Czy zwierzęta zabite na drodze mogą być etyczną alternatywą dla gatunków laboratoryjnych? Trwa dyskusja
Wypadki z udziałem zwierząt są codziennością transportu drogowego. Naukowcy sugerują, że osobniki, które zginęły tragicznie, mogą w pewnych przypadkach zastąpić próbki pobierane od zwierząt laboratoryjnych. Trwa dyskusja, czy jest to bardziej etyczne niż trzymanie żywych zwierząt w placówkach badawczych.
Rośnie zainteresowanie poszukiwaniem alternatywnych, bardziej humanitarnych metod prowadzenia badań naukowych z wykorzystaniem zwierząt. Jednym z rozważanych rozwiązań jest wykorzystanie zwierząt zabitych na drodze. Według najnowszego przeglądu ponad 300 badań takie podejście może być bardzo skuteczne – na różnych poziomach. Nie wszyscy się jednak zgadzają. Zastosowanie zwierząt zabitych na drodze w badaniach naukowych Autorzy przeglądu podkreślają, że użycie zwierząt, które tragicznie zginęły na drodze może wpisywać się w wariację zasady 3R – udoskonalnie (z ang. refinement), zastąpienie (z ang. replacement) i ograniczenie (z ang. reduction). Ma ona na celu minimalizować cierpienie zwierząt w nauce i ograniczyć testy na zwierzętach. Szczątki zwierząt mogą zastąpić próbki pobierane od żywych, hodowanych w laboratoriach istot. Przegląd 312 badań: czy to może działać? W przeglądzie naukowcy przeanalizowali setki badań opublikowanych w latach 1900–2025, w których wykorzystano szczątki zwierząt w celach innych niż monitorowanie kolizji drogowych. Badania obejmowały co najmniej 650 gatunków – najwięcej ssaków, ale również ptaki, gady, płazy i bezkręgowce. Ustalono 26 ogólnych kategorii oraz 91 szczegółowych zastosowań materiału pochodzącego od zwierząt potrąconych. Wśród nich znalazły się takie dziedziny jak anatomia, mikrobiologia, ekologia, zdrowie i edukacja weterynaryjna. Zaskakujące przypadki wykorzystania potrąconych zwierząt Niektóre badania opisywały nietypowe zastosowania. Przykładowo, w badaniach nad ewolucją użyto DNA węży potrąconych na drogach, zamiast hodować je w terrariach. W innym przypadku analiza złamań u ssaków dostarczyła danych do opracowania lepszych metod leczenia zwierząt, które przeżyły kolizje. Są również przykłady wykorzystania szczątków jako przynęty w badaniach populacyjnych innych gatunków, przy czym każdorazowo zaznaczano konieczność zachowania szacunku dla martwych zwierząt i przestrzegania zasad etycznych. Etyczne i praktyczne kwestie wynikające z wykorzystania „roadkilli” Badacze zauważają, że szczątki zwierząt mogą w wielu przypadkach dostarczyć cennych danych bez konieczności ingerencji w życie dzikich populacji czy „porywania” osobników do życia w laboratorium. Mogą też służyć jako materiał do nauczania przyszłych weterynarzy czy biologów, minimalizując potrzebę pracy z żywymi zwierzętami. Zastosowanie szczątków w nauce może być również korzystne z punktu widzenia ochrony przyrody, pozwalając na lepsze poznanie populacji dzikich zwierząt i ich interakcji ze środowiskiem. Czy powinniśmy korzystać ze szczątków zwierząt zabitych na drogach? Badacze zwracają uwagę na jakość próbek: ta może być niska ze względu na rozkład czy uszkodzenia ciała. Wymagane są także odpowiednie przystosowanie prawne i zezwolenia, a ich brak może stanowić istotną barierę. Pojawia się również ryzyko błędów próbki, ponieważ kolizje nie są zdarzeniami losowymi – określone gatunki i gorzej przystosowane osobniki mogą być bardziej narażone. Dlatego sugeruje się zbieranie materiału z różnych rodzajów dróg i przy różnych prędkościach. Ważną kwestią jest także odpowiedzialność etyczna. Naukowcy podkreślają, że wszystkie działania związane z wykorzystaniem szczątków muszą odbywać się z poszanowaniem ich godności. Czy powinniśmy więc wykorzystywać martwe zwierzęta? Może to ograniczyć cierpienie zwierząt laboratoryjnych, ale badacze wciąż się spierają. To jednak krok w dobrą stronę. Źródła: Biology Letters, Nencki Institute Nasz autor Jonasz Przybył Redaktor i dziennikarz związany wcześniej m.in. z przyrodniczą gałęzią Wydawnictwa Naukowego PWN, autor wielu tekstów publicystycznych i specjalistycznych. W National Geographic skupia się głównie na tematach dotyczących środowiska naturalnego, historycznych i kulturowych. Prywatnie muzyk: gra na perkusji i na handpanie. Interesuje go historia średniowiecza oraz socjologia, szczególnie zagadnienia dotyczące funkcjonowania społeczeństw i wyzwań, jakie stawia przed nimi XXI wiek.
Akcja ratunkowa na Bałtyku – z polskiego promu wypadł za burtę pasażer. Trwają poszukiwania
W niedzielę wieczorem z promu pasażerskiego linii Unity Line wypadł za burtę człowiek. Prom płynął z Ystad do Świnoujścia, a sam wypadek miał miejsce w pobliżu Sassnitz na wyspie Rugia. Akcja ratunkowa odbywa się w bardzo trudnych warunkach, a los pasażera pozostaje nieznany.
Nadal nieznane są losy pasażera, który w niedzielę 28 grudnia wypadł z promu Skania należącego do Unity Line. Jak podała w komunikacie przesłanym do Onet.pl rzeczniczka linii, do zdarzenia doszło na Morzu Bałtyckim w okolicach Sassnitz. Prom Skania nadesłał komunikat „Człowiek za burtą”. O wypadku poinformował naoczny świadek zdarzenia. Powiedział załodze promu, że jeden z pasażerów znalazł się w wodzie. Linia nie podaje szczegółowych informacji. Wiadomo jedynie, że pechowy pasażer jest narodowości polskiej. Akcja ratunkowa na Bałtyku „Akcję ratunkowo-poszukiwawczą koordynowała niemiecka służba ratownictwa morskiego (SAR). Do poszukiwań dołączył również prom Polonia należący do Unity Line i znajdujący się w pobliżu miejsca zdarzenia. Działania prowadzone były przez kilka godzin w trudnych warunkach pogodowych” – czytamy w komunikacie. W akcji biorą udział służby z Polski, Szwecji, Danii i Niemiec. Na Bałtyku panują trudne warunki. Wczoraj, w dniu wypadku, Instytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej informował, że nad południową częścią Bałtyku, czyli m.in. nad polskim wybrzeżem oraz w okolicy, w której doszło do wypadku, temperatura powietrza wynosiła kilka stopni powyżej 0 °C i było przeważnie słonecznie lub z lekkim zachmurzeniem. Wiał jednak wiatr północno-zachodni o sile 5–8 w skali Beauforta, co oznacza dość silny wiatr i falowanie morza. Temperatura wody w pobliżu polskiego wybrzeża osiągnęła maksymalnie 7 stopni Celsjusza. Warunki były dość trudne szczególnie dla żeglarzy i osób na morzu. Przeżywalność w zimnej wodzie Wczoraj wieczorem, o godzinie 18.21, niemiecki SAR podjął decyzję o zwolnieniu z akcji ratunkowej promów Skania i Polonia, które zgodnie z poleceniem skierowały się do portów w Ystad i Świnoujściu. „Unity Line pozostaje w kontakcie z właściwymi służbami. Na obecnym etapie nie udzielamy dodatkowych informacji" – można przeczytać w komunikacie linii. Jakie są szanse na przeżycie upadku z pokładu promu i przetrwanie w wodzie o temperaturze 7 stopni C? Niestety niezbyt duże. Według raportu Transport Canada zatytułowanego „Przeżywalność w zimnej wodzie”, już w momencie wpadnięcia do wody o temperaturze poniżej 10 stopni człowiek przeżywa szok termiczny, a w wyniku mimowolnego wdechu rośnie ryzyko zachłyśnięcia się. Po trzech minutach przebywania w wodzie o niskiej temperaturze następuje znaczna utrata sprawności. Ręce i nogi szybko tracą siłę i koordynację; pływanie i wykonywanie prostych czynności robi się bardzo trudne. Narasta hipotermia. Po około pół godzinie narasta apatia, następnie dochodzi do utraty przytomności. Ponadto istotne jest z jakiej wysokości spada człowiek do wody. Biorąc średnią wysokość 20 metrów, czyli mniej więcej tyle ile dzieli górny pokład promów i taflę wody, przez ułamek sekundy na ciało człowieka ważącego 80 kg działa przyspieszenie grawitacyjne rzędu 60-70 g. Można to porównać do zderzenia z betonową ścianą przy prędkości około 70 km/h. Źródło: Onet.pl, tc.canada.ca Nasza autorka Ewelina Zambrzycka-Kościelnicka Dziennikarka i redaktorka zajmująca się tematyką popularnonaukową. Pisze przede wszystkim o eksploracji kosmosu, astronomii i historii. Związana z Centrum Badań Kosmicznych PAN oraz magazynami portali Gazeta.pl i Wp.pl. Ambasadorka Śląskiego Festiwalu Nauki. Współautorka książek „Człowiek istota kosmiczna”, „Kosmiczne wyzwania” i „Odważ się robić wielkie rzeczy”.
Dramatyczna katastrofa lotnicza w Kenii. Nie żyją turyści z Europy
Tragedia w Kenii. Samolot pasażerski z 11 osobami na pokładzie rozbił się w hrabstwie Kwale. Nikt nie przeżył, a władze potwierdziły, że wśród ofiar są turyści: Niemcy i Węgrzy.
We wtorkowy poranek doszło do tragicznego wypadku lotniczego w Kenii. Jak poinformował Kenijski Urząd Lotnictwa Cywilnego, samolot Cessna 208B o oznaczeniu 5Y-CCA rozbił się w hrabstwie Kwale. Do katastrofy doszło o godzinie 8:30 kenijskiego czasu GMT+3, czyli 6:30 czasu polskiego. Na pokładzie znajdowało się 11 osób – piloci oraz zagraniczni turyści. Wszystkie osoby na pokładzie zginęły na miejscu Niestety, żaden z pasażerów nie przeżył. Zdjęcia i nagrania z miejsca wypadku, które obiegły sieć, pokazują całkowicie zniszczony wrak samolotu. Maszyna została doszczętnie zdewastowana, a informacje o śmierci wszystkich pasażerów i pilotów potwierdzają zarówno lokalne władze, jak i przedstawiciele Kenijskiego Urzędu Lotnictwa Cywilnego. Wydał on oficjalne oświadczenie potwierdzające rozbicie maszyny. Węgrzy i Niemcy wśród ofiar tragicznego lotu To tragedia społeczności międzynarodowej: oprócz pilotów na pokładzie znajdowali się turyści. Komisarz hrabstwa Kwale, Stephen Orinde, przekazał, że pochodzili oni z Niemiec i Węgier. Péter Szijjártó, minister spraw zagranicznych Węgier potwierdził, że w katastrofie zginęło ośmiu obywateli tego kraju, którzy wybrali się na wakacje w malowniczym miejscu. Skąd i dokąd leciał samolot? Samolot wystartował z miejscowości Diani i zmierzał do Kichwa Tembo – obie miejscowości to znane kenijskie kurorty wypoczynkowe popularne wśród turystów z całego świata. Podczas lotu uczestnicy mieli podziwiać uroki kenijskiej przyrody i miał on charakter turystyczny. Niestety, podróż zakończyła się w sposób tragiczny. Jak doszło do wypadku samolotu? Według wstępnych doniesień medialnych przyczyną wypadku samolotu mogły być złe warunki atmosferyczne. Spekuluje się, że maszyna miała rozbić się w wyniku bardzo słabej widoczności, ale śledztwo w sprawie przyczyn wypadku trwa. Do czasu jego zakończenia wszelkie przypuszczenia pozostają jedynie hipotezami. Turyści, którzy przybyli z Europy, by odpocząć i poznać urokliwe zakątki Afryki, stracili życie w sposób nagły i przerażający. Służby kontynuują działania mające na calu wyjaśnienie wszystkich okoliczności tragedii. Źródło: Kenya Civil Aviation Authority, Hungary Today Nasz autor Jonasz Przybył Redaktor i dziennikarz związany wcześniej m.in. z przyrodniczą gałęzią Wydawnictwa Naukowego PWN, autor wielu tekstów publicystycznych i specjalistycznych. W National Geographic skupia się głównie na tematach dotyczących środowiska naturalnego, historycznych i kulturowych. Prywatnie muzyk: gra na perkusji i na handpanie. Interesuje go historia średniowiecza oraz socjologia, szczególnie zagadnienia dotyczące funkcjonowania społeczeństw i wyzwań, jakie stawia przed nimi XXI wiek.
