Najbardziej ryzykowne zaręczyny świata? Wspięli się na Empire State Building bez zabezpieczeń
Media na całym świecie obiegły zdjęcia i nagrania pary stojącej na samym szczycie jednego z najbardziej rozpoznawalnych budynków świata. Empire State Building, mierzący 443 metry wysokości, stał się scenerią chyba najbardziej niezwykłych i ryzykownych zaręczyn ostatnich lat. Rosyjscy wspinacze wysokogórscy i twórcy internetowi, Angela Nikolau oraz Ivan Beerkus, po dotarciu na iglicę wieżowca rozwinęli transparent, a chwilę później mężczyzna uklęknął i poprosił partnerkę o rękę. O ich wyczynie mówi dziś cały świat.
33-letnia Angela Nikolau i 32-letni Ivan Beerkus od lat należą do najbardziej znanych przedstawicieli zjawiska określanego mianem „rooftoppingu”, czyli wspinania się na najwyższe budynki świata bez zabezpieczeń. Tym razem para postanowiła zamienić jedną z najbardziej ryzykownych wspinaczek w wyjątkowo osobiste wydarzenie. Na szczycie nowojorskiego drapacza chmur rozwinęli transparent z napisem: „When the power of love beats the love of power, the world knows peace” (Gdy moc miłości zwycięża nad żądzą władzy, świat ogarnia pokój), po czym Beerkus uklęknął na jedno kolano i wręczył partnerce pierścionek zaręczynowy. Para spędziła na wysokości ponad 440 metrów kilkanaście minut, zanim została zatrzymana przez policję po zejściu z konstrukcji. Kim są Angela Nikolau i Ivan Beerkus? Dla Angeli Nikolau i Ivana Beerkusa wejście na szczyt jednego z najbardziej rozpoznawalnych budynków świata nie było spontanicznym pomysłem ani jednorazowym wybrykiem. Rosyjscy wspinacze od lat dokumentują swoje wejścia na dachy wieżowców, dźwigi i inne wysokie konstrukcje. Są jednymi z najbardziej rozpoznawalnych przedstawicieli rooftoppingu na świecie. Ich zdjęcia wykonywane setki metrów nad ziemią regularnie wywołują zachwyt jednych i oburzenie innych, a ich profile w mediach społecznościowych śledzą miliony użytkowników z całego świata. Międzynarodową rozpoznawalność przyniósł im dokument Netflixa „Skywalkers: A Love Story” z 2024 roku, opowiadający o ich związku i wspólnej pasji do ekstremalnych wysokości. Zaręczyny i zatrzymanie przez nowojorską policję Tym razem ich historia zakończyła się jednak interwencją nowojorskiej policji. Według ustaleń śledczych para miała dostać się do stref technicznych budynku przez właz znajdujący się na 103. piętrze, wykorzystywanym na potrzeby konserwacji infrastruktury. Jak pokonała kolejne zabezpieczenia i dotarła do samej anteny, pozostaje przedmiotem dochodzenia. Po zejściu z konstrukcji wspinacze zostali zatrzymani przez funkcjonariuszy NYPD i usłyszeli szereg zarzutów, w tym włamania, nielegalnego wtargnięcia na teren prywatny, narażenia innych osób na niebezpieczeństwo, wandalizmu oraz zakłócania porządku publicznego. Nagranie z policyjnej kamery pokazuje moment, w którym funkcjonariusze docierają do pary schodzącej z konstrukcji. Jeden z policjantów prosi wspinaczy, by zachowali spokój i nie wykonywali gwałtownych ruchów, przypominając jednocześnie, że znajdują się w miejscu niedostępnym dla osób postronnych. Na pytanie o język, którym się posługują, para odpowiada krótko: „Rosyjski”. Zarząd Empire State Building podkreślił później, że mimo nieautoryzowanego wejścia incydent nie stanowił zagrożenia dla odwiedzających tarasy widokowe ani dla najemców budynku. Miliony obserwujących i życie na krawędzi Choć dla większości obserwatorów sceny rozgrywające się setki metrów nad Manhattanem przypominały fragment hollywoodzkiego filmu akcji, dla Angeli Nikolau i Ivana Beerkusa był to kolejny rozdział życia, które od lat toczy się wysoko ponad ulicami największych miast świata. Angela wychowała się w rodzinie związanej ze sztuką cyrkową, dzięki czemu od najmłodszych lat oswajała się z wysokością i akrobatyką. Jej ojciec, rosyjski artysta cyrkowy Dmitrij Nikolau, nie krył zresztą zaskoczenia medialnym zainteresowaniem całym wydarzeniem. – Dlaczego miałbym się martwić? Sam wspinam się po dachach – powiedział w rozmowie z mediami po nagłośnieniu sprawy. W ciągu ostatnich lat para zdobywała już dachy wieżowców w Chinach, wspinała się na dźwigi budowlane, mosty i wieże telekomunikacyjne rozsiane po całym świecie. Ich fotografie wykonywane bez lin i zabezpieczeń stały się znakiem rozpoznawczym ich działalności i jednocześnie źródłem nieustających dyskusji o granicach ryzyka oraz odpowiedzialności influencerów. Tak było również tym razem. Jedni internauci określali ich oświadczyny mianem najbardziej spektakularnych na świecie, inni zwracali uwagę, że podobne działania mogą zachęcać do niebezpiecznego naśladownictwa. Nowy Jork: światowa stolica zaręczyn Sam Empire State Building od lat pozostaje jednym z najpopularniejszych miejsc zaręczyn w Nowym Jorku, jednak zazwyczaj odbywają się one na oficjalnych tarasach widokowych. Zarząd budynku zareagował na incydent z charakterystycznym nowojorskim poczuciem humoru, przypominając w oświadczeniu, że istnieje oficjalny pakiet zaręczynowy „Happily Ever Empire Proposal Package”, kosztujący 1000 dolarów i pozwalający przeżyć podobny moment bez konieczności wspinania się na antenę górującą nad Manhattanem na wysokości ponad 440 metrów. Źródła: The Guardian, Reuters, Variety Nasza ekspertka Sabina Zięba Podróżniczka i dziennikarka, wcześniej związana z takimi redakcjami, jak m.in. „Wprost”, „Dzień Dobry TVN” i „Viva”. W „National Geographic” pisze przede wszystkim o ciekawych kierunkach i turystyce. Miłośniczka dobrej lektury i wypraw na koniec świata. Uważa, że Mark Twain miał słuszność, mówiąc: „Za 20 lat bardziej będziesz żałował tego, czego nie zrobiłeś, niż tego, co zrobiłeś. Więc odwiąż liny, opuść bezpieczną przystań. Złap w żagle pomyślne wiatry. Podróżuj, śnij, odkrywaj”.
Święta wysoko nad Warszawą. Nadchodzi otwarcie najwyższego jarmarku w Unii Europejskiej
Od 1 grudnia 2025 roku najwyższy taras widokowy w Europie zamieni się w bożonarodzeniowy jarmark. Goście będą mogli podziwiać panoramę Warszawy z 49. piętra, w otoczeniu świątecznych iluminacji i sezonowych przysmaków.
Highline Warsaw to jedna z najbardziej wyjątkowych atrakcji w stolicy. Od początku września na najwyższych piętrach Varso Tower zwiedzający mogą korzystać z tarasu widokowego, baru oraz wystawy poświęconej historii Warszawy. Teraz, wraz ze zbliżającym się okresem świątecznym, organizatorzy zapowiadają stworzenie unikalnego jarmarku. Gdzie powstanie jarmark? Varso Tower to najwyższy budynek nie tylko w Polsce, ale także w całej Unii Europejskiej. Taras widokowy umieszczony na najwyższych piętrach niemal od samego początku przyciąga tłumy turystów, oferując perspektywę, jakiej Warszawa wcześniej nie znała. Z tego miejsca można podziwiać ruchliwe ulice centrum oraz zobaczyć iglicę Pałacu Kultury i Nauki niemal „na wyciągnięcie ręki”. Budynek Varso znajduje się u zbiegu ulic Chmielnej i alei Jana Pawła II, tuż za Dworcem Centralnym. Co oferuje podniebny jarmark? Organizatorzy zapowiadają, że w czasie działania jarmarku odwiedzający przeniosą się do prawdziwej bożonarodzeniowej krainy. Władze Varso przygotowują specjalne iluminacje, m.in. świąteczne światła oplatające drzewa w HighGarden – jednej z części Highline Warsaw. Na tarasie widokowym powstaną też wyjątkowe punkty fotograficzne, gdzie goście będą mogli zrobić sobie pamiątkowe zdjęcia w zimowej scenerii. Całość ma łączyć kameralny klimat świąt Bożego Narodzenia z monumentalną wysokością, na której ulokowany będzie jarmark. Świąteczna atrakcja na Varso to jednak nie tylko widoki i iluminacje. Jak na każdy bożonarodzeniowy kiermasz przystało, nie zabraknie również oferty gastronomicznej. Wśród dekoracji staną specjalne stoiska serwujące tradycyjne świąteczne przysmaki. Ile będzie kosztować świąteczny jarmark w chmurach? Choć oficjalny cennik wejścia na jarmark nie został jeszcze opublikowany, można już orientować się na podstawie standardowych cen wjazdu na najwyższy wieżowiec w Unii Europejskiej. Obecnie bilety kosztują: przy zakupie online: od 45 zł za osobę dorosłą, 30 zł dla studentów i młodzieży (12–17 lat) oraz 15 zł dla dzieci do 11. roku życia; przy zakupie na miejscu: ceny są wyższe i zaczynają się od 70 zł. Inne jarmarki w Warszawie Mimo że jarmark na Varso zapowiada się jako najbardziej wyjątkowa świąteczna przestrzeń w stolicy, nie będzie jedynym miejscem, w którym mieszkańcy i turyści poczują klimat bożonarodzeniowych targów. Wśród najważniejszych warto wymienić: Jarmark na placu Defilad – nowy, ogromny festyn świąteczny, który rozmachem ma dorównywać słynnym jarmarkom w Niemczech. W planach jest także instalacja najwyższego w Polsce diabelskiego młyna. Jarmark Bożonarodzeniowy na Starym Mieście – najpopularniejszy świąteczny kiermasz w Warszawie, pełen specjałów, ozdób i iluminacji. W jego sąsiedztwie tradycyjnie działa sezonowe miejskie lodowisko. Sezonowe markety świąteczne – liczne przestrzenie handlowe, w tym m.in. Elektrownia Powiśle czy Hala Koszyki, przygotowują specjalne świąteczne stoiska z przysmakami i upominkami. To doskonała okazja, by uzupełnić wigilijne zapasy lub znaleźć prezenty. Źródło: Highline Warsaw Nasz autor Olaf Kardaszewski Absolwent Instytutu Stosowanych Nauk Społecznych na Uniwersytecie Warszawskim. Obecnie student magisterskiego kierunku Studiów Miejskich na tej samej uczelni. Interesuje się społecznymi i kulturowymi aspektami zmieniającego się świata, o czym chętnie pisze w swoich pracach. Współprowadzący projekt „Podziemna Warszawa” w National Geographic Polska. Uwielbia podróże, w trakcie których zawsze stara się obejrzeć mecz lokalnej drużyny piłkarskiej.
Sky Tower we Wrocławiu: odkryj, co kryje najwyższy budynek Dolnego Śląska
Sky Tower to najwyższy budynek we Wrocławiu, który stał się ikoną miasta. Poznaj jego fascynującą historię, architekturę oraz atrakcje, takie jak punkt widokowy na 49. piętrze. Dowiedz się, co oferuje ten imponujący kompleks i jak zaplanować wizytę.
