National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2026-03-22T10:25:06.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Operacja „Dunaj” złamała ideały. To tragedia Praskiej Wiosny i plama na polskim honorze
items: To miejsce od dekad rozpala wyobraźnię. Legendy o jego zawartości krążą od pokoleń
items: Amerykańskie wojsko na Grenlandii odebrało Inuitom ich ziemie. A potem je skaziło
items: Półwysep Kolski to kraina lodu, wojska i atomu. Rosyjski bastion przy granicy z UE kiedyś wyglądał zupełnie inaczej
items: Najwyżsi, najsilniejsi, najbardziej zaufani. Kim byli dawni żołnierze do zadań specjalnych
items: Rakieta Falcon 9 SpaceX wyniesie pięć polskich satelitów. Wśród nich pierwszego satelitę Iceye dla Wojska Polskiego
items: Zwierzęta w służbie niepodległości. Jak psy, konie i gołębie pomagały Polakom w walce?
items: Jak szybko zasnąć w samolocie? Ta wojskowa metoda stała się hitem
items: Przetestowałem „bombową” trasę rowerową. Wokół niej ponad pół miliona niewybuchów
items: Bośniacy na Mazurach w XVIII wieku. Skąd się wzięli i dlaczego budzili popłoch?
items: „Bezprecedensowe odkrycie”. Orzełek z czasów walk o niepodległość
items: Rząd dopłaci do twoich „wakacji”. Nawet 6 tysięcy złotych
items: Historyczne skarby odkryte w Lubelskim. Schowano je w 1939 roku
items: Generał Tadeusz Rozwadowski – zapomniany wódz, który zwyciężał z honorem i przegrywał z godnością
items: Borne Sulinowo – miasto, które nie istniało. Jest pełne tajemnic
items: Twierdza Modlin. Bronili jej Francuzi, Rosjanie i Polacy. I niedźwiedzica polarna
items: Polskie sztandary z 1939 r. można odkryć w bardzo dziwnych miejscach. Jeden był schowany w tapczanie
items: Bolesław Wieniawa-Długoszowski: ostatni ułan i pierwszy bon-vivant II Rzeczypospolitej
items: Bezzałogowy wojskowy prom kosmiczny X-37B powrócił na Ziemię. Co robił na orbicie?
items: W Borach Tucholskich odkryto obozowisko partyzantów AK. „Wyglądało jak kapsuła czasu”
items: Ściana wody. Relacja z wędrówki wzdłuż strefy zdemilitaryzowanej w Korei Południowej
items: Ten rzymski fort na obrzeżach imperium pojawiał się i znikał. Archeolodzy odkryli jego zagadkę
items: Czy ziemskie wojny przeniosą się w kosmos? Dowództwo armii USA chce szkolić „kosmicznych” żołnierzy
items: Kampania wrześniowa – mało znane fakty. Skąd wziął się mit o kawalerii szarżującej na czołgi?
items: Marines przetestowali jedną z najstarszych zbroi na świecie. Czy zdała egzamin?

Operacja „Dunaj” złamała ideały. To tragedia Praskiej Wiosny i plama na polskim honorze
type: item
date: 2026-03-22T10:24:59.000Z
creator: Artur Białek
subject: Historia
subject: czechy
subject: komunizm
subject: prl
subject: słowacja
subject: wojsko
subject: zsrr
description: Rok 1968 zajmuje szczególne miejsce w kalendarium Europy Środkowej. To właśnie wtedy przeprowadzona została operacja „Dunaj”, czyli zbrojna interwencja państw Układu Warszawskiego w Czechosłowacji. Nie była to jednak zwykła misja militarna, a wydarzenie, podczas którego polski mundur, wbrew narodowej tradycji walki „za wolność waszą i naszą”, stał się narzędziem opresji. Mówimy tu o jednym z najbardziej kontrowersyjnych rozdziałów w historii Ludowego Wojska Polskiego, niosącym za sobą konsekwencje odczuwalne przez kolejne dekady.
encoded: Spis treści: Herezja z ludzką twarzą Dyplomatyczny szantaż i wojskowe przymiarki Polska armia w gotowości Noc inwazji Plama na honorze armii Następstwa inwazji Historia niejednokrotnie udowadniała, że w starciu z ideologią poczucie obowiązku wojskowego jest skazane na porażkę. Wbrew narodowej tradycji, pchnięte do roli agresora Wojsko Polskie przez około dwa miesiące pełniło funkcje okupacyjne na terenie Czechosłowacji. Dla komunistycznych władz operacja „Dunaj” okazała się wielkim sukcesem logistycznym i dowodem sprawności armii. Dla zwykłego żołnierza stanowiła źródło wstydu, a dla każdego mieszkańca najechanego kraju oznaczała tragedię, która pogrzebała marzenia o normalności. Herezja z ludzką twarzą Haniebna operacja „Dunaj” była następstwem marzeń o naprawie systemu, który okazał się całkowicie niereformowalny. W latach 60. XX wieku Czechosłowacka Republika Socjalistyczna tkwiła w głębokim marazmie gospodarczym i politycznym. Rządy Antonína Novotnego, stalinowskiego dogmatyka, doprowadziły do skrajnego usztywnienia struktur państwowych i dławienia wszelkiej inicjatywy intelektualnej. W kraju wrzało, nie tylko w kręgach inteligencji, ale także wewnątrz samej Komunistycznej Partii Czechosłowackiej. Przełom nastąpił w styczniu 1968 roku, wraz ze zmianą na stanowisku I sekretarza KPCz. Aleksander Dubček stał się symbolem przemian znanych jako Praska Wiosna. Obalenie socjalizmu nie było jego celem. Dubček chciał po prostu go uczynić znośnym dla obywateli, wprowadzając koncepcję „socjalizmu z ludzką twarzą”. Program ten zakładał zniesienie cenzury, przywrócenie wolności słowa, liberalizację gospodarki poprzez ograniczone urynkowienie oraz federalizację państwa, co miało zapewnić równouprawnienie Słowakom. Dla Moskwy i pozostałych liderów bloku wschodniego reformy te brzmiały jak wypowiedzenie posłuszeństwa. Breżniew widział w Praskiej Wiośnie niebezpieczny precedens, który mógł wywołać efekt domina w całym bloku. Szczególną rolę w podgrzewaniu atmosfery wokół Czechos…

operacja-dunaj-5073237.jpg
width: 1785
height: 1200

To miejsce od dekad rozpala wyobraźnię. Legendy o jego zawartości krążą od pokoleń
type: item
date: 2026-03-15T10:28:27.000Z
creator: Artur Białek
subject: Historia
subject: skarby
subject: stany zjednoczone
subject: wojsko
subject: złoto
description: Fort Knox kojarzy się przede wszystkim z gigantycznym skarbcem, w którym rząd Stanów Zjednoczonych zgromadził niewyobrażalnie gigantyczne rezerwy złota. Warto jednak wiedzieć, że słynne United States Bullion Depository stanowi jedynie niewielki fragment tej olbrzymiej instalacji, która od 1918 roku pozostaje niezdobytą twierdzą.
encoded: Spis treści: Miasto-twierdza w Kentucky Od poligonu do ogromnej bazy Instytucje i jednostki United States Bullion Depository W 1990 roku dwóch przebranych za policjantów mężczyzn weszło do Muzeum Isabelli Stewart Gardner w Bostonie i zrabowało 13 dzieł sztuki o łącznej wartości ok. 500 milionów dolarów. W 2003 roku złodzieje pokonali zabezpieczenia w Antwerp Diamond Centre i zrabowali diamenty, złoto i biżuterię, które wyceniono na ok. 100 milionów dolarów. W 2025 roku bandyci przebrani za ekipę remontową weszli w biały dzień do skarbca paryskiego Luwru. Ich łupem padło 8 elementów francuskich klejnotów koronnych o wartości ok. 88 milionów euro. To były jedne z najzuchwalszych kradzieży w historii, które mogą zawstydzić scenarzystów kinowych hitów. Jednak do tej pory żaden „wirtuoz włamań” nie zdecydował się na wejście do Fort Knox. I trudno się temu dziwić. W końcu mówimy tu o najpilniej strzeżonej fortecy świata. Miasto-twierdza w Kentucky Lokalizacja Fort Knox nie jest przypadkowa. Została wybrana dzięki starannej analizie strategicznej, przeprowadzonej ponad 100 lat temu. Instalacja została wzniesiona na obszarze o powierzchni przekraczającej 440 kilometrów kwadratowych. Dla zobrazowania skali, to nieznacznie mniej niż wynosi powierzchnia Warszawy (517,2 kilometra kwadratowego). Rozciąga się na terytorium trzech hrabstw stanu Kentucky: Bullitt, Hardin i Meade, między Louisville i Elizabethtown, w samym sercu regionu Bluegrass. Strategiczna głębia terytorium była kluczowa w latach 30. XX wieku, kiedy decydowano o lokalizacji depozytu kruszców. Oddalenie od wybrzeży o setki mil oraz ochrona zapewniana przez barierę Appalachów sprawiały, że Fort Knox był naturalnie chroniony przed ewentualnym atakiem lotniczym lub inwazją morską, co w tamtym czasie uznawano za decydujące czynniki bezpieczeństwa. Poza tym pofałdowany teren, porośnięty gęstymi lasami, idealnie nadawał się do ćwiczeń z zakresu nawigacji lądowej. Dwie strefy Z punktu widzenia topograficznego, Fort Knox…

