National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2025-10-08T12:51:08.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Nowy wynalazek podbija sieć. Dzięki niemu góry stają się dostępne dla każdego
items: Lynn Hill na 30. Festiwalu Górskim w Lądku Zdroju. Najsłynniejsza wspinaczka świata odwiedziła Polskę
items: 102-latek zdobył najwyższy szczyt Japonii. Pobił rekord i przeszedł do historii
items: Kanczendzonga. Krwawa góra, która zabiera życie co piątego śmiałka
items: Z czego słynie Chamonix? Odkryj alpejski raj we Francji
items: „Wielki Dzwonnik” to najwyższy szczyt Austrii. Mimo statusu łatwej góry, budzi respekt
items: Kto pierwszy zdobył Mount Everest? Nowe odkrycie wstrząsnęło himalaistami
items: Kobieta w świecie sportów ekstremalnych. Podcast „National Geographic Polska"
items: Artur Hajzer odnosił sukcesy w górach i w biznesie. Do dziś nie wiadomo, dlaczego zginął w Himalajach
items: Alpiniści na pomoc badaczom zmian klimatu. Spektakularna ekspedycja w Grenlandii
items: Może i nie są najwyższe na świecie, ale i tak zachwycają! Oto najpiękniejsze góry w Polsce
items: Lodowce się rozpuszczają wskutek globalnego ocieplenia. Topniejące górskie szczyty mogą zabić tysiące osób. Co na to nauka?
items: Elbrus szczyt Europy czy Azji? Kontrowersje wokół najwyższej góry Kaukazu i ciekawostki na jej temat
items: Szwajcarski wspinacz świętował 98. urodziny na ściance. „Wspinaczka to fontanna młodości”
items: Gdzie kończy się himalaizm, a zaczyna turystyka? "O klasie wspinacza świadczy to, że potrafi zawrócić"
items: "Kukuczka był bez szans". Wywiad z Reinholdem Messnerem
items: Brad Gobright, gwiazda wspinaczki free solo, nie żyje
items: Raport specjalny: Aron Ralston. Szukał przygód i ryzyka, żeby poczuć się żywym
items: Zdobyć Tramén-tepuí - opowieść Marka Arcimowicza o wyprawie do La Gran Sabana
items: Ekstremalna wspinaczka. Przygoda w Yosemite [REPORTAŻ]
items: Kjerag: norweska ekstremalna góra dla odważnych
items: Dwóch zdobywców Broad Peak uznano za zaginionych
items: Steve House gościem 10. Krakowskiego Festiwalu Górskiego
items: Mrożone węże Gór Białych
items: Zanim nadejdzie koniec

Nowy wynalazek podbija sieć. Dzięki niemu góry stają się dostępne dla każdego
type: item
date: 2025-10-08T12:50:57.000Z
creator: Sabina Zięba
subject: Nauka
subject: Technologia
subject: biegi górskie
subject: chiny
subject: roboty
subject: wspinaczka górska
subject: wynalazki
description: Dla wielu osób górskie szlaki pozostają nieosiągalne ze względu na wymagające podejścia i fizyczne ograniczenia. Teraz jednak innowacja z Chin może to zmienić. Robotyczne egzoszkielety pozwalają pokonywać strome wzniesienia z lekkością, jakiej dotąd nie dawały żadne tradycyjne rozwiązania.
encoded: Wspinaczka górska od zawsze była synonimem wysiłku, determinacji i fizycznego wyzwania. Strome podejścia, nierówny teren i rozrzedzone powietrze sprawiają, że nawet doświadczeni turyści muszą mierzyć się z granicami własnej wytrzymałości. Teraz jednak technologia wkracza tam, gdzie dotąd liczyła się jedynie siła ludzkich mięśni. W Chinach działają już robotyczne egzoszkielety, które wspierają wspinaczy w pokonywaniu górskich szlaków, odciążając ich ciało i umożliwiając zdobywanie szczytów. Sztuczna inteligencja wspiera wspinaczy Jak podawała agencja prasowa Xinhua, już 29 stycznia (czyli w pierwszy dzień chińskiego Nowego Roku) na słynnej górze Tai (Taishan) w prowincji Shandong zadebiutowało dziesięć egzoszkieletów zasilanych sztuczną inteligencją. W ramach tygodniowego programu pilotażowego ponad 200 turystów miało okazję przetestować urządzenie, płacąc od 60 do 80 juanów (czyli około 8–11 dolarów) za jedno użycie. Projekt na tyle przypadł im do gustu, że wszedł do użytku w różnych miejscach turystycznych w Chinach. Przyrząd to owoc współpracy Taishan Cultural Tourism Group oraz firmy Kenqing Technology z siedzibą w Shenzhen. Lekki egzoszkielet, ważący zaledwie 1,8 kilograma, mocowany jest w okolicy talii i ud użytkownika. Dzięki zastosowaniu zaawansowanych algorytmów sztucznej inteligencji, potrafi rozpoznawać rytm i kierunek ruchu, a następnie dostosowywać poziom wsparcia, by odciążać nogi i wspomagać wspinaczkę. Jak tłumaczą przedstawiciele Kenqing Technology, urządzenie „zapewnia zsynchronizowaną pomoc”, reagując na każdy krok użytkownika w czasie rzeczywistym. Wiadomo, że egzoszkielet zasilany jest dwiema bateriami, które wystarczają na około pięć godzin pracy, czyli niemal tyle, ile zajmuje przeciętnemu turyście wejście na szczyt góry Tai. – Dzięki temu więcej osób będzie mogło wybrać się na pieszą wędrówkę i podziwiać krajobraz bez nadmiernego wysiłku – tłumaczył Wang Houzhe, zastępca sekretarza Komitetu Partii Grupy Turystyki Kulturalnej Taishan, cytowany …

grf-2d948d7.jpg
width: 7254
height: 4952

Lynn Hill na 30. Festiwalu Górskim w Lądku Zdroju. Najsłynniejsza wspinaczka świata odwiedziła Polskę
type: item
date: 2025-09-09T11:00:04.000Z
creator: Jonasz Przybył
subject: Adventure
subject: Ludzie
subject: Traveler
subject: Czas na góry
subject: festiwal górski
subject: góry
subject: wspinaczka
subject: wspinaczka górska
description: Amerykańska wspinaczka Lynn Hill przeszła do historii jako pierwsza osoba, której udało się w sposób klasyczny pokonać sławną drogę „The Nose” na przerażającej skale El Capitan. O swojej historii opowiedziała na jubileuszowej, 30. edycji Festiwalu Górskiego im. Andrzeja Zawady w Lądku Zdroju. Byliśmy tam!
encoded: „To nie tylko jedna z najlepiej wspinających się kobiet na świecie: jest jedynym z największych wspinaczy wszech czasów” – tak o Lynn Hill mówi Jon Krakauer, amerykański alpinista i pisarz. O swojej determinacji i roli kobiet we współczesnej wspinaczce opowiedziała w trakcie zakończonego w minioną niedzielę 30. Festiwalu Górskiego w Lądku-Zdroju. Niewielka wspinaczka na wielkiej skale Wizyta Lynn Hill wzbudziła spore poruszenie na terenie festiwalu – ludzie w mgnieniu oka pozostawili pełne lin, uprzęży i czekanów stoiska i tłumnie zawędrowali do największego z namiotów, który przypominał zjawiskową halę. Miejsca siedzące zapełniły się w kilka minut, a dużo osób musiało słuchać opowieści Lynn na stojąco. Przyciągnęła tłumy nie bez kozery: całe życie goniła niemożliwe i pokazywała, że nie ma barier nie do przejścia, niezależnie od płci. Niewysoka wspinaczka opowiedziała o swojej historii. Jej rodzice – w szczególności ojciec, który był inżynierem NASA – od najmłodszych lat zabierali ją wraz z rodzeństwem na różnorodne wyprawy. Zaczęła wspinać się w wieku 14 lat: wszystko z pasji do przygody. Były to lata 70. XX wieku, więc sport ten – w szczególności w Ameryce – nie był zbyt popularny. Wraz ze znajomymi przez wiele lat wspinała się… z nudów i dla zabawy. Dopiero pierwsza wizyta w Europie uświadomiła ją, że ktoś uprawia wspinaczkę profesjonalnie. – Nie wiedziałam, że ktoś bierze to na poważnie – śmieje się Hill. Pierwszy człowiek, który pokonał Kapitana Chociaż ma na koncie wiele sukcesów, najbardziej inspirująca jest z pewnością jej historia pokonania jednego z najsłynniejszych wyciągów wspinaczkowych na świecie: drogi The Nose w formacji skalnej znanej jako El Capitan. To mekka wszystkich wspinaczy – 900 metrów pionowego, litego granitu i kolebka wspinania w Stanach Zjednoczonych. Sam „Kapitan” mierzy 2307 metrów n.p.m. Jako pierwszy człowiek na świecie dokonała tego w sposób klasyczny. Oznacza to, że używany sprzęt działa tylko w przypadku odpadnięcia od ściany, a w…