Spis treści: Historia powstania Sky Tower Architektura i dane techniczne Funkcje i przeznaczenie kompleksu Punkt widokowy na 49. piętrze Praktyczne informacje dla odwiedzających Ciekawostki i cechy wyjątkowe Sky Tower Sky Tower w kontekście Wrocławia i Polski Sky Tower, wznoszący się na wysokość 212 metrów, to jeden z najbardziej charakterystycznych budynków w Polsce i najwyższy obiekt we Wrocławiu. Jest jedną z najwyższych budowli w naszym kraju i pozostaje rekordzistą i jedną z atrakcji Dolnego Śląska. Kompleks, łączący funkcje mieszkaniowe, biurowe, handlowe i rozrywkowe, stał się jednym z symboli współczesnej architektury miejskiej i ważnym punktem orientacyjnym na mapie Wrocławia. Historia powstania Sky Tower Od Poltegoru do nowoczesnego wieżowca Sky Tower został wzniesiony na miejscu dawnego wieżowca Poltegor Centre, który przez wiele lat był najwyższym budynkiem i atrakcją we Wrocławiu. Poltegor, zbudowany w 1982 roku, miał 125 metrów wysokości (wliczając antenę) i 25 kondygnacji. Był siedzibą przedsiębiorstwa Poltegor – Polskiej Techniki Górniczej. W budynku mieściły się biura, a na ostatnim piętrze znajdowała się sala konferencyjna oraz platforma widokowa. Na dachu zainstalowano antenę wykorzystywaną przez stacje radiowe i telewizyjne. W styczniu 2007 roku działkę, na której stał Poltegor, zakupił wrocławski biznesmen Leszek Czarnecki. Decyzja o rozbiórce zapadła w czerwcu tego samego roku, a prace rozbiórkowe zakończono w listopadzie 2007. Czarnecki planował w tym miejscu zrealizować nowoczesny kompleks wieżowców, który miał stać się nowym symbolem Wrocławia. Etapy budowy i zmiany w projekcie Pierwotny projekt Sky Tower zakładał budowę kompleksu składającego się z siedmiu budynków o różnej wysokości, z główną wieżą mierzącą 258 metrów (221 metrów do dachu) i 56 kondygnacjami. Miała to być najwyższa konstrukcja w Polsce. Budowa rozpoczęła się w grudniu 2007 roku, ale w listopadzie 2008 została wstrzymana na sześć miesięcy z powodu globalnego kryzysu finansowego i niepewności na rynku nieruchomości. W tym czasie inwestor zdecydował się na przeprojektowanie kompleksu, redukując jego skalę. W czerwcu 2009 roku wznowiono prace, a w listopadzie ogłoszono nową wersję projektu – główna wieża miała mierzyć 207 metrów do dachu, a wraz z anteną 238 metrów. W trakcie realizacji doszło do konfliktu inwestora z pierwotnym biurem projektowym, co skutkowało przejęciem nadzoru nad realizacją przez nowe studio architektoniczne. Wieżę „odchudzono”, zmieniono wykończenie elewacji i rozkład funkcji, a z planowanych sześciu segmentów zrealizowano tylko trzy. W sierpniu 2011 roku budynek osiągnął docelową wysokość, a jego oficjalne otwarcie odbyło się 24 maja 2012 roku. Zakończenie wszystkich prac budowlanych miało miejsce w marcu 2013 roku. Sky Tower, mimo wielu przeszkód i zmian projektowych, stał się jednym z najbardziej rozpoznawalnych symboli współczesnego Wrocławia, łącząc funkcje mieszkalne, biurowe i handlowo-usługowe w jednym zintegrowanym kompleksie. Architektura i dane techniczne Wysokość i liczba pięter Sky Tower osiąga wysokość 212 metrów, co czyni go najwyższym budynkiem we Wrocławiu. Wieża posiada 51 kondygnacji nadziemnych, z czego 49 pięter jest dostępnych w głównym segmencie budynku. Punkt widokowy znajduje się na 49. piętrze, na wysokości około 200 metrów. Dla porównania, to ponad 2,5 razy więcej niż w klasycznym bloku mieszkalnym z wielkiej płyty, co doskonale obrazuje skalę tego obiektu. Wysokość konstrukcyjna budynku (bez anteny) wynosi 206 m, natomiast najwyższy punkt – antena – sięga 212 metrów. Konstrukcja i materiały użyte w budowie Sky Tower został zaprojektowany z wykorzystaniem nowoczesnych technologii i materiałów wysokiej jakości. Trzon budynku wykonano z żelbetu, co zapewnia odpowiednią sztywność i odporność konstrukcji na wiatr i drgania. Zastosowano także systemy podwójnych szyb z powłoką przeciwsłoneczną, co znacząco ogranicza nagrzewanie się wnętrz i zwiększa efektywność energetyczną budynku. Elewacja budynku pokryta jest szkłem refleksyjnym o wysokich walorach estetycznych i izolacyjnych. Całość prezentuje się nowocześnie, a zarazem minimalistycznie. Dzięki charakterystycznemu zwężeniu ku górze wieża przypomina sylwetkę ludzką – ten efekt był zamierzonym działaniem projektantów. Funkcje i przeznaczenie kompleksu Apartamenty mieszkalne Sky Tower oferuje ponad 200 luksusowych apartamentów, zlokalizowanych od 28. piętra wzwyż. Mieszkania te charakteryzują się przestronnością, wysokimi sufitami oraz panoramicznymi oknami z widokiem na Wrocław i okolice. Najbardziej prestiżowe apartamenty znajdują się na najwyższych kondygnacjach, a ich ceny przekraczają 20 000 zł za m². Każdy apartament ma dostęp do całodobowej ochrony, monitoringu, windy szybkobieżnej oraz parkingu podziemnego. W ofercie znajdują się zarówno mniejsze lokale (ok. 50 m²), jak i przestronne penthouse’y. Powierzchnie biurowe Niższe kondygnacje Sky Tower zajmują nowoczesne powierzchnie biurowe klasy A. Biura są w pełni klimatyzowane, wyposażone w światłowód, systemy kontroli dostępu i BMS (Building Management System). Budynek przyciąga firmy z sektora finansowego, IT i doradztwa. Układ biur umożliwia ich elastyczne aranżowanie, zarówno w systemie open space, jak i klasycznych gabinetów. Dostęp do naturalnego światła na każdym piętrze oraz wysoki standard wykończenia są kluczowymi atutami dla najemców. Galeria handlowa i usługi W części podium Sky Tower znajduje się galeria handlowa z ponad 100 punktami usługowo-handlowymi. Odwiedzający znajdą tu butiki odzieżowe, drogerie, apteki, a także restauracje i kawiarnie. Dla klientów dostępne są również fitness club, gabinety lekarskie, kliniki stomatologiczne, banki i punkty kurierskie. Dzięki temu Sky Tower stanowi wygodne miejsce nie tylko do pracy i życia, ale też codziennego załatwiania spraw. View Ediplayer on the source website Punkt widokowy na 49. piętrze Godziny otwarcia i ceny biletów Punkt widokowy Sky Tower to jedna z najchętniej odwiedzanych atrakcji turystycznych Wrocławia. Znajduje się on na wysokości około 200 metrów, co czyni go najwyżej położonym punktem widokowym w Polsce dostępnym dla turystów. Godziny otwarcia: od poniedziałku do soboty: 9:00 - 20:30 niedziela: 10:00 – 20:30 ostatni wjazd odbywa się zazwyczaj 30 minut przed zamknięciem Ceny biletów (mogą ulegać zmianom): bilet normalny: 53 zł bilet ulgowy (dzieci, uczniowie, studenci): 40 zł dzieci do lat 3: wstęp wolny Bilety można nabyć zarówno na miejscu, jak i przez internet. Widoki i atrakcje dla zwiedzających Z tarasu widokowego – przebudowanego w 2024 roku i wielokrotnie nagradzanego – roztacza się panorama na całe miasto i okolice. Przy dobrej pogodzie można dostrzec Karkonosze, a nawet Śnieżkę, oddaloną o ponad 100 km. Widok obejmuje m.in. Odrę, Ostrów Tumski, Uniwersytet Wrocławski, a także Stadion Miejski. Na miejscu dostępne są: panele informacyjne z opisami widocznych obiektów, możliwość robienia zdjęć i nagrań, wydzielone miejsce dla osób z niepełnosprawnościami. Dla dzieci przygotowano interaktywne tablice edukacyjne, a wieczorami taras zyskuje wyjątkowy klimat dzięki specjalnemu oświetleniu. Wieczorami (od czwartku do soboty) na tarasie działa bar otwarty do późniejszych godzin Praktyczne informacje dla odwiedzających Dojazd i parking Sky Tower znajduje się przy ul. Powstańców Śląskich 95 we Wrocławiu – jednej z głównych arterii komunikacyjnych miasta. Obiekt jest doskonale skomunikowany z centrum i innymi dzielnicami. Dojazd komunikacją miejską: tramwaje: linie 2, 6, 7, 17, 20 autobusy: linie 144, 146, 602 Dla kierowców dostępny jest podziemny parking z kilkuset miejscami postojowymi. Parking jest monitorowany i objęty całodobową ochroną. Istnieje możliwość opłaty godzinowej lub abonamentowej. Udogodnienia i dostępność Sky Tower spełnia wszystkie wymagania nowoczesnego obiektu wielofunkcyjnego: windy szybkobieżne obsługujące wszystkie piętra, podjazdy, windy i toalety przystosowane dla osób z niepełnosprawnościami, bezpłatne Wi-Fi na wybranych poziomach, system monitoringu i ochrona 24/7. Na miejscu znajdują się także punkty medyczne, strefy odpoczynku, bankomaty, paczkomaty oraz strefy coworkingowe. Ciekawostki i cechy wyjątkowe Sky Tower Rzeźba Salvadora Dalí Jedną z najbardziej niezwykłych atrakcji Sky Tower jest rzeźba „Profil czasu” autorstwa Salvadora Dalí, stoi wewnątrz Galerii Handlowej w strefie Rotundy To jedna z nielicznych prac tego słynnego surrealisty wystawionych w przestrzeni publicznej w Polsce. Rzeźba przedstawia symbolicznie rozciągnięty, opływający zegar, który odnosi się do względności czasu – motywu często wykorzystywanego przez Dalíego. Dzieło zostało wykonane z brązu i mierzy kilka metrów wysokości. Przyciąga nie tylko miłośników sztuki, ale też turystów i fotografów, stając się nieodłącznym elementem krajobrazu Sky Tower. Wykorzystanie nowoczesnych technologii Sky Tower to również przykład innowacyjnych rozwiązań technologicznych w budownictwie wielkopowierzchniowym. Budynek wyposażony jest w zaawansowany system zarządzania budynkiem BMS (Building Management System), który steruje oświetleniem, wentylacją, klimatyzacją i bezpieczeństwem. Zastosowano tu również: systemy odzysku ciepła, czujniki obecności i światła naturalnego, monitoring zużycia energii elektrycznej i wody. Dzięki temu Sky Tower spełnia normy energooszczędności i zrównoważonego zarządzania zasobami. Obiekt uznawany jest za jeden z najbardziej zaawansowanych technologicznie budynków wielofunkcyjnych w Polsce. Sky Tower w kontekście Wrocławia i Polski Znaczenie dla panoramy miasta Sky Tower już od momentu ukończenia zdominował panoramę Wrocławia. Widać go z niemal każdego zakątka miasta, a jego sylwetka stała się jednym z najbardziej rozpoznawalnych elementów miejskiego krajobrazu. Budynek jest nie tylko punktem orientacyjnym, ale również symbolem nowoczesności i rozwoju gospodarczego Wrocławia. Dzięki swojej lokalizacji, Sky Tower służy także jako punkt nawigacyjny dla mieszkańców i turystów. Wieczorami – dzięki iluminacji – tworzy efektowny akcent architektoniczny. Pod koniec 2026 roku w części budynku Sky Tower zostanie uruchomiony hotel Prize by Radisson. Porównanie z innymi wieżowcami w Polsce Sky Tower jest jednym z najwyższych budynków w Polsce, obecnie ustępuje miejsca nowym projektom, takim jak Varso Tower w Warszawie z najwyższym tarasem widokowym w naszym kraju. W odróżnieniu od typowych drapaczy chmur pełniących wyłącznie funkcje biurowe, Sky Tower to kompleks o funkcji mieszanej, który łączy w sobie elementy przestrzeni miejskiej – mieszkania, biura, sklepy i atrakcje turystyczne. To nowoczesna interpretacja idei miasta w mieście. Źródło: National Geographic Polska Nasz ekspert Łukasz Załuski Redaktor naczelny „National Geographic Polska” i National-Geographic.pl. Dziennikarz podróżniczy i popularnonaukowy z 20-letnim stażem. Wcześniej odpowiedzialny m.in. za magazyny „Focus”, „Focus Historia” i „Sekrety Nauki”. Uważny obserwator zmieniającego się świata i nowych trendów podróżniczych. Inicjator projektu pierwszej naukowej rekonstrukcji wizerunków władców z dynastii Jagiellonów. Miłośnik tenisa, książek kryminalnych i europejskich stolic.
Noc Wieżowców 2025. Zajrzyj tam, gdzie na co dzień wstęp mają tylko prezesi
Noc Wieżowców 2025 powraca już 31 maja i po raz pierwszy obejmuje aż 5 miast w Polsce. To wyjątkowa okazja, by odkryć najwyższe budynki, panoramiczne tarasy, miejską sztukę i targi rzemiosła. Zajrzyj do przestrzeni na co dzień niedostępnych i przeżyj noc, której nie zapomnisz!