fort-knox-367958d.jpg
width: 1560
height: 1200

Amerykańskie wojsko na Grenlandii odebrało Inuitom ich ziemie. A potem je skaziło
type: item
date: 2026-02-01T12:04:09.000Z
creator: Ewelina Zambrzycka-Kościelnicka
subject: Historia
subject: bomba atomowa
subject: grenlandia
subject: stany zjednoczone
subject: wojsko
description: W czasach, gdy skuta lodem Grenlandia ponownie znalazła się na ustach świata, warto przypomnieć, że amerykańskie wojsko ma już tam bazę. Zbudowaną w latach 50. ubiegłego wieku i wciąż działającą. Militaryzacja tego obszaru doprowadziła do przymusowego wysiedlenia ludności tubylczej oraz radioaktywnego skażenia terenu.
encoded: Spis treści: Gdzie człowiek Zachodu nie przetrwa Operacja „Modrosójka błękitna” Wykorzenić lud zakorzeniony Skażony śnieg Baza Sił Kosmicznych Pituffik na Grenlandii położona jest 1210 km na północ od koła podbiegunowego i 1524 km od bieguna północnego. Na jej terenie znajdują się góry lodowe, dwie wyspy, lądolód polarny oraz fiord Wolstenholme. To tam zainstalowana została znaczna części globalnej sieci czujników ostrzegania rakietowego, mającej jak najszybciej ostrzec o wystrzelonych pociskach. To też miejsce, którego powstanie zmieniło historię Grenlandii i przede wszystkich mieszkających na niej Inuitów. Gdzie człowiek Zachodu nie przetrwa Pierwszym znanym z imienia Europejczykiem, który zapędził się na te odległe i zimne tereny oraz nawiązał kontakt z żyjącym tam koczowniczym północnym ludem Inughuit był w 1818 roku oficer Marynarki Królewskiej sir John Ross. Badał trudne warunki życia tamtejszych ludów, techniki polowań i przede wszystkim dał jasno do zrozumie, że człowiek Zachodu nie przetrwa w tamtejszych warunkach bez praktycznej wiedzy wypracowanej przez pokolenia Inughuitów. Przez kolejne dziesięciolecia tereny te pozostawały niemal nietknięte. Jednak gdy 16 czerwca 1951 roku Jean Malaurie, francuski antropolog, pisarz i człowiek, który najlepiej poznał życie północnego ludu Grenlandii podróżował psim zaprzęgiem wzdłuż północno-zachodniego wybrzeża wyspy, dostrzegł coś, co pozostawiło na nim niezatarte wrażenie. Tego dnia, po wielu miesiącach spędzonych wśród Inuitów, w krytycznym momencie wiosennych roztopów, Malaurie podróżował z kilkoma myśliwymi. Był wyczerpany, brudny i wychudzony. Jeden z Inuitów dotknął jego ramienia: „Takou, spójrz”. Na niebie unosiła się gęsta żółta chmura. Przez lornetkę Malaurie początkowo uznał to za miraż: „Miasto hangarów i namiotów, blach i aluminium, oślepiające w słońcu, pośród dymu i pyłu... Trzy miesiące wcześniej dolina była spokojna i pusta. Rozbiłem tam swój namiot w pogodny letni dzień, na kwitnącej, nienaruszonej t…

grenlandia-Pituffik-1-8459f0c.jpg
width: 6000
height: 4000

Półwysep Kolski to kraina lodu, wojska i atomu. Rosyjski bastion przy granicy z UE kiedyś wyglądał zupełnie inaczej
type: item
date: 2026-01-22T14:21:56.000Z
creator: Jonasz Przybył
subject: Historia
subject: Kierunki
subject: Przyroda
subject: Traveler
subject: arktyka
subject: kierunki
subject: rosja
subject: wojsko
description: Na zamieszkanym przez Lapończyków i Rosjan Półwyspie Kolskim wre. Arktyczny region ma kluczowe znaczenie militarne, a znajdujące się tam złoża czynią go jeszcze bardziej smakowitym kąskiem. To obszar fascynujący przyrodniczo, który powoli przeistacza się w ogromną bazę wojskową.
encoded: W północno-zachodniej Rosji, przy granicy z Finlandią i Norwegią, rozciąga się surowa, arktyczna kraina. Półwysep Kolski przyciąga uwagę przez koncentrację rosyjskich wojsk – jest siedzibą głównych baz floty i kluczowym punktem ich obecności w Arktyce. To jednak obszar niegdyś słynący z badań naukowych, mieszanki ludów, metali ziem rzadkich i dzikiej przyrody. Jest filarem rosyjskiej strategii nuklearnej, na którym Federacji bardzo, ale to bardzo zależy. Z różnych powodów. Znaczenie militarne Półwyspu Kolskiego w strategii Rosji – tłumaczy norweski minister Dzięki Półwyspowi Kolskiemu Rosja ma strategiczny dostęp – przez Morze Barentsa – do Oceanu Atlantyckiego. W Siewieromorsku znajduje się także główna baza rosyjskiej Floty Północnej: to w niej cumują największe rosyjskie okręty wojenne, a w okolicy ulokowano co najmniej trzy bazy lotnicze, których zadaniem jest ochrona rosyjskich interesów w Arktyce. Tore Sandvik, norweski minister obrony, zauważa, że Rosja nie zaprzestała rozbudowy swojego potencjału militarnego w tym obszarze – nawet mimo znacznych strat poniesionych na froncie i trudności gospodarczych. Region ten wyróżnia się również pod względem koncentracji wojskowej – eksperci, m.in. z CBC, podkreślają, że jest to jedno z najbardziej zmilitaryzowanych miejsc na świecie. Znacząca liczba żołnierzy, zaawansowane systemy obrony powietrznej, okręty podwodne i infrastruktura logistyczna czynią z Półwyspu Kolskiego bastion. Bastion, którego mamy się bać. Potencjał nuklearny i strategicznie rozmieszczone okręty podwodne Półwysep Kolski to także centrum rosyjskiego potencjału nuklearnego drugiego uderzenia. Według specjalistów około dwóch trzecich rosyjskiego arsenału nuklearnego opartego o okręty podwodne stacjonuje właśnie tutaj – w bazach wokół Murmańska i Siewieromorska znajduje się 6 z 12 strategicznych okrętów podwodnych z napędem atomowym. Są one gotowe do szybkiej projekcji siły na Morzu Barentsa i Oceanie Atlantyckim. Zasoby naturalne i gospodarcze bogactw…

FABRIC-KOLAZ-32-56-c04a6c6.jpg
width: 2700
height: 1800

Najwyżsi, najsilniejsi, najbardziej zaufani. Kim byli dawni żołnierze do zadań specjalnych
type: item
date: 2025-12-27T08:14:37.000Z
creator: Artur Białek
subject: Historia
subject: broń
subject: wojna
subject: wojsko
description: Na polu walki grenadierzy musieli wykazywać się żelaznymi nerwami. Stojąc pod ostrzałem, musieli zachować spokój, zapalić prymitywny lont i precyzyjnie cisnąć żeliwną kulę wypełnioną czarnym prochem w szeregi wroga, by siać śmierć tam, gdzie nie docierały kule muszkietów. Jak powstała ta doborowa formacja? Na to i inne pytania odpowiadamy poniżej.
encoded: Spis treści: Narodziny elity Nie każdy mógł zostać grenadierem Narzędzia wojennego rzemiosła Jak działali grenadierzy? Zmierzch grenadierów Najstarsze formy miotanych ręcznie pocisków, wypełnionych materiałem zapalającym lub wybuchowym, pojawiły się już w starożytności i dalej były używane w średniowieczu. Pierwsze znane użycie granatów wypełnionych czarnym prochem jest natomiast datowane na XV stulecie. Jednak dopiero ponad 200 lat później stały się na tyle powszechne, że w armiach zaczęto tworzyć specjalne oddziały piechoty, wyspecjalizowane w ich miotaniu. Narodziny elity Koncepcja wyposażenia wojska w granaty sięga czasów dynastii Ming, kiedy stacjonujący na Wielkim Murze żołnierze używali bomb grzmotowych. Z kolei najstarsze wzmianki o żołnierzach używających granatów w armiach europejskich pochodzą z wczesnej ery nowożytnej, z armii austriackiej i hiszpańskiej. Wzmianki na temat oddziałów miotających granaty pojawiają się również w Anglii uwikłanej w wojny biskupie. Jednak kompania żołnierzy służących jako grenadierzy powstała we Francji, w czasach rządów Ludwika XIV. Formalny początek istnienia oddziałów grenadierów datuje się na rok 1667, kiedy podpułkownik Jean Martinet utworzył pierwszą elitarną kompanię w prestiżowym Régiment du Roi. Ten pomysł okazał się tak skuteczny, że został błyskawicznie wdrożony w całej armii. W październiku 1670 roku około 30 regimentów piechoty posiadało własne, stałe kompanie grenadierskie. Wkrótce stały się one ważnym elementem każdego batalionu. Francuscy grenadierzy odnosili wielkie sukcesy na polach bitew, a to sprawiło, że idea utworzenia oddziałów wyspecjalizowanych w miotaniu ręcznych granatów szybko rozprzestrzeniła się na inne europejskie kraje. Holendrzy wprowadzili ich do swojej armii już w 1670 roku, natomiast Anglicy poszli w ich ślady siedem lat później. Nie każdy mógł zostać grenadierem Kryteria rekrutacji do oddziałów grenadierów były niezwykle rygorystyczne i faworyzowały żołnierzy o określonych predyspozycjach …

