Jakie gadżety narciarskie zabrać na stok? Oto najważniejsze akcesoria dla narciarzy
Udany wyjazd na narty zależy nie tylko od pogody i umiejętności narciarzy, ale również od sprzętu, którym dysponują. Przed wyprawą na stok warto zadbać, aby wyposażyć się w niezbędne akcesoria i gadżety, które poprawią komfort zjazdów.
W tym artykule: Krótka historia narciarstwa na świecie Kiedy narciarstwo stało się dyscypliną sportową? Jak przygotować się na wyjazd na narty? Jakie gadżety narciarskie warto zabrać na stok? Paski, szelki lub uprząż do noszenia nart Smartwatch lub inteligentna opaska, którymi zmierzymy nasze postępy na stoku Rękawice narciarskie, w których bez problemu skorzystamy ze smartfona Narciarski old-school, czyli dobry termos nie jest zły Kamera GoPro zapewnia zdjęcia w jakości 4K Historia narciarstwa może sięgać nawet szóstego tysiąclecia przed naszą erą. Najnowsze badania wykazały, że W Azji środkowej, a dokładnie w okolicach Bajkału i gór Ałtaj, ludzie używali przedmiotów podobnych do nart, aby przemieszczać się po śniegu w trakcie polowań. Z kolei malowidła naskalne sprzed 5000 lat sugerują, że m.in. starożytni Chińczycy mogli korzystać z nart do przemieszczania się w trudnych warunkach. Krótka historia narciarstwa na świecie Eksperci twierdzą, że narty do Europy sprowadzili Lapończycy. Rysunki naskalne w Skandynawii sprzed 3000–5000 lat, przedstawiają postaci, które znajdują się w charakterystycznej narciarskiej pozycji. Z kolei w norweskim mieście Rødøy, które znajduje się w centralnej części kraju, archeolodzy odnaleźli malowidła, na których widoczne są narty. Pochodzą sprzed 4500–5000 lat. Najstarsze prymitywne narty odnaleziono w szwedzkim Hoting w regionie administracyjnym Jämtland. Archeolodzy datują je na lata 4500–2500 p.n.e. Jednak jednym z bardziej przełomowych odkryć, było to z 2014 roku. W górach Reinheimen, w okolicach norweskiego miasta Lesja, badacze znaleźli misternie zaprojektowany sprzęt narciarski, płozy z drewna brzozowego wyposażone były w wiązania na buty ze skórzanych pasków. Badania wykazały, że przedmioty te miały nawet 1300 lat. Zarówno w starożytności, jak i w dalszych okresach ludzkości, narty wykorzystywane były w myślistwie oraz jako środek transportu. Gdzie na narty w Polsce? Oto najlepsze stoki w Polsce! 13 najlepszych lokalizacji Polska nie jest krajem górskim, ale zimowych kurortów jest u nas pod dostatkiem. Malownicze krajobrazy i bogata, świetnie rozbudowana infrastruktura - to właśnie te dwa czynniki sprawiają, ż... Kiedy narciarstwo stało się dyscypliną sportową? Narciarstwo jako dyscyplina sportowa powstała jednak znacznie później. Za jego kolebkę uważa się Norwegię. W 1808 roku Olaf Rye po raz pierwszy skoczył na nartach i wybił się na 9,5 metra wysokości przed większą publicznością. Prowizoryczna skocznia znajdowała się w Eidsberg w okręgu Viken. W Tromsø w 1843 roku po raz pierwszy odbył się oficjalny bieg narciarski, a w 7 lat później w mieście Telemark zaczęto uprawiać biegi w formie slalomu, zjazdu i skoki przez stopień. Jak przygotować się na wyjazd na narty? Prawdziwy rozwój i wzrost popularności narciarstwa nastąpił na początku XX wieku. Zaczęło powstawać wówczas coraz więcej stoków przystosowanych do zjazdów oraz szkółek narciarskich. Na przestrzeni całego wieku narciarstwo ewoluowało. Sprzęt stawał się coraz lepszy, zmieniały się przepisy, a nawet tak prozaiczne rzeczy, jak narciarska moda. Nie zmieniło się jedno – sama idea, która od lat pozostaje taka sama. Chodzi o dobrą i bezpieczną zabawę. Dziś, ekwipunek narciarski wygląda zgoła inaczej, niż jeszcze kilkadziesiąt lat temu. Narciarze wyposażeni są w smartwatche, kamerki GoPro na kaskach lub latarki czołówki, na wypadek zjazdów na nieoświetlonych trasach. Każdy narciarz preferuje inny styl oraz inne warunki jazdy, dlatego przed kupnem kolejnego gadżetu sobie lub komuś na prezent, warto zastanowić się, czego potrzebujemy. Jakie gadżety narciarskie warto zabrać na stok? Warto również pamiętać, że gadżety narciarskie dzielą się na te absolutnie niezbędne oraz te, które są jedynie uzupełnieniem wymaganego ekwipunku. Należy również pamiętać, że na stoku bierzemy pełną odpowiedzialność za zdrowie i życie swoje i innych ludzi, dlatego nie powinno się stawiać wyżej gadżetów i przyjemności nad bezpieczeństwem. Rodzaje nart – czym się różnią i do czego służą? Jakie rozróżniamy rodzaje nart? Poniżej wymieniamy najpopularniejsze odmiany „desek”. Słuchawki mogą nam umilić jazdę, ale mogą również być pośrednią przyczyną wypadku. Trzeba zdawać sobie z tego sprawę. Jakie gadżety narciarskie warto w takim razie zabrać ze sobą na wyjazd? Oto rekomendacje redakcji National Geographic Polska: Paski, szelki lub uprząż do noszenia nart To absolutny hit na każdym narciarskim wyjeździe, który odmienia życie. Uprząż do noszenia nart i kijków lub deski to gadżet, który sprawia, że poruszenie się z nartami lub snowboardem staje się o wiele łatwiejsze i bardziej komfortowe. Warto sprawdzić, czy szelki są wykonane z elastycznego i wytrzymałego materiału oraz czy posiadają specjalne zapięcie, którym możemy przymocować uprząż do plecaka. Jest to szczególnie przydatny gadżet, gdy dostajemy się trasy poza stokiem i uprawiamy tzw. freeride. Smartwatch lub inteligentna opaska, którymi zmierzymy nasze postępy na stoku To urządzenie jest przydatne tak naprawdę w każdej dyscyplinie sportu. W narciarstwie ten gadżet jest jednak o tyle ważny, ponieważ nie musimy za każdym razem wyciągać z kieszeni kurtki lub spodni telefonu, żeby sprawdzić m.in. ważne powiadomienia lub zaktualizować nasz sportowy progres. Dodatkowo inteligentne zegarki posiadają różne funkcje, takie jak: GPS, pulsometr, kompas, płatności zbliżeniowe, sterowanie muzyką lub pomiar przemierzonej trasy. Biorąc pod uwagę, że narciarstwo zalicza się do sportów ekstremalnych, należy zadbać o to, aby urządzenie, po które chcemy sięgnąć, było zarówno praktyczne, jak i wytrzymałe. Rękawice narciarskie, w których bez problemu skorzystamy ze smartfona Kolejnym ciekawym pomysłem na gadżet narciarski, są rękawice do smartfona. Ekrany dotykowe działają w taki sposób, że w miejscu dotknięcia wykrywane jest przez sensory, które wychwytują zmiany w natężeniu prądu elektrycznego lub zmiany ładunku elektrostatycznego. Zwykłe rękawiczki stanowią swego rodzaju izolator skóry od ekranu, który sprawia, żenie można w nich obsługiwać telefonu. Inaczej sytuacja wygląda w rękawiczkach przystosowanych do smartfonów. Te posiadają specjalne włókna z metalu, dzięki czemu są w stanie przewodzić impulsy elektryczne, które generują ludzkie palce. To niezwykle przydatny gadżet, jeśli nie chcemy za każdym razem zdejmować rękawiczek, aby obsłużyć smartfona. Narciarski old-school, czyli dobry termos nie jest zły Każdy zaprawiony narciarz wie, że w wyjątkowo trudnych warunkach, ważne jest, aby od czasu do czasu zapewnić sobie ciepły posiłek lub ciepły napój. O ile z tym pierwszym istnieją pewne przeszkody, o tyle z drugim są one łatwe do przeskoczenia. Wystarczy nam tradycyjny termos, który na wiele godzin zatrzyma gorącą temperaturę herbaty lub kawy. Dobrze jest sprawdzić jednak parametry sprzętu, aby posiadał odpowiednią odporność mechaniczną, aby uniknąć zniszczenia podczas upadku i zalania reszty rzeczy w plecaku. Równie ważną cechą jest to, jak długo termos utrzymuje temperaturę. To niezwykle istotne podczas wielogodzinnych zjazdów. Kamera GoPro zapewnia zdjęcia w jakości 4K Stoki narciarskie i górski, zimowy anturaż to wyjątkowo fotogeniczne krajobrazy. W tych warunkach praktycznie każde zdjęcie i film wyglądają magicznie. Właśnie dlatego na wyjazd narciarski warto wyposażyć się w dobry sprzęt do nagrywania wideo i fotografii. Najlepszym wyborem będą kamery, takie jak GoPro. Te wodoszczelne kompaktowe urządzenia nagrywają wideo w 4K i równie dobrze radzą sobie ze zdjęciami. Należy jednak pamiętać, aby dokupić uchwyt, którym przymocujemy kamerę do kasku. Nasz ekspert Jakub Rybski Dziennikarz, miłośnik kina niezależnego, literatury, ramenu, gier wideo i dobrego rocka. Wcześniej związany z telewizją TVN24 i Canal +. Zawodowo nie boi się podejmować żadnego tematu, prywatnie bardzo zainteresowany polityką. Autor bloga na Instagramie "Mini Podróże".
Gdzie jechać na narty w Turcji? Najlepsze miejsca
Szukasz ciekawego miejsca, w którym będziesz mógł aktywnie spędzić zimowy urlop? Narty w Turcji okażą się strzałem w dziesiątkę. Tamtejsze ośrodki narciarskie oferują wysoki standard, a ceny są wyraźnie niższe niż w alpejskich zimowych kurortach.
W tym artykule: Erciyes Ski Resort Kartalkaya Ejder 3200 Uludağ Turcja wszystkim kojarzy się z nadmorskimi kurortami, słonecznymi plażami i wspaniałą pogodą. Niewiele osób bierze pod uwagę ten kraj jako destynację urlopu narciarskiego. To spory błąd, bo oferta turystyczna Turcji nie jest kierowana wyłącznie do miłośników plażowania, ale także do wszystkich, którzy uwielbiają swobodne szusowanie po stokach. Znudziły ci się już narty w Andorze, a narty w Szwajcarii to dla dla ciebie zbyt oczywisty wybór? Nie każdy zimowy urlop trzeba spędzać w Europie. Jedną z ciekawszych destynacji, która w pierwszej chwili nijak kojarzy się z nartami, jest Turcja. Zapewniamy, że ten wspaniały kraj można docenić nie tylko latem, ale także zimą. Dobre warunki pogodowe, świetnie przygotowane trasy, nowoczesne wyciągi, hotele oferujące wysoki standard – oto zimowe oblicze Turcji. Nie można nie wspomnieć, że ogromną wartością takiego wyjazdu jest także możliwość zwiedzenia interesujących zakątków i obcowania z kulturą zupełnie odmienną od europejskiej. Które z tamtejszych ośrodków są najbardziej warte uwagi? Poniżej wymieniamy najciekawsze propozycje. Erciyes Ski Resort Naszą pierwszą propozycją jest stosunkowo nowy ośrodek, bo uruchomiony w 2011 roku. Erciyes Ski Resort jest położony tuż obok miasta Kayseri, na zboczach wygasłego wulkanu. Mierzący 3917 m n.p.m. szczyt jest najwyższą górą centralnej Anatolii i piątą najwyższą w Turcji. Wyraźnie widać, że miejsce to stworzono z myślą o zagranicznych turystach. Bez dwóch zdań Erciyes Ski Resort to najnowocześniejszy zimowy kurort w Turcji. Do dyspozycji narciarzy oddano tam 34 stoki o łącznej długości 102 km. Mówimy więc o dość rozległym ośrodku. Nie brakuje tam tras, które zapewniają bezpieczne warunki nawet niedoświadczonym narciarzom. Coś dla siebie znajdą tam także zaawansowani miłośnicy białego szaleństwa. 7 sposobów na tanią Turcję W tym roku wybierasz się na wakacje do Turcji? Zobacz, jak możesz zaoszczędzić pieniądze podczas wyjazdu Najbardziej doświadczonym polecamy zjazd z najwyżej położonej stacji, znajdującej się na wysokości 3400 m n.p.m. Na dół prowadzą wspaniałe czarne trasy, należy jednak podkreślić, że nie zawsze można z nich skorzystać. Wulkan Erciyes jest silnie eksponowany na działanie wiatru, zwłaszcza w północno-wschodniej części. To sprawia, że gdy wiatr dmucha z dużą siłą, prowadząca do najwyższej stacji kolejka „Ottoman” jest nieczynna (bezpieczeństwo przede wszystkim). Północny stok jest mocno nasłoneczniony. Z jednej strony jest to duża zaleta, ale należy wskazać także na jedną istotną niedogodność. Nie ma gwarancji, że trasy będą pokryte naturalnym śniegiem. Na szczęście aparatura naśnieżająca znajduje się na wyposażeniu ok. 50-kilometrowego odcinka nartostrad. Wyraźnie lepsze warunki można zastać na wschodnim zboczu góry. Świeżego, sypkiego śniegu jest tam pod dostatkiem, jednak nie można nie wspomnieć, że to właśnie tam zwykle panuje największy tłok na trasach. W Erciyes działa 18 nowoczesnych wyciągów, które rozpoczynają bieg w czterech dolnych stacjach. Nie zabrakło szybkich, wygodnych kolei gondolowych i ośmioosobowych podgrzewanych kanap. Trzeba podkreślić, że cały ośrodek jest świetnie skomunikowany. Pomiędzy sektorami można przemieszczać się bez wypinania nart. Zdarza się, że ze względu na panujące warunki atmosferyczne, niektóre wyciągi są zamykane. Wówczas narciarze przemieszczają się skibusem lub są holowani przez skuter śnieżny. Jak zagospodarować wolny czas? Opcji jest wiele, ale my polecamy wycieczkę do Kapadocji – historycznej krainy o niezwykłym uroku. W jej krajobrazie dominują niezwykłe formy tufowe, które powstały 30 mln. lat temu, po wybuchu wulkanu. Osobliwe formacje tworzą iście księżycową panoramę. Kartalkaya Nasza kolejna propozycja to Kartalkaya – jeden z najpopularniejszych ośrodków narciarskich w Turcji. Resort jest położony w północnej części kraju, w malowniczych górach Köroğlu, a od Bolu dzieli go zaledwie 50 km. Sezon narciarski rozpoczyna się tam pod koniec grudnia i trwa niemal do końca marca. Kartalkaya przypadnie do gustu nie tylko miłośnikom narciarstwa alpejskiego, ale także biegowego i skitouringu. Trasy zjazdowe są zlokalizowane na wysokości od 1850 do 2200 m n.p.m. Należy podkreślić, że większość z nich jest przeznaczona dla osób z dużym doświadczeniem. To sprawia, że nie możemy polecić tego miejsca początkującym. Ejder 3200 Obszar narciarski Ejder 3200 składa się z dwóch ośrodków, które są położone w pobliżu Erzurum. Taka lokalizacja sprawia, że z dotarciem na miejsce nie ma najmniejszego problemu. Największe miasto w regionie jest świetnie skomunikowane z resztą kraju. Z wielu miejsc można tam dotrzeć drogą lotniczą. Palandöken Ski Resort Pierwszy ośrodek narciarski w tym regionie mieści się u podnóża góry Palandöken, w odległości ok. 4 km od Erzurum. Trasy narciarskie znajdują się tam na wysokości od 2000 do 3176 m n.p.m. Takie położenie przekłada się na dobre warunki, jeżeli jednak pogoda nie dopisze, z pomocą przyjdą systemy sztucznego naśnieżania. Sezon narciarski trwa tam od listopada do kwietnia. Ośrodek oddaje do dyspozycji narciarzy trasy o różnym stopniu trudności. Osoby zdobywające pierwsze szlify mogą skorzystać z czterech bardzo łatwych i 8 łatwych tras. Bardziej doświadczonym miłośnikom szusowania zadedykowano dziewięć trudniejszych stoków i trzy bardzo trudne nartostrady. Latawce na śniegu. Zimowy odlot Co to jest: narty lub deska snowboardowa plus latawiec? Odpowiedź: snowkiting, czyli dyscyplina zdobywająca w Polsce coraz większą popularność. Gwarantuje dawkę adrenaliny i dobrą zabawę Najodważniejsi i najbardziej pewni swoich umiejętności mogą wybrać się na trasę Ejder (co w języku tureckim oznacza „smok”), która cieszy się opinią najtrudniejszej w całym ośrodku. Jest niezwykle wymagająca technicznie, a przy tym panują tam trudne warunki. W dniach, kiedy okolicę spowija gęsta mgła lub istnieje wysokie ryzyko zejścia lawiny, stok jest zamykany. Ejdar to jedna z dwóch dostępnych tras slalomowych FIS. Druga, nieco mniej wymagająca, to Kapikaya. W ośrodku działa dziewięć wyciągów: dwie koleje gondolowe, sześć wyciągów krzesełkowych, dwa baby lifty i jeden wyciąg orczykowy. Warto wspomnieć, że zabawa nie kończy się tam wraz z zachodem słońca. Na odcinku o długości 5,5 km zainstalowano sztuczne oświetlenie, więc zmierzch nie jest przeszkodą przed dalszym szusowaniem. Konakli Ski Center Ośrodek Konakli jest położony tuż obok Palandöken. Oba resorty dzieli odległość ok. 11 km. Trasy narciarskie znajdują się na wysokości od 2200 do 3185 m n.p.m. Podobnie jak w opisanym wcześniej, także w tym ośrodku można znaleźć trasy o różnym stopniu trudności, ale należy zaznaczyć, że dominują tam dość wymagające stoki. Także tutaj panują doskonałe warunki. Każdej zimy opady w Konakli wynoszą ok. 3 m śniegu. Warto podkreślić, że ze względu na kontynentalny klimat, pokrywa zapewnia wyśmienite warunki do jazdy – śnieg jest suchy i drobny. Stoki są obsługiwane przez 6 nowoczesnych wyciągów. Uludağ Naszą ostatnią propozycją jest jeden z najpopularniejszych i jednocześnie najbardziej luksusowy ośrodek narciarski w Turcji. Uludağ, bo o tym miejscu mowa, jest położony w pobliżu Bursy, w odległości ok. 200 km od Stambułu (co sprawia, że z dotarciem na miejsce nie ma żadnego problemu). Turcja - orient na stoku Nie wyobrażasz sobie zimy bez nart, co więcej, chciałbyś szusować nawet w środku lata? Ośrodki na sześciu kontynentach oferują jazdę w puchu po dziewiczych stokach, szaleństwo na śwież... Ośrodek oferuje 24 trasy o łącznej długości ok. 20 km. Poszczególne stoki charakteryzują się różnym stopniem trudności. Nie brakuje miejsc, w których odnajdą się osoby początkujące, ale bardziej wymagający narciarze mogą skorzystać z tras czerwonych i czarnych. Najdłuższa mierzy ok. 3 km. Nie można nie wspomnieć, że tamtejsze tereny obfitują w dziewicze stoki, idealne dla miłośników freeride'u. W ośrodku działa 14 wyciągów. To przede wszystkim koleje gondolowe i wyciągi krzesełkowe. Stoki masywu Uludağ są mocno nasłonecznione. W ciągu roku, występuje tam średnio 300 słonecznych dni. Sezon narciarski trwa 5 miesięcy (zaczyna się w grudniu), przy czym należy zaznaczyć, że najlepsze warunki do jazdy panują od stycznia do marca, kiedy na stokach utrzymuje się ok. 3-metrowa pokrywa śnieżna, zapewniająca świetne warunki do jazdy. Hotele oferują wysoki standard i właściwie wszystkie mieszczą się tuż przy stacjach. Większość z nich działa w formule all inclusive. Nasz ekspert Artur Białek Dziennikarz i redaktor. Wcześniej związany z redakcjami regionalnymi, technologicznymi i motoryzacyjnymi. W „National Geographic” pisze przede wszystkim o historii, kosmosie i przyrodzie, ale nie boi się żadnego tematu. Uwielbia podróżować, zwłaszcza rowerem na dystansach ultra. Zamiast wygodnego łóżka w hotelu, wybiera tarp i hamak. Prywatnie miłośnik literatury.
