To zdjęcie zdobyło nagrodę publiczności Wildlife Photographer of the Year. „Perfekcyjnie uchwycone”
Miłośnicy fotografii wybrali najciekawsze zdjęcie dzikiej przyrody zeszłego roku. Nagroda publiczności w konkursie Wildlife Photographer of the Year przypadła Brytyjczykowi Ianowi Woodowi, który pokazał w nietypowy sposób wędrówkę borsuka po nocnym mieście.
W tym artykule: Najlepsze zdjęcie roku Pozostałe zdjęcia wyróżnione w konkursie Późny wieczór albo nawet noc. Chodnik, słup i ścianę spowija mroczne, pomarańczowe światło. Na ziemi stoi, unosząc z ciekawością głowę, duży borsuk europejski. Przygląda się grafitti przedstawiającemu… borsuka wymachującego bronią palną. Obok grafitti znajduje się tabliczka dodająca fotografii dodatkowego ironiczno-żartobliwego kontekstu. Napis na niej głosi: „Nie blokuj dostępu”. W nawiązaniu do niego fotograf Ian Wood zatytułował swoje zdjęcie „Brak dostępu” (ang. „No Access”). Fotografia borsuka oglądającego grafitti borsuka zdobyła właśnie nagrodę publiczności w konkursie Wildlife Photographer of the Year organizowanym przez Muzeum Historii Naturalnej w Londynie. W tym roku do finału wybrano 25 zdjęć. W głosowaniu wzięła udział rekordowa liczba osób – 76 tys. fanów fotografii i dzikiej przyrody z całego świata. Najlepsze zdjęcie roku Ujęcie, które zyskało najwięcej głosów, powstało w mieście St Leonards-on-Sea w East Sussex w Wielkiej Brytanii. Jego mieszkańcy zostawiali na chodniku resztki jedzenia dla lisów. Wood zauważył, że korzystają z nich również borsuki z pobliskiej nory. Raz zobaczył borsuka spacerującego późną nocą chodnikiem. Postanowił go sfotografować. Rozstawił małą kryjówkę na skraju drogi i się schował. Miał sporo szczęścia – udało mu się zrobić zdjęcie jedno na milion. – Perfekcyjnie uchwycone zdjęcie Iana oferuje unikalne spojrzenie na interakcję natury ze światem człowieka – powiedział dr Douglas Gurr, dyrektor Muzeum Historii Naturalnej. – Ta wyjątkowa fotografia służy jako potężne przypomnienie, że rodzima przyroda i dzikie zwierzęta, często tuż za naszymi domami, mogą nas inspirować i zachwycać – dodał. – Wylew miłości do borsuków od czasu nominowania mojego zdjęcia do nagrody publiczności był naprawdę przytłaczający – zauważył z kolei Wood. I zwrócił uwagę, że jeśli odstrzał borsuków na terenach wiejskich Wielkiej Brytanii nie zostanie powstrzymany, zwierzęta te będzie można, paradoksalnie, zobaczyć już tylko w nielicznych miastach. Pozostałe zdjęcia wyróżnione w konkursie W sumie do konkursu nadesłano w tym roku 60 tys. zdjęć. Ich autorzy pochodzą aż za 117 krajów. W tegorocznej edycji nagrody publiczności wyróżnione zostały jeszcze cztery fotografie. Oto one. Francisco Negroni sfotografował czynny wulkan Villarrica w Chile. Jest to jeden z najbardziej aktywnych wulkanów w kraju, który ostatni raz wybuchł w 2015 roku. Tym razem jego szczyt spowija podwójna tzw. chmura soczewkowata (altocumulus lenticularis), przypominająca nieco spodki ufo. Fotograf regularnie odwiedza Villarrica, aby monitorować jego aktywność. Podczas tej wizyty przebywał w pobliżu wulkanu przez dziesięć nocy. Mówi, że każda podróż to nie lada przygoda. – Nigdy nie wiadomo, czym wulkan może cię zaskoczyć – dodaje. Ta sowa wylatująca ze stodoły wygląda jak duch albo widmo. Wyrusza na nocne polowanie na pola niedaleko Vancouver. Jess Findlay przygotowywał się do zrobienia tego zdjęcia kilka nocy, podczas których obserwował sowę oraz jej zwyczaje. Zdjęcie „Spiked” powstało w Bostwanie. Ukazuje koniec starcia między miodożerem (albo ratelem miodożernym) a jeżozwierzem. Miodożer jest zawzięty – mimo że krwawi i został mocno pokłuty, nie odpuszcza jeżozwierzowi. Zwierzęta te są znane z tego, że atakują i ścigają ofiary nawet znacznie większe od siebie. Niestety fotograf David Northal nie podał, jaki był wynik tego starcia. A teraz bodaj najbardziej niezwykłe zdjęcie w konkursie. Na pierwszy rzut oka wygląda jak prześwietlona klatka. Ale gdy spojrzymy uważnie na jego lewą połowę, nagle dostrzeżemy na niej jakiś kształt. To gronostaj europejski ledwo widoczny na śniegu. Obserwuje swoje terytorium, doskonale wtapiając się w zimowy krajobraz w Belgii. By zrobić to zdjęcie Michel d’Oultremont leżał na śniegu, przykryty białą siatką maskującą. Długo czekał, aż gronostaj wyjdzie ze swojej nory. Więcej informacji o nagrodzonych zdjęciach można znaleźć tutaj. Źródło: NHM Nasza autorka Magdalena Salik Dziennikarka i pisarka, przez wiele lat sekretarz redakcji i zastępczyni redaktora naczelnego magazynu „Focus". Wcześniej redaktorka działu naukowego „Dziennika. Polska, Europa, Świat”. Autorka powieści z gatunku fantastyki naukowej, ostatnio wydała „Płomień” i „Wściek”. Więcej: magdalenasalik.wordpress.com
Naukowiec „wytańczył” swój doktorat na temat kangurów. „To jak wygrana w Eurowizji”
Jak zaprezentować wyniki badań naukowych, tak by zainteresować szerszą publikę? Brazylijski naukowiec z pomocą tańca wyjaśnił zachowania kangurów. Teledysk zwyciężył w prestiżowym konkursie.
