To największa dziura wykopana przez człowieka w Polsce. Wygląda jak gigantyczna rana w krajobrazie
Największa dziura w ziemi w Polsce przyciąga nie tylko geologów, ale i zwykłych turystów. Nie każdy wie, jak potężna jest to konstrukcja i co się z nią stanie po zakończeniu wydobycia. Kopalnię odkrywkową węgla brunatnego można oglądać w samym centrum naszego kraju.
Spis treści: Rozmiary, które przytłaczają Węgiel brunatny sprzed milionów lat Maszyny jak z innego świata Od kopalni do prądu: energetyczne serce kraju Czy naprawdę „widać ją z kosmosu”? Turystyka industrialna i doświadczenie „z wnętrza ziemi” Co dalej z Bełchatowem? „Jestem w Mordorze” – myślę, rozglądając się nerwowo i oczekując pojawienia się armii złowrogich postaci. Na horyzoncie wznoszą się kominy elektrowni, z których unoszą się białe obłoki – nie dymu, a najczęściej pary wodnej. Krajobraz wokół przypomina scenografię z filmu science fiction: ogromne ściany ziemi, szarozielona mozaika taśmociągów i koparek, a wszystko tonie w pylistym powietrzu i charakterystycznej ciszy industrialnego kolosa. Rozmiary, które przytłaczają Znajduję się w miejscu, które zyskało przydomek „największa dziura w ziemi” – w kopalni odkrywkowej węgla brunatnego Bełchatów, uznawanej za największy tego typu obiekt w Polsce i jedną z największych kopalni w Europie. To technologiczne monstrum, które fascynuje zarówno swoją skalą, jak i wpływem na środowisko oraz gospodarkę energetyczną kraju. Kopalnia Bełchatów rozciąga się na długość około 12 km, ma 3 km szerokości i osiąga głębokość do 310 metrów w najgłębszych punktach. Jej całkowita powierzchnia to ponad 3,5 tys. ha. Dla wyobrażenia: na tym obszarze zmieściłoby się nawet 5 tysięcy boisk piłkarskich! Dno odkrywki leży setki metrów poniżej poziomu otaczającego terenu – człowiek na jego tle wydaje się mikroskopijny. Węgiel brunatny sprzed milionów lat Wydobycie surowca poprzedza usunięcie grubych warstw nadkładu – czyli ziemi i skał, które zalegają nad złożem. W Bełchatowie ten nadkład ma nawet 150 metrów grubości. Dopiero pod nim znajduje się to, po co istnieje ta gigantyczna operacja – węgiel brunatny, czyli sprasowane szczątki roślinne sprzed około 20 milionów lat. Zdarza się, że podczas prac wydobywczych odnajdywane są pozostałości roślinne, np. fragmenty dawnych drzew – sekwoi, iglastych, włókien pni. Nie brakuje także odkryć paleontologicznych – w tym kości mamutów, szczątki gadów i inne skamieniałości. Maszyny jak z innego świata W ruchu widzę gigantyczne koparki wielonaczyniowe, z których największe ważą do 8 tysięcy ton – czyli niemal tyle, co Wieża Eiffla. Każda z tych maszyn obsługiwana jest przez pięcioosobową załogę. Na dnie odkrywki przemieszczają się także ciężarówki, zwałowarki i dziesiątki kilometrów taśmociągów, które łączą kopalnię z elektrownią. Cała operacja trwa bez przerwy – 24 godziny na dobę, 7 dni w tygodniu. Od kopalni do prądu: energetyczne serce kraju Cały wydobyty węgiel trafia do Elektrowni Bełchatów, największej elektrowni węglowej w Europie, która odpowiada za produkcję około 20% krajowej energii elektrycznej. Proces jest prosty w teorii: spalanie węgla, generowanie pary wodnej, napędzanie turbin, a następnie produkcja energii elektrycznej. W praktyce to jednak ogromne wyzwanie inżynieryjne – zarówno pod względem logistyki, jak i ochrony środowiska. Spalanie węgla brunatnego wiąże się bowiem z emisją znacznych ilości dwutlenku węgla, co czyni Bełchatów jednym z największych emitentów CO₂ w Unii Europejskiej. Kilka lat temu kopalnia trafiła też na niechlubną listę największych trucicieli w Europie. Czy naprawdę „widać ją z kosmosu”? Popularne stwierdzenie, że „kopalnię Bełchatów widać z kosmosu”, należy włożyć między mity i marketingowe hasła. Rzeczywiście – obiekt ten jest doskonale widoczny na zdjęciach satelitarnych, jednak: gołym okiem z orbity Międzynarodowej Stacji Kosmicznej (400 km nad Ziemią) nie sposób jej zobaczyć wyraźnie, widoczność obiektów z tej wysokości zależy od rozmiarów, kontrastu, pogody i kąta padania światła, w rzeczywistości ludzkie oko nie dostrzega z takiej odległości obiektów o szerokości kilku kilometrów. To ten sam typ miejskiej legendy, co przekonanie, że z kosmosu widać Wielki Mur Chiński. Turystyka industrialna i doświadczenie „z wnętrza ziemi” Choć kopalnia to przede wszystkim zakład przemysłowy, zyskała popularność jako niezwykłe miejsce turystyki industrialnej. Można ją zwiedzać w zorganizowanych grupach – specjalnie przystosowanymi ciężarówkami. Zainteresowanie jest tak duże, że rezerwacje miejsc przyjmowane są z miesięcznym wyprzedzeniem. Dodatkową atrakcją jest taras widokowy, z którego można objąć wzrokiem ogromną część wyrobiska. Warto również odwiedzić pobliską Górę Kamieńsk, powstałą z nadkładu kopalni – dziś miejsce rekreacyjne z wyciągiem narciarskim, trasami rowerowymi i farmą wiatrową. Co dalej z Bełchatowem? Eksploatacja kopalni Bełchatów nie będzie trwała wiecznie. Zasoby złoża wyczerpią się najprawdopodobniej do 2036 roku, a Elektrownia Bełchatów ma zakończyć działalność najpóźniej w latach 40. XXI wieku. To wymusi na regionie głęboką transformację gospodarczą – zwłaszcza w kierunku odnawialnych źródeł energii i tworzenia nowych miejsc pracy. Źródła: Ministerstwo Energii, ddbelchatow.pl Nasz ekspert Dziennikarz, pisarz, podróżnik. Związany z polską redakcją „National Geographic” od kilkunastu lat, autor kilkuset tekstów publikowanych na łamach magazynu „National Geographic Traveler”. Laureat nagrody „Magellana” za najlepszą książkę podróżniczą. Miłośnik długich podróży, wypraw rowerowych i trekkingu. Pisze głównie o ciekawych kierunkach, ale interesuje go także kultura, wpływ człowieka na środowisko oraz historia.
To jedna z najbardziej malowniczych części Podlasia. Wzgórza Sokólskie wybrane Cudem Polski 2025 wprost trzeba odwiedzić
Malowniczy pas łagodnych, polodowcowych wzgórz na Podlasiu zachwycił internautów. Nie chodzi jednak tylko o pofalowanie terenu: Wzgórza Sokólskie to teren zamieszkany przez wiele kultur, zachwycający drewnianą architekturą i podlaskim klimatem, który powoli odkrywają turyści z całej Polski. Nic dziwnego, że został Cudem Polski.
Wzgórza Sokólskie zostały „Cudem Polski 2025” w województwie podlaskim podczas corocznego plebiscytu organizowanego przez „National Geographic Traveler”. Mają wszystko: historię, piękną przyrodę i zaangażowaną społeczność. To teren, który nie zawsze jest na pierwszym miejscu u osób planujących odwiedzenie Podlasia, ale warto się nim zainteresować – dopóki nie ma w nim tłumów. Lodowiec, wiatraki i drewno Wzgórza Sokólskie należą do tych najbardziej charakterystycznych form krajobrazu północno-wschodniej Polski: regionu, który w malowniczy sposób został ukształtowany przez plejstoceński lodowiec i nabrał łagodnego, pagórkowatego charakteru. Szerokie panoramy, liczne doliny oraz mozaika pól, łąk i lasów tworzą widoki jak z obrazka. Za to kochamy Podlasie! Nieodłączną częścią tożsamości Wzgórz Sokólskich są jednak liczne wsie z tradycyjną, drewnianą zabudową – domy, stodoły i wyjątkowe wiatraki, które przez stulecia były budowane według lokalnych wzorców i z dostępnych surowców. Do dzisiaj można tu spotkać funkcjonujące wiatraki typu holenderskiego czy bogato zdobione sadyby. Autentyczność krajobrazu sprawia, że jest on wyjątkowy w skali kraju. Ludzie żyją tu normalnie, zgodnie z tradycją, jakby nieświadomi upływu czasu. Co robić na Wzgórzach Sokólskich? To wymarzony teren dla miłośników wycieczek – zarówno pieszych, jak i rowerowych. Zróżnicowane szlaki pomogą zaplanować krótkie i wielogodzinne wyprawy, które przeprowadzą przez najciekawsze miejsca (np. Nową Kamionkę czy Szudziałowo). Jeśli interesuje nas historia, to dobrze wybrać trasę pieszą „Śladami tradycji Podlasia”, podczas której obejrzymy drewniane cerkwie, zabytkowe cmentarze czy miejsca pamięci. Rowerzyści powinni poznać szlak rowerowy „Zielone Wzgórza” liczący sobie około 60 km. Prowadzi przez malownicze wsie, punkty widokowe oraz pozwala podziwiać zabytkowe wiatraki. Poza szlakiem warto odwiedzić także cerkiew w Bohonikach, która jest ważnym elementem kulturowego dziedzictwa regionu. Kiedy najlepiej odwiedzić Wzgórza Sokólskie? Wzgórza Sokólskie najlepiej prezentują się – naszym zdaniem – od późnej wiosny do wczesnej jesieni, kiedy przyroda zachwyca kolorami, malując pięknie na i tak urokliwym podlaskim płótnie. Lato sprzyja wycieczkom rowerowym, natomiast jesienne barwy lasów i panoramy podczas „golden hour” zachęcają do pieszych spacerów. Warto zaplanować wyjazd na kilka dni, by w pełni docenić urok regionu i odwiedzić najważniejsze atrakcje. I przede wszystkim – dać sobie czas, by w pełni chłonąć atmosferę Podlasia. Tak jak się powinno: na spokojnie. Tu czas płynie wolniej, a my płyńmy razem z nim. Sponsorem plebiscytu „Cuda Polski 2025” jest: Źródło: National Geographic Polska Nasz autor Jonasz Przybył Redaktor i dziennikarz związany wcześniej m.in. z przyrodniczą gałęzią Wydawnictwa Naukowego PWN, autor wielu tekstów publicystycznych i specjalistycznych. W National Geographic skupia się głównie na tematach dotyczących środowiska naturalnego, historycznych i kulturowych. Prywatnie muzyk: gra na perkusji i na handpanie. Interesuje go historia średniowiecza oraz socjologia, szczególnie zagadnienia dotyczące funkcjonowania społeczeństw i wyzwań, jakie stawia przed nimi XXI wiek.
Ten Cud Polski znajduje się 40 metrów pod ziemią. To jedna z największych atrakcji Śląska
Byliście już w Sztolni Królowa Luiza w Zabrzu? To w niej odbędziecie najdłuższy w Europie podziemny spływ łodziami i w nowoczesny sposób poznacie historię śląskiego przemysłu. To wyjątkowe na skalę Polski miejsce, które zostało wybrane „Cudem Polski 2025”. Dlaczego warto całą rodziną zejść pod ziemię?
Sztolnia Królowa Luiza w Zabrzu została wyróżniona prestiżowym tytułem Cudu Polski 2025 w ogólnopolskim plebiscycie organizowanym przez magazyn „National Geographic Traveler”. Ten niezwykły kompleks podziemnych korytarzy, pełny dawnych kopalnianych maszyn, duchów i historii pozwala poczuć autentyczny klimat górnego Śląska i odkrywać przemysłowe dziedzictwo naszego kraju w nowoczesny, interaktywny sposób. To jedna z najbardziej inspirujących atrakcji turystycznych w Polsce. Dlaczego Sztolnia Królowa Luiza została Cudem Polski? W plebiscycie „Cuda Polski” o miano najpiękniejszego i najbardziej wyjątkowego miejsca rywalizują lokalizacje z każdego województwa, a ostateczny wybór należy do internautów. W 2025 roku tytuł w województwie śląskim przypadł Sztolni Królowa Luiza. Licząca sobie blisko 200 lat sztolnia w przemyślany i ciekawy sposób – a to nie zawsze łatwe – obrazuje wyjątkową historię górnictwa, a jej podziemne korytarze pozwalają na kilka godzin przenieść się do czasów początków przemysłu. Łączy nowoczesność z tradycją – połączenie oryginalnych chodników, zabytkowych maszyn i multimedialnych ekspozycji sprawia, że ani przez chwilę nie ma miejsca na nudę. O wszystkim opowiadają charyzmatyczni przewodnicy ubrani w tradycyjne stroje górnicze, więc jest murowanym przepisem na turystyczny sukces. Największa atrakcja sztolni – podziemny spływ łodziami Nie da się ukryć, że największym magnesem na turystów z całego świata jest najdłuższy w Europie podziemny spływ łodziami. Odbywa się na terenie dawnej Głównej Kluczowej Sztolni Dziedzicznej. Trasa liczy ponad kilometr, a w trakcie rejsu można podziwiać widowiskowe instalacje świetlne oraz multimedialne pokazy, które obrazują historię i codzienność pracy górników. Skarbnik, czyli legendarny duch kopalni Elementem nieodzownie związanym z górnictwem śląskim jest postać Skarbnika – opiekuna kopalni i duchowego strażnika podziemi. Podczas zwiedzania można spotkać prawdziwego ducha, który opowiada legendy i przekazuje tajemną, górniczą wiedzę. To atrakcja szczególnie ceniona przez młodszych gości. Czemu sztolnia zawdzięcza swoją nazwę? XVIII-wieczne odkrycia pokładów węgla na Górnym Śląsku sprawiło, że na terenie dzisiejszego Zabrza postanowiono zbudować jedną z pierwszych państwowych kopalń węglowych. Prace rozpoczęły się już 1791 roku, ale dopiero w 1811 roku otrzymała ona nazwę „Königin Luise Grube”, czyli „Królowa Luiza”, na pamiątkę zmarłej rok wcześniej żony króla Fryderyka Wilhelma III. Obecnie wchodzi w skład Muzeum Górnictwa Węglowego w Zabrzu, które dba o rozwój turystyki kopalnianej. Jak odwiedzić sztolnię? Zwiedzanie Sztolni Królowa Luiza jest dostępne przez cały rok, chociaż trasy różnią się w zależności od sezonu. Znajduje się ona w centrum Zabrza, więc wygodnie dostać się można do niej zarówno samochodem, jak i komunikacją miejską. Mieści się przy ul. Wolności 408. Bilety dostępne są do zakupu na miejscu lub online poprzez oficjalną stronę Muzeum Górnictwa Węglowego. Warto zarezerwować wycieczkę, bo rosnąca popularność sztolni – i konieczność zwiedzania z przewodnikiem – potrafią stworzyć niemałe kolejki głodnych wrażeń turystów. Warto pamiętać, że należy wyposażyć się w wygodne, sportowe obuwie oraz ciepłą odzież: temperatury pod ziemią wynoszą około 12 stopni Celsjusza niezależnie od pory roku. Sponsorem plebiscytu Cuda Polski jest: Źródło: National Geographic Polska, Muzeum Górnictwa Węglowego Nasz autor Jonasz Przybył Redaktor i dziennikarz związany wcześniej m.in. z przyrodniczą gałęzią Wydawnictwa Naukowego PWN, autor wielu tekstów publicystycznych i specjalistycznych. W National Geographic skupia się głównie na tematach dotyczących środowiska naturalnego, historycznych i kulturowych. Prywatnie muzyk: gra na perkusji i na handpanie. Interesuje go historia średniowiecza oraz socjologia, szczególnie zagadnienia dotyczące funkcjonowania społeczeństw i wyzwań, jakie stawia przed nimi XXI wiek.
Średniowieczne grodzisko Wiślan zostało Cudem Polski 2025. To wyjątkowy punkt fotograficzny i nieodkryta atrakcja Ponidzia
Obecnie spokojne i sielankowe Ponidzie było niegdyś świadkiem wyjątkowych wydarzeń historycznych. Zamieszkiwało je wojownicze plemię Wiślan, po których zostało nam niewiele śladów: jednym z nich jest ogromne Grodzisko w Stradowie – największy tego typu obiekt w Polsce. Po wygranej w „Cudach Polski 2025” ma szansę zostać ponownie odkryte przez turystów.
Grodzisko w Stradowie zostało laureatem plebiscytu „Cuda Polski 2025” organizowanym przez „National Geographic Traveler”. Reprezentant Ponidzia zwyciężył w województwie świętokrzyskim i skradł serca głosujących. To wspaniały punkt fotograficzny i miejsce owiane legendą dawnych Słowian. Jak je odwiedzić? Centrum plemienia Wiślan i największy gród wczesnośredniowieczny Grodzisko w Stradowie to największe grodzisko w Polsce, którego początki sięgają VIII–IX wieku. Archeolodzy potwierdzają, że był to centralny ośrodek władzy i administracji plemienia Wiślan, który zamieszkiwały nawet tysiące ludzi. Naukowcy sukcesu grodu upatrują w jego strategicznym położeniu oraz dostępności wody i żyznych gleb. Wały grodziska osiągają do 12 metrów wysokości i nawet 20 metrów szerokości. Z góry rozciąga się imponująca panorama na okoliczne pola Ponidzia – malowniczego regionu województwa świętokrzyskiego – a sam obiekt zachwyca rozmiarem i stanem zachowania unikatowym na skalę całego kraju. Robi kolosalne wrażenie i przenosi w czasy pierwszych Słowian. Z czego składa się grodzisko? Centrum administracyjne Wiślan – czyli plemienia zachodniosłowiańskiego z grupy plemion lechickich, zamieszkującego we wczesnym średniowieczu tereny w dorzeczu górnej Wisły – składa się z głównego grodu (tzw. Zamczyska rozciągającego się na ponad 1,5 ha) oraz trzech rozległych podgrodzi: Barzyńskiego, Mieściska i Walików, które pełniły funkcje mieszkalne i gospodarcze. Cały obszar mierzy razem 25 ha. Według badań na terenie grodziska odnaleziono pozostałości 211 wczesnośredniowiecznych obiektów. Znajdują się tu także cztery cmentarzyska, w tym jedno w obrębie Zamczyska – tam najprawdopodobniej chowano plemienną elitę. Jak odwiedzić Grodzisko w Stradowie? Grodzisko znajduje się w południowej części województwa świętokrzyskiego, w gminie Czarnocin, na wzgórzu Garbu Wodzisławskiego (352 m n.p.m.). Oddalone jest o około 60 km zarówno od Krakowa, jak i od Kielc, więc dla mieszkańców tych miast jest idealnym pomysłem na jednodniową wycieczkę. Na miejscu zmodernizowaną całą infrastrukturę turystyczną: znajdziemy tam parking, nowe ścieżki, specjalne kładki, aleje, schodki czy punkty widokowe, z których wykonać można zachwycające zdjęcia pofałdowanych pól Ponidzia. Przy dobrej pogodzie dostrzeżemy nawet majaczący na horyzoncie zarys Beskidów. Zwiedzanie Grodziska w Stradowie to spotkanie z historią, polskim dziedzictwem i niezwykłą przyrodą województwa świętokrzyskiego. To miejsce zachwyci wszystkich tych, którzy szukają nieoczywistych kierunków podróży. Nic dziwnego, że zostało Cudem Polski! Sponsorem plebiscytu jest: Źródło: National Geographic Polska, UJ Nasz autor Jonasz Przybył Redaktor i dziennikarz związany wcześniej m.in. z przyrodniczą gałęzią Wydawnictwa Naukowego PWN, autor wielu tekstów publicystycznych i specjalistycznych. W National Geographic skupia się głównie na tematach dotyczących środowiska naturalnego, historycznych i kulturowych. Prywatnie muzyk: gra na perkusji i na handpanie. Interesuje go historia średniowiecza oraz socjologia, szczególnie zagadnienia dotyczące funkcjonowania społeczeństw i wyzwań, jakie stawia przed nimi XXI wiek.
Nadmierna turystyka na Antarktydzie? Według raportu cierpią na tym lodowce
Antarktyda uważana jest za jeden z ostatnich nietkniętych obszarów dzikiej przyrody. Chociaż zmiany klimatu powodowane przez człowieka odciskają na niej piętro, to do worka naszych grzechów musimy dorzucić coś jeszcze. Rozkwit turystyki i rozwój ośrodków badawczych przyczyniają się do niespotykanego wcześniej wzrostu poziomu zanieczyszczeń na tym niezwykłym kontynencie.
