National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2024-08-26T14:01:03.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Adrenalina, sport i góry. Wspinaczka lodowa nie tylko dla zaawansowanych
items: Lodowce się rozpuszczają wskutek globalnego ocieplenia. Topniejące górskie szczyty mogą zabić tysiące osób. Co na to nauka?
items: 04/2017
items: Mrożone węże Gór Białych
items: Krzysztof Starnawski

Adrenalina, sport i góry. Wspinaczka lodowa nie tylko dla zaawansowanych
type: item
date: 2023-02-04T16:01:15.000Z
creator: Magdalena Bryś
subject: Adventure
subject: Porady
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: góry
subject: Sport
subject: sporty ekstremalne
subject: wspinaczka lodowa
subject: zima
description: Wspinaczka lodowa staje się coraz bardziej popularna. Czy każdy może spróbować sił i przeżyć ekstremalną przygodę na lodowych ścianach? Najważniejsze jest też bezpieczeństwo, dlatego warto wiedzieć, jak zacząć uprawiać ten sport.
encoded: W tym artykule: Co to jest wspinaczka lodowa? Wspinaczka lodowa – od czego zacząć? Jakie raki do wspinaczki lodowej? Jakie ubranie do wspinaczki lodowej? Gdzie w Polsce uprawiać wspinaczkę lodową? Gdzie w Europie uprawiać wspinaczkę lodową? Co to jest wspinaczka lodowa? Wspinaczka lodowa, nazywana inaczej ice climbing, obejmuje różne formy pokonywania lodowców czy zamarzniętych wodospadów. Wspinanie po lodospadach wymaga sporego doświadczenia, odpowiedniej techniki, ale również rozwagi. Z pewnością ten sport jest ciekawym doświadczeniem, ponieważ wspina się pod czymś bardzo ulotnym, jak zamarznięta woda, przybierająca różne formy. Istnieje wiele odmian wspinaczki zimowej, a do najbardziej popularnych należą: wspinaczka lodowa, wspinaczka mikstowa, drytooling. Wspinaczka lodowa polega na pokonywaniu pionowego lodu przy użyciu czekana i raków. Ściany składają się z lodu, sklejki (umożliwia m.in. wbicie raków) i chwytów, które są bardzo podobne do tych ze ścianek wspinaczkowych. Wspinaczka mikstowa polega na pokonywaniu odcinków skalnych i lodowych na jednej drodze wspinaczkowej. Natomiast drytooling to wspinaczka z wykorzystaniem sprzętu typowego dla wspinaczki lodowej, ale na nieoblodzonych drogach skalnych. Uprawiana często jest w terenie, który często można by pokonać klasyczne, czyli w pomocą samych dłoni. O czym warto pamiętać? Przede wszystkim o odpowiednim wyposażeniu i etapowym zdobywaniu doświadczenia, jeśli jest się początkującym wspinaczem. Wspinaczka lodowa – od czego zacząć? Na pierwsze wejścia warto wybrać się z doświadczoną osobą. Może to być instruktor wspinaczki górskiej, przewodnik górski lub znajomy wspinacz. Po pierwsze, trzeba zadbać o bezpieczeństwo. Należy się upewnić, czy dana osoba ma odpowiednie doświadczenie, a w przypadku instruktorów i przewodników – kwalifikacje. Polka pierwszą kobietą na świecie, która przeszła góry Europy podczas jednej wyprawy Anna Liszewska pokonała w sumie 6300 km. Od marca do grudnia 2022 roku przeszła przez 16 kraj…