grenadierzy-GettyImages-185194116-3bd7ba0.jpg
width: 4256
height: 2832

Rakieta Falcon 9 SpaceX wyniesie pięć polskich satelitów. Wśród nich pierwszego satelitę Iceye dla Wojska Polskiego
type: item
date: 2025-11-26T15:16:23.000Z
creator: Ewelina Zambrzycka-Kościelnicka
subject: Kosmos
subject: loty w kosmos
subject: satelita
subject: satelity
subject: wojsko
description: Jeszcze nigdy nie zdarzyło się, by jednego dnia trafiło w kosmos aż pięć satelitów z polską flagą. Misja Transporter-15, realizowana przez rakietę Falcon 9 firmy Elona Muska SpaceX, wyniesie w kosmos satelity Iceye, SatRev i trzy satelity konstelacji PIAST.
encoded: Misja Transporter-15 miała polecieć w kosmos 26 listopada. Start zapowiedziany był na godz. 19.18, ale został odwołany. Najbliższy termin to piątek, 28 listopada. Dla pierwszego stopnia rakiety Falcon 9 będzie to już trzydziesty lot. Po separacji stopni pierwszy stopień Falcona 9 powróci na Ziemię i wyląduje na autonomicznej barce „Of Course I Still Love You” stacjonującej na Oceanie Spokojnym. W tym czasie drugi człon będzie kontynuował wznoszenie. Rakieta wyniesie ponad 100 satelitów Falcon 9 wyniesie łącznie 140 satelitów na orbitę heliosynchroniczną. Pośród wielu satelitów komercyjnych i naukowych będzie też pięć polskich urządzeń: trzy nanosatelity z polskiej konstelacji PIAST (Polish ImAging SaTellites) – przeznaczone do obserwacji optycznej Ziemi; satelita typu „mikro SAR” zbudowany przez firmę ICEYE – radarowy instrument obserwacji Ziemi podwójnego zastosowania; nanosatelita (6U) PW6U polskiej firmy SatRev – do obrazowania multispektralnego Ziemi i przetwarzania danych na orbicie. Iceye w służbie Wojska Polskiego Przeznaczony dla Wojska Polskiego satelita radarowy Iceye bazuje na technologii tzw. syntetycznej apertury. Może monitorować powierzchnię Ziemi niezależnie od pokrywy chmur, ponieważ te nie zakłócają obserwacji radarowych. Satelity radarowe Iceye znakomicie sprawdziły się podczas ubiegłorocznej powodzi na południu Polski, dostarczając cennych danych służbom ratowniczym. Ten konkretny satelita, zbudowany w rekordowym czasie sześciu miesięcy, ma pozwolić na ciągłą obserwację interesujących wojsko obszarów, w tym infrastruktury wojskowej, transportowej czy energetycznej. Pozwoli strzec z orbity naszych granic, a w razie wojny posłuży do rozpoznawania nieprzyjacielskich wojsk i śledzenia ich ruchu. Satelita powstał na specjalne zamówienie Ministerstwa Obrony Narodowej. Umowa zawarta pomiędzy polsko-fińską spółką Iceye a MON mówi o trzech satelitach SAR z możliwością rozszerzenia konstelacji do sześciu urządzeń. Liczba ta dawałaby Polsce dużą samodzielno…

piast-1-321209b.jpg
width: 1400
height: 800

Zwierzęta w służbie niepodległości. Jak psy, konie i gołębie pomagały Polakom w walce?
type: item
date: 2025-11-11T08:15:01.000Z
creator: Sabina Zięba
subject: Historia
subject: Przyroda
subject: gołębie
subject: historia polski
subject: konie
subject: psy
subject: ptaki
subject: wojsko
subject: zwierzęta
description: Walka o niepodległość Polski to nie tylko bohaterstwo żołnierzy i konspiratorów. W cieniu wielkich bitew, na liniach frontu i w obozach wojskowych, służyły również zwierzęta – psy, konie i gołębie, które niosły pomoc, ratowały życie i przekazywały wiadomości. Ich lojalność i odwaga sprawiły, że stały się cichymi bohaterami polskiej wolności.
encoded: Historia odzyskania przez Polskę niepodległości zapisała się nazwiskami wielkich dowódców i żołnierzy. Jednak w cieniu tych postaci pozostali ci, którzy nie nosili mundurów, lecz równie wiernie służyli ojczyźnie. Zwierzęta – od wiernych psów, po konie artyleryjskie i gołębie pocztowe – odegrały w tym procesie rolę znacznie większą, niż mogłoby się wydawać. W czasie wojen i powstań pomagały w łączności, transporcie, ratownictwie, a często także w podtrzymywaniu ducha walczących. Dziś, wspominając drogi do niepodległości, warto przypomnieć również te istoty, które z oddaniem towarzyszyły polskim żołnierzom w najtrudniejszych chwilach. Gołębie pocztowe w służbie Polski Podczas trwającego od września 1914 do marca 1915 oblężenia Twierdzy Przemyśl, gdy radiowe szyfry armii austro-węgierskiej zostały złamane, a łączność z dowództwem w Wiedniu praktycznie przestała istnieć, obrońcy musieli sięgnąć po alternatywne sposoby przekazywania informacji. W tej dramatycznej sytuacji nieocenioną rolę odegrały gołębie pocztowe – wysyłane z murów twierdzy i okolicznych punktów kontaktowych, przenosiły meldunki o położeniu wojsk i sytuacji na froncie. Jak podkreślają historycy, to właśnie dzięki nim udało się utrzymać łączność, mimo głodu, wysadzanych fortów i narastającego chaosu oblężenia. Chociaż twierdza ostatecznie upadła, wiadomości, które dotarły do sztabu, pozwalały lepiej koordynować działania i podtrzymywały morale obrońców. Choć w latach 1914–1915 formalnie Polska nie istniała, Galicja (w tym Przemyśl) była jednym z tych miejsc, gdzie Polacy z różnych formacji wojskowych zdobywali doświadczenia i organizacyjne umiejętności, które później okazały się niezbędne w procesie odbudowy niepodległego państwa. Nawet tak skromne działania, jak utrzymanie łączności w warunkach oblężenia, tworzyły fundament pod przyszłe struktury wojskowe i komunikacyjne odrodzonej Polski. Po odzyskaniu niepodległości te doświadczenia zostały zinstytucjonalizowane. 2 kwietnia 1925 roku Sejm II Rzeczypos…

IMG8364-de1d31a.jpeg
width: 3755
height: 2848

Jak szybko zasnąć w samolocie? Ta wojskowa metoda stała się hitem
type: item
date: 2025-07-31T06:49:19.000Z
creator: Sabina Zięba
subject: Porady
subject: Traveler
subject: loty samolotem
subject: porady w podróży
subject: sen
subject: wojsko
description: Zapomnij o bezsennych lotach i przewracaniu się w fotelu. Technika stosowana od czasów II wojny światowej pomaga zasnąć w każdych warunkach – nawet w głośnej kabinie samolotu. Prosta do opanowania metoda zdobywa popularność wśród podróżnych na całym świecie.
encoded: Spis treści: Wojskowa technika szybkiego zasypiania Jak szybko zasnąć? Rady krok po kroku Co jeszcze może ułatwić sen w samolocie? Wiele osób, udając się w podróż samolotem, w powietrzu nie zajmuje się czytaniem książek czy oglądaniem filmów, lecz stawia na regenerację i sen. Niestety, zasypianie w tym środku transportu może być nie lada wyzwaniem. Niektórym w odpłynięciu w ramiona Morfeusza przeszkadza lęk, innym z kolei niewygodne środkowe siedzenie, turbulencje, irytujący pasażerowie czy głośne dźwięki. Istnieje jednak prosta technika, dzięki której można głęboko zasnąć w niecałe pięć minut. Wojskowa technika szybkiego zasypiania Metoda stosowana przez personel wojskowy pozwala szybko zasnąć nawet w niewygodnym i hałaśliwym otoczeniu. Po raz pierwszy została opracowana podczas II wojny światowej i uwzględniona w podręczniku armii USA. Miała pomóc pilotom myśliwców w szybkim zasypianiu, nawet w strefach działań wojennych i niewygodnych pozycjach. Po wprowadzeniu kilku drobnych zmian technika ta może się sprawdzić również podczas lotów długodystansowych. „Większość osób w samolotach pozostaje napięta, nie zdając sobie z tego sprawy – zgarbione ramiona, zaciśnięta szczęka, skrzyżowane nogi. Ta metoda koncentruje się na celowym rozluźnieniu tego napięcia. Gdy ciało się rozluźni, umysł podąży za nim” – opisywał specjalista cytowany przez „Daily Express”. Cały proces zajmuje około dwóch minut, a ostatnie 10 sekund to czas, w którym większość osób zasypia. Przy regularnych ćwiczeniach niektórym udaje się zasnąć w zaledwie 60 sekund. Jak szybko zasnąć? Rady krok po kroku Rozluźnij twarz, rozluźniając czoło, szczękę, policzki i język. Opuść ramiona i pozwól im opaść tak nisko, jak to możliwe. Powoli wydychaj powietrze i rozluźnij klatkę piersiową. Rozluźnij nogi, zaczynając od ud, a następnie przejdź do łydek i stóp. Oczyść umysł na 10 sekund. Jeśli najdą cię jakieś myśli, wyobraź sobie spokojne otoczenie. Powtarzaj sobie w myślach: „Nie myśl, nie myśl…” przez około 10 se…

sen-0536aad.jpg
width: 5120
height: 3407

Przetestowałem „bombową” trasę rowerową. Wokół niej ponad pół miliona niewybuchów
type: item
date: 2025-07-31T06:02:09.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: atrakcje turystyczne
subject: niemcy
subject: rezerwat
subject: rowery
subject: wojsko
description: Trasa rowerowa na dawnym poligonie w Muensingen w Niemczech to emocjonująca przygoda wśród pól miliona niewybuchów. Wspiąłem się na niebosiężną wieżę używaną przez generałów, zobaczyłem wieś-widmo i spędziłem noc na terenie obozu wojskowego sprzed ponad stu lat. Ten obszar to niezwykła propozycja na wakacyjny wypoczynek.
encoded: Spis treści: Widoki godne generałów Poligon jak żaden inny Niemcy, Amerykanie, Francuzi i znów Niemcy Rezerwat z wybuchowym akcentem Nowe życie starego obozu Przedzierając się przez warstwy historii Jak dojechać? Stoję na metalowej kratce na szczycie 42-metrowej wieży. Gdy patrzę pod nogi, wrażenie jest niesamowite. Schody i półpiętra są niemal przezroczyste. Patrząc wprost na ziemię można dostać lekkiego zawrotu głowy. Tym bardziej, że konstrukcja lekko się kiwa. Widoki godne generałów To najwyższa wieża obserwacyjna dawnego poligonu w Muensingen w Szwabskiej Jurze na terenie Badenii-Wirtembergii w Niemczech. Nazywa się Hursch i powstała w 1989 roku. Korzystali z niej generałowie w czasie manewrów wojskowych. Rozciąga się stąd wspaniały widok zarówno na obszar dawnych działań militarnych, jak i tereny cywilne. Przy dobrej widoczności można stąd dostrzec Alpy czy wieżę telewizyjną w Stuttgarcie. Gdy wizytuję poligon w lipcu, nad bukowo-świerkowym lasem płyną białe chmury i kropi deszcz. A krajobraz robi się dramatyczny, jak na najsłynniejszym obrazie Caspara Davida Friedricha zatytułowanym „Wędrowiec przed morzem mgły”. O tym, że „nasi tu byli” przekonuje mnie wlepka Grupy „Polonia” Turystyczna umieszczona na konstrukcji. Poligon jak żaden inny Wieża Hursch jest jednym z kilku punktów obserwacyjnych udostępnionych dzisiaj zwiedzającym na terenie dawnego poligonu w okolicy Muensingen. Jego powierzchnia to 67 kilometrów kwadratowych, zatem zbliżona jest do Kalisza. Jeśli nie mamy za dużo czasu na zwiedzanie, warto wybrać właśnie tę wieżę, bo jest najwyższa ze wszystkich. Rodzące się Cesarstwo Niemieckie w drugiej połowie XIX wieku potrzebowało miejsc do szkolenia swojej armii. Wybór padł na w dużej mierze niezasiedlony obszar na północny-wschód od miejscowości Muensingen. Pierwszy strzał na poligonie padł w październiku 1895 roku, a ostatni wojskowi opuścili ten teren pod koniec 2005 roku. Ale życie w tym miejscu nie zamarło. Wiele firm i służb państwowych korzysta z …