Spis treści: Mapa Nowy Wieżowców – które miasta i wieżowce biorą udział Band of Masters – sztuka współczesna w lobby wieżowców Warszawskie Targi Rzemiosła i Sztuki – twórcy, warsztaty, design Noc Wieżowców to wyjątkowe wydarzenie miejskie, które w niecodzienny sposób łączy pasję do architektury, spektakularnych widoków, sztuki oraz odkrywania przestrzeni zwykle niedostępnych dla mieszkańców. W 2025 roku akcja nabiera nowego, ogólnopolskiego wymiaru. Po trzech edycjach odbywających się wyłącznie w Warszawie organizator – portal NowaWarszawa.pl – zdecydował się zaprosić do projektu także cztery inne polskie miasta – Katowice, Łódź, Gdańsk i Poznań. Noc Wieżowców to wyjątkowa okazja, aby przyjrzeć się polskim miastom z zupełnie innej, zazwyczaj niedostępnej dla zwiedzających, perspektywy – z wysokości kilkudziesięciu, a nawet ponad 200 metrów. Tego rodzaju wydarzenie można traktować jako kolejną próbę redefinicji miejskiej kultury – przez wprowadzenie sztuki i rzemiosła do przestrzeni, która na co dzień pełni funkcje biurowe i biznesowe. Mapa Nocy Wieżowców – które miasta i wieżowce biorą udział Warszawa – 16 lokalizacji i rekordowy taras w Varso Tower Warszawa, jako miejsce narodzin Nocy Wieżowców, zaprasza do największej liczby wieżowców. Pałac Kultury nie jest już najwyższym budynkiem w Warszawie. W stolicy jest ponad 30 budynków, które mają wysokość przynajmniej 65 metrów. Na uczestników wydarzenia czekają m.in. Varso Tower – z najwyższym w Unii Europejskiej tarasem widokowym (230 m), Q22, Skyliner, Warsaw Trade Tower, Central Point, Hotel Warszawa i Błękitny Wieżowiec. Łącznie podczas Nocy Wieżowców 2025 dostępnych zostanie aż 16 wieżowców. Gdańsk, Katowice, Łódź i Poznań – miejskie ikony dostępne nocą W pozostałych miastach także nie zabraknie spektakularnych punktów widokowych. W Gdańsku będzie to Olivia Star, w Katowicach wieżowiec .KTW, w Łodzi m.in. Brama Miasta i Hi Piotrkowska, zaś w Poznaniu – Poznań Financial Centre. Wszystkie te miejsca łączą panoramiczne widoki i zazwyczaj ograniczony dostęp. Band of Masters – sztuka współczesna w lobby wieżowców Jednym z kluczowych elementów programu Nocy Wieżowców 2025 jest powrót projektu Band of Masters – po pięciu latach przerwy. W wybranych budynkach od północy zostaną otwarte wystawy sztuki współczesnej. Celem projektu jest pokazanie, jak przestrzeń biurowa może przemienić się w galerię. Artyści i lokalizacje – kto i gdzie wystawia Wśród artystów znajdują się m.in.: Piotr Suchodolski (Skyliner), Maggie Piu (Warsaw Financial Center), Chiara Taraborrelli (Varso Tower), Małgorzata Sobieraj (Warsaw Trade Tower), Noemi Staniszewska (Q22), Tomasz Florek i inni (Hala Koszyki, w ramach Pop Up Galerii Leonarda). Każdy z twórców zaprezentuje własny styl i technikę – od malarstwa po artystyczną dekonstrukcję przestrzeni. Warszawskie Targi Rzemiosła i Sztuki – twórcy, warsztaty, design W dniach 31 maja–1 czerwca 2025 r. w Hali Koszyki odbędą się Warszawskie Targi Rzemiosła i Sztuki. Wydarzenie stanowi integralną część programu Nocy Wieżowców w stolicy i promuje lokalnych twórców, artystów i designerów. Co znajdziemy na targach – program i atrakcje Na uczestników czekają: prezentacje autorskich projektów premium, spotkania z rzemieślnikami i projektantami, pokazy tworzenia „na żywo”, warsztaty manualne i artystyczne, możliwość nawiązania współpracy z markami i niezależnymi twórcami. Warszawskie Targi Rzemiosła i Sztuki to nie tylko inspiracja, ale i szansa na zakup wyjątkowych produktów wykonanych z pasją i dbałością o detale. Jak wziąć udział i kogo spotkamy Targi są otwarte dla wszystkich. Wśród wystawców znajdą się zarówno znani twórcy, jak i młodzi artyści dopiero debiutujący w świecie wzornictwa i rzemiosła. Wydarzenie zachęca do dialogu i wymiany doświadczeń pomiędzy artystami a odbiorcami. Źródło: National Geographic Traveler, Nowa Warszawa Nasz ekspert Łukasz Załuski Redaktor naczelny „National Geographic Polska” i National-Geographic.pl. Dziennikarz podróżniczy i popularnonaukowy z 20-letnim stażem. Wcześniej odpowiedzialny m.in. za magazyny „Focus”, „Focus Historia” i „Sekrety Nauki”. Uważny obserwator zmieniającego się świata i nowych trendów podróżniczych. Inicjator projektu pierwszej naukowej rekonstrukcji wizerunków władców z dynastii Jagiellonów. Miłośnik tenisa, książek kryminalnych i europejskich stolic.
Jaki był najwyższy budynek przedwojennej Warszawy? Gmach przetrwał koszmar II wojny światowej
Najwyższy budynek przedwojennej Warszawy przetrwał do dziś, ale zmienił się już jego adres i przeznaczenie. Do historii przeszedł za sprawą ikonicznego, przerażającego zdjęcia z powstania warszawskiego.
Spis treści: Gmach PAST-y Budynek „Prudential” Konkurencja: gigantyczne maszty Zniszczone i (nie)odbudowane Czasem można w Polsce spotkać się z opinią, że najwyższy budynek przedwojennej Warszawy to gmach PAST-y, wsławiony podczas walk powstańców w 1944 roku. To jednak nieprawda. Swój rekord PAST-a straciła nieco wcześniej, na rzecz innego znanego gmachu. Gmach PAST-y PAST-a, wzorowana na chicagowskich drapaczach chmur, ukończona została około roku 1910. Miała 51,5 metra wysokości. Faktycznie była początkowo najwyższą budowlą mieszkalną w Polsce i w całej Europie. Nie należała też pierwotnie do Polskiej Akcyjnej Spółki Telefonicznej (PAST), lecz wzniesiono ją dla Towarzystwa Akcyjnego Telefonów „Cedergren”. W czasach tuż przed I wojną światową pojawiły się zresztą nad Wisłą inne wysokie budynki mieszkalne, 6- i 8-pietrowe. „Pamiętnikarze zapisują, że z dachów tych kamienic, zaledwie ukończonych lub jeszcze otoczonych rusztowaniami, oglądali w 1915 roku zbliżanie się wojsk niemieckich i ewakuację wojsk rosyjskich” – pisał varsavianista Jerzy Kasprzycki w cyklu „Warszawskie pożegnania”. Od 1911 roku PAST-a przestała uchodzić za najwyższy budynek mieszkalny w Europie. Straciła palmę pierwszeństwa na rzecz Royal Liver Building w Liverpoolu. Od roku 1934 nie była też najwyższym budynkiem w odrodzonej Polsce. Wyprzedziły ją: 62-metrowy Drapacz Chmur w Katowicach, zajmowany przez Urząd Skarbowy i pokrewne instytucje, oraz jeszcze wyższy 66-metrowy wieżowiec postawiony w stolicy. Budynek „Prudential” Tym najwyższym budynkiem w przedwojennej Warszawie był gmach stojący przy placu Napoleona, wzniesiony przez Towarzystwo Ubezpieczeniowe „Przezorność” należące do brytyjskiej firmy ubezpieczeniowej „Prudential” – opowiada Ryszard Mączewski – varsavianista, specjalista od historycznej zabudowy stolicy, twórca portalu warszawa1939.pl. Budynek projektował wybitny inżynier Stefan Bryła. Dawny plac Napoleona to dzisiejszy Plac Powstańców Warszawy. Wieżowiec należał do firmy ubezpieczeniowej, aczkolwiek mieściły w nim się także mieszkania. – Budynek mierzył 66 metrów, w dolnej części mieściły się biura zajmowane przez „Prudential” oraz inne firmy, w części wieżowej znajdowały się luksusowe mieszkania – tłumaczy Mączewski. Jak zaznacza, owe 66 metrów nie stanowiły wcale szczytu konstrukcji: – Dwa najwyższe piętra zajmowała doświadczalna stacja telewizyjna, dla której na dachu zamontowano 16-metrowy maszt anteny nadawczej (razem 82 metry), który można było jeszcze podwyższyć o około 11 metrów (w sumie około 93 metry wysokości). Konkurencja: gigantyczne maszty Co ciekawe, w Warszawie i okolicach znajdowały się konstrukcje konkurujące z Prudentialem pod względem wysokości, tyle że nie mieszkalne. – Jeśli przyjąć za wysokość Prudentialu jego wysokość wraz z masztem telewizyjnym (82 metry/93 metry), był to najwyższy obiekt w Warszawie w każdej kategorii. Jeśli bez masztu (66 metrów), to wyższe od niego były dwa maszty anteny nadawczej Polskiego Radia na Forcie Mokotów (Warszawa-2). Ich wysokość wynosiła 75 metrów – wyjaśnia Mączewski. Jak dodaje varsavianista, prawdziwe giganty znajdowały się pod miastem: – W bliskim sąsiedztwie Warszawy znajdowały się obiekty znacznie wyższe od Prudentialu. Na terenie obecnego Bemowa stało 10 masztów Transatlantyckiej Centrali Radiotelegraficznej – każdy z nich mierzył 126,5 metra. Ponad dwukrotnie wyższe były dwa maszty anteny nadawczej Polskiego Radia w Łazach koło Raszyna – każdy z nich mierzył 280 metrów wysokości”. Zniszczone i (nie)odbudowane Dziś w katowickim Drapaczu Chmur wciąż mieści się Urząd Skarbowy. Z kolei maszty Transatlantyckiej Centrali Radiotelegraficznej zostały wysadzone przez Niemców w styczniu 1945 roku. Już ich nie zrekonstruowano. Także maszty w Łazach ucierpiały podczas wojny. Konstrukcja, odbudowana po wojnie, do 1962 roku była najwyższą budowlą na Starym Kontynencie. Budynki PAST-y i Prudentialu, chociaż poważnie uszkodzone w 1944 roku, stoją do dzisiaj. Pierwszy, wsławiony powstańczymi bojami, przekazano po latach środowiskom kombatanckim, a na jego dachu umieszczono sześciometrową kotwicę Polski Walczącej. Drugi stał się symbolem bestialskich zniszczeń dokonywanych przez niemieckich okupantów. Zniszczenie Prudentialu 28 sierpnia 1944 roku Prudential został trafiony dwutonowym pociskiem z gigantycznego hitlerowskiego samobieżnego moździerza „Ziu”. Był to jeden z sześciu najcięższych niemieckich moździerzy typu Karl-Gerät, a każdy z nich nazwano imieniem pogańskiego nordyckiego bóstwa. Ziu to inne imię Tyra, jednorękiego boga wojny. Symbolem wojny stało się zdjęcie ostrzeliwanego przez ten moździerz Prudentialu, wykonane przez Sylwestra Brauna ps. „Kris” i pokazujące olbrzymią siłę uderzenia pocisku kaliber 600 mm. Możliwe, że mylenie PAST-y i Prudentialu wzięło się właśnie z tego, że oba budynki zapisały się w historii powstania warszawskiego i położone są ledwie pół kilometra od siebie. Nowe najwyższe budynki Konstrukcja Prudentialu przetrwała cios „Ziu”. Po II wojnie światowej w odbudowanym gmachu umieszczono hotel. Przez lata zmieniała się struktura własnościowa, wyposażenia i dekoracje, elewacja. Od 2018 mieści się tam pięciogwiazdkowy hotel „Warszawa”. Oczywiście nie jest już rekordzistą. W Polsce najwyższym budynkiem – mieszkalnym – jest obecnie wieżowiec Olszynki Park w Rzeszowie (220 m wysokości wraz z iglicą). Przewyższa go w Warszawie biurowiec Varso Tower (310 metrów wraz z iglicą). To najwyższy gmach w Unii Europejskiej i w całej Europie, poza Rosją. Źródła: Jerzy Kasprzycki, „Warszawskie pożegnania”, w: „Życie Warszawy” nr 310/1983 Barbara Petrozolin-Skowrońska, „Encyklopedia Warszawy”, Warszawa 1994 Wojciech Duch, „Wieżowce przedwojennej Polski. Niebotyczna rywalizacja Warszawy z Katowicami” Nasz ekspert Adam Węgłowski Adam Węgłowski – dziennikarz i pisarz. Były redaktor naczelny magazynu „Focus Historia”, autor artykułów m.in. do „Przekroju”, „Ciekawostek historycznych”. Wydał serię kryminałów retro o detektywie Kamilu Kordzie, a także książki popularyzujące historię, w tym „Bardzo polską historię wszystkiego” oraz „Wieki bezwstydu”. Napisał też powieść „Czas mocy” oraz audioserial grozy „Pastor” – rozgrywający się na przełomie wieków XVII i XVIII w Prusach. W swoich rodzinnych stronach, na Mazurach, autor umiejscowił także powieści „Pruski lód ” oraz „Upierz”.
Największy dom na świecie jest superluksusowym wieżowcem. Gdzie się znajduje?
Największy dom na świecie jest nazywany Tadź Mahalem XXI wieku. Nic dziwnego. Wystarczy jedno spojrzenie, by stwierdzić, że inwestorowi nie brakowało fantazji, a na spełnienie swojego marzenia nie szczędził środków. Być może kiedyś ta niezwykła budowla będzie atrakcją turystyczną, równie popularną, co mauzoleum wzniesione przez Szahdżahana. Na razie mieszka tam jedna rodzina, choć powierzchnia i liczba pokoi sugeruje, że mówimy tu o apartamentowcu, nie o rezydencji jednorodzinnej. Jak duży jest największy dom na całym świecie? Gdzie się znajduje? Na te i inne pytania odpowiadamy poniżej.