W tym artykule: Wyrazić zachowania kangurów w tańcu „Jak wygrana w Eurowizji” Badania kangurów – na czym polegały? Naukowcy zawsze zmagają się z tym, w jaki sposób mówić o swoich badaniach, tak by dotrzeć do jak najszerszej rzeszy ludzi. Powstają różne inicjatywy, by to ułatwić. Na przykład w 2008 roku po raz pierwszy ogłoszono w USA konkurs Dance Your Ph.D. (Wytańcz swój doktorat), w którym naukowcy wyrażają swoje badania poprzez taniec. Celem jest wyjaśnienie doktoratu w prosty, skuteczny i angażujący sposób. Jego organizatorami są American Association for the Advancement of Science (AAAS), czyli Amerykańskie Towarzystwo Postępu Nauki, prestiżowe czasopismo „Science” i firma Primer.ai zajmująca się sztuczną inteligencją z siedzibą w San Francisco. Właśnie ogłoszono laureata najnowszej edycji. Wyrazić zachowania kangurów w tańcu Zwycięzcą najnowszej edycji konkursu został wiodący brazylijski naukowiec zajmujący się badaniem kangurów. Jest to dr Weliton Menário Costa, który uzyskał doktorat na Australijskim Uniwersytecie Narodowym (ANU). Badacz łączy pracę naukową z karierą muzyczną. Znany jest pod scenicznym imieniem WELI. Dr Menário Costa zachwycił sędziów swoim kreatywnym i dziwacznym tańcem „Kangaroo Time (Club Edit)” (ang. Czas kangura – edycja klubowa). Taniec, który zaprezentował, jak wyjaśnił naukowiec czerpie z jego brazylijskich korzeni. Ma on na celu zilustrowanie różnych cech osobowości kangurów. Oryginalna wersja utworu pojawiła się już w klubach, na festiwalach, zajęciach tanecznych i w stacjach radiowych. „Jak wygrana w Eurowizji” – Wygrana w tym konkursie jest dla mnie odpowiednikiem zwycięstwa w Eurowizji. Myślę, że nie tylko pokazuje niesamowitą siłę badań prowadzonych tutaj w Australii, ale także to, jak kreatywni jesteśmy jako naród. Nawet my, naukowcy! – zaznaczył dr Menário Costa. U podstaw jego produkcji leży przesłanie o inkluzywności i różnorodności. W teledysku biorą udział przedstawiciele różnych krajów, mniejszości i społeczności. View oEmbed on the source website – Jednym z głównych przesłań, które chciałem przekazać za pośrednictwem mojego dzieła, jest to, że różnice prowadzą do różnorodności i jest to widoczne w całym filmie. Jest to widoczne dzięki tancerzom, którzy pochodzą z różnych kultur i środowisk – wyjaśnia naukowiec. Badania kangurów – na czym polegały? W 2017 r. WELI przeniósł się z rodzinnej Brazylii do Canberry, aby podjąć studia doktoranckie z zakresu zachowania zwierząt Research School of Biology na ANU, które ukończył w 2021 r. Uzbrojony w zdalnie sterowany samochód, dr Menário Costa spędził ponad trzy lata na badaniu spektrum różnic behawioralnych grupy ponad 300 dzikich kangurów olbrzymich w stanie Wiktoria. Serial „1670" oglądałem dwa razy. Australijczyk zafascynowany Polską W nowym odcinku wideopodcastu National-Geographic.pl rozmawiamy z australijsko-polską parą. Josh i Paula Bell opowiadają o wzajemnych stereotypach narodowych, wyzwaniach w nauce języka polskieg... – Odkryliśmy, że kangury lubią socjalizować się w grupach, ale preferują mniejsze kręgi społeczne. Podobnie jak u ludzi, osobowości kangurów ujawniają się we wczesnym okresie życia. Matki i ich potomstwo mają podobne osobowości, podobnie jak rodzeństwo – opisał badacz. I właśnie różnorodność stylów tanecznych zaprezentowanych w teledysku: od klasycznego baletu po frywolny twerking ma odzwierciedlać różnice w osobowości kangurów w pełnym spektrum, od odważniejszych typów po łagodniejsze. Dr Menário Costa postanowił porzucić karierę naukowca na rzecz artysty scenicznego. Dlatego teledysk można uznać za podsumowanie jego dotychczasowej pracy badawczej. – Praca nad tym projektem była iskrą, której potrzebowałem, aby zachęcić mnie do zrobienia kolejnego kroku w mojej muzyce. Dzięki temu zdałem sobie sprawę, że przez najbliższy czas chcę skupić się na muzyce, a karierę naukową odłożyć na dalszy plan – podkreślił. Źrodło: ANU. Nasz ekspert Szymon Zdziebłowski Dziennikarz naukowy, z wykształcenia archeolog śródziemnomorski. Przez wiele lat był związany z Serwisem Nauka w Polsce PAP. Opublikował m.in. dwa przewodniki turystyczne po Egipcie, a ostatnio – popularnonaukową książkę „Wielka Piramida. Tajemnice cudu starożytności” o największej egipskiej piramidzie.
