National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2026-08-10T10:10:02.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Odkryłam region Włoch, który większość turystów mija w drodze do Wenecji. Nie wiedzą, co tracą
items: Tu kobiety uczyły medycyny już w średniowieczu. Niezwykła historia włoskiego miasta
items: Gigantyczne homary opanowały starożytne Pompeje. Artystyczna inwazja w cieniu Wezuwiusza
items: Najstarsze muzeum świata kryje skarby historii. Niektóre z nich przetrwały upadek imperium
items: Jedno z najpiękniejszych miejsc we Włoszech. Góry wyrastają tu niemal prosto z wody
items: Alternatywa dla Florencji, o której wciąż mało kto wie. Zachwyca zabytkami i nie przytłacza tłumami
items: Kolejne trzęsienie ziemi we Włoszech wystraszyło turystów. Epicentrum znajdowało się w pobliżu Pizy
items: Renesansowy Rzym wyrósł z antycznych ruin. Tak odkrywano przeszłość Wiecznego Miasta
items: Plac Świętego Piotra zachwyca od stuleci. Każdy z tamtejszych detali ma znaczenie
items: La Spezia zachwyca historią. To więcej niż brama do Cinque Terre
items: Chcesz zobaczyć świat z „Odysei”? Oto miejsca, w których kręcono film Christophera Nolana
items: Ma 900 lat historii i własną winnicę. To oficjalnie najlepszy hotel w Europie
items: Za spacer w bikini grozi mandat. Włoska miejscowość mówi „dość”
items: Jedno z najbogatszych miast Włoch wciąż pozostaje w cieniu. Co zobaczyć w ojczyźnie Ferrari i tortellini?
items: Czy warto teraz lecieć na Sycylię? Wulkan Etna znów daje o sobie znać
items: Galeria Borghese zachwyca przepychem, ale za kolekcją stoją intrygi i grabieże
items: To tu kręcili „Ojca chrzestnego”. Kultowy film na zawsze odmienił los sycylijskiej wioski
items: Włochy wydały miliony na starożytny skarb. Przez ponad 160 lat pozostawał w ukryciu
items: Etna się obudziła. Potoki lawy wyglądają zjawiskowo, ale lokalne władze wprowadziły żółty alarm
items: Włochy kłócą się o prawo łowieckie. Papież Leon XIV zabrał głos w sprawie zwierząt
items: Ślub gwiazdy pop rozwścieczył mieszkańców Palermo. Efekt okazał się odwrotny
items: Wprowadzono „zakaz cienia” na rajskiej plaży. Nowy regulamin nie spotkał się z przychylnym odbiorem
items: Wielodniowy trekking w Europie bez namiotu. 5 tras z doskonałą bazą noclegową
items: Paestum – greckie świątynie, które przetrwały ponad 2500 lat
items: Zwierzęcy świadkowie katastrofy. Co kości koni mówią o ostatnich chwilach Pompejów?

Odkryłam region Włoch, który większość turystów mija w drodze do Wenecji. Nie wiedzą, co tracą
type: item
date: 2026-08-10T06:00:35.000Z
creator: Anna Kłossowska
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: atrakcje turystyczne
subject: wakacje we włoszech
subject: włochy
subject: zwiedzanie
description: Friuli-Wenecja Julijska pozostaje w cieniu pobliskiej Wenecji, choć ma wszystko, by stać się celem osobnej podróży: renesansowe miasto w kształcie dziewięcioramiennej gwiazdy, jedne z najcenniejszych w Europie mozaik paleochrześcijańskich, dzikie rozlewiska pełne ptaków oraz nadadriatyckie Grado, nazywane starszą siostrą Wenecji.
encoded: Spis treści: Palmanova – miasto idealne w kształcie gwiazdy Akwileja skrywa jedne z najcenniejszych mozaik Europy U ujścia Isonzo królują ptaki i białe konie Grado – starsza siostra Wenecji nad Adriatykiem Friuli-Wenecja Julijska – informacje praktyczne Winda na pierwszy rzut oka jak w bloku. Wchodzę do wnętrza metalowej skrzyni. Drzwi zasuwają się bezszelestnie. Chwila ciemności i ściany nagle znikają. Widzę podwórko kamienicy, na którym stoi czy… stała? Bo oto winda unosi się coraz wyżej ponad czerwone dachy, ulice przypominające swoim układem sieć pająka z sześciokątem Piazza Grande pośrodku. Wreszcie ogarniam wzrokiem całe, zamknięte w potrójnym pierścieniu fortyfikacji renesansowe miasto idealne, zachowujące symetrię pomiędzy kształtem ulic a wysokością kamienic i wielkością placów. Palmanova ma unikatowy kształt dziewięcioramiennej gwiazdy. Palmanova – miasto idealne w kształcie gwiazdy Winda sunie dalej ku niebu. Wśród obłoków migają Adriatyk, Alpy Karnickie i Alpy Julijskie ze szczytami sięgającymi blisko 3 tys. m. Od południa i północy oraz północnego-wschodu stanowią naturalne ramy Friuli-Wenecji Julijskiej. To region graniczący ze Słowenią i Austrią, geograficznie najbliższy Polsce. Większość turystów przemierza go nieuważnie, pędząc ku Wenecji. Szkoda, bo wręcz zaskakuje mnogością niebanalnych miejsc. Jak Palmanova, którą najpierw oglądam na niezwykle realistycznym filmie wyświetlanym w wirtualnej windzie – nowej turystycznej atrakcji. Fascynuje mnie idealna geometria tego miasta, w którym wszystkie drogi zbiegają się na wypełnionym straganami obwoźnego handlu Piazza Grande. Kilka eleganckich budynków z podcieniami z czasów Serenissimy, Najjaśniejszej Republiki Weneckiej, przypomina, że to ona w 1593 r. ufundowała twierdzę Palmanova dla obrony przed Turkami, ale też łakomie patrzącymi na te tereny Habsburgami. Obok białej fasady katedry stoi dzwonnica celowo niska, aby nie stanowić celu dla dział wroga. Chcę poznać sekrety warowni, którą w zewnętrzne for…

friulia-palmanova-12407ce.jpg
width: 1600
height: 1200

Tu kobiety uczyły medycyny już w średniowieczu. Niezwykła historia włoskiego miasta
type: item
date: 2026-08-08T12:27:39.000Z
creator: Artur Białek
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: miasta
subject: włochy
subject: zwiedzanie
description: Salerno pozostaje w cieniu bardziej komercyjnych i powszechnie znanych miast Wybrzeża Amalfitańskiego. Dla wielu podróżnych, stanowi ono zaledwie punkt tranzytowy lub bazę wypadową do słynnych nadmorskich kurortów. Niesłusznie. Mówimy tu bowiem o mieście cechującym się wielowarstwową strukturą – historyczną, kulturową i społeczną. Jakie atrakcje skrywa Salerno? Na to i inne pytania odpowiadamy poniżej.
encoded: Spis treści: Klejnot Kampanii Wielowarstwowa historia Salerno Atrakcje Salerno Kiedyś do Salerno zawijali dawni kupcy z Lewantu, krzyżowcy w drodze na wschód i zmęczeni po walce amerykańscy alianci. Obecnie jest prawdziwą perłą na turystycznej mapie Włoch. Miasto rozświetlone przez słońce nad Morzem Tyrreńskim, a w zimowe noce – zjawiskowymi iluminacjami Luci d’Artista, to miejsce o złożonej historii, której ślady są tam widoczne do dziś. Klejnot Kampanii Salerno rozciąga się na obszarze regionu Kampania, nad zatoką o tej samej nazwie, otwierając się na błękitne wody Morza Tyrreńskiego w pobliżu ujścia rzeki Irno. Prowincja Salerno, której miasto jest stolicą, charakteryzuje się ogromną różnorodnością geomorfologiczną. W głębi lądu dominują pasma Apeninów Kampańskich, które płynnie przechodzą w żyzne doliny rzeczne. Samo miasto otaczają pobliskie szczyty, ponad które wybija się Monte San Liberatore – wzniesienie osiągające wysokość 466 m n.p.m. Stanowi ono naturalny punkt widokowy, z którego roztacza się imponująca panorama na całą zatokę oraz miejską zabudowę. Wielowarstwowa historia Salerno Strategiczna lokalizacja miasta od zarania dziejów predysponowała to miejsce do roli ważnego ośrodka wymiany handlowej i kulturowej. W historii Salerno przenikają się wpływy różnych imperiów, kultur i religii. Od osadnictwa etruskiego do dominacji Longobardów Początki osadnictwa na tych terenach sięgają czasów przedrzymskich. Dowody archeologiczne oraz przekazy historyczne sugerują, że na miejscu dzisiejszego Salerno istniała wcześniej osada, najprawdopodobniej o proweniencji etruskiej, nosząca nazwę Irnthi. Ośrodek ten, ze względu na dostęp do morza, pełnił lokalne funkcje rybackie i rzemieślnicze. W 197 roku p.n.e. na fundamentach wcześniejszej osady powstała kolonia rzymska o nazwie Salernum. W tym okresie miasto rozwijało się jako istotny port handlowy, choć rangą ustępowało pobliskiemu Neapolowi. Upadek Cesarstwa Zachodniorzymskiego otworzył region na napływ nowych plemion…