W tym artykule: Jaki jest największy dom na świecie? Gdzie znajduje się największy dom na świecie? Jak wygląda największy dom na świecie? Jak duży jest największy dom na świecie? Jakie udogodnienia oferuje największy dom na świecie? Nowoczesne technologie w największym domu na świecie Obsługa największego domu na świecie Ile warty jest największy dom na świecie? Kim jest właściciel największego domu na świecie? Przy tej rezydencji pałac Kensington wygląda jak skromny domek letniskowy. Największy dom na świecie to prawdziwy kolos, który bardziej niż budynek mieszkalny przypomina luksusowy apartamentowiec lub nowoczesny biurowiec. Nietypowa jest w tym przypadku nie tylko forma, ale także lokalizacja. Luksusowa posiadłość stoi w samym centrum wielkiej metropolii, w otoczeniu korporacyjnych siedzib. Jaki jest największy dom na świecie? Willa Leopolda na Lazurowym Wybrzeżu, Four Fairfield Pond w Hamptons czy Ellison Estate w Woodside – każda z tych rezydencji jest ogromna i niewyobrażalnie droga. Jednak żadna nie dzierży statusu największego domu na świecie. Ten tytuł należy do imponującej wieży mieszkalnej Antilia Tower. Ta imponująca budowla bez cienia wątpliwości jest jedną z najbardziej luksusowych, a być może nawet najbardziej luksusową rezydencją, jaka kiedykolwiek powstała. Aż trudno uwierzyć, że ten kolos powstał po to, by zaspokoić potrzeby wyłącznie jednej rodziny. Gdzie znajduje się największy dom na świecie? Antilia Tower wznosi się w Indiach, a dokładnie – w południowym Mumbaju. Większość luksusowych posiadłości powstaje na zacisznych i spokojnych obszarach przedmiejskich, ale właściciel największego domu na świecie wybrał inną lokalizację dla swojej inwestycji. Rezydencję ze szkła i stali wybudowano na wzgórzu Cumballa, na ulicy Altamount Road. To najdroższy i prawdopodobnie najbardziej prestiżowy adres w całym mieście. Ceny gruntów dochodzą tam do astronomicznych dziesięciu tysięcy dolarów za metr kwadratowy. Największy budynek na świecie powstał w Chinach The New Century Global Center właśnie został otwarty. Budynek wyposażony jest w miasteczko śródziemnomorskie, sztuczną plażę a nawet słońce Imponująca wieża stanęła w sąsiedztwie wieżowców, w których swoje siedziby mają wielkie korporacje. Można by pomyśleć, że dom jednorodzinny pasuje tam jak kwiatek do kożucha, ale nie. Styl wieży mieszkalnej idealnie komponuje się z „biznesowym lookiem” prestiżowej ulicy. A co z niedogodnościami takiego adresu? Przecież w zatłoczonym centrum trudno wygospodarować miejsce na duży ogród ze wszelkimi udogodnieniami, z których korzystają możni tego świata. To żaden problem, bo Antilia Towet sama w sobie jest jak wielka dzielnica, w której znalazły się m.in. piękne ogrody czy obiekty sportowe. Jak wygląda największy dom na świecie? Określenie „dom jednorodzinny” niezbyt dobrze charakteryzuje tę rezydencję. Antilia Tower nie ma typowej bryły budynku jednorodzinnego. Nie ma też typowego dwuspadowego czy wielospadowego dachu. Ta niezwykła budowla to raczej superluksusowa wieża mieszkalna. Wygląda jak apartamentowiec zaadaptowany do potrzeb jednej (bardzo wymagającej) rodziny. Budynek ze stali i szkła wygląda jak stos przesuniętych względem siebie prostopadłościanów. Przyglądając się dokładniej nowoczesnej bryle budynku, łatwo można dojrzeć motywy inspirowane indyjską kulturą i religią. W rezultacie wieża w udany sposób łączy tradycję z nowoczesnością. Jak Antilia Tower wygląda w środku? Hinduskich nawiązań nie zabrakło także na poszczególnych kondygnacjach. Motywami przewodnimi wewnątrz budynku są słońce i kwiat lotosu. Powtarzają się na prawie wszystkich piętrach, jednak należy pamiętać, że o aranżację dbali najlepsi projektanci. Każdy, kto myśli że wewnątrz wieży panuje stylistyczna monotonia, jest w ogromnym błędzie. Kto zaprojektował i wybudował największy dom na świecie? Projekt dużego wieżowca stworzyli architekci z dwóch amerykańskich biur projektowych: Perkins and Will oraz Hirsch Bedner Associates. Pracami budowlanymi zajęli się eksperci z firmy Leighton Holdings (obecnie CIMIC Group Limited). Tak duży obiekt musi być nie tylko piękny i nowoczesny, ale także bezpieczny. Antilia Tower została zaprojektowana w taki sposób, by mogła przetrzymać trzęsienie ziemi o magnitudzie 8 w skali Richtera. Jak duży jest największy dom na świecie? To wszystko każe przypuszczać, że luksusowa wieża mieszkalna to prawdziwy gigant i tak jest w istocie. Antilia Tower ma aż 173 metry wysokości i 27 pięter. Przeciętny budynek tej wysokości najczęściej ma ponad 60 kondygnacji, ale największej rezydencji świata daleko jest do przeciętności. Wysokość poszczególnych pięter dochodzi do dziesięciu metrów. To tłumaczy, dlaczego jest ich „tylko” 27. Powierzchnia użytkowa tego kolosa wynosi 37 tysięcy metrów kwadratowych. Okazała wieża mieści w sobie ponad 600 pomieszczeń. Samych sypialni jest aż 168! Jakie udogodnienia oferuje największy dom na świecie? Wewnątrz znalazło się wszystko, co najlepsze. Zacznijmy od samego dołu. W cokole mieści się sześciopiętrowy garaż z miejscami dla 168 samochodów. Znalazło się tam także miejsce na prywatną myjnię i warsztat. Mieszkańcy domu mają do dyspozycji dziewięć basenów. Wśród nich znalazły się zarówno obiekty otwarte, jak i kryte. Jest też centrum SPA, sala kinowa z pięćdziesięcioma miejscami i sala teatralna dla osiemdziesięciu widzów. Kolejne udogodnienie to wiszące ogrody. Pomiędzy poszczególnymi piętrami mieszkańcy, ich goście i obsługa przemieszczają się ośmioma windami. Korki uliczne? W Mumbaju to poważny problem, chyba że ma się do dyspozycji trzy prywatne lądowiska dla helikopterów. Tak imponujący obiekt może stać się celem napadu, a nawet ataku terrorystycznego. Projektanci pomyśleli także o tym. W sytuacji zagrożenia, mieszkańcy mogą ukryć się w jednym z kilku schronów. Nowoczesne technologie w największym domu na świecie Wielki dom został wyposażony w nowoczesne, inteligentne centrum sterowania. Pozwala ono na zdalne zarządzanie wszystkimi systemami, zastosowanymi w tej niezwykłej nieruchomości: oświetleniem, zabezpieczeniami, ogrzewaniem i klimatyzacją. Skupmy się przez chwilę na tym ostatnim. Budynek jest wyposażony w kilka niezależnych układów klimatyzacyjnych. Jeden z nich jest wystarczająco wydajny, by w tzw. pokoju śnieżnym przez cały rok mogły sypać się sztuczne płatki śniegu. Obsługa największego domu na świecie Tak ogromny i nowoczesny budynek musi być obsługiwany przez odpowiednio dużą załogę. Ile osób może pracować w Antilia Tower? Pięćdziesiąt? Sto? Dwieście? Nawet nie zbliżyliśmy się do faktycznej liczby pracowników. W największym domu świata zatrudnionych jest aż sześćset osób! W skład tej potężnej armii ludzi wchodzą nie tylko pokojówki i kucharze. Właściciel największego domu na świecie zatrudnia także fryzjerów, masażystów, prywatnych trenerów, a nawet opiekunów zwierząt, którzy doglądają jego pupili. Ile warty jest największy dom na świecie? Czy największy dom na świecie to także najdroższy dom na świecie? Tak, o ile z rywalizacji o ten tytuł wyłączymy pałac Buckingham. Wartość oficjalnej londyńskiej rezydencji brytyjskiej rodziny królewskiej jest szacowana na ok. 2,9 mld dolarów. Jednak wydaje się mało prawdopodobne, że piękny obiekt, mający ogromną wartość historyczną, zostanie kiedykolwiek sprzedany. Burdż Chalifa. Kiedy otwarto najwyższy budynek na świecie? 4 stycznia 2010 roku otwarto najwyższy budynek na świecie. Liczący 828 metrów wysokości wieżowiec Burdż Chalifa do dzisiaj góruje nad wszystkimi innymi konstrukcjami na Ziemi wzniesionymi r... Na jaką sumę jest wyceniany największy dom jednorodzinny na świecie? Zdaniem ekspertów, wartość wieżowca Antilia Tower (razem z działką, na której stoi) może sięgać nawet 2 miliardów dolarów. Kim jest właściciel największego domu na świecie? Kto sfinansował tę niewyobrażalnie kosztowną inwestycję? Właścicielem największego domu na świecie jest indyjski biznesmen Mukesh Ambani. Ambani jest najbogatszym mieszkańcem Indii i jednym z najbogatszych ludzi na świecie. Jego konglomerat, Reliance Industries Limited (RIL) działa przede wszystkim w sektorze energetycznym, petrochemicznym, rafinacyjnym i telekomunikacyjnym. Mukesh Ambani mieszka w tym wielkim domu wraz z żoną, trójką dzieci i matką. Apartamenty rodziny są zlokalizowane na czterech ostatnich kondygnacjach wieży. Nasz ekspert Artur Białek Dziennikarz i redaktor. Wcześniej związany z redakcjami regionalnymi, technologicznymi i motoryzacyjnymi. W „National Geographic” pisze przede wszystkim o historii, kosmosie i przyrodzie, ale nie boi się żadnego tematu. Uwielbia podróżować, zwłaszcza rowerem na dystansach ultra. Zamiast wygodnego łóżka w hotelu, wybiera tarp i hamak. Prywatnie miłośnik literatury.
Nie żyje Remi „Enigma" Lucidi. Sławny zdobywca wieżowców spadł z 68. piętra
Jeden z najbardziej znanych na świecie zdobywców drapaczy chmur zginął w czwartek podczas wspinaczki na apartamentowiec w Hongkongu. Remi „Enigma" Lucidi miał 30 lat.
W tym artykule: Remi Lucidi nie żyje. Co się wydarzyło w Hongkongu? 30-letni Remi Lucidi, znany jako Enigma, zasłynął wspinaniem się bez zabezpieczenia na najwyższe budynki na świecie. Tylko w tym roku publikował na swoim Instagramie filmy i zdjęcia z drapaczy chmur w Dubaju, Francji i w Bułgarii. Kilka lat Francuz pojawił się również w Warszawie. Remi Lucidi nie żyje. Co się wydarzyło w Hongkongu? Informacje o tragicznej śmierci wspinacza dotarły do mediów w sobotę 29 lipca. Francuz ostatni raz był widziany dwa dni wcześniej w Hongkongu. Około 19.30 pukał do okna jednego z apartamentów na 68. pietrze apartamentowca Tregunter Tower w ekskluzywnej dzielnicy Mid-Levels. Prawdpodobnie potrzebował pomocy. Przestraszona pomoc domowa wezwała na pomoc policję. Kiedy funkcjonariusze zjawili się na miejscu, mężczyzna już nie żył. Jego ciało znaleziono na ziemi. Upadek Remiego Lucidi zarejestrowały kamery ochrony apartamentowca. Źródło: South China Morning Post
Jemen i jego niezwykłe miasta. Jak wyglądają najstarsze wieżowce świata?
Jemen cechuje niezwykła architektura. Znajdują się tu najstarsze wieżowce świata, a wygląd miast odpowiada obrazom z legend i baśni. Miasta Jemenu są niepowtarzalne. Czemu to zawdzięczają?