Lynn-Hill-34658e8.jpg
width: 1117
height: 1413

102-latek zdobył najwyższy szczyt Japonii. Pobił rekord i przeszedł do historii
type: item
date: 2025-09-09T09:19:34.000Z
creator: Sabina Zięba
subject: Adventure
subject: Traveler
subject: alpinizm
subject: góry
subject: japonia
subject: szczyty
subject: wspinaczka górska
description: Nie poddał się zmęczeniu ani ograniczeniom wieku. Japoński senior przeszedł do historii światowej alpinistyki i udowodnił, że marzenia można spełniać nawet po setce, zdobywając legendarną górę Fudżi.
encoded: Media na całym świecie obiegła wiadomość o niezwykłym wyczynie 102-letniego Kokichiego Akuzawy. Japończyk ustanowił nowy rekord, zostając najstarszym człowiekiem, który zdobył szczyt Fudżi – najwyższej góry Japonii, wpisanej w 2013 roku na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Jego dokonanie trafiło do Księgi Rekordów Guinnessa. 102-latek zdobył Fudżi Jak podano, Kokichi Akuzawa rozpoczął wspinaczkę w towarzystwie swojej 70-letniej córki Motoe, wnuczki, jej męża oraz przyjaciół. Grupa spędziła na szlaku dwie noce, zanim 5 sierpnia podjęła ostateczne podejście na szczyt Fudżi, wznoszący się na 3776 metrów n.p.m. – Naprawdę miałem ochotę się poddać w połowie drogi. Dotarcie na szczyt było trudne, ale przyjaciele mnie wspierali i ostatecznie wszystko poszło dobrze. Udało mi się to osiągnąć dzięki pomocy tak wielu osób – przyznał Akuzawa w rozmowie z Associated Press. Do wyprawy przygotowywał się przez trzy miesiące. Codziennie wstawał o 5:00 rano, by odbywać godzinne marsze, a raz w tygodniu zdobywał jedną górę, najczęściej w prefekturze Nagano, położonej na zachód od rodzinnej Gunmy w środkowej Japonii. – Jestem pod wrażeniem, że tak dobrze mi poszło – wyznał, odpowiadając na pytania przekazywane przez 75-letnią córkę Yukiko, która powtarzała mu je do ucha z powodu problemów ze słuchem. Dodał też, że w jego wieku żadna góra nie jest oczywistością. – Lepiej wspinać się, póki jeszcze można – stwierdził. Co istotne, nie było to pierwsze rekordowe wejście Akuzawy na Fudżi. Już w wieku 96 lat został uznany za najstarszego człowieka, który zdobył najsłynniejszą górę Japonii. W kolejnych latach musiał zmierzyć się z problemami z sercem, półpaścem oraz kontuzją po upadku podczas wspinaczki, a mimo to wrócił na szlak. – Fudżi nie jest trudną górą, ale tym razem była trudniejsza niż sześć lat temu. Trudniejsza niż jakakolwiek inna góra wcześniej. Nigdy nie czułem się tak słaby. Nie odczuwałem bólu, ale wciąż zastanawiałem się, dlaczego jestem taki powolny, dlaczego brakuje mi wy…

zdj-2-be7aba4.jpg
width: 3584
height: 2387

Kanczendzonga. Krwawa góra, która zabiera życie co piątego śmiałka
type: item
date: 2025-03-02T10:30:59.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: góry
subject: himalaizm
subject: himalaje
subject: ośmiotysięczniki
subject: wspinaczka górska
subject: wyprawa w himalaje
subject: zdobywcy ośmiotysięczników
description: Trzecia pod względem wysokości góra Ziemi Kanczendzonga każdego roku zbiera krwawe żniwo wśród wspinaczy. Co piąty – umiera. Wśród nich była najsłynniejsza polska himalaistka, Wanda Rutkiewicz. Dlaczego Kanczendzonga jest tak niebezpieczna?
encoded: Spis treści: Z czego słynie Kanczendzonga? Ilu Polaków zdobyło Kanczendzongę? Co oznacza Kanczendzonga? Ciekawostki na temat góry Kanczendzonga Himalaje od dekad przyciągają śmiałków z całego świata. Są to najwyższe góry świata. Pewnie każdy słyszał o Mount Evereście czy K2. Zdecydowanie mniej znana jest Kanczendzonga (8586 m n.p.m). Ostatnia z gór na podium. Ze względu na swoją budowę i usytuowanie wspinaczka na nią jest bardzo trudna. „Ta góra kipi nienawiścią do każdego, kto ma czelność się na nią wspinać” – napisał Frank Smythe, członek ekspedycji z 1930 roku, której nie udało się wspiąć na ten szczyt. Z czego słynie Kanczendzonga? Kanczendzonga położona jest na pograniczu indyjsko-nepalskim. Słynie z kilku powodów: to trzecia pod względem wysokości góra świata (8586 m n.p.m.), jest wśród 10 najbardziej niebezpiecznych gór świata – pochłonęła życie ponad 60 wspinaczy (zdobyło ją więcej niż 300 osób), znajduje się w masywie przypominającym krzyż, którego ramiona rozciągają się na północ, południe, wschód i zachód, masyw góry jest bardzo odizolowany od cywilizacji, dlatego niewiele osób tutaj przybywa, chociaż trasa trekkingowa uznawana jest za jedną z najbardziej spektakularnych na świecie. Ilu Polaków zdobyło Kanczendzongę? Szczyt ten zdobyło zaledwie kilkoro Polaków. Wśród nich byli to: Krzysztof Wielicki (1986 r.), Jerzy Kukuczka (1986 r.), Piotr Pustelnik (2001 r.), Bożena Będzińska (19 maja 2003 r.), Kinga Baranowska (2009 r.), Dorota Rasińska-Samoćko (2022 r.), Bartek Ziemski (27 maja 2024 r.). Niestety, dwóch polskich himalaistów zmarło w czasie próby zdobycia Kanczendzongi. Wśród nich była Wanda Rutkiewicz w maju 1991 roku i Andrzej Czok w 1986 roku. W 2024 r. Bartek Ziemski nie tylko wszedł na szczyt, ale też z niego zjechał na nartach. Jak wspominał, warunki do szusowania były wyborne, co oznaczało jednocześnie trudne wspinanie. Szczyt ten uznawany jest za ekstremalnie trudny do zdobycia ze względu na jego dużą wysokość, wysokie przewyższenia, nieprzewi…

Kanchenjunga-70caa09.jpg
width: 1000
height: 666

Z czego słynie Chamonix? Odkryj alpejski raj we Francji
type: item
date: 2024-11-24T07:36:20.000Z
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: alpy
subject: atrakcje turystyczne
subject: europa
subject: francja
subject: góry
subject: RPWNG
subject: wspinaczka górska
description: Chamonix to serce francuskich Alp, które zachwyca nie tylko miłośników gór. Niezapomniane loty paralotnią, spektakularne widoki na Mont Blanc oraz wędrówki po topniejących lodowcach sprawiają, że to miejsce jest wyjątkowe o każdej porze roku.
encoded: Spis treści: Paralotniarstwo w Chamonix – lot nad Alpami Kurczące się lodowce – Mer de Glace i des Bossons Mont Blanc – historia zdobycia najwyższego szczytu Europy Aiguille du Midi – widoki z jednej z najwyższych gondoli świata Architektura Chamonix – blichtr i belle époque Atrakcje kulturalne – Muzeum Alpejskie i historia alpinizmu Chamonix — malownicze miasto u stóp Mont Blanc, to prawdziwa perła francuskich Alp. Zyskało sławę dzięki swoim spektakularnym widokom, znikającym lodowcom oraz bogatej historii alpinizmu. Każdego roku przyciąga setki tysięcy turystów, którzy pragną doświadczyć przygód w górach – od paralotniarstwa, przez wędrówki po alpejskich szlakach, aż po wizyty w muzeach i zabytkowych hotelach. Chamonix to miejsce, gdzie przeszłość spotyka się z teraźniejszością, a przyroda dostarcza wrażeń nieporównywalnych z niczym innym. Paralotniarstwo w Chamonix – lot nad Alpami Każdy dzień w Chamonix zaczyna się od spojrzenia w niebo – to ono decyduje, czy warunki będą sprzyjać niezapomnianym lotom paralotnią. Latanie nad doliną Arve i w pobliżu masywu Mont Blanc to popularna atrakcja, ale mimo to, adrenalina potrafi udzielić się każdemu. Kilkadziesiąt osób codziennie podejmuje to wyzwanie. W Chamonix nie musisz opuszczać miasta, by szybko znaleźć się na wysokościach – wyciągi górskie ruszają niemalże z samego centrum. Widoki z góry zapierają dech – błękitno-białe lodowce, majestatyczne szczyty, a w dole malownicza dolina. Nawet lodowiec des Bossons, mimo że topnieje rekordowo szybko, robi ogromne wrażenie. Jeszcze kilka dekad temu można było jeździć na nartach po jego jęzorze, ale teraz lodowiec znika w zastraszającym tempie. Kurczące się lodowce – Mer de Glace i des Bossons Chamonix słynie z lodowców, które niestety stają się coraz bardziej zagrożone przez zmiany klimatyczne. Mer de Glace, największy lodowiec we Francji, co roku traci na swojej masie – w samym 2020 roku zmniejszył się o 70 metrów! Od mieszkańców można usłyszeć, że kiedyś był tak potężny, że…

shutterstock2184916809-5adb7a3.jpg
width: 1000
height: 668

„Wielki Dzwonnik” to najwyższy szczyt Austrii. Mimo statusu łatwej góry, budzi respekt
type: item
date: 2024-10-18T12:28:40.000Z
creator: Paweł Kempa
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: austria
subject: góry
subject: szczyty
subject: wspinaczka górska
description: Najwyższy szczyt Austrii uważany jest za łatwy do zdobycia. Podczas wspinaczki wymaga jednak największego skupienia. Do pokonania jest lodowiec i eksponowane ścieżki. Początkujący wspinacze muszą mieć asystę przewodnika z licencją.
encoded: W tym artykule: Czy Grossglockner jest trudny do zdobycia? Wyprawa na Grossglockner, czyli najwyższy szczyt Austrii Grossglockner – informacje praktyczne Ponoć trzask pękających lodowców dochodzi do wioski Heiligenblut, a potężny huk lawin schodzących ze zboczy odbija się echem w dolinie Ködnitztal niczym dźwięk wielkiego dzwonu. Dodając do tego regularny kształt przypominający dzwon, staje się jasne, dlaczego mieszkańcy Tyrolu Wschodniego nazwali tę górę Grossglockner, czyli Wielki Dzwonnik. Mnie ten alpejski szczyt przypominał jednak ząb rekina z drobnymi kolcami, kiedy wyłonił się zza chmur, odsłaniając swoje poszarpane granie przyprószone śniegiem. Był środek lata. Szedłem przepiękną doliną Ködnitztal i zastanawiałem się, czy góra okaże się łaskawa, czy pokaże zęby. Czy Grossglockner jest trudny do zdobycia? Legenda głosi, że na szczycie tej najwyższej góry Austrii (3798 m n.p.m.) koncentruje się moc, rodzaj naturalnej energii występującej w przyrodzie. Kto stanie na jej wierzchołku, może zaczerpnąć odrobinę z tej siły. Nie trzeba bać się Grossglocknera. Wystarczy mieć przed nim respekt i nie lekceważyć go, jak każdej alpejskiej góry otoczonej lodowcami i strzelistymi skałami. Wielki Dzwonnik mimo swojego rozmiaru i spektakularnego kształtu ma status łatwej góry, choć raczej dla osób obeznanych z technikami wspinaczkowymi. Kierowca podwiózł mnie z Kals do pensjonatu Lucknerhaus na 1918 m (prawie wysokość Kasprowego). Idąc doliną Ködnitztal, mijałem alpejskie łąki, słychać było świst świstaków, a po zboczach przemykały kozice. Niby sielanka, ale w pogodny dzień przez całą drogę do schroniska Stüdlhutte na 2801 m (ok. 4 godz. spokojnego marszu z Lucknerhaus) towarzyszył mi widok na majestatyczny szczyt Wielkiego Dzwonnika omiatany chmurami. W myślach pokonywałem poszarpaną grań prowadzącą na szczyt. Schronisko Stüdlhutte jest bardzo ekologiczne – ma swoją oczyszczalnię ścieków, a dach pokrywają panele słoneczne. To stąd rozpoczyna się wspinaczka granią Stüdlgrad l…

