National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2025-09-17T08:54:49.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Nowy sezon serialu „1670”. Nie tylko Adamczycha, ale też all inclusive w Turcji
items: Jak polscy chłopi i niemieccy koloniści radzili sobie z wylewającą Wisłą? Dwie odmienne strategie walki z żywiołem
items: Polska wieś stała się hitem zagranicznych mediów. „Marzenie i koszmar w jednym”
items: Swornegacie to styl życia. Ta wieś gra, tańczy i karmi jak dawniej
items: Najpiękniejsza wieś w Polsce, która oczaruje każdego. Tutaj czas się zatrzymał
items: Wygląda jak z horroru i ma niezwykle burzliwą historię. Oto dolnośląska wieś widmo
items: Geografia samotności. Wędrówka przez opuszczoną prowincję Japonii
items: Giethoorn przypomina bajkową krainę. To idealne miejsce dla wszystkich, którzy lubią ciszę
items: Na Syberii istnieje „polska wieś”. Nasz język słychać tam każdego dnia
items: Bromierzyk przyciąga fanów horrorów. W opuszczonej wsi ma straszyć
items: Elektryfikacja wsi miała służyć nie tylko mieszkańcom. Także propagandzie
items: Kraina Lessowych Wąwozów pachnie jabłkami i spokojem. To nieodkryta perła Lubelszczyzny
items: Wypoczynek na mazowieckiej wsi to prawdziwa sielanka. Polski Paryż naprawdę istnieje
items: Oglądałeś „Znachora”? Poznaj szokującą prawdę o tym, jak kiedyś leczono na polskiej wsi
items: Wieś z powieści „Chłopi” istnieje naprawdę. Lipce Reymontowskie zachwycają na każdym kroku
items: Tak żyli polscy „Chłopi”. Powieść Władysława Reymonta zyskała nowe życie na warszawskim Barbakanie
items: Traveler Extra 3/23
items: Kwiaty rosną tu wszędzie i to nawet zimą. Poznaj Zalipie, najbardziej kolorową wieś w Polsce, o której mówi cały świat
items: Największe wsie w Polsce. Lider zostawia daleko w tyle wiele miast
items: Festiwale ludowe w Polsce. Sprawdź, jak spędzić wakacje z folklorem
items: Traveler Extra 02/20
items: Postanowiła rzucić pracę i przenieść się na wieś. Jej nowe życie to lawenda
items: Gdzie wypoczywają Polacy? Poznaj ranking tegorocznych kierunków
items: Wakacje z dziećmi. Jedź na wieś! W mieście dzieci się nudzą
items: Migiem do Góraszki

Nowy sezon serialu „1670”. Nie tylko Adamczycha, ale też all inclusive w Turcji
type: item
date: 2025-09-17T09:16:11.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: filmy
subject: serial
subject: wieś
description: Podróż do Turcji otwiera nowy rozdział w historii serialu „1670”. Szybko jednak okazuje się, że Adamczycha bez pana długo nie pociągnie. A to dopiero początek – bo planowane królewskie dożynki doprowadzą wszystkich do granic wytrzymałości. Nowe postaci i zmiana scenografii to tylko część niespodzianek w tej popularnej produkcji Netfliksa.
encoded: W grudniu 2023 roku miała miejsce premiera na platformie Netflix pierwszego sezonu serialu komediowego „1670”. Produkcja ta szybko zaskarbiła sobie uznanie wśród polskiej publiczności. A to za sprawą absurdalnego humoru wplecionego w tematykę szlacheckiej Polski. W środę Netflix udostępnił drugi sezon „1670”. Co tym razem będzie kombinował Jan Paweł? Nie tylko Adamczycha Nowością w tej odsłonie produkcji jest to, że bohaterowie wybierają się poza wieś Adamczychę, ba! Nawet za granicę i to na wymarzone wakacje all inclusive do… Turcji. Tam Jan Paweł po raz pierwszy w życiu zobaczy wielbłąda, którego uzna za chorego konia. Oczywiście kilkaset lat temu nie było mowy o wakacjach w takiej formie i jest to tylko wymysł twórców serialu. Jednak dziś all inclusive w Turcji cieszy się wśród Polaków wielkim powodzeniem. Około 90% turystów znad Wisły wizytujących Anatolię korzysta z tej opcji. Filmowy Jan Paweł nie spędza wiele czasu na odpoczynku w ciepłych kraju. Musi wracać doglądać prac we wsi. W końcu, jak sam mówi, „Chłop bez pana to jak kurczak bez głowy... głowy lwa!”. – Mam wrażenie, że o ile w pierwszym sezonie dopiero zarysowaliśmy ten świat, w drugim znacząco go rozszerzamy i myślę, że to będzie widoczne. Oczywiście Adamczycha i jej główni bohaterowie grają nadal najważniejszą rolę, ale jesteśmy też w nowych miejscach, jest znacznie więcej akcji i pojawiają się też nowe postacie – mówi pomysłodawca i autor scenariusza „1670”, Jakub Rużyłło. Pora na dożynki Szlachcic Jan Paweł, który w końcu stała się właścicielem całej całości Adamczychy, realizuje swoje zachcianki. Po powrocie z wakacji zaczyna przygotowania do dożynek. Sprawa nie jest jednak prosta – organizacja masowej imprezy w XVII to spore wyzwanie. Również dlatego, że rodzina Jana Pawła też ma swoje pragnienia i potrzeby. Synów rozsadza ambicja – Jakub i Stanisław starają się udowodnić ojcu, że zasługują na zarządzanie folwarkiem, córka i żona kryją się z tajemnicami. Na ekranie oprócz ulubionych bohaterów Ad…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2025/09/1670S02NETFLIXfot.RobertPalka02-2177abf.jpg
width: 6000
height: 3376