49-letni Polak utonął w Egipcie. Tragedia nad Morzem Czerwonym
Marsa Alam – popularny egipski kurort – w miniony weekend był świadkiem tragedii. Lokalne służby wyciągnęły z wody ciało 49-letniego turysty z Polski. Sprawą zajmuje się miejscowa prokuratura.
Ciało Polaka znaleziono w sobotę popołudniu w pobliżu popularnego kurortu Marsa Alam. Znajduje się on w południowo-wschodniej części Egiptu, nad Morzem Czerwonym. To niezwykle popularny kierunek wakacyjny dla turystów z naszego kraju. Tragedia w Egipcie Do wypadku doszło niedaleko hotelowej plaży. Według wstępnych informacji mężczyzna miał uczyć się pływać. Egipskie służby nie podają na razie w jakiej odległości od brzegu znajdował się Polak, ani o który dokładnie hotel chodzi. Lekarze stwierdzili, że przyczyną śmierci było uduszenie w wyniku utonięcia. Miejscowa prokuratora cały czas prowadzi jednak dochodzenie. Więcej turystów oznacza więcej wypadków Jak we wszystkich miejscach, do których zjeżdża się dużo ludzi, również w Egipcie zdarzają się tragiczne w skutkach wypadki. Polacy także biorą w nich udział, bo to popularny kierunek wakacyjny z naszego kraju. W Hurghadzie często można usłyszeć język polski, a ilość turystów przyjeżdżająca znad Wisły wzrosła w 2024 roku o niemal 50% w stosunku do roku poprzedniego. I to wszystko mimo napięć regionalnych. Dużo ludzi oznacza więcej wypadków. Pod koniec lipca w wypadku samochodowym w regionie zginęła 41-letnia kobieta i jej 7-letni syn, a w zeszłym roku dwójka Polaków brała udział w katastrofie rejsu nurkowego z Marsa Alam do Hurghady. Na co uważać w Egipcie? MSZ ostrzega W trakcie wszystkich wakacji nad wodą należy zachować ostrożność. W kurortach warto korzystać wyłącznie ze strzeżonych plaż, nie pływać po spożyciu alkoholu czy nie skakać do wód o nieznanej głębokości. Ministerstwo Spraw Zewnętrznych przekazuje dodatkowe informacje dla podróżujących do samego Egiptu. Przede wszystkim odradzane są podróże do gubernatorstwa Synaju Północnego i obszarów sąsiadujących z Libią i Sudanem. Na reszcie terytorium zaleca się szczególną ostrożność. Można spodziewać się także wzmożonych kontroli na ulicach, przy wejściach do kościołów czy muzeów. W Egipcie występuje podwyższone zagrożenie terroryzmem, a MSZ poleca wyjazdy grupowe za pośrednictwem sprawdzonych, certyfikowanych biur podróży. Źródło: Ministerstwo Spraw Zagranicznych, hurghada24.pl Nasz autor Jonasz Przybył Redaktor i dziennikarz związany wcześniej m.in. z przyrodniczą gałęzią Wydawnictwa Naukowego PWN, autor wielu tekstów publicystycznych i specjalistycznych. W National Geographic skupia się głównie na tematach dotyczących środowiska naturalnego, historycznych i kulturowych. Prywatnie muzyk: gra na perkusji i na handpanie. Interesuje go historia średniowiecza oraz socjologia, szczególnie zagadnienia dotyczące funkcjonowania społeczeństw i wyzwań, jakie stawia przed nimi XXI wiek.
Wystarczy jedna kontuzja i za wakacje zapłacisz fortunę. O tym trzeba pamiętać
Skuter w Azji, trekking w górach, nurkowanie w lazurowych wodach – brzmi jak raj? Tylko jeśli masz odpowiednią polisę. Inaczej twoje wakacje mogą skończyć się finansowym dramatem.
Spis treści: Tak unikniesz dodatkowych kosztów Jak wybrać ubezpieczenie na wyjazd? Wakacje to dla wielu z nas okazja do spróbowania nowych sportów, niekiedy ekstremalnych. Szczególną popularnością podczas zagranicznych wyjazdów cieszą się snorkeling, górskie wędrówki czy biwakowanie na łonie natury. Niewielu turystów zastanawia się jednak, czy ich ubezpieczenie turystyczne obejmuje takie aktywności. Zanim oddamy się ulubionej formie wakacyjnej zabawy w zupełnie nowym otoczeniu, dobrze jest się ubezpieczyć. O czym należy pamiętać? Tak unikniesz dodatkowych kosztów Eksperci z branży ubezpieczeniowej przypominają, że wiele popularnych sportów nie jest objętych standardowymi polisami podróżnymi. W przypadku choroby lub kontuzji może to skutkować poważnymi konsekwencjami finansowymi i zdrowotnymi. Terra Baykal, menedżer ds. marketingu w renomowanej firmie ubezpieczeniowej World Nomads, podkreśla, że nawet pozornie nieszkodliwe aktywności, takie jak trekking czy biwakowanie, mogą być wyłączone z ochrony ubezpieczeniowej, zwłaszcza jeśli odbywają się na dużych wysokościach. – Polisy mogą zawierać ograniczenia dotyczące wysokości, głębokości czy intensywności aktywności. Przykładowo, nurkowanie swobodne (freediving) czy nurkowanie z akwalungiem może być objęte ochroną tylko do określonej głębokości – tłumaczy Baykal cytowana przez serwis euronews.com. Koszty leczenia za granicą w przypadku poważnych urazów mogą sięgać tysięcy euro. Dodatkowo brak odpowiedniego ubezpieczenia może oznaczać odmowę pokrycia kosztów ewakuacji medycznej, która w trudnych terenach bywa niezbędna. – Koszty ewakuacji helikopterem w przypadku kontuzji w Andach czy Himalajach mogą być ogromne. Bez ubezpieczenia podróżnik zostaje z tymi wydatkami sam – ostrzega Baykal. Jak wybrać ubezpieczenie na wyjazd? Zdarza się, że dopiero będąc na wakacjach, spontanicznie decydujemy się na aktywność, której nie obejmuje nasza polisa. Co wtedy? W pierwszej kolejności należy sprawdzić, czy możliwe jest dokupienie lub zmiana ubezpieczenia w trakcie podróży. Już wybierając ubezpieczyciela, dobrze jest się upewnić, czy oferuje możliwość wykupienia polisy po rozpoczęciu wyjazdu. Zazwyczaj ubezpieczenie wchodzi w życie dopiero o 00:01 następnego dnia po opłaceniu składki. Niektóre, wydawałoby się „powszechne”, aktywności generują wyjątkowo dużo zgłoszeń do ubezpieczycieli. To między innymi jazda na motorze lub skuterze. Ten środek transportu jest szczególnie popularny w Azji Południowo-Wschodniej, np. w Tajlandii czy Indonezji. Zgłoszenia bardzo często dotyczą też trekkingu na dużych wysokościach, zwłaszcza w Peru i Nepalu, gdzie turyści często borykają się z chorobą wysokościową. Dla tych, którzy planują naprawdę ekstremalne przygody, jak np. skoki spadochronowe, wspinaczka lodowa czy nurkowanie jaskiniowe, niezbędna będzie rozszerzona polisa. Każda forma aktywności fizycznej może wiązać się z ryzykiem. Zanim spróbujesz czegoś nowego, sprawdź szczegółowo swoją polisę. Brak odpowiedniego ubezpieczenia może kosztować znacznie więcej niż sama zagraniczna podróż. Źródło: Euronews Nasz autor Mateusz Łysiak Dziennikarz podróżniczy, rowerzysta, górołaz. Poza szlakiem amator kuchni włoskiej, popkultury i języka hiszpańskiego.
Rdzeń demona doprowadził do śmierci 2 naukowców. Wciąż nie wiadomo, co się stało z tą śmiercionośną kulą
W historii nauki nie brak tragicznych wypadków. Za aż dwa z nich odpowiada rdzeń demona. Czyli kula z plutonu, która miała stać się jedną z amerykańskich bomb atomowych.