W tym artykule: Jemen – co to za kraj? Czym się wyróżnia architektura Jemenu? Sana – czarująca stolica Jemenu Shibam – Manhattan pustyni Jemen – co to za kraj? Jemen to państwo leżące na południowo-zachodnim krańcu Półwyspu Arabskiego. Mieszkańcy, choć zróżnicowani etnicznie, wyznają generalnie różne odłamy islamu. Klimat jest suchy i pustynny, co wpłynęło na tradycyjną architekturę miast. Od XX w. Jemen boryka się z powtarzającymi się kryzysami i wojnami domowymi. Jest to dzisiaj jeden z najbardziej niestabilnych i najbiedniejszych krajów na świecie. Toczy się tam od 2015 r. wyniszczająca wojna domowa, której towarzyszy największy obecnie kryzys humanitarny. Czym się wyróżnia architektura Jemenu? Ze względu na status ekonomiczny państwa, architektura w Jemenie ma charakter ściśle tradycyjny. Stare mieszkalnictwo jest użytkowane czasem nawet przez stulecia. Wpływ na zachowanie konserwatywnego charakteru miast mają również rygorystyczne zasady zagospodarowania przestrzennego. Tym, co może się wydawać najbardziej fascynujące, jest skala wysokości tradycyjnych budynków mieszkalnych. Potrafią one mieć szereg pięter, a jednocześnie są to stare lub historyzujące budowle. Poszerzano ich przestrzeń, nadbudowując kolejne piętra. Badacze po raz pierwszy zeszli na dno „Piekielnej Studni” w Jemenie. Co znaleźli? Wokół „Piekielnej Studni” krąży wiele legend i mitów. Po licznych próbach dopiero teraz badaczom udało się sprawdzić, co rzeczywiście znajduje się na jej dnie. Węże i wodospady to ... Ten charakterystyczny, tradycyjny wertykalizm jest ewenementem w skali światowej, ponieważ trwał nieprzerwanie od wieków. Zjawisko to występuje przede wszystkim w stolicy Jemenu, czyli w Sanie oraz w mieście Shibam. Sana – czarująca stolica Jemenu Stolica Jemenu jest jednym z tych nielicznych miast, które zachowały spójną architekturę. Konserwatywne warunki pozwoliły przetrwać historycznym zabudowaniom w mieście. Najbardziej typowymi budynkami w Sanie są tzw. domy wieżowe. Oto ich cechy charakterystyczne: Domy te potrafiły mieć nawet 8 pięter; Charakterystyczna dla tych budowli jest biała dekoracja na elewacji; Na parterze mieściła się kiedyś przestrzeń magazynowa i przeznaczona dla zwierząt. Dzisiaj są tam sklepy i lokale usługowe; Na pierwszym piętrze mieści się tradycyjnie kuchnia ze spiżarnią; Drugie piętro przeznaczone jest dla gości; Wyższe partie zajmowała rodzina; Ze względu na patrylokalną tradycję małżeństw, syn nadbudowywał nowe piętro domu dla swojej rodziny; Na ostatnich piętrach zazwyczaj mieścił się duży pokój do tradycyjnego wspólnego żucia czuwaliczki. Warto także wspomnieć, że Sanę nadal otacza stary mur z cegły mułowej. W starym mieście natomiast zachowało się mnóstwo zabytkowych budowli. W 1986 r. zostało ono wpisane na Światową Listę Dziedzictwa UNESCO. Niestety, od początku wojny domowej w 2015 r. zabytki te mają status zagrożony. Shibam – Manhattan pustyni Kolejnym wartym uwagi miastem Jemenu jest Shibam. W XVI w. nawiedziła je niszczycielska powódź, po której wybudowano ikoniczne dzisiaj wieżowce. Wiele z nich przetrwało w dobrym stanie. Miasto jest starannie rozplanowane urbanistycznie. Otoczone murem Shibam jest położone na planie trapezu z ortogonalną siatką ulic. Wypiętrzająca się, pionowa konstrukcja bloków była celowym zamierzeniem. Całość założenia miała zagwarantować bezpieczeństwo w razie kolejnych powodzi. Dlaczego ramadan to najważniejszy miesiąc dla wyznawców islamu? W trakcie ramadanu muzułmanie umacniają swoją wiarę w Allaha poprzez post, bezinteresowną postawę oraz modlitwę. To czas pobożności i autorefleksji. Shibam nie jest jednym z największych miast Jemenu. Być może wynika to z panujących tam od zawsze rygorystycznych zasad zagospodarowania. Dzięki nim plan oraz konstrukcje bloków pozostały niemal niezmienne. Każdy nowy budynek miał obowiązkowo wpasowywać się stylistycznie w otoczenie. Układ pięter budynków również powtarzał pewien schemat: Pierwsze piętro przeznaczone było na kuchnie i magazyn; Na drugim piętrze przyjmowano gości (tzn. mężczyźni przyjmowali mężczyzn); Prywatne pokoje zaczynały się dopiero od czwartego piętra. Mówi się, że to najstarsze miasto wieżowców na świecie. Można się w nim doszukać pewnych proto-modernistycznych cech, które stały się normą w architekturze światowej dopiero 400 lat później. Od 1982 r. Shibam, podobnie jak Sana, jest wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Oprócz Sany i Shibam, wysoką zabudowę można zauważyć w innych miastach i miejscowościach Jemenu, takich jak Amran, Sada czy Al–Hadżara. Ich wyjątkowość może wynikać z izolacji od światowych trendów w architekturze. Największy wpływ na to ma niestabilny charakter regionu. Niemniej świadome podążanie za konserwatywnymi zasadami umożliwiło zachowanie tych niezwykłych budowli do dzisiaj. Źródła: ArchiRama Michele Lamprakos, 2005, Rethinking Cultural Heritage: Lessons from Sana'a, Yemen, Traditional Dwellings and Settlements Review, nr 16(2), str. 17-37
Najwyższe budynki świata: odkryj 8 najwyższych drapaczy chmur
Aż siedem z ośmiu najwyższych budynków świata znajduje się w Azji. Sprawdź, ile metrów ma dotychczasowy rekordzista i gdzie stoi najwyższy budynek świata.
W tym artykule: Miasta z największą liczbą drapaczy chmur Burdż Chalifa Merdeka 118 Shanghai Tower Abraj Al-Bait Clock Tower Ping An International Finance Centre Lotte World Tower One World Trade Center Guangzhou CTF Finance Centre Lista najwyższych budynków świata zmienia się dynamicznie. Właściwie co roku powinna być aktualizowana. Od początku XX wieku miano najwyższej budowli na świecie należało do 12 różnych budynków. Dotychczas najwięcej rekordzistów wznoszono w Nowym Jorku. W XXI wieku zdecydowanie więcej potężnych drapaczy chmur powstaje w Azji, a przede wszystkim w Chinach. Oto najwyższe wieżowce na świecie od 1894 roku. 1894–1908 – Philadelphia City Hall w Filadelfii (USA) – 167 metrów 1908–1909 – Singer Building w Nowym Jorsku (USA) – 192 metry 1909–1913 – Metropolitan Life Tower w Nowym Jorsku (USA) – 213 metrów 1913–1930 – Woolworth Building w Nowym Jorsku (USA) – 241 metrów 1930 – 40 Wall Street w Nowym Jorsku (USA) – 283 metrów 1930–1931 – Chrysler Building w Nowym Jorsku (USA) – 318.9 metra 1931–1971 – Empire State Building w Nowym Jorsku (USA) – 381 metrów 1971–1973 – World Trade Center w Nowym Jorsku (USA) – 417 metrów 1973–1998 – Sears Tower w Chicago (USA) – 442 metra 1998–2004 – Petronas Towers w Kuala Lumpur (Malezja) – 452 metra 2004–2010 – Taipei 101 w Taipei (Tajwan) – 510 metrów od 2010 – Burdź Chalifa w Dubaju (ZEA) – 828 metrów Miasta z największą liczbą drapaczy chmur Hong Kong – 657 Shenzhen – 513 Nowy Jork – 421 Dubaj – 395 Guangzhou – 254 Shanghaj – 250 Kuala Lumpur – 211 Oto lista 8 najwyższych budynków świata (stan na lipiec 2022 roku). Spośród nich większość znajduje się w Chinach. Najwyższy budynek w Europie stanął w 2018 roku w Sankt Petersburgu. Łachta Centr ma 462 metry wysokości i jest dopiero na 16. pozycji wśród wszystkich najwyższych drapaczy chmur na świecie. Burdż Chalifa Lokalizacja: Dubaj, Zjednoczone Emiraty Arabskie Wysokość: 828 metrów Liczba pięter: 163 piętra Rok ukończenia: 2010 To od 2010 roku najwyższy budynek świata. Oprócz dzierżenia tego rekordu Burdż Chalifa jest rekordowy z jeszcze przynajmniej sześciu innych powodów. Ten jeden z symboli Dubaju jest także najwyższą wolnostojącą konstrukcją na świecie, ma największą liczbę kondygnacji (163 piętra), najwyższe użytkowane piętro, najwyższy zewnętrzny taras widokowy, najwyżej jadącą windę i najwyższą windę serwisową. Winda jest również jedną z najszybszych. Porusza się z prędkością aż 10 pięter na sekundę, co sprawia, że na taras widokowy, który znajduje się na 124. piętrze budynku, można dotrzeć w zaledwie minutę. Jednym z najbardziej zaskakujących faktów na temat Burdż Chalifa jest informacja, ile ważą wszystkie materiały, z których powstała ta konstrukcja. Masa samego tylko betonu wykorzystanego do budowy Burdż Chalifa odpowiada wadze 100 tysięcy słoni. Zaś całkowita waga aluminium użytego do wzniesienia Burdż Chalifa odpowiada wadze pięciu samolotów A380. Ile pięter ma najwyższy budynek na świecie? Aż 163! Merdeka 118 Lokalizacja: Kuala Lumpur, Malezja Wysokość: 678,90 metra Liczba pięter: 118 Rok ukończenia: 2022 Najwyższy budynek w Azji Wschodniej został oficjalnie otwarty w 2022 roku. Budowa Merdeka 118 trwała 8 lat. Wzornictwo budynku nawiązuje do różnorodnej i bogatej kultury Malezji i jej mieszkańców. Sam projekt to bezpośrednie nawiązanie do pomnika Tunku Abdula Rahmana, ojca niepodległości Malezji i pierwszego premiera kraju. W 1957 roku Tunku Abdul Rahman siedem razy wypowiedział słowo „merdeka", które w języku Malajów oznacza „niepodległość". Na część przyjętej wówczas przez polityka pozy powstał kształt budynku Merdeka 118. Merdeka 118 to pierwszy w Malezji budynek wyróżniony potrójną platynową oceną na podstawie światowych certyfikatów zrównoważonego rozwoju. Mimo oryginalnego projektu i patriotycznych odniesień budowla spotkała się z krytyką Malezyjczyków, którzy uznali ją za marnowanie publicznych pieniędzy. Arabia Saudyjska buduje pierwsze miasto linearne. Bez dróg, samochodów i emisji dwutlenku węgla Budowa 170-kilometrowego, futurystycznego miasta Neom ma być przykładem ekologicznej metropolii – bez ulic, samochodów i smogu. Pierwsi mieszkańcy mają się tu wprowadzić już za 2 lata Shanghai Tower Lokalizacja: Szanghaj, Chiny Wysokość: 632 metry Liczba pięter: 128 Rok ukończenia: 2015 Shanghai Tower to najwyższy budynek w Chinach. Wraz z budynkiem Ping An Finance Center dzierży też rekord najwyższego na świecie tarasu widokowego, który znajduje się na wysokości 562 m. Konstrukcja miała też do 2017 roku najszybsze windy o maksymalnej prędkości 20,5 metra na sekundę (czyli 74 km/h). Budynek jest najwyższym z pierwszych na świecie potrójnie przylegających superwysokich budynków w Pudong. Pozostałe dwa to Jin Mao Tower i Shanghai World Financial Center. Jego wielopoziomowa konstrukcja, zaprojektowana z myślą o wysokiej efektywności energetycznej, zapewnia dziewięć oddzielnych stref podzielonych na przestrzeń biurową, handlową i rekreacyjną. Dzięki certyfikatom ekologicznym Shanghai Tower jest uznawany za najbardziej zielony superwieżowiec na Ziemi. Abraj Al-Bait Clock Tower Lokalizacja: Mekka, Arabia Saudyjska Wysokość: 601 metrów Liczba pięter: 120 Rok ukończenia: 2012 Postmodernistyczny kompleks hotelowy w Mekce powstał w celu obsłużenia pielgrzymów przybywających do najświętszego miasta wyznawców islamu. Budynek stanął bezpośrednio w sąsiedztwie Wielkiego Meczetu, w którego kierunku zwracają się muzułmanie z całego świata podczas codziennych modlitw. Budynek wieńczy czterotarczowy zegar, który jest widoczny z odległości 25 kilometrów. Ten najwyższy na świecie zegar znajduje się na wysokości ponad 400 metrów nad ziemią. Również tarcze zegara są rekordowo duże – większe niż tarcze zegara na Cevahir Mall w Stambule. Budowle starożytnej Grecji – najważniejsze wzniesione obiekty. Gdzie można je zobaczyć? Budowle starożytnej Grecji to bez wątpienia jedna z największych atrakcji tego niezwykle pięknego kraju. Które z nich należy uznać za najważniejsze? Zapraszamy na wycieczkę szlakiem prezen... <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/budowle-starozytnej-grecji-najwazniejsze-wzniesione-obiekty-fot-miguel-palacios-cover-getty-images-65cb8f9.jpeg" width="938" height="611" alt="Budowle starożytnej Grecji - najważniejsze wzniesione obiekty (fot. Miguel Palacios/Cover/Getty Images)" title="Budowle starożytnej Grecji - najważniejsze wzniesione obiekty (fot. Miguel Palacios/Cover/Getty Images)" /> Ping An International Finance Centre Lokalizacja: Shenzhen, Chiny Wysokość: 599,1 metra Liczba pięter: 115 Rok ukończenia: 2017 W tym jednym z najwyższych budynków w Chinach znajdują się powierzchnie biurowe, hotele i centra handlowe. Na 116. piętrze jest taras widokowy Free Sky, z które rozpościera się zapierająca dech w piersiach panorama miasta. Nazwa budynku nawiązuje do firmy Ping An Insurance, która ma tu swoją siedzibę. Sama fasada wykonana ze stali nierdzewnej wieży waży aż 1700 ton. To właśnie ten materiał przede wszystkim odpowiada za niepowtarzalny wygląd budynku. Ping An International Finance Center ma proporcje szerokości do wysokości 1:10. Całość budynku to aż 495 520 metrów kwadratowych powierzchni użytkowej, czyli mniej więcej tyle, ile wynosi powierzchnia Warszawy. Lotte World Tower Lokalizacja: Seul, Korea Południowa Wysokość: 554,50 metra Liczba pięter: 123 Rok ukończenia: 2017 Najwyższy budynek w Korei Południowej powstawał 13 lat. Dopiero w 2016 roku na finiszu budowy udało się na jego fasadzie wyświetlić gigantyczny napis „2016” z pikseli LED. Oficjalne otwarcie nastąpiło 3 kwietnia 2017 roku. Lotte World Tower to symbol Seulu i pierwszy 100-piętrowy budynek w Korei. Kiedy został ukończony, był czwartą co do wysokości wieżą na świecie i najwyższą w krajach OECD. Zewnętrzny projekt wykonany z jasnego szkła czerpie inspirację z tradycyjnej koreańskiej ceramiki i zawiera akcenty w postaci metalowego filigranu. Jeśli zakochać się, to w Guanajuato. Miasto dla zakochanych i fanów mumii Guanajuato leży na wysokości ok. 2 000 m n.p.m. To niezwykłe miasto w środkowym Meksyku przyciąga tysiące turystów wspaniałą hiszpańską architekturą z końca epoki kolonialnej. One World Trade Center Lokalizacja: Nowy Jork, USA Wysokość: 541,30 metra Liczba pięter: 94 Rok ukończenia: 2014 Dziedzictwo dwóch wież WTC zniszczonych w wyniku zamachu z 11 września 2001 roku to nowy symbol Nowego Jorku. Budowla jest jest najwyższym budynkiem w Stanach Zjednoczonych, najwyższym budynkiem na półkuli zachodniej i siódmym co do wysokości na świecie. W wieżowcu znajduje się również iglica, która jest trzecią co do wysokości iglicą na świecie i liczy 124,3 metra. Nowy kompleks World Trade Center docelowo będzie obejmował pięć wieżowców wybudowanych wzdłuż Greenwich Street, w ramach których powstanie muzeum w miejscu, gdzie stały oryginalne dwie wieże WTC. Budowa nowego budynku jest częścią próby upamiętnienia i odbudowy po zniszczeniu oryginalnego kompleksu World Trade Center. Guangzhou CTF Finance Centre Lokalizacja: Kanton, Chiny Wysokość: 530 metrów Liczba pięter: 111 Rok ukończenia: 2016 Centrum Finansowe Guangzhou CTF składa się z wieżowca i ośmiopiętrowego podium. Na podium znajduje się atrium o wysokości 30 metrów zwieńczone szklanym dachem. Drapacz chmur jest podtrzymywany przez kwadratowy rdzeń o bokach 32 m i osiem betonowych mega kolumn. Megakolumny zostały zaprojektowane tak, by sprostać chińskim normom sejsmicznym i zapobiec zniszczeniom w wyniku trzęsień ziemi. Nasz ekspert Łukasz Załuski Redaktor naczelny „National Geographic Polska". Uważny obserwator zmieniającego się świata i nowych trendów w technologiach. Miłośnik tenisa i europejskich stolic.