Nie uwierzysz, że te zdjęcia były robione smartfonem. Wyniki konkursu
Fotografowaniem smartfonem ma coraz więcej zwolenników. Zobacz zdjęcia, które zachwyciły jurorów konkursu Huawei.
W tym artykule: Wyniki konkursu fotograficznego Huawei Nagrody dla fotografów Jeszcze kilka lat temu profesjonalne robienie zdjęć smartfonem wzbudzało pewne kontrowersje. Dziś jednak korzystają z nich praktycznie wszyscy: nie tylko amatorzy, ale również zawodowi fotografowie. W robieniu zdjęć smartfonem ważny jest nie tylko sprzęt, ale również odpowiednia technika. Podstawy fotografii to dobre kadrowanie, naświetlenie czy złapanie ostrości. Dodatkowe parametry możemy podkręcić już w trakcie edycji – również na smartfonie. Dlaczego w podróży warto fotografować smartfonem? Miejsca uwielbiane przez fotografów ze smartfonami Coraz więcej podróżujących osób decyduje się na zamianę sprzętu fotograficznego na smartfona. Nie ma w tym nic dziwnego, w końcu najnowszymi telefonami także zrobimy profesjonalne zdjęci... <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/dlaczego-w-podrozy-warto-fotografowac-smartfonem-miejsca-uwielbiane-przez-fotografow-ze-smartfonami-399b36c.jpeg" width="938" height="595" alt="Dlaczego w podróży warto fotografować smartfonem? Miejsca uwielbiane przez fotografów ze smartfonami" title="Dlaczego w podróży warto fotografować smartfonem? Miejsca uwielbiane przez fotografów ze smartfonami" /> Wyniki konkursu fotograficznego Huawei O tym, że zdjęcia robione smartfonem są równie dobre, co te wykonywane aparatami przekonaliśmy się raz jeszcze, oglądając prace nagrodzone w konkursie Huawei: 5. miejsce – Alan S. Robienie zdjęć naturze jest bardzo wymagające. Fotografowie nierzadko czekają wiele godzin, aż uda im się uchwycić wymarzony kadr. Autor nagrodzonej pracy musiał być nie tylko cierpliwy, ale też precyzyjny. 4. miejsce – Krystian G. Ale kolory! Na tym zdjęciu dzieje się naprawdę sporo, jednak dzięki umiejętnemu wyróżnieniu planu, skupiamy się na twarzy i dostrzegamy nawet najmniejsze szczegóły. 3. miejsce – Olaf S. Trudno uwierzyć, że ten kadr również został uchwycony smartfonem. Na tym zdjęciu nie ma chaosu – wszystko zostało zaplanowane. Efekt? Obok elektryzującego obrazka nie sposób przejść obojętnie. 2. miejsce – Sergiusz G. Na pierwszy rzut oka widzimy po prostu kobietę stojącą przy oknie. Szybko dostrzegamy jednak kolejne szczegóły: grę cieniami, kolejne plany, głębię… W dobrych rękach smartfony naprawdę potrafią działać cuda. 1. Miejsce – Aleksandra Z. To zdjęcia sprawia, że mamy ochotę rzucić wszystko i ruszyć w podróż. W końcu zdjęcie ma być nie tylko poprawne techniczne (a to zdecydowanie jest), ale też nieść ze sobą pewien ładunek emocjonalny. Profesjonalizm idzie tu w parze z pasją do fotografowana otaczającego nas świata. W sumie organizatorzy konkursu otrzymali około 15 tys. zgłoszeń. Inne zdjęcia zobaczysz TUTAJ. Nagrody dla fotografów Autorzy nagrodzonych prac otrzymają nagrody: 1. miejsce – smartfon Huawei P50 Pocket 2. miejsce – smartfon Huawei P50 Pro 3. miejsce – smartwach Huawei Watch GT 3 4. miejsce – słuchawki Huawei FreeBuds Lipstick 5. miejsce – głośnik Huawei Sound Joy
Wyniki 17. edycji Wielkiego Konkursu Fotograficznego. Przedstawiamy laureatów i wyróżnionych
Za nami kolejna, 17. już edycja Wielkiego Konkursu Fotograficznego. Konkurs organizowany przez redakcję National Geographic Polska i markę CEWE to jedna z najważniejszych i najbardziej prestiżowych imprez tego typu w naszym kraju. Zdjęcia laureatów zostaną opublikowane na łamach kultowego „magazynu z żółtą ramką”, co dla wielu fotografów jest przepustką do profesjonalnej kariery.
