National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2025-10-06T11:42:07.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: 350 osób ewakuowanych z Mount Everest. 200 himalaistów wciąż czeka na ratunek
items: Kanczendzonga. Krwawa góra, która zabiera życie co piątego śmiałka
items: Polacy wyznaczyli nową trasę w Himalajach. Wielki sukces naszych rodaków przyćmiła tragedia
items: Kto pierwszy zdobył Mount Everest? Nowe odkrycie wstrząsnęło himalaistami
items: Rowerem przez Himalaje. Jak przejechać przez najwyższe przełęcze świata
items: Artur Hajzer odnosił sukcesy w górach i w biznesie. Do dziś nie wiadomo, dlaczego zginął w Himalajach
items: Maciej Berbeka to wybitny polski himalaista. Jakie były jego osiągnięcia i jak zginął?
items: Kami Rita Szerpa zdobył Mount Everest po raz 27! To rekord świata
items: Jak przygotować się na 6-tysięcznik. Droga Moniki Witkowskiej na Broad Peak
items: Nirmal Purja dla National-Geographic.pl: Byli tacy, którym zależało, by w świat poszedł negatywny przekaz​​ [WYWIAD]
items: Z hałdy w Himalaje
items: Himalaje - wyprawa zakończona!
items: Himalaje - Nanga Parbat ponowanie zdobyta!
items: Himalaje - wieści spod Nanga Parbat po zdobyciu szczytu
items: Po zdobyciu szczytu Nanga Parbat – relacja Jurka Natkańskiego
items: Polacy zdobyli Nanga Parbat
items: Nanga Parbat - szczyt zdobyty!
items: Himalaje - Nanga Parbat - kolejna relacja
items: Himalaje - kolejne wieści z bazy
items: Himalaje - Nanga Parbat - następna relacja

350 osób ewakuowanych z Mount Everest. 200 himalaistów wciąż czeka na ratunek
type: item
date: 2025-10-06T11:41:44.000Z
creator: Jonasz Przybył
subject: Adventure
subject: Traveler
subject: akcja ratunkowa
subject: himalaje
subject: mount everest
subject: śnieg
subject: wyprawa w himalaje
description: Intensywne opady śniegu zaskakująco uderzyły we wschodnią ścianę Mount Everest i uwięziły ponad 500 turystów z Chin. Trwa akcja ratunkowa. Ekipa poszukuje zaginionych i sukcesywnie ściąga himalaistów ze szlaku.
encoded: Setki mieszkańców i ratowników uczestniczą w akcji oczyszczania szlaków prowadzących na Mount Everest, na których nagła śnieżyca zasypała ponad 500 himalaistów. Zwykle łagodny październik przyniósł niespodziewane opady, których nie przewidzieli nawet przewodnicy. 200 zaginionych himalaistów – akcja ratunkowa na Mount Everest Wielu turystów z Chin rozpoczęło w miniony weekend wędrówkę na najwyższy szczyt świata – Mount Everest. Zgromadzili się oni w Dolinie Karama w Tybecie, które prowadzi do wschodniej ściany góry. Czemu na wyprawę ruszyli turyści akurat z Chin? Trafili pechowo: niespodziewana śnieżyca uderzyła akurat wtedy, gdy w Państwie Środka trwa ośmiodniowy Złoty Tydzień, czyli jedno z najdłuższych świąt w Chinach. Większość osób ma wtedy wolne, a niemal wszystkie fabryki czy urzędy są zamknięte. Gwałtowne opady odcięły od świata około 550 turystów, którzy byli na różnym etapie zdobywania góry. Ratownikom udało się wydostać 350 z nich, ale 200 himalaistów wciąż znajduje się wśród śniegu. Władze informują, że ze wszystkimi udało się nawiązać kontakt. – Miałem ogromne szczęście, że udało mi się wydostać – opowiada BBC turysta, który został zaskoczony przez zamieć. Zima zaskoczyła przewodników Przewodnicy górscy byli zaskoczeni nietypowo obfitymi opadami śniegu. Październik jest popularnym miesiącem na zdobywanie Mount Everest właśnie z powodu łagodnych temperatur i bezchmurnego nieba, mimo że temperatura zaczyna już powoli spadać. Nagła zła pogoda dotknęła również inne rejony Azji. Najbliższy turystom Nepal nawiedziły ulewne deszcze i powodzie, które od piątku zabiły około 50 osób, a wiele zmusiły do ucieczki z miejsc zamieszkania. Podobne nieprzewidziane tajfuny dotknęły ostatnio Filipiny. Chociaż monsun teoretycznie zakończył się kilka tygodni temu, to nadal występują obfite i niespodziewane opady deszczu. Po tybetańskiej stronie gór zazwyczaj jest bardzo sucho, a teraz trzeba mierzyć się z wyjątkowo obfitymi opadami śniegu. To zwiększa ryzyko lawin. Ratownicy…

GettyImages-1011456046-3cedf27.jpg
width: 6645
height: 4077

Kanczendzonga. Krwawa góra, która zabiera życie co piątego śmiałka
type: item
date: 2025-03-02T10:30:59.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: góry
subject: himalaizm
subject: himalaje
subject: ośmiotysięczniki
subject: wspinaczka górska
subject: wyprawa w himalaje
subject: zdobywcy ośmiotysięczników
description: Trzecia pod względem wysokości góra Ziemi Kanczendzonga każdego roku zbiera krwawe żniwo wśród wspinaczy. Co piąty – umiera. Wśród nich była najsłynniejsza polska himalaistka, Wanda Rutkiewicz. Dlaczego Kanczendzonga jest tak niebezpieczna?
encoded: Spis treści: Z czego słynie Kanczendzonga? Ilu Polaków zdobyło Kanczendzongę? Co oznacza Kanczendzonga? Ciekawostki na temat góry Kanczendzonga Himalaje od dekad przyciągają śmiałków z całego świata. Są to najwyższe góry świata. Pewnie każdy słyszał o Mount Evereście czy K2. Zdecydowanie mniej znana jest Kanczendzonga (8586 m n.p.m). Ostatnia z gór na podium. Ze względu na swoją budowę i usytuowanie wspinaczka na nią jest bardzo trudna. „Ta góra kipi nienawiścią do każdego, kto ma czelność się na nią wspinać” – napisał Frank Smythe, członek ekspedycji z 1930 roku, której nie udało się wspiąć na ten szczyt. Z czego słynie Kanczendzonga? Kanczendzonga położona jest na pograniczu indyjsko-nepalskim. Słynie z kilku powodów: to trzecia pod względem wysokości góra świata (8586 m n.p.m.), jest wśród 10 najbardziej niebezpiecznych gór świata – pochłonęła życie ponad 60 wspinaczy (zdobyło ją więcej niż 300 osób), znajduje się w masywie przypominającym krzyż, którego ramiona rozciągają się na północ, południe, wschód i zachód, masyw góry jest bardzo odizolowany od cywilizacji, dlatego niewiele osób tutaj przybywa, chociaż trasa trekkingowa uznawana jest za jedną z najbardziej spektakularnych na świecie. Ilu Polaków zdobyło Kanczendzongę? Szczyt ten zdobyło zaledwie kilkoro Polaków. Wśród nich byli to: Krzysztof Wielicki (1986 r.), Jerzy Kukuczka (1986 r.), Piotr Pustelnik (2001 r.), Bożena Będzińska (19 maja 2003 r.), Kinga Baranowska (2009 r.), Dorota Rasińska-Samoćko (2022 r.), Bartek Ziemski (27 maja 2024 r.). Niestety, dwóch polskich himalaistów zmarło w czasie próby zdobycia Kanczendzongi. Wśród nich była Wanda Rutkiewicz w maju 1991 roku i Andrzej Czok w 1986 roku. W 2024 r. Bartek Ziemski nie tylko wszedł na szczyt, ale też z niego zjechał na nartach. Jak wspominał, warunki do szusowania były wyborne, co oznaczało jednocześnie trudne wspinanie. Szczyt ten uznawany jest za ekstremalnie trudny do zdobycia ze względu na jego dużą wysokość, wysokie przewyższenia, nieprzewi…