salerno-GettyImages-2233525998-11145bf.jpg
width: 8256
height: 5504

Gigantyczne homary opanowały starożytne Pompeje. Artystyczna inwazja w cieniu Wezuwiusza
type: item
date: 2026-08-08T10:09:40.000Z
creator: Olaf Kardaszewski
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: neapol
subject: pompeje
subject: sztuka
subject: włochy
description: Do końca listopada archeologiczny park w Pompejach będą zamieszkiwać niespodziewani goście. Wszystko za sprawą wystawy przygotowanej przez Philipa Colberta, która pokaże nam ruiny starożytnego miasta w zupełnie inny sposób. Kolorowe rzeźby w założeniu autora mają przypominać widzom o kruchości ludzkiego życia, które szczególnie wobec sił natury pozostaje bezbronne.
encoded: Philip Colbert to jeden z najsłynniejszych współczesnych artystów wizualnych. Twórca, który bywa nazywany kontynuatorem myśli Andy’ego Warhola, choć na co dzień mieszka w Londynie, tworzył w wielu miastach na całym świecie. Brytyjczyk ma za sobą m.in. instalacje w Rzymie, Szanghaju, Tajpej czy w Singapurze. Teraz zdecydował się umieścić swoje charakterystyczne rzeźby homarów w miejscu, które było dotknięte przez niewyobrażalną tragedię na początku naszej ery. Kolorowe homary w Pompejach 27 lipca w Parku Archeologicznym w Pompejach wystartowała ekspozycja Philip Colbert in Pompeii: Pop Mythology. Wystawa, która ma trwać do 30 listopada, zawiera ponad 30 rzeźb przedstawiających kultowe alter ego artysty – krwisto czerwonego homara ustawionego w przeróżnych pozach. Tym razem autor w swoich pracach inspirował się sztuką antycznych Pompejów, szczególnie mozaikami z tzw. Domu Fauna, które obecnie znajdują się w Narodowym Muzeum Archeologicznym w Neapolu. Przemierzając starożytne ruiny, natrafimy na rzeźby homarów, których kształt nawiązuje do krajobrazu, w jakim zostały umieszczone. Zza kolumn wynurzają się krwisto czerwone skorupiaki odziane w fragmenty budowli zniszczonych podczas erupcji Wezuwiusza. Nieopodal znajdziemy też większe, wykonane z czarnej stali figury prezentujące zwierzęta w robotycznych zbrojach skonstruowanych na wzór oręża starożytnych gladiatorów. Mimo że pozornie rzeźby umieszczone w Pompejach nijak mają się do wulkanicznego pejzażu miasta, cała kompozycja wydaje się ze sobą grać, ukazując cel, jaki stał za twórcami ekspozycji. Homar na odbudowę Szczypce homarów zakradły się również poza granice Pompejów. Skorupiaki pojawiły się w Parku Archeologicznym Longola, a ich obecność tam była szczególnie istotna ze względu na ostatnie wydarzenia. Stanowisko to kilka tygodni temu nawiedziły dwa pożary, które spowodowały znaczne uszkodzenia w infrastrukturze obiektu. Ogień strawił drewniane struktury parku, w tym punkty informacyjne oraz zaplecze edukacyjno-dy…

FABRIC-KOLAZ-32-42-e1fab6e.jpg
width: 2813
height: 1875

Najstarsze muzeum świata kryje skarby historii. Niektóre z nich przetrwały upadek imperium
type: item
date: 2026-08-08T06:30:50.000Z
creator: Marzena Wardyn-Kobus
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: muzeum
subject: rzym
subject: starożytność
subject: starożytny rzym
subject: włochy
description: Muzea Kapitolińskie skrywają jedne z najważniejszych dzieł sztuki starożytnego Rzymu, w tym Wilczycę Kapitolińską i oryginalny konny pomnik Marka Aureliusza. To najstarsze publiczne muzeum, w którym można prześledzić historię Wiecznego Miasta od legendarnych początków po epokę cesarską. Sprawdź, co warto zobaczyć podczas zwiedzania i które eksponaty uchodzą za absolutnie najważniejsze.
encoded: Spis treści: Historia Muzeów Kapitolińskich – od papieskiej darowizny do muzeum publicznego Co jest w Muzeach Kapitolińskich? Muzea Kapitolińskie dziś Muzea Kapitolińskie (Musei Capitolini) należą do najważniejszych instytucji tego typu w Europie. Położone na Kapitolu, jednym z siedmiu wzgórz Rzymu, tworzą rozbudowany kompleks, który obejmuje dziś kilka budynków otaczających Piazza del Campidoglio, zaprojektowany przez Michała Anioła. Zbiory muzeum obejmują monumentalne rzeźby, malarstwo, numizmatykę oraz cenne artefakty archeologiczne. Historia Muzeów Kapitolińskich – od papieskiej darowizny do muzeum publicznego Historia muzeum rozpoczęła się w XV wieku. W 1471 roku papież Sykstus IV przekazał mieszkańcom Rzymu kolekcję starożytnych brązów z Pałacu Laterańskiego. Wśród nich znalazły się obiekty, które szybko zyskały status symboli miasta, takie jak Wilczyca Kapitolińska czy posąg Camillusa. Gest ten miał znaczenie znacznie większe niż zwykła darowizna. Był świadomym przywróceniem mieszkańcom dziedzictwa starożytnego Rzymu. Kapitol, jako historyczne centrum władzy, stał się naturalnym miejscem dla tej kolekcji. W kolejnych stuleciach zbiory systematycznie powiększano dzięki papieskim nabytkom i odkryciom archeologicznym. W XVI wieku do muzeum trafiały monumentalne rzeźby pochodzące z term i rzymskich willi, a także reliefy związane z historią cesarzy. W XVIII wieku papież Klemens XII udostępnił kolekcję publiczności. Dzięki temu rzymskie Muzea Kapitolińskie stały się jednym z pierwszych muzeów dostępnych dla wszystkich obywateli, a nie wyłącznie dla elit czy duchowieństwa. W kolejnych dekadach kolekcja zarówno się rozwijała, jak i ponosiła straty. Część dzieł wywieziono do Luwru w czasach napoleońskich, jednak po kongresie wiedeńskim wiele z nich powróciło do Rzymu. Kapitol jako muzealne miasto Muzea Kapitolińskie nie mieszczą się w jednym budynku, lecz tworzą rozbudowany zespół architektoniczny. Ich sercem jest Piazza del Campidoglio, plac zaprojektowany przez Mic…

Musei-Capitolini-GettyImages-2249917486-b9d6a61.jpg
width: 6048
height: 4032

Jedno z najpiękniejszych miejsc we Włoszech. Góry wyrastają tu niemal prosto z wody
type: item
date: 2026-08-07T11:00:31.000Z
creator: Mateusz Łysiak
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: alpy
subject: city break
subject: jeziora
subject: Travel
subject: wakacje we włoszech
subject: włochy
description: Jezioro Como ma wszystko, czego potrzeba by stworzyć niemal idealną włoską pocztówkę: alpejskie szczyty, błękitną wodę, ogrody pełne kamelii i azalii, historyczne wille oraz miasteczka przyklejone do stromych brzegów. Hollywoodzkie gwiazdy dodały mu blasku, ale fenomen Lario – jak od wieków nazywają jezioro Włosi – zaczął się znacznie wcześniej. Podpowiadamy, co zobaczyć nad jeziorem Como i jak zaplanować podróż, żeby nie skończyła się wyłącznie staniem w kolejkach do promów.
encoded: Jezioro Como to w ostatnich latach jeden z najchętniej wybieranych kierunków – nie tylko na krótki city break połączony z wycieczką do Mediolanu, ale także jako kierunek na dłuższy wyjazd latem. Jego największym atutem jest połączenie gór, wody, architektury, ogrodów i niepowtarzalnego włoskiego klimatu, a także odrobina luksusu dostarczana tutaj przez sławy z całego świata. Jezioro Como na mapie. Gdzie dokładnie leży? Jezioro Como, po włosku Lago di Como, leży w Lombardii na północy Włoch, u podnóża Alp. Jego południowy kraniec znajduje się około 40 km w linii prostej od Mediolanu, dlatego region jest popularnym celem zarówno kilkudniowych wyjazdów, jak i jednodniowych wycieczek ze stolicy Lombardii. Charakterystyczny kształt jeziora przypomina odwróconą literę Y. Na końcach dwóch południowych ramion znajdują się Como i Lecco, a mniej więcej w miejscu, w którym ramiona się łączą, leży słynne Bellagio. Lago di Como ma około 146 km kw powierzchni, dzięki czemu jest trzecim największym jeziorem Włoch pod względem powierzchni, po jeziorach Garda i Maggiore. Północną część krajobrazu zamykają wysokie góry. Jednym z najbardziej charakterystycznych szczytów jest Monte Legnone, wznoszący się nad okolicami Colico. To właśnie połączenie jeziora i niemal wyrastających prosto z wody gór odpowiada za znaczną część niezwykłego uroku tego miejsca. Jezioro Como – najpiękniejsze miasteczka i atrakcje Wakacje nad Como trudno sprowadzić do pobytu w jednym kurorcie. Każda część jeziora ma nieco inny charakter, a wiele najciekawszych miejsc najlepiej połączyć podczas jednej podróży statkiem. Największym miastem, od którego jezioro wzięło swoją nazwę jest Como. Na zachodnim brzegu jeziora znajdują się m.in. Cernobbio, Tremezzina, Menaggio i Ossuccio. W pobliżu tego ostatniego leży Isola Comacina – jedyna wyspa na jeziorze Como. Nad Ossuccio wznosi się Sacro Monte della Beata Vergine del Soccorso. Kompleks jest jednym z dziewięciu Sacri Monti Piemontu i Lombardii, które w 2003 r. wspólni…

Nur-Photo-Lake-Como-e2b203e.jpg
width: 1949
height: 1300

Alternatywa dla Florencji, o której wciąż mało kto wie. Zachwyca zabytkami i nie przytłacza tłumami
type: item
date: 2026-08-06T12:30:23.000Z
creator: Sabina Zięba
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: florencja
subject: miasta
subject: unesco
subject: włochy
subject: zabytki
subject: zabytki unesco
description: Florencja od lat należy do najchętniej odwiedzanych miast świata, przyciągając rocznie około 15 milionów turystów. Renesansowa architektura, światowej klasy zabytki i wyjątkowa atmosfera sprawiają, że dla wielu podróżników jest kierunkiem marzeń. Rosnąca popularność ma jednak swoją cenę – tłumy stają się coraz większym problemem. Nic więc dziwnego, że część turystów zaczyna szukać mniej znanych miejsc, które oferują podobny klimat, ale znacznie spokojniejszą atmosferę.
encoded: Skala ruchu turystycznego stanowi dla Florencji coraz większe wyzwanie. Miasto od kilku lat wprowadza rozwiązania mające ograniczyć skutki overtourismu – zakazano m.in. rejestrowania nowych apartamentów na wynajem krótkoterminowy w historycznym centrum, a ruchem odwiedzających pomagają zarządzać systemy monitoringu wykorzystujące sztuczną inteligencję. Osoby, które chcą podziwiać renesansową architekturę i włoskie zabytki bez przeciskania się przez tłumy, mogą obrać mniej oczywisty kierunek. Jednym z nich jest Mantua w Lombardii – wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO miasto otoczone jeziorami, pełne pałaców, arkad i historycznych placów, które wciąż pozostaje poza głównym nurtem masowej turystyki. Historia Mantui. Miasto Gonzagów i renesansowych mistrzów Choć dziś Mantua pozostaje w cieniu Florencji, Wenecji czy Werony, przez stulecia należała do najważniejszych ośrodków kultury renesansowej we Włoszech. Jej największy rozkwit przypadł na okres panowania rodu Gonzagów, który przejął władzę w 1328 roku i przez blisko cztery stulecia przekształcał miasto w jedną z najwspanialszych rezydencji Europy. Podobnie jak Medyceusze we Florencji, Gonzagowie należeli do najhojniejszych mecenasów sztuki swoich czasów. Na ich dworze pracowali m.in. Andrea Mantegna, autor słynnych fresków w Camera degli Sposi, Giulio Romano (najwybitniejszy uczeń Rafaela), architekt Leon Battista Alberti oraz kompozytor Claudio Monteverdi, uznawany za jednego z twórców opery. Efekty ich działalności do dziś można podziwiać niemal na każdym kroku. Historyczne centrum Mantui, wpisane wraz z pobliską Sabbionetą na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO, zachowało renesansowy układ urbanistyczny i imponującą liczbę zabytków. Wyjątkowe jest także samo położenie miasta. W XII wieku bieg rzeki Mincio został przekształcony tak, aby wokół Mantui powstały trzy sztuczne jeziora – Lago Superiore, Lago di Mezzo i Lago Inferiore. Miały one pełnić funkcję naturalnych fortyfikacji, a dziś są jednym z najbar…