Stoki narciarskie na Słowacji – gdzie się wybrać na narty?
Jeżeli marzy ci się narciarski urlop poza granicami Polski, a alpejskie kraje z jakichkolwiek przyczyn nie są dla ciebie właściwą destynacją, dobrym wyborem może okazać się Słowacja. Stoki narciarskie u naszych południowych sąsiadów są przygotowane w sposób perfekcyjny, a tamtejsze ośrodki oferują naprawdę wysoki standard obsługi. No i te krajobrazy, których nie sposób zapomnieć!
W tym artykule: Tatrzańska Łomnica SKI PARK Kubínska hoľa PARK SNOW Donovaly Jasná Nizke Tatry Snow Paradise Wielka Racza-Oszczadnica Najlepsze regiony narciarskie na Słowacji są położone blisko granicy z Polską, więc z dotarciem na miejsce nie będzie najmniejszego problemu. Które z nich warto wziąć pod uwagę? Poniżej wymieniamy najciekawsze propozycje. Kurorty narciarskie na Słowacji oferują nowoczesną infrastrukturę, dość długie trasy zjazdowe o zróżnicowanym poziomie trudności i bardzo dobre warunki do jazdy. To wszystko brzmi niezwykle kusząco, a należy dodać, że za narciarski urlop u naszych południowych sąsiadów zapłacimy wyraźnie mniej niż w krajach alpejskich. Różnica w cenie może sięgnąć nawet 50 proc., więc Słowacja wydaje się być kuszącą propozycją dla wszystkich miłośników białego szaleństwa, którzy nie chcą spędzać zimowych ferii w Polsce. Tatrzańska Łomnica Gdzie na narty na Słowacji blisko granicy? Jeżeli zależy ci na skróceniu czasu podróży, wybierz Tatrzańską Łomnicę. To najwyżej położony ośrodek narciarski w słowackiej części Tatr i jednocześnie – jeden z najpopularniejszych, także wśród polskich narciarzy. Od polsko-słowackiej granicy dzieli go zaledwie 30 km, co sprawia, że podróż nie zajmie dużo czasu, zwłaszcza osobom wyruszającym z południa kraju. Słowackie Tatry tej zimy? Czemu nie! Zimą na nasze podróże często wybieramy odległe rejony, poszukując znakomicie przygotowanych stoków, śnieżnej atmosfery i atrakcji dla całej rodziny. Tymczasem takim regionem są właśnie... Ośrodek składa się z dwóch terenów narciarskich – Skalnate Pleso i Jamy. 13 nartostrad ma łączną długość ponad 12 km. Dominują trasy łatwe (niebieskie), z których korzystają przede wszystkim osoby początkujące, które dopiero zdobywają doświadczenie na stokach. W ośrodku znajdziemy też sporo czerwonych nartostrad, które są przeznaczone dla przynajmniej średniozaawansowanych narciarzy. Nie zabrakło też kilku czarnych tras dla najbardziej doświadczonych osób. Nartostrady są obsługiwane przez 13 nowoczesnych wyciągów. W ośrodku działają kolejki gondolowe, kanapy (8-, 6-, 4-, 3- i 2-osobowe) i wyciągi orczykowe. Nowicjusze mogą uczyć się pod czujnym okiem doświadczonej kadry instruktorskiej. Na miejscu można też wypożyczyć cały niezbędny sprzęt. Jak zagospodarować wolny czas? W chwili odpoczynku od szusowania, można wybrać się na lodowisko, zażyć odrobinę relaksu w kompleksie basenów z wodami termalnymi lub udać się do SPA. Osobom, które najlepiej czują się na łonie natury, polecamy wycieczkę trasą Jasná-Vrbické, która prowadzi do największego jeziora w Tatrach Niskich. SKI PARK Kubínska hoľa Przenosimy się na drugi najwyższy szczyt Magury Orawskiej. Nasza kolejna propozycja to SKI PARK Kubínska hoľa, położony w pobliżu Dolnego Kubina. To kolejny słowacki ośrodek narciarski, który cieszy się ogromną popularnością. Nic dziwnego, bo poza świetnie przygotowanymi trasami i nowoczesną infrastrukturą sportową, oferuje także niesamowite widoki na Magurę Orawską, Tatry Niskie i Zachodnie, Małą i Wielką Fatrę oraz Góry Choczańskie. To sprawia, że nie można nie docenić walorów tego niezwykle urokliwego miejsca. Na miłośników narciarstwa czeka tam 9 tras zjazdowych o łącznej długości 14 km. Początkujący mogą skorzystać z trzech tras niebieskich. Dla średniozaawansowanych przygotowano 2 trasy czerwone, a dla najbardziej doświadczonych – aż cztery czarne nartostrady. Nie można nie wspomnieć, że tamtejsze trasy są certyfikowane przez FIS. To jednoznacznie potwierdza ich perfekcyjne przygotowanie. Na miejscu działa też nowoczesny snowpark, w którym mogą wyszaleć się wszyscy miłośnicy jazdy na snowboardzie. Jak dobrać deskę snowboardową? Praktyczne wskazówki na co warto zwrócić uwagę Sporty zimowe zyskują coraz większą popularność. O ile narciarstwo zjazdowe wciąż jeszcze króluje na polskich stokach, to należy wyraźnie zaznaczyć, że coraz więcej miłośników biał... Ośrodek oddaje do dyspozycji gości 11 wyciągów. Dominują orczyki (9 wyciągów). Są też dwa wyciągi krzesełkowe. Na miejscu wypożyczymy cały niezbędny sprzęt narciarski, a najmłodsi mogą wziąć lekcje jazdy prowadzone przez certyfikowanych instruktorów. W dzień wolny od jazdy warto zwiedzić Zamek Orawski i Muzeum Wsi Orawskiej w Zuberecu. Polecamy też pieszą wycieczkę szlakami położonymi w pobliżu malowniczego Parku Narodowego Wielka Fatra. Najmłodszym z całą pewnością przypadnie do gustu Kids Park, gdzie prowadzone jest narciarskie przedszkole. Poza lekcjami jazdy, placówka oferuje także udział w animacjach i zabawach. PARK SNOW Donovaly Zestawienie obejmujące najciekawsze stoki narciarskie na Słowacji nie byłoby kompletne bez naszej kolejnej propozycji. PARK SNOW Donovaly to jeden z najlepiej przygotowanych ośrodków sportów zimowych, którego oferta zadowoli nawet najbardziej wymagających miłośników białego szaleństwa. Kompleks jest położony na pograniczu Tatr Niżnych, Wielkiej Fatry i Starohorskich Wierchów. Coś dla siebie znajdzie tam dosłownie każdy, bo poza trasami zjazdowymi, ośrodek oferuje także trasy slalomowe, biegowe i snowboardowe. 18 nartostrad legitymuje się łączną długością ok. 12 km. Przeważają trasy łatwe (13 oznaczonych kolorem niebieskim) i dla średniozaawansowanych (cztery oznaczone kolorem czerwonym). Jest też jedna czarna nartostrada. Większość nartostrad wyposażono w system sztucznego naśnieżania, więc nawet niesprzyjająca pogoda nie pokrzyżuje nikomu planów. Do dyspozycji gości oddano 17 nowoczesnych wyciągów. Poza orczykami i wyciągami krzesełkowymi, ośrodek oferuje także komfortową kolej kabinową. PARK SNOW Donovaly ma dobrą ofertę dla osób uprawiających narciarstwo alpejskie, ale nie rozczarowuje także wielbicieli biegówek. Całkowita długość tras biegowych to ok. 14 km. W nowoczesnym ośrodku narciarskim nie może zabraknąć wypożyczalni sprzętu. Wszystko, co jest potrzebne, by miło spędzić czas na stoku, można wypożyczyć na miejscu. W ośrodku działają też szkoły narciarstwa. W wolnych chwilach można przejechać się konnym lub psim zaprzęgiem, pojeździć na łyżwach i wybrać się na spacer w rakietach śnieżnych. Osoby, które szukają mocnych wrażeń także poza stokiem, powinny zdecydować się na przejażdżkę skuterem śnieżnym. Dla najmłodszych przygotowano największy w tej części Europy zimowy FUNPARK. Jasná Nizke Tatry Naszą kolejną propozycją jest największy słowacki ośrodek narciarski – Jasná Nizke Tatry. Wspaniały kurort jest położony w Liptowie, w samym sercu malowniczego Parku Narodowego Tatry Niskie. Jasná oferuje 41 nartostrad o łącznej długości przekraczającej 50 km. Najwięcej jest tras niebieskich, dedykowanych osobom początkującym. Szczególnie atrakcyjna jest 4-kilometrowa trasa turystyczna. Nie brakuje też tras czerwonych i charakteryzujących się najwyższym stopniem trudności tras czarnych. Nartostrady Vyhliadková i Zjazdárska są wyjątkowo wymagające, ale jeżeli to za mało, na zboczach Chopoka jest wiele miejsc, w których można uprawiać freeride. Ośrodek Jasná Nizke Tatry dysponuje 23 nowoczesnymi wyciągami. Narciarze mogą skorzystać z 10 orczyków, 8 wyciągów krzesełkowych i 5 kolejek kabinowych. Część stoków może być sztucznie naśnieżana, a jeden wyposażono w oświetlenie umożliwiające jazdę nocą. Snow Paradise Wielka Racza-Oszczadnica Nasze zestawienie zamyka Snow Paradise Wielka Racza-Oszczadnica. Malowniczo położony ośrodek znajduje się w granicach trzech miejscowości: Dedovka, Marguska i Laliki. Gdzie na narty za granicę – przegląd tras dla amatorów i doświadczonych narciarzy Polskie kurorty narciarskie stają się coraz nowocześniejszymi ośrodkami, które oferują masę atrakcji. Mimo to, wiele osób decyduje się na spędzenie zimowego urlopu w jednej z zagranicznyc... Snow Paradise to idealne miejsce dla rodzin z dziećmi. Tamtejsze trasy niebieskie charakteryzują się łagodnym nachyleniem i dużą szerokością, co sprawia, że bez problemu poradzą sobie z nimi nawet początkujący. Bardziej doświadczeni narciarze mają do wyboru kilka tras czerwonych i jedną czarną. Ta ostatnia nie jest zbyt długa, za to bardzo wymagająca. Warto dodać, że niemal wszystkie nartostrady są wyposażone w system sztucznego naśnieżania, który zapewnia dobre warunki nawet przy niesprzyjającej pogodzie. Ośrodek dba też o miłośników nocnej jazdy, bo łączna długość oświetlonych tras to aż 2200 m. Stoki są obsługiwane przez 8 wyciągów. Poza wygodną koleją kabinową, do dyspozycji gości oddano wyciągi krzesełkowe i orczyki. Snow Park nie zawodzi także w kwestii oferty après-ski. Po szaleństwach na stoku można zrelaksować się w saunie, na basenie lub w fitness klubie. Jeżeli wolisz spędzać czas na świeżym powietrzu, koniecznie wypróbuj tamtejsze lodowisko. Nie można pominąć jednej z największych atrakcji tego miejsca. Mowa o najdłuższym w Europie Środkowej torze saneczkowym. Nasz ekspert Artur Białek Dziennikarz i redaktor. Wcześniej związany z redakcjami regionalnymi, technologicznymi i motoryzacyjnymi. W „National Geographic” pisze przede wszystkim o historii, kosmosie i przyrodzie, ale nie boi się żadnego tematu. Uwielbia podróżować, zwłaszcza rowerem na dystansach ultra. Zamiast wygodnego łóżka w hotelu, wybiera tarp i hamak. Prywatnie miłośnik literatury.
Gdzie jechać na narty w Szwecji? – najlepsze miejsca
Krajem, który ma najwięcej do zaoferowania w kwestii sportów zimowych jest Szwecja. Narty są tam niezwykle popularne, co nie pozostaje bez wpływu na ofertę zimowych kurortów. Zastanawiasz się, w którym ośrodku warto spędzić ferie? Poniżej wymieniamy najciekawsze propozycje.