GettyImages-1267469252-e6c9864.jpg
width: 2309
height: 1299

Kto pierwszy zdobył Mount Everest? Nowe odkrycie wstrząsnęło himalaistami
type: item
date: 2024-10-15T10:45:41.000Z
subject: Adventure
subject: Historia
subject: Ludzie
subject: Traveler
subject: alpiniści
subject: alpinizm
subject: góry
subject: himalaizm
subject: mount everest
subject: wspinaczka
subject: wspinaczka górska
subject: wyprawa w himalaje
description: Sto lat temu Sandy Irvine wraz z George’em Mallorym zaginęli podczas wspinaczki na Mount Everest. Odkrycie dokonane właśnie przez zespół National Geographic daje wskazówki w kwestii jednej z największych nierozwiązanych zagadek wczesnej eksploracji najwyższej góry świata.
encoded: Spis treści: Analiza zagadkowego buta pod Everestem Pierwsi ludzie na szczycie świata. Tragiczna historia Irvine’a i Mallory’ego Co się stało w czasie ataku szczytowego Mallory’ego i Sandiego? Kluczem do zagadki zdobycia Everestu jest Sandy. Czy na pewno? Kim był Sandy Irvine? Przebieg wspinaczki Mallory’ego i Irvine’a i ich pośmiertne losy Kiedy go zauważyli, nie mogli się pomylić: but wystawał ze stopionego lodu. Gdy podeszli bliżej, stwierdzili, że popękana skóra była stara i zużyta, a podeszwa ponabijana i ozdobiona stalowymi gwoździami, takimi, jakie stosowano w czasie minionej epoki wspinaczki. Analiza zagadkowego buta pod Everestem We wrześniu, na szerokiej przestrzeni lodowca Central Rongbuk, poniżej północnej ściany Mount Everestu, zespół dokumentalistów National Geographic, w skład którego wchodził fotograf i reżyser Jimmy Chin, wraz z filmowcami i wspinaczami Erichem Roepke i Markiem Fisherem, zbadał but dokładniej. Wewnątrz odkryli stopę, szczątki, które natychmiast rozpoznali jako należące do Andrew Comyn Irvine’a lub Sandy’ego, jak go nazywano, który zniknął 100 lat temu wraz ze słynnym wspinaczem George’em Mallorym. – Podniosłem skarpetę – mówi Chin, opisując ten moment – a tam czerwona etykieta z wyszytym napisem A.C. IRVINE. Chin mówi, że on i jego towarzysze zgodnie rozpoznali znaczenie tego momentu. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/10/Skarpetka-nie-pozostawia-watpliwosci-co-do-jej-wlasciciela-6ccf3a3.png" width="606" height="815" alt="Skarpetka z imieniem Irvine'a została znaleziona wraz z butem i stopą, wyłaniając się z lodu lodowca Central Rongbuk" title="Skarpetka z imieniem Irvine'a została znaleziona wraz z butem i stopą, wyłaniając się z lodu lodowca Central Rongbuk." /> Pierwsi ludzie na szczycie świata. Tragiczna historia Irvine’a i Mallory’ego Irvine i Mallory byli ostatni raz widziani 8 czerwca 1924 roku, gdy próbowali zostać pierwszymi ludźmi, którzy zdobyli najwyższy szczyt świata. Pytanie, czy…

Kto-pierwszy-wszedl-na-Mount-Everest.-To-odkrycie-ukazuje-to-wydarzenie-w-nowym-swietle-c357dd3.png
width: 1200
height: 630

Kobieta w świecie sportów ekstremalnych. Podcast „National Geographic Polska"
type: item
date: 2024-10-11T13:00:07.000Z
subject: Podcasty
subject: góry
subject: himalaizm
subject: kobiety
subject: podcasty
subject: sporty ekstremalne
subject: wspinaczka
subject: wspinaczka górska
description: O swoich ekstremalnych wyprawach i o tym, czy szczyt K2 nie lubi kobiet oraz czy związana jest z nim klątwa – mówi w podcaście National Geographic Polska himalaistka i pisarka, Monika Witkowska.
encoded: Tym razem gościnią podcastu National Geographic Polska jest Monika Witkowska – himalaistka, żeglarka, pisarka, dziennikarka, prelegentka i pilotka grup turystycznych. – Praca musi być u mnie połączona z pasją. Mam taką dewizę, że życie jest krótkie. Trzeba je dobrze wykorzystać – mówi nasza gościni. Balansuje między wspinaczką a żeglarstwem. – Gdybym musiała wybrać jedną z tych pasji, to byłoby to żeglarstwo w ujęciu morsko-oceanicznym, bardzo wyprawowe, często są to rejony polarne – opowiada. Gdy nasza gościni jest w górach, nie jest typowym wspinaczem. Preferuje wysokogórskie trekkingi. W 2024 roku Monika Witkowska wspólnie z Joanną Mostowską udały się zimą na wyprawę na drugi co do wysokości płaskowyż na świecie zlokalizowany w Pakistanie, którego średnia wysokość wynosi 4200 m n.p.m. Jak przebiegła ta ekspedycja? – tego również dowiecie się z naszego podcastu. Himalaistka opowiada też o swoim pożegnaniu z ośmiotysięcznikami, wspinaczce na K2 i poważnym wypadku, którego doświadczyła wspinając się na Broad Peak. – Z nikim się w górach nie ścigam, wchodzę tam swoim tempem. Wchodzę tam, by obserwować widoki i słuchać innych ludzi, by mieć ciekawe opowieści do książki – podkreśla himalaistka. Ostatnio wydała książkę „K2. Ostatnia szansa”. Cała rozmowa do wysłuchania w playerze na górze strony. Odcinki naszych wideopodcastów są również dostępne na kanałach National Geographic Polska na YouTube i na Spotify.

MINIATURAPODCASTWITKOWSKA-75b609e-e1732529995985.jpg
width: 1712
height: 1081

Artur Hajzer odnosił sukcesy w górach i w biznesie. Do dziś nie wiadomo, dlaczego zginął w Himalajach
type: item
date: 2024-06-29T10:52:14.000Z
subject: Adventure
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: artur hajzer
subject: góry
subject: himalaizm
subject: himalaje
subject: polski himalaizm
subject: Travel
subject: wspinaczka górska
subject: wyprawa w himalaje
description: Artur Hajzer jako młodzik świat wspinaczkowy zawojował nie swoją techniką, a umiejętnościami krawieckimi, bezczelnością i determinacją. Góry to było całe jego życie. I to w nich pozostał na zawsze.
encoded: W tym artykule: Artur Hajzer, pseudonim „Słoń” Pierwsze wyprawy Artura Hajzera Duet Hajzer-Kukuczka Artur Hajzer zakłada firmę Alpinus Na ratunek Marciniakowi Powrót w góry i wypadki Polski Himalaizm Zimowy Śmierć Artura Hajzera Artur Hajzer (ur. 28.06.1962 r., zm. 07.07.2013 r.) mieszkał w Mikołowie. Himalaista, zdobywca 6 ośmiotysięczników, przedsiębiorca, mąż i ojciec dwóch synów. Jego pierwsi nauczyciele wspinaczki to Ignacy Walenty Nendza i Janusz Kubica. Najważniejsi partnerzy wspinaczkowi: Rafał Chołda, Jerzy Kukuczka, Krzysztof Wielicki, Rafał Szymczak, Marcin Kaczkan. Zdobył szczyty: Tiricz Mir (7706 m) – 1983 r., pierwsze polskie wejście (z Chołdą), Manaslu (8156 m) – 1986 r., nową drogą (z Kukuczką), Annapurna (8091 m) – 1987 r., pierwsze wejście zimowe (z Kukuczką), Sziszapangma (8027 m) – 1987 r., nową drogą (z Kukuczką), Annapurna Wschodnia (8010 m) – 1988 r., nową drogą (z Kukuczką), Dhaulagiri (8167 m) – 2008 r. (z Szymczakiem), Nanga Parbat (8126 m) – 2010 r. (z Szymczakiem), Makalu (8481 m) – 2011 r. (z Bieleckim). Artur Hajzer, pseudonim „Słoń” Artur Hajzer nie wyglądał na himalaistę, a na pewno nie na kogoś, kto bryluje we wspinaczce sportowej. Dość masywny, nieco przyciężkawy. Na pierwszy rzut oka wydawało się, że przy swoich kolegach, wyżyłowanych „szczupakach”, jest bez szans w skałach. Zresztą to swojej sylwetce zawdzięczał pseudonim „Słoń”, który towarzyszył mu do końca, chętnie używany także przez niepozbawionego autoironii właściciela. "Kukuczka był bez szans". Wywiad z Reinholdem Messnerem Najlepszy himalaista świata, pierwszy człowiek, który stanął na wszystkich ośmiotysięcznikach, farmer, polityk. Dziś muzealnik. Niezależnie od tego, co robi, musi być w tym najlepszy. W n... Był jednak też Ślązakiem o wyjątkowej ambicji, determinacji i sprycie. Te cechy pozwoliły mu szybko zostawić większość znajomych z Harcerskiego Klubu Taternickiego daleko w tyle. Tak jak podczas zawodów wspinaczkowych w Podlesicach w czasach studenckich. Tak długo c…