Jak polscy chłopi i niemieccy koloniści radzili sobie z wylewającą Wisłą? Dwie odmienne strategie walki z żywiołem
type: item
date: 2025-09-04T12:20:26.000Z
creator: Jonasz Przybył
subject: Historia
subject: historia
subject: powódź
subject: wieś
subject: wisła
description: Wylewająca rzeka była problemem, który od zarania dziejów towarzyszył nadwiślańskiemu osadnictwu. Radzono sobie z nim w różny sposób: szczególnie dobrze widać to na przykładzie mazowieckiego Kazunia, w którym polscy chłopi i niemieccy osadnicy dzielili ze sobą nadrzeczny teren. Co ich różniło?
encoded: Dr Łukasz Sobechowicz, historyk z Instytutu Geografii i Przestrzennego Zagospodarowania PAN, wraz ze swoim zespołem przeanalizował to, w jakie interakcje ze środowiskiem naturalnym wchodzili nadwiślańscy osadnicy od początku XIX wieku do I wojny światowej. Nie tylko ci polscy. Celem badaczy było wskazanie różnic pomiędzy poszczególnymi grupami. Polak Niemcowi sąsiadem Jako przykład badacze wybrali Kazuń – niewielką parafię leżącą na północ od puszczy Kampinoskiej, gdzie żyły dwie zupełnie odmienne społeczności: lokalni polscy chłopi i tzw. Olędrzy. Takim mianem przyjęto nazywać nie tylko holenderskich, ale też niemieckich osadników sprowadzanych na polskie ziemie już w XVI wieku. Grupy te w radykalnie odmienny sposób radziły sobie z powodziami. W badaniach wzięto pod uwagę szereg danych. Udało się dotrzeć do starych ksiąg zwierających daty urodzin i zgonów, danych o cenach żywności czy historycznych map. Pobrano nawet materiał z dna jeziora, który dostarczył wielu informacji o ekosystemie minionych wieków. Różnice kulturowe, religijne i językowe Podejście do gospodarki i środowiska obydwu żyjących po sąsiedzku grup było skrajnie różne. Zachodnią część parafii zamieszkiwali katoliccy chłopi, a wschodnią – odrzuconą przez Polaków ze względu na częste zalewanie przez Wisłę – niemieccy koloniści mennoniccy, czyli protestanci. Byli to wolni ludzie, którzy dzierżawili ziemię od szlachty, duchowieństwa czy króla. Sobiechowicz wskazuje, że sposób odpowiedzi obu grup na stresy środowiskowe definiowały różnice kulturowe, językowe i religijne. Nie bez znaczenia było także to, że obie społeczności były od siebie oddzielone starorzeczem Wisły. Niemiecka myśl techniczna A ich zachowanie różniło się bardzo. Niemieccy osadnicy płacili wysoki czynsz, więc mogło ich to motywować do jak najbardziej efektywnej pracy. Przywieźli też ze sobą rozmaite techniki radzenia sobie na terenach zalewowych. Budowali domy na sztucznych pagórkach, wznosili wały czy sadzili wzdłuż rzeki drzewa. Chara…