Najwyższe budynki w Polsce. 10 wieżowców, które sięgają najwyżej
Najwyższe budynki w Polsce nie są tak imponujące, jak giganty zza oceanu. Nie zmienia to jednak faktu, że w skali krajów Starego Kontynentu, nie powinniśmy mieć żadnych kompleksów - pod względem liczby wieżowców Warszawa plasuje się na 6. miejscu w Europie. Być może niebawem staniemy się jednym z krajów z najwyższym krajobrazem miejskim, bo nie ma żadnych wątpliwości, że w kolejnych latach będziemy wznosić coraz wyższe obiekty. Ile metrów ma najwyższy budynek w Polsce i gdzie jest zlokalizowany?
W tym artykule: Najwyższe budynki w Polsce - Varso Tower w Warszawie Pałac Kultury i Nauki w Warszawie Warsaw Spire w Warszawie Sky Tower we Wrocławiu Warsaw Trade Tower w Warszawie Warsaw UNIT w Warszawie Skyliner w Warszawie Q22 w Warszawie Rondo 1 w Warszawie Złota 44 w Warszawie Rywalizacja jest wpisana w naturę człowieka. Ludzie prześcigają się na wszystkich polach, a architektura nie stanowi tu wyjątku. Polska dość późno dołączyła do wyścigu ku chmurom. Pierwszy wieżowiec w naszych granicach - PAST w Warszawie - wzniesiono w 1908 roku. W latach 20. i późniejszych powstawały kolejne wysokościowce, m.in. w Katowicach, Chorzowie i Krakowie, ale żaden z nich nie przekraczał wysokości 100 metrów. Magiczna bariera została jednak złamana (z ogromną nawiązką) w 1955 roku, kiedy wzniesiono Pałac Kultury i Nauki. Obecnie, wieżowce w Polsce wyrastają w miejskim krajobrazie niczym grzyby po deszczu na leśnej ściółce. Najwyższe budynki w Polsce - Varso Tower w Warszawie Najwyższym budynkiem w Polsce, a jednocześnie - najwyższym biurowcem w Europie, jest Varso Tower - olbrzym wchodzący w skład kompleksu Varso Place. Obiekt o docelowej wysokości aż 310 m mieści się u zbiegu ulic Jana Pawła II i Chmielnej, nieopodal Dworca Centralnego. Wysokościowiec będzie miał 53 kondygnacje, a jego powierzchnia całkowita wyniesie 70500 m kw. Projekt pięknego budynku ze szklaną elewacją wykonała pracownia Foster and Partners, a pracami zespołu architektów kieruje słynny Norman Foster, w którego portfolio znajdują się tak sławne obiekty, jak choćby 30 St Mary Axe, ratusz w Londynie czy główna siedziba Apple w Cupertino. Pod koniec grudnia 2020 roku zakończono prace związane z betonowaniem stropu na szczycie budynku. Na tym etapie, wieżowiec osiąga 230 m wysokości. Koniec prac planowany jest na I kwartał 2022 roku. Ciekawostka - najwyższy wieżowiec w Polsce jest pierwszą tak dużą inwestycją realizowaną w naszym kraju, która w certyfikacji BREEAM ma uzyskać notę Outstanding. Pałac Kultury i Nauki w Warszawie Pałac Kultury i Nauki przez bardzo długi czas dzierżył tytuł najwyższego budynku w Polsce. Wysoki na 237 m obiekt został zdetronizowany dopiero pod koniec 2020, ale na razie wyłącznie do wysokości stropu. Budynek mieszczący się na placu Defilad został wzniesiony z inicjatywy Wiaczesława Mołotowa, jako symboliczny dar Związku Radzieckiego dla narodu polskiego. Za projekt kolosa odpowiadał Lew Rudniew, dla którego inspiracją był wieżowiec moskiewskiego Uniwersytetu Łomonosowa. Prace budowlane rozpoczęły się w 1952 roku. 3 lata później obiekt został oddany do użytku. Od 2 lutego 2007 roku Pałac Kultury i Nauki figuruje w rejestrze zabytków. Budynek ma 42 kondygnacje, a jego całkowita powierzchnia to 123084 m kw. Ciekawostka - tarcza zegara na wierzy Pałacu Kultury i Nauki legitymuje się średnicą 6 m, co czyni go drugim największym zegarem w Europie. Jest też drugim najwyżej umieszczonym zegarem na świecie. Warsaw Spire w Warszawie Trzecim najwyższym wysokościowcem w Polsce jest mieszczący się na placu Europejskim Warsaw Spire. Wchodzący w skład kompleksu budynków biurowiec mierzy aż 220 m, ma 49 kondygnacji naziemnych, 5 podziemnych i legitymuje się całkowitą powierzchnią wynoszącą 104300 m kw. Za projekt wieżowca odpowiada pracownia Jaspers & Eyers Partners. Prace budowlane rozpoczęły się wiosną 2011 roku, a zakończyły - w pierwszej połowie 2016 roku. Budynek sąsiaduje z dwoma niższymi obiektami, które mierzą 55 m wysokości. Ciekawostka - ściany szczelinowe, które ograniczają bryłę budynku na podziemnych kondygnacjach, są najgłębszą tego typu konstrukcją w Polsce - sięgają 55 m poniżej poziomu terenu. Sky Tower we Wrocławiu Kolejny obiekt na naszej liście to zlokalizowany na ulicy Powstańców Śląskich, wrocławski Sky Tower. 51-kondygnacyjny wieżowiec osiąga wysokość 215 m i legitymuje się powierzchnią całkowitą 122000 m kw. Budowa obiektu rozpoczęła się w grudniu 2007 roku, a zakończyła - w maju 2012 roku. W tym czasie kilkukrotnie dochodziło do zmiany formy i wysokości budynku, jak i samych architektów. Finalnie inwestor powierzył nadzór nad budową budynku studiu architektonicznemu Fold. Kompleks obejmujący obiekty mieszkalne, biurowe, rekreacyjne, handlowe i usługowe powstał na działce, na której wcześniej mieścił się wieżowiec Poltegor, wzniesiony jeszcze w latach 80. XX wieku. Ciekawostka - na 48 piętrze wysokościowca mieści się trzeci najwyżej położony apartament w Europie, którego powierzchnia to 227 m kw. Warsaw Trade Tower w Warszawie W połowie stawki 10 najwyższych wieżowców w Polsce plasuje się Warsaw Trade Tower. Wysokościowiec zlokalizowany na ulicy Chłodnej mierzy 208 m wysokości, liczy sobie 43 kondygnacje naziemne, 3 podziemne i legitymuje się powierzchnią całkowitą 71567 m kw. Budowa obiektu rozpoczęła się w 1997, a zakończyła - w 1999 roku. Za projekt odpowiadają architekci ze studia RTKL. W 2016 roku budynek został poddany gruntownej modernizacji. Zmieniono m.in. atrium oraz hol wejściowy. Ciekawostka - windy, których szyby znajdują się w żelbetonowym trzonie budynku, osiągają prędkość wynoszącą aż 7 m/s. Warsaw UNIT w Warszawie Szóstym najwyższym wieżowcem w Polsce jest zlokalizowany na rondzie Daszyńskiego Warsaw UNIT. Budynek o 46 kondygnacjach mierzy 202 m, a jego powierzchnia całkowita to 59385 m kw. Budowa wieżowca wyrastającego w samym centrum biznesowej strefy Warszawy rozpoczęła się w kwietniu 2017 roku. Prace zbliżają się ku końcowi, a budynek ma być gotowy jeszcze w 2021 roku. Ciekawostka - elewację budynku tworzy fasada kinetyczna, która składa się z kilku tysięcy ruchomych płytek, reagujących na podmuchy wiatru. To pierwsze tego typu rozwiązanie w polskim budownictwie. Skyliner w Warszawie Na siódme miejsce w rankingu najwyższych budynków w Polsce wspiął się warszawski Skyliner. Obiekt ma 195 m wysokości, 40 kondygnacji naziemnych, 5 podziemnych i powierzchnię całkowitą wynoszącą 94000 m kw. Prace nad Skylinerem, będącym częścią kompleksu budynków u zbiegu ulic Towarowej i Prostej, rozpoczęły się we wrześniu 2017 roku. W styczniu 2021 roku obiekt został oddany do użytku. Za projekt odpowiada pracownia architektoniczna APA Wojciechowski. Ciekawostka - w budynku został zainstalowany system wykorzystujący wody deszczowe do podlewania znajdujących się wewnątrz roślin. Q22 w Warszawie Kolejny obiekt na naszej liście to Q22 - wieżowiec wzniesiony na alei Jana Pawła II, mierzący 195 m i mogący pochwalić się 47 kondygnacjami i powierzchnią całkowitą wynoszącą 89273 m kw. Budowa wysokościowca rozpoczęła się w czerwcu 2013 roku. 3 lata później budynek oddano do użytku. Obecna w nazwie litera Q stanowi odniesienie do struktury kryształu kwarcu, która zainspirowała architektów z pracowni Kuryłowicz & Associates. Ciekawostka - obiekt powstał na działce, na której do 15 grudnia 2011 roku działał hotel Mercure. Materiały pochodzące z rozbiórki obiektu poddano recyklingowi i wykorzystano przy wznoszeniu nowego budynku. Rondo 1 w Warszawie Przedostatnie miejsce w zestawieniu przypadło w udziale wieżowcowi zlokalizowanemu w obszarze ronda ONZ. Rondo 1, bo o tym kolosie mowa, mierzy 192 m, ma 41 kondygnacji i powierzchnię całkowitą 103000 m kw. Wieżowiec został zaprojektowany przez pracownię Skidmore, Owings and Merrill (przy współpracy z warszawską pracownią AZO). Prace rozpoczęły się w 2003, a zakończyły - w 2006 roku. Charakterystyczna bryła obiektu składa się z dwóch budynków. Pierwszy to 10-piętrowy Budynek A, natomiast drugi - 40-piętrowy Budynek B. Ciekawostka - wieżowiec Rondo 1 w całości zasilany jest energią wiatrową. Złota 44 w Warszawie Dziesiąte miejsce w zestawieniu najwyższych wysokościowców w Polsce zajmuje wieżowiec Złota 44. 192-metrowy obiekt (jak wskazuje na to sama nazwa - zlokalizowany na ulicy Złotej) może pochwalić się 53 kondygnacjami i powierzchnią całkowitą 79000 metrów. Pod względem wysokości, dorównuje wieżowcowi Rondo 1, ale mniejsza powierzchnia całkowita zadecydowała, że w udziale przypadła mu ostatnia pozycja. Zaprojektowany przez Daniela Libeskinda (światowej sławy architekta o polsko-żydowskich korzeniach, który zaprojektował m.in. nową wieżę, wzniesioną na miejscu zburzonych wieżowców World Trade Center) apartamentowiec został wybudowany w 2013 roku. Prace trwały 5 lat. Ciekawostka - Złota 44 to pierwszy budynek w Polsce, w którego konstrukcji wykorzystano trójszybowe moduły fasady.