W tym artykule: Wielki Konkurs Fotograficzny – wyniki Nagrody dla fotografów W ostatnim roku świat jakby zwolnił. Przez wiele miesięcy nie tylko Polacy borykali się z pandemią i lockdownem. Trudne warunki nie uśpiły jednak ciekawości i kreatywności pasjonatów fotografii. To dzięki Wam 17. edycja Wielkiego Konkursu Fotograficznego okazała się sukcesem. Otrzymaliśmy tysiące zdjęć. Wybór tych najlepszych nie był łatwy, o czym świadczy, chociażby podwójne wyróżnienie w jednej z kategorii. Wielki Konkurs Fotograficzny – wyniki Jury WKF w składzie Agnieszka Franus, Iwona El Tanbouli-Jabłońska, Marek Arcimowicz i Paweł Młodkowski zwraca uwagę nie tylko na aspekty techniczne konkursowych zdjęć, ale również na historię i przekaz, jakie niosą. W tym roku część nagrodzonych fotografii w kreatywny i intrygujący sposób pokazuje, jak pandemia wpłynęła na naszą codzienność. – W tym roku, ze względu na pandemię, większość zdjęć nadesłanych na konkurs została wykonana w Polsce. I to jest wyjątkowe w tej edycji konkursu. Zobaczyć nasz kraj, naszą codzienność, naszą przyrodę pokazane z tak wielu często zaskakujących perspektyw. Oglądając tysiące zdjęć, jako jury, zawsze szukamy zaskoczeń, nowego spojrzenia, ciekawych i ważnych tematów, wrażliwości autorów i ich umiejętność opowiadania historii i ta edycja WKF-u dostarczyła nam takich emocji – podsumowuje Agnieszka Franus, redaktor naczelna National Geographic Polska. W redakcji National Geographic Polska, zarówno papierowej, jak i online, poruszamy różnorodne tematy: od odkryć naukowych, przez porady podróżnicze po problemy zarówno globalne, jak i te dotykające najmniejsze społeczności świata. Dlatego też w tym roku jury oceniało zdjęcia w 4 kategoriach tematycznych: Ludzie Krajobraz Zwierzęta Fotoreportaż Jak co roku przyznano również nagrodę Grand Prix. Poniżej pełna lista laureatów i wyróżnionych w 17. edycji Wielkiego Konkursu Fotograficznego: GRAND PRIX Luc Kordas „Wypoczynek w czasach pandemii” KRAJOBRAZ Nagroda: Kinga Wrona „Ulice Walencji” Wyróżnienie: Jakub Groenwald „Martwe wśród żywych” LUDZIE Nagroda: Agnieszka Szypulska „Skok na miasto” Wyróżnienie: Jacek Obloj „Pasterze” ZWIERZĘTA Nagroda: Mariusz Kowalski „Powitanie dnia” Wyróżnienie: Piotr Szumigaj „Rodzinna sprzeczka” Wyróżnienie: Waldemar Graś „Jak Batman” FOTOREPORTAŻ Nagroda: Joanna Mrówka „Mikroświaty” Nagrodzone i wyróżnione zdjęcia zobaczycie w galerii na dole strony. – Oprócz zdjęć nagrodzonych postanowiliśmy też dodatkowo wyróżnić więcej zdjęć nadesłanych na nasz konkurs, które z różnych względów przykuły naszą uwagę. Będą się one ukazywały regularnie na Instagramie National Geographic Polska. Gorąco zachęcamy więc do jego śledzenia – zachęca Agnieszka Franus. Nagrody dla fotografów Wielki Konkurs Fotograficzny kolejny raz został zorganizowany we współpracy z marką CEWE – producentem fotoksiążki numer 1 w Europie. Twórcy marki podkreślają, że są szczęśliwi, kiedy mogą towarzyszyć swoim klientom w ich najwspanialszych chwilach życia – pełnych emocji, złapanych w kadrach i zapamiętanych na lata w autorskich fotoproduktach. Laureaci otrzymają również nagrody przygotowane przez Peak Performance: torby podróżne Vertical Trolley, które dzięki gwarancji jakości, będą towarzyszami podróży na długie lata. Wszystkim nagrodzonym i wyróżnionym gratulujemy!
"Ten rok sprawił, że wielu z nas na nowo odkrywało Polskę". Oto finaliści Turystycznych Mistrzostw Blogerów
Okazało się, że chętnie podróżowaliśmy w oparciu o wskazówki z popularnych blogów turystycznych. Przydały się doświadczenia poprzednich edycji Turystycznych Mistrzostw Blogerów. Dały wiele praktycznych i pięknych inspiracji. Dlatego tym radośniej ogłaszamy ich kolejną edycję! Dziś właśnie finałowa 16 blogerów rusza w Polskę, by opisywać nam jej zaskakujące i piękne skarby.