Kanchenjunga-70caa09.jpg
width: 1000
height: 666

Polacy wyznaczyli nową trasę w Himalajach. Wielki sukces naszych rodaków przyćmiła tragedia
type: item
date: 2024-11-07T13:36:09.000Z
creator: redakcja
subject: Adventure
subject: Traveler
subject: himalaizm
subject: himalaje
subject: nepal
subject: polski himalaizm
subject: wyprawa w himalaje
description: Polski zespół wspinaczy, w składzie Maciej Kimel, Michał Król i Mariusz Madej, dokonał niezwykłego wyczynu. Himalaistom udało się wytyczyć nową trasę na Kyajo Ri w dolinie Khumbu w Nepalu.
encoded: W tym artykule: Polska trasa w Himalajach W tle wielka tragedia Polscy wspinacze – Maciej Kimel, Michał Król i Mariusz Madej – zdobyli Kyajo Ri (6187 m n.p.m.) w Nepalu, wytyczając nową drogę o nazwie „Butterfly Effect” na północno-wschodniej ścianie tej góry. Zespół wspinał się w stylu alpejskim przez cztery dni, bez poręczowania drogi. Polska trasa w Himalajach Z relacji zamieszczonej na stronie Polskiego Himalizmu Sportowego dowiadujemy się, że przez kolejne pięć dni wspinacze poświęcili czas na aklimatyzację, dochodząc na wysokość 5600 m. Początkowy plan zakładał zejście do Machermo po zakończeniu adaptacji, ale plany pokrzyżowała pogoda. – Okno pogodowe miało trwać krótko, a zbliżające się załamanie pogody zmusiło nas do natychmiastowej decyzji o rozpoczęciu akcji górskiej – wspominają. Michał Król, Maciej Kimel i Mariusz Madej rozpoczęli wspinaczkę na północno-wschodniej, ponad kilometrowej ścianie Kyajo Ri 31 października, tuż przed godziną 6:00 rano. Od samego początku planowali działać w stylu alpejskim, czyli bez zakładania poręczówek ani użycia technik hakowych. Pierwszego dnia pokonali 500 metrów wysokości, zmagając się z wymagającymi wyciągami zarówno mikstowymi, jak i klasycznymi. – Ściana od samego początku jest dosyć pionowa. Wiedzieliśmy że jedyne miejsce biwakowe – względnie wygodne – znajduje się na wysokości około 5600 m – taki był też cel tego dnia. Po pokonaniu 15 wyciągów o godzinie 17:45 meldujemy się na półce biwakowej. Skromnej wielkości półka nie pozwala jednak na komfortowy biwak, a jedynie na kilka godzin przerywanego snu. Rano po szybkim topnieniu śniegu kontynuujemy naszą linię – opisują. I dodają: – Na początku wspinaliśmy się w słabych śniegach, by po chwili dotrzeć do ściany centralnej, która oferuje świetne wspinanie w dobrej jakościowo, pionowej skale. Pomimo znacznych trudności wspinanie idzie nam sprawnie i po pokonaniu 14 wyciągów znajdujemy się na komfortowej półce na wysokości 5900 m. Kolejny nocleg, śpimy w samych śpiworach …

Zdjecie-WhatsApp-2024-11-06-o-14.05.46d8dfb75f-8ca4ed0.jpg
width: 1600
height: 1200

Kto pierwszy zdobył Mount Everest? Nowe odkrycie wstrząsnęło himalaistami
type: item
date: 2024-10-15T10:45:41.000Z
subject: Adventure
subject: Historia
subject: Ludzie
subject: Traveler
subject: alpiniści
subject: alpinizm
subject: góry
subject: himalaizm
subject: mount everest
subject: wspinaczka
subject: wspinaczka górska
subject: wyprawa w himalaje
description: Sto lat temu Sandy Irvine wraz z George’em Mallorym zaginęli podczas wspinaczki na Mount Everest. Odkrycie dokonane właśnie przez zespół National Geographic daje wskazówki w kwestii jednej z największych nierozwiązanych zagadek wczesnej eksploracji najwyższej góry świata.
encoded: Spis treści: Analiza zagadkowego buta pod Everestem Pierwsi ludzie na szczycie świata. Tragiczna historia Irvine’a i Mallory’ego Co się stało w czasie ataku szczytowego Mallory’ego i Sandiego? Kluczem do zagadki zdobycia Everestu jest Sandy. Czy na pewno? Kim był Sandy Irvine? Przebieg wspinaczki Mallory’ego i Irvine’a i ich pośmiertne losy Kiedy go zauważyli, nie mogli się pomylić: but wystawał ze stopionego lodu. Gdy podeszli bliżej, stwierdzili, że popękana skóra była stara i zużyta, a podeszwa ponabijana i ozdobiona stalowymi gwoździami, takimi, jakie stosowano w czasie minionej epoki wspinaczki. Analiza zagadkowego buta pod Everestem We wrześniu, na szerokiej przestrzeni lodowca Central Rongbuk, poniżej północnej ściany Mount Everestu, zespół dokumentalistów National Geographic, w skład którego wchodził fotograf i reżyser Jimmy Chin, wraz z filmowcami i wspinaczami Erichem Roepke i Markiem Fisherem, zbadał but dokładniej. Wewnątrz odkryli stopę, szczątki, które natychmiast rozpoznali jako należące do Andrew Comyn Irvine’a lub Sandy’ego, jak go nazywano, który zniknął 100 lat temu wraz ze słynnym wspinaczem George’em Mallorym. – Podniosłem skarpetę – mówi Chin, opisując ten moment – a tam czerwona etykieta z wyszytym napisem A.C. IRVINE. Chin mówi, że on i jego towarzysze zgodnie rozpoznali znaczenie tego momentu. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/10/Skarpetka-nie-pozostawia-watpliwosci-co-do-jej-wlasciciela-6ccf3a3.png" width="606" height="815" alt="Skarpetka z imieniem Irvine'a została znaleziona wraz z butem i stopą, wyłaniając się z lodu lodowca Central Rongbuk" title="Skarpetka z imieniem Irvine'a została znaleziona wraz z butem i stopą, wyłaniając się z lodu lodowca Central Rongbuk." /> Pierwsi ludzie na szczycie świata. Tragiczna historia Irvine’a i Mallory’ego Irvine i Mallory byli ostatni raz widziani 8 czerwca 1924 roku, gdy próbowali zostać pierwszymi ludźmi, którzy zdobyli najwyższy szczyt świata. Pytanie, czy…

Kto-pierwszy-wszedl-na-Mount-Everest.-To-odkrycie-ukazuje-to-wydarzenie-w-nowym-swietle-c357dd3.png
width: 1200
height: 630