Badacze z Niemiec, Holandii i Chile wykonali tytaniczną pracę: poświęcili 4 lata na przemierzenie 2 tys. km Antarktydy. Wszystko po to, by oszacować poziom aktualnych zanieczyszczeń. Zebrane wyniki okazały się alarmujące. Antarktyda już nie tak dziewicza Naukowcy opublikowali swój raport w czasopiśmie „Nature Sustainability”. Sprawdzili oni, że na terenach, na których coraz częściej przebywają ludzie, stężenie toksycznych metali (np. ołowiu, miedzy czy niklu) jest 10 razy wyższe niż 40 lat temu. Ma to związek z tym, że jeszcze w latach 90. na Antarktydzie spotkać można było około 8 tys. osób rocznie. W 2024 roku było to już niemal 125 tys. Nawet ostrożne prognozy zakładają, że do 2034 roku liczba turystów może wynieść nawet 450 tys. rocznie. Ludzie niszczą Biegun Południowy W raporcie możemy przeczytać, że rosnąca obecność ludzi na Antarktydzie budzi niepokój w kontekście zanieczyszczeń powstałych przy spalaniu paliw statków, samolotów czy samochodów. Najbardziej alarmującym zjawiskiem jest jednak sadza. Jak sama nazwa wskazuje osadza się ona na śniegu, a ten staje się przez nią ciemniejszy. Odbija przez to mniej światła, a w efekcie śnieg szybciej ulega topnieniu. Turyści na Antarktydzie Tylko w ostatnim roku 55 biur turystycznych zorganizowało 570 wycieczek na Antarktydę. Podróżowało z nimi ponad 118 tys. osób, z których 80 tys. zeszło na ląd. Niedawno zimny kontynent odwiedził nawet polski stand-uper, Piotr Szumowski, by dać tam pierwszy w historii komediowy występ. Naukowcy przestrzegają jednak, że turyści są dewastującą siłą. Nie tylko roznoszą zanieczyszczenia, ale także płoszą zwierzęta Antarktydy czy depczą delikatne rośliny. Szczególnie groźna może być wizja przywiezienia z innego kontynentu inwazyjnych gatunków zwierząt czy chorób. Szacuje się, że jeden turysta na Antarktydzie generuje 5,44 ton CO2. Według autorów raportu może być to ekwiwalent przyspieszenia topnienia nawet 100 ton śniegu. Być może warto więc opanować turystyczne zapędy i pozostawić Biegun Południowy takim, jaki jest. Oprócz turystów są na nich przecież także różnorodne ekspedycje naukowe, które również nie służą lokalnemu ekosystemowi. Jednak ich badania, w przeciwieństwie do wizyt turystów, stanowią podstawę naszego lepszego zrozumienia Natury. Źródło: naukawpolsce.pl Nasz autor Jonasz Przybył Redaktor i dziennikarz związany wcześniej m.in. z przyrodniczą gałęzią Wydawnictwa Naukowego PWN, autor wielu tekstów publicystycznych i specjalistycznych. W National Geographic skupia się głównie na tematach dotyczących środowiska naturalnego, historycznych i kulturowych. Prywatnie muzyk: gra na perkusji i na handpanie. Interesuje go historia średniowiecza oraz socjologia, szczególnie zagadnienia dotyczące funkcjonowania społeczeństw i wyzwań, jakie stawia przed nimi XXI wiek.
Dokąd na wycieczkę jednodniową w Polsce? 16 propozycji z każdego województwa
Na wycieczkę jednodniową i spontaniczne wypady nie trzeba udawać się daleko. Każde z 16 polskich województw ma mnóstwo wartych odwiedzenia tras i szlaków. Oto najlepsze propozycje wycieczek jednodniowych po Polsce.
W tym artykule: Łabiszyn i pałac w Lubostroniu (woj. kujawsko-pomorskie) Jaskinia Raj (woj. świętokrzyskie) Rogalin (woj. wielkopolskie) Czerwińsk nad Wisłą i okolice (woj. mazowieckie) Czaplinek i Stare Drawsko (woj. zachodniopomorskie) Dolina Kobylańska (woj. małopolskie) Kudowa – Zdrój (woj. dolnośląskie) Nysa (woj. opolskie) Nowogród (woj. podlaskie) Radzyń Podlaski (woj. lubelskie) Kolbuszowa (woj. podkarpackie) Dobre Miasto (woj. warmińsko – mazurskie) Brody (woj. lubuskie) Jezioro Porajskie (woj. górnośląskie) Rawa Mazowiecka (woj. łódzkie) Dąbrówka (woj. pomorskie) Przygotowując zestawienie pomysłów na wycieczki jednodniowe po Polsce, kierowaliśmy się przede wszystkim łatwością ich realizacji i dostępnością proponowanych tras. Najważniejszym czynnikiem, który wzięliśmy pod uwagę, był fakt, jak bardzo ciekawe są proponowane miejsca. Gdzie na wycieczkę jednodniową? Oto 16 pomysłów na wycieczki po 16 polskich województwach. Łabiszyn i pałac w Lubostroniu (woj. kujawsko-pomorskie) W swojej długiej historii Łabiszyn był świadkiem wielu wojen i bitew. Współczesna zabudowa historycznego centrum miasta pochodzi z XVIII–XIX wieku. Przez Łabiszyn przebiega Kanał Bydgoski. Prócz odwiedzenia śluzy wodnej i starego młyna z 1796 r. można skorzystać też z oferty spływu kajakowego. Kajakami lub autem można dotrzeć do kolejnego ważnego miejsca – Lubostronia. W Lubostroniu wznosi się dostojny klasycystyczny pałac wybudowany w latach 1795–1800. Pałac otacza 40-hektarowy park w stylu angielskim wraz z dworską zabudową. Sam pałac został zaprojektowany przez znanego XVIII-wiecznego architekta Stanisława Zawadzkiego. Projekt nawiązywał do palladianizmu, czyli charakterystycznego stylu typowego np. dla warszawskiej Królikarni. W środku działa instytucja kultury organizująca m.in. cykliczne wydarzenia muzyczne. Bogato dekorowane wnętrza pałacu są dostępne do zwiedzania. Warto przed podróżą zadzwonić do przewodnika, ponieważ podczas niektórych wydarzeń zwiedzanie jest niedostępne. Jaskinia Raj (woj. świętokrzyskie) Chęciny znane są z dominującego w krajobrazie średniowiecznego zamku. Mniej widoczny jest inny skarb, który odwiedzają geologowie z całej Europy. Tym skrytym skarbem jest najpiękniejsza jaskinia w Polsce – Jaskinia Raj. Jest to wapienna jaskinia, cechująca się wyjątkową różnorodnością kalcytowych form naciekowych. Występują tutaj skupiska stalaktytów o unikatowym na skalę światową zagęszczeniu. Jaskinia uznana została za rezerwat przyrody nieożywionej i stanowisko archeologiczne. Można tu zobaczyć wystawę z narzędziami krzemiennymi poświęconą obozowisku neandertalczyka, który zamieszkiwał jaskinię ok. 50 tys. lat temu. Do jaskini mogą wejść dzieci po ukończeniu 4. roku życiu. Warto też wcześniej zgłosić rezerwację, ponieważ ze względu na rygor rezerwatu czas udostępnienia jaskini turystom może ulec zmianie. Jaskinie w Polsce – ile ich jest i które miejsca warto odwiedzić? Jaskinie w Polsce od zawsze przyciągają amatorów przygód i miłośników tajemniczych zakątków. Gdzie jest najwięcej jaskiń w Polsce? Które z nich warto zobaczyć? Na te pytania odpowiadam... Rogalin (woj. wielkopolskie) Niedaleko Poznania znajduje się wieś Rogalin o ciekawej i bogatej historii. Rogalin jest przede wszystkim znany z wielkiego pałacu wybudowanego tutaj przez Kazimierza Raczyńskiego w latach 70. XVIII w. Nad projektem pałacu pracowali najlepsi wówczas w Polsce architekci – Dominik Merlini i Jan Chrystian Kamsetzer. Pałac w formie ma cechy barokowe i klasycystyczne. Bogate i piękne wnętrza są administrowane przez Muzeum Narodowe w Poznaniu. Oprócz ciekawszych pomieszczeń pałac mieści wspaniałą galerię malarstwa polskiego i europejskiego. Jest tu ok. 250 prac malarskich, głównie z XIX w., z zachowanej przedwojennej kolekcji. Pałac otacza wielki park. Znajdziemy tu zarówno założenie rokokowe, jak i angielskie. Romantyczny ogród skrywa mauzoleum Raczyńskich oraz parę okazów wielkich dębów (najstarszy ma ok. 700 lat). Czerwińsk nad Wisłą i okolice (woj. mazowieckie) W Czerwińsku znajduje się Bazylika Matki Bożej Pocieszenia z XII wieku. Charakterystyczne dwie romańskie wieże i gotycka rozbudowa są pozostałością po jednym z najważniejszych kościołów w historii Polski. Wspaniały portal romański wykonany został specjalnie we Włoszech i przywieziony nad Wisłę. Pomimo barokizacji wnętrz zachowało się we fragmentach oryginalne piękne malarstwo ścienne z XIII w. Jest to jedno z najlepszych przedstawień malarstwa z okresu XIII w. w Polsce. W samym miasteczku można zobaczyć starą drewnianą zabudowę. Czerwińsk jest położony na wzgórzu nad Wisłą, skąd rozpościera się widok na krajobraz wiślany. Dla miłośników kolarstwa wyznaczono tu urokliwą trasę rowerową, która przebiega przez ciekawsze punkty lokalnej krainy geograficznej, Wysoczyzny Płońskiej. By Ed88, CC BY-SA 3.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=755444 Czaplinek i Stare Drawsko (woj. zachodniopomorskie) Między dwoma urokliwymi jeziorami Drawsko i Czaplino znajduje się stara miejscowość Czaplinek, w której funkcjonuje przystań żeglarska. Można się tu udać do parku linowego, na letnie kąpielisko lub na spływ na rzece Drawa. Warto zobaczyć tutejszy kościół z XIII w., zaś miasto organizuje imprezy okolicznościowe. Dawniej funkcjonował tu stary słowiański gród. Niedawno udało się zrekonstruować fragmenty fortyfikacji. Kolejną ważną atrakcją będzie zamek Drahim w Starym Drawsku. Zbudowany w XIV wieku przez joannitów zamek stoi przy jeziorze nadal, choć w ruinie. Na dziedzińcu organizowane są lokalne wydarzenia historyczne, można też skorzystać z letniego kąpieliska. Wieś jest otoczona lasami, wśród których wznosi się góra Spyczyna, z której można podziwiać panoramę Pojezierza Drawskiego. Dolina Kobylańska (woj. małopolskie) To raj dla wspinaczy i jedno z najpiękniejszych miejsc na Jurze Krakowsko-Częstochowskiej. Dolina Kobylańska, inaczej Dolina Karniowska, ma 4 km długości i charakteryzuje się formą niezalesionego wąwozu zwanego Nagajami. Z jednej strony dolinę wieńczy naturalnie powstała skalna brama, a zbocza wąwozu obfitują w strome skały wapienne. Wysokość tych skał jest zróżnicowana. Każdy miłośnik wspinaczki o różnym doświadczeniu znajdzie coś dla siebie. Łącznie jest aż 100 tras wspinaczkowych. Oprócz tego dno doliny jest trawiaste i niezalesione, dlatego stanowi idealne miejsce na piknik czy wspólny relaks z rodziną i przyjaciółmi. W Dolinie Kobylańskiej można znaleźć jaskinię, zwaną Garażem w Zjazdowej Turni. Piękny widok na wąwóz rozciąga się również z kapliczki wewnątrz groty, do której prowadzą wykute w skale schody. Kudowa – Zdrój (woj. dolnośląskie) Kudowa-Zdrój jest jednym z najpopularniejszych uzdrowisk w Polsce. W Parku Zdrojowym znajdują się trzy publiczne źródła wód mineralnych z historycznym budynkiem głównej pijalni. Odbywają się tutaj Festiwale Moniuszkowskie i liczne inne wydarzenia. Oprócz Parku Zdrojowego sztandarową atrakcją turystyczną jest Kaplica Czaszek w Czermnej z 1784 r. (jedna z trzech w Europie). Ściany kaplicy są pokryte czaszkami i piszczelami ludzi zmarłych głównie podczas wojny siedmioletniej. Kolejnym ciekawym miejscem jest Muzeum Kultury Ludowej Pogórza Sudeckiego w Pstrążnej. Przedstawiane tu są lokalne dzieła kultury materialnej z ziemi kłodzkiej w przeniesionych drewnianych chatach. Termy w Polsce. Gdzie wygrzewać się zimą? Baseny termalne cieszą się w naszym kraju dużą popularnością, szczególnie w okresie zimowym. Gdzie znajdują się najlepsze termy w Polsce? Jak się okazuje, nie tylko w górach. Sprawdź, g... Nysa (woj. opolskie) Nysa jest jednym z najstarszych śląskich miast Polski. Pomimo wielkich zniszczeń podczas II wojny światowej Nysa nadal oferuje przeróżne atrakcje turystyczne. Ikoną miasta jest Bazylika św. Jakuba i św. Agnieszki z XIV–XV w. z emblematyczną gotycką dzwonnicą. We wnętrzu znajduje się skarbiec dostępny do zwiedzania dla turystów. Choć rynek miasta nie został w całości wiernie zrekonstruowany po wojnie, to na niektórych ulicach nadal istnieje zachowana tkanka starego miasta. Oprócz manierystycznego budynku Wagi Miejskiej znajdziemy dwie bramy miejskie, będące pozostałościami średniowiecznych fortyfikacji. Mieszkańcy lubią chodzić na spacery do urokliwego Parku Miejskiego, a w pobliskim Bastionie św. Jadwigi z XVII w. można zwiedzić wystawę na temat nyskich fortyfikacji i skorzystać z tutejszych barów. W okolicy Nysy znajduje się Jezioro Nyskie, przy którym działają usługi wypoczynkowe i wypożyczalnie sprzętu wodnego. By Jacek Halicki - Own work, CC BY-SA 3.0 pl, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=35115374 Nowogród (woj. podlaskie) Od średniowiecza Nowogród był jednym z ważniejszych grodów Księstwa Mazowieckiego. Współcześnie jest idealnym miejscem na wycieczkę jednodniową w Polsce. Ze starego zamku nic wielkiego już nie zostało, ale okolice Nowogrodu cieszą się dużą popularnością. Najchętniej przyjeżdżają tu kajakarze, którzy korzystają z licznych spływów. Sporo jest też szlaków rowerowych, rozlokowanych na pradolinie Narwi i Pisy. Warto odwiedzić Skansen Kurpiowski w Nowogrodzie. Miłośników militariów mogą zainteresować schrony wojskowe, które pamiętają wojnę obronną z 1939 roku. Radzyń Podlaski (woj. lubelskie) Jeden z najwspanialszych rokokowych pałaców znajduje się w Radzyniu Podlaskim. Pałac Potockich w obecnym kształcie pochodzi z XVIII w. i cechuje go niepowtarzalna architektura. Kompleks ten zaprojektował Jakub Fontana na miejscu istniejącego tu wcześniej pałacu. Niestety, wnętrza nie zachowały się wiernie do dzisiaj, a obecnie trwa tam generalny remont. W innym skrzydle funkcjonuje m.in. szkoła muzyczna. Mimo to można wejść na dziedziniec pałacu i zwiedzić ogród, w którym stoi pałacowa oranżeria. Drugą sztandarową atrakcją miasta jest kościół pw. Świętej Trójcy z XVII w., zaprojektowany w stylu renesansu lubelskiego. Kościół zarówno na zewnątrz, jak i wewnątrz jest bogato zdobiony, a w środku znajduje się kolekcja europejskiej klasy obrazów religijnych autorstwa Józefa Buchbindera. Te miejsca trzeba odwiedzić! Poznaliśmy 7 nowych cudów Polski [ZOBACZ] - National Geographic Czytelnicy National Geographic Traveler wybrali 7 nowych cudów Polski. Zwycięzcą 5. edycji plebiscytu został Pałac Potockich. Na wszystkich nominowanych oddano w sumie ponad 63 tys. głosów! Kolbuszowa (woj. podkarpackie) W Kolbuszowej znajduje się słynne Muzeum Kultury Ludowej, w którym znajdziemy przeniesione oryginalne chaty, karczmy, młyn wodny czy kościół. W sumie około 80 obiektów. Muzeum przedstawia etnograficzne cechy kultury Lasowiaków i Rzeszowiaków z okresu XIX/XX w. W samym mieście warto zobaczyć odrestaurowany rynek, dwa kościoły zabytkowe i klimatyczny żydowski kirkut na zalesionym terenie. Dobre Miasto (woj. warmińsko – mazurskie) Dobre Miasto jest jednym z najważniejszych miast Warmii. Główną atrakcją turystyczną jest monumentalna bazylika gotycka z dominującą nad miastem wieżą kościelną, wybudowana w XIV w. Wśród bogatego wyposażenia znajduje się tam m.in. gotycki Tryptyk Mariacki z XIV w. Obok kościoła zobaczyć też można średniowieczną zabudowę kolegiacką z gotyckimi krużgankami. W mieście zachował się fragment murów obronnych z basztą z XIV w. Pośród zabytkowej zabudowy wyróżnić należy eklektyczny kościół poewangelicki z XIX w. autorstwa sławnego architekta Karla Friedricha Schinkla. Brody (woj. lubuskie) Najważniejszy minister króla Augusta III, Henryk Brühl, rozbudował w XVIII w. wspaniały kompleks pałacowy w Brodach. Dzisiaj jedynie kilka budynków jest odremontowanych, główny pałac stoi jako romantyczna ruina. Oprócz zespołu pałacowo-parkowego w samym mieście znajdziemy osiemnastowieczną zabudowę. Zrelaksować się można, idąc na spacer pod Jezioro Brodzkie. W sąsiedniej wiosce wznosi się natomiast ceglana wieża widokowa, z której można podziwiać okolicę. Skanseny w Polsce - 10 najciekawszych miejsc, które warto odwiedzić Skanseny w Polsce pozwalają nam na własne oczy przekonać się, jak kiedyś wyglądało życie w poszczególnych regionach etnograficznych. Dwory majętnych panów, skromne chłopskie chaty, gosp... Jezioro Porajskie (woj. górnośląskie) Od lat 70. XX w., wskutek spiętrzenia wód przez zaporę na Warcie w Poraju, istnieje cieszący się popularnością Zbiornik Porajski. Przyciąga on wędkarzy i żeglarzy. Zrelaksować się można na tutejszych plażach oraz skorzystać z lokalnej mariny ze sprzętem wodnym do wypożyczenia. Z jednej strony zbiornika znajduje się lepiej skomunikowany Poraj, a z drugiej strony leży wieś Masłońskie. Po obu stronach jeziora rozlokowane są plaże. Rawa Mazowiecka (woj. łódzkie) Niemało do zaoferowania ma Rawa Mazowiecka, która słynie głównie z zachowanego fragmentu zamku książąt mazowieckich z XIV w. Dodatkowo w mieście znajduje się stacja zabytkowej wąskotorowej linii kolejowej, łącząca Białą Rawską z Rogowem. W Rawie znajduje się oprócz tego zabytkowy klasztor jezuitów z XVII–XVIII w. Na spacer udać się warto do parku miejskiego lub nad lokalny Zalew Tatar, przy którym utworzono rezerwat przyrody. W sąsiedztwie funkcjonuje lodowisko w okresie zimowym, a trochę dalej od miasta leży wczesnośredniowieczne grodzisko słowiańskie Anielska Góra. Dąbrówka (woj. pomorskie) Atrakcyjny dzień można spędzić we wsi Dąbrówka, w której stacjonował do 2001 roku. 25 Dywizjon Rakietowy Obrony Powietrznej. Od 2013 r. znajduje się tam Muzeum Techniki Wojskowej Gryf. Znajdziemy tu pokaźną liczbę eksponatów techniki wojskowej, głównie z okresu II wojny światowej. Muzeum słynie z interakcyjnych prezentacji wciąż działającego sprzętu w inscenizacjach historycznych, plenerowych pokazach batalistycznych czy innych programach edukacyjnych. Wyróżnić należy tutaj największą w Polsce tzw. Kolekcję Saperską. To zbiór amunicji artyleryjskiej i bomb od czasów średniowiecza aż do najnowszych pocisków. Chętni będą mieli też okazję z korzystania z lokalnej strzelnicy.
Włoski region będzie dopłacał turystom za przyjazd. Gdzie jest haczyk?
Pewien włoski region postanowił „przekupić” turystów, aby częściej ich odwiedzali. Jest jednak pewien warunek, który trzeba spełnić, aby móc z tego skorzystać. Jaki?