poligon-98833e4.png
width: 900
height: 600

Bośniacy na Mazurach w XVIII wieku. Skąd się wzięli i dlaczego budzili popłoch?
type: item
date: 2025-06-17T09:19:42.000Z
creator: Adam Węgłowski
subject: Historia
subject: historia polski
subject: mazury
subject: wojsko
description: W służbie pruskiego króla pojawili się w 1745 roku żołnierze, którzy na Mazurach kojarzyli się jak najgorzej: z Tatarami ze szwedzkiego potopu. Nazwano ich Bośniakami.
encoded: Spis treści: Kochanek z kindżałem Walczą i werbują Zagadka niewidomego historyka Mazury stanowiły wtedy część Prus, połączonych unią personalną z Brandenburgią. W czasach kryzysu Rzeczypospolitej szlacheckiej, Prusy zrzuciły zwierzchnictwo polskich królów i zaczęły się militaryzować. Za czasów Fryderyka II były już potęgą. Władca lubił chodzić ubrany w mundur, przez co nazywano go królem-żołnierzem lub królem-sierżantem. W roku 1745 swoje usługi zaofiarował mu Stefan Serkis – rotmistrz jednostki kawalerii służącej saskim królom Polski, który postanowił ze swoimi ludźmi walczyć pod innym sztandarem. Zapewne chodziło o pieniądze, ponieważ dowódcę tego znano ze skłonności do hazardu. Jego żołnierze nie byli niewiniątkami, lecz najemnikami. Tworzyli oddział lekkiej jazdy, uzbrojony w lance, typowy bardziej dla Polaków, Ukraińców, Tatarów lub przybyszów z Bałkanów, niż dla wojska pruskiego. Dlatego nazywano ich Bośniakami. Fryderyk II uznał, że lansjerzy mu się przydadzą. Zarówno na froncie (trwała akurat II wojna śląska), jak też do funkcji policyjnych czy patrolowania granic. Tak narodził się Regiment Bośniacki w pruskiej armii. W połowie XVIII wieku wchodził w skład większego Pułku Huzarów. Kochanek z kindżałem Chociaż początkowo twierdzono, że wojacy Serkisa byli wyłącznie lub w przeważającej mierze muzułmańskimi Bośniakami, nie okazało się to prawdą. Sam dowódca był przecież przechrzczonym Albańczykiem, chorąży Ali to z pochodzenia Turek lub Pers, a chorąży Wittkowitz – polski Tatar. Postacią najbardziej malowniczą – i zarazem budzącą największy strach – stał się jednak porucznik Osman. Ten gorliwy muzułmanin przechadzał się po pruskich miasteczkach półnago, z wielkim kindżałem za pasem. Można sobie tylko wyobrazić, jak reagowali na niego miejscowi, wśród których dobrze pamiętano jak w roku 1656 Prusy Królewskie spustoszyli Tatarzy u boku wojsk polsko-litewskich (nam znani z „Potopu” Henryka Sienkiewicza, gdzie komendę sprawował nad nimi Kmicic-Babinicz). Palono wte…

bosniacy-prusy-8649862.png
width: 900
height: 600

„Bezprecedensowe odkrycie”. Orzełek z czasów walk o niepodległość
type: item
date: 2025-05-26T10:21:59.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: archeologia
subject: historia polski
subject: wojsko
description: Polskie lasy zdradzają kolejne tajemnice przeszłości. Szczęście uśmiechnęło się do poszukiwaczy, którzy w województwie lubelskim natknęli się na wyjątkowy fragment żołnierskiej czapki. Z czasów, gdy Polska walczyła o wolność.
encoded: Spis treści: Fragment czapki wojskowej, ale jaki! Świadek dramatycznych momentów polskiej historii W którym oddziale służył właściciel czapki? Do wielu interesujących odkryć archeologicznych dochodzi na obszarze lasów. Zadrzewione obszary penetrują poszukiwacze z wykorzystaniem detektorów metali. Należy jednak pamiętać, że prowadzenie takich działań jest możliwe tylko w przypadku posiadania odpowiedniej zgody wydanej przez konserwatora zabytków. Tak też było w przypadku najnowszego znaleziska. Panowie Andrzej Kędzierawski i Krzysztof Fidler rozpoznawali teren Leśnictwa Góry w powiecie chełmskim. Uśmiechnęło się do nich szczęście, bo dokonali nietypowego odkrycia. Fragment czapki wojskowej, ale jaki! Poszukiwacze wydobyli z ziemi niewielką plakietkę. Ukazuje metalowego orła – to zapewne stop cyny i ołowiu – o wymiarach 12,8 cm na 11,5 cm. Temu znalezisku towarzyszyła mosiężna tarcza – szeroki ostrołuk o wymiarach: około 15 cm na około 19 cm. Artefakty trafiły do chełmskiej delegatury Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Lublinie. Kolejno przyjrzeli się mu eksperci: dr Tomasz Pietras z Uniwersytetu Łódzkiego oraz prof. Maciej Trąbski z Uniwersytetu Jana Długosza w Częstochowie. Eksperci nie mają wątpliwości: pierwotnie orzeł przymocowany był do blachy, a całość przyszyta była do czapki wojskowej. Na rewersie orła widoczne są inicjały: S (?) i M. Co ciekawe, do podobnego znaleziska doszło na Lubelszczyźnie w 2024 roku, we wsi Dubienka. Świadek dramatycznych momentów polskiej historii „Znalezisko jest wyjątkowe i bardzo cenne, ponieważ nie udało się odnaleźć bezpośrednich analogii, które pozwoliłyby na jednoznaczne określenie jego pochodzenia i chronologii” – czytamy w mediach społecznościowych Lubelskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków (LWKZ). Są jednak pewne poszlaki. Prof. Trąbski uznał, iż znalezisko związane jest z umundurowaniem żołnierza piechoty wojska koronnego z lat 1791–1794. Były to czasy wojen o niepodległość i zmagań z zaborcami. W 1793 roku miał mie…

orzelek-0105748.png
width: 900
height: 600

Rząd dopłaci do twoich „wakacji”. Nawet 6 tysięcy złotych
type: item
date: 2025-05-14T12:57:47.000Z
creator: Igor Szulim
subject: Porady
subject: Traveler
subject: polska
subject: wakacje
subject: wojsko
description: MON rusza z drugą edycją programu „Wakacje z wojskiem”. Zainteresowani mogą nie tylko zdobyć nowe umiejętności i sprawdzić się w wymagającym środowisku, ale także otrzymać blisko 6 tysięcy złotych za udział.
encoded: W tym artykule: Kto może wziąć udział w „Wakacjach z wojskiem”? „Wakacje z wojskiem” – jak się zgłosić? Jeśli wciąż nie wiesz, co zrobić z letnim wolnym czasem, a szukasz czegoś więcej niż typowy urlop nad morzem, resort obrony ma dla ciebie konkretną propozycję. „Wakacje z wojskiem” dają możliwość sprawdzenia się, nauczenia czegoś nowego i zarobienia blisko 6 tys. złotych. Szczegóły poniżej. Kto może wziąć udział w „Wakacjach z wojskiem”? Program „Wakacje z wojskiem”, skierowany do osób w wieku 18–35 lat, to niecodzienna szansa na przeżycie intensywnego szkolenia wojskowego w jednym z 70 ośrodków w całej Polsce. Uczestnicy poznają podstawy taktyki, uczą się przetrwania w terenie, strzelania, walki wręcz oraz obsługi wojskowych pojazdów. Co ważne, chętni mogą sprawdzić się w różnych rolach – od żołnierza piechoty, przez marynarza, po rakietowca czy czołgistę. – Rozpoczynamy rekrutację na kolejne zajęcia w ramach projektu „Wakacje z wojskiem”, które kończą się złożeniem przysięgi wojskowej. Zapraszamy wszystkich, którzy chcą zostać żołnierzem Wojska Polskiego. Wielu z nas może budować siłę wojska – i w służbie czynnej, ale także w rezerwie – zachęca Ministerstwo Obrony Narodowej. I dodaje: – Ten projekt to coś więcej niż szkolenie – to element budowania odporności naszego państwa i społeczeństwa, bo bezpieczeństwo to nasze wspólne zadanie i nasz wspólny obowiązek. „Wakacje z wojskiem” – jak się zgłosić? Aby wziąć udział w kolejnej edycji programu „Wakacje z wojskiem”, wystarczy zgłosić się telefonicznie pod numerem 800 180 110, odwiedzić najbliższy punkt rekrutacyjny Wojska Polskiego lub wypełnić formularz na stronie internetowej zostanzolnierzem.pl. Rekruterzy dbają o to, by każdy ochotnik trafił do formacji najlepiej odpowiadającej jego predyspozycjom. Turnus trwa 27 dni, a uczestnicy otrzymują za udział 6 tys. złotych brutto. W 2025 r. zaplanowano trzy tury szkoleniowe: 9 czerwca – 5 lipca, 14 lipca – 9 sierpnia, 18 sierpnia – 13 września. Warto wspomnieć, że udzi…