Rowerem przez Himalaje. Jak przejechać przez najwyższe przełęcze świata
type: item
date: 2024-09-23T11:28:28.000Z
subject: Adventure
subject: Traveler
subject: góry
subject: himalaje
subject: rowery
subject: rowery górskie
subject: wyprawa w himalaje
description: Wyprawa rowerem w Himalaje to niezapomniane przeżycie. Spełniłem marzenie i przejechałem rowerem przez najwyższe przełęcze świata.
encoded: Spis treści: Przygotowania Przełęcz Zoji La w Kaszmirze Lakdah i przełęcz Namika La Przełęcz Fatu La Przełęcz Khardong La Przełęcz Chang La Tanglang La i cztery inne przełęcze Przejechanie na rowerze drogi w indyjskim Tybecie to marzenie prawie każdego doświadczonego podróżnika rowerowego. Jest ona uznawana za jedną z najniebezpieczniejszych na świecie. Prowadzi przez przełęcze o wysokości ponad 5 tys. m. Kiedy 18 lat temu autobusem pokonałem drogę Manali-Leh, wiedziałem, że muszę tam wrócić na rowerze. Mój apetyt był jednak większy – dlatego za cel postawiłem sobie przejechanie trasy Śrinagar-Leh-Manali oraz wjechanie na słynne przełęcze Tanglang La, Khardong La i Chang La, każda o wysokości ponad 5300 m. W sumie 1300 km po najwyższych drogach świata. Przygotowania Byłem dobrze przygotowany na moją wyprawę „Kross The Himalaya”. Tygodnie intensywnych treningów i perfekcyjnie dobrany sprzęt w sakwach miały być gwarancją sukcesu wyprawy. Zanim jednak moje nogi wprawiły w ruch koła, żołądek odmówił współpracy po kolacji w ulicznym obskurnym barze. Dobrze, że zabrałem solidnie wyposażoną apteczkę. Na 434-kilometrowej drodze ze Śrinagaru w Kaszmirze do Lehu znajdują się trzy oficjalne przełęcze, z których najwyższa mierzy 4109 m n.p.m. Wiedziałem, że największym wyzwaniem na tej wyprawie będzie wysokość. Dlatego pierwsze siedem dni poświęcam na aklimatyzację. Stopniowo przyzwyczajam organizm do pracy w rozrzedzonym powietrzu. Przełęcz Zoji La w Kaszmirze Ruszam z poziomu 1600 m. Po dwóch dniach jazdy docieram do Sonamargu leżącego na wysokości 2800 m. Ta ostatnia wioska, a właściwie skupisko hoteli, przed przełęczą to popularne miejsce odpoczynku Hindusów. Widoki na pięciotysięczne himalajskie szczyty oraz lodowce są imponujące. Stąd jest już tylko 15 km do Zoji La – pierwszej przełęczy na mojej trasie, budzącej grozę wśród miejscowych, którzy nazywają ją Zozilla. Nie jest wysoka, bo mierzy sobie tylko 3530 m, ale ostatnie kilometry to wąska szutrowa półka skalna niczym …

Rowerem-przez-Himalaje-f75c1e3.jpg
width: 2119
height: 1414

Artur Hajzer odnosił sukcesy w górach i w biznesie. Do dziś nie wiadomo, dlaczego zginął w Himalajach
type: item
date: 2024-06-29T10:52:14.000Z
subject: Adventure
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: artur hajzer
subject: góry
subject: himalaizm
subject: himalaje
subject: polski himalaizm
subject: Travel
subject: wspinaczka górska
subject: wyprawa w himalaje
description: Artur Hajzer jako młodzik świat wspinaczkowy zawojował nie swoją techniką, a umiejętnościami krawieckimi, bezczelnością i determinacją. Góry to było całe jego życie. I to w nich pozostał na zawsze.
encoded: W tym artykule: Artur Hajzer, pseudonim „Słoń” Pierwsze wyprawy Artura Hajzera Duet Hajzer-Kukuczka Artur Hajzer zakłada firmę Alpinus Na ratunek Marciniakowi Powrót w góry i wypadki Polski Himalaizm Zimowy Śmierć Artura Hajzera Artur Hajzer (ur. 28.06.1962 r., zm. 07.07.2013 r.) mieszkał w Mikołowie. Himalaista, zdobywca 6 ośmiotysięczników, przedsiębiorca, mąż i ojciec dwóch synów. Jego pierwsi nauczyciele wspinaczki to Ignacy Walenty Nendza i Janusz Kubica. Najważniejsi partnerzy wspinaczkowi: Rafał Chołda, Jerzy Kukuczka, Krzysztof Wielicki, Rafał Szymczak, Marcin Kaczkan. Zdobył szczyty: Tiricz Mir (7706 m) – 1983 r., pierwsze polskie wejście (z Chołdą), Manaslu (8156 m) – 1986 r., nową drogą (z Kukuczką), Annapurna (8091 m) – 1987 r., pierwsze wejście zimowe (z Kukuczką), Sziszapangma (8027 m) – 1987 r., nową drogą (z Kukuczką), Annapurna Wschodnia (8010 m) – 1988 r., nową drogą (z Kukuczką), Dhaulagiri (8167 m) – 2008 r. (z Szymczakiem), Nanga Parbat (8126 m) – 2010 r. (z Szymczakiem), Makalu (8481 m) – 2011 r. (z Bieleckim). Artur Hajzer, pseudonim „Słoń” Artur Hajzer nie wyglądał na himalaistę, a na pewno nie na kogoś, kto bryluje we wspinaczce sportowej. Dość masywny, nieco przyciężkawy. Na pierwszy rzut oka wydawało się, że przy swoich kolegach, wyżyłowanych „szczupakach”, jest bez szans w skałach. Zresztą to swojej sylwetce zawdzięczał pseudonim „Słoń”, który towarzyszył mu do końca, chętnie używany także przez niepozbawionego autoironii właściciela. "Kukuczka był bez szans". Wywiad z Reinholdem Messnerem Najlepszy himalaista świata, pierwszy człowiek, który stanął na wszystkich ośmiotysięcznikach, farmer, polityk. Dziś muzealnik. Niezależnie od tego, co robi, musi być w tym najlepszy. W n... Był jednak też Ślązakiem o wyjątkowej ambicji, determinacji i sprycie. Te cechy pozwoliły mu szybko zostawić większość znajomych z Harcerskiego Klubu Taternickiego daleko w tyle. Tak jak podczas zawodów wspinaczkowych w Podlesicach w czasach studenckich. Tak długo c…