W tym artykule: Czym był rdzeń demona Amerykanie chcieli zrzucić kolejną bombę atomową na Tokio Pierwszy wypadek śmiertelny Drugi wypadek śmiertelny Dalsze losy „rdzenia demona” Szczególne miejsce wśród niebezpiecznych obiektów zainteresowania naukowców zajmuje pewna kula z plutonu. Stała się ich nemezis aż dwukrotnie, zyskując przydomek „rdzenia demona” lub „diabelskiego rdzenia” (demon core). Czym był rdzeń demona Rdzeń demona był wykonany ze stopu plutonu z galem. Pokryto go warstwą niklu, by zapobiec korozji plutonu. Pluton to metal, który – podobnie jak uran – ulega rozpadowi radioaktywnemu. W czasie tej reakcji jądra atomowe izotopu plutonu 239 rozpadają się na lżejsze. Uwalniają przy tym neutrony i energię. Jeśli zbierzemy w jednym miejscu wystarczająco dużo plutonu czy uranu, reakcja rozszczepienia jąder przebiega w sposób łańcuchowy. Oznacza to, że każde rozszczepienie jądra atomowego inicjuje dokładnie jedno następne rozszczepienie. Dzieje się to dzięki neutronom. Ilość metalu, przy której dochodzi do reakcji łańcuchowej to tzw. masa krytyczna. Mechanizm reakcji łańcuchowej jest podstawą działania elektrowni jądrowych i bomb atomowych. Kula nazwana potem „rdzeniem demona” miała średnicę 89 mm i masę 6,2 kg. Masę dobrano tak, by była jak najbliższa krytycznej. Do reakcji łańcuchowej można było doprowadzić, otaczając kulę materiałem odbijającym neutrony. W 1945 r. kula ta służyła fizykom z Los Alamos pracującym nad bombą plutonową do badań nad masą krytyczną. Z plutonu, z którego ją uformowano, pierwotnie miała powstać trzecia bomba przeznaczona do zrzucenia na Japonię. Amerykanie chcieli zrzucić kolejną bombę atomową na Tokio Pierwsza broń atomowa została zbudowana w ramach Projektu Manhattan. W lipcu 1945 roku Stany Zjednoczone wyprodukowały wystarczającą ilość paliwa na trzy kompletne bomby jądrowe: „Gadget” (zbudowany z plutonu), „Little Boy” (z uranu) „Fat Man” (z plutonu). Została jeszcze taka ilość plutonu, która prawie wystarczyłaby na czwartą bombę. 16 lipca „Gadget” został zdetonowany na pustyni w Nowym Meksyku w ramach testu o nazwie Trinity. 6 sierpnia „Little Boy” został zrzucony na Hiroszimę. Trzy dni później „Fat Man” eksplodował nad Nagasaki. Amerykanie nie byli pewni, czy to wystarczy, by zmusić Japonię do bezwarunkowej kapitulacji. Dlatego planowali trzeci atak atomowy. Jako cel typowane było Tokio. Do zrzucenia bomby miało dojść 19 sierpnia. Rdzeń tej bomby powstał w Los Alamos w sierpniu 1945 roku. Według niektórych relacji nosił przydomek „Rufus” lub „Dirty Gerty”. Nie trafił jednak do Japonii, ponieważ ta skapitulowała 15 sierpnia. Rdzeń pozostał w USA, gdzie miał być używany w pracach eksperymentalnych. Pierwszy wypadek śmiertelny Fizyk Harry Daghlian był pierwszą ofiarą „rdzenia demona”. Prowadził badania nad masą krytyczną i reakcją łańcuchową. Jako reflektor neutronów, odbijający wyrzucane z kuli cząstki z powrotem do jej wnętrza, używał bloczków z węglika wolframu. 21 sierpnia 1945 r. ustawiał je wokół kuli, szukając takiego ich ułożenia, by pluton był jak najbliższy wystąpienia reakcji łańcuchowej. Układanka była prawie gotowa. Nagle licznik neutronów ostrzegł, że położenie ostatniego bloczka wywoła reakcję łańcuchową. Daghlian cofnął gwałtownie rękę, upuszczając bloczek na rdzeń. Natychmiast strącił pozostałe cegiełki, by przerwać reakcję i zapobiec katastrofie. Nie miał jednak szans, żeby zrobić to odpowiednio szybko. Otrzymał śmiertelną dawkę promieniowania o wartości ponad 5 siwertów. Został zabrany do szpitala w Los Alamos pół godziny po wypadku. Szybko pojawiły się objawy choroby popromiennej. Po 25 dniach agonii Harry Daghlian zmarł. Drugi wypadek śmiertelny Mimo tej tragedii kontynuowano badania z użyciem „rdzenia demona”. W roku 1946 Amerykanie postanowili wykorzystać go do testów nuklearnych na atolu Bikini. Przygotowania prowadzono w Los Alamos. Tym razem zamiast cegiełek z wąglika wolframu rolę reflektora spełniały otaczające kulę dwie powłoki z berylu. Gdyby zetknęły się ze sobą, ruszyłaby reakcja łańcuchowa. Do odkrycia, kiedy może to nastąpić, znów miał posłużyć człowiek. Berylowe powłoki trzeba było jak najbardziej zbliżyć do siebie. Najlepszy w tym wydawał się kanadyjski fizyk Louis Slotin. Zamiast specjalnych przekładek, zapobiegających zetknięciu się powłok, używał śrubokrętu. 21 maja doszło do wypadku. Śrubokręt wyślizgnął się Slotinowi z dłoni. Górna powłoka z berylu opadła na dolną, rozpoczynając reakcję łańcuchową. Jej objawem było błękitne jarzenie się zjonizowanego powietrza wokół kuli. Slotin zerwał połowę osłony i przerwał reakcję. Jednak siebie uratować już nie zdołał. Otrzymał dawkę większą niż Daghlian, bo aż 21 siwertów. Zmarł po dziewięciu dniach. Dalsze losy „rdzenia demona” Po tym wypadku losy „rdzenia demona” są niejasne. Miał zostać przewieziony na atol Bikini na Wyspach Marshalla na serię testów nuklearnych. Jednak wypadek Slotina spowodował, że rdzeń był zbyt radioaktywny, aby można go było transportować. Obawiano się też, że podczas wybuchu bomby mógłby zachować się w sposób nieprzewidywalny. Badacz Glenn McDuff z Los Alamos uważa, że ostatecznie z rdzeń ostał przetopiony i poddany recyklingowi. Miał stać się częścią kolejnej bomby w amerykańskim arsenale – prawdopodobnie w ramach jednego z testów nuklearnych. Ale czy tak było? „Rdzeń demona” może nadal być w silosie rakietowym, łodzi podwodnej lub bunkrze magazynowym. I wciąż może być groźny. Źródła: archiwum NG, National Geographic.
Tutanchamon pierwszą znaną ofiarą wypadku komunikacyjnego. Jaki pojazd przyczynił się do jego śmierci?
Ze względu na liczne schorzenia i problemy z chodzeniem faraon Tutanchamon lubił przemieszczać się rydwanem. W jego grobowcu znaleziono sześć takich pojazdów. Jedna z przejażdżek okazała się dla młodego władcy tragiczna w skutkach.
W tym artykule: Pasjonat rydwanów i ich prędkości? Gwałtowna śmierć faraona Śmiertelne urazy faraona Kim był Tutanchamon? Tutanchamon (błędnie nazywany też Tutenchamonem) jest bezsprzecznie najbardziej znanym faraonem egipskim. Mimo że żył zaledwie kilkanaście lat, a jego dokonania na arenie politycznej były niewielkie, to złotą maskę znalezioną w jego grobowcu rozpoznają miliony ludzi na całym świecie. Od lat trwają spory na temat przyczyn zgonu młodego króla. Wszyscy badacze zgadzają się, że był lichego zdrowia. Ale co stanowiło bezpośrednią przyczynę śmierci? Pasjonat rydwanów i ich prędkości? W grobowcu Tutanchamona znajdującym się w słynnej Dolinie Królów, gdzie pochowano licznych faraonów, odkryto tysiące kosztowności i przedmiotów codziennego użytku. Wśród nich było również sześć rydwanów. Tego typu lekkie pojazdy ciągnięte przez konie były używane zarówno przez egipskie wojsko, jak i przez możnych. Badacze z Republiki Południowej Afryki – ze School of Medicine na Uniwersytecie Limpopo i z Oddziału Chirurgii Dziecięcej na Uniwersytecie w Kapsztadzie – zaproponowali nową hipotezę dotyczącą śmierci Tutanchamona. Opublikowali ją w czasopiśmie naukowym „South African Journal of Surgery”. Gwałtowna śmierć faraona Mumię faraona w ciągu ostatnich 100 lat badano wielokrotnie. Prześwietlano ją rentgenem, pobierano materiał genetyczny, patolodzy prowadzili rozliczne analizy. Tutanchamon był dzieckiem chorowitym. Badania DNA jego mumii wykazały, że cierpiał na malarię, miał płaskostopie prawej nogi i końsko-szpotawą lewą stopę. Nowy wniosek sformułowano po przeglądzie licznych badań naukowych – badacze z RPA nie wykonali żadnych dodatkowych analiz ciała władcy Egiptu. Gruntownie przestudiowali za to wiele dostępnych materiałów. Eksperci ci uważają, że król umarł gwałtowną śmiercią. Przyczyną miał być wypadek w czasie przejażdżki rydwanem. W grobowcu władcy było w sumie sześć takich pojazdów. Z pewnością niektórych z nich używano na co dzień, o czym świadczy zużycie kół. – Uważamy, że faraon Tutanchamon spadł ze swojego rydwanu w konsekwencji niedowładu lewej stopy. Podczas upadku doznał wielu obrażeń, w tym tępego urazu klatki piersiowej i złożonego złamania kości udowej – wskazują naukowcy. Śmiertelne urazy faraona Obrażenia klatki piersiowej są jedną z głównych przyczyn śmierci w urazach dziecięcych i stanowią drugi na całym świecie najczęstszy śmiertelny uraz u dzieci w wyniku wypadków komunikacyjnych. Potwierdzeniem tego ma być złożone złamanie lewej kości udowej, właśnie po stronie słabej stopy władcy. Wtedy mogło dojść do wykrwawienia lub infekcji, a w konsekwencji powikłań i śmierci w ciągu dni lub tygodni. Bezpośrednią przyczyną śmierci mógł być też uraz przedniej części klatki piersiowej – złamanie żeber i mostka oraz obrażenia serca i płuc. Po śmierci Tutanchamona te uszkodzone części ciała zostały usunięte podczas procesu mumifikacji. – Tragiczne jest to, że od prawie 40 wieków niewiele się zmieniło, a wypadki drogowe są nadal bardzo śmiertelne i dotykają zarówno biednych, jak i bogatych – konkludują naukowcy. Kto rządził Egiptem po śmierci Tutanchamona? O władzę desperacko walczyła wdowa po młodym faraonie Tutanchamon był ostatnim męskim członkiem XVIII dynastii. Objął władzę jako młody chłopiec, lecz zmarł po zaledwie po 10 latach swoich rządów. Po jego śmierci rozpoczęła się gra o t... Kim był Tutanchamon? Aż do momentu odkrycia grobowca król ten był egiptologom właściwie nieznany. Wiemy, że urodził się w Amarnie w środkowym Egipcie i żył w XIV wieku p.n.e. Jego ojcem był Echnaton – uznawany za faraona heretyka, bo nakazał kult jednego egipskiego boga Atona przedstawianego pod postacią tarczy słonecznej. Schody wiodące do jego grobowca odkrył 4 listopada 1922 roku archeolog Howard Carter. Był to 62. rozpoznany grobowiec w Dolinie Królów i jednocześnie pierwszy niemal nietknięty przez starożytnych rabusiów. Źródło: South African Journal of Surgery Nasz ekspert Szymon Zdziebłowski Dziennikarz naukowy, z wykształcenia archeolog śródziemnomorski. Przez wiele lat był związany z Serwisem Nauka w Polsce PAP. Opublikował m.in. dwa przewodniki turystyczne po Egipcie, a ostatnio – popularnonaukową książkę „Wielka Piramida. Tajemnice cudu starożytności” o największej egipskiej piramidzie.
Zaginiona łódź podwodna Titan. 7 pytań o statek, z którego nie da się wyjść
Trwa akcja ratunkowa mająca na celu uratowanie pięcioosobowej załogi łodzi podwodnej Titan. Dlaczego tak trudno ją znaleźć i ewakuować z niej ludzi?