W tym artykule: Riksgränsen Sälen Åre Vemdalen W kwestii popularności wśród narciarzy, Góry Skandynawskie pozostają w cieniu Alp czy Dolomitów. Nie oznacza to jednak, że nie warto brać ich pod uwagę jako miejsca na zimowy urlop. Panują tam świetne warunki, a infrastruktura narciarska, choć nie tak rozbudowana jak w krajach alpejskich, nie pozostawia nic do życzenia. Gdzie w Skandynawii panują wymarzone warunki do szusowania po stokach? Szwecja słynie ze wspaniałych zimowych warunków, ale miłośnicy białego szaleństwa stosunkowo rzadko wybierają tę destynację. To dość zaskakujące, bo mimo że tamtejsze ośrodki nie należą do największych, to są świetnie przygotowane i oferują wysoki standard. Nie można nie wspomnieć także o krajobrazach, od których nie sposób oderwać oczu. Osoby, które zdecydują się na wyjazd w Góry Skandynawskie, z całą pewnością nie będą rozczarowane, bo względnie niewielka popularność tamtejszych ośrodków ma jeszcze jedną zaletę – stoki nie są tam zbytnio zatłoczone. Warto wspomnieć, że narciarski urlop w Szwecji będzie też wyraźnie tańszy niż narty w Szwajcarii, bo obowiązujące tam ceny nie należą do przesadnie wygórowanych. Północne położenie gwarantuje długą, mroźną zimę, więc brak odpowiednich warunków jest tam mało prawdopodobny. Szwedzka część łańcucha Gór Skandynawskich biegnie od południowej aż do północnej części kraju i rozciąga się wzdłuż całej granicy z Norwegią. Takie ukształtowanie terenu sprawia, że nie brakuje tam miejsc, w których można zażyć solidną dawkę białego szaleństwa. Na północy przeważają niewielkie obszary narciarskie, w których doskonale odnajdą się osoby szukające spokojnych miejsc. Największe i najbardziej znane ośrodki są zlokalizowane w centralnej części kraju. Na południu przeważają niewielkie stacje. Gdzie na narty z dziećmi – 5 najlepszych rodzinnych ośrodków w Europie. Wybierając miejsce na rodzinny na wypad na narty z dziećmi, warto brać pod uwagę nie tylko odległość i atrakcje na miejscu, ale również oferty szkółek narciarskich i pakiety bezpieczeńs... To sprawia, że każdy znajdzie tam coś dla siebie. Nie można nie wspomnieć, że Szwecja potrafi zaskoczyć nie tylko miłośników narciarstwa zjazdowego. Ten piękny kraj spodoba się także osobom, które preferują biegi narciarskie. Brzmi zachęcająco? Przyjrzyjmy się zatem kilku ciekawym ośrodkom narciarskim w Szwecji. Riksgränsen Wycieczkę po szwedzkich stokach zaczynamy w wysuniętym najdalej na północ ośrodku narciarskim w Szwecji. Riksgränsen jest położony w odległości ok. 200 km od koła podbiegunowego. To miejsce znane jest z niesamowicie malowniczej scenerii, wyśmienitych warunków śniegowych i ze świetnie przygotowanych stoków. Znajdziemy tam 16 tras o różnym poziomie trudności. Ich łączna długość to ok. 20 km. Najdłuższa nartostrada mierzy 2 km. W Riksgränsen doskonale poczują się doświadczeni narciarze. Przeważają tam trasy dla osób średniozaawansowanych i zaawansowanych. Wymagające stoki stanowią 60 proc. całości, z czego 55 proc. tras ma oznaczenie czerwone, a 5 proc. czarne. Pozostałe obszary są dedykowane mniej doświadczonym narciarzom (15 proc. tras zielonych i 25 proc. niebieskich). Do dyspozycji gości oddano 6 wyciągów, w tym jedną kanapę trzyosobową i jedną dwuosobową. Nie jest to imponująca liczba, ale należy pamiętać, że Riksgränsen nie jest wielkim kurortem, gdzie w dolnej stacji ustawiają się kolejki dłuższe niż do kasy w dzień likwidacji sklepu. Sälen Z północy przenosimy się do centralnej części kraju, do Sälen. Położenie tego miejsca sprawia, że jest ono znacznie bardziej dostępne dla osób podróżujących ze Sztokholmu. Co zastaniemy na miejscu? Wszystko, co najlepsze, bo Sälen jest znacznie większym ośrodkiem sportów zimowych niż opisany wcześniej Riksgränsen. Działa tam sześć stacji narciarskich: Lindvallen, Kläppen, Hundfjället, Högfjället, Stöten i Tandadalen. Łączna długość tamtejszych tras przekracza 90 km, a najdłuższa mierzy 10 km. W sumie do dyspozycji narciarzy oddano 118 stoków. Z większości tras bez obaw mogą korzystać osoby początkujące. Miłośnikom białego szaleństwa, którzy dopiero rozpoczynają swoją przygodę z tym sportem, najbardziej sprzyja stacja Stöten. Aż 77 proc. tamtejszych stoków charakteryzuje się łagodnym nachyleniem i dużą szerokością. 55 proc. oznaczono kolorem zielonym, a 22 proc. – niebieskim. Warto podkreślić, że ciekawie prezentuje się też oferta dla osób, które czują się na stoku jak ryba w wodzie. Trasy czerwone stanowią 8 proc. wszystkich w Stöten, a czarne – aż 14proc. W całym Sälen działa 90 nowoczesnych wyciągów, w tym jedna ekspresowa kanapa, mogąca zmieścić do 6 osób, cztery 4-osobowe kanapy, dwie 3-osobowe i dwie 2-osobowe. Z przemieszczaniem się pomiędzy sektorami nie będzie zatem żadnego problemu. Sälen jest też rajem dla narciarzy biegowych. Tamtejsze trasy są doskonale przygotowane do uprawiania tego sportu. Nie jest to specjalnie zaskakujące, bo to właśnie tam mieści się linia startu jednych z najsłynniejszych zawodów biegowych. Mowa o Biegu Wazów, który rozgrywa zawsze w pierwszą niedzielę marca. Rodzaje nart – czym się różnią i do czego służą? Jakie rozróżniamy rodzaje nart? Poniżej wymieniamy najpopularniejsze odmiany „desek”. Coś dla siebie znajdą tam także snowboardziści i osoby uprawiające freestyle narciarski. W ośrodku działa aż dziewięć świetnie przygotowanych snowparków. Nawet najlepiej wytrenowani narciarze muszą znaleźć chwilę, by odpocząć od jazdy. Bez obaw, Sälen nie zawodzi także w kwestii oferty après-ski. Na miejscu działa wiele świetnych restauracji, w tym lokale oferujące tradycyjne dania kuchni regionalnej i w których grana jest muzyka na żywo. Można odwiedzić kino, galerię sztuki, zagrać w kręgle, wybrać się na kryty basen i do siłowni. W szwedzkim kurorcie nie może zabraknąć sauny. Najmłodszym spodoba się teollskogen, czyli las trolli. Zapewniamy, że leśna przeprawa obfituje w niesamowite przygody. Åre Kolejny wspaniały ośrodek sportów zimowych jest zlokalizowany w pobliżu Sälen. Åre, położony w środkowo-zachodniej części kraju, to bez cienia wątpliwości najnowocześniejszy kurort narciarski w Szwecji i jednocześnie – największy w całej Skandynawii. O klasie tego miejsca najlepiej świadczy fakt, że to właśnie tam rozgrywają się najbardziej prestiżowe zawody narciarskie. W 1954 i 2007 roku ośrodek był gospodarzem mistrzostw świata w narciarstwie alpejskim. Co jest mocną stroną Åre? Zacznijmy od pogody. Śnieg pokrywa tamtejsze stoki od grudnia aż do maja! W całej Europie ze świecą można szukać miejsca, które oferuje tak wyśmienite warunki. Po stronie plusów należy zapisać także perfekcyjnie przygotowane trasy. Dotyczy to wszystkich trzech stacji, które tworzą ten ośrodek: Åre Björnen, Duved i Tegefjäll. Łączna liczba tras zjazdowych przekracza 100, a ich całkowita długość to 110 km. W Åre można znaleźć stoki dostosowane do potrzeb narciarzy w każdym wieku i o każdym poziomie umiejętności. Początkujący mogą skorzystać z tras zielonych (20 proc.) i niebieskich (39 proc.). Bardziej doświadczone osoby mają do dyspozycji czerwone (36 proc.) i czarne (5 proc.) nartostrady. Warto wspomnieć, że na miejscu działają trzy snowparki. Jeden z nich to najnowocześniejszy tego typu obiekt w całej Szwecji. Ośrodek nie zawodzi też w kwestii dostępności wyciągów. W sumie jest ich 46, z czego trzy to wygodne koleje gondolowe. Do dyspozycji odwiedzających oddano także cztery ekspresowe kanapy 6-osobowe, dwie kanapy 8-osobowe, kanapę 4-osobową i 2-osobową. Jak przystało na nowoczesny kurort narciarski, Åre nie zawodzi oczekiwań gości także poza stokiem. Najbardziej oczywiste atrakcje to restauracje ze wspaniałą kuchnią, sauny, basen i siłownia. Jeżeli to za mało, można spróbować łowienia ryb w przeręblu i przejechać się psim lub konnym zaprzęgiem. Jeżeli mocnych wrażeń szukasz nie tylko na stoku, z całą pewnością ucieszy cię wiadomość, że w ośrodku można uprawiać paralotniarstwo, snowkiting i ice karting. Można też wypożyczyć skutery śnieżne. Vemdalen Naszą ostatnią propozycją jest ośrodek narciarski położony między Sälen i Åre. Vemdalen to kolejny kurort, w którym panują wyśmienite warunki do jazdy na nartach. Pierwsi goście pojawiają się tam już w październiku, a sezon kończy się dopiero w maju. Podróż do Szwecji. 3 pomysły na niezapomniane wakacje za Bałtykiem. Kolej z piwnym wagonem, joga za kołem polarnym i coroczne święto raków. Podróż do Szwecji nie musi być banalna. W ośrodku działają trzy stacje narciarskie: Vemdalsskalet, Björnrike i Klövsjö-Storhogna. Łącznie oferują 58 tras o całkowitej długości 49 km. Dla kogo są przeznaczone? Dosłownie dla wszystkich, bo w Vemdalen proporcje tras łatwych i trudnych są niemal idealnie wyważone (z niewielką przewagą tych pierwszych). 32 proc. stoków oznaczono kolorem zielonym, a 28 proc. – niebieskim. Trasy czerwone stanowią 23 proc. ogółu, natomiast czarne – 17 proc. Warto wspomnieć, że przy każdej stacji działa snowpark. Łączna liczba wyciągów to 43. W Vemdalen nie znajdziemy wygodnej kolei gondolowej, ale w ośrodku tych rozmiarów nie jest to duży problem. Nie zabrakło za to 4- i 2-osobowych kanap. Oferta après-ski nie jest tak bogata jak w Åre. Nie oznacza to jednak, że w Vemdalen „wieje nudą”, nic z tych rzeczy. Na miejscu działają sauny (co w Szwecji nie jest żadną niespodzianką), jest SPA i kryty basen. Malownicze krajobrazy zachęcają do przejażdżki konnym lub psim zaprzęgiem, a wędkarze mogą wybrać się na połów w przeręblu. Nasz ekspert Artur Białek Dziennikarz i redaktor. Wcześniej związany z redakcjami regionalnymi, technologicznymi i motoryzacyjnymi. W „National Geographic” pisze przede wszystkim o historii, kosmosie i przyrodzie, ale nie boi się żadnego tematu. Uwielbia podróżować, zwłaszcza rowerem na dystansach ultra. Zamiast wygodnego łóżka w hotelu, wybiera tarp i hamak. Prywatnie miłośnik literatury.
Gdzie jechać na narty we Włoszech? Lista najlepszych ośrodków
Planujesz zimowy urlop? Ciekawą propozycją są właśnie Włochy. Narty w tym pięknym kraju po prostu muszą być strzałem w dziesiątkę, bo panują tam świetne warunki, a ceny z całą pewnością nie odstraszają potencjalnych urlopowiczów. Który z włoskich ośrodków narciarskich warto wybrać? Poniżej wymieniamy najciekawsze propozycje.