artur-hajzer-fot-himountain-075b23e.jpg
width: 1272
height: 715

Maciej Berbeka to wybitny polski himalaista. Jakie były jego osiągnięcia i jak zginął?
type: item
date: 2024-06-23T10:50:11.000Z
creator: Mateusz Łysiak
subject: Adventure
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: góry
subject: himalaje
subject: polski himalaizm
subject: Travel
subject: Wolny czas
subject: wyprawa w himalaje
description: Maciej Berbeka był wybitnym himalaistą, który swoją pasją do gór i niezwykłymi osiągnięciami zapisał się na zawsze w historii polskiego i światowego himalaizmu. Jego tragiczna śmierć na Broad Peak była ogromnym ciosem dla środowiska wspinaczy wysokogórskich.
encoded: W tym artykule: Kim był Maciej Berbeka? Maciej Berbeka: legenda himalaizmu Najważniejsze osiągnięcia Macieja Berbeki Jak i kiedy zginął Macieja Berbeka? Śmierć Macieja Berbeki na Broad Peak Maciej Berbeka na zawsze zapisał się w historii polskiego himalaizmu. Urodzony 17 października 1954 roku w Zakopanem, Berbeka był jednym z najbardziej utytułowanych polskich wspinaczy. Przypominamy jego najważniejsze osiągnięcia oraz tragiczną śmierć, która zainspirowała filmowców. Kim był Maciej Berbeka? Maciej Berbeka dorastał w Zakopanem, gdzie od najmłodszych lat miał kontakt z górami. Jego ojciec, Krzysztof Berbeka, również był znanym alpinistą i taternikiem, co z pewnością wpłynęło na jego zainteresowanie wspinaczką. Ojciec Macieja nie tylko zdobywał szczyty górskie, ale też szukał innych wspinaczy w trakcie akcji ratunkowych (był licencjonowanym ratownikiem górskim). Sam zmarł w młodym wieku na skutek urazów i odmrożeń doznanych podczas wypadku w trakcie zejścia z Dent d’Hérens 18 marca 1964 r. Wspinaczka górska była niejedyną pasją Macieja Berbeki. Himalaista realizował się też artystycznie jako malarz, grafik i scenograf. Jeszcze w Zakopanem w ukończył Państwowe Liceum Technik Plastycznych im. A. Kenara. Kolejnym etapem jego edukacji były studia na Wydziale Wzornictwa Przemysłowego Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie. Maciej Berbeka: legenda himalaizmu Dziś Maciej Berbeka jest jednak znany przede wszystkim z osiągnięć wysokogórskich. Zdobył pięć ośmiotysięczników. Swoje życie poświęcił najwyższym górom świata i to dosłownie. Zginął, schodząc ze szczytu Broad Peak w marcu 2013 r. Jego tragiczna śmierć była szeroko komentowana w mediach przez bliskich oraz środowisko himalaistów. Tragedia na zboczach Broad Peaku była też inspiracją dla filmowców. W 2022 r. swoją premierę na platformie Netflix miał biograficzny film „Broad Peak”. W postać Macieja Berbeki wcielił się aktor Ireneusz Czop. Mimo że obecnie wiele osób kojarzy Berbekę właśnie z jego śmiercią w Kar…

maciej-berbeka-wybitny-polski-himalaista-i-jego-osiagniecia-4f25a1d.png
width: 1200
height: 630

Kami Rita Szerpa zdobył Mount Everest po raz 27! To rekord świata
type: item
date: 2023-05-22T09:38:34.000Z
subject: Adventure
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: himalaizm
subject: himalaje
subject: Kultura
subject: mount everest
subject: nepal
subject: Społeczeństwo
subject: Szerpowie
subject: Travel
subject: wyprawa w himalaje
description: 53-letni Kami Rita Szerpa pobił ustanowiony przez siebie rekord z ubiegłego roku. 17 maja 2023 mężczyzna wszedł na Mount Everest po raz 27.
encoded: W tym artykule: Kami Rita Szerpa zdobył Mount Everest po raz 27. Kim jest? Szerpowie w Himalajach Mount Everest zdobyło do tej pory ponad 10 tysięcy himalaistów Polacy na Mount Everest W środę 17 maja Kami Rita Szerpa ustanowił kolejny rekord światowego himalaizmu. Po raz 27. zdobył Mount Everest. Zgodnie z najnowszymi pomiarami z 2021 r. najwyższa góra na świecie mierzy 8 848,86 m n.p.m. To oznacza, że „urosła” o 86 centymetrów. Według pomiarów wykonanych przez Survey of India w 1954 rok,u Góra Gór miała 8 848 m n.p.p.m. Z kolei chiński pomiar z 2005 roku wykazał, że wysokość Everestu wynosi 8844,43 m. Kami Rita Szerpa zdobył Mount Everest po raz 27. Kim jest? Kami Rita Szerpa zdobył szczyt 17 maja o 8:30 rano. Towarzyszył mu wspinacz z zagranicy. Mingwa Sherpa, prezes Seven Summit Treks, przekazał CNN, że 53-latek jest „zdrowy i w dobrej formie”. Być może gdyby nie pandemia, Kami Rita Szerpa miałby już na koncie nie 27, a 28 udanych wejść na Mount Everest. W czasie obostrzeń jedna z wypraw przewodnika musiała zostać odwołana. Kami Rita Szerpa jest przewodnikiem na Mount Everest od 1992 r. Nepalczyk po raz pierwszy zdobył ten ośmiotysięcznik 2 lata później. Dopiero w 2018 roku ustanowił rekord w liczbie wejść na Mount Everest. W wieku 48 lat został pierwszym człowiekiem na świecie, który zdobył szczyt 22 razy. Kami Rita ma również na koncie inne osiągnięcia. Oprócz Everestu wszedł na szczyt Cho-Oyu osiem razy, trzy razy na Manaslu. „Tylko” jeden raz był na Lhotse i K2. Szerpowie w Himalajach Kami Rita twierdzi, że ustanowienie takiego rekordu jest ważne nie tylko dla niego. – To nie jest tylko mój sukces ani mojej rodziny. To sukces wszystkich Szerpów i całego Nepalu – mówił. Szerpowie to nepalska grupa etniczna licząca około 150 tys. osób. Są znani ze swoich umiejętności wspinaczkowych oraz wyjątkowej siły i wytrzymałości na dużych wysokościach. To dlatego są zatrudniani do udziału w wyprawach na ośmiotysięczniki. Przez wiele lat ich obecność i zasługi były jednak…

kami-rita-szerpa-zdobyl-mount-everest-po-raz-27-to-rekord-swiata-ee48676.jpg
width: 960
height: 540

Jak przygotować się na 6-tysięcznik. Droga Moniki Witkowskiej na Broad Peak
type: item
date: 2022-05-15T08:27:23.000Z
subject: Adventure
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: broad peak
subject: himalaizm
subject: himalaje
subject: polski himalaizm
subject: Wolny czas
subject: wyprawa w himalaje
description: Broad Peak przysparza wspinaczom wiele problemów – pogoda w paśmie Karakorum jest nieprzewidywalna i zdarzają się sytuacje ekstremalne. Latem 2021 roku zdobywanie tego szczytu było dla Moniki Witkowskiej szczególnie pechowe i dramatyczne. Cudem udało jej się wyhamować upadek i 300-metrowy zjazd na wysokości 7500 m.
encoded: W tym artykule: Jak K2 zamieniło się w Broad Peak Pandemia krzyżuje plany Ostatnie chwile przed Broad Peak Czy himalaiści są zabobonni? Przedstawiamy fragment książki Moniki Witkowskiej „Broad Peak. Darowane życie" (Wyd. Słowne, 2022). Książka polskiej himalaistki nie jest jedynie opowieścią o wyprawie. Można się z niej dowiedzieć o tym, jak wygląda od podszewki wyprawowa codzienność, co się zdarzyło podczas ataku szczytowego i dlaczego zginął Mister Kim, jak swoje wyprawy wspominają Krystyna Palmowska (pierwsze w świecie wejście kobiece na Broad Peak) i Krzysztof Wielicki (rekord w szybkości zdobycia tej góry). K2 i co dalej? Najnowszy odcinek podcastu National Geographic Traveler Zjawiskowo W trzecim odcinku podcastu „Zjawiskowo” Jakub Rybski rozmawia z pisarzem, dziennikarzem i podróżnikiem Maxem Cegielskim o jego najnowszej powieści „Nazywam się Czogori”. Jak K2 zamieniło się w Broad Peak Marzyło mi się K2. Jak na razie jedyną Polką, która zdobyła K2, była Wanda Rutkiewicz. Druga góra świata zawładnęła moim umysłem wkrótce po powrocie z udanej wyprawy na Lhotse (2019 rok) i wszystko wskazywało na to, że lato 2020 roku spędzę właśnie tam. Los chciał inaczej. Trzy miesiące przed wyprawą świat zamarł w nieznanym nam wcześniej rodzaju szoku – media trąbiły o pandemii, przerażające statystyki wywoływały psychozę strachu, ale wciąż jeszcze miałam nadzieję, że to chwilowe i że po kilku tygodniach wszystko wróci do normy. Pierwszym utrudnieniem stało się zamknięcie siłowni, co oznaczało odcięcie mnie od głównej formy treningu, czyli chodzenia z plecakiem po ruchomych schodach. „Przyjeżdżaj do mnie, mieszkam w 22-piętrowym bloku” – zaproponował kumpel, Damian Rosiński, więc faktycznie ileś treningów zrobiłam właśnie na klatce schodowej jego wieżowca. Po pewnym czasie rozpoznawałam niektóre z pięter choćby po zapachach ze zsypu. Potem z kolei, gdy ogłoszono lockdown, ćwiczyłam w domu, a konkretniej – dostawałam wycisk w ramach internetowych treningów prowadzonych przez Ka…