W tym artykule: Jak działa łódź podwodna Titan? Dlaczego nie mamy wieści od załogi? Jakie warunki panują wokół wraku Titanica? Jeśli Titan jest na dnie oceanu, jak wyciągnąć z niego załogę? Czy jest szansa, że Titan już wypłynął, a my jeszcze o tym nie wiemy? Czy tym pojazdem podwodnym steruje się za pomocą kontrolera do gier wideo? Czy ktoś został wcześniej uratowany z łodzi podwodnej lub batyskafu? Podwodny pojazd Titan zaginął w pobliżu wraku Titanica na północnym Atlantyku w niedzielę. Istnieje wiele czynników, które sprawiają, że misja ratunkowa jest niezwykle trudna. W tym oddalenie obszaru od innych statków i ekstremalna głębokość. A także fakt, że pięcioosobowa załoga miała powietrze na maksymalnie 96 godzin, czyli cztery doby. Ostatnia łączność z nią miała miejsce około 100 minut po zanurzeniu. Jak działa łódź podwodna Titan? W przeciwieństwie do typowej łodzi podwodnej, która może wpływać i wypływać z portów o własnych siłach, sześciometrowy i ważący 9 tys. kg Titan przypomina batyskaf. Oznacza, że jest zależny od statku na powierzchni oceanu, który transportuje go na miejsce. Titan jest z niego opuszczany na głębokość 9 metrów na platformie. Potem używa balastu, aby zejść na 3,8 km. Cztery elektryczne silniki pomagają Titanowi poruszać się nad dnem morskim. Kiedy statek jest gotowy do powrotu, zrzuca balast i wypływa. Wtedy może zadokować na platformie, która jest następnie wciągana na statek na powierzchni. Dlaczego nie mamy wieści od załogi? Szczególna fizyka wody i ekstremalne głębokości w tym obszarze oznaczają, że technologie, których używamy na lądzie, a nawet w kosmosie – takie jak łączność satelitarna i GPS – nie działają w głębinach. Titan komunikuje się ze swoim statkiem pomocniczym za pomocą systemów akustycznych, które wysyłają impulsy dźwiękowe, aby przekazać jego lokalizację. Bardzo ograniczone wysyłanie SMS-ów z Titana do statku na powierzchni jest możliwe za pośrednictwem swego rodzaju „modemu akustycznego”. Ale działa to tylko wtedy, gdy łódź podwodna znajduje się w zasięgu owego modemu. Nie działa natomiast, jeśli Titan nie jest w prawidłowym ustawieniu lub zaplątał się w coś na dnie. Jakie warunki panują wokół wraku Titanica? Wrak Titanica leży na głębokości około 3,8 km. Jest tam: bardzo ciemno – światło słoneczne w wodzie oceanu zwykle całkowicie zanika na głębokości ok. 900 metrów; niewiarygodnie zimno – temperatury na dnie o tej porze roku mogą oscylować wokół 2 st. C, co wymaga ogrzewania kabiny; ekstremalne ciśnienie – prawie 400 razy większe niż to, jakiego doświadczają ludzie na poziomie morza. Jeśli Titan jest na dnie oceanu, jak wyciągnąć z niego załogę? Po pierwsze, potrzebny jest do tego statek, który może podróżować do ekstremalnych głębin wokół Titanica. Takich pojazdów na świecie jest bardzo mało. Nawet gdyby istniała łódź podwodna zdolna do podróży w ten obszar, nie byłoby możliwości ewakuowania pasażerów z Titana pod wodą. Ta łódź podwodna nie ma żadnego włazu. Nowatorska struktura statku z włókna węglowego i tytanu została zaprojektowana tak, aby wytrzymać ekstremalne ciśnienie w głębi oceanu. Jednak taka konstrukcja wymaga, aby pasażerowie byli szczelnie zamknięci w statku. Po ich wejściu do środka kopuła łodzi jest przyśrubowywana do kadłuba. Jakiekolwiek wydobycie ludzi z Titana musiałoby nastąpić na powierzchni. Tak więc inną możliwością jest wykorzystanie bezzałogowej łodzi podwodnej – zdalnie sterowanego pojazdu zwanego ROV. Mógłby on odnaleźć Titana na dnie morskim i wynieść go na powierzchnię. Czy jest szansa, że Titan już wypłynął, a my jeszcze o tym nie wiemy? To możliwe. Titan posiada szereg środków bezpieczeństwa, które pozwalają mu zrzucić balast i automatycznie powrócić na powierzchnię w przypadku awarii systemu lub niedyspozycji pilota. Ale wydostanie się na powierzchnię to za mało. Statek nie ma przecież włazu i nie da się go otworzyć od środka. Pasażerowie nadal będą uzależnieni od zapasu powietrza, który miał wystarczyć na 96 godzin. Dopiero ekipa ratunkowa będzie mogła odkręcić kopułę statku i wyciągnąć załogę. Powietrzne służby poszukiwawczo-ratownicze patrolują wody wokół miejsca zdarzenia. Jednak szukają obiektu wielkości minivana na rozległym obszarze oceanu. Akcję dodatkowo mogą utrudniać warunki pogodowe. Czy tym pojazdem podwodnym steruje się za pomocą kontrolera do gier wideo? Tak, Titan jest pilotowany za pomocą kontrolera do gier na Playstation. Ale to nie jest nic dziwnego. Takie rozwiązanie jest stosowane np. w amerykańskiej armii. Wojskowi używają kontrolerów Xbox 360 do strzelania z dział laserowych, kontrolowania dronów, a nawet obsługiwania peryskopów na atomowych okrętach podwodnych. Czy ktoś został wcześniej uratowany z łodzi podwodnej lub batyskafu? Wielu pamięta katastrofę Kurska z 2000 r. Wówczas torpeda eksplodowała na rosyjskiej łodzi podwodnej, zabijając natychmiast wielu członków załogi. 23 tych, którzy przeżyli, znalazło się w uszkodzonym statku ponad 100 m pod wodą w rejonie koła podbiegunowego. Kiedy dziewięć dni później nadeszła pomoc – w postaci brytyjskich i norweskich nurków-ratowników – cała licząca 118 osób załoga już nie żyła. Po 26 latach naukowcy odszyfrowali sygnał z okolic wraku Titanica. „To bardziej fascynujące niż odkrycie statku” W 1996 roku nurkowie badający wrak Titanica, wychwycili enigmatyczny sygnał sonaru. Po 26 latach udało im się rozwiązać zagadkę niezidentyfikowanego obiektu. Co znajduje się obok Titanica? Ale jest też przykład z szczęśliwszym zakończeniem. W 1973 roku dwuosobowa załoga batyskafu Pisces III została uwięziona na dnie morskim u wybrzeży Irlandii. Po 76 godzinach akcji ratunkowej ludzi ocalono. 12 minut później zabrakłoby im tlenu. Jednak wówczas batyskaf znajdował się na głębokości zaledwie 480 m. Titan jest prawie osiem razy dalej od powierzchni. Źródło: National Geographic Szukasz więcej fascynujących informacji na temat świata roślin i zwierząt, odkryć archeologicznych i nieskończonego Wszechświata? Zaprenumeruj magazyn „National Geographic Polska". Najnowszą ofertę znajdziesz na tej stronie. Nasz ekspert Jan Stradowski Redaktor prowadzący serwisu www.national-geographic.pl, z wykształcenia lekarz, z zamiłowania biolog i przyrodnik. W Radiu TOK FM prowadzi audycję „Człowiek 2.0”. Więcej: www.stradowski.net
Brazylijczyk podszedł z nabitą bronią do skanera NMR. Pistolet wystrzelił, mężczyzna zginął
W połowie stycznia w São Paulo w Brazylii doszło do tragicznego wypadku. Zwolennik posiadania broni zginął postrzelony po tym, jak znalazł się z naładowanym pistoletem w pobliżu aparatu do badań rezonansem magnetycznym.
W tym artykule: W pracowni NMR dopełniono wszystkich procedur Wypadki z udziałem aparatury MRI Jak działa aparat do badań rezonansem magnetycznym 40-letni Leandro Mathias de Novaes przywiózł na badanie swoją matkę. Był prawnikiem popierającym posiadanie broni, o czym wielokrotnie opowiadał w mediach społecznościowych. Przed wejściem do pomieszczenia, gdzie znajdował się aparat do badań rezonansem magnetycznym (NMR albo MRI), został – zgodnie z procedurą – poproszony o odłożenie na bok wszystkich metalowych przedmiotów, jakie miał przy sobie. Mężczyzna zlekceważył to polecenie. Wszedł do pomieszczenia, w którym znajdował się aparat do badań MRI, z nabitym pistoletem ukrytym za paskiem. Kiedy badanie się rozpoczęło, doszło do nieszczęścia. Pole magnetyczne wytwarzane przez aparat było tak silne, że broń została wyrwana spod ubrania. Pistolet wystrzelił, a jego właściciel został trafiony w brzuch. Zmarł po dwóch tygodniach. W pracowni NMR dopełniono wszystkich procedur Do wypadku doszło w ośrodku Laboratorio Cura. W oficjalnym oświadczeniu, cytowanym przez „The Telegraph”, napisano: „Chcielibyśmy podkreślić, że pracownicy Cura przestrzegali wszystkich procedur wymaganych przez protokoły bezpieczeństwa. Zarówno pacjentka, jak i jej towarzysz zostali poprawnie poinformowani o zasadach wstępu do pokoju, gdzie przeprowadzono badanie, i ostrzeżeni o niebezpieczeństwie niezastosowania się do nich”. Mężczyzna został zatrzymany na lotnisku w Bostonie po tym, jak próbował wsiąść na pokład z ukrytym mieczem Co ciekawe, miecz był sprytnie schowany w lasce, którą podpierał się Amerykanin. Wyjaśniał później, że nie miał pojęcia o tym, że broń była ukryta w jej wnętrzu. Zarówno prawnik, jak i jego matka podpisali również formularz dotyczący badania. Jednak Brazylijczyk nie poinformował nikogo, że jest uzbrojony. Jak później poinformowano, miał wszystkie niezbędne zezwolenia na posiadanie broni. Wypadki z udziałem aparatury MRI Silne pole magnetyczne nie po raz pierwszy było przyczyną wypadku spowodowanego przez nie dość ostrożne postępowanie w pobliżu skanera MRI. Do tragicznego zdarzenia doszło w 2001 r. w szpitalu na przedmieściach Nowego Jorku. Zginął wówczas sześcioletni chłopiec, uderzony w głowę metalowym zbiornikiem na tlen, który został przyciągnięty przez aparaturę. W 2002 r. w czasopiśmie „American Journal of Roentgenology” opisano przypadek oficera policji, który po służbie udał się na badanie rezonansem. Przez pomyłkę zabrał ze sobą broń do pomieszczenia z aparaturą i chciał ją położyć na szafce. Broń została wyszarpnięta z jego ręki, uderzyła w skaner i strzeliła w ścianę. W 2013 r. policjant badał w nocy zgłoszenie o włamaniu do kliniki MRI w Illinois. Broń również została wyszarpnięta z jego ręki i przyciągnięta przez aparat. Tym razem nie doszło do strzałów. Natomiast kiedy w 2018 r. mężczyzna wszedł do pomieszania MRI z pistoletem ukrytym w kieszeni, został postrzelony w nogę. W tym ostatnim przypadku schemat wypadku był podobny, jak w Brazylii. Pacjent został poproszony o pozbycie się wszystkich metalowych przedmiotów. Na pytanie, czy to zrobił, odpowiedział twierdząco – po czym udał się na badanie, mając broń w kieszeni. Technicy usłyszeli strzał. Mężczyzna wylądował w szpitalu z przestrzelonym udem, jednak udało mu się wrócić do zdrowia. Jak działa aparat do badań rezonansem magnetycznym Aparat do badania rezonansem magnetycznym wytwarza stałe pole magnetyczne. Jest ono bardzo silne – jego natężenie wynosi między 1,5 a 3 tesli. Dla porównania – ziemskie pole magnetyczne przy powierzchni to tylko 0,000065 tesli. W tych czasach w USA prawo dyktował Thompson. Nie, nie człowiek. Pistolet maszynowy Kolejne strzelaniny w USA rozbudzają dyskusję o dostępie do broni. Debata ta rozpoczęła się jednak prawie 100 lat temu. Inspirowali ją gangsterzy i ich działania. Pod wpływem pola magnetycznego zmienia się ułożenie protonów w atomach wodoru znajdujących się w organizmie. Atomy wodoru znajdują się we wszystkich tkankach i płynach ustrojowych organizmu – przede wszystkim w wodzie, stanowiącej 70 proc. masy ciała. Po ustawieniu w polu magnetycznym, atomy są pobudzane falami radiowymi. W efekcie oddają energię, co mierzy się, uzyskując obraz tkanek. Źródła: The Telegraph, ScienceAlert. Nasz ekspert Magdalena Salik Dziennikarka naukowa i pisarka, przez wiele lat sekretarz redakcji i zastępczyni redaktora naczelnego magazynu „Focus". Wcześniej redaktorka działu naukowego „Dziennika. Polska, Europa, Świat”. Pasjami czyta i pisze, miłośniczka literatury popularnonaukowej i komputerowych gier RPG. Więcej: magdalenasalik.wordpress.com
USA: skoczek zginął w wyniku nieotwarcia się spadochronu. Czym jest skydiving i jak bezpiecznie go uprawiać?
Czy skydiving jest dla wszystkich? Jak zacząć przygodę z tym ekstremalnym sportem? Spieszymy z odpowiedziami.