W tym artykule: Hongkong chce rozdać pół miliona biletów lotniczych za darmo Włoski region próbuje przyciągnąć turystów atrakcyjnymi zniżkami Co zobaczyć w Trieście, stolicy regionu Friuli-Wenecji Julijskiej? Udine to kwintesencja włoskiej sztuki i architektury Podczas pandemii koronawirusa branża turystyczna mocno ucierpiała z powodu braku zagranicznych turystów. Nic dziwnego zatem, że gdy kraje zaczęły poluzowywać obostrzenia, miasta, wioski, a nawet całe regiony urządziły „konkurs” na to, kto zaoferuje więcej odwiedzającym. Furorę w 2021 roku zrobiły Włochy, gdy media obiegła informacja, że kolejne włoskie miasteczko oferuje domy za symboliczne 1 euro. Hongkong chce rozdać pół miliona biletów lotniczych za darmo Z kolei na początku października władze Hongkongu zapowiedziały, że chcą za darmo rozdać pół miliona biletów lotniczych. Ich łączna wartość wynosi aż ponad 250 milionów dolarów. To strategia odbudowy krajowej branży turystycznej, która wciąż nie może zregenerować się po drakońskich restrykcjach. W tym roku do kraju przyleciały zaledwie 184 tysiące osób. W 2019 roku Hongkong odwiedziło nawet 56 milionów turystów. Cena darmowych biletów wobec strat, jakie poniósł ten sektor gospodarki, władze prawdopodobnie również uznały za symboliczne euro. Włoski region próbuje przyciągnąć turystów atrakcyjnymi zniżkami W ten wyścig o turystów ponownie włączają się Włochy, a właściwie jeden, północny region kraju. Chodzi o Friuli-Wenecję Julijską. W porównaniu z sąsiadującą od zachodu Wenecją Euganejską, obszar nie jest tak chętnie odwiedzany przez zagranicznych podróżników. Zaglądają tam co najwyżej przejazdem. Właśnie dlatego region postanowił powalczyć o przyjezdnych i pokazać, że wbrew pozorom ma dużo do zaoferowania. Wszystkie drogi prowadzą do... Włoch. Przewodnik po najważniejszych atrakcjach Włochy to niezwykłe państwo, do którego niejeden podróżnik wracał wiele razy. Śródziemnomorski kraj słynie nie tylko z doskonałego jedzenia, muzyki i bogatego życia kulturalnego, ale ta... Władze autonomicznego regionu zapowiedziały, że każdemu, kto przyjeżdża pociągiem do Friuli-Wenecji Julijskiej z innej części Włoch, zwróci koszty biletu. Dodatkowo każdy, kto odwiedzi tę część Włoch, otrzyma specjalną kartę, która umożliwia bezpłatny wstęp do muzeów i korzystanie z transportu publicznego oraz atrakcyjne zniżki w wybranych miejscach. Warunek? Trzeba spędzić tam co najmniej dwie noce. Co zobaczyć w Trieście, stolicy regionu Friuli-Wenecji Julijskiej? Co w takim razie zobaczyć we Friuli-Wenecji Julijskiej? Na pewno warto zacząć od wizyty w mieście Triest. To portowe miasto położone tuż nad Morzem Adriatyckim i stolica regionu. Jest to niewątpliwie bardzo niedoceniana miejscowość. Znajdziemy w niej mieszaninę wielu stylów architektonicznych, gdzie widać zarówno rzymskie, jak i austriackie wpływy. Znajdziemy tam przepiękny Piazza Unita d’Italia, jeden z ładniejszych placów we Włoszech, a w jego obrębie m.in. secesyjny gmach rządowy oraz ratusz. W Trieście na pewno trzeba zobaczyć port, który powstał z inicjatywy austriackiego cesarza Karola VI w 1719 roku. Wówczas uważano, że był to jedyny port Cesarstwa Austriackiego, a dziś na pewno jest jednym z największych na Morzu Adriatyckim. Nie bez powodu niektórzy mawiają, że Triest jest we Włoszech stolicą kawy. Miasto słynie z wielu urokliwych i przepięknych kawiarni, w których ludzie przesiadują całymi dniami. Nic dziwnego, że miasto przez lata przyciągało słynnych pisarzy, takich jak James Joyce. Co ciekawe, od listopada w Trieście będzie można oglądać wystawę prac znanego, anonimowego artysty ulicznego, Banksy’ego. Udine to kwintesencja włoskiej sztuki i architektury Kolejnym wartym odwiedzenia miastem regionu jest Udine. Nie tylko za niezwykle ciekawe zabytki i atrakcje, ale również okoliczny krajobraz, który zapiera dech w piersiach. Turyści pierwsze kroki kierują zazwyczaj na Piazza Libertà, który jest głównym i najstarszym zarazem placem miejskim. Tuż obok znajduje się gotycki ratusz Loggia del Lionello, który – chociaż relatywnie skromny – jest podziwianym i docenianym architektonicznym dziełem sztuki. Entuzjaści charakterystycznej włoskiej architektury właśnie w Udine odnajdą swój raj. Ulice i budynki zachwycają swoim pięknem. Znajduje się tu również bardzo dużo urokliwych restauracji i majestatycznych kościołów. Co ważne – w mieście nie brakuje niezwykłych muzeów i galerii. Chociaż Udine nie jest na czele liści najpopularniejszych Włoskich miast, to w rankingu miejsc idealnych do życia znajduje się w czołówce. Władze regionu zapewniają, że osoby, które przyjadą do tych miast, otrzymają kartę FVG, która umożliwi tańsze zwiedzanie tych przepięknych miejscowości. Natomiast dla turystów, którzy zamierzają spędzić tam ponad 3 doby, przygotowano specjalną tygodniową ofertę zniżkową. Nasz ekspert Jakub Rybski Dziennikarz, miłośnik kina niezależnego, literatury, ramenu, gier wideo i dobrego rocka. Wcześniej związany z telewizją TVN24 i Canal +. Zawodowo nie boi się podejmować żadnego tematu, prywatnie bardzo zainteresowany polityką. Autor bloga na Instagramie "Mini Podróże".
Polska Toskania. Wyprawa do krainy lubuskich winnic
Słoneczne winnice, proste i pożywne jedzenie i relaks z dala od zgiełku dużych miast. Lubuski Szlak Wina i Miodu nie bez powodu uchodzi za Polską Toskanię. Na podróż po tej wyjątkowej krainie zaprasza Agnieszka Trolese.
W tym artykule: Polska Toskania – Winnice w Lubuskiem Toskania w Polsce – Nie tylko wina Lubuski Szlak Wina i Miodu – Noclegi Już od ponad 15 lat Szlak Wina i Miodu pozostaje jedną z największych atrakcji Ziemi Lubuskiej. Na trasie szlaku znajduje się około 40 obiektów, których zwiedzanie warto rozłożyć na przynajmniej kilka weekendowych wypadów. Poza lokalnymi przysmakami można tu poznać różne sposoby wytwarzania miodu i wina. Poza pasiekami i winnicami na gości czekają też noclegi w gospodarstwach agroturystycznych oraz małe ciekawe muzea. Polska Toskania – Winnice w Lubuskiem Jak można przeczytać na stronie Szlaku Wina i Miodu – „środkowe Nadodrze jest regionem, gdzie przemysłowa uprawa winnego krzewu przetrwała najdłużej w północnej Europie. Odcisnęła tym samym piętno na duchowym i materialnym dziedzictwie tych ziem". Na odwiedzających czekają 33 winnice, w których nie tylko można skosztować lokalnych szczepów innych, ale również skorzystać z dodatkowych atrakcji, takich jak jazda konna, czy po prostu wypoczynek za miastem. – Przecieram oczy ze zdumienia. To u nas w Polsce są takie piękne winnice? Nie trzeba jechać do Toskanii, by ujrzeć wysokie, równe filary winorośli i spróbować dobrze skomponowanych, ciekawych win? – Nie trzeba. Oto polska Toskania! – odpowiada mi Kinga z uśmiechem, nalewając lampkę wina, które powstało ze szczepu posadzonego przed 1985 rokiem pod Zieloną Górą. Czuję się jakbym odnalazła kopalnię złota – czasami szukamy tak daleko, a wystarczy przecież wyjrzeć przez okno! – wspomina swoją wizytę w winnicy Agnieszka Trolese, autorka bloga Taste and Travel. Agnieszka wie, co mówi. Na co dzień mieszka w Italii, a Toskanię zna jak własną kieszeń. Bez trudu odnajduje się w polskim wydaniu słonecznego włoskiego regionu. Olsztyn na weekend. Dlaczego warto odwiedzić stolicę Warmii? Miejsce, gdzie wymyślono rewolucyjną teorię, która zmieniła losy światowej nauki, nie może być miejscem złym do życia (ani na wakacje). Toskania w Polsce – Nie tylko wina Także bartnictwo i hodowla pszczół mają w tym regionie bogatą historię. To dziedzictwo jest opoką odradzającej się hodowli pszczół na Ziemi Lubuskiej. Warto zajrzeć do jednej z 4 tradycyjnych pasiek. Gospodarstwo Pszczelarskie „Dutkowiak" (ul. Paska 68, Sulęcin) Gospodarstwo Rolno-Pszczelarskie (Gralewo 100A, Santok) Pasieka Rodzinna S. Kamińskiego (ul. Szeroka 1, Dąbie) Pasieka Rodziny Żegleń (ul. Strażacka 22B, Przylep) Podróż po województwie lubuskim to jednak nie tylko wycieczki po winiarniach. Ten region ma także do zaoferowania wyjątkowo romantyczne miejsca na weekend we dwoje. Agnieszka Trolese proponuje zarezerwować sobie jeden wieczór na obejrzenie zachodu słońca nad Jeziorem Łagowskim, które nazywane jest perłą Ziemi Lubuskiej. – Jesienią, gdy jest trochę mniej turystów można spokojnie odpocząć i pospacerować wzdłuż brzegu w promieniach zachodzącego słońca. A propos tych ostatnich – jeśli jesteście miłośnikami fotografii zachody słońca nad Jeziorem Łagowskim uważam za jedne z najpiękniejszych w Polsce. – zachęca blogerka. Bory Tucholskie rowerem. Czeka 200 km leśnych tras To nie tylko jeden z największych w Polsce kompleksów leśnych, ale też jedyna w kraju sieć leśnych dróg. Kaszubska marszruta to w sumie blisko 200 km tras rowerowych: dzieli się na cztery... Lubuski Szlak Wina i Miodu – Noclegi Ziemia Lubuska leży na zachodzi Polski. Łatwo tam dotrzeć samochodem lub pociągiem do Gorzowa Wielkopolskiego lub Zielonej Góry. Zwiedzając Lubuski Szlak Wina i Miodu warto zatrzymać się w jednym z gospodarstw agroturystycznych w regionie. Agroturystyka na Leśnej Polanie (Proczki 3) Gospodarstwo agroturystyczne „Dereniówka" (Lubiechnia Wielka 8, Rzepin) Karczma Taberska (Janowiec 1, Nowe Karmsko) View Ediplayer on the source website Więcej informacji na stronie szlakwinaimiodu.pl. Agnieszka Trolese / Taste and Travel Wiecznie poszukuję perfekcji, a w chwilach uniesienia tworzę teksty. Jestem pasjonatka podróży, miłośniczką win i dobrego jedzenia. Najchętniej spędziłabym 365 dni w roku z najbliższymi – podróżując. Na blogu chcę pokazać, że podróże motywują i zmieniają życie, a przede wszystkim staram się inspirować do odkrywania świata.
Most na rzece Kwai. Jak dotrzeć do najsłynniejszego mostu w Azji
Most na rzece Kwai to jeden z najsłynniejszych mostów w historii kina. Każdego roku odwiedzają go tysiące turystów. Warto się tam wybrać, podczas wakacji w Azji Południowo-Wschodniej.
W tym artykule: Most na rzece Kwai – historia autentyczna Most na rzece Kwai – Jak dotrzeć Mosta na rzece Kwai – Zwiedzanie Most na rzece Kwai – Na bogato Tajlandia to jeden z najbardziej zróżnicowanych krajów w Azji. Tropikalne południe przyciąga niebiańskimi plażami, na północy na turystów czekają dzikie górzyste regiony. Podczas wizyty w Bangkoku, stolicy Tajlandii, warto wybrać się w podróż na zachód, by zobaczyć słynny most na rzece Kwai. Most na rzece Kwai – historia autentyczna Kiedy w 1957 roku na ekran kin wszedł film wojenny „Most na rzece Kwai" w reżyserii Davida Leana, od wydarzeń, do których nawiązuje fabuła, minęło zaledwie 15 lat. Film był adaptacją powieści francuskiego pisarza Pierre'a Boulle'a, który był naocznym świadkiem tragedii II wojny światowej w Azji Południowo-Wschodniej. Najdłuższy szklany most świata w Wietnamie został wpisany do Księgi Rekordów Guinessa. Ile wynosi jego długość? Most Bach Long, czyli nowy najdłuższy szklany most świata ma ponad 630 m długości. Położony jest w górskim regionie w prowincji Son La, w północno-zachodnim Wietnamie, ok. 120 km od Hanoi. Kanwa dramatu jest nie tylko autentyczna, ale w swej realności nawet tragiczniejsza, niż to przedstawili autorzy filmu. W połowie 1943 roku japońskie konwoje morskie płynące do Birmy (przedsionka do planowanego opanowania Indii) ponoszą coraz większe straty. Japończycy byli już wówczas nękani przez lotnictwo i okręty podwodne aliantów. W kwaterze głównej cesarskiej armii zapada więc decyzja przebicia alternatywnego – bardziej bezpiecznego – szlaku kolejowego z Tajlandii do granicy birmańskiej. Do budowy kolei ściągnięto przeszło 60 tys. alianckich jeńców wziętych do niewoli podczas walk w Azji na na Pacyfiku. Byli to głównie Brytyjczycy, ale także Holendrzy, Australijczycy, Amerykanie oraz ponad ćwierć miliona robotników azjatyckich różnych narodowości. Jednocześnie pracowały dwie brygady. Jedna po birmańskiej stronie, a druga w Tajlandii. Bezlitośnie poganiani jeńcy przedzierali się przez malaryczną, zalewaną ciągłymi deszczami dżunglę, w warunkach, które wyniszczały życie i zdrowie w piorunującym tempie. Kolejni ludzie padali jak muchy z morderczego wysiłku, niedożywienia i chorób, nieludzko traktowani przez Japończyków. Paradoksalnie – ginęli także z rąk swoich, w wyniku bombardowań Anglików i Amerykanów, bo Japończycy obozy jenieckie lokowali rozmyślnie obok lotnisk, składów paliwa lub amunicji i stanowisk baterii przeciwlotniczych. Nie pozwalali też oznaczać szpitali czerwonym krzyżem. Podczas jednego z alianckich nalotów we wrześniu 1944 zginęło stu jeńców, ponad 300 odniosło rany. Kiedy obie grupy robocze połączyły tor na granicznej Przełęczy Trzech Pagód, zapłaciło już za to życiem sto kilkanaście tysięcy ludzi. Na każdy z 415 kilometrów toru przypadało 280 grobów. Padł co czwarty z alianckich jeńców. Tu dygresja: Tajowie nie mogli się wprawdzie przeciwstawić okupacji Japonii, weszli jednak w taktyczny sojusz z okupantem, oskubując przy okazji pod jego osłoną terytoria swych sąsiadów. Wypowiedzieli nawet wojnę Wielkiej Brytanii i Stanom Zjednoczonym. Tuż przed nieuchronną klęską Japonii Tajlandczycy uznali jednak, że taka polityka była wbrew ich konstytucji, zgłosili chęć oddania zagrabionych ziem i w rezultacie jako pierwszy z satelitów Państw Osi – została członkiem nowo powstałej Organizacji Narodów Zjednoczonych. Most na rzece Kwai – Jak dotrzeć Wycieczkę z Bangkoku nad rzekę Kwai i z powrotem można odbyć w jeden dzień. To nieco ponad 120 kilometrów. Pociągiem jest się na miejscu w 2,5 godziny, autobusem rejsowym jeszcze szybciej, autokary turystyczne zatrzymują się po drodze na krótko w mieście Nakhon Pathom. Jest tam kolosalna – wysoka na 125 metrów – stupa (prosta budowla buddyjska) nad najstarszą w Tajlandii świątynią (IV wiek p.n.e.) i największą w tym rejonie świata. Stamtąd dojeżdża się do Kanchanaburi, stolicy prowincji o tej samej nazwie. Podczas II wojny światowej znajdowała się tam baza, przez którą przechodzili jeńcy w drodze do obozów rozrzuconych wzdłuż kolei, a także największy szpital jeniecki w tych czasach. Przez pewien okres leżało tam 8 tys. pacjentów. Kto nie przeżył, spoczął na pobliskim cmentarzu, którym opiekuje się Komisja Grobów Wojennych Wspólnoty Brytyjskiej. Z Kanchanaburi nad rzekę są jeszcze 2 kilometry. Stoi tam stosowna tablica informacyjna, a obok niej parowa lokomotywka w charakterze podfałszowanego eksponatu historycznego, bo kursowała tędy, ale już po wojnie. Mosta na rzece Kwai – Zwiedzanie Mosty na rzece Kwai było właściwie trzy. Dwa pierwsze – prowizoryczne z drewna – mniej więcej takie, jaki na filmie wznosili jeńcy pod kierunkiem pułkownika Nicholsona (w filmie gra go Alec Guinness). Z wody wystają resztki jednego z nich, na miejscu drugiego o sto metrów dalej, stoi most żelazny. Japończycy sprowadzili go w częściach z Jawy i złożyli ponownie rękami jeńców. Wszystkie trzy mosty były po kolei niszczone – bądź przez lotników amerykańskich startujących z bazy na południu Chin, bądź brytyjskich z Cejlonu. Nawiasem mówiąc, to na Cejlonie właśnie, a nie w Tajlandii, kręcony był film Davida Leana, w zupełnie innej scenerii. Po wojnie trzy zwalone do wody przęsła żelaznego mostu (latem 1945) podnieśli w ramach reparacji Japończycy. W Chinach odkryto zapadlisko z lasem na dnie. Na głębokości kilkuset metrów mogą żyć nieznane nauce zwierzęta Zapadlisko nie musi być „piekielne”. Lej krasowy na południu Chin zamiast przerażenia, wzbudza zachwyty. Kilka kilometrów od mostu jest wioska Chung Kai, dokąd chętni mogą dopłynąć łodzią. Jest tam zbudowany przez jeńców kościółek i cmentarz, na którym pochowano 1700 Anglików i Holendrów. – Gdy wróciwszy stamtąd, orzeźwiałem się jogurtem w nadrzecznej gospodzie, wśród turystów snujących się ospale po placyku na przyczółku mostu, powstało nagle poruszenie – opowiada dziennikarz Jerzy Chocilowski. Powodem zamętu był pociąg, który wychynął się zza wzgórz po drugiej stronie rzeki i gwiżdżąc wjechał wolno na most. Przez moment powiało autentyzmem – mogło się zdawać, że czas się cofnął i z Birmy wraca towarowy pociąg japoński, ale iluzja zaraz uległa odczarowaniu. Było to zaledwie kilka pasażerskich wagoników kursujących na krótkiej lokalnej linii. Przez okna wyglądały uśmiechnięte, kolorowo ubrane dziewczęta, a Japończycy owszem, byli: skakali wokół jak pasikoniki, terkocąc kamerami i pstrykając spustami migawek Canonów i Asahi Pentaxów. Zarówno pisarz Pierre Boulle, jak i reżyser David Lean na gruncie faktów skonstruowali fabułę, która miała być oskarżeniem okrucieństwa i absurdów wojny. Można jednak odnieść wrażenie, że z biegiem lat most na rzece Kwai traci tę symbolikę. Jest w coraz mniejszym stopniu ponurym pomnikiem czasu pogardy, a w coraz większym ciekawostką historyczną poddaną władzy komercji. Warto się zamyślić nad zachwianiem tej proporcji. Film dał się również zapamiętać ze słynnej już melodii. Wesołe gwizdanie jeńców na zawsze zapisało się w historii kina. Most na rzece Kwai – Na bogato Okolice rzeki Kwai upodobali sobie zamożni turyści, którzy egzotyczne wakacje z historią w tle łączą z aktywnościami na polach golfowych. Na szczęście Tajlandia może być również dostępna w wersji ekonomicznej. Warto polować na promocje połączeń lotniczych. Noclegi, jedzenie i transport po kraju są tańsze niż w krajach Europy. ■ Rejs stylizowanym statkiem rzecznym Za 6-dniowy rejs po rzecze Kwai luksusowym statkiem w stylu kolonialnym trzeba zapłacić przynajmniej 2300 USD. Statki wypływają z Bangkoku. Na trasie są buddyjskie świątynie, tajskie zabytki, ruiny budowli Khmerów i oczywiści słynny most na rzece Kwai. ■ Golf nad rzeką Kwai Rejs po rzece połączony z noclegami na najlepszych polach golfowych w Tajlandii.
Co warto zobaczyć w województwie kujawsko-pomorskim? Podpowiadamy
Wymieniając atrakcje kujawsko-pomorskie, większość osób wskazuje na największe miasta tego województwa. O ile w Toruniu i Bydgoszczy jest wiele ciekawych miejsc do zwiedzenia, to nie można zapominać, że prawdziwe oblicze tego niezwykłego regionu poznamy dopiero wtedy, gdy opuścimy wielkomiejskie skupiska i udamy się do mniejszych miejscowości, gdzie wciąż widoczna jest tamtejsza tradycja. Które z tamtejszych atrakcji warto uwzględnić w planie wycieczki? Przedstawiamy kilka interesujących propozycji.