wspinaczka-lodowa-12bd521.jpg
width: 2120
height: 1414

Lodowce się rozpuszczają wskutek globalnego ocieplenia. Topniejące górskie szczyty mogą zabić tysiące osób. Co na to nauka?
type: item
date: 2022-12-11T10:08:06.000Z
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: góry
subject: lodowce
subject: natura
subject: topnienie lodowców
subject: Travel
subject: wspinaczka górska
subject: wspinaczka lodowa
description: W Alpach naukowcy starają się wprowadzić systemy ostrzegające ludzi i informujące o osuwiskach i powodziach spowodowanymi rozpadaniem się lodowców przez zmiany klimatyczne.
encoded: W tym artykule: Nadciągająca katastrofa Niewidzialne zagrożenie Na najbardziej śmiercionośnej górze Europy Nawet najbardziej doświadczeni wspinacze mieli problemy Ludzie ciągle są nieświadomi Na majestatycznej Marmoladzie, królowej włoskich Dolomitów, pierwsza niedziela lipca była pięknym dniem dla turystów. Niebo prawie bezchmurne i ciepłe 27 stopni Celsjusza. Wtedy z lodowca, największego w paśmie górskim, oderwał się odcinek wielkości dwóch boisk piłkarskich. Lód i gruz pędził z siłą zapadającego się wieżowca. Jedenaście osób, w tym dwóch doświadczonych przewodników górskich, już nie wróciło do domów. – Widziałem zdjęcia tego, jak to wyglądało przed upadkiem i zabrałbym tam tego dnia własnego syna – mówi Alberto Silvestri, włoski przewodnik. Dla alpinistów i mieszkańców tragedia była przerażającym przypomnieniem tego, jak bardzo piękno gór maskuje związane z nimi ryzyko. Pasma górskie obejmują jedną czwartą całej Ziemi. Miliony ludzi, którzy nazywają je domem, zawsze żyły z poczuciem zagrożenia. Teraz to zagrożenie jest większe przez zmiany klimatyczne. Temperatura rejonów górskich wzrosła o 50% szybciej niż temperatura na świecie. Przez to podczas zdobywania szczytów Himalajów alpiniści porzucają teraz kombinezony ekspedycyjne na rzecz lżejszych kurtek. Takie kurtki jednak nie posiadają odpowiedniego zabezpieczenia, co dla alpinistów stanowi niebezpieczeństwo. Naukowcy obliczający ryzyko klęsk żywiołowych w górach, tacy jak Perry Bartlet z Federalnego Instytutu Badań nad Lasami, Śniegiem i Krajobrazem w Szwajcarii, musieli zaktualizować swoje modele. – Skala tego, co obliczamy, zmieniła się całkowicie. Wydarzenia są znacznie większe – mówi badacz. Na początku października kolejny lodowiec zawalił się w Patagonii, a w Kirgistanie w lipcu. Gdy wieczna zmarzlina się rozmraża, skała i gleba, przyzwyczajone kiedyś do temperatur poniżej zera, osuwają się. Wędrowcy na wysokości i mieszkańcy u podnóża zmagają się z istotnym pytaniem: Jak mogą nadal być bezpieczni, kiedy…