W tym artykule: Tragiczny skok w tandemie Skoki spadochronowe dla początkujących Skydiving w powietrzu i w tunelu aerodynamicznym Sporty ekstremalne zyskują coraz więcej miłośników. Dzięki najnowszym technologiom i powiększającemu się gronie trenerów oraz instruktorów adrenalina jest nie jest już zarezerwowana wyłącznie dla wybranych. Prawie każdy może w bezpiecznych warunkach spróbować sił w nurkowaniu czy wspinaczce górskiej. Ogromną popularnością cieszą się też skoki spadochronowe czy skydiving, zwłaszcza w tandemie. Tragiczny skok w tandemie Przed skokiem tandemowym instruktorowi i pasażerowi przypomina się o ryzyku nieotwarcia spadochronu, nawet jeśli wszystkie poprzednie kroki zostaną wykonane poprawnie. Niestety, taka sytuacja zdarzyła się w ostatni weekend w Stanach Zjednoczonych. Instruktor ośrodka spadochroniarskiego w Teksasie zmarł po przewiezieniu do szpitala w stanie krytycznym. – Skydive Houston, wraz z całą społecznością skoczków spadochronowych, jest głęboko zasmucony stratą naszego instruktora i przyjaciela. Nasze najszczersze kondolencje składamy jego przyjaciołom i rodzinie. Nadal modlimy się o pełne wyzdrowienie rannego pasażera tandemu – czytamy w oświadczeniu prasowym. W rozmowie z CNN szeryf hrabstwa Waller, Troy Guidry, potwierdził, że w sobotnie popołudnie w pobliżu miasta Waller kobieta wykonywała skok tandemowy razem z instruktorem. Jak dodał, „nie udało się otworzyć spadochronu” i oba spadochrony – główny i zapasowy – „po prostu wirowały w dół”. Przyczyna wypadku jest badana przez lokalne organy ścigania i Federalną Administrację Lotnictwa. Do czasu wyjaśnienia tragedii ośrodek Skydive Houston zawiesił organizowanie skoków. Paralotniarstwo: "Żaden inny sport tak nie zbliża do odwiecznego marzenia o lataniu" Kto może latać na paralotni? Gdzie i kiedy latać? Zebraliśmy najważniejsze informacje dla wszystkich, którzy marzą o rozpoczęciu przygody z paralotniarstwem. Skoki spadochronowe dla początkujących Przygodę ze spadochroniarstwem można zacząć od kursu lub skoku tandemowego instruktora z pasażerem – wówczas nie musimy mieć żadnego doświadczenia w powietrzu. Na skok w tandemie decydują się zarówno najmłodsi, jak i seniorzy. Jedyne ograniczenia to wrodzona łamliwość kości, epilepsja czy ostra niewydolność układu krwionośnego i oddechowego. Spadochroniarstwo to wciąż młody sport. Wraz z rozwijaniem umiejętności skoczków i ulepszaniem sprzętu, dyscyplina cały czas ewoluuje i pojawiają się nowe konkurencje. Nie zawsze chodzi o to, żeby po prostu bezpiecznie wylądować na ziemi. Coraz częściej spadochroniarze dodają do swobodnego spadania między innymi elementy akrobatyki w powietrzu. Tym właśnie różni się skydiving, czyli dosłownie nurkowanie w powietrzu, od klasycznych skoków ze spadochronem. Balony z helem uniosły go na wysokość 7 km. Bajkowy wyczyn amerykańskiego kaskadera David Blaine – amerykański kaskader i iluzjonista – dokonał tego, co jeszcze do niedawno wydało się możliwe jedynie w bajkach. Wzniósł się w powietrze trzymają pęk balonów z helem. G... Skydiving w powietrzu i w tunelu aerodynamicznym Spadochroniarze wyskakują z samolotu lecącego na wysokości około 400 m. W trakcie swobodnego lotu często wybierają pozycję, dzięki którym spadają jeszcze szybciej – nawet do 300 km/h. Od razu rodzi się pytanie, czy taki sport jest bezpieczny? Na stronie internetowej Szkoły Spadochronowej „Skoczek z Nowego Targu” czytamy, że „dzisiejsze spadochrony i wszystkie inne, wykorzystywane sprzęty są świetnej jakości i ograniczają do minimum jakiekolwiek niebezpieczeństwo”. Co w przypadku osób z lękiem wysokości? Oczywiście warto stawiać czoła ograniczeniom, ale tylko wtedy, kiedy rzeczywiście jesteśmy na to gotowi. W przeciwnym razie spełnienie marzenia o lataniu może skończyć się bardzo nieprzyjemnie. Na szczęście jest też bezpieczna i mniej stresująca alternatywa, czyli indoor skydiving. Sport ten uprawia się w tunelu aerodynamicznym. Symulator pozwala poczuć pęd powietrza, tak jak podczas klasycznego skoku. To dość młoda dyscyplina, ale Polacy już mogą pochwalić się pierwszym mistrzem świata. To 20-letni Andrzej Sołtyk.
Turystka spadła z klifu, bo chciała zrobić selfie. Akcja poszukiwawcza trwała 6 godzin
W Grampians National Park w australijskim stanie Wiktoria doszło do tragicznego w skutkach wypadku. 38-letnia turystka spadła z dużej wysokości, kiedy chciała zrobić sobie selfie na klifie zwanym Boroka Lookout. Kobieta nie przeżyła upadku.
W tym artykule: „To zdarza się cały czas” Zabójcze selfie Rosy Loomba razem z mężem i dzieckiem wybrała się w miniony weekend do Grampians National Park w australijskim stanie Wiktoria. Rodzina koniecznie chciała zobaczyć Boroka Lookout – popularny wśród turystów skalny nawis z boku klifu, z którego roztacza się malowniczy panoramiczny widok na górskie pasmo i leżącego u jego stóp miasto. Rosy najprawdopodobniej przeszła przez barierki bezpieczeństwa, ignorując znaki ostrzegawcze – podała lokalna policja w oświadczeniu. Kobieta najpewniej chciała zrobić sobie zdjęcie na tle pięknego krajobrazu. Niestety podeszła zbyt blisko krawędzi, potknęła się i spadła z wysokości ponad 80 metrów. Świadkowie wypadku słyszeli krzyki Loomby, ale nie byli w stanie jej pomóc – informuje Nine News. Kobieta nie przeżyła upadku. Platformę widokową zamknięto natychmiast po wypadku, a na miejsce wezwano odpowiednie służby. Policjanci i ratownicy przez 6 godzin prowadzili akcję poszukiwania i wydobycia ciała z dna wąwozu. View oEmbed on the source website „To zdarza się cały czas” Graham Wood, przewodnik pracujący w parku, w rozmowie z dziennikarzami przyznał, że tego typu sytuacje – ignorowanie znaków ostrzegawczych i przekraczanie barierek – są nagminne. – Pół godziny przed wypadkiem mówiłem swoim klientom, że to zdarza się cały czas, a któregoś dnia ktoś spadnie. Przykro mi, że tak się stało – powiedział Wood. Władze parku oraz policja zaapelowały do turystów o przestrzeganie zasad obowiązujących w parku i niepowielanie błędu Rosy. – Nie możemy zamknąć wszystkich części Victorii. Ludzie muszą brać odpowiedzialność za to, co robią – skomentowała komendant miejscowej policji Lisa Neville i dodała, że „żadne zdjęcie nie jest warte życia”. Punkt widokowy Boroka Lookout jest szczególnie popularnym miejscem. Na Instagramie znaleźć można dziesiątki zdjęć oznaczonych takim hashtagiem. Na niektórych z nich widać osoby siedzące na krawędzi klifu, jednak nie brakuje takich, które na skale wykonują akrobacje – m.in. balansują na wąskim brzegu skały, a nawet wykonującymi salta. Zabójcze selfie Śmierć w wyniku nieodpowiedzialnego zachowania, często w pogoni za idealnym selfie, niestety nie należy do rzadkości. Nie dalej jak we wrześniu informowaliśmy o mężczyźnie, który chcąc zrobić zdjęcie wspiął się na krawędź wodospadu Ngao w Tajlandii. Tamten wypadek również skończył się tragedią. Jeszcze przed wybuchem pandemii koronawirusa, która w dużej mierze sparaliżowała podróże, niektóre atrakcje w Japonii zostały zamknięte w obawie przed ryzykownymi zachowaniami turystów. Z kolei Czechy wprowadziły zakaz robienia selfie w Kaplicy Czaszek. Wszystko dlatego, że wiele zdjęć publikowanych przez turystów w mediach społecznościowych było „niewłaściwych”. Niektórzy zwiedzający dotykali koci, zdejmowali je ze ścian i niszczyli kaplicę.
Tajwan: katastrofa pociągu. Nie żyje co najmniej 36 osób
Co dziesiąty pasażer pociągu pasażerskiego zginął w katastrofie na wschodzie Tajwanu. Skład liczący 8 wagonów z 490 osobami wykoleił się w tunelu po zderzeniu z ciężarówką z pobliskiego placu budowy.
Z wagonów wyniesiono dziesiątki rannych. Ratownicy mieli problem z dotarciem do zakleszczonych w tunelu. Jadący do Taitung pociąg wypadł z torów w okolicy tunelu leżącego na północ od Hualien. Większość wagonów uderzyła w ścianę tunelu, podała rządowa agencja prasowa CNA. Wśród zabitych jest maszynista, twierdzą strażacy. Do południa miejscowego czasu wydobyto 66 rannych wymagających hospitalizacji. Trafili do sześciu różnych placówek. W sumie rannych zostało przynajmniej 156 osób. Wykolejenie było najpewniej skutkiem zderzeniem z ciężarówką, która stoczyła się z nasypu na tory koło tunelu Qingshui. View oEmbed on the source website Na nagraniach pokazywanych przez miejscową telewizję widać fragmenty ciężkiego sprzętu budowlanego tuż przed wjazdem do tunelu. Na jednym z krążących w mediach społecznościowych filmach słychać rzekomo świadka wypadku, który mówi, że „jego pociąg uderzył w ciężarówkę”, że „ona spadła” i „całe szczęście, że uderzyła dopiero czwarty wagon”. Na wideo nagranym wewnątrz tunelu przez strażaków widać pogięte fragmenty metalu, rozerwane siłą uderzenia wagony i pasażerów z walizkami uciekających wzdłuż torów do wyjścia. Na konferencji prasowej ogłoszono, że choć „wydaje się”, że wszyscy pasażerowie zostali wydobyci, nadal trwa akcja poszukiwawcza. View oEmbed on the source website Tragedia miała miejsce na początku długiego weekendu, w który wypada państwowe święto Qingming (porządkowania grobów), przez co znacznie więcej osób próbowało dostać się do domów i rodzin by wspólnie odwiedzać groby bliskich. Wykolejony pociąg był tak przepełniony, że wielu pasażerów musiało stać z braku miejsc siedzących. W 2018 roku w katastrofie na północno-wschodnim krańcu Tajwanu zginęło 18 osób i 175 zostało rannych. Uważano, że to największa tragedia tego typu od dziesiątków lat.
Statek większy niż wieża Eiffle’a zablokował Kanał Sueski
Elitarny zespół ratowników morskich podejmie się zadania uwolnienia kontenerowca, który po burzy piaskowej utknął w poprzek drogi wodnej, przez który przechodzi 12 proc. transportu morskiego.