Blogerzy ruszają na szlaki! Kolejny etap trzeciej edycji Turystycznych Mistrzostw Blogerów za nami. W tym roku zgłosiło się jeszcze więcej chętnych podróżników niż w poprzednich dwóch edycjach! Było w czym wybierać! Jury miało ciężki orzech do zgryzienia, ponieważ wśród chętnych objawiło się naprawdę wielu utalentowanych autorów. Ostatecznie spośród ponad sześćdziesięciu zainteresowanych kapituła w składzie: Jacek Janowski - Przewodniczący Kapituły, Justyna Szostek, Agnieszka Załęska - Franus, Iwona El Tanbouli, Marcin Nowak oraz Adam Mikołajczyk wyłoniła 16 Finalistów. Teraz, ta najlepsza szesnastka rusza w Polskę opisywać każdy swoje województwo. Staną się na najbliższe tygodnie prawdziwymi Ambasadorami regionów Polski. Poznawajcie nasz kraj na stronie: mistrzostwablogerow.polska.travel/ oraz na ich kanałach społecznościowych. Przed nami nieznane smaki znanych regionów i nowe inspiracje na kolejne podróże. A oto finaliści: 1. WOJEWÓDZTWO DOLNOŚLĄSKIE Bartosz Dziwak https://bartekwpodrozy.pl 2. WOJEWÓDZTWO KUJAWSKO – POMORSKIE Szymon Nitka https://www.znajkraj.pl/ 3. WOJEWÓDZTWO LUBELSKIE Celina Lisek-Lewicka https://www.celwpodrozy.pl 4. WOJEWÓDZTWO LUBUSKIE Katarzyna Łaskawiec i Tomasz Sawirski https://polskapogodzinach.pl 5. WOJEWÓDZTWO ŁÓDZKIE Jakub Juszyński https://tymrazem.pl 6. WOJEWÓDZTWO MAŁOPOLSKIE Justyna Małota – Ślęczka i Paweł Ślęczka https://coupleaway.com 7. WOJEWÓDZTWO MAZOWIECKIE Krzysztof Mańkowski i Joanna Kurcińska https://idziemydalej.pl 8. WOJEWÓDZTWO OPOLSKIE Maciej i Natalia Bireccy http://manawpodrozy.pl 9. WOJEWÓDZTWO PODKARPACKIE Karolina Miller i Piotr Andruszko https://rudeiczarne.pl 10. WOJEWÓDZTWO PODLASKIE Anna Bielecka, Michał Rosiak https://podrozewnaturze.pl 11. WOJEWÓDZTWO POMORSKIE Anita Demianowicz www.banita.travel.pl 12. WOJEWÓDZTWO ŚLĄSKIE Magdalena Delkowska https://w10inspiracjidookolaswiata.pl 13. WOJEWÓDZTWO ŚWIĘTOKRZYSKIE Olka Zagórska-Chabros i Marek Chabros https://balkanyrudej.pl 14. WOJEWÓDZTWO WARMIŃSKO – MAZURSKIE Dorota i Jarosław Kowalscy https://www.szalonewalizki.pl 15. WOJEWÓDZTWO WIELKOPOLSKIE Marta Muszyńska https://podrozniczo.pl 16. WOJEWÓDZTWO ZACHODNIOPOMORSKIE Arleta Adamska https://zamieszkali.pl
Konkurs fotograficzny: lista zwycięzców!
Razem z Mondial Assistance miło nam ogłosić wyniki konkursu fotograficznego "Najbardziej niesamowite miejsce, w którym byłem/byłam"
Laureaci: Nagrodę główną - plecak piknikowy - otrzymują: Daniele, Lodowiec Perito Moreno, Argentyna kojot, The Wave kasiolek, Huancaya-Vilca Nagrody dodatkowe - zestawy turystyczne - otrzymują: FotoKasiaa, Edynburg krzubek, Wulkan Etna Emilie, zielona mozaika Papi25, Laguna Colorada sitriel, Podróż w czasie Very Happy, Kapadocja, Turcja Toch, Kanada Vancouver darolila, Geiranger kubolo, Bohinj Puchaczka, Florencja Gratulujemy!
Wyprawa do Turcji to marzenie wielu czytelników Travelera, a już niedługo wraz z Wezyr Holidays zrealizujemy jedno z nich!
W grudniowym numerze Travelera ogłosiliśmy konkurs, w którym nagrodą był wyjazd do Turcji. Spośród odpowiedzi na pytanie, czemu Turcja jest krajem Waszych marzeń, wybraliśmy jedno szczęśliwe zgłoszenie. Jego autorką jest Barbara Butwiłowska. Zwyciężczyni serdecznie gratulujemy, a pozostałych uczestników zachęcamy do wzięcia udziału w kolejnych konkursach!
Udział w regatach The Tall Ships Races to coś więcej niż przepłynięcie z portu do portu. To możliwość doświadczenia żeglarstwa w najprawdziwszej odsłonie. Przekonali się o tym laureaci naszego konkursu
To już drugi dzień na Atlantyku. Temat rozmów zmienił się z kurtuazyjnego opowiadania, co kto robi, na bardziej filozoficzne dysputy o życiu. Jak choćby te o ideale piękna. – To proste – odpowiada jeden z oficerów i cytuje znane powiedzenie, że najpiękniejsze są: „kobieta w tańcu, koń w galopie i fregata pod żaglami”. W swoim dzienniku pokładowym zapisuje „banał”. Ale jak patrzę na postawione żagle i ogrom oceanu wokoło, to po cichu stwierdzam, ze trudno się nie zgodzić. Zwłaszcza z tym ostatnim. Co do kobiet i koni nie wypowiadam się. Na razie nie ma na to czasu. Na zegarze wybiła szesnasta, wachta trzecia, w której jestem, przejmuje nawigacje. Od teraz, przez cztery godziny, to my będziemy sterować Zawiszą Czarnym i próbować prześcignąć inne żaglowce, które biorą udział w regatach The Tall Ships Races 2012. Nie będzie łatwo, bo nasz szkuner budowany był w celach szkoleniowych, a nie wyścigowych. I kształtem przypomina raczej kuter niż piracką strzałę. Kolejna notatka w dzienniku brzmi więc: Kurs na Kadyks. Żagle: piękne: bryfok, sztafok, bomkliwer. Prędkość niewielka: ok. 4 węzłów. Zostało jeszcze 70 mil morskich. Zmienny wiatr nie ułatwia nam zadania, ale dobra nasza. Zostaliśmy sami. Reszta załóg poszła już spać. Dookoła nie widać ani lądu, ani innych żaglowców. Te rozpłynęły się zaraz po paradzie na rzece Tag w Lizbonie, gdzie zaczął się nasz etap regat. Wracam myślami do tego