shutterstock584768464-deb7859.jpg
width: 3600
height: 2400

Polska wieś stała się hitem zagranicznych mediów. „Marzenie i koszmar w jednym”
type: item
date: 2025-07-22T07:38:16.000Z
creator: Filip Nowek
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Go Poland
subject: małopolska
subject: media
subject: polska
subject: wieś
description: Trudno przejść obok niej obojętnie. Właśnie dlatego zagraniczne media znów piszą o wyjątkowej polskiej wsi w Małopolsce. Z lotu ptaka wygląda bajkowo, ale życie w niej nie każdemu przypadnie do gustu.
encoded: W tym artykule: „Marzenie albo najgorszy koszmar” Jedyna taka wieś w Polsce Polska znów przyciągnęła uwagę zagranicznych mediów. Tym razem chodzi o Sułoszową, niewielką wieś w woj. małopolskim, która po raz kolejny trafiła na łamy brytyjskiego „Daily Mail”. Artykuł w internetowym wydaniu dziennika wzbudził spore zainteresowanie i odbił się szerokim echem. „Marzenie albo najgorszy koszmar” Sułoszowa nieprzypadkowo cieszy się tak dużą popularnością. Już na pierwszy rzut oka widać, że nie jest to typowa polska wieś. Jak zauważają autorzy publikacji, może być ona „marzeniem ekstrawertyka lub najgorszym koszmarem introwertyka”. Dlaczego? Rozciąga się bowiem wzdłuż jednej, długiej na dziewięć kilometrów drogi. Domy stoją tu gęsto, jeden przy drugim, a przestrzeń jest tylko pozorna. Z góry całość, zdaniem niektórych, przypomina ciasno zszytą wstążkę. Co ciekawe, w 2023 roku dziennikarze „Daily Mail” odwiedzili Sułoszową osobiście, by na miejscu sprawdzić, co tak naprawdę stoi za jej popularnością. Wizyta okazała się na tyle pamiętna, że najsłynniejsza wieś Małopolski ponownie zagościła na łamach brytyjskiego dziennika. Tym razem redakcja skupiła się nie tylko na nietypowym układzie zabudowy, ale również na tym, jak rosnące zainteresowanie turystów wpływa na codzienne życie lokalnej społeczności. „Daily Mail” opisuje Sułoszową jako miejsce „powolne i dość spokojne”. Jak jednak zauważają sami autorzy, ten sielski rytm może nie trwać wiecznie. Nietypowy, wydłużony układ miejscowości przyciąga coraz większe zainteresowanie, a rosnący ruch turystyczny jest tego najlepszym dowodem. – Sułoszowa jest zanurzona w naturze, mamy mnóstwo lasów i pól. To właśnie te pola rozsławiły nas na cały świat, dzięki zdjęciom z dronów, na których układ naszej wsi wokół głównej ulicy przypomina trochę liść – zaznacza Katarzyna Bieda z Urzędu Gminy Sułoszowa. Jedyna taka wieś w Polsce Historia Sułoszowej sięga średniowiecza. Pierwsze wzmianki o wsi pojawiają się w dokumentach już w XIV wieku. Jedna…

shutterstock2445946775-8e728eb.jpg
width: 8064
height: 4536

Swornegacie to styl życia. Ta wieś gra, tańczy i karmi jak dawniej
type: item
date: 2025-06-24T06:58:55.000Z
creator: Mateusz Łysiak
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: folklor
subject: kaszuby
subject: polska
subject: pomorze
subject: tradycje
subject: Travel
subject: wieś
subject: Wolny czas
description: Swornegacie to miejsce, gdzie tradycja, jezioro i wakacyjne festyny tworzą miks, który wciąga jak serial. Nie chodzi tylko o nazwę, choć ta robi furorę w internecie.
encoded: Spis treści: Swornegacie na weekend i dłużej Swornegacie: co to znaczy? Cotygodniowe festyny Tabaka dla każdego Zrób to sam(a)! Nietypowe nazwy miast i wsi w Polsce Swornegacie często pojawiają się w zestawieniach polskich miejscowości o najbardziej oryginalnych nazwach. O tym za chwilę. Warto pokopać nieco głębiej i oprócz genezy nazwy odkryć też, dlaczego Swory, jak mówią sympatycy, doczekały się nieoficjalnego tytułu Perły Kaszub. Swornegacie na weekend i dłużej Jedna z najstarszych wsi w regionie (pierwsze pisemne wzmianki pochodzą z 1272 r.) jest położona nad Jeziorem Karsińskim, w pobliżu Parku Narodowego Bory Tucholskie. Malownicza lokalizacja to jeden z wielu atutów tego miejsca. Wyróżnikiem miejscowości jest autentyczny kaszubski klimat. To szczególnie cenne w czasach, kiedy turystyczne miasteczka są zalewane kebabami, goframi, a od niedawna również pluszowymi gęsiami. Kilka dni wystarczy, żeby aktywnie poznać regionalną kulturę i kulinaria Swornegaci. Turyści coraz chętniej przyjeżdżają tam jednak nie tylko na weekendy, ale i na tygodniowe wakacje. Nie brakuje osób, które nie wyobrażają sobie lata bez choćby kilkudniowego wypadu do Sworów. Na szczęście gości nie ma tam aż tylu, żeby nie poczuć lokalnej aury. Oto, jak robić to dobrze. Swornegacie: co to znaczy? Już sama nazwa „Swornegacie” działa na przyjezdnych jak magnes. Jej pochodzenie, wbrew domysłom, nie jest jednak związane z elementami garderoby. Wyjaśnienie kryje się w połączeniu dwóch kaszubskich słów. Swora to warkocz pleciony z korzeni sosnowych. Mieszkańcy wykorzystywali je do umacniania, czyli gacenia, brzegów (gacy) jezior i rzek. Co ciekawe, na przestrzeni wieków Swornegacie wielokrotnie zmieniały swoją nazwę. I tak w 1275 r. był to Swornigat, a w 1400 r. Swornegacz. Obecna nazwa pochodzi dopiero z XIX w. Cotygodniowe festyny Kiedy pierwszy raz usłyszałem, że latem Swornegacie organizują festyny co tydzień, aż trudno było mi w to uwierzyć. A jednak. W każdy weekend wakacji na starym statku p…