artur-hajzer-fot-himountain-075b23e.jpg
width: 1272
height: 715

Alpiniści na pomoc badaczom zmian klimatu. Spektakularna ekspedycja w Grenlandii
type: item
date: 2024-02-06T09:03:42.000Z
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: alpiniści
subject: alpinizm
subject: klimat
subject: lodowce
subject: przyroda
subject: topnienie lodowców
subject: Wolny czas
subject: wspinaczka
subject: wspinaczka górska
subject: zmiany klimatyczne
description: Widoki zapierające dech w piersiach. Dziewicze góry, surowa aura i majestatyczne lodowce. A wśród nich ekspedycja badawcza, której pomaga światowej sławy wspinacz. Poznajcie spektakularną ekspedycję do Grenlandii.
encoded: W tym artykule: Odpowiedzi zaklęte w skałach Ekspedycja na szklanym ekranie Naukowe dane uzyskane dzięki ekspedycji Naukowcy nie mają wątpliwości, że do obecnie obserwowanych gwałtownych zmian klimatu przyczynia się człowiek. Jednak nadal potrzebują odpowiedzi na mnóstwo pytań. Jak szybko temperatury będą rosły? Jakie jest tempo topnienia lodowców? Kiedy trzeba będzie ewakuować miasta położone nad oceanami? Odpowiedzi zaklęte w skałach Naukowcy co prawdą dysponują modelami, które dają nam wgląd w procesy związane z kryzysem klimatycznym. Jednak wiele pytań pozostaje otwartych. Potrzebne są dane, które można uzyskać tylko w terenie, czasem na obszarach niedostępnych i nietkniętych ręką człowieka. Glacjolożka dr Heidi Sevestre postanowiła pozyskać próbki skał z bardzo niegościnnych obszarów wschodniej Grenlandii. Grenlandia uznawana jest bowiem za „punkt zero” kryzysu klimatycznego, gdzie kumulują się jego negatywne skutki. Badaczka nie byłaby w stanie dotrzeć tam bez wsparcia alpinistów. Na czele ekspedycji stanął więc światowej słynny amerykański wspinacz – Alex Honnold. Zyskał sławę dzięki przejściom bez asekuracji w najtrudniejszych miejscach na świecie. Film „Free Solo”, opowiadający o jego solowym wejściu bez liny na El Capitan, czyli formację skalną o ponad kilometrowej wysokości położoną w dolinie Yosemite, w środkowej Kalifornii w USA, został nagrodzony Oscarem w 2018 r. Ekspedycja na szklanym ekranie Zmagania członków ekspedycji można prześledzić w trzyodcinkowym miniserialu „Alex Honnold: misja na Grenlandii”. Premiera odbędzie w niedzielę 11 lutego o godz. 21:00 na kanale National Geographic. Czego się spodziewać? Przede wszystkim zapierających dech w piersiach landszaftów. Surowe, ale przepiękne widoki są absolutnie spektakularne. Na potrzeby produkcji wykorzystano również drony, dlatego ujęcia są naprawdę przepiękne. Członkowie ekspedycji – jak w każdym dobrym filmie przygodowym – walczą z przeciwnościami losu: marznącym deszczem w czasie wspinaczki po n…

alpinisci-na-pomoc-badaczom-zmian-klimatu-spektakularna-ekspedycja-w-grenlandii-24d2822.jpg
width: 3000
height: 1688

Może i nie są najwyższe na świecie, ale i tak zachwycają! Oto najpiękniejsze góry w Polsce
type: item
date: 2023-06-18T06:58:02.000Z
creator: Artur Białek
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: beskidy
subject: bieszczady
subject: Czas na góry
subject: góry
subject: góry świętokrzyskie
subject: karkonosze
subject: polska
subject: polskie góry
subject: tatry
subject: Travel
subject: trekking
subject: turystyka
subject: wspinaczka górska
description: Polska nie jest krajem górskim, jednak żeby móc przeżyć niezapomnianą przygodę w malowniczej okolicy, nie trzeba wyjeżdżać za granicę. Gdyby zsumować długość wszystkich szlaków pieszych w polskich górach, z całą pewnością otrzymalibyśmy pięciocyfrową liczbę, więc jest w czym wybierać. Każdy miłośnik trekkingu ma swoje ulubione trasy. Poniżej wymieniamy najpiękniejsze góry w Polsce, które naszym zdaniem zasługują na szczególną uwagę.
encoded: W tym artykule: Orla Perć Dolina Chochołowska Szlak ze Szczyrku na Skrzyczne Szlak z Przełęczy Krowiarki na Babią Górę Szlak z Nowej Słupi do Świętej Katarzyny Szlak z Ustrzyk Górnych do Wetliny Szczeliniec Wielki Śnieżka W Europie jest wiele typowo górskich krajów. Polska nie jest zaliczana do tego grona, ale i tak możemy uznać, że nasze terytorium jest w tym względzie mocno uprzywilejowane. W granicach Polski występują trzy łańcuchy górskie (Góry Świętokrzyskie, Sudety i Karpaty), które dzielą się na aż 46 pasm. Każde z nich charakteryzuje się unikatowym pięknem i indywidualnymi walorami. Orla Perć Naszą wycieczkę zaczynamy w Tatrach. Orla Perć to bez wątpienia jeden z najsłynniejszych szlaków pieszych w Polsce i przy okazji – także najtrudniejszy. Bezpiecznie mogą poruszać się tam osoby, które zdobyły już niejeden szczyt i poznały techniki wspinaczkowe, obowiązkowo zaopatrzone w odpowiedni ekwipunek. Kije trekkingowe i buty do hikingu? To za mało. Absolutną podstawą są solidne buty górskie i kask wspinaczkowy (chroniący głowę w razie upadku i przed spadającymi odłamkami skalnymi), a w sezonie zimowym – także raki (raki, nie raczki) i czekan. Przyda się tam także uprząż asekuracyjna i lonża, bo na wielu fragmentach szlaku pojawia się znaczna ekspozycja (w takich miejscach pojawiają się ułatwienia w postaci drabinek, łańcuchów i klamer). Trasa rozciąga się między przełęczami Zawrat i Krzyżne. W rejon Orlej Perci można dotrzeć kilkoma ciekawymi szlakami. Największą popularnością cieszy się trasa ze schroniska „Murowaniec” na Zawrat. Przejście grani zajmie minimum 6 godzin, a do tego należy także doliczyć czas na wejście i zejście. Dolina Chochołowska Pozostajemy w malowniczych Tatrach, ale z najtrudniejszego szlaku przenosimy się na jeden z najłatwiejszych. Dolina Chochołowska jest największą i najdłuższą ze wszystkich tatrzańskich dolin. Stanowi wspaniały punkt startowy, z którego można dotrzeć w wyższe partie Tatr Zachodnich, ale sama w sobie też stanowi niezwykle…

orla-eff0051.jpeg
width: 1110
height: 740

Lodowce się rozpuszczają wskutek globalnego ocieplenia. Topniejące górskie szczyty mogą zabić tysiące osób. Co na to nauka?
type: item
date: 2022-12-11T10:08:06.000Z
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: góry
subject: lodowce
subject: natura
subject: topnienie lodowców
subject: Travel
subject: wspinaczka górska
subject: wspinaczka lodowa
description: W Alpach naukowcy starają się wprowadzić systemy ostrzegające ludzi i informujące o osuwiskach i powodziach spowodowanymi rozpadaniem się lodowców przez zmiany klimatyczne.
encoded: W tym artykule: Nadciągająca katastrofa Niewidzialne zagrożenie Na najbardziej śmiercionośnej górze Europy Nawet najbardziej doświadczeni wspinacze mieli problemy Ludzie ciągle są nieświadomi Na majestatycznej Marmoladzie, królowej włoskich Dolomitów, pierwsza niedziela lipca była pięknym dniem dla turystów. Niebo prawie bezchmurne i ciepłe 27 stopni Celsjusza. Wtedy z lodowca, największego w paśmie górskim, oderwał się odcinek wielkości dwóch boisk piłkarskich. Lód i gruz pędził z siłą zapadającego się wieżowca. Jedenaście osób, w tym dwóch doświadczonych przewodników górskich, już nie wróciło do domów. – Widziałem zdjęcia tego, jak to wyglądało przed upadkiem i zabrałbym tam tego dnia własnego syna – mówi Alberto Silvestri, włoski przewodnik. Dla alpinistów i mieszkańców tragedia była przerażającym przypomnieniem tego, jak bardzo piękno gór maskuje związane z nimi ryzyko. Pasma górskie obejmują jedną czwartą całej Ziemi. Miliony ludzi, którzy nazywają je domem, zawsze żyły z poczuciem zagrożenia. Teraz to zagrożenie jest większe przez zmiany klimatyczne. Temperatura rejonów górskich wzrosła o 50% szybciej niż temperatura na świecie. Przez to podczas zdobywania szczytów Himalajów alpiniści porzucają teraz kombinezony ekspedycyjne na rzecz lżejszych kurtek. Takie kurtki jednak nie posiadają odpowiedniego zabezpieczenia, co dla alpinistów stanowi niebezpieczeństwo. Naukowcy obliczający ryzyko klęsk żywiołowych w górach, tacy jak Perry Bartlet z Federalnego Instytutu Badań nad Lasami, Śniegiem i Krajobrazem w Szwajcarii, musieli zaktualizować swoje modele. – Skala tego, co obliczamy, zmieniła się całkowicie. Wydarzenia są znacznie większe – mówi badacz. Na początku października kolejny lodowiec zawalił się w Patagonii, a w Kirgistanie w lipcu. Gdy wieczna zmarzlina się rozmraża, skała i gleba, przyzwyczajone kiedyś do temperatur poniżej zera, osuwają się. Wędrowcy na wysokości i mieszkańcy u podnóża zmagają się z istotnym pytaniem: Jak mogą nadal być bezpieczni, kiedy…