masyw-mont-blanc-64140c7.jpg
width: 3000
height: 2000

04/2017
type: item
date: 2017-05-02T09:22:00.000Z
creator: redakcja
subject: Magazyn
subject: National Geographic
subject: krzysztof starnawski
subject: nurkowanie
subject: pływanie
subject: ratownictwo
subject: taternik
subject: topr
subject: wspinaczka lodowa
description: Natura człowieka „Nic nie szkodzi, jeśli teraz nawet umrzemy z głodu, najważniejsze, że jesteśmy bezpieczni. To najlepsza chwila mojego życia” – wyznała jedna z bohaterek reportażu Życie po ISIS (str. 66), gdy udało jej się wraz z mężem i dziećmi uciec z zajętego przez siły Państwa Islamskiego Mosulu, gdzie przeżyli piekło. Te słowa przypomniały mi pewną historię z przeszłości. Byłam wtedy dzieckiem, to był piękny beztroski dzień, cieszyliśmy się słońcem w zaśnieżonym ogrodzie przed domem. I nagle zobaczyłam łzy w oczach mojej babci. Podbiegłam do niej i zapytałam, dlaczego płacze – babcia płakała rzadko. To, co wówczas powiedziała, mocno mną wstrząsnęło: – Przeżyłam dwie wojny światowe i kolejnej nie przeżyję, nie dam rady. To była jej reakcja na stan wojenny ogłoszony w niedzielę 13 grudnia 1981 r. Dla kobiety, która doświadczyła tego, co moja babcia, co wszyscy wówczas, był to jeden z najtragiczniejszych dni w życiu. Po latach odbudowywania wiary w przyszłość, w to że ludzkość wyciągnęła wnioski, jej świat po raz kolejny miał się zawalić. Szczęśliwie tak się nie stało. Moje dzieciństwo przesiąknięte było historiami dziadków. O strachu, głodzie, śmierci i rozpaczy. Wiedziałam, że wojna jest największym złem, że niszczy ludzi psychicznie, odbiera im dobytek, godność, nadzieję, życie. A jednak wiek XXI nie jest wolny od wojen, konfliktów i nienawiści. Można wręcz odnieść wrażenie, że ludzkość znów zmierza w tę stronę. Oby historia ISIS przyniosła opamiętanie. Ale przed naszym gatunkiem stoją kolejne trudne wyzwania – właśnie dokonuje się rewolucja w możliwościach manipulowania DNA. Naukowcy odkryli sposób, jak je modyfikować, aby osobniki potomne automatycznie dziedziczyły pożądane cechy rodziców. Dzięki temu będzie można wyeliminować ciężkie genetyczne choroby albo tak zmodyfikować geny np. komarów, by nie przenosiły wirusów malarii czy zika. Choć może się to okazać jednym z największych przełomów w medycynie, ta metoda budzi też uzasadnione obawy. Teraz to nasza w…
encoded: 34 - Rewolucja DNA Władzę nad światem natury, dzięki metodzie szybkiego wprowadzania zaprojektowanych zmian w genomie do całej populacji gatunku, mamy na wyciągnięcie ręki. Rzecz w tym, że prócz niebywałego postępu w leczeniu chorób może też przynieść skutki, których nawet nie jesteśmy w stanie przewidzieć. Tekst Michael Specter Zdjęcia Greg Girard 56 - Zmiany klimatu Na Ziemi jest już 7 mld ludzi i wszyscy chcą korzystać z dobrodziejstw cywilizacji. Dlatego potrzebujemy ogromnych ilości energii, a jej pozyskiwanie najbardziej zmienia nasz klimat. Wielu ludzi wątpi w realność tego problemu, ale to nie jest żaden naukowy spisek. Czy tego chce, czy nie, ludzkość czeka radykalne przeorganizowanie sposobu życia. 66 - Życie po Isis Państwo Islamskie, które opanowało znaczne obszary pogrążonego w powojennym chaosie Iraku, teraz cofa się pod naporem sił międzynarodowej koalicji. Pozostawia po sobie obrazy szalonej, brutalnej destrukcji, która – co najdziwniejsze – dotyka nie tylko przeciwników ISIS, ale także jego zwolenników. Tekst James Verni Zdjęcia Moises Saman 88 - Łąki dla krwawiących serc Dżelady – jedyne na świecie trawożerne małpy – mają się nieźle na sawannach regionu Menz-Guassa w Etiopii. Jak ten bogaty ekosystem przetrwał w drugim pod względem populacji kraju w Afryce, zaorującym wciąż nowe grunty? Dzięki niezwykłej wielowiekowej umowie społecznej. Tekst Craig Welch Zdjęcia Jeffrey Kerby i Trevor Beck Frost 112 - Modele Chaosu Jak wyglądałyby nasze miasta po kataklizmie, który unicestwiłby ludzkość? Jak natura brałaby je we władanie? Lori Nix i Kathleen Gerber próbują to pokazać w swoich zminiaturyzowanych dioramach będących połączeniem poglądowych makiet i dzieł sztuki. Tekst Jeremy Berlin Zdjęcia Lori Nix i Kathleen Gerber

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/0dc4b6e724ae0a49396b8d9ab5198394ffc20ea1-3fa2976.png
width: 772
height: 772

Mrożone węże Gór Białych
type: item
date: 2012-02-20T13:19:00.000Z
creator: Marcin Jamkowski
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: Sport
subject: sporty zimowe
subject: stany zjednoczone
subject: wspinaczka górska
subject: wspinaczka lodowa
description: Czy jest jakiś pożytek z marznącej mżawki w górach? Owszem! Będzie się po czym wspinać!
encoded: Powierzchnia jeziora trzeszczała przy każdym kroku. Świeży grudniowy lód nie zachęcał do podróży w poprzek zamarzniętego Newfound Lake (pol. „jezioro nowo odnalezione”). – Pospiesz się, bo jak pęknie, to my będziemy odnalezieni. Ale dopiero na wiosnę! – krzyczał Paul, mój amerykański przyjaciel i partner wspinaczkowy. Dźwięczące odgłosy uderzeń naszych butów i kijków trekkingowych o lód oraz dalekie stuki pękającej pokrywy jeziora dopingowały lepiej niż niejeden program motywacyjny w korporacji. – Biegnę, biegnę! Już wrzucam trzeci bieg terenowy! – wydarłem się do niego i mamrocząc pod nosem wszystkie znane mi angielskie przekleństwa, ruszyłem z ciężkim plecakiem z kopyta przez gładką taflę. Błysk lodu w oku Nie wspinałem się zimą 15 lat. Po jednym sezonie w Tatrach oświadczyłem swoim kumplom, że dla mnie wspinanie plus zima równa się Afryka. Zwiedziłem z liną pół afrykańskiego kontynentu i nie żałowałem. Dopiero pobyt w New Hampshire, w północno-wschodniej części USA – i niegasnący entuzjazm Paula dla wspinania zimowego – zdołały zmienić moje nastawienie. – Nigdzie na świecie klimat nie jest tak sprzyjający do wspinania lodowego jak tutaj – zachęcał mnie tygodniami już od wczesnej jesieni. Kiedy zorganizował mi buty, raki i czekany, nie było wyjścia: trzeba było ruszyć na mróz. Dwie godziny samochodem na północ od Cambridge, koło Bostonu, gdzie wtedy mieszkałem, wilgotne ciepłe wiatry wiejące od Florydy wzdłuż Apallachów spotykają się z lodowatymi powiewami nadciągającymi z północnej Kanady. Na dodatek w miejscu zetknięcia się tak skrajnych mas powietrza wyrasta spory masyw górski. Każdej zimy jest tak obficie obsypany śniegiem i oblany lodem, że nazwano go Górami Białymi. Jego ściany, zbocza i okolice pokryte są zamarzniętą skorupą od listopada aż do kwietnia – nic więc dziwnego, że dla wschodniej części USA góry stanu New Hampshire są wymarzonym miejscem do uprawiania wspinaczki lodowej. Samo wspinanie lodowe to nic innego jak wchodzenie w górę po zamarzniętej wo…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/cf9deeef7a62be36b489c506c219a3e00818f0a3-2efc765.jpeg
width: 494
height: 329