Swornegacie-to-styl-zycia-a84cd0b.jpg
width: 4974
height: 3316

Najpiękniejsza wieś w Polsce, która oczaruje każdego. Tutaj czas się zatrzymał
type: item
date: 2025-06-14T13:15:32.000Z
creator: Sabina Zięba
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: małopolska
subject: polska
subject: wieś
description: Ta niezwykle urokliwa wieś łączy w sobie piękno natury, bogatą historię i kulturalne tradycje. Dziś stanowi jeden z najpiękniejszych zakątków Polski, który zachwyca turystów swoją autentycznością i spokojem.
encoded: Spis treści: Historia Lanckorony. Miejsce, w którym zatrzymał się czas Lanckorona i atrakcje, które zachwycają Polska jest pełna urokliwych, malowniczych wiosek, które kryją w sobie niepowtarzalny klimat i oferują prawdziwą esencję polskiego folkloru, tradycji oraz kultury. Wiele osób decyduje się na odkrywanie takich miejsc, szukając ciszy, spokoju i bliskości z naturą. W ostatnich latach to coraz popularniejszy trend – coraz więcej Polaków, zamiast podróżować do popularnych europejskich miast, wybiera zwiedzanie ojczystego kraju. Urokliwe wsie i mniejsze miejscowości stają się celem wielu podróżników, którzy pragną poczuć atmosferę dawnych lat. Wśród nich na uwagę zasługuje Lanckorona – uznawana przez wielu za najpiękniejszą wieś w Polsce. Historia Lanckorony. Miejsce, w którym zatrzymał się czas Lanckorona to malownicza wieś położona w Małopolsce, w powiecie wadowickim, w pobliżu krakowskich aglomeracji. Historia miejscowości sięga XIII wieku, kiedy to na szczycie Góry Lanckorońskiej powstał niewielki gródek strażniczy, a pod nim osada usytuowana na stromym zboczu. Sto lat później w rozwój Lanckorony zaangażował się z kolei sam Kazimierz Wielki – wzniósł on zamek na terenie dawnego gródka, który miał chronić granice Królestwa Polskiego. Choć dokładna data jego budowy nie jest znana, to wiadomo, że istniał już, gdy w 1336 roku król ufundował też – istniejący do dziś – kościół pod wezwaniem św. Jana Chrzciciela. W ciągu wieków Lanckorona była świadkiem wielu zmian politycznych. W XVI wieku, po zniszczeniach wojennych, zaczęła stopniowo tracić na znaczeniu, jednak dzięki swojej lokalizacji i tradycjom rzemieślniczym, nigdy nie zniknęła całkowicie z mapy. Zamek, który nie przetrwał do dziś w pełnej okazałości, pozostawił natomiast po sobie ruiny, które stały się jednym z głównych punktów turystycznych w okolicy. Po drugiej wojnie światowej Lanckorona, podobnie jak wiele innych polskich miejscowości, przeszła okres odbudowy. W XX wieku zaczęła zyskiwać popularność wśr…