masyw-mont-blanc-64140c7.jpg
width: 3000
height: 2000

Elbrus szczyt Europy czy Azji? Kontrowersje wokół najwyższej góry Kaukazu i ciekawostki na jej temat
type: item
date: 2022-06-16T11:03:03.000Z
creator: Jan Stradowski
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: alpinizm
subject: elbrus
subject: góry
subject: kaukaz
subject: rosja
subject: szczyty
subject: Travel
subject: wspinaczka górska
description: Czy to najwyższa góra w Europie, czy jeden z azjatyckich szczytów? Spory nie milkną, a kolejni alpiniści wybierają się do Rosji. Oto Elbrus, szczyt tyleż malowniczy, co kontrowersyjny.
encoded: W tym artykule: Elbrus szczyt – wysokość Elbrus – szczyt uśpionego wulkanu Elbrus – szczyt w Europie czy w Azji? Elbrus – zdobywcy szczytu Elbrus szczyt – turystyka Elbrus Race – wyścig na szczyt Elbrus szczyt – wierzenia Elbrus szczyt – ciekawostki Elbrus to najwyższy szczyt Kaukazu. Jego wysokość to 5642 m n.p.m. Położony jest na terenie Federacji Rosyjskiej, niedaleko granicy z Gruzją. Ponieważ jest zaliczany do tzw. Korony Ziemi, jest częstym celem wypraw alpinistycznych i turystyki wysokogórskiej. Nazwa „Elbrus” prawdopodobnie pochodzi z języka perskiego. Zależnie od źródła, tłumaczy się ją jako „wysoka góra” albo jako „błyszczący”. Ta druga nazwa może mieć związek z tym, że duża część góry pokryta jest lodowcami. Wieczny śnieg występuje tu powyżej wysokości 3700–4000 m n.p.m. Elbrus szczyt – wysokość Jako pierwszy wysokość Elbrusu zmierzył polski astronom Wincenty Wiszniewski. Żył w czasie zaborów, pracował w Rosji. W 1813 r. obliczył, że Elbrus ma wysokość 5422 m n.p.m. Obecnie wiemy, że dane te były nieprecyzyjne. Masyw Elbrusu ma dwa wierzchołki: zachodni – o wysokości 5642 m n.p.m., wschodni – o wysokości 5621 m n.p.m. Wierzchołki rozdziela płaskie siodło o wysokości ok. 5300 m n.p.m. Masyw Elbrusu jest znacznie wyższy od najwyższych otaczających go szczytów. Przewyższa o 2 km Azał (3100 m n.p.m.) Hotu-Taj (3400 m n.p.m.) i Trojnoj (3250 m n.p.m.) z pobliskiej doliny Ullu-Kam. Elbrus – szczyt uśpionego wulkanu Elbrus należy do gór wulkanicznych. Jest szczytem drzemiącego stratowulkanu, który powstał 2,5 mln lat temu. Stratowulkan to wulkan mieszany. Powstaje w wyniku erupcji, której towarzyszy wydobywanie się lawy i materiału piroklastycznego. Elbrus jest najwyższym stratowulkanem w Eurazji. Kaukaz autostopem. Co za przygoda! Nasze ostatnie studenckie wakacje musiały być wyjątkowe: autostopem i pod namiotem Ostatni okres aktywności tego wulkanu miał miejsce ok. połowy I w. n.e. Na zachodnim szczycie Elbrusu znajduje się krater o średnicy 250 m. Do dziś jed…

elbrus-szczyt-europy-czy-azji-kontrowersje-wokol-najwyzszej-gory-kaukazu-i-ciekawostki-na-jej-temat-fot-getty-images-9378982.jpeg
width: 2121
height: 1414

Szwajcarski wspinacz świętował 98. urodziny na ściance. „Wspinaczka to fontanna młodości”
type: item
date: 2021-04-23T11:53:56.000Z
creator: Katarzyna Grzelak
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: alpy
subject: Sport
subject: szwajcaria
subject: trening
subject: wspinaczka
subject: wspinaczka górska
subject: Zdrowie
description: Wiek to tylko liczba – żywym przykładem prawdziwości tego powiedzenia jest Marcel Rémy. W lutym Szwajcar skończył 98 lat, ale dopiero niedawno miał okazję uczcić urodziny. Zrobił to wspinając się na ściance o trudności 4c.
encoded: Marcel Rémy ma na koncie wiele zakończonych sukcesem tras, w tym tych o najwyższej trudności. Urodzony w 1923 roku szwajcarski wspinacz jest szczególnie znany ze swoich imponujących wejść, których dokonał już jako 80-latek.W 2009 roku, kiedy miał 86 lat, przeszedł 16-wyciągową drogę Y Route na północno-zachodniej ścianie Grand Miroir d’Argentine (2325 m) w szwajcarskich Alpach. W 2017 roku, będąc już w wieku 94 lat, wspiął się na północno-zachodnią ścianę Miroir de l’Argentine trasą, której trudność oceniana jest na 5b /5c. W tej wspinaczce towarzyszyło mu dwóch synów, a z mierzącego 500 metrów klifu Marcel zleciał na paralotni. W 2019 roku pokonał też La guêpe o trudności 5c w Saint-Loup. Marcel Rémy jest ojcem dwóch słynnych wspinaczy - Claude’a i Yvesa, którzy wytyczyli wiele nowych dróg wspinaczkowych nie tylko w Szwajcarii. To właśnie dwa synowie zorganizowali ojcu urodzinową niespodziankę w nowej hali wspinaczkowej w Satigny, na zachód od Genewy. – Po kilku tygodniach pobytu w szpitalu w związku z problemami z płucami Marcel nie miał ochoty się wspinać. W poprzednich dniach wydawał się trochę przygnębiony, nie chciał już nawet prowadzić auta – mówią synowie wiekowego wspinacza. WSPINACZKA OD PODSTAW odc. 1. Rodzaje wspinania [WIDEO] Bez względu na to czy wspinaczka to tylko kolejne sportowe wyzwanie, czy przyciąga cię fascynacja poczuciem wolności i pokonywaniem barier narzucanych przez twoje ciało, rozpoczynając trening... Jak przyznali w rozmowie z mediami, Marcel początkowo nie chciał spróbować swoich sił i wydawał się zrezygnowany. W końcu zaczął trening od zrobienia kilku prostych przejść, żeby się rozgrzać. Następnie pokonał dwie trasy z liną asekuracyjną, ale nalegał na zdjęcie zabezpieczeń. Ostatecznie zakończył sesję pokonując drogę o trudności 4c. View Ediplayer on the source website – Jego oczy błyszczały ze szczęścia! Natychmiast zaczął układać plany na następne lato. Wspinaczka to fontanna młodości – opowiadają synowie. Marcel bez wątpienia jest p…

marcel-remy-w-czasie-urodzinowej-wspinaczki-fot-lafabriqueverticale-com-3645f73.png
width: 900
height: 506

Gdzie kończy się himalaizm, a zaczyna turystyka? "O klasie wspinacza świadczy to, że potrafi zawrócić"
type: item
date: 2020-11-16T12:00:00.000Z
creator: Julia Lachowicz
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: ekologia
subject: himalaizm
subject: himalaje
subject: Lifestyle
subject: mount everest
subject: Travel
subject: turystyka
subject: wspinaczka górska
subject: wyprawa na everest 1980
subject: Zdrowie
description: Więcej ludzi zdobyło Mount Everest jednego dnia w 2010 r. niż przez 30 lat po pierwszym wejściu w 1953 r. A jednak jak mówi Dariusz Załuski, "Everest nie jest górą, na którą wejść mogą wszyscy". Traveler sprawdza, jak wygląda sytuacja na najwyższej górze świata i gdzie kończy się himalaizm, a zaczyna turystyka.
encoded: Kolejka na Mount Everest Sto tysięcy dolarów. Tyle potrzebowała 33-letnia Shriya Shah-Klorfine, żeby spełnić swoje największe marzenie – wejść na Mount Everest, najwyższą górę świata. Dobrze pamięta, kiedy po raz pierwszy ją zobaczyła. Miała dziewięć lat i leciała helikopterem z rodzicami. Shriya urodziła się w Katmandu w Nepalu, ale większość dorosłego życia spędziła w Toronto, gdzie prowadziła własny biznes. Nie szedł tak dobrze, by lekką ręką mogła sfinansować ekspedycję, postanowiła więc zastawić swój dom. I poleciała do Nepalu. Swoją wyprawę dokumentowała na Facebooku. Zamieszczała zdjęcia z kolejnych obozów, ćwiczeń, przygotowań. W dniu ataku szczytowego, entuzjastyczne komentarze znajomych nagle zamieniły się w kondolencje. Shriya była jedną z czterech osób, którym nie udało się tego dnia bezpiecznie zejść do obozu. Przed samą śmiercią spotkał ją szerpa Pemba Janbu, który brał udział w 16 ekspedycjach i dwa razy wszedł na szczyt. On wchodził, ona dopiero schodziła. Gdy zobaczył Shriyę, ta leżała kilka metrów poniżej trasy. Widać było, że brakowało jej tlenu. Wyciągnął więc butlę, ale było za późno. Nie odpowiadała. Kilka sekund wcześniej jej ciało odmówiło współpracy. Tego samego dnia, o 6.10 rano, na szczycie znalazła się 19-letnia Leanna Shuttleworth, najmłodsza Brytyjka, która zdobyła Koronę Ziemi. Zamiast ogromnej radości czuła niepokój. W trakcie ataku szczytowego widziała po drodze kilka ciał, niektóre leżały tam dopiero od paru dni. Wspomina też mężczyznę, który do niej machał podczas wejścia. Gdy schodziła, już nie żył. – Mijać martwe ciała na szlaku było jednym z najbardziej przerażających doświadczeń, jakie mi się przytrafiły w mojej wspinaczkowej karierze – wyznała po zejściu. Spóźnieni na Szczyt Prawdopodobnie gdyby nie szerpa Pemba, który po drodze pomógł kilkunastu osobom, bilans tego jednego z najbardziej śmiertelnych dni na Mount Evereście byłby jeszcze bardziej zatrważający. Z 200 osób, które wyszły na atak szczytowy, cztery zmarły. Ostatnim …

