topnienie lodowców …

wysartowala-polish-greenland-expedition-waligora-i-supergan-trawersuja-grenlandie-za-nimi-pierwsze-problemy-5b9e032.jpeg
width: 800
height: 600

Miłka Raulin wyrusza na trawers Grenlandii. Polka może zapisać się na kartach historii
type: item
date: 2022-04-07T10:19:29.000Z
creator: Mateusz Łysiak
subject: Adventure
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: ekspedycje
subject: grenlandia
subject: Travel
subject: Wolny czas
subject: wyprawy
description: W maju Miłka Raulin przemierzy Grenlandię na nartach. Jak przygotowuje się do trawersu?
encoded: W tym artykule: Trawers Grenlandii – jedno z najtrudniejszych podróżniczych wyzwań Miłka Raulin nie przestaje spełniać marzeń Miłka Raulin – najmłodsza Polka z Koroną Ziemi – już nie raz pokazała swoją Siłę Marzeń. Przed nią kolejne, zupełnie nowe wyzwanie. Pod koniec kwietnia podróżniczka wylatuje do Grenlandii, gdzie ma zaplanowany trawers na trasie Kangerlussuaq – Isortoq. – Chodzenie na nartach to dla mnie nowość. Nigdy wcześniej tego nie robiłam. Do tego dochodzą sanie, które będę ciągnęła na sznurkach. Na szczęście szybko uczę się sportowych aktywności – mówi w rozmowie z Mateuszem Łysiakiem. Naukowcy uważają, że w końcu rozwiązali zagadkę Grenlandii. Dlaczego wikingowie opuścili tę wyspę? Pytanie o to, dlaczego wikingowie opuścili Grenlandię jest przedmiotem sporu wielu historyków. Naukowcy twierdzą, że udało im się w końcu poznać przyczynę tej nagłej decyzji sprzed setek... Trawers Grenlandii – jedno z najtrudniejszych podróżniczych wyzwań Ze względu na bardzo wymagające warunki – wysoka wilgotność względna, niskie temperatury oraz huraganowe wiatry zwane piteraq – przez blisko 30 lat trawersu Grenlandii na nartach dokonało tylko 9 osób z Polski. Miłka Raulin ma szansę zostać najmłodszą Polką w tym gronie. – Przygotowuję się do trawersu Grenlandii od 10 miesięcy, ale dopiero w grudniu uświadomiłam sobie, co mnie czeka. Pojechałam wtedy do Szwecji, gdzie zastałam warunki zbliżone do polarnych. Termometr wskazywał – 19 st. Celsjusza, ale przy silnych wiatrach temperatura odczuwalna była jeszcze niższa: - 26 st. Celsjusza. Zrozumiałam, jak trudna będzie ta wyprawa. Sztuką jest też nauczyć się chodzić tak, aby się nie spocić. Trzeba iść jednostajnie, bez przyspieszania i niepotrzebnych interwałów – tłumaczy podróżniczka. Cel jest wymagający. Międzynarodowa wyprawa planuje pokonać dystans około 600 kilometrów w 30 dni. Uczestnicy mają doświadczenie w stawianiu czoła ekstremalnym warunkom. W końcu mowa o eksploratorach, zdobywcach Everestu, Korony Ziemi, pilotach …

milka-raulin-wyrusza-na-trawers-grenlandii-polka-moze-zapisac-sie-na-kartach-historii-461b507.jpeg
width: 4000
height: 2336

Pierwsze samotne zimowe pokonanie Trasy Zakarpackiej przez Ukrainkę
type: item
date: 2022-03-27T06:34:32.000Z
creator: Magdalena Bryś
subject: Adventure
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: góry
subject: Travel
subject: trekking
subject: ukraina
subject: Wolny czas
subject: wyprawy
description: 14 lutego 2022 r. Alina Kosovska dokonała pierwszego zimowego przejścia w pojedynkę przez największą atrakcję ukraińskich Bieszczadów. Kilka dni później, ruszyła do walki o swój kraj.
encoded: W tym artykule: Trasa Zakarpacka to nowa atrakcja turystyczna Ukrainy Kim jest Alina Kosovska? Skąd pomysł na wyprawę przez Trasę Zakarpacką? Podróżniczka na wojnie 400-kilometrowy marsz przez szlak Trasy Zakarpackiej w Ukrainie Alina rozpoczęła 8 stycznia. Do celu wyprawy dotarła po 27 dniach. Wcześniejsze próby samotnego przejścia tej wymagającej trasy były już podejmowane przez innych podróżników. Wszystkie kończyły się jednak niepowodzeniami z uwagi na warunki pogodowe, problemy z kondycją fizyczną, ale również – w niektórych częściach szlaku – przez niewystarczające oznaczenia. Trasa Zakarpacka to nowa atrakcja turystyczna Ukrainy Trasa Zakarpacka to najdłuższy szlak górski w Ukrainie, znakowany kolorem czerwonym. Rozciąga się na długości 398 km od wsi Wielkie Berezne na granicy ze Słowacją, do kolejnej miejscowości Diłowe w pobliżu granicy rumuńskiej. Najbardziej wymagającym odcinkiem trasy jest szczyt Howerla (2061 m n.p.m., najwyższy szczyt Ukrainy), który znajduje się w części pasma Czarnohory. Cały długodystansowy szlak powstał w 2004 r. 6 lat później Trasę Zakarpacką oznakowała pozarządowa organizacja ukraińska z Zakarpacia „Szlaki Karpackie”. Jednym z celów podjęcia wyzwania przez Alinę Kosovską była chęć pomocy z spopularyzowaniu nowej turystycznej atrakcji Ukrainy. W swoich mediach społecznościowych Alina podkreśla, że jednym z najtrudniejszych odcinków szlaku było pasmo Czarnohory aż do masyw Marmarosy. By tam dotrzeć, należało pokonać 100-kilometrowy odcinek bez żadnego schroniska z zaopatrzeniem po drodze. Co prawda podróżniczka zabrała ze sobą odpowiednie zapasy, wiązało się to jednak z większym obciążeniem jej plecaka. Podczas wędrówki dostarczała m.in. apteczki do schronisk, które były na trasie, by inni turyści na szlaku mogli z nich w przyszłości korzystać. Kim jest Alina Kosovska? Od wielu lat Alina Kosovska pracuje dla ukraińskiej armii i zajmuje się prowadzeniem wycieczek po górach. Wspiera również inicjatywę miłośników gór zbierających śmie…

pierwsze-samotne-przejscie-trasy-zakarpackiej-73460a4.jpeg
width: 4608
height: 3072