lanckorona-shutterstock2465463967-ce4a4da.jpg
width: 1000
height: 667

Wygląda jak z horroru i ma niezwykle burzliwą historię. Oto dolnośląska wieś widmo
type: item
date: 2025-06-08T07:09:44.000Z
creator: Sabina Zięba
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: dolny śląsk
subject: wieś
description: Pawłowice Małe przed laty były zwykłą wsią. Dziś w tym miejscu nie mieszka ani jedna osoba. Wieś stała się świetnym plenerem dla horrorów. Co doprowadziło do masowego eksodusu?
encoded: Spis treści: Od rolniczej wsi do miejsca bez mieszkańców Dolny Śląsk – region wyludniający się i starzejący Najmniejsze wsie w Polsce Jeszcze kilkadziesiąt lat temu Pawłowice Małe były prężnie funkcjonującą wsią. Jej mieszkańcy utrzymywali się z rolnictwa i nic nie wskazywało na to, że ich gospodarstwa zostaną zrównane z ziemią. Wszystko zmieniło powstanie Huty Miedzi Legnica. W 2021 roku, według danych Narodowego Spisu Powszechnego, wieś zamieszkiwała już tylko jedna osoba. Dziś nawet jej już nie ma, a teren jest całkowicie wyludniony. Co jednak ciekawe, miłośnicy ciekawych doznań mogą wynająć tu lokal. Od rolniczej wsi do miejsca bez mieszkańców Mroczne czasy dla Pawłowic Małych nadeszły w 1983 roku. Wówczas część tej wsi przeznaczono na składowisko odpadów hutniczych oraz obiekty hydrotechniczne oczyszczalni ścieków. Niedługo później światło dzienne ujrzały informacje o szkodliwości zakładu. Z tego względu na przełomie lat 90. i 00. zadecydowano o likwidacji Pawłowic Małych oraz wysiedleniu mieszkańców. Wieś znajdowała się w tzw. strefie ochronnej, a proces zakończył się w 2002 roku. – Budynki zniszczono celowo, tak, żeby nikogo nie kusiło wracać do tej wsi. Kiedyś tu rzeczywiście dało się wyczuć charakterystyczne zapachy z huty, ale dziś już nie jest tak źle – zdradził dawny mieszkaniec wsi, Henryk Rogowski, w rozmowie z „Gazetą Wrocławską”. Choć domy zostały zrównane z ziemią, to na terenie wsi zachował się jeden budynek. Należąca do kolei nieruchomość oddalona jest od Pawłowic Małych o ponad kilometr i właśnie ta odległość uratowała ją przed wyburzeniem. Kilka lat po wysiedleniu kolej zdecydowała się sprzedać lokale mieszkalne znajdujące się na terenie tego starego dworca. Dlatego wieś na pewien czas znów ożyła. W 2011 roku 13 osób deklarowało, że mieszka w Pawłowicach Małych. Dziś te zabudowania znów są opuszczone. Obecnie budynek dworca kolejowego w Pawłowicach Małych należy do PKP Nieruchomości SA i w części jest wynajmowany przez PLK jako dyżurka kolejowa,…

wies-ea2f253.jpg
width: 3512
height: 2268

Geografia samotności. Wędrówka przez opuszczoną prowincję Japonii
type: item
date: 2025-05-29T06:02:34.000Z
creator: Paul Salopek
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: japonia
subject: samotność
subject: wieś
description: Japonia jawi się nam jako kraj postępu i zaawansowanych technologii. Ale prowincja pustoszeje. Wiejskie drogi są puste, sklepy zamknięte, domy porastają chwastami. Oto niezwykły reportaż Paula Salopka z japońskiej wsi, gdzie cisza jest głośniejsza niż zgiełk miasta.
encoded: Spis treści: Niezwykły projekt japońskiego fotografa Japońskie pustkowie Dlaczego japońska prowincja się wyludnia? Młode miasto – opustoszała prowincja W poszukiwaniu bazy noclegowej Wędrówka przez Japonię niczym przez pustynię Ostatni Mohikanie japońskiej prowincji W pobliżu Yuyashinbetosuumyo, Japonia – 34° 22' 32" N, 131° 04' 17" E – Co fotografujesz, Soichi? – Ludzi. – Przypadkowych ludzi? – Tak, każdego, kogo spotkam. Gdy tylko widzę człowieka, muszę zrobić zdjęcie. Niezwykły projekt japońskiego fotografa Soichiro „Soichi” Koriyama jest moim towarzyszem pieszej wędrówki przez Japonię. To doświadczony fotograf dokumentalny, człowiek światowy, w pełni sił, pełen energii. Jest autorem opowieści o donośnym śmiechu i szybkim, zdecydowanym kroku. Realizuje niecodzienny projekt: postanowił sfotografować każdą osobę, którą napotkamy na naszej liczącej 1400 kilometrów trasie przez japońską wieś. Za każdym razem, gdy Koriyama dostrzeże człowieka – czy to starszego rolnika pochylonego nad grządką cebuli, parę spacerującą z psem, czy kobietę rozwieszającą pościel – unosi aparat, naciska migawkę i natychmiast rusza dalej, z determinacją przypominającą marsz żołnierza, którym niegdyś był. Cel Koriyamy początkowo budzi moje zdziwienie. Wydaje się arbitralny, pozbawiony konkretnej logiki. Co skłania człowieka do kolekcjonowania portretów przypadkowo napotkanych osób? Wydaje się to zadaniem niewykonalnym, zbyt ogromnym w skali. Jednak jak się okazuje, trudność tego przedsięwzięcia leży zupełnie gdzie indziej. Nie polega na nadmiarze ludzi do sfotografowania, lecz na ich braku. Japońskie pustkowie Przemierzamy główną wyspę Japonii – Honsiu – godzinami, nie spotykając ani jednej osoby. Mijamy pola ryżowe przypominające duchy dawnego życia, wioski z domami pokrytymi dachówką, milczące jak ekspozycje w muzeum. Idziemy środkiem wiejskich dróg, na których nie pojawia się żaden samochód. Sklepy są zamknięte, ich szyby ciemne i zakurzone. Od czasu do czasu trafiamy na opuszczony dom z …