shutterstock2416589309-1c69ef5.jpg
width: 7687
height: 5127

Historyczne skarby odkryte w Lubelskim. Schowano je w 1939 roku
type: item
date: 2025-05-05T11:48:33.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: archeologia
subject: II wojna światowa
subject: Lubelskie
subject: wojsko
description: Sztandar i proporzec należące do wojskowych walczących w kampanii wrześniowej w 1939 roku odkryto pod Tomaszowem Lubelskim. Płat sztandaru należał do 4. Pułku Strzelców Podhalańskich, a proporzec mistrzowski – do 21. Dywizji Piechoty Górskiej.
encoded: Spis treści: Sztandar i proporzec – bezcenne znaleziska Okoliczności ukrycia i wieloletnie poszukiwania O znalezisku poinformowało Muzeum 4. Pułku Strzelców Podhalańskich. Sztandary wojskowe są największymi świętościami dla każdej jednostki Wojska Polskiego. Dlatego ich odkrycie to prawdziwa gratka dla pasjonatów historii. Sztandar i proporzec – bezcenne znaleziska – Jak oficjalnie udało się potwierdzić, w rejonie ostatnich walk pułku z Cieszyna pod Tomaszowem Lubelskim odkryto w resztkach tornistra Proporzec 21 Dywizji Piechoty Górskiej oraz szarfy ze sztandaru 4 Pułku Strzelców Podhalańskich – przekazał Krzysztof Neścior, właściciel cieszyńskiego muzeum 4. PSP w mediach społecznościowych. W późniejszym wpisie poinformował również o odkryciu samego sztandaru. Jak wyjaśnił Neścior, proporzec mistrzowski 21 DPG był co roku wręczany pułkom tej dywizji za najlepsze osiągnięcia w szkoleniu strzeleckim. Ostatni raz wręczono go w 1938 roku właśnie 4 Pułkowi Strzelców Podhalańskich z Cieszyna. Na razie nie udało się namierzyć orła z drzewca sztandaru, ale pasjonaci liczą na znalezienie go w pobliżu. Sam sztandar zachował się bardzo dobrze. – Płat sztandaru, najprawdopodobniej z uwagi na miejsce zakopania oraz wysoką jakość materiału, z jakiego został wykonany (w tym złote i srebrne nici), jest najlepiej zachowanym sztandarem wydobytym z ziemnego depozytu – czytamy w mediach społecznościowych Muzeum 4. Pułku Strzelców Podhalańskich. Sztandar ufundowała społeczność Ziemi Cieszyńskiej z ks. Sznurowackim na czele. Jego wyszycie zlecono siostrom Felicjankom z klasztoru w Czechowicach-Dziedzicach. Okoliczności ukrycia i wieloletnie poszukiwania Sztandar i proporzec ukryto prawdopodobnie w nocy z 20 na 21 września 1939 roku w czasie kampanii wrześniowej. Odpowiadała za to być może grupa żołnierzy pułku kierowana przez płatnika, kapitana Władysława Kronholda. Co ciekawe, w latach 60. byli żołnierze pułku podjęli próbę odnalezienia sztandaru, ale okazała się bezskuteczna. Teraz, na…

sztandar-0a7f361.png
width: 900
height: 600

Generał Tadeusz Rozwadowski – zapomniany wódz, który zwyciężał z honorem i przegrywał z godnością
type: item
date: 2025-04-19T06:29:14.000Z
creator: Ewelina Zambrzycka-Kościelnicka
subject: Historia
subject: historia polski
subject: polityka
subject: wojsko
description: Generał Tadeusz Jordan Rozwadowski to jedna z najbardziej tragicznych, a zarazem fascynujących postaci w historii Polski XX wieku. Strateg, dyplomata, współautor zwycięstwa w Bitwie Warszawskiej, a zarazem ofiara politycznych rozgrywek i represji w czasach sanacji. Jego losy pokazują, jak łatwo historia może zapomnieć o tych, którzy nie wpisują się w aktualny nurt polityczny – nawet jeśli zasłużyli na miejsce w panteonie narodowych bohaterów.
encoded: Spis treści: W służbie odrodzonej Rzeczpospolitej Bohater Lwowa i Bitwy Warszawskiej Konfrontacja z sanacją Tajemnicza śmierć i spuścizna Tadeusz Jordan Rozwadowski urodził się 19 lub 20 maja 1866 r. w Babinie na Pokuciu. Datę jego urodzin otacza do dziś pewna niejasność – źródła historyczne podają różne informacje, a nawet wśród członków rodziny panuje w tej sprawie niejednoznaczność. Niezależnie od tego, Rozwadowski pochodził z rodu o silnych tradycjach wojskowych. Jego przodkowie walczyli pod Wiedniem, w insurekcji kościuszkowskiej, powstaniu listopadowym i styczniowym. Patriotyzm i gotowość do poświęceń były więc częścią jego dziedzictwa. Po ukończeniu prestiżowej Szkoły Wojennej w Wiedniu, Rozwadowski służył w armii austro-węgierskiej, gdzie szybko awansował dzięki swoim zdolnościom strategicznym. Jako attaché wojskowy w Bukareszcie zdobył doświadczenie dyplomatyczne. Biegle władał też sześcioma językami. Jego kariera nabierała tempa, a jednocześnie zyskiwał opinię człowieka oddanego sprawom polskim. Nawet w czasach, gdy Polska jeszcze nie istniała na mapie Europy. W służbie odrodzonej Rzeczpospolitej Gdy Polska odzyskała niepodległość w 1918 roku, Rozwadowski natychmiast włączył się w organizację Wojska Polskiego. Został pierwszym szefem Sztabu Generalnego przy Radzie Regencyjnej, a później – już w odrodzonym państwie – odegrał kluczową rolę w kształtowaniu sił zbrojnych. To on tworzył podstawy organizacyjne armii, straży granicznej i marynarki wojennej. Przygotowane przez niego akty prawne, m.in. tymczasowa ustawa o obowiązku służby wojskowej, miały fundamentalne znaczenie dla bezpieczeństwa państwa. Jednak jego stosunki z Józefem Piłsudskim od początku nie były łatwe. Obaj mężowie stanu różnili się wizją przyszłości polskiej armii. Piłsudski – bardziej ideologiczny i polityczny w podejściu, Rozwadowski – pragmatyk, stawiający na profesjonalizm i modernizację. Bohater Lwowa i Bitwy Warszawskiej W listopadzie 1918 r. Rozwadowski objął dowództwo obrony Lwowa pr…

TadeuszRozwadowski-019f30b.png
width: 900
height: 600

Borne Sulinowo – miasto, które nie istniało. Jest pełne tajemnic
type: item
date: 2025-04-13T07:56:22.000Z
creator: Filip Nowek
subject: Historia
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: II wojna światowa
subject: wojsko
subject: Zachodniopomorskie
description: Borne Sulinowo przez dziesiątki lat nie widniało na mapach, ale tętniło życiem. W przylegającym do niego jeziorze znajduje się zatopiony las, z którym związane są sensacyjne opowieści dotyczące tajnej działalności hitlerowców. Poznajcie jedno z najbardziej tajemniczych miast Polski.
encoded: Spis treści: Co było w Bornem Sulinowie? Nazistowskie korzenie miasta Kiedy opuszczono Borne Sulinowo? Z czego słynie Borne Sulinowo? Zloty militarne w Bornem Sulinowie Ciekawostki na temat Bornego Sulinowa Podwodne Borne Sulinowo Borne Sulinowo to miejsce, które może inspirować filmowców i powieściopisarzy. Dlaczego? Ze względu na jego nietypową i barwną historię. Położone jest w woj. zachodniopomorskim w gęstych lasach między Czaplinkiem a Szczecinkiem. To oddalenie od większych ośrodków miejskich nie było przypadkowe. Co było w Bornem Sulinowie? Nazistowskie korzenie miasta Historia miasta rozpoczęła się w latach 30. XX wieku. Wówczas ten teren znajdował się w granicach III Rzeszy. Władzie niemieckie postanowiły usytuować tu poligon wojskowy wraz z przylegającymi do niego zabudowaniami. W ten sposób w latach 1933–1938 powstały Lager Linde (Borne Sulinowo) na północnym skraju poligonu i Lager Westfalenhof (Kłomino) – na południe od poligonu. Kompleks wojskowy otworzył oficjalne sam Adolf Hitler. Stało się to 19 sierpnia 1938 roku. Obszar dziś określany jako Borne Sulinowo w czasach niemieckich pełnił militarną rolę zaplecza poligonu. Wzniesiono tu koszary i powstała Szkoła Artylerii Wehrmachtu. Stacjonujący tu pancerny korpus odegrał kluczową rolę w czasie inwazji na Polskę w 1939 roku. Nazwa Borne Sulinowo (niem. Gross Born) pochodzi od nazwy pobliskiej cywilnej miejscowości zlokalizowanej dalej na południe. Jej mieszkańcy zostali przesiedleni, a po zabudowaniach widoczne są do dziś tylko marne pozostałości. Kiedy opuszczono Borne Sulinowo? Pytanie o opuszczenie Bornego Sulinowa pojawia się w kontekście jego powojennej historii. Po przegranej przez Niemców wojnie, wojskową infrastrukturę przejęli Sowieci. To wojskowe miasteczko kompletnie utajniono i nie znajdowało się na mapach aż do 1992 roku. Dla wojsk radzieckich Borne Sulinowo pełniło kluczową rolę – stacjonowała tu Północna Grupa Wojsk. Było to największe zgrupowanie radzieckich wojsk lądowych w PRL. W sumi…