kolejka-na-everest-historie-z-dachu-swiata3-9ff0a57.jpeg
width: 724
height: 483

"Kukuczka był bez szans". Wywiad z Reinholdem Messnerem
type: item
date: 2020-09-07T05:00:00.000Z
creator: Julia Lachowicz
subject: Adventure
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: alpiniści
subject: himalaizm
subject: himalaje
subject: jerzy kukuczka
subject: reinhold messner
subject: Travel
subject: tyrol
subject: wspinaczka górska
description: Najlepszy himalaista świata, pierwszy człowiek, który stanął na wszystkich ośmiotysięcznikach, farmer, polityk. Dziś muzealnik. Niezależnie od tego, co robi, musi być w tym najlepszy. W nic nie wierzy, nikogo nie podziwia, niczego nie żałuje.
encoded: Po raz pierwszy spotykam go w zamku Juval w Południowym Tyrolu. Czyli jego domu. Wita mnie mocnym uściskiem dłoni i przewrotnym uśmiechem. Ten ostatni nie opuści go przez następne pięć dni, które spędzimy na zwiedzaniu jego górskich muzeów i na niekończących się rozmowach. Przy lampce czerwonego wina potrafi do rana opowiadać zarówno o swoich osiągnięciach, jak i porażkach. O górach, sztuce, polityce. Przyjechałam do Messnera, wielkiego alpinisty, a poznałam Reinholda gawędziarza, który wprost wyraża swoje zdanie i nie unika trudnych tematów. REINHOLD MESSNER: To był ten jeden z niewielu razy, kiedy naprawdę myślałem, że nie przeżyję. W czasie pierwszej wyprawy w Himalaje? Tak. Wtedy kiedy słyszałem huk lawiny, która zabrała mojego młodszego brata. Dokładnie 29 czerwca 1970 r., podczas zejścia z Nanga Parbat. Już od dwóch dni nic nie jadłem, spędziłem kolejną noc w strefie śmierci. Bez śpiwora, w lodzie. Temperatura spadła do minus 40°C. Byłem wyczerpany, na granicy utraty zmysłów. Wciąż słyszałem krzyk Günthera, ale nie wiedziałem, gdzie go szukać. Pozostali członkowie wyprawy przez 35 lat twierdzili, że pan tak naprawdę zostawił brata z tyłu. Zostawić kogokolwiek w takiej sytuacji, zwłaszcza młodszego brata? To byłoby wbrew ludzkiej naturze. To był mój kompan, najlepszy przyjaciel. Od dzieciństwa byliśmy partnerami w górach. Zawsze wracaliśmy razem. Nie tym razem. Nie mieliście lin, Günther był w bardzo kiepskiej formie. Jak do tego wszystkiego doszło, przecież byliście doświadczonymi wspinaczami? Owszem, byliśmy, ale w Alpach i Dolomitach. To było nasze pierwsze wejście na ośmiotysięcznik. Szczyt tak naprawdę miałem zdobywać sam, zrobić swojego rodzaju rekonesans, bo nikt wcześniej nie wchodził na Nanga Parbat przez Rupal Face – jedną z najtrudniejszych ścian na świecie. Günther jednak zdecydował się spontanicznie do mnie dołączyć. Dogonił mnie przed szczytem. Wszedł tam bardzo szybko, tracąc przy tym bardzo dużo sił. Wysokość, na której byliśmy, nie pomogła. Zro…

kukuczka-byl-bez-szans-wywiad-z-reinholdem-messnerem-ac11b43.jpeg
width: 1024
height: 683

Brad Gobright, gwiazda wspinaczki free solo, nie żyje
type: item
date: 2019-12-02T11:43:34.000Z
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: Edukacja
subject: Lifestyle
subject: Sport
subject: wspinaczka
subject: wspinaczka górska
description: 31-letni wspinacz spadł z wysokości 300 metrów, gdy schodził z klifu w meksykańskim El Potrero Chico. Jego towarzysz, 26-letni alpinista Aidan Jacobson, spadł z niższej wysokości i przeżył. Wypadki przy zjazdach ze ścian wspinaczkowych są uważane za najczęstszą przyczynę zgonów w sporcie.
encoded: Gobright słynął z zamiłowania do samotnej wspinaczki bez asekuracji i jakichkolwiek sprzętów bezpieczeństwa, jednak podczas ostatniej wyprawy zjazdy z klifów odbywały się z użyciem liny. Mężczyźni stosowali technikę simul-rapelling, która polega na tym, że dwóch wspinaczy schodzi, asekurując się przeciwległymi końcami 90-metrowej liny zakotwiczonej w skale, a ich ciała tworzą dla siebie przeciwwagę. View oEmbed on the source website “Zaczęliśmy schodzić. Byłem trochę ponad nim, po prawej stronie. Nagle poczułem szarpnięcie i zaczęliśmy spadać" – powiedział Jacobson, którego upadek zamortyzował krzak, zanim ciało spadło na skalną półkę. "Wszystko było rozmyte" – dodał – "Krzyczał. Ja krzyczałem. Przeszedłem przez jakąś roślinność, a potem wszystko, co pamiętam, to widok jego niebieskiej koszuli". Brat Gobright urodził się w Kaliforni w 1988 roku, a swoją przygodę ze wspinaczką rozpoczął w wieku sześciu lat. Zanim jego talent zaczął przyciągać oferty sponsorskie, imał się dorywczych zleceń, by finansować swoje wspinaczki w Ameryce Północnej. "Zawsze pracowałem przez cztery miesiące, wspinałem się przez osiem i tak w kółko"– powiedział magazynowi Rock and Ice w 2017 roku. W tym samym roku ustanowił rekord prędkości (2 godziny, 19 minut i 44 sekundy) na popularnej trasie wspinaczkowej The Nose formacji skalnej El Capitan w amerykańskim Parku Narodowym Yosemite. Jim Reynolds, który ustanowił ten rekord razem z Gobrightem, napisał o nim na swoim Instagramie: "Będziemy nosić twojego ducha, drogi przyjacielu". Nie tylko on oddał hołd zmarłemu sportowcowi. "Świat wspinaczki stracił prawdziwe światło. Spoczywaj w pokoju" – powiedział Alex Honnold, główny bohater nagrodzonego Oscarem dokumentu “Free Solo”. "Będzie ci bardzo brakowało" - napisał w mediach społecznościowych reżyser filmu, Jimmy Chin, nazywając Gobrighta "prawdziwym wspinaczem". View oEmbed on the source website Nie jest jasne, co dokładnie spowodowało upadek wspinacza, ale jego śmierć wywołała lawinę dyskusji na…

brad-gobright-fot-kadr-yt-nbc-news-dc35075.jpeg
width: 875
height: 545

Raport specjalny: Aron Ralston. Szukał przygód i ryzyka, żeby poczuć się żywym
type: item
date: 2019-04-29T07:17:00.000Z
creator: Barbara Żukowska
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: Lifestyle
subject: Sport
subject: Travel
subject: Wolny czas
subject: wspinaczka
subject: wspinaczka górska
subject: Zdrowie
description: Miał świadomość, że prowokuje los, ale zawsze dopisywało mu szczęście. Do czasu. Kiedy poczuł oddech śmierci, zadziałała u niego potężna wola przetrwania. Ta sama, która każe zwierzętom odgryzać łapę, gdy zostaną uwięzione w potrzasku.
encoded: Imię i nazwisko Aron Ralston Urodzony 27 października 1975 r. Aron Ralston, Amerykanin urodzony w Indianapolis, wyróżniał się wśród swoich rówieśników. Kiedy miał 26 lat, porzucił pracę inżyniera mechanika w dużej korporacji. Było to pewne źródło utrzymania, nie dawało mu jednak satysfakcji. Ostatniego dnia pracy wysłał maila do swoich przyjaciół z cytatem z Goethego: Cokolwiek zamierzasz zrobić, o czymkolwiek marzysz, zacznij działać. Śmiałość zawiera w sobie geniusz, siłę i magię. Odejście uczcił w szczególny sposób – najpierw wspiął się na Denali, najwyższy szczyt Ameryki Północnej, później odbył półroczną podróż przez 26 stanów i Kanadę, po czym pod koniec 2002 r. zakotwiczył w Aspen, dużym ośrodku narciarskim w Kolorado. Tam zatrudnił się w sklepie ze sprzętem turystycznym. Nie cierpiał na nadmiar pieniędzy, ale wreszcie miał czas na to, co lubił – wspinaczkę, jazdę i bieganie na nartach, eksplorację kanionów i samotne przemierzanie wszelkich pustkowi. A także realizowanie projektu samotnego zdobycia zimą 59 czterotysięczników w stanie Kolorado, czego nikt wcześniej nie dokonał. Świadomość ryzyka nie powstrzymywała go przed jego podejmowaniem. Wielokrotnie ledwie uchodził z życiem i sam się dziwił, jakiego opiekuńczego ma anioła stróża. To niebywałe szczęście niwelowało skutki nieprzemyślanych czasami zachowań. Kiedyś z młodszą siostrą Sonją wybrał się nad wodospady kanionu Havasuapi – strumienia, który wpada do potężnej Kolorado. Niesiony iście ułańską fantazją Aron wspiął się na skałę i skoczył w ubraniu do wody. Gigantyczny wir, jaki go schwytał, przytrzymywał z dala od brzegu, mimo że czynił rozpaczliwe wysiłki, by do niego dopłynąć. Przed oczami mignął mu nagłówek w gazecie: Inżynier idiota topi się w Wielkim Kanionie, ciało znaleziono w jeziorze Mead. Gdyby linę ratunkową rzucono mu kilka sekund później, tak właśnie by się stało. W 2003 r. wybrał się na nartach na górę Resolution, niedaleko Aspen. Po jej zdobyciu zjechał ośnieżoną niecką, namawiając do te…