monika-witkowska-broad-peak-6cc29f4.jpeg
width: 4624
height: 3472

Nirmal Purja dla National-Geographic.pl: Byli tacy, którym zależało, by w świat poszedł negatywny przekaz​​ [WYWIAD]
type: item
date: 2021-02-14T16:59:01.000Z
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: Współpraca reklamowa
subject: himalaje
subject: Sport
subject: szczyt k2
subject: Travel
subject: wspinaczka
subject: wyprawa w himalaje
description: - Zazwyczaj ludzie cieszyli się naszym szczęściem. Ale byli też tacy, którym strasznie zależało, by posłać w świat negatywny przekaz. Że to nie było „czyste”, bo użyliśmy tlenu… W duchu sobie tak powiedziałem: hej bracie, daj nam się cieszyć. Ludzie się cieszą, to po co im to zabierać. Nie znasz przecież szczegółów. Dlatego dopiero po dwóch dniach wrzuciłem zdjęcie samego siebie, jak wspinam się bez tlenu - mówi Nirmal Purja, który razem z zespołem Nepalczyków, jako pierwszy w historii zdobył zimą szczyt K2, w rozmowie z national-geographic.pl
encoded: Nimsdai na K-2 zimą wszedł bez tlenu i sam mocował swoje liny. Pochwalił się tym dopiero kilka dni po ogłoszeniu zespołowego sukcesu. Nie zapowiadał tego, po prostu zrobił. Bo mógł. Jak mówi w wywiadzie dla national-geographic.pl, jego organizm był wystarczająco wydajny, że nie stanowiło to ryzyka. A poza tym, jak dodaje, nie ma co robić wokół tego szumu. Rozmawiamy z nim niespełna miesiąc później. Nirmal Purja: Witaj bracie, czy dobrze mnie słyszysz? Jan Sochaczewski, national-geographic.pl: Dzień dobry Nims. Słyszałem, że jesteś w Nepalu. Odpoczywasz tam z rodziną? - Kiedy zakończyliśmy ekspedycję, zostaliśmy zaproszeni do Nepalu przez władze i uczestniczymy w wielu ceremoniach, dużo spotkań i wywiadów. Szczerze mówiąc cały czas pracuję. Miałeś okazję spotkać się z braćmi? - Na miejscu w Nepalu czekali na mnie bracia. Razem z nimi na lotnisku były tysiące osób, robiło wrażenie. POSŁUCHAJ, JAK NIRMAL POZDRAWIA FANÓW Z POLSKI Niestety muszę zacząć od smutnego pytania o trzech zaginionych na K-2, Johna Snorri, Aliego Sadparę, oraz Juana Pablo Mohra. Czy kiedykolwiek dowiemy się, co tam się stało? - Nie, nigdy nie będziemy w stanie dowiedzieć się dokładnie co się tam stało. Pełną historię poznalibyśmy tylko u źródła, od tych ludzi. Niestety nigdy się tego nie dowiemy, chyba że od nich. K-2 fascynuje, ale i zabija. Widać to po liczbie tych, którzy dotarli na szczyt i bezpiecznie zeszli oraz tych, którzy zginęli w trakcie wspinaczki. To proporcje bliskie 4 do 1. - Wydaje mi się, że wszyscy doskonale wiedzieliśmy, na co się decydowaliśmy. Wspinaczka górska na tak ekstremalnych wysokościach jest czymś na zupełnie innym, czymś na wyższym poziomie. Odwaga może pomóc osiągnąć sukces, pozwolić sięgnąć szczytu, ale też równie dobrze może cię zabić. Dlatego tak ważna, wręcz kluczowa, jest uczciwość przed sobą samym co do własnych umiejętności, gdy człowiek ocenia ryzyko. Szczególnie w strefie śmierci. Jeżeli podejmiesz złą decyzję to umrzesz. I wszyscy to wiedzą. A sama K2.. no…

nirmal-purja-d352e7f.jpeg
width: 2760
height: 2256

Z hałdy w Himalaje
type: item
date: 2012-08-06T05:00:00.000Z
creator: Julia Lachowicz
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: nepal
subject: podróże
subject: polska
subject: śląsk
subject: wyprawa w himalaje
description: Do Nepalu wyjechali jako dzieciaki. Wrócili jako dojrzali ludzie. To była ich pierwsza podróż za granicę.
encoded: JULIA LACHOWICZ: Rok temu ruszył Pan z dziećmi ze śląskich hałd w Himalaje. Po co? ADRIAN KOWALSKI: Na to pytanie odpowiem krótką historyjką. Jednym z naszych górskich przewodników podczas wyprawy był 14-letni Nepalczyk, Fura. Jego mama rok wcześniej popełniła samobójstwo. Do szkoły nie chodził, bo nie mógł. Nasze dzieciaki tak się z nim zaprzyjaźniły, że po powrocie postanowiły zebrać tysiąc dolarów, aby mógł się nauczyć języka angielskiego i mieć lepszą pracę. I to one – dzieci z najbiedniejszych rodzin – same to wymyśliły! Podróże zmieniają. Na lepsze. Kim są te „nasze dzieciaki”? Pochodzą z problematycznych środowisk. Ciężka sytuacja finansowa w domu, bezdomni rodzice, odsiadka ojca, czasem kredyt, którego nie można spłacić. Na pierwszy rzut oka – beznadzieja. Ale one mają w sobie jakiś wewnętrzny sprzeciw. Wszystkie mieszkają w ubogich dzielnicach Śląska. Dlatego nazywa je pan Czarnymi Perłami? Oczywiście jest tu nawiązanie do koloru Śląska, węglistego, czarnego. Ale nazwa pokazuje też, że do projektu wybraliśmy najbardziej uzdolnione i zdeterminowane dzieci. Dla nich ta podróż to życiowa szansa. Jak wyglądała rekrutacja? Kandydatów zgłosiło się ponad 10 razy więcej, niż było miejsc. Przez siedem miesięcy musieli chodzić na treningi wydolnościowe, uczyli się wspinaczki, pływania, gier zespołowych. Cały czas ich obserwowaliśmy. Patrzyliśmy na to, kto komu podaje rękę, jak zachowuje się w sytuacji konfliktu. Tak wybraliśmy finałową dziewiątkę, która pojechała na trzy tygodnie w Himalaje. Selekcja z zimną krwią? Niestety tak. Była na przykład dziewczynka, która spełniła wszystkie niemal warunki. Ambitna, pomocna, sumienna, sprawna. Studenci AWF w Katowicach, którzy pomagali przy projekcie, poprosili mnie, bym ją wybrał. Ale ja wiedziałem, że ona ma nerwicę i że ta wyprawa będzie wyjątkowo trudna. Dla niej czy dla pana? Dla mnie też. Czułem się odpowiedzialny za jej, za ich wszystkich życie. A do tego przecież sam pierwszy raz jechałem w tak wysokie góry, i to od r…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/4919bd4cb88a90d567229e2a3ce1f56cb3848bd7-075c3bd.jpeg
width: 640
height: 480

Himalaje - wyprawa zakończona!
type: item
date: 2010-07-09T12:07:00.000Z
creator: M. Liczbarski
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: artur hajzer
subject: polski himalaizm
subject: polski związek alpinizmu
subject: wyprawa na nanga parbat
subject: wyprawa w himalaje
description: Dnia 15 lipca przylecą do Polski Ola Dzik i Artur Hajzer - ostatni uczestnicy Unifikacyjnej Wyprawy Polskiego Związku Alpinizmu na Nanga Parbat i Gasherbrumy.
encoded: Planowali jeszcze zdobycie Gasherbrumów ale logistyczne i formalne bariery zadecydowały o zakończeniu akcji w górach. Marcin Kaczkan i Robert Szymczak wrócili do kraju 8 lipca a pozostali członkowie wyprawy 1 lipca. Wyprawa działała w trudnych warunkach, była sprawdzianem kondycji, umiejętności wspinaczkowych i odporności psychicznej. Zakończyła się sukcesem ! Pierwszy rozdział programu Polski Himalaizm Zimowy został zamknięty.