momentu. W niedzielę 22 lipca, po oficjalnym sygnale, łodzie jedna za drugą zaczęły opuszczać port i ruszać w kierunku oceanu. Pokazując przy tym, co maja najlepszego, czyli swoje żagle. Każdy żaglowiec miał swoje miejsce w szeregu. Największe jednostki sunęły dumnie z przodu. Ogromny rosyjski Mir, długi na 109,2 m, przystosowany dla niepełnosprawnych żeglarzy angielski Lord Nelson czy meksykański Cuauhtémoc. Ten ostatni znany jest z tego, że do portów wpływa z marynarzami stojącymi na rejach, czyli poziomych belkach przymocowanych do masztu, i trzymającymi się za ręce. My z naszymi trzydziestoma ośmioma metrami jesteśmy trochę bardziej z tyłu. Dzięki temu mamy okazję spokojnie obserwować całą imprezę, a także pozować do zdjęć dziennikarzom krążącym pomiędzy żaglowcami na motorówkach. W granatowych koszulkach polo prezentujemy się zawodowo, choć zamiast na rejach staliśmy na pokładzie. Trochę mniej profesjonalnie, ale bardziej stabilnie. Lizbona z tej perspektywy wygląda zachwycająco. Salutujemy przy pomniku Odkryć Geograficznych, obniżając banderę, i obieramy kurs na Kadyks. Wśród naszej prawie czterdziestoosobowej załogi czuję się bardzo dojrzale. W dzienniku wpisuje cos bardziej dosłownego, czyli „staro”. I stwierdzam to nie jako wytrawny wilk morski, który dekady spędził na morzu, ale jako dziennikarka przed trzydziestka. Nie jest to jednak wina tego żaglowca ani mojej metryki, a raczej zasad regat. Te mówią bowiem, że połowa załogi musi być w przedziale wiekowym od 16 do 25 lat. Jednym z głównych celów fundacji Sail Training International, która je organizuje, jest właśnie promowanie idei żeglarstwa wśród młodych pokoleń. Według licznych przecieków za te misje w 2007 r. byli nominowani do Pokojowej Nagrody Nobla. Czy na pewno, okaże się za 45 lat, gdy informacje o zgłoszonych kandydaturach będą mogły być oficjalnie ujawnione. W naszej wachcie są więc nastolatki, kilku dorosłych, którzy najlepiej odpoczywają na morzu i bez żeglowania nie wyobrażają sobie wakacji, i najmłodsi załoganci na Zawiszy, dwuletni Franek i pięcioletni Mikołaj. Ci ostatni szczególnie aktywnie działają przy kole sterowym. Choć bardziej niż kurs interesuje ich błyszczące miedziane okucie. Wiatr siadł, wiec mogą kręcić nim do woli – i tak łódka nie reaguje. Odnotowuje: Prędkość żadna. Dużo gwiazd na niebie. Zauważone trzy spadające. Szykuje się dużo szczęścia. Niezależnie od wieku trzeba uczestniczyć we wszystkich pracach załogi. Codziennie posprzątać część żaglowca, która właśnie wypada danej wachcie, wychodzić na pokład na apele, stawiać żagle, no i gotować dla reszty załogi. Właśnie to ostatnie przyszło nam teraz robić. Zaczynamy wachtę, jak to się ładnie nazywa, kambuzową. W praktyce oznacza to, że przez najbliższe 24 godz. Będziemy kroić ogórki i marchewki, przekładać mielonkę z talerza na talerz i balansować z dzbankami herbaty po pokładzie. Połowa naszej wachty nie nadaje się do kuchennej pracy. Bynajmniej nie dlatego, żeby nie lubili gotowania. Od kiedy wyszliśmy z portu w Lizbonie, próbują jak najmniej się ruszać i nie zbliżać się do jedzenia. Choroba morska ścięła ich z nóg. Wszelkie opory, tak jak mówił na apelu kapitan, musieli wsadzić do kieszeni. Zamiast w zaciszu toalety, nakazał wszystkim czującym nudności wymiotować za burtę. W ostatnich godzinach ta jest wyjątkowo oblegana. A może kisiel? – proponuje z przekąsem jeden z załogantów. „Podobno smakuje tak samo dobrze w dwie strony”. Zielone twarze chorych współwachtowiczów zdradzają, ze dowcip nie wydał im się śmieszny. Zmienia zdanie za dwa dni, jak wyzdrowieją. Ja w swoim dzienniku zapisuje: Pokrojonych 40 pieczarek, rozłożonych 45 nakryć w tym siedem w mesie kapitańskiej. Zupa pomidorowa. Choroby morskiej brak. Czwarty dzień na Atlantyku. Pomiędzy wachtami udało mi się przeczytać już dwie książki, nauczyć paru żeglarskich węzłów i pomóc w stawianiu żagli. Nie jest to łatwe zadanie. Bo wymaga nie tylko potężnej siły bicepsów, ale tez niezłej logistyki, bo lin, fałów, kontrafałów, szotów i topenant, czyli lin podtrzymujących bomy, jest tyle, ze nawet oficerowie się w nich gubią. Czasem mam wrażenie, że tylko bosman wie, co tak naprawdę dzieje się na pokładzie i za które liny pociągnąć. Praca jest męcząca, ale pływanie pod pełnymi żaglami w pełni to rekompensuje. Dopiero teraz rozumiem, dlaczego Anglicy, choć normalnie do rzeczy stosują zaimek „it”, czyli „to”, na żaglowce mówią pieszczotliwie „she”, czyli „ona”. Ta gracja, lekkość ruchu i kobieca zwiewność, z która dopływamy do hiszpańskiego Kadyksu, w pełni to tłumacza. Tu znowu wraz z innymi największymi żaglowcami świata będziemy świętować i pokazywać swoje wdzięki turystom i zaciekawionym mieszkańcom. Nie wiem, czy śmiały Zawisza Czarny by się nie obraził, ale dla mnie nasz żaglowiec jest najpiękniejszy. I choć nie ma statusu fregaty, to w dzienniku wpisuje Kadyks. Zawisza to moja osobista Miss (F)regat.