GettyImages-1205570842-31bc012.jpg
width: 7952
height: 5301

Kolejne trzęsienie ziemi we Włoszech wystraszyło turystów. Epicentrum znajdowało się w pobliżu Pizy
type: item
date: 2026-08-05T10:59:27.000Z
creator: Sabina Zięba
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: neapol
subject: toskania
subject: trzęsienie ziemi
subject: włochy
description: Zaledwie kilka dni po silnym trzęsieniu ziemi w rejonie Neapolu Włochy ponownie nawiedziły wyraźne wstrząsy. Tym razem mieszkańcy i turyści przebywający w Toskanii odczuli trzęsienie ziemi o magnitudzie 4,3. Czy spowodowało duże szkody?
encoded: Położenie Włoch na styku afrykańskiej i eurazjatyckiej płyty sprawia, że kraj regularnie doświadcza aktywności sejsmicznej. Choć większość wstrząsów pozostaje niemal niezauważalna, silniejsze trzęsienia ziemi uruchamiają procedury bezpieczeństwa i wzbudzają obawy mieszkańców oraz turystów. Tym razem do takich wstrząsów doszło w Toskanii. Gdzie znajdowało się ich epicentrum i jakie były skutki? Trzęsienie ziemi w Toskanii. Jakie były skutki wstrząsów w okolicach Pizy? Wtorkowe przedpołudnie w Toskanii upłynęło pod znakiem silnych wstrząsów, które około godziny 10:15 czasu lokalnego odczuli mieszkańcy oraz turyści przebywający w północnej części regionu. Według włoskiego Narodowego Instytutu Geofizyki i Wulkanologii (INGV) epicentrum znajdowało się w rejonie San Piero a Grado, około siedmiu kilometrów na zachód od Pizy, a ognisko trzęsienia zlokalizowano na głębokości około 8 kilometrów. To właśnie stosunkowo płytkie położenie hipocentrum sprawiło, że drgania były wyraźnie odczuwalne nie tylko w Pizie, ale również w Livorno, Lukce, Massa-Carrarze, części Florencji i na wybrzeżu Toskanii. Wiele osób w panice opuściło domy, biura, sklepy i urzędy, a regionalny numer alarmowy odebrał setki telefonów od mieszkańców poszukujących informacji lub zgłaszających odczuwalne wstrząsy. W ramach środków ostrożności ewakuowano m.in. ratusz, budynek sądu oraz centrum wystawowe Palazzo Blu, natomiast zarządca infrastruktury kolejowej czasowo wstrzymał ruch pociągów, aby skontrolować stan torów i sieci. Przez kilka godzin pasażerowie musieli liczyć się z opóźnieniami, zmianami tras i odwołaniami części połączeń. Dobra wiadomość jest taka, że wstępne kontrole nie wykazały poważniejszych zniszczeń. Krzywa Wieża w Pizie oraz pozostałe zabytki na Piazza dei Miracoli nie ucierpiały, nie odnotowano także ofiar śmiertelnych. Służby poinformowały jedynie o uszkodzeniu jednego budynku mieszkalnego zamieszkiwanego przez trzy rodziny, a po głównym wstrząsie sejsmolodzy zarejestrowali serię około…

piza-b1fc9c4.jpg
width: 6240
height: 4160

Renesansowy Rzym wyrósł z antycznych ruin. Tak odkrywano przeszłość Wiecznego Miasta
type: item
date: 2026-08-05T05:45:02.000Z
creator: Jessica Wärnberg
subject: Historia
subject: architektura
subject: renesans
subject: rzym
subject: starożytność
subject: włochy
description: Przez stulecia mieszkańcy Rzymu rozbierali antyczne budowle, a odzyskany materiał wykorzystywali do wznoszenia domów, pałaców i fortec. Renesans przyniósł jednak przełom – ruiny zaczęto badać, a spod ziemi wydobyto arcydzieła znane wcześniej tylko ze starożytnych opisów.
encoded: Spis treści: Rzym, który pożerał sam siebie Koloseum zarosło chwastami, a antyczny teatr stał się fortecą Chrześcijański Rzym zachwycił się pogańskim antykiem „To jest Laokoon, o którym pisze Pliniusz!” Jak obecność papieży zmieniła Rzym i dlaczego w Wiecznym Mieście wiara niemal zawsze splatała się z polityką? Opowiada o tym historyczka i badaczka Jessica Wärnberg w książce „Rzym miasto Boga. Opowieść o świętości i władzy”, która ukaże się 26 sierpnia 2026 roku nakładem Wydawnictwa Znak. Poniżej publikujemy fragment poświęcony renesansowemu odkrywaniu antycznej przeszłości miasta. Rzym, który pożerał sam siebie Rzymscy budowniczowie przyjęli oszczędne, a niekiedy wręcz pomysłowe podejście – rozbierali ruiny, by wznosić nowe budowle. Wykorzystując kamień i drewno z odzysku, tworzyli konstrukcje będące osobliwym zlepkiem rozmaitych stylów i elementów. Efekty tych prac wielu rozczarowywały. Chryzoloras porównywał Rzym do kanibala, który traktuje „samego siebie jak kopalnię i kamieniołom”, stając się „miastem, które jednocześnie odżywia się i pożera”. Przebywający w mieście pod koniec XV wieku kastylijski historyk i królewski sekretarz Alfonso de Palencia nakreślił jeszcze bardziej dramatyczny obraz. Twierdził, że spacerował ulicami wśród zwałów gruzu tak wysokich, że wystawały spod nich jedynie najwyższe części starożytnych budowli. Słów krytyki nie szczędzili sami mieszkańcy Italii. Uczony Flavio Biondo, stojąc na Kapitolu, ubolewał nad widokiem piętnastowiecznego Rzymu: „Wstydzę się i cierpię, opisując brzydotę biorącą swój początek na Kapitolu”. Zauważył, że Bonifacy IX wzniósł tam „budynek z cegły […] na użytek senatorów i prawników”, którego pospolitość „wywołałaby odrazę mieszkańców” starożytnego miasta. Koloseum zarosło chwastami, a antyczny teatr stał się fortecą Mimo narzekań Palencii wiele budowli, do których wzdychał Biondo i – jak wyobrażał sobie Kastylijczyk – którymi zachwycali się mieszkańcy starożytnego Rzymu, wciąż można było oglądać, choć znajdowały …

grupa-laokoona-GettyImages-2242245313-a2de664.jpg
width: 2618
height: 1568

Plac Świętego Piotra zachwyca od stuleci. Każdy z tamtejszych detali ma znaczenie
type: item
date: 2026-07-26T12:30:21.000Z
creator: Artur Białek
subject: Historia
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: architektura
subject: rzym
subject: watykan
subject: włochy
description: Plac Świętego Piotra jest czymś więcej niż tylko „przedpolem” największej świątyni katolickiej. Mówimy tu o mistrzowskim dziele sztuki urbanistycznej, w którym przeplatają się wątki religijne, historyczne, architektoniczne, a nawet astronomiczne. Choć na pierwszy rzut oka miejsce to przytłacza swoim monumentalnym charakterem i symetrią, w rzeczywistości jest ono pełne subtelnych iluzji optycznych, ukrytych symboli oraz fascynujących legend. Stanowi ono architektoniczną wizytówkę Watykanu, witającą każdego roku miliony pielgrzymów i turystów.
encoded: Spis treści: Od Cyrku Nerona do placu pielgrzymów Geniusz Berniniego Obelisk Watykański i niesamowita inżynieria Bliźniacze fontanny Zegar i niewidzialny kalendarz Zarówno Plac Świętego Piotra, jak i cały otaczający go „teatr” form i instytucji, należy określać mianem fenomenu ukształtowanego dzięki inżynieryjnym i architektonicznym ambicjom epoki baroku. Bernini, wraz ze swoimi poprzednikami i kontynuatorami, stworzył urbanistyczny ideał, wykorzystując zasady geometrii, fizyki i optyki dla chwały chrześcijaństwa. Od Cyrku Nerona do placu pielgrzymów W czasach starożytnego Rzymu obszar dzisiejszego Watykanu miał zupełnie inny charakter. Znajdowały się tam rozległe ogrody, a w I wieku n.e., z polecenia Kaliguli, rozpoczęto budowę ogromnego cyrku, przeznaczonego do wyścigów rydwanów. Obiekt ten, ukończony przez Nerona i znany jako Cyrk Nerona, odgrywał tak samo istotną, jak mroczną rolę w historii wczesnego chrześcijaństwa. Po tragicznym pożarze Rzymu w 64 roku n.e., cesarz zrzucił winę na rosnących w siłę chrześcijan. To właśnie na arenie owego cyrku odbywały się masowe i okrutne egzekucje wyznawców tej religii. Zgodnie z wczesnochrześcijańską tradycją, wśród zamęczonych w tym miejscu znajdował się sam św. Piotr. Apostoł miał zostać ukrzyżowany głową w dół i pochowany w niepozornej nekropolii na stokach Wzgórza Watykańskiego. Pamięć o tym miejscu przetrwała wieki prześladowań. Gdy na początku IV stulecia Konstantyn Wielki zalegalizował chrześcijaństwo i postanowił wznieść pierwszą wielką bazylikę dedykowaną św. Piotrowi, na miejsce budowy wybrał właśnie strome zbocze wzgórza kryjące pochówek apostoła. Jako fundamentów dla wschodniej części świątyni użyto częściowo struktur dawnego cyrku. Chaotyczna przestrzeń przed wspaniałą świątynią Przez całe średniowiecze, aż do późnego renesansu, przestrzeń rozpościerająca się przed bazyliką stanowiła chaotyczny, nieuporządkowany teren. Było to miejsce, do którego docierali pielgrzymi z najdalszych zakątków ówczesnej Europy. Nie…