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/44dbfd22afe085a5e75d7dd4ac22527f60ea391e-5676b50.jpeg
width: 863
height: 464

Himalaje - Nanga Parbat ponowanie zdobyta!
type: item
date: 2010-07-02T07:26:00.000Z
creator: M. Liczbarski
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: marcin kaczkan
subject: nanga parbat
subject: polski himalaizm
subject: wyprawa w himalaje
subject: wyprawy w góry
subject: zdobywcy ośmiotysięczników
description: Marcin Kaczkan samotnie stanął na wierzchołku Nanga Parbat (8126 m).
encoded: Był 2 lipca, godzina 7.00 rano czasu polskiego, gdy Marcin Kaczkan uczestnik wyprawy unifikacyjnej PZA stanął na szczycie Nagiej Góry. Marcin jest doświadczonym wspinaczem. Był uczestnikiem kierowanej przez Krzysztofa Wielickiego zimowej wyprawy na K2. Jako trzeci Polak uzyskał tytuł „Śnieżnego Barsa", czyli zdobywcy wszystkich pięciu siedmiotysięczników, położonych na terenie byłego ZSRR. Teraz do kolekcji dorzucił pierwszy z czternastu ośmiotysięczników. Atak na szczyt rozpoczął się 26 czerwca. Wraz z Marcinem do góry ruszyła Aleksandra Dzik. Po trzech dniach wspinaczki zespół osiągnął obóz IV na plateau Bazin (7150 m). Szturm załamał się rankiem 30 czerwca, gdy z powodu fatalnej pogody wspinacze zgubili drogę. Na szczęście udało im się wrócić do obozu IV, gdzie podjęli ryzykowną decyzję przeczekania. Liczyli na zapowiadaną poprawę pogody. Na tej wysokości organizm praktycznie się nie regeneruje. Odpoczynek jest więc dość iluzoryczny, co mogło utrudnić nie tylko wejście ale i zejście. Gdy 1 lipca późnym wieczorem ruszyli znów w górę, z wysokości 7250 m zawróciła wyczerpana Ola Dzik. Marcin dalej szedł samotnie. Na szczęście nie wiało, niebo było gwiaździste. Z bazy wspierali go i podpowiadali mu drogę kierownik Artur Hajzer i lekarz wyprawy Robert Szymczak. Obaj już 23 czerwca stanęli na szczycie. Ten szturm na Nanga Parbat jest etapem projektu sportowego stawiającego sobie za cel wyselekcjonowanie i przygotowanie zespołu wspinaczy, którzy w najbliższych sezonach zimowych zaatakują pieć niezdobytych jeszcze zimą ośmiotysięczników (w tym drugi najwyższy szczyt świata K2 - 8611 m n.p.m.). Projekt wspierają Polski Związek Alpinizmu, Ministerstwo Sportu i Fundacja Jerzego Kukuczki. Patron medialny - Sport.pl Informacje dodatkowe Na 9 ośmiotysięczników zdobytych dotąd zimą, na ośmiu pierwsi stanęli Polacy. Dopiero w 2009 zespół włosko-kazachski Moro-Urubko przełamał - zdobywając Makalu (8463) - monopol biało-czerwonych na zimowe triumfy. Skład wyprawy kwalifikacyjnej: …

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/154ee821f766abfff8cda2c43b7b6cbee52541b3-32e1feb.jpeg
width: 350
height: 334

Himalaje - wieści spod Nanga Parbat po zdobyciu szczytu
type: item
date: 2010-06-28T06:18:15.000Z
creator: M. Liczbarski
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: artur hajzer
subject: himalaje
subject: polski himalaizm
subject: wyprawa na nanga parbat
subject: wyprawa w himalaje
subject: wyprawy w góry
description: Wczoraj po godz. 22.00 dotarło do bazy trzech wspinaczy: Artur Hajzer, Arek Grządziel i Kaziu czyli Robert Kaźmierski. Zostali przywitani sznurkami z kwiatami przygotowanymi przez nasz staff, a Artur jako summiter otrzymał dodatkowo pled patchworkowy (ma nadzieję że na zawsze), w którym wyglądał co najmniej jak prezydent Afganistanu.
encoded: Poranek, 25 czerwca 2010 r. My mieliśmy dla kolegów dużą butelkę coli i ostatnią butelkę tyskiego piwa. Załapaliśmy się też przy okazji na drugą kolację, na której serwowano przysmak specjalnie odłożony na tę okazję tj. wątróbkę z kozy - jedyne mięso, które kuchnia potrafi przyrządzić na miękko. Wprawdzie koza jeszcze rano chodziła po bazie (kura też) ale nie mamy skrupułów - instynkt samozachowawczy jest silniejszy. Koledzy wrócili mocno zmęczeni - droga powrotna dała im się we znaki - gwałtowne ocieplenie spowodowało, że kuluar przed obozem 1. i lodowiec mocno się rozszczelniły i trzeba było uważnie i ostrożnie schodzić. Od 2 dni mamy regularne opady deszczu w nocy. Dziś spodziewamy się przed południem Roberta Szymczaka i Jarka Gawrysiaka schodzących z obozu 2. Podobnie jak w obozie 3., składają namiot i zostawiają depozyt w postaci śpiworów, kuchni i jedzenia, zabierając jednocześnie depozyty zostawione przez wspinaczy - najczęściej ich rzeczy osobiste. Obozy są zachowywane dla zespołu, który zostanie i będzie jeszcze próbował atakować. Dla większości z nas dzień dzisiejszy to pakowanie, bo prawdopodobnie jutro ruszymy w dół. Musimy zatem przygotować ładunek z rzeczami, które zostaną wysłane cargo, ładunek dla tragarza na drogę powrotną do Chilas - będący jednocześnie bagażem głównym na przelot - oraz plecak na zejście. Wieczór, 25 czerwca 2010 r. Wczoraj po południu, w śnieżycy - na szczęście krótkotrwałej - do bazy dotarli Robert Szymczak i Jarek Gawrysiak. Naprzeciw im wyszli kuchcikowie z termosem z herbatą. Przy messie w bazie urządziliśmy przywitanie połączone ze strzelaniem na wiwat z Kałasznikowa. Tak naprawdę to nie wiadomo czyj jest ten karabin, prawdopodobnie policjanta, który stacjonuje u nas w kuchni już od chyba 2 tygodni, ale w jakim celu nie wiadomo. W kuchni jest stale kilku kuzynów naszego guida, co oni robią też nie wiadomo - podejrzewamy, że wyjadają nam co lepsze mięsne kąski. Dziś Ola Dzik i Marcin Kaczkan idą do obozu I (C1) i potem do góry…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/0bc07ef2448ed3a4167f56612b702087cfdf4d6e-ce5c4a5.jpeg
width: 863
height: 464