Wyniki konkursu Logo NG - Przyszła wiosna
Konkurs rozstrzygnięty! Wyłoniliśmy pięciu laureatów, którzy jako pierwsi podali prawidłowe odpowiedzi.
Prawidłowa odpowiedź brzmi: redakcja National-Geographic.pl wśród zdjęć nadesłanych na konkurs Przyszła wiosna zamieściła cztery fotografie z logo NG. Oto one: Laureatami zostali: paulina_j Nagroda: książka "Jak robić idealne zdjęcia cyfrowe" kruliczq Nagroda: książka "101 pomysłów na weekend w Europie" l.anna Nagroda: Przewodnik po RPA krzysztofs Nagroda: Przewodnik po Dominikanie bueno Nagroda: Przewodnik po Islandii Gratulujemy zwycięzcom! Zapraszamy wszystkich do wzięcia udziału w innych konkursach.
Konkurs cieszył się bardzo dużą popularnością. W jednoosobowym jury zasiadła żona Piotra Morawskiego - Olga. Oto osiem wyróżnionych przez nią komentarzy:
1. Treść komentarza: "Na początku twoje życie toczy się normalnie, czasem przerywasz je wyprawami; potem twoje wyprawy toczą się normalnie i czasem przerywasz je życiem... Na początku jesteśmy młodzi, postrzegamy świat tak, jak został nam on pokazany przez naszych najbliższych, wtedy to każda nasza wyprawa wydaje się czymś pięknym, nowym i nieodgadnionym. Żyjemy spokojnie, bez większych problemów, od czasu do czasu podejmując wyzwania jakie niosą za sobą te pierwsze wyprawy. jednak z czasem przychodzi moment kiedy musimy samodzielnie wyruszyć w wyprawę naszego życia. opuszczamy rodzinny dom wybierając życie zagubionego tułacza, który w swojej egzystencji szuka celu, tak właśnie nasze życie staje się wielką wyprawą, walką o przetrwanie i o sens życia. Każdy krok jest przygodą, każdy nowy dzień kolejną wyprawą w nieznane, wieczna pogoń za czymś co nieuchwytne i odległe, sprawia, że w natłoku codziennych wypraw, zabiegania i pytań: "którą wybrać drogę?" zapominamy o tym kim jesteśmy i czym tak naprawdę jest nasze życie. Jednak w każdej wyprawie zdarzają się wypadki, sytuacje, które zwalniają tempo, prowokują do głębszych refleksji, ukazują, że jesteśmy tylko ludźmi, którzy podczas ziemskiej wyprawy zapomnieli o życiu i wtedy do niego wracamy, przerywając na chwilę wieczną wyprawę po szczęście, wówczas zastanawiamy się czy życie wiecznego włóczykija naprawdę jest naszym przeznaczeniem, czy decydując się na wyprawę, zapomnimy o życiu...". Autor komentarza: Emilia13 Uzasadnienie wyboru: "Ponieważ zupełnie inaczej niż myślę i my inaczej myśleliśmy, i dlatego mi się podoba." 2. Treść komentarza: "Dlaczego życie i wyprawy to nie to samo? Jeśli wyprawy nie są życiem, to czym? To kiedy jesteśmy szczęśliwi? Będąc tam – tęskniąc za tym co tu? Czy będąc tu – ciągle czując niedosyt i niespełnienie braku nas tam? Trzeba przede wszystkim poznać siebie, zrozumieć, czego w życiu szukamy – i czerpać z tego siłę. Czy tu – czy tam. Ważne, żeby była w tym harmonia, żebyśmy czuli, że naprawdę żyjemy, i każdy dzień jest, a nie po prostu mija. Ja swoje życie przerywam wyprawami – a kiedy wyjeżdżam „tam”, staję się kimś innym – i zazdroszczę wiecznym podróżnikom tego, że swój dobytek noszą w plecaku, bo też tak chcę. I chłonę każde słowo ich opowieści…i słyszę, że po pewnym czasie wszędzie jest tak samo…gdzieś gubi się ta świeżość w odkrywaniu nowego i popada się w rutynę „bycia w podróży”; kiedy wracam do swojego „tu” to ja jestem globtroterem, który opowiada o tym, co widział, słyszał, przeżył - pełnym zachwytu nad tym wszystkim nowym, innym – i bogatsza we wszystkie niecodzienne doznania i krajobrazy. Bo najważniejsze to się nie znudzić – ani normalnym życiem, ani wyprawami." Autor komentarza: Maga Uzasadnienie wyboru: "Ponieważ tak myśleliśmy" 3. Treść komentarza: "Każdy człowiek rodząc się zaczyna swą wielką podróż.Ta podróż to życie.Jedni podróżują nieświadomie i nieciekawie, inni bardziej dojrzale wybierają swoją drogę, jedni czasem za szybko ją kończą a jeszcze inni snują się bardzo długo.Jednym i drugim należy życzyć szczęścia bo na ich drogach mogą stanąć całkiem nieprzewidziane przeszkody,które zamienią ich życie w wieczną podróż..." Autor komentarza: Turystka Uzasadnienie wyboru: "Ponieważ komentarz jest ciekawy" 4. Treść komentarza: "Jeśli