5soichiro42-d5968bf.jpg
width: 1731
height: 1154

Giethoorn przypomina bajkową krainę. To idealne miejsce dla wszystkich, którzy lubią ciszę
type: item
date: 2025-04-28T07:54:49.000Z
creator: Artur Białek
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: atrakcje turystyczne
subject: holandia
subject: wieś
description: Giethoorn, mimo że zamieszkane przez niespełna trzy tysiące mieszkańców, plasuje się w pierwszej dziesiątce najpopularniejszych atrakcji Niderlandów. Każdego roku do malowniczej wsi w centrum kraju przyjeżdża około milion turystów. Co takiego ma w sobie ten niezwykły zakątek? Na to i inne pytania odpowiadamy poniżej.
encoded: Spis treści: Niezwykła kraina w pobliżu stolicy Giethoorn, czyli holenderska Wenecja Rozrywki dla tych, którzy cenią sobie spokój Kontrowersje wokół Giethoorn To nie scenografia przygotowana pod ekranizację jednej z klasycznych powieści fantasy. Choć w pierwszej chwili Giethoorn wydaje się całkowicie nierealne, ta wyjątkowa wioska istnieje i jest jednym z najatrakcyjniejszych sielskich zakątków Niderlandów. Kanały wiją się tam niczym w Wenecji, ale w odróżnieniu od włoskiego miasta, w Giethoorn panuje wyjątkowo spokojna atmosfera. Żadnego tłumu, żadnego gwaru. Jest tylko woda, wszechobecna zieleń, nastrojowa zabudowa i absolutna cisza. Niezwykła kraina w pobliżu stolicy Niewielka miejscowość, nazywana Wenecją Północy lub Wenecją Niderlandów, rozpościera się w prowincji Overĳssel , w gminie Steenwijkerland. Od Steenwijku jest oddalona o zaledwie pięć kilometrów w kierunku zachodnim. Wprost trudno uwierzyć, że ta niezwykła wioska jest oddalona od Amsterdamu o zaledwie 100 kilometrów. Jadąc autostradą A6, podróż na miejsce zajmie niewiele ponad godzinę. Samochód trzeba będzie jednak zostawić na parkingu na obrzeżach Giethoorn, bo do starej części wsi wjechać nie można. Dlaczego? O tym za chwilę. Historia Giethoorn Pierwsi osadnicy dotarli tam w średniowieczu. Około 1230 roku uchodźcy z krajów śródziemnomorskich założyli tam osadę, którą nazwali Geytenhorn, nawiązując w ten sposób do kozich rogów, które znaleźli na tamtejszych terenach bagiennych. Z czasem głównym zajęciem miejscowych stało się wydobycie torfu. Przekopując teren, utworzyli długą sieć kanałów o głębokości około 80–90 cm. To właśnie kanały decydują o wyjątkowym charakterze tego miejsca. Giethoorn, czyli holenderska Wenecja Poza centrum, Giethoorn przypomina typową niderlandzką wieś. Wystarczy jednak zagłębić się trochę bardziej w tamtejszą zabudowę, by dotrzeć do niezwykłego miejsca. Miejsca, gdzie samochody stają się całkowicie nieprzydatne. W samym sercu tej malowniczej osady nie ma dróg. Poruszać można…