W tym artykule: Selva di Val Gardena Friuli Venezia Giulia Folgaria Breuil-Cervinia Cortina d'Ampezzo Włochy plasują się w ścisłej czołówce najczęściej odwiedzanych destynacji turystycznych w Europie. Nic dziwnego. Zabytki pamiętające starożytność, piękne miasta, wspaniałe plaże i niemal gwarantowana dobra pogoda – to właśnie te czynniki działają na turystów jak magnes. Warto jednak pamiętać, że Italia zachwyca nie tylko latem, ale i zimą. Gdy z nieba prószy biały puch, jej uroki docenią przede wszystkim miłośnicy szusowania po stokach. Atrakcje turystyczne słonecznej Italii to nie tylko Rzym ze swoimi zabytkami, romantyczna Wenecja i modny Mediolan. Wielką siłą kraju, w którym wypiętrzyły się Alpy i Dolomity, są też ośrodki narciarskie, które zdaniem wielu osób plasują się w ścisłej czołówce europejskich kurortów zimowych. Dzięki wysokiemu standardowi, wyjazd narciarski do Włoch będzie tak samo udany jak narty we Francji. Miłośnicy białego szaleństwa, którzy wybiorą tę destynację, będą musieli sięgnąć do kieszeni nieco głębiej niż osoby decydujące się na narty w Bułgarii, ale podkreślamy – włoskie ośrodki nie należą do najdroższych w Europie. Selva di Val Gardena Gdzie na narty do Włoch dla początkujących? Dobrym wyborem będzie Selva di Val Gardena. Ośrodek położony w dolinie Selva ma do zaoferowania ok. 115 km tras zjazdowych, z czego większość dedykowana jest właśnie osobom początkującym i średniozaawansowanym. Zupełnym nowicjuszom najbardziej do gustu przypadnie kompleks Sellaronda. Znajduje się tam ok. 50 km łatwych tras, a w nauce pomogą profesjonalni instruktorzy. Narciarze, którzy zdobyli już pewną wprawę i fani freeride'u, mogą spróbować off-pistowego zjazdu z Sass Pordoi. To nie lada gratka, bo trzeba pamiętać, że we włoskich kurortach nie można ot tak opuszczać wyznaczonych tras. Taka możliwość istnieje tylko w miejscach specjalnie oznakowanych, a nieuszanowanie tego przepisu naraża narciarzy na wysoki mandat i utratę karnetu. Zaczynasz przygodę z narciarstwem? Te regiony musisz odwiedzić Warunki pogodowe w Polsce nie zawsze rozpieszczają amatorów białego szaleństwa. Warto więc poznać najlepsze i najpopularniejsze zagraniczne regiony – idealne dla narciarzy. Ośrodek nie rozczaruje też miłośników narciarskiego lub snowboardowego freestyle'u. W pobliżu działają trzy świetnie wyposażone snowparki, w których znajdziemy niższe i wyższe skocznie, boksy i trasy do boardercossu. Co Selva di Val Gardena oferuje w czasie wolnym od jazdy? Opcji na zagospodarowanie popołudnia jest całkiem sporo. Można wybrać się na pieszą wycieczkę w rakietach śnieżnych lub wspiąć się na lodową ściankę. Wieczorami, warto odwiedzić okoliczne kluby. Friuli Venezia Giulia Gdzie na narty do Włoch najbliżej Polski? Jeżeli zależy nam na ograniczeniu kosztu lub skróceniu czasu podróży, dobrym wyborem będzie Friuli Venezia Giulia. To niewielki region, który nie cieszy się największą popularnością. Nie oznacza to jednak, że urlop w tym miejscu nie będzie udany. Przeciwnie, mniejsza popularność to niższe ceny niż w najbardziej znanych kurortach, a i ruch na nartostradach nikogo nie powinien przytłoczyć. W regionie Friuli Venezia Giulia znajduje się kilka ośrodków narciarskich. Osoby, którym zależy przede wszystkim na miejscu położonym najbliżej austriackiej granicy, powinny zdecydować się na Tarvisio. Małe miasteczko jest położone w odległości zaledwie kilku kilometrów od autostrady. Poza malowniczymi stokami, znajdziemy tam także jedną z największych atrakcji włoskich Alp – sanktuarium na Monte Lussari. To miejsce o niezrównanej urodzie, którego piękna nie opiszą żadne słowa. Nieco dalej położony jest ośrodek Sella Nevea. Mieści się tam niewielki ośrodek treningowy FIS, można więc przypuszczać, że tamtejsze trasy będą wymagające. Tak jest w istocie. Trasy, na których wyczynowi narciarze przygotowują się do zawodów, muszą być wymagające. Warto jednak podkreślić, że znajdziemy tam także miejsca odpowiednie dla początkujących. Łączna długość tras zielonych i niebieskich to 10 km. Dalej położona jest stacja Zoncolan-Ravascletto. To miejsce cieszy się dużą popularnością wśród osób, które narciarstwo alpejskie uprawiają wyczynowo. Bez obaw, coś dla siebie znajdą tam także amatorzy, nawet ci, którzy dopiero rozpoczynają swoją przygodę ze sportami zimowymi. W przerwie od białego szaleństwa warto wybrać się na wycieczkę do Arta Terme, gdzie mieszczą się jedne z najsłynniejszych włoskich źródeł termalnych. Stacją, która jest wysunięta najdalej na południe regionu, jest Piancacallo. To miejsce przyciąga nie tylko dobrze przygotowanymi trasami, ale także niesamowitymi widokami. Z ośrodka rozpościera się niesamowita panorama Morza Adriatyckiego. Osoby, które zmęczą się szusowaniem, w niecałe dwie godziny dotrą na plażę, a podróż do pięknej Wenecji potrwa niewiele dłużej. Warto jednak podkreślić, że atmosfera, która panuje w Piancacallo (spokojna, niemal rodzinna) zachęca do pozostania na miejscu. Folgaria Naszą kolejną propozycję dedykujemy osobom, które w podróż na alpejskie stoki chcą wybrać się z dziećmi. W Folgarii nie panuje gwarna, typowo „kurortowa” atmosfera. Przeciwnie, to niewielkie, spokojne miasteczko spodoba się wszystkim, którzy najlepiej czują się w bardziej kameralnych miejscach. Jak jeździć na snowboardzie [Poradnik Travelera] Jak jeździć na snowboardzie? Czy zacząć od nart czy od deski? O jakim sprzęcie i akcesoriach pamiętać? Na pytania o naukę jazdy na snowboardzie odpowiada nasz ekspert Michał Starkowski, w.. Region położony w odległości kilkudziesięciu kilometrów od Trydentu. Z całą pewnością nie jest to największy ze wszystkich włoskich ośrodków narciarskich, ale należy podkreślić, że łączna długość tamtejszych tras przekracza 100 km. Z 90 proc. wszystkich nartostrad mogą korzystać osoby początkujące. Na miejscu działa wiele szkół z profesjonalną kadrą instruktorską. Dzięki temu, najmłodsi (i starsi) będą mogli poznać podstawy techniki pod czujnym okiem doświadczonej osoby. Nowicjusze, którzy są już po kilku lekcjach, ale wciąż jeszcze nie czują się zbyt pewnie na stoku, powinni wybrać się na trasę Cima Sommo Alto-Costa. Stok o długości 2,5 km charakteryzuje się wyjątkowo łagodnym nachyleniem – różnica wysokości na całej trasie nie przekracza 400 m. Folgaria nie oferuje tylu atrakcji, co największe kurorty, ale w czasie wolnym od nart nikomu nie grozi nuda. Najmłodszym z całą pewnością spodoba się dobrze przygotowany tor saneczkowy. W mieście działa lodowisko, kino i kryty basen. Breuil-Cervinia Były już stoki dla początkujących i dla rodzin z dziećmi, czas na miejsce, które najbardziej spodoba się doświadczonym narciarzom. Breuil-Cervinia to ośrodek zlokalizowany u podnóża szczytu Matterhorn (na wysokości 2500 m n.p.m.), a właściwie – Monte Cervino, bo właśnie tak Włosi nazywają tę górę. Pod względem oferowanego standardu, depcze po piętach szwajcarskim kurortom, choć do pobliskiego Zermatt trochę jeszcze mu brakuje. Tamtejsze trasy są zlokalizowane na wysokości od 1800 do 3800 m n.p.m. To sprawia, że zaliczają się do najwyżej położonych w Europie. Łączna długość nartostrad to ok. 290 km, z czego ponad 180 km zajmują trasy dla średniozaawansowanych, a 56 km – dla najbardziej doświadczonych narciarzy. Osoby, które na stoku szukają mocnych wrażeń, powinny wybrać się na czarną trasę Cervino. Warto też zainteresować się trasą Ventina. 11-kilometrowa nartostrada rozpoczyna swój bieg na lodowcu Plateu Rosa i prowadzi aż do Cervinii. Warto wspomnieć, że w ośrodku znajdują się też miejsca, w których można zboczyć z trasy. To świetna wiadomość dla doświadczonych narciarzy, bo trzeba pamiętać, że we Włoszech jazdo off-piste jest możliwa wyłącznie w wyznaczonych do tego obszarach. A co z osobami, które nie nabyły jeszcze doświadczenia umożliwiającego jazdę po wymagających odcinkach? Także oni znajdą tam coś dla siebie. Większość łagodnych, szerokich tras znajduje się po lewej stronie masywu. Sieć nowoczesnych wyciągów jest tam świetnie rozbudowana, więc przemieszczanie się pomiędzy poszczególnymi sektorami bez wypinania nart nie stanowi najmniejszego problemu. Mało tego, wyciągiem bez większego problemu dostaniemy się też do kurortów w Szwajcarii. Trentino - zimowy raj dla każdego Ośnieżone Dolomity, doskonałe trasy narciarskie, przepyszna kuchnia i gościnni gospodarze – te walory przyciągają tysiące turystów do włoskiego regionu Trentino. Miejsce cieszy się pop... Jak zagospodarować czas wolny od szaleństw na stoku? Jeżeli nie chcesz rezygnować z aktywności fizycznej, wybierz się do fitness klubu, na kryty basen lub lodowisko. Jeżeli jednak twoje mięśnie domagają się regeneracji, przyjemne chwile wytchnienia znajdziesz w lokalnych restauracjach i kawiarenkach. Osoby lubiące zabawę przy głośnej muzyce mogą wybrać się do okolicznych klubów. Cortina d'Ampezzo Na zakończenie mamy dla was jedną z najciekawszych propozycji. Cortina d'Ampezzo to jeden z najbardziej znanych włoskich kurortów, który cieszy się uznaniem narciarzy z całego świata. O perle Dolomitów słyszał chyba każdy miłośnik sportów zimowych. W 1956 roku zorganizowano tam igrzyska olimpijskie, a trzeba przypomnieć, że Cortina d'Ampezzo będzie gospodarzem tej imprezy także w 2026 roku. W regionie działają trzy stacje narciarskie, z których można korzystać w ramach jednego skipassu: Cristallo, Faloria i Tofare. Łączna długość tamtejszych tras (niebieskich, czerwonych i czarnych) przekracza 100 km. Sportowa przeszłość ośrodka sprawia, że przyjezdni mają do dyspozycji masę atrakcji, których nie znajdą nigdzie indziej. W czasie spędzanym poza stokiem można przejechać się taksówką bobslejową. Ciekawą ofertą jest też „spływ” pontonem po stokach. Najmłodszym spodoba się zimowy plac zabaw Nasz ekspert Artur Białek Dziennikarz i redaktor. Wcześniej związany z redakcjami regionalnymi, technologicznymi i motoryzacyjnymi. W „National Geographic” pisze przede wszystkim o historii, kosmosie i przyrodzie, ale nie boi się żadnego tematu. Uwielbia podróżować, zwłaszcza rowerem na dystansach ultra. Zamiast wygodnego łóżka w hotelu, wybiera tarp i hamak. Prywatnie miłośnik literatury.
Gdzie jechać na narty we Francji? – ranking stoków narciarskich
Planujesz wyjazd na narty? Francja okaże się właściwym kierunkiem. Tamtejsze ośrodki narciarskie, położone wysoko w górach, cieszą się opinią jednych z najlepszych w całej Europie, a świetnie przygotowane, zadbane trasy zjazdowe zachęcają do całodziennych szaleństw na stoku.
W tym artykule: Val Thorens Chamonix Alpe d'Huez Tignes Francja to prawdziwy raj dla wszystkich miłośników sztuki, zabytków, wykwintnej kuchni i wyśmienitego wina. Nie można jednak zapomnieć, że kraj nad Sekwaną stwarza także idealne warunki do uprawiania sportów zimowych. Gdy mowa o Francji, wielu osobom na myśl od razu przychodzą nastrojowe paryskie uliczki, wieża Eiffla, Luwr i Łuk Triumfalny. Nie zapominajmy jednak, że ten piękny kraj ma też drugie, zupełnie inne oblicze, bo poza terenami nizinnymi znajdziemy tam także rozległe obszary górskie. Krajobraz południowo-wschodniej i południowo-zachodniej części Francji kreślą dwa wysokie łańcuchy – Alpy i Pireneje. To właśnie tam mieści się większość najbardziej prestiżowych (i najdroższych) ośrodków sportów zimowych. Nie brakuje też bardziej popularnych miejsc, które oferują nieco niższe ceny. Pobyt w takim ośrodku nie będzie kosztował więcej niż narty we Włoszech. Należy jednak zaznaczyć, że pod względem kosztów, które muszą ponieść miłośnicy szusowania po stokach, niektóre kurorty zbliżają się do cen, jakie trzeba zapłacić za narty w Szwajcarii. Które z francuskich ośrodków okażą się najlepszym wyborem? Nasze propozycje wymieniamy poniżej. Val Thorens Wiele osób wychodzi z założenia, że „jak narty we Francji, to tylko w Trzech Dolinach”. Nic dziwnego, bo największy alpejski kurort zimowy (łączna długość tras zjazdowych przekracza 600 km) gwarantuje idealne warunki do szusowania po stokach. Ten piękny obszar składa się z kilku stacji narciarskich, które, jak wskazuje na to sama nazwa, są zlokalizowane w trzech dolinach: Courchevel, Méribel i Belleville. Każda z nich jest warta polecenia, a dzięki wygodnemu połączeniu koleją gondolową, narciarze każdego dnia mogą szusować po innych trasach. Gdzie warto udać się w pierwszej kolejności? Naszym zdaniem, największą perłą w koronie Trzech Dolin jest Val Thorens, ośrodek zlokalizowany w Belleville. Planujesz wakacje we Francji? Sprawdź, co musisz zjeść w tym kraju Kraj ten urzeka pod każdym względem. Decydując się na wakacje we Francji, warto wiedzieć, których potraw trzeba spróbować. W stacji położonej na wysokości 2300 m n.p.m. (Val Thorens to najwyżej zlokalizowany kurort narciarski w Europie), śnieg utrzymuje się aż do późnej wiosny. Łączna długość 88 tras zjazdowych (1800–3230 m n.p.m.) to ok. 150 km. Większość nartostrad jest dostosowana do potrzeb początkujących narciarzy, którzy dopiero szlifują technikę (44 proc. tras ma oznaczenie niebieskie, a 13 proc. zielone). Nie brakuje też miejsc przeznaczonych dla osób średniozaawansowanych i zaawansowanych (34 proc. tras oznaczono kolorem czerwonym, a 9 proc. czarnym). Najdłuższa trasa w ośrodku – Col de Laudzin – mierzy aż 12 km. Narciarze pewni swoich umiejętności mogą skorzystać z obszarów do freeride'u. Pod względem długości obszaru dla miłośników biegówek, Val Thorens nie zachwyca. 5 km to niezbyt imponująca wartość, ale należy podkreślić, że tamtejsze trasy biegowe są dość wymagające. Na miejscu działa 10 kolei gondolowych, 12 ekspresowych kanap 6-osobowych, 2 ekspresowe kanapy 2-osobowe. Łącznie do dyspozycji gości oddano 31 wyciągów. To nowoczesne i szybkie obiekty, które zapewniają wysoki komfort. Jakie inne atrakcje oferuje ośrodek? Tych jest bez liku, więc nikomu nie grozi nuda. W chwilach wolnych od szaleństw na stoku, można wejść na lodowiec, wypożyczyć skuter śnieżny, wybrać się na wycieczkę psim zaprzęgiem lub konnym kuligiem. Niemałą atrakcją jest też lot balonem lub helikopterem. Chamonix Kolejną interesującą propozycją jest jeden z najsłynniejszych i jednocześnie najstarszy ośrodek narciarski we Francji, z widokiem na najwyższy szczyt w Europie – Mont Blanc. W 1924 roku w Chamonix zorganizowano pierwsze w historii zimowe igrzyska olimpijskie. Dziś ten wspaniały kurort przyciąga do Francji miłośników białego szaleństwa z całego świata. Ośrodek składa się z sześciu stacji: Chamonix Mout Blanc, La Flégère, Le Brévent, Les Grands Montets, Les Planards i Domaine de Balme. Łączna długość tras to 194 km. 36 proc. oznaczono kolorem niebieskim, 35 proc. – czerwonym, 15 proc. – zielonym, a 13 proc. – czarnym. Coś dla siebie znajdą tam zatem wszyscy narciarze, bez względu na stopień zaawansowania. Należy jednak podkreślić, że Chamonix Mount Blanc słynie przede wszystkim z trudniejszych tras. Najlepsze warunki dla mniej doświadczonych osób stwarza Domaine de Balme i Les Planards. W ośrodku nie brakuje terenów dla miłośników freestyle'u i freeride'u. Są też trasy stworzone specjalnie dla osób, które bardziej od zjazdów cenią sobie biegi. Łączna długość tras biegowych to kilkadziesiąt kilometrów, a do ich przygotowania nie można mieć żadnych zastrzeżeń. Mocną stroną ośrodka jest też dostępność wyciągów. Łącznie działa ich 67, z czego 13 to nowoczesne koleje kabinowe. Francja wprowadza limity i rezerwacje dla turystów. Już nie tysiące, a setki osób dziennie Francja nie może narzekać na brak turystów. Ich nadmiar może być jednak problematyczny. Tłumy odwiedzających gromadzą się w najpopularniejszych, niszcząc przyrodę. Zapominają przy tym o... Na jakie rozrywki można liczyć po zejściu ze stoku? W mieście nie brakuje dobrych restauracji, klubów z głośną muzyką i spokojnych, nastrojowych kawiarni. Nie lada gratką będzie wieczorny spacer nastrojowymi uliczkami. Trzeba bowiem wiedzieć, że Chamonix jest wyjątkowo urokliwe. Nie można zapomnieć o atrakcjach wynikających z położenia tego kurortu. Wycieczka tramwajem na zbocze Mount Blanc będzie niezapomnianym przeżyciem. Warto też wjechać na szczyt Aiguille du Midi i wejść do wnętrza Mer de Glace – najdłuższego lodowca we Francji. Alpe d'Huez Kolejny ośrodek w naszym zestawieniu przypadnie do gustu przede wszystkim rodzinom z dziećmi i osobom, które dopiero poznają tajniki szusowania po stokach. Alpe d’Huez to kompleks narciarski zlokalizowany na południowych zboczach masywu des Grandes Rousses, na wysokości 1860 m n.p.m. Poza głównym ośrodkiem, w jego granicach leży jeszcze 5 stacji: La Garde, Oz en Oisans, Villard Reculas, Vaujany i Auris en Oisans. Ogromny kompleks ma do zaoferowania 111 nartostrad, których łączna długość przekracza 250 km. Dominują trasy oznaczone kolorem zielonym i niebieskim, które stanowią odpowiednio 31 proc. i 28 proc. ogółu. 25 proc. tras ma oznaczenie czerwone, a 16 proc. – czarne. Statystyka wyraźnie sugeruje, że Alpe d’Huez odnajdą się przede wszystkim niezbyt doświadczeni narciarze. Nie znaczy to jednak, że osoby pewne swoich umiejętności nie mają tam czego szukać. Przeciwnie, w ośrodku mieści się najdłuższa w całej Francji trasa Czarna. Mowa o 16-kilometrowej Sarenne, która charakteryzuje się wysokim stopniem trudności. Ośrodek stwarza doskonałe warunki nie tylko dla miłośników narciarstwa alpejskiego, ale także biegowego. Łączna długość tras biegowych przekracza 50 km, a najdłuższa – Boucle des Lacs – mierzy ponad 20 km. Żadnych zastrzeżeń nie można mieć też do wyciągów, których łączna liczba to aż 70. Przeważają ekspresowe kanapy 8-, 6-, 4- i 2-osobowe (odpowiednio: 3, 3, 16 i 3. Nie brakuje też wygodnych kolei gondolowych (14). Mocną stroną ośrodka są też atrakcje inne niż narciarskie. Na miejscu działa centrum sportowe z basenem, siłownią, polem do minigolfa i lodowiskiem. Odważni mogą zdecydować się na lot paralotnią lub jazdę gokartem na lodzie lub przejażdżkę skuterem śnieżnym, a osoby szukające nieco mniejszych wrażeń – na wycieczkę psim zaprzęgiem. Nie brakuje tam malowniczych tras pieszych, z których rozpościera się fantastyczny widok. Ciekawą opcją jest też wycieczka do lodowej groty, położonej na wysokości 2700 m n.p.m. Tignes Nasza ostatnia propozycja to ośrodek stworzony z myślą o osobach, które dopiero próbują narciarstwa alpejskiego. Tignes, charakteryzujący się perfekcyjnie przygotowanymi, szerokimi trasami o łagodnym nachyleniu, wraz z ośrodkiem Val d’Isère wchodzi w skład dużego kompleksu L'Espace Killy. Zobacz 10 najbardziej luksusowych ośrodków narciarskich Jeździsz na nartach? Nawet jeśli zazwyczaj wystarcza Ci kubek gorącej herbaty w schronisku, zmienisz zdanie, gdy zobaczysz TE miejsca. Oto, co mają w swojej ofercie. Łączna długość tras w kompleksie przekracza 300 km, z czego na Tignes przypada mniej więcej połowa tej wartości. Większość stoków ma oznaczenie niebieskie, ale nie brakuje tam także tras czerwonych i czarnych, na których odnajdą się doświadczeni narciarze. Panują tam doskonałe warunki do jazdy, a w dniach, w których pogoda nie sprzyja szusowaniu (to dość rzadkie sytuacje), uruchamiane są systemy sztucznego naśnieżania, znajdujące się na wyposażeniu niemal połowy stoków. Co z trasami biegowymi? Osoby poruszające się na biegówkach mają do dyspozycji 22 km tras w samym Tignes i kolejne 22 km w pozostałej części kompleksu. L'Espace Killy to rozległy ośrodek, ale przemieszczanie się między stokami nie wymaga korzystania ze skibusów. Poszczególne sektory są doskonale skomunikowane kolejami gondolowymi i innymi wyciągami. Łącznie jest ich ponad 80. Jak zagospodarować czas w chwilach odpoczynku od szusowania? Spokojnie, w Tignes nikomu nie grozi nuda, nawet osobom, które potrzebują solidnego zastrzyku adrenaliny. Już wycieczki na skuterach śnieżnych dostarczają wiele mocnych wrażeń, ale jeżeli to za mało, można zdecydować się na nurkowanie pod lodem lub lot paralotnią. Tignes najlepiej odwiedzić w grudniu, nie tylko ze względu na warunki. W ostatnią noc roku organizowana jest tam huczna impreza sylwestrowa na świeżym powietrzu, której towarzyszy spektakularny pokaz sztucznych ogni. Nasz ekspert Artur Białek Dziennikarz i redaktor. Wcześniej związany z redakcjami regionalnymi, technologicznymi i motoryzacyjnymi. W „National Geographic” pisze przede wszystkim o historii, kosmosie i przyrodzie, ale nie boi się żadnego tematu. Uwielbia podróżować, zwłaszcza rowerem na dystansach ultra. Zamiast wygodnego łóżka w hotelu, wybiera tarp i hamak. Prywatnie miłośnik literatury.