W tym artykule: Województwo kujawsko-pomorskie: co warto zobaczyć? Z czego słynie kujawsko-pomorskie? Muzeum Archeologiczne w Biskupinie Kujawsko-Dobrzyński Park Etnograficzny w Kłóbce Ruiny zamku w Bobrownikach Zamek krzyżacki w Świeciu Piramidy kujawskie Kowal Góra Zamkowa w Dobrzyniu nad Wisłą Bory Tucholskie Gostynińsko-Włocławski Park Krajobrazowy Jezioro Wikaryjskie Poszczególne województwa w Polsce znacząco różnią się między sobą, ale mówiąc o regionach, które w największym stopniu akcentują swoją odrębność, należy wskazać przede wszystkim na kujawsko-pomorskie. Kultura, obyczaje i przede wszystkim mowa, którą posługują się mieszkańcy tego obszaru - województwa kujawsko-pomorskiego nie sposób pomylić z żadnym innym. Już sam ten fakt może uzasadnić wycieczkę w tamte strony, jednak po dotarciu na miejsce każdy przekona się, że bliższe poznanie życia mieszkańców regionu będzie jedynie przyjemnym bonusem, dodawanym do lokalnych atrakcji. Co warto zobaczyć? Kujawsko-pomorskie zapewnia moc atrakcji, a poniżej omawiamy najciekawsze z nich. Województwo kujawsko-pomorskie: co warto zobaczyć? Początki państwa polskiego kojarzone są przede wszystkim z Wielkopolską. Trzeba jednak wiedzieć, że także w regionie kujawsko-pomorskim znajdziemy wiele śladów historii, które pamiętają jeszcze czasy dawnych władców, a niektóre z nich są jeszcze starsze. Województwo, które chcemy wam przybliżyć, dosłownie obfituje w stare grobowce, ruiny zamków i miejsca o niepodważalnej wartości historycznej. Nie brakuje tam też starych kościołów, ale to nie one stanowią najbardziej charakterystyczną wizytówkę regionu. Z czego słynie kujawsko-pomorskie? Tym, co rozsławia ten obszar nie tylko w Polsce, ale i Europie, jest Muzeum Archeologiczne w Biskupinie. Odkrycie dawnej osady na terenach niewielkiej wioski to w ujęciu historycznym i archeologicznym przełomowe wydarzenie. Województwo kujawsko-pomorskie należy docenić także za niezrównane walory przyrodnicze i krajobrazowe. Niemała w tym zasługa polodowcowego ukształtowania terenu. Wspaniałe obszary przyrodnicze ściągają tam miłośników natury z całej Polski i raczej nikt z odwiedzających nie żałuje wyprawy w te strony. Które z kujawsko-pomorskich atrakcji warto zobaczyć? Przedstawiamy nasze propozycje. Muzeum Archeologiczne w Biskupinie Ciekawe miejsca w kujawsko-pomorskim? Dla nikogo nie będzie chyba niespodzianką, że w pierwszej kolejności polecimy wam wycieczkę do Biskupina. Odkryta tam osada, która niegdyś gromadziła ok. 100 domostw, była ważnym ośrodkiem kultury łużyckiej. Badania archeologiczne udowodniły, że gród wybudowano z drzew ściętych mniej więcej w 748 roku p.n.e. Ziemie te były zamieszkiwane do V wieku p.n.e. Dziś możemy podziwiać tam wiele artefaktów przypominających nam o dawnych ludach, zasiedlających te tereny. Kujawsko-Dobrzyński Park Etnograficzny w Kłóbce Skoro o muzeach mowa, będąc w kujawsko-pomorskim, koniecznie trzeba zobaczyć przynajmniej jeden z tamtejszych skansenów. Niektóre z nich zlokalizowano w miastach, ale z punktu widzenia zwiedzających najatrakcyjniejsze są te, które "wyrastają" w naturalnym otoczeniu. Składający się z dawnej wsi i zespołu parowo-pałacowego skansen w Kłóbce zajmuje malownicze tereny przy rzece Lubienka. Tradycyjna zabudowa, jak i pochodzące z epoki narzędzia i przedmioty codziennego użytku, zabierają zwiedzających w podróż do XVIII-wiecznej wioski. Ruiny zamku w Bobrownikach We wsi Bobrowniki możemy podziwiać ruiny dawnej warowni obronnej, wzniesionej w XIV wieku, najprawdopodobniej na polecenie księcia Władysława Garbacza. Do dziś zachowały się tylko śladowe pozostałości dawnej fortecy - fragment wieży i murów obronnych. Nie oznacza to jednak, że miejsce to należy omijać szerokim łukiem, nic z tych rzeczy. Ruiny robią ogromne wrażenie, nie tylko na osobach zafascynowanych historią. Zamek krzyżacki w Świeciu Zamki kujawsko-pomorskie to jedno z największych bogactw historycznych tego regionu. Kolejny ciekawy obiekt z tej kategorii to pozostałości zamku zamku krzyżackiego w Świeciu. Gotycko-renesansowa budowla, rozplanowana na polu kwadratu, została wzniesiona między Wisłą a Wdą. Kiedyś zamek składał się z dwóch prostopadłych części. Główna, zorientowana na stronę północno-zachodnią, zwracała się w kierunku Wdy. Obiekt został zniszczony w XVII wieku, w czasie szwedzkich najazdów. Piramidy kujawskie Przed nami dość nietypowe atrakcje turystyczne. Kujawsko-pomorskie, choć nie każdy o tym wie, ma swoje własne piramidy. Co ciekawe, niektóre z nich są starsze od swoich egipskich odpowiedników! Mówimy tu zatem o najstarszych budowlach megalitycznych w Polsce. Obiekty te są zlokalizowane na obszarze trzech wsi - Gaj Stolarski, Wietrzychowice i Sarnowo. Naukowcy określają wiek grobowców na 5500 lat, co w praktyce oznacza, że powstały 1000 lat wcześniej niż Północna Piramida w Dahszur. Nie jest jednak jasne, kto spoczął w komorach grobowych. Istnieje hipoteza, według której chowano tam pierwszych władców Kujaw, jednak naukowcy nie są w stanie tego potwierdzić. Kowal W powiecie włocławskim leży niewielkie miasto Kowal. Co w nim wyjątkowego? Kiedyś stanowiło ono królewskie miasto Korony Królestwa Polskiego, a urodził się tam nie kto inny, jak sam Kazimierz Wielki. W miasteczku nie ma zbyt wielu ciekawych atrakcji, ale będąc w pobliżu, warto udać się pod pomnik ostatniego monarchy z dynastii Piastów. Góra Zamkowa w Dobrzyniu nad Wisłą Kolejnym ważnym miejscem, którego nie może przegapić żaden miłośnik historii, jest Góra Zamkowa. W XV wieku Krzyżacy przypuścili oblężenie na stojący tam zamek. Po 3-dniowych walkach, rycerze zakonu zdołali obiekt. Najazdu nie przeżył żaden mieszkaniec zamku. Po splądrowaniu dóbr, najeźdźcy podpalili zabudowania, pozostawiając po sobie tylko zgliszcza. Dziś o tym wydarzeniu przypominają tylko pozostałości murów i wybudowany na szczycie wzgórza krzyż. Bory Tucholskie Czas na atrakcje dla wielbicieli dzikiej przyrody. Bory Tucholskie to największy w Polsce kompleks borów sosnowych. Obszar leśny rozciąga się w dorzeczu Wdy i Brdy, na terenie równiny Tucholskiej i Charzykowskiej. Miejsce to zaskakuje nie tylko malowniczym krajobrazem, ciekawą rzeźbą terenu oraz bogactwem flory i fauny, ale także niezmąconą ciszą. Trudno wyobrazić sobie lepsze miejsce dla osób chcących oderwać się od miejskiego zgiełku. Gostynińsko-Włocławski Park Krajobrazowy Kolejną oazą spokoju jest wspaniały park krajobrazowy, rozciągający się między Gostyniem, Włocławkiem i Kowalem. W rozległych kompleksach leśnych można podziwiać wiele wspaniałych okazów przyrody, w tym objęty ochroną 300-letni dąb Jan. Nie brakuje tam także malowniczych jezior. Jezioro Wikaryjskie Skoro o tym mowa, jednym z najbardziej charakterystycznych elementów krajobrazu tego regionu są właśnie jeziora. Kujawsko-pomorskie dosłownie obfituje w malownicze akweny. Odwiedzając Gostynińsko-Włocławski Park Krajobrazowy, warto udać się nad brzeg malowniczego Jeziora Wikaryjskiego. Ze wszystkich stron otoczone gęstymi lasami poza sezonem jest oazą spokoju. Warto jednak pamiętać, że w sezonie letnim miejsce to jest oblegane przez miejscowych i przyjezdnych.
Wybieracie się do województwa zachodniopomorskiego? Podpowiadamy, co warto zobaczyć
Pomorze Zachodnie kojarzy ci się wyłącznie z nadbałtyckimi plażami? Najwyższy czas zweryfikować ten pogląd. O ile województwo zachodniopomorskie rzeczywiście jest rajem dla osób spragnionych słonecznych kąpieli, to ma też całkiem sporo do zaoferowania przyjezdnym, którzy stawiają na zwiedzanie i aktywny wypoczynek. Zachodniopomorskie atrakcje przypadną do gustu przede wszystkim miłośnikom historii, zwłaszcza tej niezbyt odległej, ale nie tylko. Co możemy zobaczyć w zachodniej części polskiego wybrzeża? Przekonajmy się.
W tym artykule: Województwo zachodniopomorskie: co warto zobaczyć? Z czego słynie zachodniopomorskie? Wolin Promenada w Kołobrzegu Zamek w Krągu Zamek w Swobnicy Kaplica Templariuszy w Chwarszczanach Fabryka benzyny w Policach Schron pod Szczecinem Park Miniatur i Kolejek w Dziwnowie Krzywy las w Gryfinie Od otulonych promieniami słońca plaż bardziej cenisz sobie ciekawe miejsca? Zachodniopomorskie z całą pewnością nie okaże się dla ciebie rozczarowaniem. Północno-zachodnie rubieże Polski zapewniają moc atrakcji, które docenią zarówno starsi, jak i nieco młodsi turyści. Ślady historii są tam widoczne na każdym kroku, ale żeby je dostrzec, trzeba zboczyć z nadmorskich deptaków i dostać się do miejsc, które w przewodnikach turystycznych nie zostały opisane na pierwszych stronach. Województwo zachodniopomorskie: co warto zobaczyć? Pomorze Zachodnie jest prawdziwym rajem dla miłośników przyrody. Parki narodowe i krajobrazowe, rwące rzeki i malownicze jeziora - te atrakcje każdego roku ściągają tam osoby spragnione kontaktu z naturą. Na tym tle "wyrastają" inne atrakcje, które warto uwzględnić w planie wycieczki, w tym liczne muzea i skanseny. Wszystkie województwa w Polsce mają jednak swoje najbardziej charakterystyczne wizytówki i zachodniopomorskie nie stanowi tu wyjątku. Z czego słynie zachodniopomorskie? Tym, co rozsławia ten region na turystycznej mapie Polski i Europy, są piaszczyste plaże, z których rozpościera się widok na morski bezkres. Wśród nich dominują znane i lubiane kurorty, ale nie brakuje też "dzikich" miejsc, omijanych przez ruch turystyczny. To właśnie tam można poczuć niezwykle romantyczną atmosferę Pomorza Zachodniego. Poza malowniczymi pasami piasku, które tworzą linię brzegową Bałtyku, zachodniopomorskie słynie z licznie nagromadzonych w tym regionie obiektów militarnych. Nie jest to specjalnie zaskakujące, bo ze względu na swoje położenie, region ten był wielką areną walki z niemieckim okupantem. Zapewniamy, że pasjonaci historii poczują się tam jak w domu. Co warto zobaczyć w zachodniopomorskim? Zapraszamy na wycieczkę szlakiem największych atrakcji tego regionu. Wolin Zestawienie obejmujące atrakcje zachodniopomorskie otwieramy jednym z najbardziej malowniczych miejsc w tym regionie. Wolin ma tak dużo do zaoferowania, że stanowi temat na oddzielny, w dodatku całkiem obszerny tekst. Spróbujmy jednak wymienić te najważniejsze. Jedną z najbardziej wyrazistych atrakcji tego miejsca jest Centrum Słowian i Wikingów. Przekraczając drewnianą bramę skansenu, trudno oprzeć się wrażeniu, że przenosimy się w czasie i przestrzeni. Niezwykle charakterystyczna zabudowa, wszechobecne zwierzęta gospodarcze i mieszkańcy w ludowych strojach, skupieni na swoich codziennych zajęciach - to wszystko tworzy niezwykłą atmosferę. Wymieniając tamtejsze atrakcje, po prostu nie można pominąć Wolińskiego Parku Narodowego. Obszar charakteryzuje się niezwykle zróżnicowanym krajobrazem, którego charakterystycznymi elementami są lasy bukowe, wzniesienia moreny czołowej i wysokie klify. Nie brakuje tam też pozostałości historycznego osadnictwa. Jeziora w zachodniopomorskim? Jest ich sporo, ale jedno z najpiękniejszych znajdziemy właśnie na terenie Wolińskiego Parku Narodowego. Mowa o Jeziorze Turkusowym. Za charakterystyczny kolor wody odpowiada kredowe podłoże (kiedyś mieściła się tam kopalnia kredy), które odbija promienie słońca. Kolejną atrakcją tego obszaru jest wspaniałe wybrzeże klifowe w Międzyzdrojach. To właśnie tam znajdziemy najwyższy, bo osiągający aż 90 metrów, klif w Polsce. Promenada w Kołobrzegu Wymieniając ciekawe miejsca w zachodniopomorskim, po prostu nie można pominąć promenady w Kołobrzegu. Bulwar Jana Szymańskiego, przebiegający wzdłuż linii brzegowej morza, to niezwykle nastrojowe miejsce. 500-metrowy odcinek rozciąga się między słynnym molo a klimatyczną latarnią morską. Mimo że miejsce to jest zazwyczaj zatłoczone, stanowi jeden z obowiązkowych punktów wycieczki na Pomorze Zachodnie. Zamek w Krągu Na skraju województwa zachodniopomorskiego, przy drodze prowadzącej do Polanowa, znajdziemy pochodzący z XV wieku zamek Podewilsów. Dawna rezydencja rycerska dziś jest niezwykle nastrojowym hotelem, położonym w malowniczej okolicy (tuż przy Jeziorze Zamkowym). To jeden z najbardziej romantycznych hoteli w tej części kraju. Zamek w Swobnicy Zamki w zachodniopomorskim to także ruiny dawnych warowni, do których praktycznie nie dociera ruch turystyczny. Jednym z takich miejsc dawny zamek joannitów. Niegdyś stanowił potężny obiekt, ale po wygnaniu jego właścicieli ze Swobnicy (w XVIII wieku) zaczął podupadać. Zdecydowanie warto odwiedzić to miejsce, choćby ze względu na niezwykle tajemniczą atmosferę, która w nim panuje. Kaplica Templariuszy w Chwarszczanach Kolejnym punktem na naszej liście jest jeden z najcenniejszych zabytków województwa zachodniopomorskiego. Obiekt został wzniesiony w XIII wieku, przez Zakon Ubogich Rycerzy Chrystusa i Świątyni Salomona. W środku dawnej komandorii możemy podziwiać wspaniałe polichromie, przedstawiające dwunastu apostołów i św. Krzysztofa. Fabryka benzyny w Policach Nasza kolejna propozycja przypadnie do gustu pasjonatom historii współczesnej. W Policach mieszczą się potężne ruiny fabryki benzyny syntetycznej, która została zbombardowana pod koniec II wojny światowej. To prawdziwy gigant, który zajmuje powierzchnię 1500 ha. Obiekt nie został udostępniony do zwiedzania, więc o eksploracji skomplikowanych budynków i podziemnych korytarzy można zapomnieć. Na jego terenie wytyczono jednak ścieżkę dydaktyczną, a sam widok potężnych zabudowań robi ogromne wrażenie. Schron pod Szczecinem Zostajemy w klimatach militarnych. W podziemiach Szczecina zlokalizowany jest jeden z największych schronów przeciwlotniczych w Polsce. Podziemny bunkier ciągnie się od Dworca Głównego aż do centrum. Żelbetonowe ściany obiektu legitymują się grubością 300 cm. Po zakończeniu II wojny światowej obiekt został dostosowany do ochrony przed skutkami eksplozji nuklearnej. Bez cienia wątpliwości, jest to jedno z najbardziej klimatycznych miejsc w całym Szczecinie. Park Miniatur i Kolejek w Dziwnowie Plan rodzinnej wycieczki powinien uwzględniać też atrakcje dla dzieci. Zachodniopomorskie ma w tym temacie sporo do zaoferowania. Naszą propozycją jest piękny Park Miniatur i Kolejek w Dziwnowie. W tym miejscu zgromadzono latarnie morskie i inne kluczowe zabytki Pomorza Zachodniego, oczywiście wykonane w skali mini. Uzupełnieniem ekspozycji są miniatury parowozów, lokomotyw i wagonów kolejowych. Krzywy las w Gryfinie Interesują cię nietypowe atrakcje? Zachodniopomorskie ma kilka asów w rękawie. Jedną z najciekawszych propozycji jest krzywy las w Gryfinie. Rośnie tam kilkaset zdeformowanych sosen, których pnie wyginają się w charakterystyczny łukowaty kształt. Co interesujące, każde drzewo wygina się w kierunku północnym.
Szukacie pomysłu na wycieczkę? Oto atrakcje w województwie łódzkim, które warto zobaczyć
Łódzkie jest województwem, na temat którego wciąż krąży wiele niesprawiedliwych stereotypów. Jeden z nich wskazuje, że pod względem turystycznym, region ten nie jest w stanie zbyt wiele zaoferować. Nic bardziej mylnego, bo także tam kryją się wspaniałe atrakcje. Łódzkie zachwyca niepowtarzalną architekturą, miejscami o wielkiej wartości historycznej oraz niepodważalnymi walorami przyrodniczymi. Wszystko to sprawia, że wycieczka w tamte strony dla nikogo nie będzie rozczarowaniem. Co warto zobaczyć w łódzkim? Poniżej zamieszczamy kilka interesujących propozycji.