Giethoorn-a290e4e.jpg
width: 1000
height: 750

Na Syberii istnieje „polska wieś”. Nasz język słychać tam każdego dnia
type: item
date: 2025-04-18T08:41:38.000Z
creator: Igor Szulim
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: polacy
subject: rosja
subject: syberia
subject: Travel
subject: wieś
description: Nasi rodacy rozsiani są po całym świecie, często w miejscach zaskakujących i odległych. Wierszyna, niewielka wieś w samym sercu Syberii, jest tego najlepszy dowód.
encoded: W tym artykule: Wierszyna – „polska wieś” na Syberii Syberyjski Białystok Rozsiana po całym świecie Polonia liczy – według różnych szacunków – od 15 do nawet ponad 20 milionów osób. Dlatego nie przesadzimy mówiąc, że Polaków można spotkać niemal wszędzie. Zarówno w bliższych, jak i dalszych zakątkach naszego globu. Jednym z takich miejsc jest oddalona o ok. 100 km od syberyjskiego Irkucka niewielka wioska Wierszyna, którą nieprzypadkowo okrzyknięto „polską wsią”. Wierszyna – „polska wieś” na Syberii W Irkucku średnia roczna temperatura powietrza wynosi 5 stopni Celsjusza. I podobne warunki panują w Wierszynie. Prowadzi do niej tylko jedna droga gruntowa, a kiedy pojawiają się duże opady lub wiosenne roztopy, miejscowość zostaje kompletnie odcięta od świata. Nie byłoby w tym nic dziwnego, biorąc pod uwagę warunki, jakie panują w tej części świata, gdyby nie fakt, że jest to jedna z tych wiosek na Syberii, które śmiało można uznać za „polskie”. Na początku XX wieku, około 1910 roku, osiedlili się tu bowiem poszukujący lepszego życia emigranci z Małopolski i Zagłębia Dąbrowskiego. Obecnie wieś liczy około 500-600 mieszkańców. Jednak dziś tylko część z nich mówi płynnie po polsku, ponieważ kolejne pokolenia przez lata nie miały możliwości nauki języka swoich przodków. Dziś w Wierszynie działa szkoła, w której zajęcia są prowadzone w języku polskim, a także kościół, przy którym funkcjonuje Dom Polski. – Miałem okazję spotkać się z rodakami, którzy kultywują polskie tradycje. Byłem pod wrażeniem ich znajomości języka polskiego, znajomości historii i bliskości z Polską. Mam świadomość, że jestem tysiące kilometrów od Polski, ale jednocześnie bardzo blisko Polski – mówił w 2021 r. Krzysztof Krajewski, ambasador RP w Rosji podczas wizyty w Wierszynie. Dodajmy, że na terenie wsi znajduje się symboliczny pomnik upamiętniający pierwszych mieszkańców przybyłych z Polski. Syberyjski Białystok Choć Syberia na ogół kojarzona jest z przymusowym zesłaniem za działalność patriotyczną,…

FABRIC-KOLAZ-32-22-851ec9d.png
width: 900
height: 600

Bromierzyk przyciąga fanów horrorów. W opuszczonej wsi ma straszyć
type: item
date: 2024-12-31T11:46:21.000Z
creator: Mateusz Łysiak
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: podróże
subject: wieś
description: Bromierzyk nie bez powodu zyskał miano wsi wisielców. Ta opuszczona osada kryje w sobie wiele tajemnic i legend, które od lat pobudzają wyobraźnię. Jej położenie również ma w sobie coś niepokojącego – ukryta w gęstym lesie, gdzie wielokrotnie przelano krew za Polskę. Bromierzyk zdaje się nosić ślady mrocznej przeszłości.
encoded: Spis treści: Bromierzyk i inne opuszczone wioski Bromierzyk – historia Dlaczego Bromierzyk to wieś wisielców? Bromierzyk – kapliczka Bromierzyk – cmentarz Bromierzyk dobrze znają rowerzyści z Warszawy i okolic. A to dlatego, że opuszczona wieś leży niedaleko popularnej trasy turystycznej znanej jako Kampinoski Szlak Rowerowy. Przejazd można rozłożyć na dwa dni. Co prawda dystans 144 km jest do pokonania w jeden dzień, ale warto wziąć pod uwagę, że po drodze czeka nas zmienna nawierzchnia. Na drogach leśnych i polnych mogą pojawić się piachy, które skutecznie spowalniają cyklistów. Poza tym Kampinoski Park Narodowy to jedno z najciekawszych miejsc na Mazowszu. Przejeżdżając go, warto mieć oczy szeroko otwarte i zatrzymać się przy najważniejszych atrakcjach historycznych oraz przyrodniczych. Bromierzyk i inne opuszczone wioski Nieoczywistą atrakcją Kampinoskiego Parku Narodowego są opuszczone wsie. Te nieoficjalne pomniki historyczne to pozostałości dawnych wiosek, które zniknęły z mapy regionu. Ich losy były różne. Część opustoszała naturalnie, gdy młodzi mieszkańcy opuszczali rodzinne strony, szukając lepszego życia w miastach. Co ciekawe, obecnie obserwujemy odwrotny trend. Nieruchomości na obrzeżach miast i w oddalonych wsiach zyskują na popularności. Na zmiany w krajobrazie puszczy wpłynęło też wykupywanie prywatnych gruntów, prowadzone od 1975 roku. Tereny rolne stopniowo przekształcano w lasy, a pozostałości wiejskiej zabudowy były wyburzane. Spacerując po otulinie Puszczy Kampinoskiej, trudno uwierzyć, że jeszcze kilka dekad temu przeważały tu wsie, osady i pola uprawne. Dziś jedynym świadectwem przeszłości są ruiny budynków, zejścia do dawnych piwnic czy ziemianek – obecnie schronienia dla nietoperzy – oraz przydrożne kapliczki. Zamość to jedna z nielicznych wiosek w Puszczy Kampinoskiej, które wciąż są zamieszkane. Mieszkańcy dbają o nią, odmalowując kapliczki. W sezonie na polach można spotkać tam rolników. Latem okolice wsi cieszą się dużym zainteresowanie…