Autyzm. Coraz więcej rodziców słyszy taką diagnozę
Wraz z dorastaniem Gusa liczba wyzwań, które mnie martwią, robi się coraz dłuższa – pisze Judith Newman o swoim autystycznym 18-letnim synu. Ale dwa pytania, które nie pozwalają mi spać po nocach, brzmią: czy znajdzie miłość i czy znajdzie pracę, która będzie coś dla niego znaczyć i pozwoli mu się utrzymać. Miłość i praca. Zygmunt Freud uważał, że są podstawą naszego człowieczeństwa i sposobem, w jaki większość z nas definiuje dorosłe życie. Jednak znalezienie miłości i pracy to ogromne wyzwanie dla osób z zaburzeniami ze spektrum autyzmu. Uważa się, że osiem na dziesięć z nich pracuje na stanowiskach niższych niż posiadane umiejętności lub pozostaje bez pracy. I mniej więcej tyle samo chciałoby być w związku romantycznym. Niestety wielu nie jest to dane. Ponieważ liczba osób z autyzmem rośnie, poprosiliśmy Newman i fotografkę Lynn Johnson, aby przybliżyły czytelnikom tę mało zrozumiałą przypadłość. A że wiele już napisano o dzieciach autystycznych, chcieliśmy, aby skoncentrowały się na dorosłych. Jak to ujęła Newman: Często rozmyślam nad tym, jak dużo wysiłku będzie wymagało zapewnienie mojemu synowi niezależności. Niekiedy to jedyne, o czym myślę. I nie jestem w tym problemie osamotniona. Efektem współpracy Newman i Johnson jest intymne spojrzenie na życie dorosłych z autyzmem, w tym Gusa, materiał zabawny, a jednocześnie rozdzierający serce. Opowieść Newman i Johnson połączyliśmy z raportem na temat najnowszych badań naukowych dotyczących autyzmu, którego autorem jest Yudhijit Bhattacharjee. – Odkąd po raz pierwszy zidentyfikowano autyzm w latach 40. XX w., badacze starają się go wyjaśnić – mówi. – Przyczyna pozostaje tajemnicą, jednak naukowcy zaczynają pojmować, co dzieje się w mózgach osób z autyzmem. Notujemy postęp, ale przed nami długa droga. Mamy nadzieję, że ten materiał pomoże czytelnikom zrozumieć życie ludzi, których dotyczy. Zbyt często bowiem odcinamy się od tych, których zachowanie uważamy za dziwne, niezrozumiałe lub groźne. – Żyjemy w strachu przed ludźmi odmiennymi społecznie. Co powiedzą? Co zamierzają zrobić? – tłumaczy Newman. – A przecież wystarczy przyjąć do wiadomości, że istnieje społeczność dorosłych, którzy wprawdzie potrzebują pomocy lub wsparcia, ale pod wieloma innymi względami potrafią się całkiem dobrze dogadywać. Dziękuję, że czytasz National Geographic.
Sprawdź, czy rozpoznasz te widoki. Są imponujące! (Nie) Tylko dla spostrzegawczych znawców Warszawy.
Zobacz 10 najbardziej imponujących widoków z wieżowców Warszawy >>> Kuba Jurkowski zajmuje się fotografią architektury i przestrzeni miejskiej od 4 lat. W Warszawie robi niepowtarzalne ujęcia z dachów najwyższych wieżowców. Najlepsze zdjęcia według niego to te, które zrobił o wschodzie i zachodzie słońca oraz w nocy. Uchwycić to jak najlepiej Dla amatorów fotografii miejskiej, architektonicznej i krajobrazowej Jurkowski przygotował kilka porad. Jak mówi, najlepiej robić zdjęcia podczas wschodu i zachodu słońca oraz podczas „błękitnej godziny” przed świtem i „złotej” po zachodzie - wtedy mamy „miękkie światło”. W ciągu dnia należy unikać słońca świecącego bezpośrednio zza pleców, bo tracimy wtedy cienie, co zmniejsza liczbę detali widocznych na zdjęciu. Ponadto w fotografii krajobrazowej i architektonicznej zawsze warto mieć ze sobą statyw. Jest on nieoceniony przy zdjęciach wieczornych, nocnych i przy słabym oświetleniu, kiedy chcemy pokazać np. smugi świateł przejeżdżających pojazdów. A jaki statyw? Najlepszy to ten, który mamy przy sobie – śmieje się Kuba. Wykonując zdjęcie z dalszej perspektywy warto skorzystać z teleobiektywu. Często uzyskamy dzięki temu zdjęcie ciekawsze i bardziej skupione na głównym obiekcie, niż to wykonane przy użyciu obiektywu szerokokątnego i ujęciu z bliska. Fotograf radzi, by nie unikać ujęć obiektów i miejsc często fotografowanych. Są one popularne nie bez powodu, a z pewnością każdy może uchwycić je w jedyny i niepowtarzalny sposób. Będąc w nowym miejscu warto zatem oglądać pocztówki i ulotki turystyczne. Fotograf poleca również pamiętać, by podczas fotografowania rozglądać się we wszystkich kierunkach, a nie tylko patrzeć na motyw wybrany w pierwszej chwili. Wymarzony i niepowtarzalny kadr możemy mieć właśnie za plecami. Najbardziej imponujące w Warszawie Jeśli uważasz się za specjalistę od widoków Warszawy zgadnij, gdzie zostały wykonane te fotografie. Pod każdym zdjęciem podane są 3 możliwe lokalizacje i tylko jedna odpowiedź właściwa. Rozwiązanie znajdziesz pod każdym zdjęciem (po prostu zjedź niżej). Więcej zdjęć Kuby Jurkowskiego można znaleźć na NowaWarszawa.pl – stronie poświęconej architekturze i życiu w warszawskiej przestrzeni miejskiej. Jak mówią redaktorzy portalu, znajdziemy tu zdjęcia stolicy pokazanej w taki sposób, by jej mieszkańcy byli z niej dumni. Portal jest również organizatorem wydarzenia Noc Wieżowców, którego ostatnia edycja zgromadziła tylko jednego wieczoru ponad 3,5 tys. uczestników, którzy podziwiali panoramy Warszawy z najwyższych pięter 18 najważniejszych wieżowców stolicy.
Głowa krzyczy „Nie!”, a ty idziesz w dół wbrew grawitacji. Walk in the sky to ekstremalne doświadczenie! [POLSKA PEŁNA PRZEŻYĆ]
Znowu przeklinam. Gdyby tylko! To jest jak czytanie słownika wulgaryzmów na głos. Najpierw walczysz z głową, potem z grawitacją. Jedno jest pewne - spacer po ścianie wieżowca gwarantuje niesamowite wrażenia!
Podpisuję cyrograf. Oświadczam, że z własnej woli podejmuję ryzyko związane z chodzeniem po fasadzie budynku. Jeszcze tylko nazwisko i data. - Który dzisiaj jest? – pytam instruktorów i w odpowiedzi słyszę: - Ostatni dzień sierpnia. Koniec wakacji. „Ostatni dzień” i „Koniec” wracają do mnie jak echo śmiejącej się prosto w twarz apokalipsy. Spotykamy się pod jednym z warszawskich biurowców przy ul. Grzybowskiej 80/82. Spojrzenie 40 metrów w górę na rozwieszoną na ścianie płachtę nie pozostawia wątpliwości – zanim znów wrócę na ziemię, będę musiała wykazać się niemałą determinacją. Walk in the sky, czyli spacer po ścianie wieżowca, to jedyna taka atrakcja w Polsce, dostępna od niespełna miesiąca. Dotychczas niewiele osób podjęło wyzwanie, ale podobno jeszcze nikt nie zrezygnował. Mnie na górę pcha ciekawość i chęć zmierzenia się ze swoim strachem. Wyposażona w kask, uprząż oraz imponujące rękawice, które mają chronić dłonie przed otarciami, staję na platformie na szczycie budynku. Przypięta linami czuję się całkiem bezpiecznie. Boję się tylko tego, że… w końcu zacznę się bać. Spanikuję. W ostatniej chwili nie zapanuję nad lękiem i wycofam się. - Staniesz na krawędzi. Wysuniesz stopy, złapiesz linę i na wyprostowanych nogach pochylisz się w dół – mówi spokojnie instruktor, a ja mam wrażenie, że namawia mnie do samobójstwa. W końcu staję nad przepaścią. Dookoła warszawskie wieżowce, pode mną beton. Dopinguje mnie rozwieszony nad głową baner: „Zapnij pieluchę i leć”. Próbuję, ale organizm stawia opór, buntuje się każda komórka ciała, sztywnieją wszystkie mięśnie. Całe życie słyszysz „nie wychylaj się”, a teraz instruktor, który stoi za twoimi plecami, namawia „no już, wychyl się”. Nieufnie, z przekleństwami na ustach robię ten najdziwniejszy krok w swoim życiu i powoli (sama wybieram tempo, popuszczając linę) schodzę w przepaść. Pierwsze cztery kroki są najgorsze! Z zachwianym poczuciem bezpieczeństwa walczę z grawitacją. Wyzwanie polega na tym, że cały czas mam przed sobą widok przepaści (inaczej niż podczas skoku na bungee, gdy jest to jeden szybki ruch i gotowe). Tu przez 5 minut - mniej więcej tyle trwa zejście - siła ciążenia zaprasza mnie w dół, ale trzymam poziom i stąpam po fasadzie. To działa! Nie jest trudne, tylko zupełnie nienaturalne, nieznane, a przez to niesamowite. Spacerować po ścianie może każdy, z drobnymi wyjątkami. Przeciwwskazania to urazy kręgosłupa, problemy z ciśnieniem i sercem. Spacery są możliwe od marca do października (pogoda może uniemożliwić realizację). Zainteresowani? Zniechęceni? Warto spróbować! Choćby ze względu na świeżość doświadczeń, satysfakcję z przełamania strachu i widok na warszawskie wieżowce. Hanna Gadomska Jeśli też lubisz takie wrażenia, chcesz się z nami podzielić swoimi aktywnościami, zgłoś się i stwórz z nami przewodnik po Polsce Pełnej Przeżyć!
Szanghaj jeszcze nie tak dawno był zaledwie cieniem metropolii z okresu jej świetlanej przeszłości. Brudny i zaniedbany, z trudem mógł kojarzyć się z miejscem, o którym mówiono kiedyś, że jest perłą Orientu, Paryżem Wschodu czy spadkobiercą Babilonu. Ale historia lubi się powtarzać.