borne-sulinowo-0f8857c.jpg
width: 1000
height: 583

Twierdza Modlin. Bronili jej Francuzi, Rosjanie i Polacy. I niedźwiedzica polarna
type: item
date: 2025-04-06T12:31:11.000Z
creator: Filip Nowek
subject: Historia
subject: historia polski
subject: mazowsze
subject: twierdza
subject: wojsko
subject: zabytki
description: Twierdza Modlin odegrała istotną rolę w wojnach napoleońskich, powstaniu listopadowym, I i II wojnie światowej. A przez pewien czas broniła jej nawet niedźwiedzica polarna. Poznajcie to niezwykłe dzieło inżynierii militarnej.
encoded: Spis treści: Czym była Twierdza Modlin? Kiedy upadła Twierdza Modlin? Twierdza Modlin w filmach Ciekawostki na temat Twierdzy Modlin Czy w Twierdzy Modlin stacjonuje wojsko? Zwiedzanie Twierdzy Modlin Twierdzę Modlin można uznać za jedną z najważniejszych atrakcji turystycznych Mazowsza obok Kampinoskiego Parku Narodowego, Zamku Książąt Mazowieckich w Ciechanowie czy Muzeum Wsi Mazowieckiej w Sierpcu. Wizyta w tym miejscu, przesyconym urozmaiconą historią, jest z pewnością prawdziwą gratką dla fanów historii wojskowości i fortyfikacji. Co trzeba wiedzieć o Twierdzy Modlin? Czym była Twierdza Modlin? Lokalizacja Twierdzy Modlin była starannie przemyślana. Jeszcze przed jej powstaniem na początku XVIII wieku wzbudzała zainteresowanie wojskowych. Tutaj łączy się Wisła z Narwią i Wkrą, poza tym niedaleko stąd usytuowana jest obecna stolica Polski, Warszawa. Pierwszy plan wzniesienia twierdzy w tym strategicznym miejscu mieli Rosjanie w 1791 roku. Powstał nawet jej projekt autorstwa generała Jana Pietera van Suchtelena. Jednak faktyczną budowę rozpoczęto dopiero na polecenie Napoleona Bonapartego w 1807 roku. Twierdzę Modlin najprościej zdefiniować jako szereg różnego rodzaju umocnień i budowli wzniesionych dla żołnierzy. Jest jedną z największych i najlepiej zachowanych twierdz w naszym kraju. Tworzą ją: cytadela położona na prawym brzegu Narwi, umocnione przedmościa: kazuńskie i nowodworskie, dwa łańcuchy fortów. Kiedy upadła Twierdza Modlin? Nie ma jednej odpowiedzi na to pytanie. Twierdza istniała w różnych realiach politycznych. Można więc stwierdzić, że upadała i podnosiła się do życia kilkukrotnie. Oto kluczowe momenty w jej historii. Twierdza Modlin była oblegana po raz pierwszy w 1813 roku przez Rosjan. Wówczas bronili jej żołnierze polscy i francuscy. Skapitulowano 1 grudnia. Kolejne oblężenie twierdzy miało miejsce w czasie powstania listopadowego. Wówczas przejęli ją Polacy. Jej komendantem został gen. Ignacy Ledóchowski. Modlin był w rękach powstańców prawie…

twierdza-modlin-e17334f.jpg
width: 1000
height: 650

Polskie sztandary z 1939 r. można odkryć w bardzo dziwnych miejscach. Jeden był schowany w tapczanie
type: item
date: 2025-03-30T06:33:15.000Z
subject: Historia
subject: archeologia
subject: II wojna światowa
subject: odkrycia archeologiczne
subject: wojsko
description: Sztandar 68. Pułku Piechoty, odnaleziony na początku marca przez sochaczewskich detektorystów, nie jest pierwszym tego typu znaleziskiem w XXI wieku. Co pewien czas polscy poszukiwacze historycznych artefaktów natrafiają na cenne artefakty. Na odnalezienie czeka jeszcze kilkadziesiąt wrześniowych sztandarów.
encoded: Spis treści: „Obowiązkiem jest strzec sztandaru” Ukryte, ale gdzie? Przemycony do Londynu Sztandar w tapczanie Ta wiadomość zelektryzowała 10 marca 2025 roku wszystkich interesujących się historią wojskowości, a przede wszystkich tych zainteresowanych kampanią polską 1939 roku. Sochaczewska Grupa Odkrywców Historii odkryła sztandar jednej z jednostek Wojska Polskiego walczących w połowie września 1939 w bitwie nad Bzurą. Początkowo przypuszczano, że jest to sztandar 37. Łęczyckiego Pułku Piechoty, rozbitego w okolicach znalezienia sztandaru. Jednak koniec końców okazało się, że ukryty w kance od mleka płat należał do wielkopolskiego 68. Pułku Piechoty z Wrześni. Sztandar, który znaleziono na łące obok zabudowań gospodarczych pod Iłowem niedaleko Sochaczewa, spoczywał w ziemi na niewielkiej głębokości, pieczołowicie zabezpieczony w bańce po mleku. Niestety, upływ czasu – od ukrycia sztandaru minęło już 86 lat – spowodował, że bańka skorodowała. Do jej wnętrza dostała się woda, która mocno nadwyrężyła ten najważniejszy dla każdej jednostki wojskowej znak. Obecnie w Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie, do którego dostarczono znalezisko, trwają pracę konserwatorskie, mające na celu zabezpieczenie sztandaru przed dalszym zniszczeniem. A także, jeżeli to możliwe, jak najwierniejsze odtworzenie jego pierwotnego wyglądu. „Obowiązkiem jest strzec sztandaru” Trzeba pamiętać, że we wrześniu 1939 roku żołnierze Wojska Polskiego czynili wszystko, aby sztandar pułku nie dostał się w ręce wroga, ponieważ taki obrót sprawy okrywał hańbą daną jednostkę. W XX wieku zdarzały się, także w Polsce podczas wojny polsko-bolszewickiej, przypadki rozwiązywania pułków, których sztandar dostał się w ręce wroga. Nawet teraz, na oficjalnej stronie Wojska Polskiego można przeczytać: „Obowiązkiem żołnierza jest bronić i strzec sztandaru jednostki wojskowej. W razie utraty sztandaru wskutek słabości ducha bojowego, jednostka wojskowa ulega rozformowaniu”. Podczas wojen napoleońskich polski pułk Lan…

01-330a877.jpg
width: 5350
height: 3372

Bolesław Wieniawa-Długoszowski: ostatni ułan i pierwszy bon-vivant II Rzeczypospolitej
type: item
date: 2025-03-29T11:53:56.000Z
creator: Sławomir Borkowski
subject: Historia
subject: Ludzie
subject: II wojna światowa
subject: polityka
subject: polska przedwojenna
subject: wojsko
description: Bolesław Wieniawa-Długoszowski z wykształcenia był lekarzem. Z zawodu – oficerem i dyplomatą. Obdarzonym doskonałą prezencją miłośnikiem koni, mocnych trunków i pięknych kobiet. Prawdziwą duszą towarzystwa. Adiutantem Piłsudskiego. Do tego bohaterem niezliczonych anegdot, które sobie w przedwojennym towarzystwie opowiadano. Wiele z nich było zmyślonych, jednak te zdarzenia, które miały miejsce naprawdę, a także barwna osobowość kawalerzysty, wszystkie czyniły prawdopodobnymi.
encoded: Spis treści: Wieniawa-Długoszowski i Piłsudski Kariera w kawaleryjskim stylu Barwny okres „Ziemiańskiej” Wieniawa-Długoszowski jako dyplomata i polityk W osobie Bolesława Wieniawy-Długoszowskiego łączyły się sprzeczności. Przejawiał wielkie zamiłowanie do wojska i kawalerii, z powodu którego został oficerem. Ale był on także człowiekiem wysokiej kultury, niedoszłym malarzem i – tu już bardziej praktykującym – poetą. Przede wszystkim jednak charakteryzował go ogromny apetyt na życie. Na świat przyszedł 22 lipca 1881 r. w Maksymówce koło Stanisławowa, w szlacheckiej rodzinie pieczętującej się herbem Wieniawa. Mimo artystycznych zainteresowań pod wpływem rodziny skończył medycynę na Uniwersytecie we Lwowie. Tam poznał wiele osób z lwowskiego środowiska artystycznego. Po raz pierwszy się ożenił ze śpiewaczką Stefanią Calvas i wyjechał wraz z żoną do Berlina, gdzie rozpoczął studia malarskie. Potem małżonkowie przenieśli się do Paryża. Nad Sekwaną Długoszowski pisał wiersze, tłumaczył francuską poezję, np. Baudelaire’a, i ogólnie nasiąkał światem cyganerii. Znajdowało to wyraz także w jego wyglądzie. Nosił bowiem długie włosy, czarną pelerynę i inne elementy stroju zdradzające dekadencko nieszablonowy stosunek do rzeczywistości. Radykalną zmianę w jego życiu spowodowało spotkanie z Józefem Piłsudskim. Wieniawa-Długoszowski i Piłsudski Przyszły marszałek Polski w 1914 r. przyjechał do Paryża, by wygłosić odczyt i zachęcać przebywających tam Polaków do niepodległościowej aktywności. Właśnie wtedy poznał go Długoszowski. I pod jego wpływem postanowił radykalnie zmienić swoje życie. Rozwiódł się z żoną, z którą w pełnej pokus stolicy Francji mocno się oddalili, i wrócił do kraju. Zapisał się na kurs Strzelca i trafił do słynnej Pierwszej Kompanii Kadrowej, która wyruszyła z Krakowa do Królestwa Polskiego. Wykazał się odwagą i talentami organizacyjnymi, co zaowocowało stanowiskiem adiutanta Piłsudskiego. Za udział w walkach został odznaczony krzyżem Virtuti Militari. Po kryzy…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2025/03/800px-NarcyzWitczak-Witaczynski-2Szwadron1PulkuSzwolezerowwkoszarachprzyulicy29ListopadawWarszawie107-188-3-3a1363d.jpg
width: 800
height: 541

Bezzałogowy wojskowy prom kosmiczny X-37B powrócił na Ziemię. Co robił na orbicie?
type: item
date: 2025-03-12T10:13:01.000Z
creator: Ewelina Zambrzycka-Kościelnicka
subject: Kosmos
subject: loty w kosmos
subject: podróże kosmiczne
subject: wojsko
description: W Vandenberg Space Force Base wylądował niewielki prom kosmiczny. Tajemniczy wahadłowiec X-37B należy do amerykańskich Sił Kosmicznych. Z powodzeniem wykonał swoją siódmą misję. Do czego może służyć armii tego typu obiekt?
encoded: W tym artykule: Bezzałogowe wahadłowce w kosmosie Do kosmicznych eksploracji nie potrzeba ludzi (na pokładzie) Jak działają promy kosmiczne? Co warto o nich wiedzieć? Armie mają własne satelity szpiegowskie, a potęga wielu firm oferujących zobrazowania satelitarne wyrosła właśnie na współpracy z wojskiem. Pierwszą amerykańską służbą wojskową, która badała potencjał satelitów już w 1946 roku, czyli na 11 lat przed startem Sputnika 1, była marynarka wojenna. Temat podchwyciły Siły Powietrzne. Na przełomie lat 50. i 60. ubiegłego wieku poleciły RAND Corporation zbadanie wykonalności systemów satelitarnych i związanych z nimi pojazdów nośnych. Bezzałogowe wahadłowce w kosmosie Wynikiem tych badań był tzw. Weapon System 117L, w ramach którego prowadzono pierwsze testy związane z obserwacją z kosmosu. Sowieci również nie próżnowali i rozbudowali tajny wojskowy program Almaz, który zakładał wystrzelenie pierwszych stacji orbitalnych. Należy też dodać, że GPS, czyli Globalny System Pozycjonowania, był tworzony na potrzeby wojska. Dopiero po pewnym czasie część danych udostępniono użytkownikom cywilnym. To wszystko pokazuje, że technologie kosmiczne od samego początku były nierozerwalnie związane z wojskowością, a ich cywilny wymiar to jedynie naukowy czubek góry lodowej. I jak to z górą lodową bywa, wciąż niewiele wiemy o tym, co tak naprawdę znajduje się poniżej linii wody. Bo o tym, że armia USA dysponuje własnym wahadłowcem, Amerykanie dowiedzieli się w 2017 roku przypadkiem. Wówczas jeden z takich samolotów wracał na Ziemię i wywołał tak głośny huk, że mieszkańcy Florydy dzwonili do służb ratunkowych z pytaniem, gdzie doszło do eksplozji. To spowodowało, że Siły Powietrzne zdecydowały o ujawnieniu danych o wahadłowcu. W mediach pojawiły się zdjęcia tego niewielkiego samolotu kosmicznego. Okazało się jednak, że to lądowanie nie było pierwszym, a promy są w użytku od 2010 roku. Do kosmicznych eksploracji nie potrzeba ludzi (na pokładzie) Wahadłowce, za których budowę odpo…