Gdzie jechać na narty w Bułgarii? Najlepsze miejsca
Zastanawiasz się, gdzie spędzić zimowe ferie? Ciekawą destynacją może być właśnie Bułgaria. Narty w tym malowniczym kraju z całą pewnością okażą się przygodą, której nikt nie „pogrzebie” gdzieś w odmętach pamięci.
W tym artykule: Pamporovo Chepelare Bansko Vitosha Borowiec Dobrinishte Bułgaria nie jest najczęściej wybieranym kierunkiem narciarskich wyjazdów. Szkoda, bo ten bałkański kraj zapewnia świetne warunki wszystkim miłośnikom białego szaleństwa. Śnieg utrzymuje się tam nawet do kwietnia, a infrastruktura jest dobrze przygotowana na przyjazd turystów. Ponad 20 ośrodków narciarskich ma do zaoferowania ok. 250 km malowniczych tras o różnym stopniu trudności. Bułgaria kojarzy ci się wyłącznie z letnim wypoczynkiem i malowniczymi plażami? Najwyższy czas zmienić ten pogląd, bo bałkański kraj ma do zaoferowania nie tylko nadmorskie atrakcje. Aż 60 proc. powierzchni Bułgarii pokrywają tereny wyżynne i górskie, a to sprawia, że tamtejsze warunki sprzyjają także miłośnikom białego szaleństwa. Ceny utrzymują się tam na atrakcyjnym poziomie, dzięki czemu zimowy urlop w tym kraju kosztuje mniej niż narty w Andorze i zdecydowanie mniej niż narty w Szwecji. Względnie niewielka popularność tamtejszych kurortów (zwłaszcza w porównaniu z alpejskimi destynacjami narciarskimi) sprawia, że bułgarskie stoki nie są przesadnie zatłoczone. Poniżej wymieniamy kilka ciekawych miejsc w Bułgarii, w których warto spędzić zimowy urlop. Pamporovo Zaczynamy od propozycji, która przypadnie do gustu nie tylko osobom, które uwielbiają szusować po stokach, ale także miłośnikom narciarstwa biegowego. Pamporovo, kurort położony na wysokości 1620 m n.p.m., ma do zaoferowania ok. 20 km tras biegowych i ok. 30 km tras zjazdowych o zróżnicowanym stopniu trudności. Sama stacja jest podzielona na dwie części – Mechi Chal i Snazhanka. Skipass uprawnia do korzystania ze stoków w obu sektorach, a przemieszczanie się między nimi ułatwia skibus. Bułgaria to nie tylko Złote Piaski i Słoneczny Brzeg. TOP 5 atrakcji Bułgarii na lato i nie tylko Bułgaria to jeden z ulubionych wakacyjnych kierunków Polaków. Które miejsca warto odwiedzić w wakacje? Dla kogo przeznaczone jest to miejsce? Bez cienia wątpliwości odnajdą się tam osoby początkujące i średniozaawansowane, bo Pamporovo ma do zaoferowania przede wszystkim trasy niebieskie i czerwone. A co z ofertą dla doświadczonych narciarzy? Także oni znajdą tam coś dla siebie, bo łączna długość czarnych tras to 6 km. Wypoczynek w Pamporovie polecamy przede wszystkim tym osobom, które są nastawione na wielogodzinne szaleństwa na stokach lub trasach biegowych. Innych atrakcji jest tam niewiele. Można skosztować lokalnych przysmaków w miejscowych restauracjach i wybrać się z dziećmi do snow parku. Chepelare W odległości ok. 10 km od Pamporova mieści się mniejszy i mniej popularny ośrodek narciarski – Chepelare. Nie można go z góry skreślać, bo odpoczynek w tym miejscu może być świetną opcją dla wszystkich, dla których jeden z najpopularniejszych zimowych kurortów w Bułgarii jest zbyt zatłoczony. Chepelare jest nowoczesną stację wyposażoną w wysokiej klasy infrastrukturę. Działają tam liczne wyciągi, a w okresach niedoboru białego puchu stoki są sztucznie dośnieżane. Łączna długość nartostrad to 20 km, z czego 3250 m zajmuje najdłuższa trasa zjazdowa w Bułgarii (oznaczona kolorem czerwonym). Bansko Kolejną propozycję na naszej liście dedykujemy doświadczonym narciarzom. Bansko to bez wątpienia najpopularniejszy i najnowocześniejszy kurort narciarski w całej Bułgarii. Mało tego, poza Europą Zachodnią, drugiego tak dobrze przygotowanego ośrodka można szukać ze świecą. Ośrodek oddaje do dyspozycji gości ok. 65 km tras zjazdowych. Dominują nartostrady oznaczone kolorem czerwonym, sporo jest też czarnych tras. Należy jednak wyraźnie podkreślić, że te ostatnie mają opinię wyjątkowo trudnych technicznie. Gdzie na narty z dziećmi – 5 najlepszych rodzinnych ośrodków w Europie. Wybierając miejsce na rodzinny na wypad na narty z dziećmi, warto brać pod uwagę nie tylko odległość i atrakcje na miejscu, ale również oferty szkółek narciarskich i pakiety bezpieczeńs... Narciarze mogą korzystać z licznych wyciągów, nie tylko krzesełkowych, ale także orczykowych. Do dyspozycji jest także kolejka gondolowa. Ze znalezieniem noclegu nie będzie najmniejszego problemu. Bansko to popularny kurort, więc na miejscu nie brakuje 4- i 5-gwiazdkowych hoteli. Na szczęście nie oznacza to, że zimowym urlopem w tym miejscu mogą cieszyć się wyłącznie osoby z zasobnym portfelem, bo działają tam też liczne kwatery prywatne. Po długim dniu na stoku, chwilę wytchnienia można znaleźć w strefie SPA lub jednej z wielu tawern i restauracji. W czasie wolnym warto wybrać się do Neofit Rilski Museum. Vitosha Nasza kolejna propozycja to Vitosha – ośrodek narciarski położony w odległości ok. 9 km od Sofii. 14 wyciągów, 20 km tras zjazdowych, z czego większość oznaczona jest kolorem niebieskim i czerwonym – oto najkrótsza charakterystyka tego miejsca. Vitosha z całą pewnością nie jest najnowocześniejszym ośrodkiem narciarskim w Bułgarii. W kontekście dostępnej infrastruktury, to miejsce od opisanego wcześniej dzieli prawdziwa przepaść. Dominują wyciągi krzesełkowe starego typu, próżno szukać tam najnowocześniejszych rozwiązań. Dlaczego więc polecamy tę stację jako idealną na narciarski wyjazd? To proste – starsza technologia nie oznacza, że panują tam złe warunki, a w całej Bułgarii trudno o tańszy ośrodek. Dokładnie tak, Vitosha przyciąga przede wszystkim atrakcyjnymi cenami. Karnety kosztują niewiele, a najbardziej oszczędni mogą zatrzymać się w hostelu. Należy jednak dodać, że ze względu na bliskość stolicy kraju, można też znaleźć tam znacznie wygodniejszy nocleg, nawet w standardzie pięciogwiazdkowym. Rozrywek innych niż narciarskie jest tam niewiele. Ot, kilka restauracji i kawiarni. Pamiętajmy jednak, że w czasie wolnym można udać się na wycieczkę do Sofii, gdzie znajdziemy znacznie więcej turystycznych atrakcji. Borowiec W zestawieniu najciekawszych miejsc dla narciarzy w Bułgarii nie może zabraknąć naszej kolejnej propozycji. Borowiec jest najstarszym ośrodkiem sportów zimowych w kraju. Leży w odległości ok. 70 km od Sofii, a panujące tam warunki należy określić jako wyśmienite (śnieg na północnych zboczach Riły utrzymuje się aż do końca kwietnia). Ośrodek składa się z trzech części: Sitnyakovo, Yastrebetz i Markudjik. Każda z nich jest połączona wyciągami krzesełkowymi lub kolejką gondolową, więc pomiędzy poszczególnymi sektorami można przemieszczać się bez wypinania nart. Łączna długość nartostrad to ok. 70 km. Dominują trasy czerwone (30 km) i niebieskie (24 km). Najbardziej doświadczone osoby mogą spróbować swoich sił na trasach czarnych o łącznej długości 5 km. W okolicy działają liczne hotele, oferujące przede wszystkim czterogwiazdkowy standard. Nie brakuje też tańszych noclegów i kwater prywatnych. Plaże w Bułgarii. Gdzie znaleźć te najpiękniejsze? [PRZEWODNIK] Wymieniając miejsca, które Polacy w sezonie wakacyjnym odwiedzają najchętniej, na jednym z czołowych miejsc z pewnością znajdzie się Bułgaria. Plaże, zabytki, dzikie pasma górskie, malow... Sporą atrakcją tego miejsca jest duże centrum sportowe Bistritsa, dostosowane do potrzeb miłośników narciarstwa biegowego i biathlonu. W czasie wolnym od sportowych aktywności można zjeść smaczny posiłek w jednej z wielu restauracji, udać się na spacer do Tsarska Bistritsa (dawny pałac królewski) lub zwiedzić zabytkową Sofię. Doświadczonym piechurom polecamy trekking na Musałę – najwyższy szczyt Bałkanów. Dobrinishte Na zakończenie wracamy w okolice ośrodka Bansko. W odległości ok. 6 km od jednego z najpopularniejszych kurortów zimowych w kraju działa znacznie mniejsza stacja. Dobrinishte przypadnie do gustu wszystkim, którzy na równi ze świetnie przygotowanymi trasami stawiają kameralną atmosferę. Mówiąc „znacznie mniejsza”, na myśli trzeba mieć naprawdę małą stację. Dobrinishte (wysokość od 1412 do 2236 m n.p.m.) oferuje zaledwie cztery wyciągi i 5 km tras zjazdowych, z czego połowa oznaczona jest kolorem czerwonym. Nie znajdziemy tam kilkukilometrowych nartostrad, a niezbyt długie stoki. Trasy są jednak perfekcyjnie przygotowane, infrastruktura – nowoczesna, a w całym ośrodku panuje wyjątkowo spokojna, niemal rodzinna atmosfera. Ceny skipassów i noclegów utrzymują się tam na wyraźnie niższym poziomie niż w pobliskim kurorcie. Turyści mogą zatrzymać się w jednej z wielu prywatnych kwater lub wynająć pokój w trzygwiazdkowym hotelu. Bardziej wymagającym osobom przypadnie do gustu oferta obiektów oferujących czterogwiazdkowy standard. Warto wspomnieć, że w Dobrinishte działa też słynny kompleks źródeł mineralnych o właściwościach leczniczych. Samo miasteczko jest wyjątkowo urokliwe. Wybierając się na spacer, warto udać się do kościoła św. Piotra i Pawła, który zachwyca niezwykłą architekturą. Nasz ekspert Artur Białek Dziennikarz i redaktor. Wcześniej związany z redakcjami regionalnymi, technologicznymi i motoryzacyjnymi. W „National Geographic” pisze przede wszystkim o historii, kosmosie i przyrodzie, ale nie boi się żadnego tematu. Uwielbia podróżować, zwłaszcza rowerem na dystansach ultra. Zamiast wygodnego łóżka w hotelu, wybiera tarp i hamak. Prywatnie miłośnik literatury.
Adrenalina w śniegu. Ski-touring – co to jest i jak zaplanować wyjazd?
Ski-touring to turystyka wysokogórską, która łączy narciarstwo zjazdowe z elementami biegowego i pokonywaniem stromych wzniesień. Nasz ekspert przypomina, o czym warto pamiętać, przygotowując się do wyprawy ski-tourowej.