W połowie XIX w. do narodzin wielkiego Szanghaju doszło dzięki zagranicznym kapitalistom i chińskim dezerterom z armii wizjonera, który uważał się za młodszego brata Chrystusa i chciał stworzyć Niebiańskie Królestwo na Ziemi. Teraz swe wielkie odrodzenie Szanghaj znów zawdzięcza mariażowi zagranicznego kapitału z wizją twórcy programu chińskich reform rynkowych i otwarcia na świat – Deng Xiaopinga (1904–1997). To właśnie on 16 lat temu postanowił, że jeśli wkracząjace w orbitę gospodarczych potęg Chiny mają być „smokiem”, to Szanghaj będzie ich „głową”. I słowa dotrzymał. Wizja Denga najbardziej spektakularnie materializuje się we wschodniej dzielnicy Pudong. To tu dociera już z lotniska, z prędkością 430 km/h, pierwszy na świecie komercyjnie działający maglev, czyli pociąg poruszający się dzięki magnetycznej lewitacji. Budowa 30-kilometrowej linii, którą maglev pokonuje w ledwie osiem minut, kosztowała – bagatelka – 1,2 mld dolarów. A to dopiero początek. Wkrótce trasa magleva będzie miała 175 km długości i dotrze do Hangzhou, stolicy sąsiedniej prowincji Zhejiang. Wcześniej jednak to cudo techniki dowozić będzie pasażerów na tereny światowej wystawy EXPO, którą Pudong gościł będzie w roku 2010. I do zaczynającego się już tu budować największego na świecie Disneylandu. Królująca nad Pudongiem wieża telewizyjna nazwana Perłą Orientu jest symbolem odrodzonego Szanghaju. Z tej najwyższej w Azji budowli (468 m), skomponowanej z wielkich szklanych kul-pereł, podziwiać można spektakularną panoramę 17-milionowej metropolii, wytwarzającej aż jedną piątą chińskiego PKB. W Szanghaju znów konkurują ze sobą wszystkie największe światowe korporacje, stąd trudno się dziwić, że również Perle Orientu przybyła ostatnio konkurencja w postaci drapacza chmur Jin Mao Tower. Mierzący 420,5 metra Jin Mao jest najwyższym wieżowcem w Chinach i trzecim na świecie. Na jego ostatnie, 88. piętro, gdzie też jest platforma widokowa dla turystów, superszybkie windy docierają z parteru w 45 sekund. Coś jak maglev, tylko w pionie. A komu panorama przypadnie do gustu, może zatrzymać się na dłużej w zajmującym 30 najwyższych pięter wieżowca Grand Hyatt, pierwszym na świecie luksusowym hotelu działającym aż tak blisko nieba. Naj, naj, naj. Właśnie o to w Szanghaju zawsze chodziło. Naprzeciwko Pudongu, na zachodnim brzegu przepływającej przez miasto rzeki Huangpu, biegnie bulwar zwany Bund. Dziś pięknie odrestaurowany i iluminowany wieczorami, to Bund był kiedyś, zanim Chiny stały się komunistyczne, słynną wizytówką Paryża Wschodu, takim ówczesnym Pudongiem. W rzędzie majestatycznych budynków, z typowymi dla pierwszej połowy XX wieku eklektycznymi fasadami, mieściły się siedziby najpotężniejszych wtedy na świecie banków i korporacji, które zbijały tu fortuny, handlując opium, herbatą, jedwabiem i srebrem. W 1927 r. cena jednego akra gruntu na Bundzie sięgała już, w przeliczeniu na dzisiejsze ceny, astronomicznej kwoty pół miliona dolarów. Wall Street na nowojorskim Manhattanie mogła o tym tylko marzyć. Toteż również na Bundzie, a nie w Paryżu czy Nowym Jorku, działał najelegantszy wówczas na świecie hotel, legendarny Cathay. Zbudował go w 1929 r. niekoronowany król Szanghaju, Sir Victor Sassoon, potomek bagdadzkich Żydów, którzy wzbogacili się na sprzedawaniu w Chinach indyjskiego opium. Wśród prawie 2 tys. budynków należących w Szanghaju do Sassoona secesyjnie urządzony Cathay był perłą w koronie. Bywali tu wszyscy wielcy, możni i sławni tamtych czasów, a sam Sassoon mieszkał na ostatnim piętrze w szklanej piramidzie wyłożonej witrażami w stylu Tudorów. Dziś Cathay jest znów czynny, pod nazwą Peace Hotel. Każdy zresztą z 52 budynków na Bundzie ma za sobą równie bogatą co Cathay historię, bo bądź co bądź wartość zgromadzonych w nich przed wojną depozytów sięgała niewyobrażalnej wówczas kwoty 4 mld dolarów. Wystarczy spojrzeć na zwieńczoną gigantyczną kopułą pałacową bryłę dawnej siedziby Hongkong Shanghai Banking Corporation (HSBC), która już wtedy była i dziś znów jest drugą największą korporacją bankową świata. Ten mieszczący teraz Shanghai Pudong Development Bank gmach z 1923 r. uchodził za „najbardziej luksusową budowlę między Kanałem Sueskim a Cieśniną Beringa”. W wyniku prowadzonych z Chinami przez kolonialne mocarstwa Wojen Opiumowych (1838-42 i 1856-60) Szanghaj stał się jedynym otwartym dla cudzoziemców portem i z rybackiej osady zamienił się niemal z dnia na dzień w wielką metropolię. Narzucone Chinom traktaty spowodowały też, że cudzoziemcy mogli tu mieć własne, eksterytorialne dzielnice (tzw. koncesje), z własną administracją, sądami, policją i wojskiem. Dziś, idąc od Bundu na zachód w głąb miasta, podziwiać można resztki świetności tych dzielnic – brytyjskiej, francuskiej i międzynarodowej, w której dominowali Żydzi, Rosjanie oraz Amerykanie. Zwłaszcza dawna dzielnica francuska jest nadal jednym z najciekawszych na świecie miejsc dla wielbicieli secesji. Wciąż oszałamiające rozmachem i smakiem dawne rezydencje polityków, bankierów i przemysłowców zostały już przeważnie odnowione i znów tchną w miasto ducha Paryża Wschodu. Z wielojęzycznych przewodników, których jest pod dostatkiem w szanghajskich księgarniach, można dowiedzieć się, w której z tych rezydencji mieszkał twórca demokratycznych Chin Sun Yat-sen, w której brał ślub jego następca Czang Kajszek, gdzie był słynny Shanghai Club z najdłuższym wówczas na świecie mahoniowym barem, a gdzie Brytyjski Park, na którego bramie wisiał napis „Chińczykom i psom wstęp wzbroniony”. Zajrzeć też wypada do legendarnego lokalu tanecznego Paramount (czyli Bailemen przy ulicy Yuyuan Lu), niegdyś największej „tancbudy” świata, gdzie na parkiecie o powierzchni 500 metrów kwadratowych mogło tańczyć naraz tysiąc par. Przedwojenny Szanghaj nie bez powodu miał też przydomek „Prostytutki Orientu”, bo nigdzie indziej nie było aż takiego zmasowania domów publicznych, jaskiń hazardu, palarni opium, dancingów, kabaretów i innych przybytków rozpusty. „Jeśli Bóg ocali Szanghaj, to będzie musiał przeprosić Sodomę i Gomorę”, biadolił wtedy jeden z chrześcijańskich misjonarzy. Po powstaniu Chińskiej Republiki Ludowej w 1949 r. komuniści skutecznie wytępili całą tą „kapitalistyczną zgniliznę”, a banki, hotele i wille pozamieniali w urzędy, szkoły i magazyny. W czasach rozpętanej przez Mao Zedonga „rewolucji kulturalnej” (1967-1976) w Szanghaju dochodziło do najgorszych ekscesów w wykonaniu band młodocianych hunwejbinów („czerwonogwardzistów”), którzy pod hasłem niszczenia „starych burżuazyjnych śmieci” palili na stosach książki, meble, obrazy, demolowali świątynie i rezydencje, torturowali intelektualistów i duchownych. Dla nich Szanghaj był bowiem kolebką komunistycznej rewolucji, bo to także tu, w 1921 r., odbył się założycielski zjazd Komunistycznej Partii Chin i tu kształcił się jej „Wielki Sternik” Mao. Większość hunwejbinów pewnie nie wiedziała, że stojąca na czele „czerwonego sztabu rewolucji kulturalnej” żona Mao, Jiang Qing, też zaczynała w Szanghaju swą karierę, tyle że nie komunistycznej działaczki, lecz bulwarowej aktoreczki o pseudonimie Zielone Jabłuszko. Pani Jiang skutecznie postarała się później, żeby wszyscy pamiętający o tym fakcie zmarli śmiercią nie całkiem naturalną. Ale kto dziś o tym pamięta w mieście, gdzie znów tętni życiem tysiące restauracji, pubów, dyskotek i „salonów masażu”, nie wyłączając klubów dla gejów i muzeum seksu, prezentującego pięć tysięcy lat historii intymnego życia Chińczyków. Czysto chińskie zabytki przemysłowego Szanghaju w porównaniu z cesarskimi pałacami i świątyniami stołecznego Pekinu nie są zbyt imponujące. Ale i tu są dwa wyjątki. Pierwszy to Szanghajskie Muzeum (na centralnym Placu Ludowym) z unikalną kolekcją starożytnej chińskiej sztuki, a zwłaszcza obiektów z brązu. Sam budynek muzeum też ma zresztą kształt starożytnego rytualnego naczynia i nie sposób go nie zauważyć. Drugim wyjątkiem jest bajeczny ogród Yu Yuan, Ogród Przyjemnego Wytchnienia, założony pod koniec XVI w. przez jednego z notabli ówczesnej dynastii Ming. Ze swymi malowniczymi altanami, stawami i skalniakami to arcydzieło klasycznej chińskiej sztuki ogrodowej w niczym nie ustępuje podobnym ogrodom w ich najsłynniejszym skupisku, położonym 130 km od Szanghaju mieście Suzhou. Zwiedzanie Yu Yuan wypada połączyć z degustacją sztandarowego dania miejscowej kuchni – xiaolongbao, czyli pierożków z drożdżowego ciasta wypełnionych nadzieniem z soczystej wieprzowej karkówki i mięsa krabów. Pierożków tych, gotowanych na parze w okrągłych bambusowych koszykach (od których pochodzi nazwa dania), spróbować można na każdej szanghajskiej ulicy, ale najsłynniejszym serwującym je lokalem jest położona w przylegającym do ogrodu Yu Yuan centrum handlowym restauracja Nanxiang Mantou Dian. Przez wielką szybę na jej parterze widać, jak kucharki lepią tysiące pierożków xialongbao, a stojące przed restauracją tasiemcowe kolejki najlepiej świadczą o tym, co z tego lepienia wychodzi – jeszcze jeden niepowtarzalny smak Szanghaju. No to w drogę - Szanghaj W czasie pobytu w kilkunastomilionowej metropolii dobra informacja to podstawa. Samolotem – najtaniej Aeroflotem przez Moskwę – od 2140 zł za bilet dwumiesięczny; liniami SAS – 2550 zł za bilet jednomiesięczny – tylko w specjalnej promocji na wyloty w czerwcu! Pociągiem – jeśli masz więcej czasu i pragniesz przygody, możesz spróbować dojechać koleją, najpierw transsyberyjską Moskwa -Pekin, a dalej ekspresem Pekin-Szanghaj – bilet na trasie Moskwa-Pekin kosztuje 330 euro w drugiej klasie w jedną stronę; będzie potrzebna rosyjska wiza tranzytowa; bilet na trasie Pekin – Szanghaj 500 CNY w pierwszej klasie lub 330 CNY w drugiej. http://poland.aeroflot.aero/eng www.intourist.com.pl Niezbędna wiza pobytowa lub tranzytowa – w Wydziale Konsularnym Ambasady Chińskiej Republiki Ludowej w Warszawie (ul. Bonifraterska 1, wejście od ul. Wałowej) trzeba złożyć paszport, wniosek wizowy, jedną fotografię i poczekać trzy dni. Wiza jest bezpłatna, więcej o typach wiz i sposobie ich przyznawania: www.chinaembassy.org.pl Najlepiej wiosną lub jesienią, temperatury w lecie przekraczają 30OC. Wycieczka objazdowa 11-14-dniowa, m.in. Pekin, Wielki Mur, grobowce Ming, Pałac Letni, Xian, Hua Qin, Terakotowa Armia, Szanghaj, od 5500 zł. www. patrontravel.pl, www.orbistravel.pl Nowe międzynarodowe lotnisko Pudong ma połączenie z siecią metra kolejką magnetyczną maglev (do stacji Longyang, 53 CNY) oraz ze starym lotniskiem Hongqiao autobusem nr 1 (30 CNY) i z centrum miasta – nr 2 (20 CNY), taxi – 90-140 CNY; lotnisko Hongqiao (obsługuje loty wewnętrzne) leży 18 km od centrum, można dojechać autobusami nr 911, 505, 831 lub wsiąść w autobus chińskich linii lotniczych CAAC (Yan’an Lu). Lepsze hotele oferują przejazdy na lotnisko swoimi mikrobusami, wycieczka po mieście – warto zainwestować 20 CNY za całodzienny bilet na tzw. Jinjiang Shanhai Tour, autobus wyrusza i kończy trasę przy hotelu Jinjiang (59 Maoming Nanlu). Metro i kolejka naziemna (5 linii) są – jak wszędzie – szybsze i wygodniejsze niż miejskie autobusy. Schronisko młodzieżowe – od 80 CNY za łóżko, dwójka – od 150 CNY. Hotel od 350 CNY za dwójkę, Grand Hyatt w Jin Mao Tower z widokiem z 80. piętra – 280 $ za dwójkę. Słynne pierożki już od 5 CNY za cztery sztuki, danie w niedrogiej restauracji – 20-40 CNY, za piwo w dobrym pubie – od 25 CNY. www.shanghaihotelandtravel.com; www.shanghai.gov.cn POMOC Konsulat Generalny RP w Szanghaju, Jianguo Xi Lu 618, 200031 Shanghai, tel. (00 8621) 6433 9288, fax (00 8621) 6433 0417 www.polandshanghai.org