plac-sw-Piotra-772a7eb.jpg
width: 1683
height: 1200

La Spezia zachwyca historią. To więcej niż brama do Cinque Terre
type: item
date: 2026-07-26T09:32:42.000Z
creator: Artur Białek
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: miasta
subject: włochy
subject: zwiedzanie
description: La Spezia, zlokalizowana na malowniczym i poszarpanym wybrzeżu, jest jednym z najbardziej niedocenianych miast we Włoszech. Wiele osób traktuje ją jako bramę do Cinque Terre. Niesłusznie, bo to wspaniałe miasto o głębokiej i skomplikowanej historii skrywa wiele skarbów. Czym zachwyca La Spezia? Na to i inne pytania odpowiadamy poniżej.
encoded: Spis treści: Miasto nad Morzem Liguryjskim Od pogranicza dwóch cywilizacji do potężnego arsenału Atrakcje La Spezii La Spezia to nie tylko romantyczna zatoka, która już wiele lat temu urzekała artystów, ale także arena historycznych przemian. To właśnie tam antyczne dziedzictwo rzymskiej kolonii miesza się ze śladami zaciętej rywalizacji morskich potęg i śladami militarnej przeszłości. Miasto nad Morzem Liguryjskim La Spezia jest usytuowana w malowniczym regionie Liguria. Rozpościera się między ciemnoniebieskimi wodami Morza Liguryjskiego a wzgórzami, zajmując strategiczny, kluczowy punkt na mapie włoskiego buta, dokładnie pomiędzy wielkimi historycznymi republikami: Genuą a Pizą. „Wyrosło” nad zatoką La Spezia, która na całym świecie jest znana jako Zatoka Poetów. Od pogranicza dwóch cywilizacji do potężnego arsenału Zanim rzymskie legiony odcisnęły swój ślad na tym terenie, obszar ten stanowił granicę między terenami cywilizacji Etrurii a plemionami Ligurów. Ziemie zlokalizowane w bliskiej odległości od ujścia Magry były pożądane ze względu na swoje zasoby. Dowody archeologiczne wskazują, że wczesne porty i osady etruskie prężnie funkcjonowały tam na długo przed przybyciem Rzymian. Rzymska pacyfikacja Osadnictwo zaczęło rozwijać się w 177 roku p.n.e. To właśnie wtedy rosnąca w siłę Republika Rzymska, dążąc ostatecznie do pacyfikacji plemion Ligurów Apuańskich, podjęła strategiczną decyzję o założeniu w tym regionie ufortyfikowanej kolonii. Manewr ten stanowił pokłosie wielokrotnych, ciężkich starć zbrojnych (m.in. w 195 r. p.n.e.), które ostatecznie doprowadziły do masowych, przymusowych deportacji rdzennej ludności do odległego Samnium. W efekcie tych działań, powstała kolonia o nazwie Luna. Ekonomia rzymskiej osady opierała się na dwóch filarach. Pierwszym była eksploatacja złóż białego marmuru w pobliskich Alpach Apuańskich i rejonie Carray. Drugim było prężnie rozwijające się rolnictwo. Upadek i rozkradanie dziedzictwa Potężna kolonia zaczęła chylić się ku upa…

la-spezia-597f72f.jpg
width: 1800
height: 1200

Chcesz zobaczyć świat z „Odysei”? Oto miejsca, w których kręcono film Christophera Nolana
type: item
date: 2026-07-24T06:49:49.000Z
creator: Sabina Zięba
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: europa
subject: filmy
subject: grecja
subject: islandia
subject: malta
subject: maroko
subject: włochy
description: Do kin trafiła długo wyczekiwana „Odyseja” Christophera Nolana. Widowiskowa adaptacja jednego z najsłynniejszych eposów starożytności zachwyca nie tylko rozmachem, ale również spektakularnymi krajobrazami. W jakich miejscach powstawał film i które z nich naprawdę warto odwiedzić?
encoded: Podróż Odyseusza trudno nazwać udaną wyprawą. Po drodze jego załoga trafia na sztormy, gubi kurs, rozbija statki, mierzy się z głodem i kolejnymi przeszkodami, które raz po raz oddalają bohatera od rodzinnej Itaki. Najnowsza ekranizacja eposu Homera w reżyserii Christophera Nolana może jednak zainspirować do zupełnie innego rodzaju podróży. Film powstawał w niezwykłych zakątkach Europy i Afryki, których surowe krajobrazy doskonale oddają atmosferę jednej z najsłynniejszych wypraw w historii literatury. Gdzie kręcono „Odyseję” i które z tych miejsc można odwiedzić także dziś? Grecja. To tutaj powstały najważniejsze sceny „Odysei” Christophera Nolana Choć ekipa filmowa pracowała na kilku kontynentach, właśnie Grecja stała się sercem produkcji „Odysei”. Zdjęcia realizowano przede wszystkim na Peloponezie – w regionie, który od wieków kojarzony jest z mitologią i światem Homera. Filmowcy wykorzystali m.in. malowniczą plażę Voidokilia, słynącą z zatoki w kształcie podkowy, a także znajdującą się nieopodal Jaskinię Nestora, gdzie nakręcono sceny związane z cyklopem Polifemem. W kadrze pojawiają się również średniowieczny zamek w Methoni, monumentalny Akrokorynt oraz okolice Pylos i Mesenii. Właśnie tutaj powstawały sceny związane z Itaką, Spartą oraz podróżą Telemacha poszukującego informacji o ojcu. Aby zachować autentyczny charakter produkcji, do portu w Pylos sprowadzono nawet 37-metrową replikę starożytnej triery, a statyści przeszli szkolenie z wioślarstwa. Jak podkreślała scenografka Ruth De Jong, Nolanowi zależało, by na ekranie wyraźnie było czuć siłę śródziemnomorskiego wiatru i surowość krajobrazu, zamiast pocztówkowych, idealnie skąpanych w słońcu widoków. Włochy. Favignana i Wyspy Liparyjskie stały się filmową Itaką Drugim filarem zdjęć były południowe Włochy, a szczególnie sycylijska wyspa Favignana oraz archipelag Wysp Liparyjskich. To właśnie Favignana, położona u zachodnich wybrzeży Sycylii, wcieliła się w filmową Itakę. Twórców zachwyciły przede wszystkim…

zdj-2026-07-23T160801.477-3cc96ed.jpg
width: 5120
height: 3410

Ma 900 lat historii i własną winnicę. To oficjalnie najlepszy hotel w Europie
type: item
date: 2026-07-14T08:31:25.000Z
creator: Sabina Zięba
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: europa
subject: hotele
subject: toskania
subject: włochy
description: Międzynarodowe rankingi najlepszych hoteli od lat stanowią cenne źródło inspiracji dla podróżników planujących kolejne wyjazdy. W najnowszym zestawieniu wyróżniono obiekty, które zachwycają nie tylko luksusem, ale również historią, architekturą i wyjątkowym otoczeniem. Tytuł najlepszego hotelu w Europie zdobyło miejsce mieszczące się w ponad 900-letniej posiadłości położonej w sercu Toskanii.
encoded: Co roku magazyn „Travel + Leisure” publikuje prestiżowy ranking najlepszych hoteli świata, tworzony na podstawie ocen i doświadczeń czytelników. W tegorocznym zestawieniu znalazło się 100 obiektów z różnych zakątków globu, jednak tylko dwanaście z nich reprezentuje Europę. Najwyżej oceniony europejski hotel mieści się na rozległej toskańskiej posiadłości otoczonej winnicami i gajami oliwnymi, udowadniając, że o wyjątkowości miejsca decyduje nie tylko standard, ale także jego historia i niepowtarzalny charakter. Ponad 900 lat historii i własna winnica. To najlepszy hotel w Europie Najwyżej ocenionym europejskim hotelem w tegorocznym rankingu Travel + Leisure World’s Best Awards 2026 został Rosewood Castiglion del Bosco – luksusowy obiekt położony w samym sercu Toskanii, na rozległej posiadłości liczącej około 2000 hektarów. Hotel uzyskał imponującą ocenę 99,58 pkt na 100, przyznaną przez ponad 207 tys. czytelników magazynu. Jego historia sięga XII wieku, kiedy na wzgórzach Val d’Orcia powstało średniowieczne borgo – niewielka osada otoczona winnicami, gajami oliwnymi i lasami. Przez stulecia miejsce pełniło różne funkcje, by po gruntownej renowacji przeobrazić się w jeden z najbardziej ekskluzywnych hoteli we Włoszech. Nowoczesność w historycznej lokalizacji Odrestaurowane kamienne budynki zachowały swój historyczny charakter, a jednocześnie zostały wyposażone w nowoczesne udogodnienia. Dziś na gości czekają 42 przestronne apartamenty oraz 11 prywatnych willi z basenami, z których wiele oferuje panoramiczne widoki na średniowieczne Montalcino i wpisaną na listę światowego dziedzictwa UNESCO dolinę Val d’Orcia. Jednym z największych wyróżników obiektu pozostaje jednak jego winiarskie dziedzictwo. Castiglion del Bosco jest jedną z historycznych posiadłości produkujących słynne Brunello di Montalcino, a goście mogą zwiedzać winnice, uczestniczyć w degustacjach oraz kolacjach połączonych z lokalnymi winami. Oferta obejmuje także jedyny we Włoszech całkowicie prywatny klu…