Krzysztof Starnawski
type: item
date: 2009-03-22T20:56:51.000Z
creator: Piotr Bernabiuk
subject: Adventure
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: krzysztof starnawski
subject: nurkowanie
subject: pływanie
subject: ratownictwo
subject: taternik
subject: topr
subject: wspinaczka lodowa
description: Rekordy są dla mnie odkrywaniem siebie, poznawaniem granic możliwości ludzkiej fizjologii i psychiki - mówi Krzysztof Starnawski, taternik, narciarz, żeglarz, zaliczany do ścisłej światowej czołówki nurków jaskiniowych.
encoded: Eksperyment na samym sobie Spotkaliśmy się w podtatrzańskim Małem Cichem – dziś, wbrew nazwie, głośnym i tłocznym. Góralska wioseczka przemieniona w wielki parking, gniot pod taśmociągiem porywającym co parę sekund kolejne czwórki narciarzy. Na szczycie też bardzo piknie, auto przy aucie, od południa landszafcik z odległymi Granatami, Krzyżnem i Wołoszynem, ale mało kto spojrzy, tylko kijami mocno i – heja! – w dół. Krzysztof Starnawski – popularnie zwany Starnasiem – zasiada na drewnianej ławie przed dyżurką Tatrzańskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego. Z pozoru odprężony, nieustannie wsłuchuje się w trzeszczący radiotelefon. Zimą ma mniej pracy instruktorskiej, a zatem więcej czasu poświęca ratownictwu. Od ostatniego naszego spotkania parę lat temu Starnaś prawie się nie zmienił. A już z pewnością zachował poczucie humoru. Nie chciałby jednak, jak mówi, występować publicznie jako zjawisko folklorystyczne, ponieważ to, co parę lat temu było wesołe, teraz, gdy dobija czterdziestki, może wydać się śmieszne. Dziś co innego stanowi istotę jego życia, niemniej legenda o rezydencji z basenem i pojeździe stanowiącym w pełni urządzony i wyposażony dom ekstremalisty pozostała i przytaczana jest irytująco konsekwentnie. Otóż zbudował dom w podwarszawskiej Bartoszówce, daleko od miasta, w ciszy i głuszy. Chałupa skromna, ale wystarczająca na potrzeby gospodarza, wyszła całkiem niedrogo. Basen, długi na dwa metry i szeroki na metr, służy jako podręczne laboratorium do eksperymentowania z techniką nurkową. Autko? Owszem, sypialne, mieści pełne wyposażenie ze sprzętem nurkowym, wspinaczkowym, rowerem i kajakiem górskim, i zawsze dociera tam, gdzie trzeba. Przed laty sporo wędrował. Motocyklem, starą jak świat „emzetką” zajechał na Nordkapp, rowerem objechał Skandynawię, Szkocję i Anglię, stamtąd do Francji i przez Alpy wrócił do kraju. W Skandynawii zauroczył go surowy klimat północy, cudowne połączenie wody, skał, zieleni. I ludzie: – Ciągle spotykałem się z życzliwością. D…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/5a329a7cd9fac651121e119a8e2dd190b8156368-6aa98ee.jpeg
width: 640
height: 446