W tym artykule: Województwo łódzkie: co warto zobaczyć? Z czego słynie łódzkie? Bolimowski Park Krajobrazowy Załęczański Park Krajobrazowy Źródełko Objawienia w Kałużach Wieluń Kościół Świętej Trójcy w Grębieniu Dwór w Ożarowie Sieradzki Park Etnograficzny Zagroda Młynarska w Uniejowie Zamek w Inowłodzu Zamek w Drzewicy Ze względu na swoje położenie, województwo łódzkie jest często odwiedzane przez Polaków, ale bardziej przejazdowo niż turystycznie. Bądźmy szczerzy, region ten nijak kojarzy się z atrakcjami dla zwiedzających i pod tym względem, nie może równać się z największymi ikonami turystycznymi w Polsce. Większości z nas, tamtejsze tereny kojarzą się przede wszystkim z fabrycznymi kominami i starymi kamienicami, które stanowią nieodłączny element krajobrazu stolicy województwa. W tym miejscu wypada jednak obalić panujące stereotypy, bo w ujęciu turystycznym, ten niezwykły region ma naprawdę sporo do zaoferowania. Wszystkie województwa w Polsce skrywają prawdziwe klejnoty, a łódzkie nie stanowi tu wyjątku. Województwo łódzkie: co warto zobaczyć? Jeżeli województwo zlokalizowane w centrum kraju kojarzy ci się wyłącznie z jego stolicą - Łodzią - najwyższy czas zweryfikować ten pogląd. Jaka jest Łódź, wszyscy wiemy. Jedni uznają to miasto za ciekawe, inni - wprost przeciwnie. W zestawieniu celowo pomijamy wielkomiejskie atrakcje, a skupiamy się na tych mniej oczywistych. Wyjeżdżając poza łódzki zespół miejski, można bowiem odkryć wiele fascynujących miejsc - muzea i skanseny, zamki, warownie i wiele innych. Także miłośnicy architektury drewnianej będą oczarowani tym, co łódzkie może im zaoferować. Na każdym kroku widoczna jest tam swoista wielokulturowość. Trzeba bowiem pamiętać, że w granice województwa obejmują cztery ziemie - łęczycką, rawską, sieradzką i wieluńską - a każda z nich przedstawia swoją indywidualną tożsamość. Z czego słynie łódzkie? Tym, co w największym stopniu rozsławia województwo łódzkie, jest trudna historia. Należy pamiętać, że to właśnie tam spadły pierwsze bomby w trakcie nalotu, który rozpoczął II wojnę światową, a sama Łódź znajdowała się na terenach anektowanych przez III Rzeszę. Ślady bolesnej historii są tam widoczne do dziś. Wymieniając największe atrakcje turystyczne w łódzkim, nie można też pominąć wspaniałych obszarów przyrodniczych, wśród których prawdziwą perłą jest Kraina Wielkiego Łuku Warty, która zachwyca swoim niezwykłym pięknem. Co warto zobaczyć w Łódzkim? Przedstawiamy 10 propozycji, które każdemu przypadną do gustu. Bolimowski Park Krajobrazowy Zwiedzanie województwa łódzkiego zaczynamy od atrakcji dedykowanych miłośnikom przyrody. Bolimowski Park Krajobrazowy został utworzony w 1986 roku, na terenie Puszczy Bolimowskiej. Zajmuje powierzchnię przekraczającą 20000 ha, z czego ok. 70 proc. to tereny leśne. Poza łosiami, jeleniami, sarnami i dzikami, można tam spotkać kilka gatunków chronionych, w tym rysia, bobra, wydrę czy bociana czarnego. Dziewiczy charakter tego miejsca przekłada się na ujmujący krajobraz, który na długo pozostaje w pamięci. W pobliżu parku mieści się piękny zespół parkowo-pałacowy i ujmujący Park w Arkadii. Załęczański Park Krajobrazowy Przenosimy się do Załęczańskiego Parku Krajobrazowego. Obszar utworzony w 1978 roku rozpościera się w granicach Wielkiego Łuku Warty. To właśnie położenie decyduje o fantastycznych walorach krajobrazowych tego miejsca. W niektórych miejscach, na tle majestatycznej rzeki można podziwiać jurajskie skałki. Nie brakuje tam gęstych lasów, jaskiń (niestety, nie wszystkie są udostępnione do zwiedzania) i odludnych miejsc. Źródełko Objawienia w Kałużach Zmierzając w stronę Wielunia, warto zboczyć nieco z trasy i zatrzymać się we wsi Kałuże. Jak głosi legenda, jednej z mieszkanek okolicznych wsi objawiła się w tamtejszych lasach Matka Boska (w 1856 roku). Z tym nastrojowym miejscem wiąże się też wiele innych historii, które ściągają tam przyjezdnych z całej Polski. Wieluń Wieluń nie jest najatrakcyjniejszym miastem województwa łódzkiego. Dlaczego zatem polecamy to miejsce? Przede wszystkim ze względu na jego historię. To właśnie na Wieluń spadły pierwsze bomby podczas nalotu rozpoczynającego II wojnę światową. W centrum miasta można podziwiać pozostałości po murach miejskich (oryginalne fragmenty murów przeplatają się ze zrekonstruowanymi), zabytkowy ratusz i pałac wybudowany na fundamentach dawnego zamku, w którym dziś mieści się siedziba Starostwa Powiatowego i Urzędu Miejskiego w Wieluniu. Kościół Świętej Trójcy w Grębieniu W samym powiecie wieluńskim znajdziemy kolejne interesujące atrakcje turystyczne. Łódzkie słynie z drewnianych świątyń, a jedna z najcenniejszych znajduje się w Grębieniu. We wnętrzu kościoła zachowała się piękna późnogotycka polichromia prezentująca sceny Męki Pańskiej i polichromia stropów, wykonana w latach 1520-1531. Dwór w Ożarowie Przenosimy się do pobliskiego Ożarowa. Znajdziemy tam wspaniale zachowany drewniany dwór, który został wybudowany na polecenie Władysława Bartochowskiego - skarbnika sieradzkiego i kasztelana wieluńskiego. Stała ekspozycja przedstawia przedmioty związane z życiem i kulturą mieszkańców Ziemi Wieluńskiej. Sieradzki Park Etnograficzny Skansen w Sieradzu nie należy do najbardziej okazałych, za to z pewnością nie można odmówić mu niepowtarzalnego klimatu. Na terenie parku możemy podziwiać drewniane zabudowania i przedmioty codziennego użytku, które towarzyszyły dawnym mieszkańcom tych okolic. Uwagę przyciągają też pięknie wykonane rzeźby diabłów i typowa dla tego regionu otwarta zagroda z przełomu XIX i XX wieku. Zagroda Młynarska w Uniejowie Kolejny interesujący skansen mieści się w Uniejowie. Obiekt jest młody i niezbyt okazały, ale zapewnia moc atrakcji. Możemy tam podziwiać stare wiatraki i zabytkową zabudowę gospodarczą, zjeść doskonały obiad w tamtejszej karczmie, a nawet spędzić noc pod kołem młyńskim! Bez wątpienia, Zagroda Młynarska jest jednym z najbardziej unikalnych skansenów w Polsce. Zamek w Inowłodzu A co z osobami, które lubią podziwiać historyczne zamki? Łódzkie oferuje także atrakcje dedykowane specjalnie dla nich. Jeden z ciekawszych obiektów znajdziemy w Inowłodzu. Znajdują się tam zrekonstruowane ruiny gotyckiego zamku króla Kazimierza Wielkiego. Obecnie mieści się tam biblioteka i Gminne Centrum Kultury. Zamek w Drzewicy Ostatnią, ale z pewnością nie najmniej interesującą, pozycją na naszej liście jest zamek w Drzewicy. Warownia została zbudowana w 1535 roku, na polecenie arcybiskupa gnieźnieńskiego Macieja Drzewickiego. Obiekt wzniesiony na planie prostokąta miał charakter typowo obronny. W 1814 roku zamek spłonął. Dziś pozostały po nim już tylko ruiny, ale świetnie zachowane i udostępnione do zwiedzania. Warto odwiedzić to miejsce, bo warownia "wyrastająca" pośród drzew robi ogromne wrażenie.
Niezwykłe miejsca w województwie lubuskim, które warto zobaczyć
Bywa, że najmniej oczywiste atrakcje regionu, okazują się najciekawszymi ze wszystkich. W ujęciu turystycznym, województwo lubuskie ma wiele do zaoferowania, ale zamki i pałace nie są wymieniane jako największe skarby regionu. Niesłusznie, bo na tamtejszych ziemiach można znaleźć, uwaga, aż 250 warowni, pałaców, folwarków, dworów i innych obiektów reprezentujących architekturę rezydencjonalną. Wybudowane na terenach przygranicznych, reprezentują różne style i towarzyszą im różne historie. Łączy je natomiast jedno - wszystkie razem czynią lubuskie prawdziwym zagłębiem zamków.
W tym artykule: Zamek w Łagowie Pałac w Lubniewicach Pałac w Zatoniu Pałac Mierzęcin Dwór w Kolesinie Zamek w Broniszowie Pałac w Bojadłach Pałac w Wiechlicach Chyba każdy potrafi wymienić przynajmniej kilka najsłynniejszych zamków Dolnego Śląska i Małopolski. Nieco mniej znane, ale wciąż niezwykle popularne, są śląskie i opolskie warownie i rezydencje. Bądźmy jednak szczerzy, wymieniając atrakcje w lubuskim, mało kto wskaże na zamki i pałace. Tamtejsze obiekty nie zasłużyły jednak na zapomnienie. Każdy z nich opowiada ciekawą historię, wszystkie mają niepowtarzalny urok i specyficzny klimat. Które warto odwiedzić? W poniższym zestawieniu opisujemy najciekawsze warownie, rezydencje i dwory w województwie lubuskim. Zamek w Łagowie Jeziora w lubuskim stanowią nieodłączną część tamtejszego krajobrazu. Malownicze akweny zachwycają niepowtarzalnym urokiem, tym bardziej, że nad ich brzegami nierzadko wyrastają imponujące warownie, tak jak obiekt otwierający nasze zestawienie. Zamek w Łagowie wznosi się na przesmyku biegnącym między dwoma jeziorami: Łagowskim i Trześniowskim. Został wybudowany w XIV wieku, przez Joannitów. W tym czasie pełnił funkcję twierdzy obronnej. Najbardziej charakterystycznym elementem zamku jest wieża, górująca nad panoramą miasta. To jeden z dwóch elementów historycznego obiektu, które zachowały się do dziś. Drugim jest sala, w której obecnie mieści się kawiarnia. Pozostała część zamku została przebudowana w XVII wieku. Zyskała wówczas charakter barokowej rezydencji. Teraz obiekt pełni funkcję hotelu, restauracji i wspomnianej wcześniej kawiarni. Do zwiedzania udostępniono wieżę, z której roztacza się zachwycający widok na okolicę. Pałac w Lubniewicach Kolejny obiekt na naszej liście także został wzniesiony nad jeziorem, niemal przy samej linii brzegowej. Neorenesansowy pałac, nazywany "Nowym Zamkiem", został wybudowany w latach 1909-1911, na polecenie Carla Friedricha Ernsta Edwarda von Waldow-Reitzenstein. Rodzina von Waldow posiadała jeszcze jedną rezydencję w Lubniewicach, tzw. "Stary Zamek". Ten z czasem zrobił się zbyt ciasny, stąd decyzja o budowie nowego obiektu. Po wojnie, piękna rezydencja pełniła funkcję ośrodka wczasowego. W latach 60. przeprowadzono prace remontowe, które zabezpieczyły pałac przed niszczeniem. Obecnie pałacem zarządza Fundacja Lubomirskich. Oryginalny charakter rezydencji pozostał niezmieniony, ale jako że do dziś nie przetrwało oryginalne wyposażenie wnętrz, obecnie można tam podziwiać przede wszystkim pamiątki rodowe Lubomirskich. Pałac w Zatoniu Nasza kolejna propozycja to ruiny pałacu w Zatoniu. Barokowy dwór powstał w 1689 roku, na polecenie Balthazara von Unruh - ówczesny właściciel dóbr zatońskich. W latach 1842-1843 obiekt zyskał formę klasycystyczną i został podwyższony o jedno piętro. To zasługa księżnej żagańskiej Doroty de Talleyrand-Périgord. W tym czasie, w pałacu gościło wiele znakomitych osobistości, w tym Fryderyk Wilhelm IV wraz z małżonką. W 1945 roku, dobra zatońskie zostały ograbione i spalone przez żołnierzy Armii Czerwonej. Zachwycającego obiektu nigdy nie odbudowano. Niedawno przeprowadzono jednak prace konserwatorskie, których celem było zabezpieczenie trwałej ruiny przed dalszą degradacją. Pozostałości pałacu działają na wyobraźnię i jednoznacznie sugerują, że w czasach swojej świetności był jedną z najpiękniejszych rezydencji na tych ziemiach. Pałac Mierzęcin Neogotycki pałac w Mierzęcinie został wybudowany w drugiej połowie XIX wieku, na polecenie rodziny von Waldow. W XX wieku dobudowano budynki folwarczne i gorzelnię. Po II wojnie światowej, obiekt przeszedł pod zarząd Skarbu Państwa. Początkowo mieścił się tam dom dziecka, później pałacowe zabudowania zostały przekształcone w Państwowe Gospodarstwo Rolne. Nietrudno zgadnąć, że poczyniona przebudowa diametralnie odmieniła ten wspaniały obiekt, niestety na minus. Stopniowo, pałac popadał w ruinę, ale dziś znów lśni swoim dawnym blaskiem. Obecnie mieści się tam niezwykle klimatyczny, luksusowy hotel. Pokoje zlokalizowane są w dawnych stajniach, w pałacowym budynku zlokalizowano restaurację i sale reprezentacyjne. Nie zabrakło też SPA i winnicy. Dwór w Kolesinie Dwór w Kolesinie jest kolejnym interesującym obiektem w województwie lubuskim. Nie jest do końca jasne, kiedy obiekt został wybudowany. Niektórzy specjaliści są zdania, że obiekt należy datować na początek XIX wieku, choć nie brakuje też głosów, że posiadłość pochodzi z XVI wieku, o czym świadczyć ma układ kompozycyjny i zabudowania folwarczne. Drzewa w otaczającym dwór parku liczą ok. 250 lat, co z kolei sugeruje, że rezydencja została wybudowana w pierwszej połowie XVIII wieku, na polecenie rodziny von Stosch. Obecnie piękny niegdyś dwór znajduje się w stanie ruiny. W wyremontowanych zabudowaniach folwarcznych obecnie mieści się hotel, a część dworska czeka w kolejce do renowacji, więc być może niedługo ponownie zalśni dawnym blaskiem. Zamek w Broniszowie Przenosimy się do Broniszowa. W niewielkiej miejscowości znajdujemy niezbyt okazały, ale niezwykle klimatyczny zamek. Obiekt został wybudowany w XIII wieku i początkowo pełnił funkcję warowni rycerskiej. W pierwszej połowie XVII wieku zamek przeszedł w ręce rodu von Kottwitz i całkowicie zmienił swój charakter. Budowla rycerska stała się renesansową rezydencją. W XIX wieku obiekt doczekał się kolejnej przebudowy. Dobudowano wówczas neogotycką basztę i ceglany mur, w ten sposób tworząc dziedziniec. Po 1945 roku zamek zaczął podupadać, zbliżając się stanem do trwałej ruiny. W 2010 roku ruszyły prace renowacyjne. Pałac w Bojadłach Nasza kolejna propozycja to XVII-wieczna rezydencja w Bojadłach. Pałac został wzniesiony, gdy właścicielami tamtejszych dóbr została rodzina von Kottwitz. Budynek wybudowano na planie podkowy. Obok (dokładnie - po drugiej stronie drogi prowadzącej do rezydencji) znajduje się park. W drugiej połowie XVIII wieku pałac przeszedł w ręce rodu von Scheffer-Boaydel. To właśnie na ten czas przypada jego największy rozkwit. Budynek został znacząco unowocześniony, ale z zachowaniem jego oryginalnej formy. XX wiek przyniósł spore zmiany. Po wojnie mieścił się tam m.in szpitalny oddział położniczy, a później - ośrodek kolonijny. Od 2014 roku pałacem zarządza prywatny inwestor. Pałac w Wiechlicach Na koniec zostawiliśmy prawdziwą perełkę. Niedaleko Żagania mieści się XVIII-wieczny pałac, wybudowany na [polecenie rodziny von Neumann. Obiekt pozostawał w rękach rodu hrabiowskiego aż przez 220 lat. XX wiek nie był dla pałacu zbyt łaskawy. Dzieło zniszczenia rozpoczęli żołnierze Armii Czerwonej, później mieścił się tam PGR. W rezultacie, wspaniały budynek popadł w ruinę. Obecnie po burzliwej historii nie ma nawet śladu, a w wyremontowanym pałacu świadczone są usługi hotelarskie.
Zamki na Podkarpaciu: najciekawsze miejsca do odkrycia
Każdy region ma swoją wizytówkę, która wyróżnia go na tle pozostałych obszarów kraju. Śląsk to przede wszystkim niepowtarzalna architektura, Małopolska - historyczne zabytki. A co z Podkarpaciem? Najbardziej charakterystycznym elementem tamtejszego krajobrazu jest dzika, niemal pierwotna przyroda, nie można jednak zapominać, że pośród jezior, drzew i gór wyrasta niejeden wspaniały zamek. Podkarpacie nie jest pierwszym wyborem miłośników obiektów historycznych, nie znaczy to jednak, że jedno z najbardziej zielonych województw w Polsce nie ma nic do zaoferowania w tym temacie. Zapraszamy na wycieczkę szlakiem najpiękniejszych zamków podkarpackich.
W tym artykule: Zamek Lubomirskich w Rzeszowie Zamek w Baranowie Sandomierskim Zamek w Przecławiu Zamek w Łańcucie Zamek Kazimierzowski w Przemyślu Zamek w Krasiczynie Zamek w Sanoku Zamek Fredrów we Fredropolu Zamek Kamieniec Zamek Sobień Wymieniając atrakcje Podkarpacia, zamki nie są tym, co w pierwszej chwili przychodzi nam na myśl. Nie można jednak zapominać, że ten malowniczy region właściwie od początku istnienia państwa polskiego stanowił obszar przygraniczny. Dzięki temu, dziś możemy podziwiać tam wiele warowni, które historycznie pełniły funkcję obronną. Nie można też nie wspomnieć, że tamtejsze ziemie były zamieszkiwane przez wiele możnych rodów, które pozostawiły po sobie wspaniałe rezydencje. Niektóre z nich kuszą przyjezdnych wspaniałymi wnętrzami, w których podziwiać można liczne zabytki. Inne znajdują się w ruinie, ale i one mają swój niepowtarzalny klimat i stanowią nieodłączną część tamtejszego krajobrazu, zupełnie jak jeziora na Podkarpaciu. Zamek Lubomirskich w Rzeszowie Zaczynamy od wspaniałego obiektu zlokalizowanego w samej stolicy regionu. Zamek Lubomirskich w Rzeszowie powstał w XVI wieku - wówczas wzniesiono tam pierwsze zabudowania o charakterze obronnym. W XVII stuleciu, obiekt został przejęty przez rodzinę Lubomirskich i właśnie wtedy zyskał swój niepowtarzalny charakter. Niestety, obiekt, który możemy podziwiać dziś, powstał na zgliszczach oryginalnego zamku, który mocno ucierpiał w XIX wieku, w czasie wielkiego pożaru. Zamek w Baranowie Sandomierskim Wspaniała rezydencja w Baranowie Sandomierskim została wybudowana w XVI wieku, na miejscu dawnego dworu rodziny Baranowskich. Na przestrzeni lat, zamek przechodził z rąk do rąk, a każdy kolejny właściciel zmieniał jego wygląd. Obiekt, który możemy podziwiać dziś, nawiązuje do rezydencji rodu Leszczyńskich. Zamek w Przecławiu Kolejny zamek na naszej liście nie należy do najbardziej znanych zabytków Podkarpacia, nie znaczy to jednak, że nie warto go odwiedzić. Przeciwnie, zamek w Przecławiu, położony w wyjątkowo malowniczej okolicy, jest jedną z najpiękniejszych renesansowych rezydencji, jakie możemy podziwiać w Polsce. Obiekt został wzniesiony w XVI wieku, przez Mikołaja Ligęzę. W 1668 roku trafił w ręce rodziny Reyów i pozostał ich własnością aż do 1944 roku. Zamek w Łańcucie Pałace i zamki podkarpackie nie są tak piękne jak te w Małopolsce? Nic bardziej mylnego. Kolejny obiekt na naszej liście to jedna z najbardziej znanych rezydencji, której sława wykracza poza granice kraju. Mowa o Zamku Lubomirskich i Potockich w Łańcucie. Rezydencja w typie palazzo in fortezza została wzniesiona w XVII wieku. Stanisław Lubomirski - pierwszy właściciel zamku - zadbał, by jego dom był twierdzą nie do zdobycia. Mocne fortyfikacje bastionowe uchroniły obiekt przed zniszczeniem przez Szwedów. W XVIII wieku, z inicjatywy Izabeli z Czartoryskich Lubomirskiej, zbrojenia zostały zastąpione alejami spacerowymi, tworzącymi wspaniały ogród. Dziś w Łańcucie możemy podziwiać wspaniale zachowane zamkowe wnętrza z licznymi zabytkami. Bez cienia wątpliwości, to jeden z najciekawszych zamków w Polsce. Zamek Kazimierzowski w Przemyślu Pierwszy zamek w Przemyślu powstał w XIV wieku. Obiekt, który możemy podziwiać dziś, jest efektem wielkiej przebudowy, która miała miejsce trzy stulecia później. Wspaniała rezydencja, otoczona malowniczym parkiem, wyrasta na wzgórzu, z którego rozpościera się wspaniała panorama Przemyśla. Zamek w Krasiczynie Wspaniała renesansowo-manierystyczna budowla została wzniesiona pod koniec XVI wieku, na polecenie rodu Krasickich. Początkowo zamek pełnił funkcję obronną, ale już w XVII wieku został zaadaptowany do potrzeb mieszkalnych, stając się jedną z najpiękniejszych rezydencji w Polsce. Jego najbardziej charakterystycznym elementem są baszty, wieńczące poszczególne skrzydła. Każda z nich jest inna, co czyni zamek w Krasiczynie jednym z najbardziej nietypowych obiektów z tamtego okresu. Zamek w Sanoku Przenosimy się do Sanoka, gdzie mieści się wspaniały renesansowy zamek. Obiekt pochodzi z XVI wieku i choć zabudowania w tym miejscu wznosiły się wcześniej, to swój unikalny charakter zyskał dopiero z inicjatywy królowej Bony, która jednak nigdy nie gościła na zamku. Piękna rezydencja wyrasta na malowniczym wzgórzu, u którego podnóża płynie San. Zamek Fredrów we Fredropolu Kolejny obiekt na naszej liście dedykujemy osobom, które od kunsztownie odrestaurowanych rezydencji, bardziej cenią sobie ruiny zamków - Podkarpacie ma coś do zaoferowania także dla nich. Po XVI-wiecznym zamku rodu Fredrów, dziś zachował się jedynie fragment baszty i jednego ze skrzydeł. Kiedyś był to obiekt imponujących rozmiarów, składający się z czterech skrzydeł wieńczonych bastionem. Do dziś nie zachowało się zbyt wiele dokumentów, które mogłyby przybliżyć historię tego obiektu. Nie szkodzi, bo ta aura tajemniczości definiuje jego niepowtarzalny urok. Zamek Kamieniec Położony między Odrzykoniem a Korczyną zamek najprawdopodobniej pochodzi z XIV wieku, a jego mury pamiętają niezwykle ciekawą historię. Obiekt był własnością dwóch rodzin - Firlejów i Skotnickich. Sąsiedzi nieustannie toczyli ze sobą spory, które trwały przez wiele lat. To właśnie ten zatarg stał się inspiracją dla słynnej "Zemsty" autorstwa Aleksandra Fredry. Zamek Sobień Zestawienie obejmujące zamki na Podkarpaciu zamyka obiekt w na wzgórzu Sobień. Pierwszy gród wybudowano tam w XIII wieku. W czasie panowania Kazimierza Wielkiego, drewniane zabudowania ustąpiły miejsca kamiennym obiektom (nie bez powodu mówi się, że "zastał Polskę drewnianą, a zostawił murowaną"). Pod koniec XIV wieku zamek przekazano rodzinie Kmitów. Dziś pozostały z niego tylko ruiny, ale warto odwiedzić to miejsce, choćby ze względu na wspaniały krajobraz zakola Sanu.