Po zdobyciu szczytu Nanga Parbat – relacja Jurka Natkańskiego
type: item
date: 2010-06-24T10:33:13.000Z
creator: M. Liczbarski
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: artur hajzer
subject: himalaje
subject: nanga parbat
subject: ośmiotysięczniki
subject: polski himalaizm
subject: wyprawa na nanga parbat
subject: wyprawa w himalaje
description: Podaję aktualną sytuację po ataku szczytowym na Nanga Parbat (8126 m), na teraz tj. 23 czerwca godz. 19 czasu pakistańskiego (godz. 16 czasu w Polsce).
encoded: Dziś na szczycie Nangi Parbat o godz. 13.20 stanęli Artur Hajzer i Robert Szymczak. Nastąpiło to po 15 godzinach wspinania, od godz. 10 wieczór poprzedniego dnia z obozu 4 (7200 m). W zespole atakującym był też Jarosław Gawrysiak, który zawrócił z wysokości 7800 m i niedawno dotarł do obozu 4, gdzie czeka na kolegów i przygotowuje picie. Jest w dobrej kondycji. Mamy z nim kontakt radiowy. Nie mamy kontaktu radiowego z Arturem i Robertem, prawdopodobnie mają uszkodzony radiotelefon. Na szczęście pogoda się poprawiła i przed chwilą kamień spadł nam z serca, bo wypatrzyliśmy ich przez lornetkę - są na wysokości ok. 7300 m. Do obozu 4 mają jescze ok. 2 godzin wspinania, a za sobą 22 godziny akcji. W obozie 3 na wys. 6900 m pozostaje Robert Kaźmierski i Arek Grządziel jako zespól zabezpieczający. Wejście kolegów na Nanga Parbat (8126 m), ze względu na wyjątkowe trudne warunki - bardzo duże ilości śniegu w ścianie, jest dużym sukcesem zarówno zdobywców jak i całego zespołu wyprawy unifikacyjnej Polskiego Związku Alpinizmu realizowanej w ramach programu Polski Himalaizm Zimowy.pl tekst: Jerzy Natkański

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/54d9ea5c471ad0cadee0fe7014800ad0c0453fba-1bcbdc1.jpeg
width: 863
height: 464

Polacy zdobyli Nanga Parbat
type: item
date: 2010-06-24T08:41:48.000Z
creator: M. Liczbarski
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: artur hajzer
subject: himalaje
subject: jerzy kukuczka
subject: polski związek alpinizmu
subject: wyprawa na nanga parbat
subject: wyprawa w himalaje
subject: zdobywcy ośmiotysięczników
description: Tak jak wczoraj informowaliśmy, w środę 23 czerwca o godzinie 13.20 czasu pakistańskiego Artur Hajzer - kierownik i Robert Szymczak - lekarz wyprawy zdobyli szczyt Nanga Parbat (8126 m). Poniższa wiadomość pochodzi z Biura Prasowego Projektu PHZ.
encoded: Doświadczeni polscy himalaiści wykorzystali pierwsze dni pogody, po totalnym załamaniu, i dzięki dobrej aklimatyzacji weszli na szczyt. To szósty ośmiotysięcznik Hajzera, i drugi po Dhaulagiri (8167 m. n.p.m.) zdobyty z Robertem Szymczakiem. Z ekipy szturmowej na Nanga Parbat musieli wycofać się Robert Kaźmierski i Jarek Gawrysiak. Młodzi wspinacze byli zbyt wyczerpani przedzieraniem się przez śnieg do kolejnych obozów. Warunki były bowiem niezwykle trudne. Wcześniej, przez kilka dni śnieg padał non stop. Jak donosił jeszcze z bazy Artur Hajzer: „Towarzyszy nam ciągły szum lawin. Łamią się maszty w bazowych namiotach”. W takich warunkach trudno wyjść z namiotu, a co dopiero prowadzić akcję w ścianie. Droga Kinshofera wymaga poręczowania, a teraz poręczówki leżą pod warstwa śniegu. Efektem mocnego opadu była też potężna lawina z grani Mazeno. Jej podmuch zmiótł bazę Polaków pod Nanga Parbat. Zniszczona została mesa, kuchnia, namiot satelitarny, połamane zostały maszty większości namiotów. Niektóre części wyposażenia poleciały na 300 metrów od bazy. Podobne zniszczenia były w położonych w pobliżu obozach wyprawy włosko-polskiej Simone La Terra - Paweł Michalski oraz amerykanki Cleo Weidlich. Po bezpiecznym zejściu Hajzera i Szymczaka do niższych obozów, do szturmy ruszą kolejne zespoły. Celem wyprawy jest bowiem nie tylko zdobycie szczytu ale i doświadczenia w górach wysokich przez większa grupę młodych himalaistów. Atak na wierzchołek Nanga Parbat jest bowiem fragmentem wielkiego projektu sportowego stawiającego sobie za cel wyselekcjonowanie i przygotowanie zespołu wspinaczy, którzy w najbliższych sezonach zimowych zaatakują pięć niezdobytych jeszcze zimą ośmiotysięczników (w tym drugi najwyższy szczyt świata K2 - 8611 m n.p.m.). Projekt wspierają Polski Związek Alpinizmu, Ministerstwo Sportu i Fundacja Jerzego Kukuczki. Patron medialny - Sport.pl Informacje dodatkowe Na 9 ośmiotysięczników zdobytych dotąd zimą, na ośmiu pierwsi stanęli Polacy. Dopiero w 2009 zespół…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/4473aa7761c9bf336b3ae1901f411bb07ae09e98-c05bebf.jpeg
width: 863
height: 464

Nanga Parbat - szczyt zdobyty!
type: item
date: 2010-06-23T10:58:58.000Z
creator: M. Liczbarski
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: artur hajzer
subject: himalaje
subject: polski himalaizm
subject: wyprawa na nanga parbat
subject: wyprawa w himalaje
description: Dnia 23 czerwca br. dwóch członków grupy - Artur Hajzer i Robert Szymczak jako pierwsi z osób biorących udział w wyprawie zdobyli szczyt Nanga Parbat.
encoded: Atak szczytowy rozpoczęty - relacja Rafała Froni z bazy pod Nanga Parbat, z 22 czerwca Artur Hajzer z Robertem Szymczakiem, który zastąpił Kazia (Roberta Kaźmierskiego) w zespole szturmowym i Jarkiem (Gawrysiakiem) prą do góry; właśnie koło południa (22 czerwca) stawiają obóz IV na plateau na wysokości około 7200 m. Obóz ten posłuży do jutrzejszego (i późniejszych) ataków na szczyt. Pozostała część, Irek Waluga, Arek Grządziel, Marcin Kaczkan, Ola Dzik oraz Simone i Paweł Michalski z towarzyszącej wyprawy schodzą w dół do bazy. Kaziu - Robert Każmierski rzuca kotwicę w C3 jako zabezpieczenie ataku. Natomiast Piotr (Snopczyński) i Jurek (Natkański) dochodzą do obozu III. Ja (Rafał Fronia) już zdrowszy, a kiblując w bazie przeżyłem zejście lawiny z grani Mazeno. Była tak silna, że podmuch zmiótł naszą bazę. Nie mamy mesy, kuchni, namiotu satelitarnego, połamana jest większość namiotów, nas trochę pośnieżyło i poprzewracało, gdy próbowaliśmy trzymać namioty, niektóre części aż pofrunęły z 200-300 metrów. Kręciłem film, niestety kamerka poleciała, po jej odnalezieniu filmu nie odzyskałem. Skutki na zdjęciu. Wszyscy czują się dobrze. Jutro zaplanowany jest atak szczytowy dzielnej trójki. Wiadomość z 23 czerwca, godz 8.30 czasu pakistańskiego Artur Hajzer, Robert Szymczak i Jarek Gawrysiak są w kopule szczytowej, na wysokości około 7700 m. Prą dalej do góry, według nas 3 godz. do szczytu. Wiadomość z 23 czerwca, godz 11.45 czasu pakistańskiego Jarek Gawrysiak na wysokości około 7900 m rezygnuje i wraca do obozu IV. Artur Hajzer i Robert Szymczak kontynuują wspinanie (są na ok 7950 m). Artur Hajzer i Robert Szymczak, dzisiaj, to jest w środę 23 czerwca, o godz 13.30 czasu pakistańskiego weszli na szczyt Nanga Parbat (8125 m). Artur Hajzer Robert Szymczak Pozostałe zespoły wyprawy zaatakują szczyt w najbliższych dniach.