aron-ralston-6fa218c.jpeg
width: 900
height: 600

Zdobyć Tramén-tepuí - opowieść Marka Arcimowicza o wyprawie do La Gran Sabana
type: item
date: 2019-04-08T08:00:00.000Z
creator: Marek Arcimowicz
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: ameryka południowa
subject: tramen tepui
subject: Travel
subject: wspinaczka górska
description: Pogranicze Wenezueli i Gujany. Z morza zieleni wyrasta góra z płaskim wierzchołkiem. Tylko nieliczni zapuszczali się w te rejony, nikt nie wszedł na szczyt tepui. My będziemy pierwsi.
encoded: Zaczekaj, znów nic nie widzę! – słyszę głos wykończonego i zdenerwowanego Alberto. Młody Wenezuelczyk, członek kadry narodowej we wspinaczce sportowej, teraz wsparty na ramieniu swego przyjaciela Mario, wygląda, jakby mu przybyło 10 lat. Co chwila zatrzymuje się, wyciera okulary trzęsącymi się rękoma, przeklina, nerwowo poprawia przygasającą latarkę. Jaskrawożółty diodowy „krokodylek” uratował mu życie, po tym jak się okazało, że nie wziął z bazy zapasowych baterii do czołówki. W gęstej mgle poza sylwetkami wspinaczy widzę niewiele. Wiatr zelżał, ale deszcz nie przestaje padać. Próbuję zebrać myśli. Dochodzi 23.00, mamy dość. Jest bardzo zimno, zaledwie kilka stopni powyżej zera, ale mokre ubrania i wiatr czynią temperaturę odczuwalną jeszcze niższą. Kilka godzin wcześniej rozpoczęliśmy odwrót spod szczytu. Byliśmy dosłownie o krok od celu, zabrakło jakichś 20, może 30 m. Szanse na wejście w takich warunkach były jednak bardzo małe. Okazuje się, że szans na zejście do obozu – co właśnie staramy się zrobić – nie ma właściwie wcale. Najpierw trzeba było zjechać jakieś 20 pięter niżej, do rozwieszonych przez nas wcześniej stałych lin, które toną w ciemnościach nocy i wodnych kaskadach. Musieliśmy przy tym uważać na oślizgłą, zdradliwą skałę. Z jednej strony nie dawała ona pewnego podparcia naszym stopom, z drugiej – miała tak ostre krawędzie, że zastanawialiśmy się, czy lina wytrzyma jeszcze ten jeden raz. Alberto był już tak wyziębiony, że nie mógł jej zawiązać. Po zjeździe do podstawy ściany zaczynamy marsz przez skalny labirynt górnego plateau – jak nazywamy mniej stromy teren pod szczytowymi partiami tepui. Okulary znów wytarte, ruszamy w ciemność i mgłę. Po zaledwie kilkunastu krokach roślinna gęstwina rozstępuje się pode mną. Lecę w czarną czeluść, przez głowę przebiega szybka myśl: „Jak to, już? Już po życiu?”. Chrzęst zbutwiałych łodyg, echo upadku. Otwieram oczy. Co za fuks! Mogłem spaść 30 albo i 60 m, ale zamiast na dnie skalnej szczeliny zatrzymałem się na …

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/5e19f31667af5c0f90ec15396343b4215b725b47-9b4e8a1.jpeg
width: 3000
height: 2000

Ekstremalna wspinaczka. Przygoda w Yosemite [REPORTAŻ]
type: item
date: 2019-03-25T08:37:00.000Z
creator: Mark Jenkins
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: Edukacja
subject: Sport
subject: sporty ekstremalne
subject: Travel
subject: wspinaczka
subject: wspinaczka górska
description: Jest słoneczny wrześniowy poranek. Młody mężczyzna przylega do ściany Półkopuły (Half Dome). Ta granitowa formacja skalna z 650-metrową, pionową, gładką ścianą wznosi się w sercu doliny Yosemite. Wspinacz jest sam, a tkwi tak wysoko nad ziemią, że dostrzec go mogą chyba tylko orły.
encoded: Jest słoneczny wrześniowy poranek. Młody mężczyzna przylega do ściany Półkopuły (Half Dome). Ta granitowa formacja skalna z 650-metrową, pionową, gładką ścianą wznosi się w sercu doliny Yosemite. Wspinacz jest sam, a tkwi tak wysoko nad ziemią, że dostrzec go mogą chyba tylko orły. Człowiek wiszący na czubkach palców na występie nie szerszym niż grubość monety i wspierający się butami o zmarszczki pionowej ściany to Alex Honnold. Słuchając z iPoda rapowania Eminema, próbuje dokonać czegoś, co nie udało się jeszcze nikomu: wejść na Półkopułę drogą Regular Northwest Face bez asekuracji. Przez dwie godziny i trzy kwadranse wspinał się jak uskrzydlony – bezbłędnie, precyzyjnie. Mimo ekstremalnego wysiłku, przechodząc setki razy z jednego chwytu na drugi i ze stopnia na stopień, nie zawahał się ani razu. Wspinając się „na żywca” (czyli w pojedynkę bez asekuracji), ma się do dyspozycji wyłącznie torebkę z magnezją i profesjonalne obuwie. Żadnych lin, haków. Wspinacza do ściany przytwierdzają jedynie jego wiara i zdolności. Dlatego zwątpienie bywa zabójcze. Jeśli czubki palców Honnolda nie wytrzymają – albo jeśli tylko zwątpi – spadnie i zabije się. Gdy do szczytu pozostaje mu już mniej niż 30 m, psychiczne zmęczenie i widok gładkiej jak szkło skalnej płaszczyzny nagle paraliżują śmiałka. Honnold zamiera w bezruchu. – To mi nie utrzyma stopy – mówi do siebie, patrząc na wyślizgany występ w skalnej płaszczyźnie. – Jezu, co za kanał. Dwa dni temu, gdy pokonywał tę samą drogę, tyle że z liną, szło mu jak po maśle. Na górze znalazł się błyskawicznie, więc nabrał pewności, że zdoła przełoić (w żargonie alpinistycznym „łojenie” oznacza wspinaczkę) legendarną, skrajnie trudną drogę na żywca. W 1957 r. pierwsze wejście na Półkopułę zajęło ekipie Kalifornijczyka Royala Robbinsa pięć dni. Aby dotrzeć na szczyt, 1475 m ponad dno doliny, wspinacze wbili w skałę z setkę haków do mocowania pętlowych drabinek, po których wciągali się do góry. To była „hakówka”, czyli wspinaczka techniką …

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/3a50bbed456de7b11e4c5f27567c5e6c04827001-be600e5.jpeg
width: 714
height: 476

Kjerag: norweska ekstremalna góra dla odważnych
type: item
date: 2018-03-19T10:00:00.000Z
creator: Małgorzata T. Załoga
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: góry
subject: kjerag
subject: norwegia
subject: wspinaczka górska
description: Nie imponuje bezwzględną wysokością, ale jej północny uskok opada niemal pionowo 984 m w dół.
encoded: To właśnie on przyciąga na norweską górę Kjerag położoną nad Lysefjorden, nieopodal miasta Forsand, najwięcej turystów. Wielu wspina się tu dla zapierającego dech widoku na błękitne wody Lysefjorden, ale nie jest to zadanie łatwe. Różnica wysokości między podnóżem a szczytem wynosi aż 570 m; na dojście trzeba zarezerwować 2,5–3 godziny. Jeśli ma się szczęście, niedaleko szczytu można zaobserwować niezwykłe zjawisko: daje się słyszeć huk podobny do strzału, któremu towarzyszy obłoczek „dymu”. Akustyczny efekt pojawia się zwłaszcza przy wschodnim wietrze, który do tego musi wiać z określoną siłą. Dawniej wierzono, że dźwięk wydaje woda wypchnięta ze skał. Uskok jest też coraz popularniejszym miejscem BASE jumpingu. Skakało z niego ok. 30 tys. śmiałków. Nie wszystkim udało się wyjść z tej przygody bez szwanku. Tylko do roku 2005 zanotowano co najmniej 76 wypadków, a 9 skoczków pogoń za adrenaliną przypłaciło życiem.

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/ca27480b0f0160366adecf90234946742cd35e3d-2aed0c3.jpeg
width: 1000
height: 667

Dwóch zdobywców Broad Peak uznano za zaginionych
type: item
date: 2013-03-06T11:22:21.000Z
creator: Igor Nowiński
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: adam bielecki
subject: artur hajzer
subject: broad peak
subject: himalaizm
subject: krzysztof wielicki
subject: pakistan
subject: tomasz kowalski
subject: wspinaczka górska
description: Od ok. 4 rano polskiego czasu nie ma kontaktu z Tomaszem Kowalskim i Maciejem Berbeką
encoded: Dwóch z czterech himalaistów, którzy w ramach programu „Polski Himalaizm Zimowy 2010-2015” zdobyło we wtorek szczyt Broad Peak (8047 m.n.p.m.), zostało uznanych za zaginionych podczas próby zejścia ze szczytu. Kierownik programu Artur Hajzer poinformował TVN 24, że po nocy spędzonej na wysokości 7900 m.n.p.m, dwóm wspinaczom nie udało się dotrzeć do Obozu IV. Hajzer poinformował też, że z oboma himalaistami od rana nie ma kontaktu: - Maciej Berbera schodzi. O Tomaszu Kowalskim nie wiemy nic. Wspinacze byli bardzo zmęczeni, a warunki pogodowe, choć początkowo sprzyjające Polakom, pogarszają się. Nad Broad Peak nadciąga huragan, a temperatura może spaść do -50 st. C. W akcji ratunkowej bierze udział trzech pakistańskich wspinaczy, którzy dotarli do wysokości 7600 m.n.p.m., ale pomimo sprzyjającej widoczności nie udało im się dostrzec Polaków. Może to oznaczać, że ci nie zdołali opuścić się nawet o 200 metrów. Optymistyczna wersja wydarzeń zakłada, że zmęczeni wspinaczką himalaiści śpią w szczelinie lodowej lub ukrywają się przed zimnym wiatrem. Do obozu dotarli pozostali dwaj uczestnicy wyprawy: Adam Bielecki i Artur Małek. Przypomnijmy, że wczoraj około 7:00 czasu polskiego czwórce polskich himalaistów, którymi kieruje Krzysztof Wielicki, udało się wejść na szczyt niezdobytej dotąd zimą Broad Peak (8047 m.n.p.m.). Było to ich trzecie podejście na szczyt, wcześniej dwukrotnie musieli zawracać do bazy. Zdobycie szczytu nie jest jednak równoznaczne z sukcesem, ponieważ według wielu znawców himalaizmu, to zejście z góry jest najtrudniejszą częścią wyprawy.