Weekend na Opolszczyźnie? Podpowiadamy, do jakich opolskich zamków warto się wybrać
Wielu osobom wydaje się, że zamki nie są wizytówką województwa opolskiego. Nic bardziej mylnego. Na Opolszczyźnie znajdziemy kilkadziesiąt zamków, pałaców i dworów, więc ciekawych miejsc do zwiedzania jest tam pod dostatkiem. Niektóre z nich przedstawiają stan trwałej ruiny i nie zostały udostępnione do zwiedzania. Inne przetrwały w naprawdę dobrej kondycji lub zostały odrestaurowane, dzięki czemu dziś możemy podziwiać ich piękno nie tylko z zewnątrz. Które z nich warto zobaczyć? Przedstawiamy zestawienie najciekawszych zamków województwa opolskiego.
W tym artykule: Zamek w Mosznej Zamek Oppersdorffów w Głogówku Wieża Piastowska w Opolu Zamek w Dąbrowie Niemodlińskiej Zamek Piastów Śląskich w Brzegu Zamek w Niemodlinie Zamek w Otmuchowie Zamek Książąt Piastowskich w Strzelcach Opolskich Pałac Sulisław Najmniejsze województwo w Polsce nie należy do najpopularniejszych destynacji turystycznych. Nie oznacza to jednak, że osoby wybierające się na Opolszczyznę są skazane na nudę, nic z tych rzeczy. Jeziora w opolskim stanowią niemałą atrakcję tego regionu, ale coś dla siebie znajdą tam także miłośnicy historii. Zamki i pałace Opolszczyzny w niczym nie ustępują najpiękniejszym obiektom dolnośląskim. Mają swój niepowtarzalny urok, unikalny klimat, a każdy z nich może też pochwalić się barwną historią - mniej lub bardziej burzliwą. Zamek w Mosznej Zestawienie otwiera jeden z najbardziej charakterystycznych obiektów w całym regionie. Mówisz: "atrakcje w województwie opolskim", myślisz: "zamek w Mosznej". Historia zamku (choć ze względu na charakterystyczną architekturę, niektórzy klasyfikują tę budowlę jako pałac) sięga XVIII wieku. Właśnie wtedy powstała rezydencja rodu Reisewitz, utrzymana w typowo barokowym stylu. W 1896 roku piękny zamek niemal doszczętnie spłonął. Ówczesny właściciel obiektu - Franz Bubert Tiele-Winckler - zadecydował o jego odbudowie. Oryginalny budynek został odtworzony, przy okazji dobudowano też skrzydło wschodnie z wieloma wieżyczkami. Zachodnie skrzydło zostało natomiast wzniesione z myślą o cesarzu Wilhelmie, który ówcześnie często odwiedzał tamtejsze ziemie. Obecnie w zamku funkcjonuje hotel, restauracja i kawiarnia. Zamek został też udostępniony zwiedzającym, trzeba jednak podkreślić, że oryginalne elementy wyposażenia wnętrz nie przetrwały do dziś. Zamek Oppersdorffów w Głogówku Zamek w Głogówku najprawdopodobniej został wybudowany w XIII wieku i wówczas pełnił funkcję książęcej rezydencji, służąc władcom z rodu Piastów Śląskich. W XVI wieku obiekt stał się własnością rodziny Oppersdorffów i w ich rękach pozostał aż do 1945 roku. Z miejscem tym wiąże się wiele ciekawych historii. To właśnie w Głogówku schronił się Jan II Kazimierz Waza, uciekający przed potopem szwedzkim. W tej pięknej rezydencji przebywał też sam Ludwig van Beethoven, szukający schronienie w czasie wojny napoleońskiej. W podziękowaniu za gościnę, wielki kompozytor zadedykował swoim gospodarzom IV symfonię B-dur opus 60. Wieża Piastowska w Opolu Przenosimy się do stolicy województwa. Wznosząca się za najsłynniejszym amfiteatrem w Polsce wieża, jest pozostałością po zamku piastowskim, wyburzonym w latach 1928-1931. Nieopodal mieści się staw - kolejny ślad dawnej warowni. Niegdyś był on częścią przyzamkowego parku. 42-metrowa wieża jest udostępniona do zwiedzania z przewodnikiem. Zamek w Dąbrowie Niemodlińskiej Nieopodal Opola leży Dąbrowa Niemodlińska, a w niej - jedna z zapomnianych atrakcji tego regionu. Renesansowy obiekt został wzniesiony w XVIII wieku, jako rezydencja rodu von Mettich-Tschetschau. Na przełomie XIX i XX wieku zamek stał się własnością rodu Hochbergów. Nowi właściciele całkowicie zmienili charakter rezydencji, nadając jej neorenesansowy styl. Zamek przetrwał dwa konflikty światowe. W latach powojennych został przekazany Wyższej Szkole Pedagogicznej. Budynkiem nadal zarządza Uniwersytet Opolski, ale jego stan uniemożliwia zwiedzanie. Zamek Piastów Śląskich w Brzegu Kolejny piastowski zamek na naszej liście. Obronna warownia została wzniesiona w czasach średniowiecznych, najprawdopodobniej na polecenie księcia Henryka Brodatego. W XVII wieku zmieniło się przeznaczenie obiektu. Decyzją Jerzego II, forteca została przebudowana na renesansową rezydencję. Właśnie wtedy powstał charakterystyczny dziedziniec otoczony wspaniałymi krużgankami. W 1741 roku wojska pruskie niemal całkowicie zniszczyły ten zachwycający obiekt. Odbudowano go dopiero w latach 60. XX wieku. Prace trwały ponad 20 lat. dziś mieści się tam Muzeum Piastów Śląskich. Zamek w Niemodlinie Zamek w Niemodlinie, wzniesiony w XIV wieku, jest jednym z najstarszych tego typu obiektów w województwie opolskim. Obiekt początkowo pełnił funkcję siedziby Piastów Śląskich. W XVI wieku trafił w ręce rodu Hohenzollernów. Nowi właściciele przebudowali warownię, nadając jej styl typowo renesansowy. Okazałą rezydencję zdobiły piękne krużganki, otaczające cały dziedziniec. Po II wojnie światowej zamek stał się własnością Skarbu Państwa. Lata zaniedbań odcisnęły na nim swoje piętno. W 2015 roku obiekt trafił w prywatne ręce. Zamek w Otmuchowie Wymieniając atrakcje w województwie opolskim, nie można pominąć kolejnego obiektu z naszej listy. Zamek w Otmuchowie pamięta jeszcze XIII wiek. W tym czasie, papież Hadrian IV nadał tamtejsze ziemie biskupom wrocławskim. Stopniowo rosnąca ranga kasztelanii doprowadziła do rozbudowy zamku. Historycy są zdania, że obiekt znacząco ucierpiał w trakcie najazdów mongolskich. Kolejne zniszczenia przyniósł zbrojny najazd wojsk Henryka IV Probusa. Zamek odbudowano w 1295 roku. Zamek Książąt Piastowskich w Strzelcach Opolskich Zanim powstała kamienna warownia, na tamtejszych ziemiach mieściła się siedziba strzelców książęcych, strzegących kupców przemierzających szlak z Krakowa do Drezna. Jak podają źródła historyczne, gród został spalony przez Bolesława Wstydliwego, a w jego miejscu, w 1303 roku, Bolesław I Opolski wzniósł warownię. Do dziś przetrwały tylko ruiny dawnego zamku, za to otacza je niezwykle malowniczy park. Pałac Sulisław Historia pałacu w Sulisławiu rozpoczyna się w XIII wieku, kiedy templariusze wznieśli tam zamek. 200 lat później, obiekt został przebudowany na neogotycką rezydencję (z polecenia Joanny Schaffgotsch). Po wojnie obiekt przejęło państwo. Zapomniany, stopniowo popadał w ruinę. Obecnie stanowi własność prywatną, a w jego wnętrzach mieści się luksusowy hotel.
„Ptasia Rzeczpospolita” czy Dolina Drwęcy? Najpiękniejsze miejsca do odwiedzenia jesienią
Myli się ten, kto uważa, że sezon na piesze wędrówki, zwiedzanie i obcowanie z dziką przyrodą skończył się wraz z nadejściem jesieni. Udowadniają to finaliście Turystycznych Mistrzostw Blogerów. Kasia i Tomek z bloga Polska Po Godzinach zabiorą nas do „Rzeczpospolitej Ptasiej” w województwie lubuskim, a Szymon ze Znajkraj odkryje przed nami jesienne uroki Kujawsko-Pomorskiego.
„Zamknijcie oczy i wyobraźcie sobie krainę spowitą porannymi mgłami, przez które delikatnie zaczynają przebijać promienie słońca. Ciszę przerywają pierwsze odgłosy żurawi. Z początku nieśmiałe, pojedyncze i jakby odległe, gdzieś znad rozlewisk spowitych mgłą. W miarę wędrówki słońca po nieboskłonie, przybierają wyraźną i donośną postać krzykliwych ptasich kluczy, wyruszających codziennie na żerowiska” – tak o Parku Narodowym Ujście Warty piszą Katarzyna Łaskawiec i Tomasz Sawirski. Autorzy bloga polskapogodzinach.pl w Turystycznych Mistrzostwach Blogerów zostali opiekunami województwa lubuskiego. Jak przyznają turystyczną perełką regionu jest właśnie park Ujście Warty, a wraz z nim wyjątkowa inicjatywa – Rzeczpospolita Ptasia. „Projekt zainicjowało Towarzystwo Przyjaciół Słońska ,,Unitis Viribus”, którego celem jest zrzeszenie miłośników ptaków i zachęcenie do aktywnego włączenia się w poznawanie okolic Słońska i wyjątkowo ptasiego parku narodowego” piszą blogerzy, którzy rzecz jasna także są „obywatelami” tego ptasiego raju. „My do Parku Narodowego Ujście Warty wybraliśmy się w październiku, kiedy na tych terenach niepodzielnie królują gęsi, przybyłe ze Skandynawii i Rosji, oraz żurawie, spotykane w Polsce jeszcze do czasu pierwszych porządnych przymrozków (choć niektóre zimują w Ujściu Warty). (…) Przez lornetkę doskonale widać niezwykle liczne stada, które gromadzą się w tym wyjątkowym zakątku województwa lubuskiego – piszą blogerzy. Aby zobaczyć efekty ich obserwacji zajrzyjcie do naszej galerii. Pojezierze Brodnickie Szymon Nitka, autor bloga znajkraj.pl, w Turystycznych Mistrzostwach Blogerów przemierza województwo kujawsko-pomorskie. Nie ukrywa, że to, co najpiękniejsze często nie łatwo jest odnaleźć wśród „turystycznych hitów”. „Aura zaserwowała mi cały wachlarz swoich jesiennych możliwości – na Pojezierzu Brodnickim cieszyłem się błękitem nieba, w dolinie Drwęcy tonąłem w mlecznej mgle. (…) Większość turystów nigdy nie trafi w te piękne okolice – większą popularnością cieszy się pobliskie Pojezierze Iławskie ze słynnym Jeziorakiem, a dalej zaczynają się niezwykle popularne Mazury” – pisze bloger. Szymon pokonał trasę Iława - Łąkorz - Brodnica - Golub-Dobrzyń – Toruń rowerem, a po drodze miał okazję podziwiać wspaniałe widoki i dziką przyrodę, ale też odwiedzić kilka malowniczych miasteczek – jak Łękorz, gdzie można znaleźć np. doskonale zachowany wiatrak holenderski. W czasie wyprawy powstało też wiele pięknych zdjęć, które znajdziecie w naszej galerii. „Widok z lotu ptaka na jezioro Wielkie Partęczyny, a później śniadanie, nie pozwoliły nawet na krótką drzemkę. Wielkie Partęczyny to największe z jezior Brodnickiego Parku Krajobrazowego, który powstał już w 1985 roku” - pisze Szymon. Całość relacji z wybranych przez finalistów miejsc znajdziecie na stronie Turystycznych Mistrzostw Blogerów.
Luksusowy autokar zawiezie turystów z Londynu do Delhi. W 70 dni
Na jednym krańcu skali wakacji autokarowych są wycieczki objazdowe z kilkoma postojami, na drugim jest przejazd Nowe Delhi-Londyn. Biuro podróży Adventures Overland stworzyło taką ofertę dla 20 śmiałków gotowych spędzić w swoim towarzystwie 70 dni na trasie łączącej dwa kontynenty a przebiegającej przez granice 18 państw.
Luksusowy autokar ma funkcjonować w trybie usługi ”hop-on/hop off” niczym kolorowe autobusy dla turystów zwiedzających miasta, gdzie wyjść można na każdym przystanku i wrócić na następnym. Przemierzałby Europę i Azję szlakiem pokonywanym przez hipisowskie busy w latach 50-tych i 60-tych XX wieku, ale i działające jeszcze przez lata 70-te autobusy rejsowe Londyn-Kalkuta, jak np. "Indiaman”. View oEmbed on the source website W 1972 roku kilku dniowa podróż takim środkiem transportu kosztowała nawet 145 funtów, co po uwzględnieniu inflacji daje ok. 2000 dzisiejszych funtów (9,8 tys. zł). Nikt nie ukrywał, że to dużo, ale też w tamtych czasach było to tańsze, niż dalekie podróże samolotami. View oEmbed on the source website Adventures Overland planuje bardzo długą podróż, bo też idą jest nie tyle pokonanie trasy możliwie szybko, tylko cieszenie się tym, co normalnie migałoby za oknem. Pasażerowie będąwięc obwożeni, a nie przewożeni. M.in. przez Polskę. Poniżej mapka z zarysem planowanej trasy. Grafika: Adventures Overland - W ramach wycieczki będziecie mogli zwiedzać pagody w Birmie, spotkać pandy wielkie i wspiąć się na Wielki Mur w Chinach, poznać skarby Taszkientu i Samarkandy, popłynąć w rejs po Morzu Kaspijskim. Poznacie historyczne miasta Europy jak Wilno, Praga czy Frankfurt – zachęca klientów autor oferty ”Bus to London”. Biuro podróży stojące za wycieczką autokarową ma za sobą wiele podobnych wyjazdów. Zapewnia, że proponowana trasa jest ”bezpieczna i sprawdzona”. Dotąd jednak uczestnicy poruszali się własnymi samochodami w swoistych konwojach. – Ludzie chcą zwiedzać świat pojazdami, ale nie każdy chce prowadzić. Do nich kierujemy tę ofertę. Mogą wygodnie usiąść i cieszyć się widokami – tłumaczą w CNN przedstawiciele biura. Pierwszy kurs odbyć się ma w połowie przyszłego roku, najpewniej od kwietnia do czerwca. Chwilowo na drodze stoją przede wszystkim obostrzenia wynikające z pandemii. Cena od osoby to 20 tys. dolarów za pełną trasę, ale można wybrać tańsza opcję dobierając z 4 głównych odcinków. Można też zacząć wycieczkę w Indiach, albo Wielkiej Brytanii, gdy autokar będzie wracał. Ponoć już zainteresowanie wyprawą wyraziło 40 tys. podróżników.
Polska dla aktywnych: kajakowy szlak Gwdą. Cichcem bliżej natury
Chcesz uciec od cywilizacji, zdać się tylko na siebie? To wybierz się na jakąś odludną rzekę, na przykład Gwdę płynącą na obrzeżach Pojezierza Drawskiego w Zachodniopomorskiem.
Płynąc nią, można przez cały dzień nie zobaczyć żywego ducha. Wchodząc do lasu podczas przerwy na popas – nie znaleźć żadnej wydeptanej ścieżki ani śladu obozu po innych turystach. Kajakowy szlak Gwdą zaczyna się na jeziorze Wierzchowo, a pokonanie całości zajmuje około tygodnia. Przez pierwsze dni rzeka jest tak wąska, że kajaka nie da się obrócić na wodzie, a przyroda i las są dosłownie na wyciągnięcie ręki. Urok takiej wyprawy polega na obcowaniu z dziką, nieskalaną naturą. Kajaki poruszają się bezszelestnie, nie zakłócają ciszy, nie płoszą zwierząt. Po drodze przepływa się przez kilka jezior, ale żeby odnaleźć ukryte w trzcinach ujścia rzeki, koniecznie trzeba mieć mapę. Kiedy koryto Gwdy staje się szersze, pojawiają się elektrownie wodne. To jest atrakcja! Część pochodzi jeszcze z XIX w. Niektóre tkwią osamotnione w lesie, otoczone wysokim płotem, a ich właściciele tylko z daleka obserwują kajakarzy. Na szlaku zdarzają się też zrujnowane jazy, mosty i inne budowle hydrotechniczne. Niekiedy da się z duszą na ramieniu ześlizgnąć kajakiem z małego wodospadu, a czasem trzeba wysiąść i brodząc w wodzie, pchać wyładowaną łódeczkę po kamieniach i zwalonych drzewach. Na czas spływu cały sprzęt i żywność zabiera się ze sobą. Obóz rozstawia się na brzegu rzeki, w lesie, na polanie – tam, gdzie akurat ktoś wypatrzy atrakcyjne miejsce. Zapasy jedzenia można uzupełnić w napotkanych wioskach. Jeśli pada, trzeba zacisnąć zęby i mieć nadzieję, że namiot i śpiwór zawinięte w foliowe worki będą wieczorem suche. Burzę można przeczekać pod jakimś mostem. Najpiękniejsze w czasie takiej wyprawy są wieczorne ogniska – w leśnej głuszy, na dzikiej skarpie na zakręcie rzeki. Na patykach skwierczą kupione w wiosce kiełbaski, ktoś przygotował szaszłyki, ktoś ma jakąś ciekawą historię do opowiedzenia. Takie wyprawy to także ryzyko skaleczeń, kataru, utopienia iPhone’a (co nie ma znaczenia, bo ani prądu, ani zasięgu nie ma), pogryzienia przez komary i odcisków na dłoniach. To także gwarancja przygody, mocnych przeżyć i zdrowego wysiłku. Warto wiedzieć Rzeka Gwda płynie przez 145 km. Jej źródło znajduje się w okolicach wsi Porost. Spływy organizuje wiele firm – zawożą one ekipę na start razem z kajakami, a potem odbierają. Kajaki.pl oferują na kilkudniową wyprawę. W wakacje warto zrobić wcześniej rezerwację, bo to apogeum spływów.
Polska dla aktywnych: Jezioro Hańcza - daj nura do jeziora!
W polskich wodach nie tak barwnie jak w tropikach. Ale na pewno jest ciekawie.
Nurkowanie w ciepłych morzach to trochę jak jeżdżenie świetnym autem po płycie ogromnego lotniska. Jest fajnie... ale dość łatwo. Co innego zanurkować w Polsce! Woda ma przejrzystość nie 50 m, ale 50 cm. Po co się więc męczyć? Bo ten, kto zniesie zanurzenie się w zimnej wodzie, w której widać tylko zarys partnera – ten będzie dobrym nurkiem. W Polsce jednym z najatrakcyjniejszych miejsc do szlifowania umiejętności jest jezioro Hańcza. Pochodzenia polodowcowego, jest głębokie nawet do 100 m, zapewnia miejscami przyzwoitą kilkumetrową widoczność. A oprócz tego oferuje rzadką atrakcję – tzw. ścianki, czyli bliskie pionu gliniaste stoki. Gdy przytłaczająca większość polskich jezior ma dna nudne i płaskie, Hańcza pozwala opuszczać się w górę i w dół wzdłuż ścianek, szukać przyczajonych w ich zakamarkach ryb. Łatwo zejść na głębokość 30, 40, a nawet 50 m. Nurkując, można zobaczyć bardzo ciekawe zjawisko – rozdzielenia wód na tzw. termoklinie, czyli granicy cieplejszej wody powierzchniowej oraz głębinowej, o wiele zimniejszej i przez to gęstszej. Efekt jest taki, że płetwonurek zanurza się w pierwszej, nieprzejrzystej warstwie i nagle wypada z niej do o wiele bardziej przejrzystej wody głębinowej. Granica niekiedy jest tak wyraźna, jakby ucięto ją nożem. Kiedy spojrzy się do góry i poświeci latarką – nad głową widać dosłownie chmury mętnej wody, przez które nawet nie przebłyskuje światło dnia. W takich warunkach trzeba mieć mocne nerwy, wciąż pilnować wskazań kompasu, czuwać nad oddechem, aby nadmierna praca automatu oddechowego nie spowodowała jego zalodzenia – no i wytrzymać fakt, że woda ma kilka stopni ciepła. Kiedy jednak opanuje się takie nurkowania, żadna podbramkowa sytuacja podczas nurkowej wyprawy do Egiptu lub Chorwacji nie będzie straszna. Warto wiedzieć 108,5 m głębokości ma Jezioro Hańcza, co czyni go najgłębszym jeziorem w Polsce Na Hańczy można nurkować cały rok (także pod lodem).