x-37b-1-5c5fc1f.jpg
width: 1600
height: 900

W Borach Tucholskich odkryto obozowisko partyzantów AK. „Wyglądało jak kapsuła czasu”
type: item
date: 2025-01-07T13:56:38.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: bory tucholskie
subject: II wojna światowa
subject: polska
subject: wojna
subject: wojsko
description: Broń i inne liczne zabytki z czasów II wojny światowej znaleźli na terenie Wdeckiego Parku Krajobrazowego w Borach Tucholskich pracownicy parku i wolontariusze. Miejsce to „wyglądało jak kapsuła czasu” – relacjonują odkrywcy.
encoded: Spis treści: Okoliczności odkrycia – łut szczęścia Kapsuła czasu z II wojny światowej Obozowisko opuszczone w pośpiechu. Zabytki i ich dalsze losy Było to obozowisko należące do oddziału Armii Krajowej, dowodzonego przez kpt. Alojzego Bruskiego ps. „Grab”. Oddział „Świerki 101”, bo taką nosił nazwę, działał w ramach zgrupowania Inspektoratu Bydgoskiego Armii Krajowej. Był to jeden z najliczniejszych i najaktywniejszych bojowo oddziałów Armii Krajowej, działających na Pomorzu w czasie okupacji. Bruski był bardzo sprawny w działaniu. Przeprowadził wiele udanych akcji przeciwko niemieckim okupantom. Rozpoznał też stanowiska wyrzutni pocisków V1 i rakiet V2 w rejonie Wierzchucinka. Okoliczności odkrycia – łut szczęścia – Można powiedzieć, że odkrycie obozu było na poły przypadkowe i na poły zamierzone. Naszym celem nie było odkrycie samego obozu, lecz poszerzenie wiedzy na temat przeszłości terenu objętego granicami Parku – przekazał National Geographic Polska jeden z odkrywców, Mateusz Sosnkowski, archeolog z Wdeckiego Parku Krajobrazowego. Przed wyruszeniem w teren badacze przeanalizowali zobrazowania uzyskane z LiDARU-u, czyli lotniczego skanowania laserowego. W jednym miejscu dostrzegli coś, co uznali za możliwe ziemianki z czasów II wojny światowej. Było w nich jednak coś zagadkowego – nie sprawiały wrażenia, że zostały wykonane przez regularne jednostki wojskowe. Badacze złapali trop i udali się w teren. Mateusz Sosnowski odpowiadał za wytypowanie obszaru do badań. W terenie wspierał go archeolog Olaf Popkiewicz. Kapsuła czasu z II wojny światowej – Najbardziej zaskoczyło nas to, że miejsce to, po 80 latach, wyglądało jak kapsuła czasu. Przez cały ten czas nikt przed nami nie prowadził tam żadnych poszukiwań – opowiada Sosnowski. Przed badaczami stanął cały zachowany obóz partyzancki Armii Krajowej, opuszczony w pośpiechu przed nachodzącymi niemieckimi żołnierzami. – Jest to niezwykle cenne źródło do poznania codziennego życia w takich miejscach. Zaryzykuję stwier…

bron-1c2e212.png
width: 1200
height: 630

Ściana wody. Relacja z wędrówki wzdłuż strefy zdemilitaryzowanej w Korei Południowej
type: item
date: 2024-11-07T10:27:39.000Z
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: azja
subject: korea północna
subject: korea południowa
subject: przyroda
subject: rzeki
subject: trekking
subject: wojsko
description: Niewiele osób wie, że Koreę Południową i Północną oddziela nie tylko ogrodzenie, ale częściowo również „ściana” wody. Ten opustoszały i dziewiczy rejon odwiedził Paul Salopek. Oto jego relacja.
encoded: Spis treści: „Wybuchowa” turystyka w Korei Południowej Nieznane oblicze strefy zdemilitaryzowanej (DMZ) Najbardziej wysunięte przyczółki Korei Południowej i ich zrelaksowani mieszkańcy Przykurzona linia frontu Strefa zdemilitaryzowana, Korea Południowa, 37° 47’ 20” N, 126° 29’ 19” E Gigantyczną połać bezludnego terenu oddzielającego Koreę Południową od Północnej można opisać następująco: Ostatnia zimnowojenna granica świata skończyła w tym roku 71 lat. Zmaterializowała się w 1953 r., gdy zarówno Seul, jak i Pjongjang, pogodziły się z faktem, że konflikt, która pochłonął 2,5 mln istnień ludzkich, skończył się impasem. Oficjalnie oba kraje pozostają w stanie wojny. Rozległa strefa zdemilitaryzowana (określana niekiedy angielskim skrótem DMZ) ciągnie się przez długich 248 km gór, dolin, opustoszałych wsi i gospodarstw. Oddziela od siebie wrogie armie pasem szerokim na cztery bezludne kilometry. „Wybuchowa” turystyka w Korei Południowej Tę umocnioną granicę odwiedza co roku ok. 1,2 mln turystów. Na każdego z nich przypada średnio jedna mina – po obu stronach strefy rozmieszczono ponad milion ukrytych ładunków wybuchowych, by wybić przeciwnikowi z głowy próby inwazji. W potyczkach stoczonych w DMZ w ciągu kilkudziesięciu lat zginęło łącznie ok. 800 żołnierzy północno- i południowokoreańskich, a także amerykańskich; USA są sojusznikiem Korei Południowej. W 1996 r., po niełatwych negocjacjach, grupa weterynarzy z Korei Południowej uratowała północnokoreańską krowę, która utknęła na rzecznej wyspie w strefie zamkniętej. Incydent ten ujawnia mało znaną prawdę o DMZ – częściowo składa się ona z wody. Nieznane oblicze strefy zdemilitaryzowanej (DMZ) Na odcinku 67 km, od betonowego wału przeciwpowodziowego na północ od Seulu aż po brzegi Morza Żółtego, oba kraje mierzą się wrogimi spojrzeniami ponad mulistymi wodami rzeki Han-gang, rozlewającymi się szeroko w rozległym estuarium, a potem rozpływającymi w słonych falach. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volati…

3-IMG7866-e7217b5.jpg
width: 4032
height: 3024

Ten rzymski fort na obrzeżach imperium pojawiał się i znikał. Archeolodzy odkryli jego zagadkę
type: item
date: 2024-10-14T09:26:32.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: archeologia
subject: bogowie
subject: gruzja
subject: imperium
subject: odkrycia archeologiczne
subject: starożytność
subject: starożytny rzym
subject: wojsko
description: Nieznane oblicze rzymskiego fortu Apsaros odkryli archeolodzy z Polski i Gruzji. Wojsko rzymskie, a później bizantyjskie, stacjonowało w nim tylko od czasu do czasu. Gdy w forcie nie było żołnierzy, jego wnętrze zamieniało się w zakład produkcyjny.
encoded: Spis treści: Fort czy „fabryka”? Nowe oblicze Apsaros Centrum produkcyjne popularnych „opakowań” starożytności Bogowie w Apsaros. Odkrycie złotej plakietki wotywnej Fort Apsaros powstał na przełomie er, czyli około 2 tys. lat temu, na granicy rzymskiej prowincji Kapadocja. Dziś jest to miejscowość Gonio w zachodniej Gruzji nad Morzem Czarnym, niedaleko miasta Batumi, o którym pół wieku temu śpiewał polski zespół Filipinki. Od dziesięciu lat prowadzą tam wspólne wykopaliska badacze z Polski i Gruzji. Badacze podsumowali właśnie ostatni sezon, który trwał w tym roku do maja do lipca. Fort czy „fabryka”? Nowe oblicze Apsaros – Możemy z całą pewnością stwierdzić, że w okresie od połowy I do połowy III w. n.e., a także później od połowy VI w. wojsko rzymskie i bizantyjskie stacjonowało na tym miejscu tylko od czasu do czasu. Pod nieobecność garnizonu teren obejmowali w posiadanie cywile, którzy przede wszystkim prowadzili tam działalność produkcyjną – mówi kierownik ekspedycji dr hab. Radosław Karasiewicz-Szczypiorski z Centrum Archeologii Śródziemnomorskiej UW. Badaniami ze strony gruzińskiej kieruje dr Lasha Aslanishvili z Agencji Ochrony Dziedzictwa Kulturowego Adżarii i dyrektor Muzeum i Rezerwatu Gonio-Apsaros. Czy Apsaros jest wyjątkowe pod tym względem, że w forcie Rzymianie stacjonowali od czasu do czasu? – W tej sprawie szkoły są dwie. Głównie na wschodzie wciąż dominuje przeświadczenie, że jak wojsko rzymskie gdzieś weszło, to stało tam przez stulecia. W praktyce Rzym wielokrotnie przenosił całe oddziały (lub ich części) zależnie od bieżącej sytuacji na granicach, planowanych kampanii, a nawet sytuacji politycznej wewnątrz Imperium – mówi National Geographic Polska dr hab. Karasiewicz-Szczypiorski. Dodaje, że czasem ewakuowano jakiś konkretny fort lub posterunek, a nie całe wojsko z jakiegoś obszaru. Co przekonało badaczy do postawienia hipotezy o czasowym opuszczeniu fortu w Apsaros? Na terenie fortu odkopano kilka pieców do wypału amfor. To naczynia, które sł…