RWCDBBorgoSpring15022022-7e4a770.jpg
width: 2895
height: 2016

Za spacer w bikini grozi mandat. Włoska miejscowość mówi „dość”
type: item
date: 2026-07-14T06:49:05.000Z
creator: Sabina Zięba
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: bikini
subject: jeziora
subject: plaże
subject: przepisy
subject: włochy
description: Sezon wakacyjny w Europie trwa w najlepsze, a miliony turystów ruszają do najpopularniejszych kurortów. Coraz więcej miejsc zmaga się jednak z problemami wynikającymi z masowej turystyki, dlatego lokalne władze decydują się na wprowadzanie nowych ograniczeń. W niektórych europejskich miejscowościach nawet za spacerowanie po ulicach w stroju kąpielowym można otrzymać wysoki mandat.
encoded: Rosnąca liczba odwiedzających sprawia, że wielu włodarzy popularnych turystycznych lokalizacji szuka sposobów na pogodzenie potrzeb mieszkańców z oczekiwaniami przyjezdnych. W różnych częściach Europy pojawiają się przepisy regulujące zachowanie turystów – od ograniczeń dotyczących zwiedzania, po zasady obowiązujące w przestrzeni publicznej. Jednym z najbardziej zaskakujących jest zakaz noszenia strojów kąpielowych poza plażą, za którego złamanie grożą wysokie kary finansowe. Varenna mówi dość. Za spacer w stroju kąpielowym grozi mandat Położona nad jeziorem Como Varenna od lat uchodzi za jedną z najbardziej malowniczych miejscowości północnych Włoch. Średniowieczne uliczki, kolorowa zabudowa, zabytkowy port i kameralna atmosfera przyciągają każdego roku setki tysięcy turystów, choć na stałe mieszka tu zaledwie około 650 osób. To właśnie rosnąca presja związana z masową turystyką skłoniła lokalne władze do wprowadzenia nowych zasad obowiązujących od sezonu letniego 2026. Zgodnie z nimi po historycznym centrum nie wolno poruszać się z odkrytym torsem, ani w stroju kąpielowym. Zakaz nie obejmuje plaż ani osób korzystających z kąpieli czy rejsów po jeziorze Como – dotyczy wyłącznie przestrzeni publicznej poza strefami rekreacyjnymi, gdzie mieszkańcy na co dzień pracują i żyją. Za złamanie przepisów grozi mandat w wysokości od 50 do 200 euro. To jednak nie jedyne ograniczenie. Aby zmniejszyć tłok na wąskich uliczkach, władze ograniczyły liczebność grup zorganizowanych do maksymalnie 25 osób oraz zakazały przewodnikom korzystania z przenośnych głośników, które od lat były przedmiotem skarg mieszkańców. Jak podkreślił burmistrz Mauro Manzoni, Varenna z dumą przyjmuje gości z całego świata, jednak „rozwój turystyki nie może odbywać się kosztem codziennego życia lokalnej społeczności ani wyjątkowego charakteru miejscowości”. Władze liczą, że nowe regulacje pozwolą zachować równowagę między otwartością na turystów a ochroną spokojnego rytmu życia, z którego słynie miejscowoś…

zdj-2026-07-13T144910.300-d0a2892.jpg
width: 4352
height: 2899

Jedno z najbogatszych miast Włoch wciąż pozostaje w cieniu. Co zobaczyć w ojczyźnie Ferrari i tortellini?
type: item
date: 2026-07-12T12:26:38.000Z
creator: Marzena Wardyn-Kobus
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: miasta
subject: motoryzacja
subject: włochy
subject: zabytki
subject: zabytki unesco
description: Modena to jedno z tych włoskich miast, które trudno zamknąć w jednej definicji. Z jednej strony wyrasta z antycznej Mutiny, rzymskiej kolonii o strategicznym znaczeniu. Z drugiej jest nowoczesnym centrum przemysłu, gdzie powstają jedne z najbardziej pożądanych samochodów świata. Pomiędzy tymi warstwami rozciąga się bogata historia średniowiecza, epoka rodu Este oraz współczesna tożsamość regionu Emilia-Romania.
encoded: Spis treści: Krótka historia miasta Zabytki i atrakcje turystyczne Gospodarka i motoryzacja Kuchnia i kultura codzienna Modena dziś Modena znajduje się w północnych Włoszech, w regionie Emilia-Romania, w obrębie rozległej doliny Padu, pomiędzy dwiema rzekami – Secchią i Panaro – które od wieków kształtują lokalny krajobraz i warunki osadnicze. Zaledwie kilkanaście kilometrów na południe zaczynają się pierwsze wzniesienia Apeninów Toskańsko-Emiliańskich. Taka lokalizacja od wieków sprzyjała rozwojowi rolnictwa, handlu oraz komunikacji. Miasto ma dziś ponad 180 tysięcy mieszkańców i pełni funkcję ważnego ośrodka administracyjnego oraz gospodarczego regionu. Jednocześnie zachowuje kameralny charakter – historyczne centrum jest zwarte, a życie miejskie koncentruje się wokół eleganckich placów, arkad i wąskich uliczek. Krótka historia miasta Historia Modeny sięga czasów przedrzymskich. Tereny te były zamieszkane przez różne ludy, w tym Etrusków i Galów, a pierwotna osada znana była jako Mutina. W 183 r. p.n.e. Rzymianie przekształcili ją w kolonię, nadając jej istotną rolę militarną i administracyjną w regionie północnej Italii. W okresie wojen domowych miasto było dwukrotnie oblegane, co podkreślało jego znaczenie strategiczne. Po upadku Cesarstwa Rzymskiego Modena podupadła, wielokrotnie zmieniając swoją funkcję i znaczenie – od osady biskupiej, po ośrodek średniowiecznej władzy kościelnej i miejskiej. W XII wieku uzyskała autonomię, a później znalazła się pod rządami rodu Este, który ukształtował jej nowożytny charakter. W 1598 roku, po utracie Ferrary, Modena stała się stolicą księstwa Este. Ten okres przyniósł intensywny rozwój urbanistyczny, powstanie rezydencji książęcych oraz wzmocnienie pozycji miasta jako regionalnego centrum politycznego. W XIX wieku Modena została włączona do zjednoczonych Włoch. Zabytki i atrakcje turystyczne Atrakcje w Modenie obejmują zarówno monumentalne budowle, jak i miejsca związane z kulturą codzienną. Miasto wyróżnia się strukturą, w…

modena-5cfdd0e.jpg
width: 2135
height: 1200

Czy warto teraz lecieć na Sycylię? Wulkan Etna znów daje o sobie znać
type: item
date: 2026-07-07T11:15:08.000Z
creator: Sabina Zięba
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: bezpieczeństwo
subject: erupcja wulkanu
subject: sycylia
subject: włochy
subject: wulkan etna
subject: wulkany
description: Etna ponownie o sobie przypomina. Najwyższy i najbardziej aktywny wulkan Europy wszedł w kolejną fazę erupcji, a spektakularne zdjęcia i nagrania z Sycylii obiegły media na całym świecie. Włoskie służby na bieżąco monitorują sytuację, a wielu turystów zastanawia się – czy obecnie można bezpiecznie podróżować na wyspę? Wiemy, czy Ministerstwo Spraw Zagranicznych wydało w tej sprawie jakieś zalecenia.
encoded: Etna pozostaje aktywna od kilkunastu dni. Jak informuje Włoski Narodowy Instytut Geofizyki i Wulkanologii (INGV), wypływ lawy rozpoczął się 26 czerwca i trwał przez kolejne dni. Nie oznaczało to jednak końca erupcji najwyższego czynnego wulkanu Europy. Co obecnie dzieje się na Sycylii, czy erupcja wpływa na ruch lotniczy i jakie informacje przed wyjazdem powinni znać turyści? Etna znów jest aktywna. Co dzieje się na największym wulkanie Europy? Choć Etna należy do najbardziej aktywnych wulkanów świata, ostatnie tygodnie przyniosły wyjątkowo intensywną serię zjawisk. Pod koniec czerwca z otworu położonego na wysokości około 3000 m n.p.m. rozpoczął się wypływ lawy spływającej w kierunku doliny Valle del Bove. Szczególnie spektakularnie wyglądała noc z 29 na 30 czerwca, gdy rozżarzone potoki lawy rozświetliły niebo nad wschodnią Sycylią i były widoczne z odległości wielu kilometrów. Aktywność wulkanu była na bieżąco monitorowana przez włoski Narodowy Instytut Geofizyki i Wulkanologii (INGV), który śledzi zarówno przepływy lawy, jak i aktywność sejsmiczną oraz deformacje stoków. W odpowiedzi na wzrost aktywności włoski Departament Ochrony Ludności utrzymał żółty poziom alarmowy, oznaczający konieczność wzmożonego monitoringu oraz gotowości służb do szybkiego reagowania. Dla mieszkańców okolicznych miejscowości nie oznaczało to jednak konieczności ewakuacji. Etna od tysięcy lat pozostaje jednym z najlepiej przebadanych wulkanów na świecie, a podobne epizody zdarzają się regularnie, dzięki czemu naukowcy są w stanie na bieżąco oceniać ryzyko i przekazywać władzom aktualne prognozy dotyczące rozwoju sytuacji. Erupcje strombolijskie i chmura popiołu. Dlaczego sytuacja się zmieniła? Choć wypływ lawy stopniowo wygasł, nie oznaczało to końca aktywności Etny. W pierwszych dniach lipca naukowcy zaobserwowali przejście w tzw. aktywność strombolijską, czyli serię krótkich, gwałtownych eksplozji wyrzucających do atmosfery popiół, gazy oraz fragmenty skał wulkanicznych. Pióropusz po…