Polska dla ciekawskich: Lublin - Miasto warte opowieści
Próżno szukać w Polsce drugiego miasta tak bogatego w niezwykłe historie i legendy
Ponoć część historii z Harry’ego Pottera wpadło J.K. Rowling do głowy, kiedy pomieszkiwała po sąsiedzku ze słynną księgarnią Lello w Porto. Gdyby mieszkała w Lublinie, to też dałaby radę napisać swoje dzieło. Nie ma bowiem w Polsce drugiego miasta tak bogatego w opowieści i legendy. Kamień nieszczęścia, drzazga z Krzyża Świętego, czarcia łapa, piękna złotniczanka. Nie ma co, lublinianie uwielbiają pokazywać swoje miasto za pomocą niesamowitych historii. Lubią też tworzyć współczesne legendy. Na naszych oczach rodzą się dwie: o klikonie i o hejnaliście. „Mieszczki i mieszczanie królewskiego stołecznego grodu Lublin, zatrzymajcie się i posłuchajcie…” – tak zawsze zaczyna swój występ Władysław Stefan Grzyb, rocznik 1932. Ułożył tę formułkę sam. Krzykacz z Lublina jest prawdopodobnie jedyny w Polsce, choć przyznają się do niego też sopocianie. Dawniej klikon ogłaszał ważne wydarzenia. Nie ma prawdziwego lubliniaka, który choć raz nie spotkał go na ulicach miasta albo nie słyszał jego krzyku. Grzyb jako klikon działa od 1990 r., kiedy do Lublina powróciły dwa obrazy – Matki Boskiej i patrona miasta św. Antoniego, przez wieki wiszące na Bramie Krakowskiej. – Doszedłem do wniosku, że razem z obrazami powinna też powrócić tradycja grania hejnału Lublina z 1686 r., a przy okazji funkcja krzykacza. I tak oto zostałem klikonem – opowiada Grzyb. A wydarcie ma potężne, bo jak zmierzono, siła jego głosu to ponad 86 decybeli. Jego służbowe ubranie to strój mieszczanina lubelskiego z epoki renesansu. Identyczny jak postać na fasadzie kamienicy Chociszewskich przy Rynku 6. – Na nim wzorowała się krawcowa z teatru – dodaje dumnie. Zazwyczaj występuje w duecie z miejskim hejnalistą Onufrym Koszarnym (rocznik 1933), którego codziennie można zobaczyć na balkonie Nowego Ratusza przy placu Łokietka. – Hejnał gram dokładnie od 17 lat, 3 miesięcy i 19 dni – podaje pan Onufry. Przez ten czas nie miał ani jednego dnia wolnego. Zawsze na posterunku, nigdy się nie spóźnił. Grał, choć dwukrotnie skradziono mu trąbkę. – Ja się nie poddaję – mówi dziarsko. Lubelski klikon Władysław Stefan Grzyb ma potężne wydarcie. (Fot. Zenon Zyburtowicz/East News) Dwie bramy Tereski Jeśli będziecie mieć trochę szczęścia, to jednego bądź drugiego szacownego lubliniaka spotkacie na Rynku Starego Miasta. Niezwykle urokliwe miejsce, szczególnie wieczorem w blasku żółtawego światła. Każdy przyjezdny tu trafi. Radzę zajrzeć w podwórka, na zaplecza, zapuścić się w małe uliczki. Rynek tętni gwarem gości restauracji i turystów. Jego centralne miejsce zajmuje majestatyczny budynek, dawna siedziba Trybunału Koronnego. Ustanowiony w 1578 r. był najwyższą instancją sądową dla szlachty. Dziś mieści się tu Pałac Ślubów. To właśnie z tym miejscem wiąże się jedna z najsłynniejszych lubelskich legend – o sądzie diabelskim. Otóż w 1637 r. toczył się przed trybunałem proces ubogiej wdowy, którą oskarżył bogaty szlachcic. Przekupny sędzia wydał wyrok korzystny dla magnata. Wówczas wdowa krzyknęła: „Nawet diabli sprawiedliwiej by osądzili”. No i wykrzyczała. W nocy pod gmachem zjawili się diabli i wydali wyrok na korzyść wdowy. Wówczas Chrystus na krzyżu w Trybunale zapłakał krwawymi łzami i odwrócił głowę. Cudowny krucyfiks jest dziś w kaplicy Przenajświętszego Sakramentu w Archikatedrze św. Jana Chrzciciela i św. Jana Ewangelisty. Piękny barokowy kościół. A w nim przebogaty skarbiec z freskami i akustyczna zakrystia (szepty z jednego rogu są słyszane w przeciwległym). Ale wracając do wdowy i jej obrońców, to jest też drugi dowód na czarci sąd – wypalony ślad diabelskiej ręki w stole. Mebel zachował się w świetnym stanie i można go oglądać na Zamku Lubelskim. Zanim jednak do niego dotrę, po drodze otrę się o kolejne legendy. Mijam staromiejskie kamienice, jakie postawiono po wielkim pożarze miasta w 1575 r., kiedy to spłonęła większość zabudowy Lublina. Oficjalnie od nieszczelnego komina w jednym z drewnianych budynków. Ale do dziś wśród lublinian krąży opowieść o kucharce, która miała spalić placki. No i spaliła miasto. Całą średniowieczną zabudowę. Może i dobrze się stało, bo po tym Lublin odbudowano jeszcze ładniejszym, według renesansowej mody. Jedną z najpiękniejszych jest kamienica Konopniców przy Rynku 12. To ta niebieska, pokryta płaskorzeźbami. Na prowadzącej do klasztoru Ojców Dominikanów ulicy Złotej pod numerem 4 stoi jedna z najmniejszych kamienic na Starym Mieście. Ale swą sławę zawdzięcza nie tyle rozmiarom, co legendzie. W Domu Złotnika mieszkała bowiem piękna złotniczanka. – Tereska! Tereska! – niosło się po Złotej. Bo każdy młodzian chciał ujrzeć tę niewiastę. I chyba tylko jej ojciec nie wiedział, a może i nie chciał wiedzieć, że pod osłoną nocy przez pokoik na piętrze przewijali się panowie. I aby się nie spotkali, Tereska wpuszczała kawalerów jedną bramą, a wypuszczała drugą. Od bram Tereski jest kilka kroków do bazyliki oo. Dominikanów. W jej murach w 1569 r. po podpisaniu unii lubelskiej król Zygmunt August modlił się i dziękował Bogu. Tutaj także przechowywane były relikwie Krzyża Świętego. Ponoć nawet spory kawałek krzyża – jeden z największych na świecie. Według legendy właśnie procesja z relikwiarzem uratowała miasto od kolejnego pożaru w 1719 r. Jednak relikwie skradziono w 1991 r. i do dziś się nie odnalazły… Ja też nie pomogę w ich odszukaniu, idę na zamek. Przechodzę przez Bramę Grodzką. To dawna granica dwóch światów – chrześcijan i żydów. Pod koniec XIX w. żydzi stanowili aż połowę mieszkańców, przed wojną był nim co trzeci lublinianin. Miasto żydowskie zostało całkowicie zniszczone. Mieszkał w nim m.in. Jakub Izaak Horowic znany jako Widzący z Lublina. Legenda mówi, że mając dar jasnowidzenia, widział nie tylko to, co się stało, ale także to, co miało się dopiero wydarzyć. Podobno zginął przez moce diabelskie… O byłym mieście żydowskim przypomina dziś niegasnąca latarnia przy ul. Podwale (dawnej Krawieckiej). Chuligani sprzed wieków Jestem na Zamku Lubelskim. Stół z odciśniętą czarcią łapą jest. Trzeba przyłożyć do niej swoją dłoń. Moja, no cóż, pasuje… Zamek bardziej niż z królami i księżniczkami kojarzy mi się z najnowszą, ponurą historią Polski. Podczas okupacji niemieckiej mieściło się tam więzienie, później na takie same cele zamek zaadaptowało NKWD. Mnie zafascynowała kaplica Trójcy Świętej z niezwykłymi rusko-bizantyjskimi freskami z 1418 r. ufundowanymi przez króla Władysława Jagiełłę. Wszechobecne są także wydrapanki, które dzisiaj uchodziłyby za akty wandalizmu. To jak napisy „tu byłem” zostawiane przez młodych ludzi w różnych miejscach. Unia facta est cum ducatus Lytwanie („Unia z księstwem litewskim stała się faktem”) wydrapał w 1569 r. na jednej ze ścian uczestnik tamtych wydarzeń Piotr Jeżewski. Chcę jeszcze spojrzeć na Lublin z góry. Przemierzam więc Stare Miasto do Wieży Trynitarskiej. Prowadzi do niej ul. Jezuicka. Z daleka wzrok mój przykuwa kamień. – Tylko nie siadaj, nie dotykaj go, to kamień nieszczęścia – uprzedza mnie przewodnik Marcin Dąbrowski. Według legendy kamień pochodzi ze Sławinka pod Lublinem. Na początku XV w. stał on na placu Bernardyńskim, dawnym placu Straceń, jako podstawa pod pień dębowy, na którym kat ścinał skazańców. Zdarzyło się raz, że kat ściął głowę niewinnego człowieka. Potem ktoś go przytoczył na plac przy ul. Rybnej. Tam za jego przyczyną zginęło kilka psów, które zlizywały z kamienia rozlaną zupę. Przyniósł pecha też piekarzowi, który użył go do budowy pieca. Wkrótce śmiałek spalił się w tym piecu, zamknięty przez żonę. Nieszczęść było dość. Ostatnio podczas II wojny światowej. Najwięcej ofiar w ludziach po bombardowaniach miała goszcząca go uliczka Jezuicka. No i co na to powiecie? Albo na zegar na Bramie Krakowskiej. On zwykle źle chodzi. Ponoć mieszkał tam kiedyś zegarmistrz, który nie wylewał za kołnierz. I to jego duch przestawia wciąż zegar. Marcin cytuje mi nawet powiedzenie: „Wszędzie częstokroć mylą się zegarze, lecz te w Lublinie najpewniejsze łgarze”. Powoli zaczynam myśleć, że w tym mieście chyba żadna historia nie toczy się tak jak gdzie indziej na świecie. W kaplicy Trójcy Świętej możemy podziwiać freski rusko-bizantyjskie. (Fot. Jacenty Dędek) No to w drogę! Warto wiedzieć: Lubelskim przysmakiem jest cebularz, czyli pszenny placek z cebulą i makiem wywodzący się z kuchni żydowskiej. Lublin, podobnie jak Rzym, leży na siedmiu wzgórzach. Przez miasto przepływają trzy rzeki. Ziutek to najpopularniejszy lubelski trolejbus. Zabytkowym pojazdem można wybrać się na wycieczkę po mieście. Carnaval sztuk-mistrzów - Do miasta zjeżdżają artyści i specjaliści sztuki cyrkowej z wielu krajów Europy. Nazwa wydarzenia nawiązuje do postaci Sztukmistrza z Lublina– bohatera książki noblisty Izaaca Bashevisa Singera. Jarmark Jagielloński - Swoją ideą nawiązuje do słynnych Jarmarków Lubelskich, które na przełomie XV i XVI w. były znane na całym świecie. Autor: Michał Cessanis. 2017
Te miejsca w Polsce trzeba znać! Otrzymały prestiżowe Certyfikaty POT
Polska Organizacja Turystyczna i National Geographic Polska znów łączą siły, by zachęcić wszystkich do poznawania turystycznych skarbów naszego kraju. Właśnie rozpoczęła się kampania „Odpoczywaj w Polsce”, której celem jest promocja produktów turystycznych nagrodzonych Certyfikatami POT.
Podróżowanie stało się modne wśród Polaków nie tylko podczas wakacji czy ferii. Coraz więcej naszych rodaków wybiera zwiedzanie jako sposób na weekendowy wypoczynek. Na liście obowiązkowych miejsc do zobaczenia nie może zabraknąć obiektów i miejsc wybranych przez ekspertów z kapituły przy Polskiej Organizacji Turystycznej. – Certyfikaty POT to prestiżowe wyróżnienie, bardzo cenione zarówno w samej branży jak i przez turystów. Dlatego, aby je zdobyć, trzeba stworzyć wyjątkowy i innowacyjny obiekt, miejsce lub wydarzenie. Gorąco zapraszam wszystkich rodaków do podróżowania i poznawania także tych mniej znanych zakątków naszego kraju. Warto odwiedzić wszystkie trzynaście certyfikowanych atrakcji turystycznych – powiedział minister sportu i turystyki Witold Bańka. Najważniejszą nagrodą turystyczną jest bez wątpienia Złoty Certyfikat POT. To wyróżnienie wskazuje produkt, który jest nie tylko ciekawy, lecz także rozwinął się w ciągu ostatnich lat i rokuje na jeszcze więcej! Złoty Certyfikat mogą otrzymać jedynie produkty, które wcześniej otrzymały Certyfikat POT. W tym roku kapituła postanowiła przyznać to wyjątkowe wyróżnienie Muzeum Powstania Warszawskiego. – To dla nas ogromne wyróżnienie. Mamy poczucie, że ta nagroda nas wzmocniła i stanowi dowód na to, że obecnie nie jesteśmy już tylko muzeum. Jesteśmy także centrum opowieści o historii Polski i tłumaczymy współczesność. Pokazujemy, że Warszawa to miejsce, w którym jest przestrzeń na bycie aktywnym społecznie. Opowiadamy to zarówno gościom z Polski, jak i z zagranicy – tłumaczył Jan Ołdakowski, dyrektor Muzeum Powstania Warszawskiego. Jednym z elementów kampanii „Odpoczywaj w Polsce” jest stworzenie 13 spotów reklamowych dla wszystkich certyfikowanych obiektów. Będą one promowane zarówno na łamach największych turystycznych magazynów: National Geographic i National Geographic Traveler, a także w serwisach internetowych oraz mediach społecznościowych należących do ich wydawców. Nagrane filmy zostaną również przetłumaczone na język angielski, dzięki czemu będą mogły zobaczyć je setki tysięcy zagranicznych turystów odwiedzających targi turystyczne i śledzących kanały internetowe Polskiej Organizacji Turystycznej na całym świecie. – Materiały wideo są obecnie niezbędnym narzędziem w promocji turystycznej. Dzięki nim można skutecznie dotrzeć do bardzo licznej grupy odbiorców korzystających z mediów społecznościowych. Kampania „Odpoczywaj w Polsce” ma właśnie za zadanie „odkrycie” dla szerokiego grona odbiorców certyfikowanych atrakcji, które nie są jeszcze powszechnie znane – dodał prezes POT Robert Andrzejczyk. [Zobacz jak wyglądały prace na planie spotu promującego Muzeum Powstania Warszawskiego] View Ediplayer on the source website Polska Organizacja Turystyczna, poza kampanią dedykowaną zwycięzcy Złotego Certyfikatu, stworzy także materiały promocyjne dla 10 laureatów Certyfikatów POT, zwycięzcy głosowania na Certyfikat Internautów czy zdobywcy Certyfikatu Specjalnego, którym mogą być uhonorowane jedynie mało znane, istniejące na rynku nie dłużej niż dwa lata produkty turystyczne. Polska Organizacja Turystyczna od 17 lat prowadzi konkurs na Najlepszy Produkt Turystyczny – Certyfikat POT. Jego celem jest nie tylko wyłonienie najbardziej atrakcyjnych i nowatorskich produktów, ale także ich promocja wśród polskich i zagranicznych turystów. Muzeum Powstania Warszawskiego – zdobywca Złotego Certyfikatu 2018 (www.1944.pl) Jak opowiadać o przeszłości, by przekaz trafiał do współczesnego odbiorcy? Muzeum Powstania Warszawskiego łączy przeszłość ze współczesnością, miejsce pamięci z innowacyjną ekspozycją. To miejsce, w którym za pomocą multimediów, odtworzono atmosferę powstańczej stolicy. W niepowtarzalny sposób oddziałuje na odwiedzających obrazem, światłem i dźwiękiem – pomaga zrozumieć historię. Muzeum Powstania Warszawskiego jest jednym z tych, które nowoczesnymi środkami przekazu zakorzenia wydarzenia sprzed lat we współczesnej świadomości narodowej. To jedna z najczęściej odwiedzanych atrakcji przez turystów krajowych. Muzeum zlokalizowane jest w zabytku architektury przemysłowej. Certyfikaty POT 2018 zdobyli: Centrum Edukacji Ekologicznej Hydropolis (www.hydropolis.pl) Hevelianum (www.hewelianum.pl/) Kompleks Sztolnia Królowa Luiza (www.sztolnialuiza.pl/) Lawendowa Osada i Zagroda Edukacyjna Lawendowej Osady (www.lawendowaosada.pl/) Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie (www.wilanow-palac.pl/) Muzeum Pałac w Rogalinie (https://rogalin.mnp.art.pl/) Ski-Raft Spływy Pontonowe Bardo (www.ski-raft.pl/) Spływ przełomem Dunajca (www.flisacy.pl/) Stare Kino Cinema Residence (www.cinemahotel.pl/) Zamek Moszna (www.moszna-zamek.pl/) Certyfikat Specjalny – Muzeum Mleka w Grajewie (www.muzeummleka.pl) Certyfikat Internautów – Frontem do Wolności. Łabiszyńskie Spotkania z Historią (www.labiszyn.pl/artykuly/162/labiszynskie-spotkania-z-historia) Wszystkich nagrodzonych w konkursie Polskiej Organizacji Turystycznej można poznać na Narodowym Portalu Turystycznym: https://polska.travel/pl/zobacz-koniecznie/certyfikowane
Inspiracja na jesienne weekendy: Polska Zachód
Wyjazd na Zachód brzmi kusząco? Dla nas zdecydowanie tak – nawet jeśli ma to być Zachód najbliższy i nie do końca dziki. Uczestnicy Turystycznych Mistrzostw Blogerów wybrali najciekawsze kierunki na weekendowy wypad do zachodniej Polski.
„Im szybciej wrócisz, tym serdeczniej Cię powitamy” – taki napis wykuty jest w kamieniu, który stoi przy bramie wjazdowej do Tajemniczego Ogrodu. Kaja Wolnicka znalazła bajkowe miejsce w Przelewicach, gdzie stoi wyjątkowy pałac otulony tajemniczym, dwustuletnim ogrodem. Wiąże się z nim poruszająca historia miłosna o tragicznym zakończeniu, ale okazuje się, że pałac do tej pory tętni życiem w sposób, którego byście się po nim nie spodziewali. Zabytkowa posiadłość kryje w sobie między innymi nowoczesne laboratorium, które można zwiedzać razem z dziećmi, poddając badaniom znalezione w parku okazy. Autorka bloga Moi Mili wyszukała w swoim regionie znacznie więcej atrakcji dla rodziców i ich pociech. Zadbała o to, by Zachodniopomorskie kojarzyło nam się nie tylko z nadmorskimi miejscowościami z plażą i budkami z goframi. Tym bardziej warto zajrzeć do jej przewodnika po sezonie – w chłodniejsze dni ten region wciąż ma wiele do zaoferowania – od największego roślinnego labiryntu w Polsce, po Park Wieloryba, w którym „na terenie stylizowanym na klimat wyspy rozbitków, znajduje się ok. 100 modeli ryb i ssaków naturalnej wielkości.” Rodzinne wyjazdy są tym bardziej udane, im więcej emocjonujących atrakcji oferuje dany kierunek podróży. Łukasz Kędzierski przekonuje na swoim blogu, że pod tym względem Dolny Śląsk nie ma sobie równych. „Będziemy namawiać Was do wyjścia w góry i zdobycia najwyższego szczytu Dolnego Śląska, do pokonania swoich lęków i zejścia pod ziemię do prawdziwej jaskini bez ułatwień dla turystów. Pokażemy, jak doskonale można bawić się w skalnym labiryncie oraz że nawet dzieciom warto pokazywać piękno wspinaczki skalnej w terenie, a nie tylko na sztucznej ścianie. Niby aktywnie, a jednak leniwie spędzimy czas na pontonie w Kotlinie Kłodzkiej i poszukamy ochłody podczas nurkowania na Dolnym Śląsku. Na koniec opowiemy, gdzie wybrać się na spacer lub rower z dala od zgiełku miasta, a jednak w mieście i nie będzie to park.” – wylicza bloger. Jeśli jesienny weekend spędzić chcecie bez dzieci, tylko we dwoje, sprawdźcie przewodnik napisany przez Agnieszkę Trolese, która zaprosiła swoich czytelników do regionu Lubuskiego. Blogerka na romantyczny wypad poleca Łagów, któremu nadano tytuł Perły Ziemi Lubuskiej. Miasteczko leży w zachwycającym Łagowskim Parku Krajobrazowym nad dwoma malowniczymi jeziorami: Trześniowskim i Łagowskim. „Na terenie Łagowskiego Parku Krajobrazowego odbywa się wiele ciekawych festiwali. Te najbardziej popularne to Jarmark Joannitów, który przyciąga turystów rycerskimi walkami i pokazem średniowiecznych strojów oraz Lubuskie Lato Filmowe – niegdyś jedyny w Polsce festiwal filmowy, dziś kameralne spotkania i dyskusje pomiędzy twórcami i odbiorcami polskich filmów o kontrowersyjnej tematyce. Warto wspomnieć także o zlocie Rock&Blues&motocykle, który w tym roku odbył się już po raz 23, a także licznych koncertach bluesowych i festiwalu Muzyka u Joannitów, podczas którego polscy artyści przedstawiają swoje interpretacje utworów muzyki barokowej i sakralnej. Choć Łagów jest malutki to wcale nie koniec atrakcji. Na turystów czekają takie wydarzenia jak Przygoda z Operetką, Festiwal Abyśmy byli Jedno, Wyścig MTB i Bieg Łagowskiego Lata.” – wylicza na blogu Taste&Travel by Agnieszka Trolese. Szukacie inspiracji na weekendowy wypad za miasto? Sprawdźcie, jakie atrakcje znaleźli dla was na podróżnicy biorący udział w Turystycznych Mistrzostwach Blogerów. Wszystkie wpisy oraz materiały wideo znajdziecie na stronie mistrzostwablogerow.polska.travel.