zaczniesz podróżować, już nigdy nie będziesz mógł uspokoić swojego wędrownego serca. Zawsze będzie okazja do wyjechania, sposobność do zobaczenia czegoś, co sprawi, że wciąż będziesz się zmieniał. A w domu będziesz tylko gościem..." Autor komentarza: asiakol8 Uzasadnienie wyboru: "Ponieważ mi się podoba" 5. Treść komentarza: "Wyprawa ..... Nasze życie jest jedną wielką wyprawą w ...nieznane. Zaczyna się od niby normalnego pójścia do przedszkola. Potem jest jedną wielka wyprawą w nieznane i przynosi mam coraz to inne czasami nie zrozumiałe dla nas efekty tej wędrówki. Jest to wędrowanie na wyżyny i niziny, są to wzloty i upadki,góry i doliny czy umiemy nad tym panować? Nie, bo nie byli byśmy ludźmi, żądnymi sukcesu i... może chwały. Zdobywając te szczyty czasami spadamy, głęboko i tylko jak głęboko spadniemy zależy nasza wspinaczka za życia......, która chyba nie jest tak naprawdę nic warta..." Autor komentarza: MSagittarius Uzasadnienie wyboru: "Ponieważ komentarz jest ciekawy" 6. Treść komentarza: "NIE WOLNO LEKCEWAŻYĆ WŁASNYCH MARZEŃ" Autor komentarza: malgosia69 Uzasadnienie wyboru: "Ponieważ w to wierzę" 7. Treść komentarza: "UWAGA! OSTRZEŻENIE!! Zanim zdecydujesz się wyruszyć w prawdziwą podróż- usiądź, weź głęboki oddech i przemyśl to poważnie:) Z podróżami nie ma żartów! Wciąąągaaająąąąą..........Potem nic już nie jest takie jak wcześniej:) Myślisz o nich, śnisz, wspominasz je, wszystko Ci o nich przypomina......aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa! To straszne!!!:) Nie masz czasu na oglądanie TV, zarabianie na kolejny samochód i uganianie się za kolejnym awansem... Zastanów więc się poważne czy chcesz dzielić to co masz z Pasją:) Jest władcza i kapryśna...i potrafi wycisnąć z każdego siódme poty.....ale jak nie ONA to co? Przecież życie to jedna wielka podróż....:):):)" Autor komentarza: Ania_N Uzasadnienie wyboru: "Ponieważ jest to prawdziwe" 8. Treść komentarza: "Życie to tylko parę pamiętnych chwil w oceanie przemijania. Życie to liść który spadnie. Człowiek który utonie. Słońce które zajdzie. Życie to głupota podczas wschodu Życie to wyprawy podczas nowiu Życie to w końcu śmierć przy zmierzchu Życie po prostu nigdy nie będzie życiem Bez przygód." Autor komentarza: Silmarilia Uzasadnienie wyboru: "Ponieważ komentarz jest fajny" Olga Morawska bardzo Wam dziękuje za wzięcie udziału w tym konkursie i przesłanie tak wielu ciekawych komentarzy. Niektóre z nich bardzo ją wzruszyły. Każda z osób, której komentarz został wyróżniony otrzyma nagrodę w postaci dwóch książek: "Od początku do końca. Piotr Morawski" oraz "Himalaje, Indie, Nepal i Pakistan - Przewodnik dla łowców przygód". Gratulujemy z zapraszamy do wzięcia udziału w innych konkursach!
Konkurs fotograficzny Moje nalepsze zdjęcie - wyniki
Spośród wielu znakomitych prac redakcja National-Geographic.pl wybrała 15 zwycięskich prac.
Po pierwszej selekcji zdjęć dokonanej przez najaktywniejszych użytkowników strony National-Geographic.pl redakcja wyłoniła 15 laureatów. Braliśmy pod uwagę pomysł na zdjęcie, kolorystykę (klimat), wykonanie (kadr). Oto lista laureatów: Inle Lake (autor: mzabora) Sahara Walks (autor: Luc Kordas) Definicja ciszy (autor: vazman) Północny świt (autor: Niewczas) Pejzaż z łódką (autor: rex_rex) Duch (autor: KoYoT) Kuce nad wybrzeżem (autor: tomekd) Rosa (autor: stendar_wulf) Szewczyk Dratewka (autor: Kostek) Valencia CAC most (autor: tomchat) Pomiędzy skalnymi falami (autor: rostocky) Czytając między wierszami... (autor: mzetka) We mgle (autor: Rene66) Wieczność (autor: shawrus) Zmokła kura (autor: irass) Nagrodą jest druk zwycięskiego bądź innego wskazanego przez autora zdjęcia na wysokiej jakości bawełnianym płótnie artystycznym i oprawionym na drewnianej ramie wewnętrznej krosno. Dzięki czemu obraz będzie gotowy do powieszenia bez użycia dodatkowych ram. Sponsorem konkursu jest firma Pixers. Gratulujemy zwycięzcom i wszystkim tym, którzy wzięli udział w konkursie. Zapraszamy do obejrzenia zdjęć przesłanych na konkurs i galerię zdjęć, które zostały wybrane w pierwszym etapie przez społeczność National-Geographic.pl