zdj-2026-07-07T114942.801-84ca6bb.jpg
width: 4608
height: 3069

Galeria Borghese zachwyca przepychem, ale za kolekcją stoją intrygi i grabieże
type: item
date: 2026-07-04T09:26:09.000Z
creator: Artur Białek
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: dzieła sztuki
subject: rzym
subject: sztuka
subject: włochy
subject: zabytki
subject: zwiedzanie
description: Galeria Borghese, wspaniała barokowa willa w Rzymie, to nie tylko jedno z najświetniejszych muzeów we Włoszech, ale także jedno z najbardziej kontrowersyjnych. Jako repozytorium dzieł sztuki stanowi „teatr geniuszu”, na scenie którego rzeźba i malarstwo przenikają się z architekturą i naturą, tworząc kompletne doświadczenie estetyczne. Nie można jednak nie wspomnieć, że wiele z tamtejszych zbiorów zostało zagarniętych drogą jawnego naginania lub wręcz łamania prawa.
encoded: Spis treści: Historia i ewolucja willi Borghese Pinciana Kardynał i kolekcjoner, ale także uzurpator sztuki Dziedzictwo Borghese w Luwrze Arcydzieła rzeźby Sześć twarzy geniuszu i realizmu Dzieła renesansu Dawna rezydencja rodu Borghese jest miejscem absolutnie unikatowym, gdzie dzieła sztuki nie są tylko wyizolowanymi z kontekstu eksponatami. Tamtejsza ekspozycja tworzy spójną i przejmującą narrację, idealnie komponując się przy tym z architekturą. Mimo upływu czterech stuleci, willa kardynała Scipione nadal realizuje jego pierwotny cel – zachowuje, prowokuje i ukazuje potęgę ludzkiego geniuszu. Historia i ewolucja willi Borghese Pinciana Na początku XVII wieku kardynał Scipione Borghese, siostrzeniec papieża Pawła V, postanowił przekształcić rodową winnicę na wzgórzu Pincio w luksusową willę podmiejską. Budowa rozpoczęła się w 1607 roku, a jej głównym celem od samego początku było stworzenie przestrzeni godnej eksponowania rosnącej w zawrotnym tempie kolekcji antyków i dzieł współczesnych. Za wizję budynku odpowiedzialny był Flaminio Ponzio, który opracował projekt oparty na szkicach samego kardynała. Jako główny architekt tej ambitnej inwestycji, dążył do stworzenia struktury, która harmonijnie łączyłaby funkcję mieszkalną z galeryjną, wykorzystując obszerne sale i obfitość naturalnego światła. To właśnie ten czynnik miał kluczowe znaczenie dla optymalnej prezentacji rzeźb. Po śmierci Ponziego w 1613 roku, prace kontynuował jego asystent, Giovanni Vasanzio, który nadał fasadzie jej ostateczny bogato zdobiony kształt, integrując w jej strukturze liczne nisze, popiersia i płaskorzeźby. Przestrzeń dla duchowego odpoczynku Willa nie była pomyślana jako pałac miejski do stałego zamieszkania, a jako miejsce intelektualnej rekreacji. Każda z sal ekspozycyjnych została zaprojektowana jako odrębna scena, gdzie dekoracje sufitowe, inkrustacje podłogowe i obramowania okienne korespondują tematycznie z umieszczonymi w nich dziełami. Pod koniec XVIII wieku książę Marcantonio …

Galeria-Borghese-2e4918c.jpg
width: 1533
height: 1150

To tu kręcili „Ojca chrzestnego”. Kultowy film na zawsze odmienił los sycylijskiej wioski
type: item
date: 2026-07-03T08:00:55.000Z
creator: Sabina Zięba
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: filmy
subject: sycylia
subject: wioska
subject: włochy
description: „Ojciec chrzestny” do dziś pozostaje jednym z najważniejszych i najbardziej dochodowych filmów w historii kina. Saga rodziny Corleone zdobyła trzy Oscary i na trwałe wpisała się do popkultury, inspirując kolejne pokolenia widzów i twórców. Niewiele osób wie jednak, że część sycylijskich scen z pierwszej części filmu powstała nie w samym Corleone, lecz w niewielkiej średniowiecznej miejscowości na wschodzie wyspy. Do dziś można tam odnaleźć miejsca, które niemal nie zmieniły się od czasu wizyty ekipy filmowej w 1971 roku.
encoded: Położona na wzgórzach z widokiem na wybrzeże Morza Jońskiego Savoca przez stulecia była jedną z wielu spokojnych sycylijskich miejscowości. Wszystko zmieniło się jednak, gdy Francis Ford Coppola wybrał ją jako plan zdjęciowy dla scen rozgrywających się w fikcyjnym Corleone. Reżyser zrezygnował z wykorzystania prawdziwego miasta o tej nazwie, uznając je za zbyt nowoczesne jak na realia powojennej Sycylii przedstawione w filmie. Dzięki temu wąskie kamienne uliczki, niewielkie place i lokalne bary Savoki stały się częścią jednej z najsłynniejszych historii w dziejach kina, przyciągając dziś fanów z całego świata. Savoca była niemal odcięta od świata Na długo przed tym, zanim do niewielkiej sycylijskiej miejscowości przyjechały kamery, reflektory i gwiazdy kina, życie w Savoce płynęło powoli i według rytmu wyznaczanego przez pory roku. Położona na wzgórzu nad wybrzeżem Jońskim osada przez stulecia utrzymywała się głównie z rolnictwa, upraw oliwek, cytrusów i winorośli. W latach 60. i na początku 70. XX wieku była miejscem niemal całkowicie pomijanym przez turystów, a codzienność mieszkańców niewiele różniła się od tej sprzed dziesięcioleci. Wiele domów nie miało jeszcze bieżącej wody, a mieszkańcy korzystali ze zbiorników na deszczówkę. Drogi pozostawały nieutwardzone, liczba samochodów była niewielka, a dla wielu rodzin największym wydarzeniem roku były lokalne święta religijne czy targi w pobliskich miejscowościach. Gdy w 1971 roku do Savoki przyjechała ekipa Francisa Forda Coppoli, mieszkańcy początkowo nie do końca rozumieli skalę przedsięwzięcia. Dla wielu z nich było to pierwsze spotkanie z amerykańskim kinem i światem Hollywood. Jak wspominali później uczestnicy wydarzeń, pojawienie się kamer, ciężarówek z wyposażeniem i kilkudziesięcioosobowej ekipy przypominało wręcz „lądowanie UFO”. Reżyser szukał miejsca, które zachowało atmosferę powojennej Sycylii, a prawdziwe Corleone było już wówczas zbyt nowoczesne, by oddać klimat lat 40. i 50. XX wieku. Wybór padł więc…

zdj-2026-07-02T155423.201-e943fd6.jpg
width: 4864
height: 3240

Włochy wydały miliony na starożytny skarb. Przez ponad 160 lat pozostawał w ukryciu
type: item
date: 2026-07-01T13:30:48.000Z
creator: Olaf Kardaszewski
subject: Historia
subject: etruskowie
subject: freski
subject: grobowce
subject: skarby
subject: włochy
description: Długoletnie starania włoskiego rządu przyniosły efekt. Grobowiec z IV wieku po długich negocjacjach trafił w ręce państwa, które zamierza go wyeksponować w rzymskim muzeum. To kolejny tegoroczny zakup mający na celu skompletowanie istotnych dla historii Włoch artefaktów.
encoded: Włoskie Ministerstwo Kultury od początku roku konsekwentnie realizuje cel wzbogacania państwowej kolekcji o istotne historycznie artefakty. Po obrazach Antonellego da Messiny i Caravaggia przyszedł czas na wyjątkowe etruskie malowidło, będące częścią grobowca z IV wieku. Koneserów sztuki może szczególnie cieszyć jeden fakt – włoscy politycy nie oszczędzają na dziełach sztuki. Prywatna zdobycz Zakupione w maju przez włoski rząd wyjątkowe freski zostały odnalezione w 1857 roku przez francuskiego archeologa Alessandro François. To od nazwiska odkrywcy pochodzi nazwa podziemnego grobowca, znajdującego się w etruskim, antycznym mieście Vulci. Wyjątkowe znalezisko, ze względu na miejsce swojego odkrycia, nie mogło być jednak przez lata publicznie eksponowane. Starożytne ruiny leżały bowiem na ziemiach należących do włoskiej rodziny Torlonia, która po odseparowaniu fresków umieściła je w prywatnej kolekcji. Choć starania o przejęcie grobowca intensywnie trwały od 1921 roku, dopiero teraz udało się osiągnąć porozumienie z prywatnym właścicielem. Kosztowna polityka Potrzeba było dużo czasu, a przede wszystkim dużo pieniędzy, aby odzyskać etruskie malowidła od bogatej rodziny. Kwota, za którą państwo wykupiło freski z grobowca François, osiągnęła ostatecznie 15 milionów euro. Mimo że z pozoru astronomiczna, kwota ta blednie w porównaniu z poprzednimi zakupami poczynionymi przez ministerstwo. W pierwszym półroczu włoski rząd wydał już kolejne blisko 15 milionów za obraz „Ecce Homo” autorstwa Antonello da Messina oraz około 35 milionów dolarów za rzadki portret pędzla Caravaggia, przedstawiający Maffeo Barberiniego, przyszłego papieża Urbana VIII. Malowidła na swoim miejscu Po latach zmagań o własność nad unikatowymi freskami włoscy politycy mogą wreszcie cieszyć się z sukcesu. Wykupione dzieła sztuki zasilą bowiem kolekcję Villa Giulia w Rzymie. Dyrektor placówki nie kryje zadowolenia, mówiąc, że grobowiec jest „jednym z największych i najlepiej zachowanych arcydzieł starożytn…

FABRIC-KOLAZ-32-30-3e23204.jpg
width: 2813
height: 1875

Etna się obudziła. Potoki lawy wyglądają zjawiskowo, ale lokalne władze wprowadziły żółty alarm
type: item
date: 2026-07-01T11:15:06.000Z
creator: Magdalena Rudzka
subject: Przyroda
subject: erupcja wulkanu
subject: włochy
subject: wulkany
description: Słynny włoski wulkan rozświetlił noc z 29 na 30 czerwca spektakularnymi potokami lawy. Aktywność wulkaniczną od 27 czerwca, na zjawiskowych filmach, uwiecznia lokalny kanał Youtube „EtnaWalk”.
encoded: Najnowsza erupcja Etny rozpoczęła się z otworu położonego na wysokości około 3000 metrów n.p.m. Zaczęły z niego wypływać potężne potoki gorącej lawy, tworząc piękne i groźne widowisko, widoczne z odległości wielu kilometrów. Nocne niebo nad Sycylią zostało rozświetlone przez charakterystyczne czerwone błyski. Przebudzenie Etny i żółty alarm we Włoszech Wulkan, wznoszący się na wysokość 3357 m n.p.m., wyrzucił w ostatnich dniach tysiące ton lawy, która zaczęła spływać po jego zboczach, budząc niepokój lokalnych władz. Aktywność ta jest nieustannie monitorowana przez Narodowy Instytut Geofizyki i Wulkanologii (INGV) we Włoszech, którego eksperci poddają zjawisko stałemu nadzorowi w celu wykrycia wszelkich anomalii. W obliczu narastającej aktywności, włoski Departament Ochrony Ludności podjął decyzję o podniesieniu stopnia alarmowego z zielonego na żółty. Decyzja ta ma na celu zmobilizowanie lokalnych struktur do szybkiego reagowania na ewentualne sytuacje kryzysowe oraz zapewnienie sprawnego przepływu informacji. Zebrane informacje są na bieżąco przekazywane regionalnym władzom Sycylii, które na ich podstawie mogą alarmować lokalne jednostki i planować konkretne działania ratunkowe w zależności od rozwoju scenariuszy zagrożenia. Służby kładą szczególny nacisk na bezpieczeństwo turystów, którzy mimo zagrożenia chętnie przebywają na dużych wysokościach. Etna jest groźna. Apel władz o ostrożność w podchodzeniu do wulkanu Warunki na Etnie i w jej okolicach mogą zmieniać się błyskawicznie. Mieszkańcy Sycylii oraz turyści przebywający na wyspie zostali oficjalnie poproszeni o zachowanie najwyższej czujności oraz bezwzględne stosowanie się do wszystkich instrukcji wydawanych przez służby ochrony cywilnej. Eksperci podkreślają, że aktywność Etny jest nieprzewidywalna, ale obecny wybuch i tak przyciąga rzesze śmiałków. Nakręcony przez doświadczonych lokalnych przewodników film z najnowszej erupcji można zobaczyć tutaj: View oEmbed on the source website Największy wulkan Europy…