Inspiracja na jesienne weekendy: Polska Północna
Sezon nad polskim morzem już się zakończył, ale to nie oznacza, że nie warto planować tam urlopu. Wręcz przeciwnie – mniejsze tłumy i nieopuszczające nas słońce to idealne połączenie na udany. Podróżnicy walczący o zwycięstwo w Turystycznych Mistrzostwach Blogerów sprawdzili, gdzie warto wybrać się na krótki, jesienny wypad na północ od Warszawy.
„By odpocząć od wielkomiejskiego zgiełku i przeżyć niezwykłe chwile wcale nie trzeba jechać daleko. Wystarczy wybrać się do malowniczej Szwajcarii.” – zaczyna swój wpis Anna Żuchlińska, autorka bloga Wszędobylscy. Spokojnie, nie chodzi jej jednak o wysłanie was w 1500-kilometrową podróż, ale o zachęcenie do odwiedzenia Szwajcarii Kaszubskiej. „Jedna z najpiękniejszych tras na Pomorzu (i nie tylko!) to Droga Kaszubska. Zaczyna się w Garczu, potem biegnie m.in. przez Chmielno, Brodnicę Dolną, Ostrzyce aż do podnóża naszego największego pomorskiego wzniesienia, Wieżycy. Teoretycznie można ją pokonać w 25 minut, ale zarezerwujcie sobie na nią przynajmniej dwa dni”. Przez weekend zdążycie nie tylko nacieszyć oczy urokami lasów i jezior, ale też sporo zwiedzić. Na listę obowiązkowych atrakcji wpiszcie Muzeum Ceramiki Kaszubskiej Neclów. „Tu poznać można tradycję kaszubskiego garncarstwa. Rodzinny warsztat działa w Chmielnie od 1907 roku, nie tylko możecie posłuchać tu co nieco o historii i procesie powstawania wyrobów, ale też samemu ulepić coś z gliny.” – zachwala blogerka. Kaszuby to także słynna, lokalna kuchnia. „Co króluje na kaszubskich talerzach? Przede wszystkim ryby! Jezior tu nie brakuje, a złowić sobie można dorodnego szczupaka, sielawę czy lina. Jednym z najbardziej popularnych dań są też pulki ze śledziem, czyli śledzie w śmietanie podawane z ziemniakami. Kaszubi zawsze wykorzystywali wszystkie dary ziemi, więc skosztować tu można takie przysmaki jak pierogi z gęsiną, pierogi z jagodami, potrawy z drobiu czy dziczyznę. Coś na mniejszy głód? Spróbujcie zylcu, czyli galaretki z mięsa. I totalny klasyk: przegryźcie gdzieś w drodze chleb ze smalcem i ogórkiem kiszonym. Wolicie coś na słodko? Są ruchanki. Zanim poniesie Was wyobraźnia, to spieszymy powiedzieć, że są to smażone placuszki drożdżowe, najczęściej oprószone cukrem pudrem.” – wylicza uczestniczka konkursu, która odkryła dla nas uroki regionu Pomorskiego. Jeśli szukacie miejsca, w którym można zaszyć się z dala od miejskiego zgiełku, zapoznajcie się z przewodnikiem Alicji Rapsiewicz, LosWiaheros, która o swoim ulubionym zielonym zakątku w Polsce pisze w ten sposób: „Natura dała nam wielki gabinet terapeutyczny i zabiegowy w jednym (…) Idea leśnych kąpieli, czyli shinrin yoku, przyszła do nas z Japonii wraz z książką dr Qing Li, który specjalizuje się w leśnej medycynie. Dobroczynny wpływ drzew został udowodniony naukowo – fitoncydy uwalniane przez rośliny mają dobry wpływ na nasz układ odpornościowy. Pewnie, że nie trzeba do tego żadnej teorii, bo od dawna wiadomo, że spacer w lesie odpręża, ale spacer świadomy może mieć o wiele silniejszy efekt. Patrz na szaleństwo zieleni, wsłuchaj się w szum liści i śpiew ptaków, popieść nozdrza zapachem igliwia, aż poczujesz na języku jego smak. Chłoń las wszystkimi zmysłami!”. Gdzie najlepiej udać się na leśną kąpiel? Blogerka poleca okolice Rezerwatu Jar Brynicy gdzie stoi 500-letni „Dąb Rzeczypospolitej”. Jego 6-metrowy obwód i korona zawieszona na wysokości 35 metrów sprawiają, że wszystkie „miejskie” problemy znikają. Jeśli samo chodzenie po lesie wydaje wam się jednak nudne, wybierzcie się do Górzna. To niewielkie miasteczko, które jest Polską Stolicą Geocachingu. „Można powiedzieć, że geocaching to taka nowoczesna forma podchodów. Nie idziesz po strzałkach tylko wg punktów wyznaczonych na mapie, po których prowadzi Cię GPS. W tych punktach odnajdujesz skrzynki nazywane keszami. W środku znajdziesz logbook – mini notesik, w który wpisujesz swój pseudonim i datę znalezienia kesza. W tym samym czasie na stronie geocaching.com też potwierdzasz wypełnione zadanie.” – wyjaśnia Alicja Rapsiewicz. Jesień to czas, kiedy kończy się sezon nie tylko nad morzem, ale też na Mazurach. I to kolejne miejsce, które warto wtedy odwiedzić - nie tylko na jeden weekend. Choć Mazury nazywane są Krainą Tysiąca Jezior, to jest ich tam znacznie więcej - Dorota i Jarek Kowalscy, autorzy bloga Szalone Walizki, naliczyli ich aż 2600. „Mazurskie jeziora w dużej części powstały około 10 tysięcy lat temu, podczas ostatniego zlodowacenia bałtyckiego. Gdy lądolód cofał się, pod nim płynęły rzeki i wypłukały rynny a z nich powstały mazurskie cuda natury.” – wyjaśniają. Jednym ze sposobów poruszania się po tym regionie jest trasa wiodąca przez kanały mazurskie. Dzięki nim udało się spiąć ze sobą jeziora i stworzyć szlak o długości około 150 kilometrów. Możecie dopłynąć nimi m.in. do Giżycka, które „mocno zmieniło się przez lata, wypiękniało. Szczególnie widoczne to jest w okolicach kanału, gdzie powstał piękny Hotel St. Bruno, który uratował chylący się ku upadkowi zamek.”. Autorzy Szalonych Walizek zachęcają także do noclegu w innym wyjątkowym obiekcie. „Patrząc od strony południowej, tuż przed Niegocinem, na jeziorze Bocznym leży mała wioseczka – Rydzewo. A w niej Gospoda pod Czarnym Łabędziem ze świetnie rozbudowaną mariną dla jachtów i motorówek.” Nie chodzi tylko o unikalną, pruską zabudowę, ale przede wszystkim wybitą kuchnię. Miejsce jest zdobywcą tytułu Najlepszej Restauracji Warmii i Mazur. „I to nieprzypadkowo, bo można tu zjeść naprawdę znakomite mazurskie specjały. Zapytajcie na miejscu o plince z pomoczką czy dzyndzołki z hreczką. Zjecie i zrozumiecie, dlaczego warto.” Będąc na Mazurach musicie spróbować ryb z lokalnej smażalni. Najlepiej położonej w naprawdę nietypowym miejscu. „Na szlaku mazurskich kanałów, znajduje się niesamowita żeglarska knajpka. Nazywa się Żeglarska Smażalnia i mieści się na barce zacumowanej pośrodku jeziora Szymon.” – zdradzają blogerzy. Chcecie zwiedzić inne regiony Polski, ale nie macie pomysłu na to, jakie atrakcje zobaczyć? Blogerzy wykonali pracę za was i przygotowali przewodniki ze wszystkich 16 regionów kraju. Pozostałe konkursowe wpisy oraz materiały wideo znajdziecie na stronie mistrzostwablogerow.polska.travel, gdzie wciąż toczy się walka o zwycięstwo w Turystycznych Mistrzostwach Blogerów.
Inspiracja na jesienne weekendy: Polska Południe
A gdyby tak rzucić to wszystko i wyjechać w Bieszczady? Można, ale jest tam już dość tłoczno, bo to wyjątkowo popularne hasło wśród pracowników korporacji. Na szczęście południowa Polska oferuje wiele nieodkrytych zakamarków, które pozwolą wam zregenerować siły przez weekend poza domem. Uczestnicy Turystycznych Mistrzostw Blogerów pomagają nam zaplanować weekendową ucieczkę na południe.
Polska południowa to doskonały wybór dla tych, którzy szukają wyciszenia w bliskim kontakcie z naturą. To tereny świetnie przystosowane do wycieczek rowerowych. To właśnie południem Polski, dokładnie województwem małopolskim, ciągnie się najpiękniejsza ścieżka rowerowa w kraju. „Wyruszyć na rowerze spod Tatr, przejechać pod Gorcami, przeciąć Pieniny, wylądować w Beskidach i dotrzeć nad Wisłę – tak już dzisiaj może wyglądać kilkudniowa wycieczka rowerowa po szlaku Velo Dunajec.” – wylicza Szymon Nitka, autor bloga ZnajKraj. Cała trasa ma długość 237 km więc warto rozłożyć jej poznawanie na kilka wizyt lub poświęcić trasie któryś z tegorocznych długich weekendów. Jeśli wycieczkę zaczynacie od najbardziej wysuniętego na południe punktu trasy – Zakopanego, skorzystajcie z okazji i tak jak autor przewodnika zaliczcie spacer trasą Szlaku Stylu Zakopiańskiego. „Na szlak składa się około 40 obiektów różnego typu, rozrzuconych po całym mieście, a wybudowanych na początku poprzedniego stulecia. Są wśród nich głównie wille i pensjonaty, a historię każdego przedstawia obfita w treści strona internetowa Szlaku. Na stronie znajduje się również obszerny opis sylwetki Stanisława Witkiewicza, twórcy stylu. I mapa, która w czytelny sposób wskazuje lokalizację poszczególnych obiektów.” Jeśli trasa przez Małopolskę okaże się niewystarczająca, warto dać się skusić widokom i krętym ścieżkom trasy wiodącej przez Beskid Śląski i Mały. Na swojej trasie traficie m.in. na miasto zwane „polskim Wiedniem”, znajdziecie pomnik Reksia i unikalny Park Zdrojowy w Jaworzu, o ciekawym układzie kompozycyjnym i ogromnym bogactwie przyrodniczym – znajdują się w nim 44 pomniki przyrody. „W parku koniecznie zatrzymajcie się na spacer po tężni, w której woda solankowa spływa po gałązkach tarniny tworząc specyficzny mikroklimat, porównywany z tym nadmorskim. Co ciekawe, 1 godzina przebywania w tężni daje takie efekty, jak 3 dniowa kuracja plażowania nad morzem!” – zachęca Damian Berłowski z bloga Rowerem Po Śląsku. Będąc w tym regionie warto też, nie tylko na rowerze, przypomnieć sobie znaną ze szkolnych wycieczek trasę Szlaku Orlich Gniazd. To rozsiane po Jurze Krakowsko-Częstochowskiej średniowieczne zamki o wyjątkowych historiach, położone w wybitnie malowniczych okolicach. Jedną z najciekawszych atrakcji są ruiny Zamku w Olsztynie. „Średniowieczna warownia pełniła swego czasu funkcję obronną, ale również była więzieniem królewskim, w którym przebywał m.in. spiskujący przeciwko królowi Maćko Borkowica. Występki tego młodego szlachcica tak rozwścieczyły króla, że kazał on zamknąć go w podziemnych lochach, gdzie przez 40 dni konał w wielkich mękach! Według legendy duch nigdy nie opuścił tego miejsca i ponoć do dziś słychać jęki i brzęk kajdan dochodzący spod wieży zamkowej.” – opisuje bloger. Jeśli po zwiedzaniu zgłodniejecie, koniecznie zajrzyjcie do Doliny Wiercicy, gdzie droga poprowadzi was do Pstrągarni Raczyńskich. To najstarsza pstrągarnia w Europie – obowiązkowy punkt na mapie dla miłośników lokalnych przysmaków. Południe to także doskonały kierunek dla osób, dla których ważne jest nie tylko to co jedzą, ale też na czym jest to podawane. W województwie świętokrzyskim znajdziecie m.in. słynną fabrykę porcelany w Ćmielowie. Od 1790r. wytwarzana jest tam porcelana znana na całym świecie. Jej wytwarzanie to prawdziwie koronkowa robota – „do końca produkcji dociera średnio… 8/100 figurek! Po zwiedzaniu można też zrobić zakupy w firmowym sklepie. Ceny bardzo różne: od kilkudziesięciu złotych za kubek, po kilkaset tysięcy (!) za całą zastawę. W muzeum można również napić się najdroższej kawy świata – kopi luwak.” – opowiada Michał Maj, autor bloga Życie Jest Piękne. Bloger zapewnia, że Świętokrzyskie zaskoczy was bogactwem designu – to właśnie w tym regionie znajduje się Muzeum Dizajnu, zlokalizowane w Kielcach. Znajdziecie tam historię opakowań takich produktów znanych z życia codziennego jak Ludwik, czy logotyp CPN, ale też symboli historycznych, m.in. znaku Polski Walczącej. Jeśli mowa o weekendowych wyjazdach, to nie można nie wspomnieć o wariantach „zwiedzania w pigułce”. Idealnie nadaje się do tego najmniejsze polskie województwo – opolskie. Choć ma niewielką powierzchnię, kryje w sobie wyjątkowe atrakcje. „Może słyszeliście o Śląskim Rzymie? Opolskiej Wenecji? Albo Hogwarcie, który znajduje się na Opolszczyźnie? Opolskiej Amazonce?” – pyta Ewelina Gac, autorka bloga W Poszukiwaniu. Podróż po Opolszczyźnie to szansa na sprawdzenie, jak mieszkało się w innych niż obecnie warunkach. Na początek spełnienie marzeń z dzieciństwa i mieszkanie godne księżniczki –zamek w Mosznej słynący 99 wież i wieżyczek, 365 pokoi i niesamowitej historii bogactwa od zera do milionera. Jest na tyle bajkowy, że porównuje się go zarówno do Disneylandu, jak i Hogwartu. Prosto z bajki trafiamy do typowego mieszkania w kamienicy. „Kamienica Czynszowa stanowi część opolskiego Muzeum Śląskiego. Tutaj możemy dosłownie przenieść się w czasie i zobaczyć od A do Z jak żyło się w latach 1890- 1945. Zobaczyć możemy pięć mieszkań: każde w stylu obowiązującym w latach 1890 – 1945 oraz jedno powojenne z lat 1945-1965. To prawdziwa miniatura tamtych lat! Żyli tak nie tylko Polacy, bowiem na tym terenie przed wojną znajdowało się Cesarstwo Niemieckie.” – wyjaśnia blogerka. Wśród wyszukanych przez nią lokalizacji znajdziecie też prawdziwy pałac, piramidę i wiele innych atrakcji, których nie spodziewaliście się znaleźć na południu Polski. Chcecie zwiedzić inne regiony Polski, ale nie macie pomysłu na to, jakie atrakcje zobaczyć? Blogerzy wykonali pracę za was i przygotowali przewodniki ze wszystkich 16 regionów kraju. Pozostałe konkursowe wpisy oraz materiały wideo znajdziecie na stronie mistrzostwablogerow.polska.travel, gdzie wciąż toczy się walka o zwycięstwo w Turystycznych Mistrzostwach Blogerów.
Inspiracja na jesienne weekendy: Polska Wschód
Koniec wakacji nie oznacza końca podróżowania. Jesienne weekendy warto wykorzystać na zwiedzanie nieznanych dotąd zakątków. Żeby do nich trafić, nie trzeba jednak wsiadać do samolotu. Często wystarczy rower albo bilet na pociąg. Kierunek – wschód! Naszymi przewodnikami będą uczestnicy Turystycznych Mistrzostw Blogerów, którzy wyszukali najciekawsze atrakcje w swoich regionach.
Wschodnia Polska kryje klimatyczne zakątki z nietkniętą naturą i lokalną kuchnią, ale jeśli zależy wam na weekendzie niedaleko od Warszawy, z pewnością pomyśleliście o Kazimierzu Dolnym położonym na lubelszczyźnie. I słusznie! W letnie weekendy miasteczko zamienia się w jedną z dzielnic Warszawy – tak wielu turystów ze stolicy wybiera je na weekendowy wypad. Warto jednak odwiedzić to miejsce poza sezonem i odkryć je na nowo. Poza wejściem na Górę Trzech Krzyży, kupieniem chlebowego koguta warto przejść się kolorowym o tej porze roku Wąwozem Korzeniowym (można to zrobić także nocą, w ramach specjalnych wycieczek z pochodniami). Wciąż zbyt wielu turystów na horyzoncie? Zaszyjcie się w uroczym Mięćmierzu. „Ta stara osada flisacka znajduje się tylko 3km od Kazimierza, a czas jakby się tam zatrzymał. Przy starych, okrytych strzechą chatkach możemy kupić soczyste jabłka czy maliny, a flisackie łodzie dalej służą do połowu ryb. Znajdziemy tam ciszę , spokój i przepiękne widoki. Najlepszą panoramę na przełom Wisły możemy podziwiać z punktu widokowego w Albrechtówce, a spod zabytkowego wiatraka roztacza się zapierający dech widok na rezerwat – Krowią Wyspę.” – opowiada o tym zakątku Karolina Siwkiewicz, autorka bloga Love-Krove. Jeśli szukacie miejsca na weekend w ciszy i blisko natury, wybierzcie się nieco bardziej na północ – do województwa podlaskiego. Widzicie z samochodu krajobrazy jak z „Hobbita”? Oznacza to, że zbliżacie się do Suwalskiego Parku Krajobrazowego. To niewielki park, więc doskonale nadaje się na weekend, ale i tak warto zaopatrzyć się w mapki i przewodniki. Znajdziecie je w biurze turystycznym przy Stawie Turtulskim. Przemysław i Magdalena Czatrowscy z bloga Tropimy, znają tę okolicę jak własną kieszeń – Magdę oprowadza po niej pochodzący z Suwałk mąż. Do ich ulubionych atrakcji należą m.in. niepozorne głazowiska. „Niby tylko kamienie, a jednak dość wyjątkowe. Na Suwalszczyźnie w kilku miejscach można zobaczyć tzw. głazowiska, czyli zbiorowiska polodowcowych kamieni – niesamowite, że zostały przyniesione tu przez lądolód ze Skandynawii.” – tłumaczą w przewodniku. Będąc na Suwalszczyźnie warto też dowiedzieć się czegoś o jej kulturze – bardzo zróżnicowanej. Blogerzy zwracają uwagę, że w Suwałkach obok siebie znajdują się cmentarze 6 różnych wyznań. „Jadąc przez wieś Wodziłki nie sposób nie zauważyć budynku sakralnego widocznego już z pobliskiej drogi na wzgórzu. To molenna starobrzędowców, czyli świątynia odłamu prawosławia zwanego starowiercami. Nie zaakceptowali oni reform religijnych wprowadzanych w prawosławiu w XVII w. i od tamtej pory nie uznają żadnych zwierzchników religijnych, przez co zwani są także bezpopowcami. (…) Jeszcze kilkadziesiąt lat temu w Wodziłkach mieszkało kilkuset starowierców, obecnie tylko kilka rodzin. (…) Molenny w Polsce można policzyć na palcach jednej ręki.” Dla miłośników architektonicznych perełek świetnym wyborem będzie Polska południowo-wschodnia. Po Podkarpaciu oprowadził nas Bartłomiej Szaro, który na blogu Paragon z podróży opisał złotą, a właściwie drewnianą piętnastkę, najciekawszych budynków w regionie. Bloger zachęca, by kierować się nie tylko gotowymi przewodnikami, ale sięgać po wiedzę mieszkańców. W ten sposób dowiemy się najwięcej o regionie i poznamy jego prawdziwą kulturę. Udało mu się to przy okazji zwiedzania Kościoła Wszystkich Świętych w Bliznem. „Po wnętrzu oprowadziła mnie p. Maria (telefon obok furtki). Gdyby nie ona nie wiedziałbym co to zaskrzynienia, zacheuszki, łuk tęczowy, czy ośli grzbiet. A to jednak kwestie kluczowe, żeby się zgrabnie zacząć po tym kościele poruszać. Szczególnie ciekawa jest historia o poziomych kwiecistych pasach namalowanych na ścianach prezbiterium. Ale o tym dowiecie się już na miejscu.” – zachęca. Podobnie było, gdy zwiedzał Cerkiew Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Gorajcu „Marcin mieszka naprzeciwko cerkwi. Jest organizatorem kultowego “Folkowiska” – festiwalu kultury pogranicza. Jeśli zwiedzać cerkiew w Gorajcu to najlepiej z nim, albo z jego mamą. Poznacie jej historię od ogółu do szczegółu, podaną z pasją w najlepszy możliwy sposób.” – poleca Bartłomiej Szaro. Zaczęliście już planować kolejną weekendową podróż? Niezależnie od tego, którą dokładnie część wschodniej Polski wybierzecie, sprawdźcie, jakie atrakcje znaleźli dla was na miejscu podróżnicy biorący udział w Turystycznych Mistrzostwach Blogerów. Wszystkie wpisy oraz materiały wideo znajdziecie na stronie mistrzostwablogerow.polska.travel, gdzie wciąż toczy się walka o zwycięstwo w konkursie.