Branża spedycji morskiej boleśnie odczuwa trzeci dzień wstrzymania pracy Kanału Sueskiego. Wstępne szacunki ekspertów z serwisu „Lloyd’s List” wskazują, że każda godzina blokowania drogi przez Ever Given generuje straty równe 400 mln dolarów. W kolejce po obu stronach kanału łączącego Morze Śródziemne z Morzem Czerwonym czeka od 165 do 185 jednostek, w tym kilkadziesiąt tankowców. W sumie opóźnia się dostawa ropy naftowej i dóbr konsumenckich wartości 10 mld dolarów. Ever Given miał dostarczyć towary z Chin do Europy, portem docelowym jest Rotterdam. Próby odblokowania kanału przez holowniki i pogłębiarki na wodzie oraz koparki na lądzie okazały się nieskuteczne. Tkwiący niemal całkowicie w poprzek kanału 400 metrowy kontenerowiec o wyporności 200 tys. ton nie chce drgnąć. Według Nicka Sloane’a z firmy Resolve Marine Group, eksperta od podobnych akcji ratunkowych (podnosił m.in. wycieczkowiec Costa Concordia w 2012 roku), najlepszą okazją by ruszyć kolosa z miejsca może być szczyt przypływu wypadającego między niedzielą a poniedziałkiem. Według zarządzającej kontenerowcem firmy Bernhard Schulte Shipmanagement 25-osobowa załoga Ever Given jest bezpieczna. Nie doszło też do żadnego wycieku. W chwili wypadku, we wtorek 23 marca o godz. 7.45 rano na pokładzie znajdowało się też dwóch pilotów z organizacji zarządzającej kanałem (Suez Canal Authority). W tej chwili największym problemem jest zablokowanie jednego z najważniejszych, jeżeli nie najważniejszego, kanału pozwalającego ominąć Afrykę przewożąc towary między Azją a Europą. View oEmbed on the source website Kolejki w Port Suez na Morzu Czerwonym i Port Said na Morzu Śródziemnym cały czas rosną. Wraz z nimi straty przewoźników, którzy będą chcieli odzyskać stracone pieniądze od ubezpieczycieli zarejestrowanego w Panamie kontenerowca. Według przedsiębiorstwa żeglugowego Evergreen Marine Corp. z Tajwanu, płynąca w kierunku Morza Śródziemnego załoga Ever Given nie dała rady utrzymać sterowności w trakcie burzy piaskowej i wiatru dochodzącego do 50 km/h. Choć statek uderzył mocno w brzeg kanału, żaden z przewożonych kontenerów nie został uszkodzony. Zadania wyciągnięcia „zawalidrogi” przypadnie m.in. słynnej holenderskiej firmie SMIT Salvage BV którą wspomagać mają koledzy po fachu z japońskiej Nippon Salvage Co. W najwęższym miejscu przesmyk ma 200 metrów szerokości, co poważnie utrudnia nawigację, nie mówiąc o akcjach ratunkowych.
Tragiczny finał walki kogutów w Indiach. Zginął mężczyzna zraniony przez ptaka
O nietypowym, ale tragiczny wypadku mówi się nie tylko w Indiach. Mężczyzna trenujący koguty do nielegalnych walk zmarł, gdy jeden z ptaków przypadkowo skaleczył go długim ostrzem.
Walki kogutów w Indiach są nielegalne, mimo to wciąż cieszą się niemałą popularnością. Organizowane są nawet zawody kogucich walk, w czasie których przyjmowane są zakłady, i które można śledzić w sieci. Koguty przygotowywane do walki najczęściej wyposażane są przez swoich właścicieli w specjalne ostrza zwane „kodi kathi”. Cienkie długie nożyki przymocowywane są do nóg kogutów, co ma wzmagać emocje w czasie walki i zwiększać szanse danego ptaka na zwycięstwo. Właśnie takim 7centymetrowym nożem ugodzony został 45-letni Thanugula Satish. Mężczyzna brał udział w walkach kogutów odbywających się 23 lutego w wiosce Lothunur w stanie Telangana. Gdy próbował schwytać uciekającego koguta, ten wbił ostrze w jego pachwinę. Satish zmarł w drodze do szpitala z powodu utraty dużej ilości krwi. Bezpośrednio po zdarzeniu lokalna policja zatrzymała koguta i trzymała go w komisariacie jako dowód w sprawie. Ostatecznie zdecydowano się umieścić ptaka z powrotem w kurniku, ale dozór nad nim sprawują funkcjonariusze. Jak podaje BBC kogut zostanie przedstawiony w sądzie. Policja poszukuje też 15 osób, które także miały uczestniczyć w nielegalnych walkach. Osoby zaangażowane w organizację wydarzenia są oskarżane o przyczynienie się do śmierci mężczyzny – na mocy artykułu 304 Part-II IPC (dotyczy czynu dokonanego ze świadomością, że może doprowadzić do śmierci, ale bez bezpośredniego zamiaru spowodowania śmierci). Ponadto odpowiedzą za nielegalne zakłady i organizowanie walk kogutów. 66-latka straciła rękę, bo chciała pogłaskać tygrysa. Kontrowersje wokół hodowli dzikich kotów Historia 66-latki odwiedzającej hodowlę dzikich kotów w czeskim miasteczku Chvojenec, powinna być nauczką dla innych. Wbrew zakazom kobieta próbowała pogłaskać tygrysa spacerującego po wy... Przypadek Satisha to nie pierwszy raz, kiedy właściciel zostaje zabity przez swojego koguta. W zeszłym roku, także po przypadkowym ataku koguta uzbrojonego w noże, zmarł mężczyzna z Andhra Pradesh. Został dźgnięty w szyję i wykrwawił się. Walki kogutów zostały zdelegalizowane w Indiach w 1960 roku, ale nadal są stosunkowo powszechne na obszarach wiejskich, takich jak Telangana. Wiele z nich toczy się wokół hinduskiego święta Sankranti – zwanego świętem urodzaju.
Wlk. Brytania: wypadek ratownika górskiego. Jest sparaliżowany
60-letni Chris Lewis może już nigdy nie stanąć o własnych siłach. Mężczyzna doznał poważnych urazów kręgosłupa i licznych złamań twarzoczaszki podczas akcji ratunkowej w Lake District na Wyspach Brytyjskich.
W tym artykule: Nieszczęśliwy wypadek ratownika górskiego Kto zawinił? Dwaj obozowicze, którzy rozbili się nielegalnie nad przełęczą Kirkstone, wezwali pomoc po tym, jak jeden z nich dostrzegł u siebie objawy przypominające zawał serca. W drodze na miejsce Lewis poślizgnął się i upadł z wysokości 150 metrów. Koledzy z zespołu natychmiast udzielili mu pierwszej pomocy. Następnie emerytowany inżynier został przetransportowany do najbliższego szpitala drogą lotniczą. Mężczyzna z podejrzeniem zawału serca również trafił do szpitala, w którym szybko doszedł do siebie. Obaj obozowicze zostali ukarani grzywną w wysokości 200 funtów za nie przestrzeganie obostrzeń związanych z pandemią koronawirusa. Nieszczęśliwy wypadek ratownika górskiego Chris Lewis nadal przebywa w szpitalu. 60-latek jest sparaliżowany od szyi w dół. Po wypisaniu z placówki będzie musiał korzystać z wózka inwalidzkiego. Rdzeń kręgowy został przerwany w strategicznym miejscu, dlatego lekarze uprzedzili go, że najprawdopodobniej już nigdy nie będzie samodzielnie chodzić. Jak na razie Lewis nie jest w stanie ruszać nawet dłońmi. Dzięki pomocy pielęgniarek rozmawia z rodziną i biskimi za pośrednictwem połączeń wideo. Mimo niełatwej diagnozy udało mu się zachować pogodę ducha. Już planuje miejsca, które będzie chciał odwiedzić po wyjściu ze szpitala. Nieszczęśliwy wypadek z udziałem ratownika górskiego poruszył lokalną społeczność. Internauci zainicjowali zbiórkę na jego leczenie. Szybko udało im się zebrać ponad 300 000 funtów. Kto zawinił? Wolontariusze z zespołu ratowniczego nie chcą szukać winnych. Bliski kolega Lewisa publicznie mówi jednak o tym, że jego zdaniem wypadku można było uniknąć. – W czasie lockdownu tych dwóch nie powinno biwakować – mówił Mike Blakey w jednym z wywiadów. Ratownik był zirytowany tym, że obozowicze próbowali wytłumaczyć się z łamania obowiązującego prawa. Jeden z nich stwierdził publicznie, że tak naprawdę wybrał się na spacer w okolice Lake District. Nie wyjaśnił jednak, dlaczego razem z kompanem postanowili zostać tam na noc. Ratownicy z zespołu Chrisa Lewisa nadal są w szoku po tym, co się stało. – Brałem udział w wielu tragicznych wydarzeniach w mojej karierze. Taka już jest natura tej pracy. Nigdy nie spodziewałem się jednak, że będę ratował kogoś ze swoich – dodaje Blakey. Każda interwencja ratowników górskich wiąże się z ryzykiem uszczerbku na zdrowiu. Pamiętajmy o tym szykując się do wyjścia na szlak lub stok.
Wypadek na górze Pilsko. 34-letni narciarz wypadł z trasy i uderzył w drzewo
Od kilku dni stoki narciarskie w Polsce przeżywają prawdziwe oblężenie. Zimowa aura i otwarcie hoteli sprzyjają wyjazdom w góry. Niestety nie wszyscy będą dobrze pamiętać tegoroczne ferie. Rodzina jednego z narciarzy jest pogrążona w żałobie.
W tym artykule: Tragedia na stoku narciarskim Jak informuje GOPR, na początku tygodnia na Pilsku w Beskidzie Żywieckim doszło do tragicznego wypadku. Podczas zjazdu jeden z narciarzy wypadł z trasy, a następnie uderzył w drzewo. Na miejsce przyleciał śmigłowiec Lotniczego Pogotowia Ratunkowego. 34-latek doznał poważnych obrażeń klatki piersiowej. Niestety, mimo reanimacji nie udało się go uratować. Ciało mężczyzny przetransportowano do Korbielowa Kamiennej. Na stoku pojawił się prokurator. – Po wykonaniu wszystkich czynności przez ZRM, ratownicy GOPR podłączyli aparat do automatycznego masażu serca i rozpoczęli transport na lądowisko, gdzie nastąpiło przekazanie poszkodowanego. Pomimo wysiłku wielu osób, o 12:35 lekarz LPR stwierdził zgon – życia mężczyzny nie udało się uratować – czytamy na oficjalnej stronie internetowej GOPR. W mediach społecznościowych opublikowano zdjęcia z akcji ratowniczej. fot. GOPR Beskidy/Facebook Tragedia na stoku narciarskim 34-letni narciarz zostawił żonę oraz osierocił 11-miesięczną córkę. Bliscy i przyjaciele zmarłego zainicjowali internetową zrzutkę pieniędzy dla jego rodziny. – Najlepszy na świecie Mąż i ojciec. Ojciec nie na pokaz - tata, który spełniał się niesamowicie w tej roli. Co widać było w oczach zakochanej jego córeczki Zuzi, z która szalał i wariował, jak to miał w zwyczaju. Jako chłopak, narzeczony i mąż - najlepszy na świecie – dopisała żona. Mężczyzna był pasjonatem narciarstwa. Pracował jako instruktor. Znajomi nie mogą uwierzyć w to, że nieszczęśliwy wypadek na górze Pilsko zabrał im go na zawsze. Trasa, którą zjeżdżał jest uważana za jedną najłatwiejszych, jednak słońce, nocne mrozy i tłumy narciarzy doprowadziły do utworzenia się tzw. "lodowych pułapek". Niebezpiecznych miejsc na stokach nie brakuje. Przecinka ze Szczawin do stacji Kamienna-Solisko została tymczasowo zamknięta z powodu oblodzeń. To i tak nie powstrzymało części narciarzy. W ostatnich dniach ratownicy GOPR mają ręce pełne roboty. Już kilkukrotnie musieli interweniować na górskich szlakach, gdzie nieodpowiedzialni turyści doprowadzili do odmrożeń dłoń i rąk. Regularnie przeprowadzają również akcje ratownicze na stokach narciarskich. W samym Beskidzie Żywieckim doszło już do ponad 100 wypadków.
66-latka straciła rękę, bo chciała pogłaskać tygrysa. Kontrowersje wokół hodowli dzikich kotów
Historia 66-latki odwiedzającej hodowlę dzikich kotów w czeskim miasteczku Chvojenec, powinna być nauczką dla innych. Wbrew zakazom kobieta próbowała pogłaskać tygrysa spacerującego po wybiegu. Kiedy przełożyła rękę przez ogrodzenie, zwierzę dotkliwie ją pogryzło. Lekarze musieli amputować rękę aż do łokcia.