GettyImages-2253773513-d5cbf0c.jpg
width: 6016
height: 4016

Włochy kłócą się o prawo łowieckie. Papież Leon XIV zabrał głos w sprawie zwierząt
type: item
date: 2026-06-24T09:01:09.000Z
creator: Magdalena Rudzka
subject: Przyroda
subject: dzikie zwierzęta
subject: papież
subject: polowanie
subject: prawo
subject: watykan
subject: włochy
description: Projekt nowej ustawy łowieckiej we Włoszech wywołał ogromny opór organizacji ekologicznych. Kontrowersyjna reforma zakłada m.in. obniżenie statusu ochrony wilka. Głos w gorącej dyskusji zabrał również papież Leon XIV.
encoded: Przedmiotem sporu jest projekt ustawy DDL 1552, znany jako ustawa Malana, który zdaniem krytyków drastycznie osłabia standardy ochrony przyrody na rzecz postulatów lobby myśliwskiego. Debata ta przyciągnęła uwagę nie tylko organizacji ekologicznych i Komisji Europejskiej, ale również najwyższych autorytetów, w tym samego papieża. Co przewiduje nowa ustawa łowiecka we Włoszech? Kontrowersyjna ustawa, firmowana przez senatora Lucio Malana z partii Fratelli d’Italia, zmierza do aktualizacji przepisów z 1992 roku. Do najbardziej kontrowersyjnych planów należy obniżenie statusu ochronnego wilka z gatunku „ściśle chronionego” na „chroniony”, co zdaniem naukowców jest decyzją polityczną, a nie merytoryczną. Reforma otwiera też możliwość polowań na koziorożce, które są symbolem Alp i ocalały niegdyś dzięki królewskim rezerwatom, a także na dzikie gęsi oraz gołębie miejskie. Nowe prawo przewiduje również uznanie Sardynii za „jednolite terytorium łowieckie” aż do wybrzeży, dopuszczenie polowań zbiorowych na dziki, strzelanie z łodzi wiosłowych oraz używanie noktowizorów, co narusza postanowienia Konwencji Berneńskiej. Wyjątkowo emocjonujący jest zapis, który kryminalizuje utrudnianie polowań, co uderza bezpośrednio w pokojowe protesty obywatelskie. Projekt ustawy budzi silny sprzeciw Sprzeciw wobec reformy zjednoczył szeroką koalicję 58 organizacji prozwierzęcych i przyrodniczych, w tym m.in. WWF Italia, LIPU (Lega Italiana Protezione Uccelli – liga ochrony ptaków) oraz LAV (Lega Anti Vivisezione, walcząca z eksperymentami na zwierzętach) , które apelują do rządu o wstrzymanie prac nad DDL 1552. Krytyka płynie także z Brukseli. Komisja Europejska ostrzegła Rzym przed naruszaniem dyrektywy ptasiej i siedliskowej, na co Minister Rolnictwa Francesco Lollobrigida odpowiedział lekceważąco, określając ostrzeżenia mianem „biurokratycznych”. Zoolog Luigi Boitani alarmuje, że osłabienie ochrony wilka nie opiera się na rzetelnych danych, lecz jest wynikiem presji myśliwskiego lobby. De…

wlochy-papiez-zwierzeta-2d2430a.jpg
width: 1463
height: 975

Ślub gwiazdy pop rozwścieczył mieszkańców Palermo. Efekt okazał się odwrotny
type: item
date: 2026-06-17T06:48:10.000Z
creator: Sabina Zięba
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: celebryci
subject: miasta
subject: palermo
subject: protesty
subject: ślub
subject: sycylia
subject: włochy
description: Ślub popularnej piosenkarki Duy Lipy i aktora Calluma Turnera na Sycylii odbił się szerokim echem nie tylko w mediach plotkarskich. Włoska wyspa, od lat należąca do najchętniej odwiedzanych regionów Morza Śródziemnego, zyskała dzięki wydarzeniu dodatkową promocję, a zainteresowanie podróżami do tego zakątka Europy wyraźnie wzrosło. Nie wszyscy byli jednak zachwyceni. Uroczystość zorganizowana w jednym z najbardziej malowniczych miast Sycylii wywołała niezadowolenie części mieszkańców.
encoded: W ostatnich latach śluby światowych gwiazd coraz częściej stają się nie tylko wydarzeniami towarzyskimi, lecz także potężnymi kampaniami promującymi konkretne kierunki turystyczne. Gdy celebryci wybierają na miejsce ceremonii historyczne miasta, luksusowe kurorty czy malownicze wyspy, zainteresowanie podróżnych potrafi wzrosnąć niemal natychmiast. W ubiegłym roku głośno było o ślubie Jeffa Bezosa w Wenecji, który wywołał falę protestów lokalnych aktywistów oskarżających miliardera o traktowanie miasta jak prywatnej scenografii. Teraz podobne kontrowersje pojawiły się na Sycylii przy okazji ślubu Duy Lipy i Calluma Turnera. Tym razem jednak medialny rozgłos przełożył się również na rosnące zainteresowanie włoską wyspą i jej najpiękniejszymi zakątkami. Protesty w Palermo po ślubie Duy Lipy. Mieszkańcy mieli dość utrudnień Luksusowe wesele Duy Lipy i Calluma Turnera, które odbyło się na początku czerwca w Palermo, wzbudziło ogromne emocje nie tylko ze względu na listę gwiazd obecnych na uroczystości, lecz także z powodu skali ograniczeń wprowadzonych w historycznym centrum miasta. Trzydniowe wydarzenie, którego koszt szacowano na około 1,7 mln dolarów, rozpoczęło się w zabytkowym Palazzo Valguarnera-Gangi i wymagało rozbudowanych środków bezpieczeństwa. W okolicach najważniejszych miejsc związanych z uroczystościami pojawiły się metalowe barierki, zamknięto część ulic oraz dwa centralne place – Piazza Sant’Anna i Piazza Croce dei Vespri. Według medialnych doniesień wprowadzono również zakaz lotów dronów, a niektórzy mieszkańcy mieli zostać zobowiązani do przestrzegania zasad poufności. Dla wielu osób mieszkających w centrum oznaczało to jednak realne utrudnienia w codziennym funkcjonowaniu. W rozmowie z „The Guardian” właścicielka lokalnego baru Clarissa skarżyła się, że przez kilka dni mieszkańcy musieli zostawiać samochody daleko od domów i pieszo docierać do pracy. – Nie wypada blokować miasta. Zrozumiałabym, gdyby chodziło o papieża, ale nie o piosenkarkę – mówiła.…

zdj-80-9ce80c1.jpg
width: 4608
height: 3069

Wprowadzono „zakaz cienia” na rajskiej plaży. Nowy regulamin nie spotkał się z przychylnym odbiorem
type: item
date: 2026-06-16T05:56:23.000Z
creator: Olaf Kardaszewski
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: plaże
subject: regulamin
subject: sardynia
subject: włochy
description: Na włoskiej Sardynii wprowadzono radykalne obostrzenia, które całkowicie zmieniają zasady nadmorskiego wypoczynku. Władze gminy Villasimìus na plaży Punta Molentis zakazały większości dorosłych używania parasoli słonecznych, wprowadzając jednocześnie wysokie opłaty za wstęp. Choć nowe przepisy mają na celu ochronę zniszczonego przez pożar ekosystemu, wywołały one ogromne oburzenie i lawinę prześmiewczych komentarzy ze strony turystów.
encoded: Polska linia brzegowa od lat trawiona jest zjawiskiem potocznie nazywanym „parawaningiem”. Od wczesnych godzin porannych najpopularniejsze plaże w kraju zaczynają zapełniać się kolorowymi tkaninami, gęsto ustawionymi obok siebie. Patrząc na wybrzeże z lotu ptaka można by stwierdzić, że łatwiej na plaży dostrzec fragment osłaniającej przed wiatrem konstrukcji niż piasek. Na taki widok oczy ze zdziwienia przecierałaby pewnie rada gminy Villasimìus na włoskiej Sardynii. Na tamtejszej plaży został właśnie wprowadzony surowy zakaz montowania jakichkolwiek instalacji, które mają pomóc przetrwać turystom upalne dni. Zabroniony parasol Nowo wprowadzone zasady korzystania z plaży Punta Molentis w Villasimìus na Sardynii zupełnie zmieniają tamtejszy sposób relaksu. Z najsilniejszym sprzeciwem spotkała się reguła odnosząca się do umieszczania na wybrzeżu parasoli. W jej świetle zakazuje się urlopowiczom korzystania z konstrukcji chroniących przed promieniami słońca. Zakaz nie obejmuje jednak wszystkich grup: z parasoli korzystać mogą seniorzy po 65. roku życia oraz rodziny z dziećmi, których wiek nie przekroczył 10 lat. Ta druga ulga spowodowała lawinę prześmiewczych komentarzy w internecie. Zakaz wnoszenia na Punta Molentis parasoli to nie jedyne obostrzenie wprowadzone na sardyńskiej plaży. Aby postawić stopę na piasku będzie od teraz trzeba zapłacić aż 10 euro. Przypływający łodzią również będą musieli uiścić opłatę w wysokości 5 euro. Dla nich też obowiązuje limit pobytu wynoszący 1 godzinę oraz zakaz wnoszenia plecaków i lodówek. Sprzeciw urlopowiczów Wprowadzenie tak restrykcyjnego prawa nie spotkało się przychylnym odbiorem użytkowników plaży. Na profilu rady gminy Villasimìus na Facebooku, która ogłosiła nowe obostrzenie pojawiły się liczne komentarze kwestionujące słuszność decyzji. Internauci zaczęli prześmiewczo pytać: „Żeby postawić parasol, muszę wynająć dziecko?” albo „Więc żeby przyjść na plażę z parasolem, muszę albo przyprowadzić dziadka, albo muszę urodzić dz…