shutterstock2489475583-a740cd8.jpg
width: 1000
height: 554

Czy ziemskie wojny przeniosą się w kosmos? Dowództwo armii USA chce szkolić „kosmicznych” żołnierzy
type: item
date: 2024-08-20T08:01:47.000Z
creator: Ewelina Zambrzycka-Kościelnicka
subject: Kosmos
subject: National Geographic Site
subject: broń
subject: chiny
subject: kosmos
subject: rosja
subject: Społeczeństwo
subject: stany zjednoczone
subject: wojna
subject: wojsko
description: – Nie możemy już dłużej prowadzić tradycyjnej wojny. Patrząc w przyszłość do 2030 roku, wiemy, że musimy zwiększyć nasze zdolności kosmiczne – powiedział generał Sean Gainey z Dowództwa Obrony Kosmicznej i Przeciwrakietowej Wojsk Lądowych US Army. Czy czekają nas nowe i całkowicie realne Gwiezdne Wojny?
encoded: W tym artykule: Zbrojenia i kosmos Kosmiczna broń Chin i Rosji Kosmiczny teatr wojenny Fikcja przechodzi w rzeczywistość Możliwość precyzyjnego śledzenia obiektów wojskowych i ruchów wrogich państw była jedną z głównych przesłanek do rozpoczęcia w latach 50. ubiegłego wieku wielkiego wyścigu kosmicznego. Gdy Związek Radziecki wysłał na orbitę Sputnika-1, Amerykanie byli przekonani, że satelita nie tylko ich podgląda i podsłuchuje, ale także przenosi na swoim pokładzie broń nuklearną, którą może zaatakować dowolny cel. Dziś wiemy, że Sputnik wyniósł co najwyżej proste radio, ale skala paniki w USA pokazuje dobrze grozę, jaką wywołuje przeniesienie działań wojennych na orbitę okołoziemską i dalej. Zbrojenia i kosmos Od lat 50. XX wieku przemysł zbrojeniowy odgrywa kluczową rolę w rozwoju amerykańskich programów kosmicznych i obronnych. Wystarczy wymienić takie potęgi, jak: Lockheed Martin, będącą jedną z największych firm zbrojeniowych na świecie. Lockheed Martin pracuje dla kosmicznej części armii USA (Space Force) nad różnymi projektami, w tym systemami satelitarnymi, obroną przeciwrakietową oraz rozwojem technologii kosmicznych. Firma dostarcza również sprzęt dla NASA, w tym moduł Orion dla programu Artemis, który ma na celu powrót człowieka na Księżyc. Northrop Grumman, będącą kluczowym dostawcą technologii zarówno dla NASA, jak i Space Force. Koncern buduje rakiety nośne (np. rakiety Antares), satelity i inne systemy kosmiczne. Jest również głównym wykonawcą programu Artemis oraz projektów związanych z obroną kosmiczną. Aerojet Rocketdyne dostarczającą silniki rakietowe i technologie napędowe dla NASA oraz Space Force. Firma produkuje silniki dla rakiet nośnych używanych przez NASA oraz pracuje nad napędami dla systemów obrony kosmicznej. Kosmiczna broń Chin i Rosji Analogiczne wsparcie przemysłu wojskowego mają pozostali kluczowi gracze kosmiczni. W tej chwili dowództwo Sił Kosmicznych USA monitoruje uważnie działania Chin i Rosji. Chiny intensywnie rozwijają sw…

czy-ziemskie-wojny-przeniosa-sie-w-kosmos-dowodztwo-armii-usa-chce-szkolic-kosmicznych-zolnierzy-fot-lee-jin-man-pool-getty-images-22cdc4b.jpg
width: 1024
height: 694

Kampania wrześniowa – mało znane fakty. Skąd wziął się mit o kawalerii szarżującej na czołgi?
type: item
date: 2024-06-06T06:32:53.000Z
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: historia
subject: II wojna światowa
subject: polska
subject: wojna
subject: wojsko
subject: Wolny czas
description: Kampania wrześniowa, zwana też wojną obronną 1939 roku, mimo dotkliwej polskiej porażki nie przebiegła dokładnie według planu Niemiec. Ile tak naprawdę krajów zaatakowało wówczas Polskę? Czy Polacy rzeczywiście szarżowali kawalerią na czołgi?Odpowiedzi na te pytania mogą być dla niektórych sporą niespodzianką.
encoded: W tym artykule: Kampania wrześniowa. Nierówna walka Jak przebiegała polityczna gra w przededniu wojny? Gdzie rozpoczął się największy konflikt w dziejach świata? Czy polscy ułani szli z szablami na czołgi? Jak umierała Warszawa? Kampania wrześniowa dociera do stolicy Kampania wrześniowa i anatomia jej klęski Wojna obronna 1939 roku, zwana też kampanią wrześniową, trwała przeszło miesiąc. Choć niemieccy agresorzy ze strony polskiej armii napotkali niespodziewanie duży opór, historycy nie mają dzisiaj wątpliwości: wynik tego starcia był przesądzony i to właściwie od samego początku. Kampania wrześniowa. Nierówna walka Przewaga Niemców była przygniatająca. Na wojnę przeciwko Polsce Hitler skierował ponad półtora miliona żołnierzy, 2,5 tys. czołgów, blisko 1400 samolotów bojowych i zespół okrętów. Polacy mogli mu przeciwstawić około milion zmobilizowanych żołnierzy, 610 czołgów i niespełna 400 samolotów. Największe polskie okręty jeszcze przed wybuchem wojny zostały odesłane do Wielkiej Brytanii. Dowódcy wiedzieli, że raczej nie przesądzą o przebiegu wojny obronnej. Miały być gotowe na dalszą jej część. Polacy planowali bronić się na granicach, a potem w razie potrzeby wycofać się na linię Wisły i wytrwać do czasu, gdy z pomocą przyjdą im Francja i Wielka Brytania. Niemcy zakładali Blitzkrieg, czyli wojnę błyskawiczną. Przyjęli, że zmasowane uderzenia lotnicze, artyleryjskie i pancerne połączone z działaniem piechoty doprowadzą do szybkiego załamania polskiej obrony, całej polskiej państwowości i natychmiastowego zwycięstwa. Okazało się jednak, że ambitny plan niemieckich planistów wojennych nie został zrealizowany w 100%. Kampania wrześniowa przebiegła inaczej. Jak przebiegała polityczna gra w przededniu wojny? Na wojnę zanosiło się od połowy lat 30. Adolf Hitler po dojściu do władzy postanowił zniszczyć ład ustanowiony w Europie traktatem wersalskim. Stopniowo rozbudowywał armię i rzucił wyzwanie światowym potęgom, starając się odbudować stan niemieckiego posiadania w…

kampania-wrzesniowa-malo-znane-fakty-f306d3b.png
width: 1200
height: 630

Marines przetestowali jedną z najstarszych zbroi na świecie. Czy zdała egzamin?
type: item
date: 2024-05-22T18:00:00.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: archeologia
subject: grecja
subject: odkrycia archeologiczne
subject: rekonstrukcja
subject: starożytność
subject: wojna
subject: wojsko
subject: Wolny czas
description: Żołnierze greckiej piechoty morskiej, czyli marines, pomogli rozwiązać archeologiczna zagadkę. Dzięki nim archeolodzy dowiedzieli się, do czego służyła jedna z najstarszych na świecie zbroi. Jej użycie w walce było tylko jedną z opcji.
encoded: W tym artykule: Najstarsza zbroja świata Marines w akcji Funkcja zbroi Starożytna Grecja uważana jest między innymi za ojczyznę współczesnej demokracji. Ale społeczności zamieszkujące te rejony słynęły też z czegoś innego: z armii. Ciężkozbrojni piechurzy, zwani hoplitami, walczyli w zwartym szyku, zwanym falangą. Była to bardzo skuteczna formacja. Najstarsza zbroja świata Naukowcy z Grecji, Portugalii i Wielkiej Brytanii postanowili przyjrzeć się znalezisku sprzed ponad 60 lat. Jest to zbroja odkryta w pobliżu wioski Dendra w południowej Grecji. W momencie odkrycia była to prawdziwa sensacja, bo okazało się, że pochodzi sprzed 3500 lat i jest prawie kompletnie zachowana. To czasy, w których w Egipcie rządziła królowa Hatszepsut. Czy już wówczas walczono w falandze? Z pewnością w I tysiącleciu przed naszą erą, ale sztuka wojenna już wcześniej stała na wysokim poziomie. Świadczy o tym świetnie wykonany pancerz z Dendry. Nie było jednak jasne do czego pancerz służył. Naukowcy przypuszczali, że, wbrew pierwszemu domysłowi o jego praktycznego funkcji, należy rozważyć jego używanie w czasie odprawiania różnego rodzaju ceremonii. Marines w akcji Jak najlepiej sprawdzić, do czego nadaje się jakiś przedmiot? Oczywiście przetestować go własnoręcznie. Z uwagi na to, że zbroja z Dendry jest bardzo cennym zabytkiem, nie można było jej użyć do działań imitujących dawne walki. Obecnie można ją zobaczyć w Muzeum Archeologicznym w Nafplio. Zbroja składa się z piętnastu kawałków blachy, które pierwotne połączono skórzanymi rzemieniami. Z pomocą przyszli pracownicy i studenci Wydziału Obróbki Metali w Bournville College of Art w Birmingham w Wielkiej Brytanii, który już kilka dekad temu wykonali replikę. Jest dość wierna oryginałowi i składa z 95 proc. miedzi i 5 proc. cynku. Cały pancerz przywodzi na myśl nieco jedne z pierwszych bardzo niewygodnych akwalungów. Waży wraz z hełmem nieco ponad 23 kg. Następnie naukowcy zaprosili 13 żołnierzy greckiej piechoty morskiej do testów pancer…

marines-przetestowali-jedna-z-najstarszych-zbroi-na-swiecie-czy-zdala-egzamin-d86bca9.png
width: 907
height: 545