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/f9523bbdce043f474780a4b6a596ea0e39ffdae4-241c794.jpeg
width: 400
height: 399

Himalaje - Nanga Parbat - kolejna relacja
type: item
date: 2010-06-21T08:09:38.000Z
creator: M. Liczbarski
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: artur hajzer
subject: nanga parbat
subject: polski himalaizm
subject: wyprawa w himalaje
description: Zapraszamy na krótką relację z tego co dzieje się w obozie wyprawy na Nanga Parbat.
encoded: Od kilku godzin dwa zespoły: Artur Hajzer, Robert Kaźmierski i Jarek Gawrysiak oraz Robert Szymczak, Ola Dzik, Arek Grządziel, Marcin Kaczkan i Irek Waluga są już w obozie 2. Reperują zniszczone namioty i budują platformę pod trzeci namiot. Jutro rano ( w poniedziałek) wyruszą do obozu 3. W obozie 1. Piotr Snopczyński czeka na Jurka Natkańskiego, który przyjdzie pod wieczór z bazy, by w nocy ruszyć razem do obozu 2. W bazie z powodu infekcji pozostaje Rafał Fronia.

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/b9e8f91c1448a6012fb7b3c61c2729cee70a3216-1f0b598.jpeg
width: 863
height: 464

Himalaje - kolejne wieści z bazy
type: item
date: 2010-06-17T09:20:08.000Z
creator: M. Liczbarski
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: himalaizm
subject: himalaje
subject: wspinaczka
subject: wyprawa w himalaje
subject: wyprawy w góry
description: Zapraszamy do przeczytania kolejnej relacji z wyprawy na Nanga Parbat.
encoded: U nas trzeci dzień deszczu ze śniegiem, choć dziś rano było trochę słońca, by móc się suszyć i naładować akumulatory. Oczywiście na początku była wielka bitwa na śnieżki, bo w nocy spadł ciężki mokry śnieg. Parę osób zdążyło się wykąpać. Być może jutro wyjdzie pierwszy zespół do obozu I potem dalej i wyżej, aż do założenia obozu 4 na wysokości ok. 7400 m, który będzie obozem startowym do ataku na szczyt. Nie wiemy ile napadało wyżej, być może spodziewany wiatr od piątku zamieni nam ten śnieg na tzw. betony. Musimy się też liczyć z wyrywaniem poręczówek spod śniegu, co jest bardzo męczące. Robi się też mało czasu, więc być może będziemy musieli przesunąć rezerwacje powrotne kilku osobom o kilka dni... Na froncie kuchennym wyraźna poprawa: na lunch było dużo frytek - prawdopodobnie duże ziemniaki przyniosła obsługa Amerykanki - są z tej samej agencji, która obsługuje nas. Doniesiono też z dołu specjalnie zamówione świeże mango i limonki do herbaty. Tak więc full wypas - aż drżymy z niepokoju co nas czeka na kolację. Póki co, zapowiedziała się z wizytą Amerykanka, więc szykujemy mała przekąskę w postaci polskiej kiełbasy suchej i chrzanu. Na razie jest bardzo w porządku, bo od razu zapytała o koszty udziału w poręczowaniu. Wyprawy korzystające z poręczówek innych wypraw zwyczajowo uczestniczą w kosztach zakupu lin. pozdrawiam Jurek Natkański

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/d48618cf5e62d41246308234b9677820c549c684-9918574.jpeg
width: 500
height: 375

Himalaje - Nanga Parbat - następna relacja
type: item
date: 2010-06-14T09:11:17.000Z
creator: M. Liczbarski
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: alpiniści
subject: nanga parbat
subject: polski himalaizm
subject: wyprawa w himalaje
description: Kolejne wieści z wyprawy na Nanga Parbat. Tekst pochodzi z dziennika Jurka Natkańskiego
encoded: 11.06.2010 Zespół trzech - Jurek, Jarek, Piotr rano z tzw. obozu 2,5 poręczuje w kierunku obozu 3 (c3) do 6700 m i znajduje platformę ze śladami starych namiotów tj. lodową warstwę sprasowanych namiotów grubości 1 m. Schodzą do obozu 2,5. Od południa do 19ej duży opad śniegu tworzący świeżą warstwę grubości 40 cm. Decydują o przeniesieniu namiotu do obozu 3. Po 1,5 godziny wspinaczki następuje trzygodzinne umocowywanie namiotu na platformie, co nie jest łatwe, bo namiot jest większy i częściowo wisi w powietrzu - trzeba przeprowadzić poręczówkę przez namiot, by nie wychodzić na "żywca". Nagrodą jest widok cywilizacji tj. jakiś świateł w dnie doliny - być może samochodu w Bardumal Bridge. Zespół czterech tj. Artur, Kaziu, Rafał, Jacek przemieszcza się z obozu 1 do obozu 2. 12.06.2010 Rano Jarek i Jurek poręczują ok. 250m do góry z ostatniej liny, którą mieli, i z odcinków powycinanych ze starych poręczówek, w efekcie znajdując lepsze miejsce na namiot. Jednocześnie dochodzi zespół Artura , który w nocy wyszedł z obozu 2. Czeka ich ciężka noc w 4 osoby w zawieszonym namiocie. Jurek schodzi prosto do bazy, Jarek i Piotr nocują w obozie 2. Standardowy opad śniegu w południe. 13.06.2010 Zespół czterechch ale bez Jacka, tj. Artur, Kaziu i Rafał przenosi namiot na miejsce tzw. prawdziwej trójki, tj. na 6800 m. Jacek schodzi do dwójki i razem z Piotrem i Jarkiem idą do bazy. W bazie prawdziwa wiosna - jak to miło przeżywać wiosnę dwukrotnie w ciągu roku - zazieleniły się łąki, mnóstwo nowych nieznanych kwiatów, brzęczenie owadów, nagrzane kamienie, wyraźnie cieplejsze noce - jest naprawdę cudownie. Podobno na froncie kuchennym kolejny kryzys - mimo tego, że Krasula została zarżnięta i doniesiono z dołu orzechy i suszone morele żarcie nadal jest podłe. To, że dziś w niedzielę skończyły się rano przy śniadaniu cornfleksy, to już naprawdę skandal! ;) Tak naprawdę, to i tak jest wyżerka - jeszcze wczoraj na śniadanie w tzw. obozie 3 starym mieliśmy na śniadanie małą puszkę pasz…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/6971eff5cc4081db10666d2cc1bf4dfa2f2e09bb-926a5fa.jpeg
width: 863
height: 464