Do tragicznego wypadku doszło w grudniu, w powiecie pardubickim. Kobieta miała przyjechać na farmę, aby odwiedzić kuzynkę, która prowadzi tamtejszą stajnię. – Sześćdziesięciosześcioletnia kobieta spacerowała wraz ze swoją krewną w pobliżu zakratowanego wybiegu dla tygrysów i chociaż kilkakrotnie ostrzegano ją, by tego nie robiła, włożyła rękę do klatki, bo chciała pogłaskać tygrysa – powiedziała rzeczniczka regionalnej policji Dita Holečková. Na miejsce zdarzenia natychmiast przybyły służby ratownicze i policja. Ciężko ranna kobieta została przewieziona do szpitala. – Do incydentu doszło około pierwszej po południu. Kobieta doznała poważnych obrażeń górnej części ciała. Po przybyciu na miejsce nasza załoga opatrzyła kobietę, podała jej środki przeciwbólowe, a następnie ranna została przewieziona w stabilnym stanie do Szpitala Uniwersyteckiego w Hradcu Králové – powiedział Aleš Malý, rzecznik pogotowia ratunkowego w Pardubicach. Niestety obrażenia, jakie odniosła kobieta, były na tyle poważne, że lekarzom nie udało się uratować ręki kobiety. Przedstawiciel szpitala, w którym operowana była 66-latka, powiedział, że lekarze musieli skupić swoje starania na uratowaniu jak największej części kończyny. Ostatecznie zdecydowano o amputacji części ręki. Wiadomość o zdarzeniu błyskawicznie obiegła krajowe media, a w sieci natychmiast podniosły się głosy oburzenia. Aktywiści przeciwni przetrzymywaniu dzikich kotów w niewoli i prowadzeniu hodowli dzikich zwierząt, winą za incydent obarczyli lekkomyślność kobiety oraz właściciela hodowli. Wstępny raport policji potwierdza, że ranna jest częściowo winna wypadku. Teraz policja sprawdzi, czy hodowca dzikich zwierząt nie naruszył przepisów dotyczących bezpieczeństwa. Według policji właściciel nie był obecny na farmie w chwili wypadku. "Nie znaleźliśmy uchybień" Na oficjalnej stronie internetowej hodowli w Chvojenecu można znaleźć ofertę wycieczki z przewodnikiem, która oferuje także kontakt ze zwierzętami. Mowa nie tylko o tygrysach – na farmie spotkać można również karakale, serwale, lwy, lamparty i rysie. Po wypadku strona została zaktualizowana, a zapis o zabawie z wielkimi kotami zniknął. Podkreślono za to, że głaskać można jedynie kocięta, a nie dorosłe osobniki. Tygrysy, podobnie jak inne duże koty, z wiekiem stają się bardziej agresywne i nie pozwalają na kontakt. Ośrodek pozostaje pod nadzorem agencji weterynarii. W maju tego roku przedstawiciele urzędu odwiedzili hodowlę i oświadczyli, że nie znaleźli uchybień. – Odwiedzamy hodowlę na podstawie wieloletniego planu przeglądów. Nie znaleźliśmy żadnych usterek – powiedziała Jaroslava Sobková, kierownik Wydziału Ochrony Zwierząt Okręgowej Administracji Weterynaryjnej w Pardubicach. Ryś uciekł na wolność W czeskich mediach pojawiły się też doniesienia, że w przeszłości z ośrodka w Chvojenecu miał uciec inny z kotów – ryś. „Podobno do dziś wędruje po czeskich lasach” - podaje portal blesk.cz. – Zgadza się, ryś jest już dziki i umie polowaće. Według naszych informacji porusza się na terenie dwóch łowisk w rejonie Žďárské vrchy. Świadczą o tym zdjęcia z fotopułapek – przyznaje Stanislav Císař, dyrektor Okręgowego Związku Łowieckiego Žďár nad Sázavou. Czeski portal podaje, że ryś uciekł z farmy w październiku 2019 roku. Właściciel hodowli kilkukrotnie próbował sam schwytać zwierzę, ale mu się to nie udało. Kot początkowo podchodził do ludzi licząc, że otrzyma od nich pożywienie, ale ostatecznie nauczył się zdobywać je samodzielnie. Teraz przeszkadza jedynie myśliwym i innym zwierzętom zamieszkującym okoliczne lasy. Poluje głównie na sarny.
Lód na Morskim Oku załamał się pod turystami. Chętnych na ryzykowny spacer nie brakuje
Na nic zdały się ostrzeżenia ratowników i strażników tatrzańskiego parku. Turyści nadal spacerują po zamarzniętej tafli Morskiego Oka. Dla kilku z nich taki spacer niemal skończył się tragedią, gdy lód pod nimi się załamał.
Lód załamał się około 10 metrów od brzegu, pod grupą młodych turystów z Ukrainy. Na szczęście nie doszło do tragedii, a poszkodowanym udało się samodzielnie wyjść na brzeg – poinformowała Paulina Kołodziejska z Tatrzańskiego Parku Narodowego. Taka lodowata kąpiel może być jednak śmiertelnie niebezpieczna – przestrzegają ratownicy. Do wypadku doszło w sobotę. Straż Tatrzańskiego Parku Narodowego informuje, że tego dnia zaledwie w ciągu godziny upomniano blisko 100 osób, które wchodziły na zamarznięte Morskie Oko. W większości były to młode osoby, ale nie brakowało też rodzin z dziećmi. – Nie było czasu na karanie tych turystów mandatami, bo było ich po prostu zbyt wielu, a chodziło o bezpieczeństwo – powiedział Edward Wlazło, komendant Straży Parku w rozmowie z „Tygodnikiem Podhalańskim”. View oEmbed on the source website Dodał, że gdy strażnicy interweniowali ws. jednej grupy turystów, prosząc ich o zejście z lodu, kolejna grupa wchodziła na taflę w innym miejscu. "Lód nadal jest bardzo cienki. Wielu turystów narażało jednak swoje życie i zdrowie, ignorowało tablice informacyjne i wchodziło na taflę, aby zrobić sobie zdjęcie" - czytamy w serwisie tygodnika. Mimo apeli TPN, specjalnych tablic informacyjnych, a nawet groźby mandatu turyści nagminnie wchodzą na taflę zamarzających tatrzańskich jezior. Pracowity weekend TOPR W miniony weekend w Tatrach zeszła też lawina, która porwała troje turystów. Lawina, która zeszła z Wrót Chałubińskiego, nie była na tyle duża, aby przysypać wspinaczy, jednak jedna z poszkodowanych osób doznała poważnego urazu miednicy i uda – podaje RMF FM. Kolejny wypadek miał miejsce w rejonie grani Ornaku i Siwej Przełęczy. Mężczyzna doznał urazu kolana, gdy w trakcie wspinaczki, został zepchnięty ze szlaku przez bardzo silny wiatru. Z kolei w rejonie Przełęczy Krzyżne grupa czterech turystów zabłądziła i zeszła ze szlaku na trudny teren. Ratownikom udało się skierować turystów na właściwy szlak bez konieczności wysyłania patrolu. TOPR przypomina, że w Tatrach panują obecnie trudne warunki. Na szlakach zalega śnieg, miejscami zmieniający się w lód. Część szlaków jest zasypana i trudno dostępna, oblodzenie sprawia, że jest ślisko. Obowiązuje także drugi, umiarkowany, stopień zagrożenia lawinowego. Ratownicy odradzają wybieranie się na szlak osobom bez odpowiedniego doświadczenia i sprzętu.
Za kierowcą? Obok? Podpowiadamy, gdzie najbezpieczniej usiąść w podróży - 7 środków transportu
Wybierając środek transportu najczęściej kierujemy się ceną i wygodą. Jednak bezpieczeństwo jest równie ważne. Przeczytajcie, które miejsca warto zająć w zależności od wybranego sposobu podróży.
Wybraliśmy siedem najpopularniejszych sposobów podróżowania, wskazujemy które ich strefy są najbardziej zagrożone według ekspertów. 7. Samochody Bezpieczne miejsca: tuż za kierowcą oraz środkowe z tyłu, ponieważ te są najmniej uszkadzane podczas zderzeń czołowych. Niebezpieczne miejsca: obok kierowcy oraz środkowe z przodu, ponieważ kierowcy odruchowo unikając zderzenia najczęściej skręcają wystawiając siedzących obok nich na większe niebezpieczeństwo. 6. Busy Bezpieczne miejsca: przede wszystkim te skierowane plecami do kierunku jazdy, co zmniejsza zagrożenia dla kręgosłupa i głowy w czasie nagłego hamowania. Niebezpieczne miejsca: przy oknach i drzwiach, ponieważ rozbite szkło może zranić pasażerów podczas wypadku. Podobnie jak w samochodzie, warto unikać miejsc przy kierowcy. 5. Trolejbus Bezpieczne miejsca: ławka w prawym rzędzie (w przypadku ruchu prawostronnego) ponieważ nadjeżdżające inne pojazdy są po lewej stronie. Miejsca w środku kabiny z plecami odwróconymi do kierunku jazdy także są bezpieczniejsze od innych. Niebezpieczne miejsca: podobnie jak w mniejszych busach warto unikać miejsc przy oknie i drzwiach by zmniejszyć ryzyko ran od szkła. 4. Autobus Bezpieczne miejsca: te najbardziej z prawej strony wewnątrz kabiny, ponieważ są zlokalizowane w miarę najdalej od innych uczestników nadjeżdżającego ruchu. Niebezpieczne miejsca: dwa pierwsze rzędy, gdzie istnieje największe zagrożenie zderzeniem z innymi przedmiotami, które mogą wpaść przez dużą przednią szybę. Podobnie jest z miejscami przy drzwiach i oknach. Miejsca z tyłu okazują się bardzo niebezpieczne przy kolizji z tamtej strony pojazdu. 3. Pociąg Bezpieczne miejsca: przede wszystkim w miarę blisko środka wagonu, oraz w środkowych wagonach całego składu. W przypadku kolizji najczęściej wykoleja się początek i koniec składu. Niebezpieczne miejsca: fotele skierowane frontem do kierunku jazdy, z których łatwo wypaść przy ostrym hamowaniu. 2. Statek Bezpieczne miejsca: pokład oraz kabiny jego najbliższe, to miejsca, które najpóźniej dostają się pod wodę w przypadku zatonięcia okrętu. Niebezpieczne miejsca: dolne pokłady i kabiny, skąd znacznie trudniej uciec w razie zalania. 1. Samolot W tym przypadku eksperci wciąż nie są jednego zdania. Najwięcej opinii sugeruje jednak tylne rzędy, a odradza pierwsze miejsca z samego przodu maszyny. Najważniejsze jest jednak zachowanie spokoju oraz stosowanie się do zasad i procedur bezpieczeństwa w danym środku transportu - są one tak opracowane by za każdym razem minimalizować ryzyka zagrożeń dla pasażerów.
Pierwszy śmiertelny wypadek w trakcie lotu z jetpackiem. Vince Reffet nie żyje
Vince Reffet – znany francuski kaskader, wyczynowiec i pilot plecaka odrzutowego – zginął w trakcie lotu testowego z takim właśnie plecakiem. Do wypadku doszło w Dubaju we wtorek rano czasu lokalnego. Reffet miał 36 lat.