W tym artykule: Ski-touring – Co to jest? Ski-touring – Od czego zacząć? Ski-touring dla zaawansowanych Schronisko zamiast namiotu Trasy ski-tourowe w Europie Trasy ski-tourowe w Polsce Narciarstwo skiturowe – Informacje praktyczne Sprzęt na ski-touring Foki skiturowe Kiedy założyć rakiety zamiast nart? Kiedy po raz pierwszy zobaczyłem ski-tourowców sunących w górę stoku narciarskiego, czekałem w długiej kolejce do wyciągu. Chwilę potem zniknęli między kosodrzewiną. Poczułem ukłucie zazdrości. Zachwyciła mnie ich wolność i obietnica przygody. Przez resztę dnia czułem się głupio, jadąc na podgrzewanej kanapie. Następnego ranka wypożyczyłem narty ski-tourowe i wziąłem lekcję poruszania się poza trasami. To był strzał w dziesiątkę. Wprawdzie podczas pierwszych podejść zmęczyłem się jak koń przy wyrębie lasu i zgrzałem bardziej niż po wypiciu góralskiej herbaty z prądem, ale przyjemności z jazdy po pustych przestrzeniach nie sposób porównać z doznaniami dostępnymi na ratrakowanym stoku. To jedna z najciekawszych zimowych aktywności, oczywiście pod warunkiem, że kocha się adrenalinę w ośnieżonych górach. – Frajda polega na kontakcie z przyrodą, zjazdach po dziewiczych stokach i zmęczeniu się na podejściach – mówi Adam Gomola, przewodnik tatrzański i beskidzki, instruktor narciarstwa. Ski-touring – Co to jest? Ski-touring można określić jako turystykę wysokogórską, która łączy narciarstwo zjazdowe z elementami biegowego i pokonywaniem stromych wzniesień. Wiązania ski-tourowe umożliwiają podnoszenie pięty podczas podchodzenia i przemieszczania się po płaskim terenie (jak w biegówkach) dzięki specjalnej, ruchomej szynie, w której umieszczono but. Przed rozpoczęciem zjazdu wystarczy zablokować piętę. Jest jeszcze jeden kluczowy element pozwalający wchodzić na strome wzniesienia. To foki skiturowe, czyli specjalne pasy z materiału przyklejane do spodu nart i zaczepiane na ich końcach. Nazwa pochodzi z czasów, kiedy myśliwi i traperzy przytwierdzali do ślizgów skórę fok, która ograniczała obsuwanie się nart do tyłu. Współczesne włókna syntetycznego materiału ustawione są pod takim kątem, że uniemożliwiają cofanie się desek. Gdzie na narty w Polsce? Oto najlepsze stoki w Polsce! 13 najlepszych lokalizacji Polska nie jest krajem górskim, ale zimowych kurortów jest u nas pod dostatkiem. Malownicze krajobrazy i bogata, świetnie rozbudowana infrastruktura - to właśnie te dwa czynniki sprawiają, ż... Ski-touring – Od czego zacząć? – Musisz dobrze jeździć na nartach, żeby zacząć przygodę ze ski-tourami. Oczywiście można uczyć się narciarstwa również na ski-tourach, ale jest to dużo trudniejsze – przekonuje Adam Gomola. Pierwsze kroki w tej dyscyplinie warto stawiać pod okiem instruktora, który pokaże, jak balansować ciałem. Nauka samego podchodzenia nie jest specjalnie trudna: narty prowadzi się nie jodełką, lecz równolegle, przesuwając je po śniegu bez podnoszenia (dodatkowy wysiłek!). Jedynie przy dużych nachyleniach trawersuje się zbocze. Tempo wejścia zależy wyłącznie od kondycji. Podjazd kolejką z Kuźnic na Kasprowy trwa ok. 20 min, rekord podejścia na fokach ok. 59 min, ale początkującemu może zająć 2–3 godz. – Najlepiej oswoić się z techniką na ubitym stoku, jeszcze przed wyruszeniem w teren. Trzeba kilka razy podejść poboczem trasy i zjechać, żeby później, poza szlakiem, nie zabić się na pierwszym drzewie – radzi Adam Gomola. Foki dają możliwość podchodzenia pod wzniesienia o nachyleniu do 40 stopni, ale trzeba wiedzieć, kiedy podjąć decyzję o wycofaniu się z trasy. – Najważniejszy jest zdrowy rozsądek, obserwowanie pogody i terenu. Lepiej sto razy zawrócić, niż raz dać się zaskoczyć przez lawinę i zginąć – mówi taternik Wojciech Szatkowski, autor książki „Tatry. Przewodnik ski-tourowy". Narciarz ski-tourowy bezwzględnie musi opanować umiejętność asekuracji wysokogórskiej, czyli posługiwanie się uprzężą, linami, czekanem, rakami, detektorem lawinowym, sondą oraz łopatą lawinową. – Trzeba dostosować stopień trudności trasy do kondycji. Najlepiej wyjść bardzo wcześnie, ok. 6 rano, by mieć kilka godzin w zapasie. Oprócz sprzętu lawinowego warto mieć apteczkę z plastrami na otarcia, środkami przeciwbólowymi, nasercowymi, bandażami i folię NRC. Do tego koniecznie kask – podpowiada Wojciech Szatkowski. [skitouring co to jest] Wyjazd na narty: jak się przygotować? Narciarstwo należy do tych sportów zimowych, których grono miłośników powiększa się z roku na rok. Coraz więcej Polaków rezygnuje z biernego wypoczynku przed ekranem telewizora na rzecz a... Ski-touring dla zaawansowanych Ski-touring doczekał się swoich bardziej ekstremalnych odmian. Należą do nich ski-alpinizm i ski-tourowy free-ride. – Różnica polega na tym, że ski-tourowcy chodzą cały dzień po to, żeby chodzić, zaś free-ride’owcy pną się do góry, często cały dzień, tylko po to, żeby raz zjechać z niedostępnego szczytu – tłumaczy Andrzej Lesiewski, instruktor narciarstwa i free-ride’owiec. O ile bowiem dla ski-alpinistów ważna jest zarówno wspinaczka z wykorzystaniem lin, raków i czekana, jak i sam zjazd, to cel free-ride’owca stanowi karkołomny zjazd dziewiczym stokiem, a wiązania ski-tourowe mają mu jedynie pomóc dostać się na górę. Na pierwszy rzut oka narty ski-tourowe nie różnią się od zjazdowych, ale z przodu mają charakterystyczne wcięcie do montowania niektórych rodzajów fok. Są też bardziej wytrzymałe i słabiej taliowane od nart zjazdowych. Z tego ostatniego powodu łatwiej się w nich przemieszczać po płaskim terenie i pod górę, ale niestety trzeba włożyć więcej siły, by skręcić w czasie zjazdu (ich promień skrętu jest bardzo duży, nawet do 20 m). Na nartach z zablokowanymi wiązaniami do ski-touringu można od biedy jeździć po ratrakowanym stoku, ale to trochę jakby samochód terenowy poruszał się po torze dla Formuły 1. Zadaniem twardych butów typu skorupy (nieco lżejszych niż do narciarstwa zjazdowego) jest ustabilizowanie kostki podczas szusowania, ale też lekkie ugięcie w okolicach palców potrzebne do chodzenia. Klasyczne wiązania są nieco cięższe od tych używanych w ski-alpinizmie, ale za to bardziej uniwersalne i wytrzymałe, a co najważniejsze, pasują do wielu typów butów. Do poruszania się po płaskim lub pagórkowatym terenie, np. w niskich partiach Beskidów lub w Bieszczadach, dobre będą narty back-country, czyli skrzyżowanie biegówek i nart ski-tourowych. Od tych ostatnich są lżejsze, węższe, a zamiast fok mają w środkowej części ślizgu łuskę umożliwiającą odbicie. Schronisko zamiast namiotu W Polsce klasycznie rozumiany ski-touring i ski-alpinizm można uprawiać w Tatrach i wysokich partiach Karkonoszy, w Bieszczadach, Gorcach, Beskidach, na Babiej Górze, w Pilsku. Najlepszy czas na narciarstwo skiturowe dla początkujących trwa od połowy marca do maja. Pokrywa śniegu jest wtedy stabilna i zwykle nie trzeba torować szlaku. Strażnicy Tatrzańskiego Parku Narodowego przymkną oko na tych, którzy nieznacznie zjadą ze szlaku – najwyżej skończy się na pouczeniu. Mandat dostaną jednak narciarze z szerokimi deskami free-ride’owymi za zjazd dziką trasą. Ulubionym miejscem „łapanek” jest free-ride’owy odcinek z Kasprowego do Kuźnic. Poza parkami ski-tourowców ograniczają jedynie wyobraźnia i czas. Godne polecenia są weekendowe wypady w góry z przemarszem od schroniska do schroniska. Wyprawa z namiotem i spanie na śniegu to już wyzwanie dla zaawansowanych ski-tourowców. Ciężki plecak zdecydowanie odbiera przyjemność z pokonywania trasy. Biwakowanie na śniegu, popularne w Skandynawii (nawet w parkach narodowych, co u nas jest zabronione), w Polsce to ciągle rzadkość. Gdzie na narty za granicę – przegląd tras dla amatorów i doświadczonych narciarzy Polskie kurorty narciarskie stają się coraz nowocześniejszymi ośrodkami, które oferują masę atrakcji. Mimo to, wiele osób decyduje się na spędzenie zimowego urlopu w jednej z zagranicznyc... Trasy ski-tourowe w Europie SZWAJCARIA – Dolina Saﬁental Dobre miejsce dla stawiających pierwsze kroki ski-tourowe. Przemarsz romantyczną doliną i wspinanie się na niewielkie wzniesienia (ok. 1000 m) będzie dobrą zaprawą przed wyzwaniami w wyższych górach. Noclegi w schroniskach i klimatycznych pensjonatach. W miejscowości Kaltbrunn można wynająć przewodnika. SZWAJCARIA – Zermatt Centrum zimowej turystyki, alpinizmu, wspinaczki lodowej, a także baza wypadowa dla narciarzy ski-tourowych. Warto wybrać się na trasy z panoramą na Matterhorn i masyw Monte Rosa. Możliwe wejścia i zjazdy z Breithorn (4165 m), Furggsattell (3365 m) i Castor (4176 m) oraz lodowcami Grenz, Zwillings. WŁOCHY – Alta Pusteria w Południowym Tyrolu Trasę zaczyna się w Val Campo di Dentro Valley, następnie wspina się na Cima Piatta Bassa (2581 m). Zawodowcy mogą się pokusić o wejście na szczyt Cima Piatta Alta Mountain (2905 m; ok. 1 godz. z Cima Piatta Bassa). Do pokonania jest odpowiednio ponad 1200 i ponad 1500 m przewyższeń. Kontakt z przewodnikami: www.hochpustertal.info AUSTRIA – Dobratsch (2 166 m) Odkąd zawieszono działanie wyciągów, góra stała się mekką dla fanów ski-tourów. Początek trasy to położony na wysokości 900 m Heiligengeist. Można też podjechać samochodem na parking Rosstrattenparkplatz (1750 m) i stamtąd przebyć ok. 400 m na szczyt. Rozciąga się z niego wspaniały widok na masyw Karawanki i graniczące z Karyntią Włochy. AUSTRIA – Sankt Anton am Arlberg Jeden z najciekawszych ski-tourowo regionów Austrii położony na granicy Tyrolu i Vorarlbergu, na przełęczy Arlberg. Początkujący mogą spróbować swoich sił zjazdem z Maroi do doliny Verwalltal. Jest to prosty wariant bez podejścia z grani Albona w miejscowości Stuben. Długość trasy 7,2 km, różnica wysokości wynosi 1050 m. AUSTRIA – Wildspitze (3 768 m) Dzięki możliwości skorzystania z wyciągów drogę na najwyższy szczyt Tyrolu można pokonać za dnia. Technicznie podejście jest średnio wymagające. Po osiągnięciu wierzchołka ski-tourowców czeka fantastyczny zjazd lodowcem Taschachferner 2000 m w dół, aż do parkingu przy stacji gondoli. Klasyczny początek trasy to wioska Vent w dolinie Ötztal. Trasy ski-tourowe w Polsce W naszym kraju najwięcej amatorów ski-touringu można spotkać w Tatrach i w Beskidach. Oto 4 najpopularniejsze trasy ski-tourowe w polskich górach. Gęsia Szyja, Tatry (1 489 m) Czas: około 4 godzin Wycieczkę ski-tourową na ten szczyt najlepiej zaplanować w okresie, gdy jest dużo świeżego puchu. Przy dobrej pogodzie z Gęsiej Szyi widać fantastyczną panoramę Tatr Wysokich. Ze szczytu ciekawy zjazd dość szeroką przecinką na Rusinową Polanę, a następnie dalej drogą leśną i szlakiem na Wierch Poroniec. TATRY Jarząbczy Wierch (2 137 m) Czas: 8 godzin Polecam na wiosnę. Z Jarząbczego Wierchu zjeżdża się granią, a następnie przez Czubik i Trzydniowiański Wierch dociera na polanę Trzydniówka lub do Jarząbczej. Dlaczego ten szlak? Długa grań, szereg trudniejszych technicznie miejsc i sześciokilometro- wy zjazd o przewyższeniu ok. 1100 m, a na Polanie Chochołowskiej łany krokusów – czegóż chcieć więcej? Najdogodniejszą bazą na tę wyprawę jest schronisko PTTK na Polanie Chochołowskiej. TATRY Zawrat (2 159 m) i Kozi Wierch (2 291 m) Czas: 10 godzin Wejście na nartach z Hali Gąsienicowej na Zawrat, potem zjazd do Doliny Pięciu Stawów Polskich, a następnie jeszcze jedno długie podejście na szczyt Koziego Wierchu i zjazd Szerokim Żlebem do „piątki”. A na koniec? Herbata lub piwo w schronisku w Pięciu Stawach. Najlepszy termin to koniec kwietnia albo początek maja. W Tatrach zalegają wtedy najlepsze śniegi – słynne tatrzańskie firny – gwarantują znakomitą jazdę, a wysokie słońce – brąz opaleniznę. BESKID ŻYWIECKI Złatna–Trzy Kopce–Pilsko i powrót Czas: 6 godzina Start ze Złatnej Huty czarnym szlakiem do polany pod Halą Rysianka. Tam czerwonym szlakiem w stronę Trzech Kopców i dalej Palenicy, Muńczolika. Stamtąd widać panoramę gór słowackich i polskich Beskidów. Na Hali Cebulowej niebieskim szlakiem kierujemy się przez Kopiec na szczyt Pilska. Z niego zjazd nartostradą na Halę Miziową do schroniska PTTK. Powrót z Hali Mizowej bezpośrednio do czerwonego szlaku. TATRY Kiry–Ciemniak–Mało-łączniak–Kopa Kondracka –Hala Kondratowa–Kuźnice Czas: 6 godzina Start z Kir zielonym szlakiem, później czarnym na Polanę Zahradziska. Tam odbijamy na szlak czerwony i pniemy się na Ciemniak. Następnie granią bez ściągania fok przez Krzesanicę i Małołączniak kierujemy się w stronę Kopy Kondrackiej. Przy dobrej pogodzie widać Tatry Niskie, Beskidy, Gorce i Tatry Wysokie. Z Kopy Kondrackiej zjeżdżamy ku Hali Kondratowej. Tam krótki odpoczynek w schronisku i zjazd do Kuźnic. Narciarstwo skiturowe – Informacje praktyczne Polskie Tatry są otwarte dla turystów przez cały rok bez względu na pogodę z wyjątkami. Od 1 grudnia do 15 maja zamykane są dla ruchu turystycznego, a więc również dla turystyki narciarskiej poniższe odcinki szlaków turystycznych: Przełęcz w Grzybowcu – Wyżnia Kondracka Przełęcz Dolina Tomanowa – Chuda Przełączka Dolina Pięciu Stawów Polskich – Świstówka Roztocka – Morskie Oko W okresie od 1 marca do 30 listopada wszystkie szlaki turystyczne są zamknięte od zmierzchu do świtu. Na Słowacji szlaki wysokogórskie są zamknięte poza okresem letnim. Najczęściej TANAP (Tatrzański Park Narodowy na Słowacji) zamyka się z listopadzie i są na nowo otwiera w połowie czerwca. Nie dotyczy to dojść do schronisk wysokogórskich, co uzasadnia się względami bezpieczeństwa i ochrony przyrody. Należy pamiętać, że na szlakach turystycznych obowiązuje pierwszeństwo ruchu pieszego. W Alpach grupy osób bez doświadczenia mogą chodzić w wyższych partiach wyłącznie w towarzystwie licencjonowanego przewodnika, i to bez względu na porę roku. Pojedyncze osoby mogą poruszać się wszędzie swobodnie same. Sprzęt na ski-touring Najpierw odpowiedz sobie na pytanie, jaki styl uprawiania ski-touringu najbardziej cię kręci: klasyczna turystyka wysokogórska, ski-alpinizm, free-ride czy back-country, a następnie kup lub wypożycz określony typ nart. Początkujący muszą pamiętać nie tylko o specjalnych nartach, kijach i wiązaniach, ale również o butach. Podstawowa narta z grupy allround, czyli łatwo skrętna, a do tego wybaczająca błędy. Średniozaawansowani mogą sobie pozwolić na narty ze rdzeniem drewnianym. Dzięki temu narty zachowują elastyczność nawet w bardzo niskich temperaturach. Można w nich śmiało szusować po nieprzygotowanych stokach. Bardziej zaawansowani decydują się technologicznie narty ski-tourowe z rdzeniem aramidowym i włóknami węglowymi, dzięki czemu narty są jednocześnie wytrzymałe i elastyczne. W połączeniu z mocnymi wiązaniami i butami sprawdzą się na wielodniowych eskapadach w wysokich górach, w klasycznym ski-alpinizmie i zjazdach na dziewiczym śniegu. Ważne! Ciężar ma znaczenie. Podstawowy błąd początkujących to kupowanie zbyt ciężkiego sprzętu. Zamiast czerpać przyjemność ze zjazdu i przebywania w dziewiczym terenie, nowicjusze są zwykle tak zmęczeni, że po pierwszych dwóch wyprawach albo na koniec sezonu mają serdecznie dość ski-touringu. Rada: zwracaj uwagę na każdy gram. Na 1000 m przewyższenia, czyli na przykład na drodze z Kuźnic na Kasprowy, człowiek, który ma o 750 gram cięższy sprzęt, musi wnieść na szczyt 6 ton więcej. Ciężki sprzęt sprawdza się w przypadku free-tourowców, którzy mogą większość trasy pokonać wyciągiem lub dolecieć helikopterem, a do przejścia pozostaje im tylko krótki odcinek. Foki skiturowe Szerokość fok dopasowuje się do długości i szerokości, czyli ślizgu narty (nie powinny zakrywać krawędzi!) oraz do własnych umiejętności. Im wyższy poziom, tym węższe i szybsze foki. Generalnie foki moherowe z naturalnego włosia uważa się za szybsze i mniej trwałe, a syntetyczne (nylonowe) za wolniejsze, ale bardziej odporne na uszkodzenia. Kompromisem są foki syntetyczno-moherowe. Kupuje się je na metry. Do zjazdu na krótkich odcinkach nie trzeba fok zdejmować, ale przed długimi dystansami jest to konieczne, bo łatwo je uszkodzić (założenie czy zdjęcie zajmuje kilkadziesiąt sekund). Wilgoć i niskie temperatury na spodniej warstwie foki, tej z klejem, zmniejszają ich przyczepność do ślizgu, dlatego ski-tourowcy chowają je pod ubranie, by je ogrzać i wysuszyć. Podczas wycieczek warto mieć jedną fokę w zapasie – czasem silny wiatr może ją wyrwać z rąk albo materiał uszkodzi się na kamieniu, a wtedy foka jest do wyrzucenia. Kiedy założyć rakiety zamiast nart? Choćby w lesie, gdzie trudno manewruje się deskami. Te z aluminiową ramą i brezentem lepiej sprawdzą się na równinach, w góry lepiej wziąć rakiety ze sztucznego tworzywa. Mają sztywniejszą konstrukcję i możesz w nich pokonywać większe nachylenia. Wybieraj modele z ruchomą stopką i asymetrycznymi zębami, które zapobiegną ślizganiu się na stoku. Kupując rakiety, pamiętaj, by do ciężaru własnego ciała dodać wagę odzieży i wyposażenia. Jeśli ważysz 75 kg, odpowiedni będzie model o nośności do 110 kg. Ulubioną rakietą ratowników GOPR-u i żołnierzy jednostek specjalnych był przez lata model TSL 418 Acces. Dzięki licznym kolcom i zębom umożliwia schodzenie po stromych zboczach bez konieczności ich trawersowania.