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/83d7b40f532f48c23afa5aa269d36c4826df1f96-aaf20db.jpeg
width: 663
height: 364

Steve House gościem 10. Krakowskiego Festiwalu Górskiego
type: item
date: 2012-10-10T13:25:15.000Z
creator: Igor Nowiński
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: alpinizm
subject: filmy dokumentalne
subject: himalaizm
subject: krakowski festiwal górski
subject: wspinaczka górska
description: W dniach od 7 do 9 grudnia 2012 roku na Uniwersytecie Ekonomicznym w Krakowie obędzie się 10. Krakowski Festiwal Górski. Nie byłoby jubileuszu bez znakomitych gości. Jednym z nich będzie wybitny amerykański alpinista - Steve House.
encoded: Steve House, uważany za jednego z najlepszych alpinistów świata, jest przede wszystkim gorącym propagatorem stylu alpejskiego we wspinaniu. Wszystkie jego wspinaczki są odbiciem tej ideologii. Wśród wybitnych przejść House'a trzeba wymienić przede wszystkim samotne wytyczenie nowej drogi na południowo-zachodniej ścianie K7 w Dolinie Charakusa w 2004 roku (41-godzinna akcja z bazy do bazy, trudności drogi VI 5.10- M6 WI4 A2). Za to wejście otrzymał nagrodę publiczności podczas wręczania Złotego Czekana za rok 2004. Samą nagrodę francuskiego Złotego Czekana (Piolet d'Or) otrzymał rok później za zrobienie w stylu alpejskim wspólnie z Vincem Andersonem nowej drogi na ponad 4000-metrowej ścianie Rupal (Nanga Parbat). Przejście to uznano wówczas za jedno z najlepszych osiągnięć himalajskich ostatnich lat. Droga Anderson/House (5.9, WI4) powstała w ciągu 6 dni, bez użycia poręczówek i butli tlenowych. W 2007 roku House dokonał pierwszego wejścia na K7 West w Dolinie Charakusa. Rok później wspólnie ze swoim stałym partnerem Andersonem wytyczyli nową drogę (WI5+ M8 R/X, 1000 m) na północnej ścianie Mount Alberta w Górach Skalistych, w Kanadzie. To tylko niektóre z osiągnięć Steve'a House. Serię niesamowitych dokonań Amerykanina przerwał w 2010 roku groźny wypadek podczas wspinaczki na Mount Temple, z którego cudem uszedł z życiem (przebite płuco, złamane żebra, złamanie miednicy, uszkodzenie kręgów). Nastąpiła długotrwała rehabilitacja, walka o powrót do zdrowia, sprawności i wspinania. Steve House jest nie tylko wspinaczem, ale również przewodnikiem górskim, narciarzem, podróżnikiem i pisarzem. Jego „Beyond the Mountain” została nagrodzona Boardman Tasker Prize i wyróżniona nagrodą literacką podczas Banff Festiwal 2009. Serdecznie zapraszamy na 10. Krakowski Festiwal Górski! Więcej informacji o festiwalu znajduje się na stronie: www.kfg.pl 10. Krakowski Festiwal Górski 7-9 grudnia 2012 roku Uniwersytet Ekonomiczny w Krakowie ul. Rakowicka 27 Pawilon Dydaktyczno-Sportowy www…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/b1749482b9ae4f147c636c63bf8e912d757f8c45-b1d39e7.jpeg
width: 350
height: 278

Mrożone węże Gór Białych
type: item
date: 2012-02-20T13:19:00.000Z
creator: Marcin Jamkowski
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: Sport
subject: sporty zimowe
subject: stany zjednoczone
subject: wspinaczka górska
subject: wspinaczka lodowa
description: Czy jest jakiś pożytek z marznącej mżawki w górach? Owszem! Będzie się po czym wspinać!
encoded: Powierzchnia jeziora trzeszczała przy każdym kroku. Świeży grudniowy lód nie zachęcał do podróży w poprzek zamarzniętego Newfound Lake (pol. „jezioro nowo odnalezione”). – Pospiesz się, bo jak pęknie, to my będziemy odnalezieni. Ale dopiero na wiosnę! – krzyczał Paul, mój amerykański przyjaciel i partner wspinaczkowy. Dźwięczące odgłosy uderzeń naszych butów i kijków trekkingowych o lód oraz dalekie stuki pękającej pokrywy jeziora dopingowały lepiej niż niejeden program motywacyjny w korporacji. – Biegnę, biegnę! Już wrzucam trzeci bieg terenowy! – wydarłem się do niego i mamrocząc pod nosem wszystkie znane mi angielskie przekleństwa, ruszyłem z ciężkim plecakiem z kopyta przez gładką taflę. Błysk lodu w oku Nie wspinałem się zimą 15 lat. Po jednym sezonie w Tatrach oświadczyłem swoim kumplom, że dla mnie wspinanie plus zima równa się Afryka. Zwiedziłem z liną pół afrykańskiego kontynentu i nie żałowałem. Dopiero pobyt w New Hampshire, w północno-wschodniej części USA – i niegasnący entuzjazm Paula dla wspinania zimowego – zdołały zmienić moje nastawienie. – Nigdzie na świecie klimat nie jest tak sprzyjający do wspinania lodowego jak tutaj – zachęcał mnie tygodniami już od wczesnej jesieni. Kiedy zorganizował mi buty, raki i czekany, nie było wyjścia: trzeba było ruszyć na mróz. Dwie godziny samochodem na północ od Cambridge, koło Bostonu, gdzie wtedy mieszkałem, wilgotne ciepłe wiatry wiejące od Florydy wzdłuż Apallachów spotykają się z lodowatymi powiewami nadciągającymi z północnej Kanady. Na dodatek w miejscu zetknięcia się tak skrajnych mas powietrza wyrasta spory masyw górski. Każdej zimy jest tak obficie obsypany śniegiem i oblany lodem, że nazwano go Górami Białymi. Jego ściany, zbocza i okolice pokryte są zamarzniętą skorupą od listopada aż do kwietnia – nic więc dziwnego, że dla wschodniej części USA góry stanu New Hampshire są wymarzonym miejscem do uprawiania wspinaczki lodowej. Samo wspinanie lodowe to nic innego jak wchodzenie w górę po zamarzniętej wo…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/cf9deeef7a62be36b489c506c219a3e00818f0a3-2efc765.jpeg
width: 494
height: 329

Zanim nadejdzie koniec
type: item
date: 2012-02-08T10:12:51.000Z
creator: Barbara Żukowska
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: porady w podróży
subject: wspinaczka górska
description: TO MIAŁO BYĆ NORMALNE WSPINANIE W ANDACH. NAJPIERW AKLIMATYZACJA, A PÓŹNIEJ SZYBKIE WEJŚCIE – CZTERY, GÓRA PIĘĆ DNI I PO KRZYKU. ZAMIAST TEGO BRYTYJSKI WSPINACZ JOE SIMPSON PRZESZEDŁ PRZEZ LODOWE PIEKŁO.
encoded: Joe jest już trupem. Widzi to w oczach Simona Yatesa, swego partnera wspinaczkowego. Zresztą nie musi na niego patrzeć, aby zdać sobie sprawę, że jest już po nim. Na początku, kiedy usłyszał chrupnięcie w kolanie, jeszcze się oszukiwał – na pewno tylko coś sobie zerwał. Na pewno nie złamał nogi. Ale gdy opiera na niej ciężar ciała, potworny ból dochodzi aż do pachwiny, pulsuje, wywołuje mdłości. Opiera czoło o śnieg. Nagle ogarnia go panika – czy po tym, co się wydarzyło, partner go zostawi? Simon patrzy na Joe tak, jak się spogląda na ranne zwierzę, któremu nie da się już pomóc. Szuka czegoś w plecaku, po czym bez słowa podaje tabletki przeciwbólowe. Są za słabe, żeby mogły przynieść ulgę, ale nie ma nic innego do wyboru. Ich sytuacja, rozpaczliwa przed wypadkiem, stała się beznadziejna. Poprzedniego dnia, 7 czerwca 1985 r., zdobyli wierzchołek Siula Grande. Weszli nie byle jaką drogą, bo dziewiczą zachodnią ścianą stanowiącą największe wyzwanie tego sześciotysięcznika. Strome rynny, którymi mozolnie przesuwali się w stronę wierzchołka, wypełnione zdradliwym sypkim śniegiem, przyprawiały o drżenie kolan. Oczywiste było, że będą musieli schodzić inną drogą. Wybrali grań wijącą się niczym wąż i zwieńczoną potężnymi śnieżnymi nawisami. Okazała się równie niebezpieczna jak rynny. W pewnym momencie jeden z nawisów oberwał się, pociągając Simona, i tylko lina zdołała go uratować przed runięciem w przepaść. Przeciwnik okazał się dużo groźniejszy, niż sądzili. Siula Grande najpierw niechętnie wpuścił wspinaczy na szczyt, potem nie chciał ich wypuścić. Wypuścić żywych. Planowali wrócić do obozu po czterech, najwyżej pięciu dniach akcji górskiej. Tymczasem mijała piąta doba, a oni ciągle tkwili niedaleko wierzchołka, wyczerpani i odmrożeni. Schodzili bardzo wolno, obawiając się kolejnych nawisów. Joe nie przestawały dręczyć złe przeczucia. Starał się myśleć racjonalnie, ale niepokój wracał ze zdwojoną siłą. Przy kilkumetrowym lodowym uskoku zatrzymał się, żeby poszukać dogod…

ng2-5b1a9be.jpg
width: 600
height: 400