shutterstock2232241157-1974e86.jpg
width: 5464
height: 3640

Wielodniowy trekking w Europie bez namiotu. 5 tras z doskonałą bazą noclegową
type: item
date: 2026-06-14T10:17:53.000Z
creator: Sean Newsom
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: anglia
subject: austria
subject: europa
subject: hiszpania
subject: portugalia
subject: szwajcaria
subject: trasy
subject: trekking
subject: wędrówki
subject: włochy
description: Kilkudniowy trekking w Europie wcale nie musi oznaczać spania pod namiotem. Oto subiektywny ranking najpiękniejszych szlaków, które gwarantują miękkie łóżko i dach nad głową.
encoded: Spis treści: South West Coast Path, Anglia El Camino de Santiago, Portugalia i Hiszpania Tour of Monte Rosa, Szwajcaria i Włochy Berliner Höhenweg, Austria Alta Via 1, Włochy Kilkudniowa wędrówka to bardzo szczególny rodzaj wyzwania. Wymagania stawiane ciału i umysłowi kumulują się dzień po dniu, a aby mierzyć się z nimi w możliwie najlepszej formie, ważne jest, by każdej nocy naprawdę odpocząć. Łatwiej to osiągnąć pod dachem niż trzepoczącym płótnem namiotu – poza tym w niektórych chronionych krajobrazach biwakowanie na dziko jest zabronione. Na szczęście w Europie jest sporo schroniskich górskich, hosteli dla pielgrzymów i hoteli położonych tuż przy szlakach. Wiele wyjątkowych miejsc noclegowych znajduje się w Alpach – choć, jak przekonasz się z naszego przewodnika, nie wszystkie. South West Coast Path, Anglia Na początku może się to wydawać szaleństwem – 1014 kilometrów marszu po plażach i ścieżkach wśród klifów, pełnych podejść i zejść, wijących się przez jedne z najpopularniejszych nadmorskich miejscowości Anglii. Im lepiej jednak poznaje się South West Coast Path, tym bardziej trasa zaczyna kusić – zwłaszcza w Kornwalii. To tutaj znajdują się najwyższe klify i najbardziej dziewicze krajobrazy, a także głębokie warstwy kultury i historii. Surfing, dawne kopalnie cyny, celtyckie grodziska, sztuka współczesna w St Ives – wszystko to nada twojej wędrówce zupełnie nową perspektywę. A po drodze trafisz na rewelacyjne puby i pensjonaty B&B, które zapewnią ci wygodę i serdeczną atmosferę. W większości rejonów transport publiczny pozwala wybierać konkretne odcinki trasy zgodnie z własnymi zainteresowaniami i apetytem na bardziej wymagające ścieżki. W gruncie rzeczy, jeśli ominiesz ruchliwe okresy szkolnych wakacji, rozsądnie rozłożysz siły i z dużym wyprzedzeniem zarezerwujesz noclegi, jedynym prawdziwym wyzwaniem okaże się pogoda. Bądź gotów porzucić plany na dzień lub dwa – albo złapać autobus – jeśli nadejdzie porządny atlantycki sztorm. Droga św. Jakuba (El Camino …

trasy-w-Europie-b22d292.jpg
width: 7952
height: 5304

Paestum – greckie świątynie, które przetrwały ponad 2500 lat
type: item
date: 2026-06-14T09:28:15.000Z
creator: Marzena Wardyn-Kobus
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: archeologia
subject: atrakcje turystyczne
subject: starożytność
subject: włochy
description: Paestum we Włoszech jest jednym z najlepiej zachowanych świadectw obecności starożytnych Greków na Półwyspie Apenińskim. Położone na południe od Neapolu, w regionie Kampania, przyciąga słynnymi świątyniami i rozległym parkiem archeologicznym. Choć wielu podróżnych wybiera Pompeje lub Wybrzeże Amalfitańskie, Paestum często okazuje się jednym z najbardziej interesujących miejsc podczas podróży po południowych Włoszech.
encoded: Spis treści: Starożytne miasto Wielkiej Grecji Dlaczego Paestum jest tak wyjątkowe? Zwiedzanie Paestum – praktyczne informacje To właśnie tutaj można zobaczyć jedne z najlepiej zachowanych świątyń greckich na świecie. Ruiny starożytnego miasta, zachowane budowle sakralne i bogate zbiory archeologiczne pokazują znaczenie, jakie Paestum miało w czasach Wielkiej Grecji. Dodatkowym atutem jest położenie – bliskość wybrzeża sprawia, że zwiedzanie można połączyć z wypoczynkiem nad morzem. Starożytne miasto Wielkiej Grecji Historia miasta sięga około 600 roku p.n.e., kiedy greccy osadnicy z kolonii Sybaris założyli tutaj miasto Posejdonia. Nazwa nawiązywała do Posejdona, boga mórz, choć z czasem najważniejszym kultem religijnym stał się kult Hery. Położenie nad Morzem Tyrreńskim sprzyjało rozwojowi handlu i kontaktów z innymi greckimi koloniami. Posejdonia szybko stała się ważnym ośrodkiem politycznym, gospodarczym i religijnym. W kolejnych wiekach miasto znalazło się pod panowaniem Lukanów, a następnie Rzymian, którzy w 273 roku p.n.e. nadali mu nazwę Paestum. Przez wiele stuleci miasto prosperowało, jednak zmiany środowiskowe, rozwój terenów bagiennych, malaria oraz najazdy Saracenów doprowadziły do jego stopniowego opuszczenia. W średniowieczu dawne centrum życia niemal całkowicie zniknęło pod roślinnością. Dopiero podczas budowy nowej drogi wzdłuż wybrzeża w XVIII wieku odkryto monumentalne ruiny. Ich widok wywołał ogromne zainteresowanie uczonych, artystów i podróżników z całej Europy. Dlaczego Paestum jest tak wyjątkowe? Wiele stanowisk archeologicznych zachowało pojedyncze budowle lub fragmenty dawnych miast. Paestum wyróżnia się tym, że można tu zobaczyć niemal kompletny układ starożytnego ośrodka miejskiego. Na obszarze dawnego miasta zachowały się: trzy monumentalne świątynie greckie, fragmenty forum, amfiteatr, pozostałości głównych ulic, niemal kompletny system murów obronnych, cenne eksponaty z czasów greckich i rzymskich prezentowane w Muzeum Archeologicznym …

paestum-462a8d3.jpg
width: 1856
height: 1200

Zwierzęcy świadkowie katastrofy. Co kości koni mówią o ostatnich chwilach Pompejów?
type: item
date: 2026-06-13T07:17:23.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: archeologia
subject: konie
subject: odkrycia archeologiczne
subject: pompeje
subject: starożytność
subject: starożytny rzym
subject: włochy
description: Tuż obok przepięknych fresków w zawalonym domu w Pompejach archeolodzy odkryli coś poruszającego: szczątki zwierząt koniowatych. Grzywa jednego z nich była przyozdobiona paciorkami. Często zapomina się, że w tym starożytnym mieście na skutek erupcji Wezuwiusza oprócz ludzi, zginęli też ich zwierzęcy towarzysze.
encoded: Insula dei Casti Amanti (Dom Czystych Kochanków) jest jednym z ciekawszych zabudowań odkrytych do tej pory w Pompejach. Mieściła się tu okazała rezydencja połączona z dużą piekarnią, wyposażoną w piece i magazyny. Najnowsze prace badawcze, prowadzone przez interdyscyplinarny zespół archeologów, archeozoologów i antropologów, mają na celu nie tylko konserwację zabytków, ale systematyczną rekonstrukcję życia codziennego i systemów produkcyjnych starożytnego miasta. Teraz archeolodzy ogłosili ciekawe odkrycie związane ze zwierzętami. Koń w piekarni? Wewnątrz starożytnej piekarni archeolodzy odkryli szczątki dwóch zwierząt koniowatych. Trudno stwierdzić jednoznacznie, czy były to konie, muły lub osły. Ale co robiły w tym pomieszczeniu? Wygląda na to, że w momencie erupcji Wezuwiusza w 79 roku n.e. piekarnia prawdopodobnie nie funkcjonowała. Znaleziono liczne dowody na trwające w budynku prace renowacyjne i zmiany konstrukcyjne. Remont mógł być spowodowany przez wcześniejszej trzęsienia ziemi z lat 68–69 n.e., które spowodowały m.in. osunięcie się podłóg. Wygląda więc na to, że zwierzęta trafiły tu tylko tymczasowo. Siła robocza czy przyjaciele? Pierwsze ze zwierząt miało w momencie śmierci około 10–12 lat, natomiast drugie było znacznie młodsze – od 3,5 do 6 lat. Wśród szczątków starszego odkryto w okolicach jego szyi dwa żelazne kółka stanowiące fragment uprzęży oraz trzy szklane paciorki – jeden błękitny i dwa białe. Były one prawdopodobnie wplecione w grzywę lub przymocowane do rzędu końskiego. Dla naukowców jest to rzadki dowód na bliską więź emocjonalną między człowiekiem a zwierzęciem roboczym. Jak zginęły zwierzęta? Szczegółowa analiza kości oraz warstw ziemi pozwoliła odtworzyć dynamikę śmierci zwierząt. W przeciwieństwie do wielu innych ofiar z Pompejów, konie te nie zginęły bezpośrednio od zasypania drobnymi kamieniami wulkanicznymi, ponieważ pod ich ciałami nie znaleziono tej warstwy. Koniowate zostały przygniecione przez walący się strop pod wpływem obalonyc…

Equide-Casti-Amanti-7-1200x801-d61802e.jpg
width: 1200
height: 801