Daliśmy radę. Drużyna National Geographic przebiegła niedawno sztafetę maratońską podczas zawodów Ekiden na warszawskich Szczęśliwicach. Czas? Nieco ponad 4 godziny. Ale nie czas był tu ważny. Pomyślałam o tym, gdy podczas gali rozdania naszych corocznych nagród, Travelerów, miałam przyjemność wręczyć statuetkę w kategorii Wyczyn Roku Ryszardowi Kałaczyńskiemu. Dokonał on czegoś, co zwykłemu człowiekowi nie mieści się w głowie: przebiegł 366 maratonów w 366 dni. Przekroczył siebie, pobił rekord Guinnessa, spełnił marzenie. Kto wie jednak, czy nie ważniejsze, że dzięki niemu, hodowcy trzody chlewnej z maleńkiej Wituni, biegać zaczęli inni. Rolnicy, gospodynie domowe, ciężko chorzy, alkoholicy, narkomani. Dzięki niemu odmienili swoje życie. Zresztą tak samo jak Ryszard – od 14 lat trzeźwy alkoholik. Tych, co się ze mnie śmiali, już nie ma, zapili się – opowiada w naszym reportażu. Ryszard nie umie stać w miejscu. Myśli o triatlonie i pokonaniu morderczych 217 km w 50-stopniowym upale w Dolinie Śmierci. Chce też założyć grupę terapeutyczną, która poprzez sport pomagałaby ludziom wrócić do pionu. Czy trzeba lepszej reklamy biegania?! Martyna Wojciechowska
Fotoreportaż Podwodna planeta Planeta Travelera Wieści ze świata Kierunek kultura Podróżuj z głową Tanie podróżowanie: Kostaryka Patent Travelera Spakuj się w bagaż podręczny Miejsca miesiąca Baleary, piękne wyspy Karyntia – Alpy dobre na lato Zoom na zabytek Wyspa Muzeów w Berlinie Etyka podróżnika O czym piszą przewodniki Podróż życia Spitsbergen, całkiem inny świat Wielka plaża Katalonia. Polacos w Barcelonie Kreta. W kilku kroplach Cypr. Wielkie świętowanie Maroko. Cztery smaki Orientu Liguria. Włoski obwarzanek z bazylią Malta. Na wyciągnięcie ręki Wyprawy No Limits Najciekawsze wyprawy z ekspertami NG Miasto w 48 godz. Wilno – wychodzimy poza starówkę Polska jest najfajniejsza Magiczne Ogrody w Janowcu Giganty Mocy w Bełchatowie Kalendarium imprez Gdzie się bawić w lipcu i sierpniu Adventure Warto spróbować Jak zostać rycerzem Test Travelera Łazienka podróżnika Adventure Amazonka – od źródeł do ujścia na rowerze Przerwa techniczna Świat na patelni Naturalne dopalacze Swoją drogą Igor Zalewski o boskich płynach Cesarstwa Rzymskiego Akademia foto Najlepsze zdjęcia czytelników W 24 godz. Ateny
Nie ma lepszego czasu na poznawanie Europy niż wiosna. Uwielbiam Europę, zwłaszcza wiosną. Choć od razu muszę dodać, że dość mocno ją zaniedbuję. Wstyd się przyznać, że lepiej znam wiele miejsc w Azji, Afryce czy obu Amerykach niż na własnym kontynencie. Ale właśnie dlatego tak bardzo lubię o Europie poczytać. W tym numerze piszemy o krajach, w których wiosna wygląda wyjątkowo pięknie. Irlandia nie bez przyczyny nazywana jest „zieloną wyspą”. Przez te kilka miesięcy tutejsza przyroda dosłownie eksploduje. To samo powiedzieć można o Irlandczykach. Towarzyscy i życzliwi z natury w kwietniu czy maju robią się jeszcze fajniejsi. Aż chciałoby się wsiąść do najbliższego samolotu i spędzić trochę czasu w pubie w ich towarzystwie. To samo mogłabym powiedzieć o Włochach, których spontaniczność i temperament wprost kocham. My pokazujemy ten kraj na trzy sposoby. Trydent, Rzym, Sardynia. Niby to samo państwo, ten sam język, a jak wiele te miejsca różni. Szczególnie atrakcyjna jest wiosna na południu, w Chorwacji czy na greckiej wyspie Skopelos. Słońce, nasycone kolory, posiłki jedzone na powietrzu. O tym wszystkim myślę, kiedy pada hasło: wiosna w Europie. Myślę też, że czas już nadrobić podróżnicze zaległości. Martyna Wojciechowska Fotoreportaż Kirgiscy nomadzi w Afganistanie Planeta Travelera Wieści ze świata Kierunek kultura Podróżuj z głową Tanie podróżowanie Singapur Miejsca miesiąca Rioja. W najlepszych winnicach Hiszpanii Bawaria poza szlakiem Zoom na zabytek Świątynia Nieba w Pekinie Ludzie w drodze Jak Polacy zmieniają Etiopię Europa na wiosnę Irlandia. Czasem słońce, czasem deszcz Chorwacja. Wszystko, co najpiękniejsze w Dalmacji Grecja. Skopelos, wyspa jak z filmu Austria.Innsbruck, miejskie życie pośród gór Sardynia. Sekrety włoskiej wyspy Dolomity. Góry, wino i inne przyjemności Wyprawy no limits Rzym w blasku fleszy Travelery Zagłosuj na podróż roku i wygraj atrakcyjne nagrody! Miasto w 48 godz. Waszyngton – gdzie jada Barack Obama? Podróż życia Japonia: niesamowita planeta Tokio Polska jest najfajniejsza 7 nowych cudów Polski: Chełmno Adventure Warto spróbować: Zacznij biegać na wiosnę Test Travelera: Wszystko o lornetkach Adventure: Bambusowym rowerem przez Iran Raport specjalny: Izydor Borowski podbija świat Przerwa techniczna Swoją drogą Igor Zalewski o podróżach z rodziną i solo Akademia foto Najlepsze zdjęcia czytelników W 24 godz. Madryt
Pracownicy Tirol Werbung od dawna z wielką niecierpliwością czekali na narciarskie szaleństwo. Kilka dni temu kilkoro z nich spakowało wreszcie sprzęt i wybrało się na tyrolskie stoki. Oto relacje naszych kolegów z dnia spędzonego na nartach i snowboardzie.
W St. Anton am Arlberg, kolebce narciarstwa alpejskiego, we wszystkich stacjach panują pierwszorzędne warunki śniegowe. W zeszły piątek, czyli 18.12.2009, rozpoczęła sezon kolejka Rendlbahn, dzięki czemu szusowanie w St. Anton am Arlberg zyskało na atrakcyjności. Dolna stacja tejże kolejki leży w samym centrum St. Anton, a kilka kroków dalej kursują kolejki Galzigbahn i Gampenbahn. W pobliżu znajdują się także: informacja turystyczna i szkoły narciarskie. Grubość pokrywy śnieżnej w ośrodku wynosi aktualnie 130 cm, a co za tym idzie warunki do śnieżnych uciech są fantastyczne. W weekend na Arlberg wybrała się Nici. Jej pełen zachwytu komentarz: „Po prostu marzenie...” potwierdziła Katleen, która również tam szusowała. Więcej informacji na www.stantonamarlberg.com Julia pojechała na snowboard do Zillertal. „Na wszystkich tutejszych stokach panują idealne warunki narciarskie. Cały teren pokryty jest naturalnym śniegiem i można jeździć na desce ile dusza zapragnie. Na Ahorn powstaje właśnie White Lounge, sylwetki igloo są już wyraźnie rozpoznawalne. Najwspanialej było na Penken, gdzie trasy pokrywa sypki śnieg, jeszcze nie wymrożony (ani trochę!). Gdzieniegdzie natknąć się można nawet na świeżo spadły puch. W takich warunkach jazda na snowboardzie to czysta frajda!" Więcej informacji na www.zillertal.at Eckard odwiedził Alpbach, gdzie spędził udany dzień na nartach. „Zdecydowana większość stoków pokryta jest wystarczającą ilością naturalnego śniegu, co jest pierwszorzędną podstawą świetnej zabawy na dwóch deskach. W weekend otwarty został zjazd do Inneralpbach – tutaj leży sztuczny śnieg, który późnym popołudniem jest już trochę zjeżdżony. Pomimo to warunki narciarskie są dobre, a miejscami bardzo dobre. Mogę ten teren z czystym sercem polecić.” Więcej informacji na www.alpbachtal.at Esther wybrała się w sobotę do Obergurgl/Hochgurgl, gdzie zastała fantastyczne warunki do uprawiania narciarstwa trasowego i pozatrasowego. „Stoki pokrywa tu wyłącznie naturalny śnieg, i to w takich ilościach, że zjechać można do samej doliny. Armatki śnieżne nie pracują, gdyż naturalnego śniegu jest pod dostatkiem. Jest on sypki, warunki narciarskie są więc wymarzone. W niedzielę Esther jeździła w Sölden. Wrażenia odniosła podobne – super warunki narciarskie! Również tutaj możliwy jest zjazd do samej doliny, zarówno na wyznaczonych trasach, jak i poza nimi. Działają armatki śnieżne, więc białego puchu nie zabraknie." Więcej informacji na www.obergurgl.com www.soelden.com
Białe szaleństwo, czyli słowacka narciarska eskapada
Białe, ośnieżone trasy narciarskie, mróz szczypiący w policzki, cudowne zimowe słońce to idealne warunki dla amatorów sportów zimowych. Dodając do tego możliwości uprawiania snowtubingu i snowraftingu, czyli najbardziej nietypowych sportów zimowych, otrzymamy wymarzony wypoczynek dla każdego aktywnego turysty.
A gdy jeszcze mamy dodatkowo możliwość spróbowania regionalnych potraw i odwiedzenia miejsc, gdzie nawet ci najmłodsi nie będą się nudzić – można mówić o wyjeździe idealnym. Ale gdzie znaleźć tyle atrakcji i jak odnaleźć takie miejsce? Wydawać by się mogło, że będzie to odległa górska miejscowość, dalekie zimowe miasteczko. Jednak nie! To sąsiadująca z nami Słowacja. Białe szaleństwo czas zacząć! Jeden z najbardziej atrakcyjnych ośrodków narciarskich Słowacji nie jest wcale odległym dla polskich turystów. Jasna, bo o niej mowa to trzygwiazdkowy pensjonat położony w Tatrach Niżnych. Jego główną zaletą jest umiejscowienie, na północnych stokach Chopoka. Długi, szeroki grzbiet opadający spod szczytu przekraczającego 2 tys. m n.p.m., brak formacji skalnych i dodatkowo, wspominana już, północna ekspozycja daje znakomite możliwości rozwoju narciarstwa przy względnie stałej i pewnej pokrywie śniegowej. 24 km tras zjazdowych, oświetlone stoki narciarskie i takie atrakcje jak: koncerty oraz animacje świetlne prezentowane na stokach to tylko niektóre z zalet Jasnej. Tatry Niżne to pasmo górskie rozciągające się między malowniczymi dolinami. Jest ono jednocześnie drugim największym pasmem na terenie Słowacji. Z tego właśnie powodu jest to naturalna stolica zimowych atrakcji dla narciarzy z całej Europy. W Tatrach Niżnych nie brakuje wyciągów krzesełkowych oraz kolejek linowych. Każdy turysta, który zawita do Jasnej znajdzie coś dla siebie, a zróżnicowanie tras narciarskich pod względem trudności pozwoli na dobranie odpowiedniej do swoich umiejętności trasy! Dla zapalonych narciarzy przygotowano kilka sztucznie naśnieżanych stoków, dzięki czemu zimowe szaleństwo jest możliwe bez względu na panującą aurę. Szusować na stokach można do późnego popołudnia, a umożliwia to sztuczne oświetlenie tras zjazdowych. Aby odpowiedzieć na oczekiwania także tych najbardziej wymagających turystów, na Jasnej znalazło się kilka długich - liczących prawie 3 km tras zjazdowych oraz stok slalomowy. Jednak największą atrakcją zdają się być wydzielone w Parku Narodowym strefy do freeride'u. Ale nie tylko narciarze mogą zawitać do ośrodka w Jasnej, również dla snowboardzistów znajdzie się wiele atrakcji, a wśród nich fun parki. To właśnie tam amatorzy „desek” mają możliwość szlifowania swoich umiejętności. Zima dostarcza turystom wielu możliwości, nie tylko narciarze i snowboardziści mogą czerpać z niej pełnymi garściami. Dla śmiałków organizowane są wycieczki z zastosowaniem rakiet śnieżnych, wspinaczka po lodowcach z przewodnikiem oraz zwiedzanie zimowych, słowackich jaskiń. Coś dla duszy, coś dla ciała Po wyczerpującym całodniowym szusowaniu, oraz przy jego okazji, po podziwianiu urokliwych słowackich widoków, nastaje czas na relaks. Słowacja kusi turystów przede wszystkim swoją tradycyjną kuchnią, a w niej niepowtarzalnymi bryndzovémi haluškami, czyli drobnymi kluseczkami z ciasta ziemniaczano- mącznego podawanymi z bryndzą i okraszonymi smalcem ze skwarkami oraz śmietaną. A na rozgrzanie słowaccy kucharze proponują gulasz, paprykową zupę rybną, a to wszystko doprawione ostrą papryką i aromatycznym czosnkiem. Po kulinarnej uczcie, można się zrelaksować w nieopodal położonym miasteczku Liptovský Mikuláš, a dokładniej mówiąc w aquaparku Tatralandia. Ten największy całoroczny park wodny ukoi wszystkie obolałe mięśnie, a baseny termalne pozwolą na niezapomniane chwile relaksu. Oczywiście nie zapomniano o atrakcjach dla najmłodszych. Oprócz wyciągów specjalnie dla nich dostosowanych, rodzice mogą zapisać pociechy do szkółki narciarskiej, gdzie te pod okiem instruktorów będą doskonalić swoje umiejętności. Szczególnie ważnym uwagi jest fakt iż nauka narciarstwa odbywa się na terenie specjalnie zaplanowanego fun parku, gdzie bez problemowo można połączyć naukę z przyjemnością. - Ośrodek Jansa to idealne miejsce na spędzenie weekendowej zimowej przerwy. Wiele ciekawych miejsc, wyciągi narciarskie, słowackie restauracje i koliby to lokalne atrakcje, które możemy znaleźć m.in. z pomocą internetowych przewodników, takich jak TurIT.pl. Jest to jedna z tych lokalizacji, które szczególnie gorąco polecamy, ponieważ również zespół naszego wydawnictwa regularnie odwiedza te okolice. Mamy nadzieję, że nasza rekomendacja i informacje dodatkowe umieszczone na portalu, przekonają polskich turystów do odwiedzenia tego pięknego zakątka - tak o urokach Jasnej mówi Piotr Zielonacki z portalu www.TueIT.pl promującego wypoczynek w Polsce, Czechach i na Słowacji.