„Z niewyobrażalnym smutkiem informujemy o odejściu pilota Jetmana – Vincenta. Vince był utalentowanym sportowcem oraz bardzo kochanym i szanowanym członkiem naszego zespołu.Nasze myśli i modlitwy są z jego rodziną i wszystkimi, którzy znali go i z nim pracowali” – poinformowała w poście na Facebooku firma Jetman Dubai, w której Vince był pilotem. Dubajska firma stworzyła kombinezon typu wingsuit z napędem odrzutowym, który potrafił wystartować z ziemi i był w stanie wznosić się na duże wysokości. W lutym Reffet, którego akrobacje z użyciem jetpacka zyskały popularność w mediach społecznościowych, został pierwszym pilotem, który zademonstrował możliwości kombinezonu w lotach na dużej wysokości. – Wszystko, co robimy, jest czymś nowym. Mamy tak wiele marzeń, a życie jest takie krótkie – mówił Reffet w wywiadzie udzielonym agencji prasowej AFP w zeszłym miesiącu. To właśnie w trakcie kolejnego lotu ćwiczebnego dla Jetman Dubai, we wtorek, doszło do tragicznego wypadku. W sprawie trwa śledztwo. Jak zauważa South China Morning Post, dubajska policja i Urząd Lotnictwa Cywilnego Zjednoczonych Emiratów Arabskich nie komentują sprawy. "Ściśle współpracujemy ze wszystkimi odpowiednimi władzami” – podała firma, nie ujawniając żadnych szczegółów wypadku. Vincent Reffet był dzieckiem spadochroniarzy i przez całą swoją karierę wykonywał liczne akrobacje. Zostanie zapamiętany jako jeden z największych wyczynowców na świecie i pionier lotów z jetpackiem. Zasłynął m.in. z lotów nad Alpami i Dubajem. W 2014 roku skoczył ze spadochronem z Burj Khalifa, najwyższego budynku świata. Kilka lat temu trafił do stworzonej przez francuskiego pilota Yves Rossy'ego firmy Jetman Dubai. Do historii przejdzie też wspólne osiągnięcie obu mężczyzn – Reffeta i Rossy’ego – z 2015 roku, kiedy przelecieli nad Dubajem, obok największego pasażerskiego odrzutowca świata Airbusa A380. View oEmbed on the source website Kombinezon Jetman Dubai to połączenie plecaka odrzutowego z wykonanymi z włókna węglowego skrzydłami. Napędzany jest czterema mini silnikami odrzutowymi, a inżynierowie zespołu stworzyli ręcznie sterowaną dyszę, która pozwala pilotom „kontrolować obroty wokół osi odchylenia przy zerowej prędkości”. Oś odchylenia jest prostopadła do skrzydeł i umożliwia pilotowi skręcanie w lewo i w prawo podczas lotu poziomego. Piloci mogą zawisać, zatrzymywać się, obracać i manewrować, a nawet wykonywać przewroty i pętle. Według strony internetowej Jetman Dubai, skafander może osiągać maksymalną wysokość 6100 metrów, maksymalny czas lotu wynosi 13 minut, a maksymalna prędkość nawet 400 km/h. View oEmbed on the source website
Niedźwiedzie zaatakowały pracownika zoo na oczach turystów. Aktywiści żądają zamknięciu parku
Do tragedii doszło w Shanghai Wildlife Park, a nakręcony przez turystów film ze zdarzenia trafił do sieci. Zaatakowany przez grupę niedźwiedzi pracownik zmarł. Władze parku tymczasowo zamknęły wybieg dla drapieżników, zapewniły też, że wyciągną lekcję z incydentu.
Wypadek w Shanghai Wild Animal Park został nagrany przez grupę turystów, którzy specjalnym autobusem przemierzali teren gigantycznego parku zoologicznego. Niektórzy ze świadków zdarzenia zamieścili nagrane przez siebie materiały na chińskiej platformie Weibo. Na jednym z nagrań słychać przerażone okrzyki: „Co się dzieje?” oraz „Tam chyba jest człowiek”. Na udostępnionym w sieci nagraniu widać grupę niedźwiedzi skupionych w jednym punkcie. Władze parku potwierdziły, że zwierzęta zaatakowały jednego z pracowników, który na skutek odniesionych obrażeń zmarł. Dyrekcja powiedziała, że wszyscy pracownicy są „załamani” tym, co się stało i przekazała wyrazy współczucia rodzinie pracownika. View oEmbed on the source website Shanghai Wild Animal Park wystosował także specjalne przeprosiny dla gości, którzy byli świadkami ataku. Wszystkim turystom, którzy po wypadku musieli opuścić park, zwrócono także koszty biletów. Szanghajskiego zoo poinformowało, że po wypadku natychmiast wdrożono protokoły alarmowe i tymczasowo zamknięto tzw. strefę zwierzyny łownej. To teren, na którym przebywają duże drapieżniki, dostępny dla turystów przebywających w specjalnie do tego przeznaczonych pojazdach. Na razie nie wiadomo, co sprawiło, że niedźwiedzie zaatakowały pracownika parku. Sprawę ma wyjaśnić śledztwo. Przedstawiciele parku obiecali wyciągnąć wnioski z ataku i „dołożyć wszelkich starań, aby poradzić sobie z następstwami incydentu”. Zapowiedziano, że zaostrzone zostaną zasady dotyczące bezpieczeństwa na terenie parku. W Shanghai Wild Animal Park niedźwiedzie swobodnie wędrują po wybiegu, który został zaprojektowany tak, aby naśladować ich pierwotne siedlisko. Materiał wideo opublikowany na Instagramie na kilka dni przed atakiem pokazuje niedźwiedzia wspinającego się po boku autobusu turystycznego, gdy zwiedzający karmią drapieżniki marchewkami. Park ma powierzchnię prawie 400 akrów i jest domem dla około 10 000 egzotycznych zwierząt, w tym zebr, flamingów, pand i tygrysów. „Ile ludzi musi zginąć?” Wypadek stał się przyczynkiem do wznowienia debaty nad zasadnością istnienia tego typu parków rozrywki oraz ogrodów zoologicznych. Niektórzy z komentujących argumentowali, że niedźwiedzie zachowały się po prostu tak, jak mają to w zwyczaju dzikie zwierzęta i że jedynym rozwiązaniem pozwalającym wyeliminować tego typu wypadki jest zamknięcie ogrodów zoologicznych i uwolnienie zwierząt. Obrońcy praw zwierząt od dawna wzywają do wypuszczenia zwierząt trzymanych w parkach dzikich zwierząt, ośrodkach życia morskiego i ogrodach zoologicznych. Organizacja People for the Ethical Treatment of Animals (PETA) Asia powiedziała, że incydent w Szanghaju nie był zaskakujący. „Ile jeszcze ludzi musi zostać zranionych lub zabitych przez dzikie zwierzęta trzymane w zamknięciu, zanim uznamy, że zwierzęta te nie powinny pozostawać w niewoli?” – napisali przedstawiciele organizacji w oświadczeniu przekazanym The Washington Post. Dodali, że żadna ilość czasu spędzona w ogrodzie zoologicznym, klatce lub parku morskim nie wymaże drapieżnych instynktów zwierząt. „Ten incydent ilustruje głęboki poziom stresu, niepokoju i pobudzenia, jakich te zwierzęta doświadczają każdego dnia” – dodaje PETA i wzywa turystów i rodziny do zaprzestania odwiedzania placówek, które przetrzymują zwierzęta dla zysku i rozrywki. Niechlubna historia parku „Washington Post” przypomina, że to nie pierwszy przypadek, kiedy szanghajski park trafia na pierwsze strony gazet. W 2013 roku do sieci trafił film z tzw. „Olimpiady zwierząt”, który szybko stał się viralem. Na nagraniu widać, jak niedźwiedź rzuca się na małpę, a pracownicy parku bezskutecznie próbują rozdzielić zwierzęta. Incydent został nazwany „okrutnym”, zoo odparło, że niedźwiedź ma na sobie kaganiec, a małpa przeżyła atak. Trzy lata później pojawiło się wideo ukazujące pracownika parku uderzającego tygrysa w pysk, żeby nakłonić zwierzę do pozowania do zdjęć z turystami. W 2017 roku turysta został ugryziony przez niedźwiedzia po tym, jak zignorował ostrzeżenia i opuścił okno w samochodzie, aby nakarmić niedźwiedzia. Także w 2017 roku park został określony jednym z „tragicznych ogrodów zoologicznych” przez South China Morning Post. Chodziło o skandaliczne warunki traktowania pozostających w niewoli zwierząt. Dziennik donosił m.in., że pracownicy parku w Szanghaju zostali sfotografowani w trakcie ujeżdżania strusi czy zmuszania słoni do tańca, oraz że co najmniej pięć pand w parku zmarło w wyniku infekcji i niewydolności organów.
Ta kobieta dostała ataku paniki podczas nurkowania. Na szczęście nie była sama
Grupa nurków schodzi głęboko pod wodę w okolicach Cape Town w Południowej Afryce. W pewnym momencie jedna z uczestniczek zejścia wypluwa ustnik aparatu do oddychania. Rozpoczyna się akcja ratowania jej życia.
To, co przydarzyło się tej kobiecie to nie odosobniony przypadek. Na dużych głębokościach u wrażliwszych osób zdarzają się ataki paniki. Czynników może być wiele, choćby utrata orientacji i poczucia kierunków (góry i dołu), lub nagły strach związany z otaczającą zewsząd wodą. Na szczęście bohaterka filmu miała obok siebie doświadczonych przyjaciół, którzy zareagowali natychmiast. Warto pamiętać, by zawsze na wyprawy na wszystkie krańce świata nie wyruszać samemu. View oEmbed on the source website
4 niesamowite sposoby na wykorzystanie zwierząt ginących na drogach. Trochę straszne, ale... logiczne
Martwe zwierzęta nie muszą być bezużyteczne.
Tekst: Kristin Hugo Źródło: National Geographic News
Tragedia w Himalajach. Zmarł polski alpinista
Polski Związek Alpinizmu podał informację o śmierci Grzegorza Kukurowskiego. Alpinista zmarł podczas wyprawy na szczyt Shivling. Trwa akcja ratunkowa
Według informacji PZA do tragedii doszło podczas wyprawy Kukurowskiego wraz z Łukaszem Chrzanowskim. Alpiniści utknęli na wysokości 6300 m. W nocy Grzegorz Kukurowski stracił przytomność. Towarzysz podał mu leki, jednak mimo tego, mężczyzna już się nie przebudził, a następnego dnia zmarł. Łukasz Chrzanowski zdecydował się wycofać ze ściany zjazdami. Pozostali członkowie wyprawy opuścili bazę górną gdzie przygotowywali się do wspinaczki innymi drogami na sąsiednich ścianach, i dotarli do bazy głównej, aby zorganizować akcję ratunkową. ​Łukasza Chrzanowskiego próbowano podebrać ze ściany helikopterem ratunkowym, jednak według oceny pilota maszyna nie było odpowiednio przygotowana do tak niebezpiecznego manewru. Drugi helikopter, należących Sił Powietrznych Indyjskiej Armii także nie poradził sobie z zadaniem. Do bazy w charakterze wsparcia dotarło 4 ratowników indyjskich, którzy mają wspomóc akcję ratunkową. Jak czytamy w komunikacie PAZ, "zespół Paweł Kaczmarczyk, Kacper Tekieli i Maciej Ciesielski wraz z czterema ratownikami indyjskimi dotarli do bazy wysuniętej pod Shivlingiem i rozpoczęli zakładanie lin poręczowych na drodze zejścia Łukasza Chrzanowskiego. Wieczorem powinni dotrzeć do bariery skalno-lodowej rozpoczynającej pole śnieżne na którym jest Łukasz. Łukasz Chrzanowski dotarł do połowy ogromnego pola śnieżnego i porusza się w dół. Z Łukaszem jest kontakt przez radiotelefon. Dzisiaj rano helikopter Armii Indyjskiej z Januszem Gołąbem i Piotrem Sułowskim na pokładzie podjął kolejną próbę podjęcia Łukasza ze ściany. Nie powiodła się ani próba podjęcia Łukasza ze ściany ani zdesantowania Janusza i Piotra. Z uwagi na fakt, że kontakt z uczestnikami wyprawy jest ograniczony i dostępny jedynie przez ich telefon satelitarny, który jednocześnie służy do koordynowania akcji ratunkowej, prosimy o cierpliwość i oczekiwanie na następne komunikaty, które będą publikowane na stronie internetowej PZA." Źródło: Polski Związek Alpinizmu
Aleksander Doba kończy wyprawę. Miał wypadek
To niestety koniec Trzeciej Transatlantyckiej Wyprawy Kajakowej Aleksandra Doby. Wypadek, jakiego doznał kajakarz już na wodach oceanu, zmusił go do rezygnacji z dalszej podróży.