Może by tak zamienić rower na narty i szusować na Deskach nawet w środku lata...
Holendrzy są stałymi bywalcami alpejskich kurortów. Aby nie jeździć za granicę, stworzyli ośrodki narciarskie u siebie. Holenderskie hale ze stokami pokrytymi sztucznym śniegiem należą do największych na świecie. Jedna z nich znajduje się w miasteczku Zoetermeer (wschodnia Holandia), druga w Landgraaf (na południu). SNOWWORLD Zoetermeer, niewielkie miasteczko niedaleko Hagi, jest oblegane przez narciarzy przez cały rok. W sierpniu termometry na zewnątrz wskazują ponad 30ºC, w środku hali jest –8ºC. Cieszę się, bo widzę wielu maniaków nart. Dżinsy na śniegu jakoś ujdą, ale bez rękawiczek będzie ciężko. Z zewnątrz hala wydawała się niewielka, ale w środku... całkiem sporo miejsca. Obiekt podzielony na trzy części ma trzy stoki obsługiwane przez 8 wyciągów. Najdłuższy (210 m długości) jest uznawany za najtrudniejszy, mimo że ma tylko 20 procent nachylenia. Do nauki czy spokojnych szusów nadaje się idealnie. Z kolei trasa środkowa jest zarezerwowana dla miłośników akrobacji – zrobiono przy niej snowpark z rynną, tzw. halfpipem, poręczami i rozmaitymi skoczniami. Stok, czyli wzniesioną na palach platformę, zaśnieżają armatki, natomiast dziełem wiatraków jest gładka jak stół nawierzchnia. Jadąc wyciągiem, podziwiam panoramy alpejskich lodowców. Austriacki ośrodek Sölden (partner holenderskiego SnowWorldu) zadbał o plakaty sprawiające wrażenie, że znaleźliśmy się w otoczeniu trzytysięczników. Holendrzy słyną z zamiłowania do zabawy, tak więc w SnowWorldzie nie mogło zabraknąć miejsca do imprez. W lokalu „Après-ski Café SnowFriends” najbardziej rozrywkowo jest między 21.00 a 23.00 Piwo sprzedaje się na… metry (rządek szklanic takiej długości kosztuje tylko 17,5 euro). Na rozgrzewkę zamawiam grzane wino. Przy okazji wypytuję holenderskich narciarzy, jak jest na „konkurencyjnym” stoku w Landgraaf. Twierdzą, że podobnie, choć tamten ośrodek jest większy i dysponuje sześcioosobowymi krzesełkami, podczas gdy tu mamy same „talerzyki”. W Zoetermeer jednocześnie może jeździć 650 osób, w Landgraaf – nawet 1 000. Tam też do wyboru są 3 stoki, najdłuższy liczy 520 m. Zawsze jest jednak coś za coś. W drugim SnowWorldzie naturalny łagodny stok wbudowano w halę, a ja wolę trasy bardziej strome. Gdzie lepiej? Zdania są podzielone. Wszystko zależy od upodobań narciarzy. ■ Dojazd: do Snowworldu w Zoetermeer autostradą A12 (zjazd nr 6). Hala w Landgraaf znajduje się ok. 10 km od Aachen i ok. 25 km od Maastricht. ■ Skipassy: na 1 godz. – 19,5 euro (ulgowy: 16,5), na 4 godz. – 35 euro (ulgowy: 29,5), na 8 godz. – 37,5 euro (ulgowy 32,5). Skipass ulgowy przysługuje dzieciom od 4. do 12. roku życia oraz seniorom. Ceny są jednakowe w obu SnowWorldach. ■ Wypożyczenie sprzętu: narty lub snowboard – 6,5 euro (od 1 do 2 godz.); buty 3,5 euro (od 1 do 2 godz.), kask – 2,50 euro. Wypożyczenie kombinezonu kosztuje 10 euro. ■ Czynne: codziennie; od 1 października do 31 marca w godz. 9.00–24.00, od 1 kwietnia do końca września w godz. 9.00–23.00. ■ Noclegi: ośrodek w Zoetermeer nie ma własnej bazy hotelowej. Można zamieszkać w pobliskiej Hadze. W Landgraaf do dyspozycji narciarzy jest Sporthotel. Nocleg w pokoju dwuosobowym kosztuje ok. 100 euro. www.snowworld.com PRZYGOTUJ SIĘ DO SEZONU NARCIARSKIEGO Bartłomiej Macek - mgr wychowania fizycznego AWF-u w Warszawie. Instruktor snowboardu PZSnow i MEN, pasjonat narciarstwa. Na co dzień pracuje jako trener personalny w klubie Holmes Place Energy w Warszawie. Jeżeli ktoś uważa, że jest w stanie się przygotować do wyjazdu na „deski” w tydzień, jest w błędzie! Narciarstwo i snowboard należą do dyscyplin wytrzymałościowych. Powinno nam szczególnie zależeć na kształtowaniu wytrzymałości siłowej naszych mięśni, zwłaszcza nóg. To właśnie dolne partie ciała przenoszą największe obciążenia podczas jazdy na stoku. Trening musi zawierać ćwiczenia angażujące do pracy mięśnie czworogłowe uda, dwugłowe uda, trójgłowe uda oraz mięśnie pośladkowe. Nie można też zapomnieć o rękach, brzuchu i dolnej partii pleców. To właśnie głębokie mięśnie brzucha i przykręgosłupowe, kiedy są silne, przeciwdziałają bólom pleców w odcinku lędźwiowym i zapewniają wyprostowaną sylwetkę. Najlepszym miejscem do treningu przed sezonem będzie fitness club. Instruktor pomoże nam dobrać ćwiczenia. Trening powinien być jak najwierniejszym odzwierciedleniem jazdy na stoku, dlatego należy postawić na ćwiczenia dynamiczne, wielostawowe. Doskonałą propozycją jest także trening na maszynie wibracyjnej Power Plate. Pozwala ona uzyskać dobre rezultaty w stosunkowo krótkim czasie. Trening na Power Plate charakteryzuje się dużą intensywnością. Ćwiczymy całe ciało, a dodatkowo możemy się skupić na wzmacnianiu mięśni głębokich. Przed rozpoczęciem jazdy: 1. Ciało wyprostowane, stopy ustawione nieco szerzej niż biodra, wykonujemy krążenia ramion 10 x w przód, 10 x w tył. 2. Ciało wyprostowane, ramiona w bok, robimy obszerne skręty tułowia 10 x w prawo, 10 x w lewo. 3. Ciało wyprostowane, ramiona w bok, wykonujemy 10 x krążenia ramion w stawach łokciowych. 4. Wykonujemy krążenia stawów skokowych (10 x lewa noga, 10 x prawa) z jednoczesnym krążeniem nadgarstków – dłonie splecione. 5. Ciało wyprostowanie, ramiona skrzyżowane na barkach, robimy 15 przysiadów. 6. Ciało wyprostowane, stopy ustawione na szerokość bioder, wykonujemy wypad w przód. Kolano nogi wykrocznej uginamy pod kątem prostym (15 x lewa noga, 15 x prawa noga). 7. Ciało wyprostowane, stopy ustawione na szerokość bioder, wykonujemy wypad w bok. 10 x w lewo i 10 x w prawo. 8. Wykonujemy przysiad z dynamicznym wyjściem w górę i podskokiem – jednocześnie podnosimy ramiona do góry. Po takiej sesji możemy chwilę „potruchtać”, delikatnie rozciągnąć mięśnie i ruszać na stok. Ćwiczenia w fitness clubie Przysiad ze sztangą na barkach – stopy ustawione nieco szerzej niż szerokość bioder, plecy wyprostowane, sztanga oparta na barkach. Wykonujemy przysiad do kąta 90 stopni między udem a podudziem (ugięcia w stawach biodrowych, kolanowych i skokowych), plecy proste (3 serie po 12–15 powtórzeń, odpoczynek ok. 1 min). Wypad w przód z hantlami lub ze sztangą opartą na barkach – stopy ustawione na szerokość bioder, plecy wyprostowane, hantle trzymamy w dłoniach, ramiona wyprostowane. Wykonujemy naprzemienne wypady w przód, kolano nogi wykrocznej uginamy pod kątem prostym (3–4 serie po 15–20 powtórzeń na nogę, odpoczynek ok. 1. min). Ćwiczenia mięśni brzucha 1. Leżymy na plecach na piłce (tzw. Swiss Ball), nogi ugięte w kolanach, stopy oparte o ziemię, dłonie splecione za głową, robimy „brzuszki” (3–4 serie, 30–40 powtórzeń). 2. Leżymy na plecach na macie, nogi ugięte w stawach biodrowych i kolanowych pod kątem prostym, ramiona wzdłuż tułowia. Wykonujemy „przenoszenie” kolan do klatki piersiowej (3 serie po 20–30 powtórzeń). 3. Leżymy na plecach, ramiona splecione za głową, nogi ugięte w kolanach. Robimy „skośne” brzuszki – prawy łokieć sięga do lewego kolana 25 x, następnie lewy łokieć do prawego kolana 25 x (po 3 serie). Ćwiczenia mięśni w obrębie kończyny górnej 1. Wyciskanie sztangi, leżąc na ławce poziomej lub wyciskanie na maszynie (3 serie po 12–15 powtórzeń, odpoczynek ok. 1 min), 2. Ściąganie drążka z linką wyciągu górnego do klatki piersiowej na siedząco (3 serie po 12–15 powtórzeń), 3. Wyprost tułowia na „ławce rzymskiej” (2–3 serie po 20 powtórzeń, z czasem możemy użyć dodatkowego obciążenia), 4. Wznosy bokiem z hantlami (3 serie po 15 powtórzeń), 5. Uginanie ramion ze sztangą na stojąco (3 serie po 12–15 powtórzeń), 6. Wyprosty ramion z linką wyciągu górnego (3 serie po 15 powtórzeń).
Andy to najdłuższy łańcuch górski na świecie. Idealny dla znudzonych Alpami gości z europy.
EL COLORADO – CHILE Jakiś czas temu uparłam się, aby pojeździć na nartach na południe od równika. Pierwsze podejście zrobiłam w Boliwii – w pobliżu La Paz znajduje się najwyżej na świecie zlokalizowany wyciąg. Wprawdzie niewielki, ale sama wysokość – 5 200 m n.p.m. – robi wrażenie. Niestety, z okazji karnawału wyciąg nie działał. Nie mogłam czekać, aż obsługa przestanie balować – w ramach swojej podróży przemieszczałam się coraz bardziej na południe kontynentu. Gdy dotarłam do Chile, był czerwiec – początek tamtejszej zimy. Gazety obwieszczały początek sezonu narciarskiego, grzechem byłoby więc nie skorzystać z okazji. Rzut oka na mapę… Ponieważ ograniczeniem są dla mnie czas i fundu-sze, wybieram ośrodek najbliższy stolicy. Zaledwie 35 km od Santiago znajduje się El Colorado, mające po sąsiedzku stacje Farellones i La Parvę, a po kolejnych 30 km – Valle Nevado. Zabieram się z grupą chiliskich studentów. W Santiago jest przyjemnie ciepło, ale jadąc krętą górską drogą, dość szybko nabieramy wysokości. W pewnym momencie na przydrożnych kaktusach pojawiają się czapy śniegu, potem szosa zaczyna przypominać śnieżny wąwóz, w końcu przychodzi moment, kiedy kierowca musi założyć na koła łańcuchy. Parkujemy na 2 430 m n.p.m. – jest tu kilka hoteli, restauracja, stąd też startują krzesełka, którymi dostaniemy się na 3 333 m n.p.m. W sumie na ten sam karnet można jeździć i w El Colorado, i w przeznaczonym raczej dla początkujących Farellones – w obu tych miejscach do dyspozycji narciarzy jest 19 wyciągów. Nartostrady noszą nazwy miejscowych zwierząt i ptaków. Jest więc puma, zorro (jak po hiszpańsku nazywa się lisa), kondor. Największym atutem tego miejsca są jednak widoki. Tutejsze góry przypominają nieco Alpy, tyle że tam nie ma kondorów. Skojarzenie z Alpami budzi również „europeizacja” ośrodków. Najlepiej widać to w opartym na francuskich wzorcach Valle Nevado, gdzie dla zapewnienia wysokiego standardu obsługę i kucharzy ściągnięto ze Starego Kontynentu. PORTILLO To najsłynniejszy, najstarszy w całych Andach (narciarze pojawili się tu w latach 30. XX w.) i niewątpliwie lekko snobistyczny region narciarski w Chile. Leży nieco dalej od Santiago – ok. 170 km na północ – ale warto go odwiedzić choćby ze względu na sąsiedztwo Aconcaguy, najwyższej góry obu Ameryk (6 960 m). Stoki narciarskie Portillo leżą na wysokościach 2 860–3 348 m n.p.m. Obsługuje je 14 wyciągów, w tym 5 krzesełkowych oraz jeden zwany z francuska Va et Vent, będący pięcioosobowym orczykiem! Dominują trasy czerwone (średnio trudne), ale nie brak też czarnych, wśród których szczególną sławę zdobyła nartostrada nazwana „Kondorem”. Jeśli stać nas na wydatek 295 dolarów od osoby, można w ramach tzw. heli-ski polecieć w góry helikopterem, by później, pod opieką przewodnika zjeżdżać po zupełnie dziewiczych stokach. No to w drogę - Chile ■ Waluta – peso chilijskie (CLP), 1 zł = ok. 215 CLP. Turystom ceny często są jednak podawane także w dolarach. ■ Czerwiec–sierpień, czyli w czasie lata na naszej, północnej półkuli. ■ Na pobyt do 90 dni nie jest potrzebna. ■ Przelot z Warszawy do Santiago liniami Swiss z przesiadką w Zurychu kosztuje ok. 4 000 zł (w obie strony). ■ Rejsowym autobusem nie dojedziemy ani do Portillo ani do El Colorado, kierunki te są obsługiwane przez prywatne firmy – chętnych zabierają mikrobusy. ■ Taksówka – np. za przejazd z lotniska w Santiago do Portillo mikrobusem zabierającym do 5 osób zapłacimy 180 USD (cena za całego busa). ■ Jednodniowy skipass w El Colorado kosztuje 21–28 USD (niższa cena dotyczy poniedziałków i czwartków). Na zniżki mogą liczyć dzieci w wieku 5–12 lat oraz emeryci po 65. roku życia. ■ W wypożyczalniach w Portillo za komplet sprzętu zapłacimy 37 USD za dzień, na 7 dni – 232 USD. Za kask pobierana jest dodatkowa opłata 10 USD/dzień. ■ Godzina jazdy z instruktorem w ra-mach prywatnej lekcji to wydatek 74 USD. W El Colorado ceny są niższe. ■ Większość narciarzy korzysta ze sprzedawanych przez miejscowe biura podróży lub Internet pakietów obejmujących: zakwaterowanie, noclegi, pełne wyżywienie, transfery, wstęp na basen (jeśli jest). Ceny są wysokie, ale można trafić na promocje. ■ W El Colorado można przenocować przy wyciągach za ok. 50 USD. www.elcolorado.cl www.skiportillo.com www.chileanski.com www.skitotal.com