Kapliczka-w-Bromierzyku-a1b3132.jpg
width: 3968
height: 2240

Elektryfikacja wsi miała służyć nie tylko mieszkańcom. Także propagandzie
type: item
date: 2024-11-23T13:30:00.000Z
subject: Historia
subject: elektryczność
subject: polska
subject: wieś
description: Elektryfikacja polskiej wsi trwała prawie 40 lat, a pracowało przy niej 40 tysięcy ludzi. W skwarze, w deszczu, w śniegu. W pierwszej kolejności słupy stawiano tam, gdzie zawiązały się popierane przez władze spółdzielnie produkcyjne.
encoded: Spis treści: Za mało pieniędzy i fachowców Wszystko szło zgodnie z planem Polityka faktów dokonanych Elektryfikacja obowiązkowa Do więzienia za kable Nowe inwestycje zabijały stare Skrzydła wiatraka w wielkopolskich Rakoniewicach obracają się na tle nieba. „Wiatraki to pomnik dnia wczorajszego – słychać głos narratora. – W tę sielankę wkracza nagle nowoczesność. Właśnie stawiają pomniki nowej epoki. Słupy linii elektrycznej. Pobliską wieś Bojnowo elektryfikują uczniowie państwowego gimnazjum technicznego z Poznania. Mogą być dumni ze swego zawodu. Dzięki nim światło elektryczne dotarło pod wiejską strzechę. Chwila niepewności – żarówka oświetla wiejską chatę. Nic już nie będzie tak jak było”. To epizod kroniki filmowej z 1946 r. Władze powojennej Polski do serca wzięły sobie leninowskie hasło: komunizm to władza rad i elektryfikacja wsi. Gdy tylko zaprowadziły władzę, zajęły się tym drugim tematem. Za mało pieniędzy i fachowców Pod koniec 1945 r. prąd docierał do 3512 wsi, co stanowiło niecałe 10 proc. ich ogółu w nowych granicach Polski. Najpierw zaczęła się reelektryfikacja wsi, w których instalację uszkodzono podczas wojny – było to częste zwłaszcza na ziemiach zachodnich. Jeśli naprawy były drobne, dokonywano ich spontanicznie. Potem działano w myśl Planu Odbudowy Gospodarczej na lata 1947–1949. Według niego państwo miało pokrywać jedną trzecią kosztów. Przyjęto zasadę, że linie doprowadzające energię do miejscowości budowano z pieniędzy rządowych, natomiast doprowadzenie od słupa do domu i instalacje wewnętrzne leżały w gestii zainteresowanych. Podczas elektryfikacji pomijano tylko takie zagrody, które były w bardzo złym stanie albo znacznie oddalone od zwartej zabudowy. W tym drugim przypadku na ogół umożliwiano dołączenie do sieci, ale za dopłatą. Niestety, proces postępował powoli – z powodu braku materiałów, fachowców, a wreszcie pieniędzy. Starano się więc skłonić ludzi do pracy społecznej. W pierwszej kolejności elektryfikowano wsie, które zadeklarowały w…

Przylaczenie-wsi-do-sieci-energetycznej-mialo-sluzyc-nie-tylko-mieszkancom.-Glownie-bylo-to-zrobione-dla-propagandy-9b7e82a.jpg
width: 1200
height: 630

Kraina Lessowych Wąwozów pachnie jabłkami i spokojem. To nieodkryta perła Lubelszczyzny
type: item
date: 2024-10-01T08:33:44.000Z
creator: Mateusz Łysiak
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Lubelskie
subject: podróże
subject: polska agroturystyka
subject: wieś
description: O ile położony niedaleko Lublin od kilku lat cieszy się coraz większą popularnością, o tyle Kraina Lessowych Wąwozów nadal jest odwiedzana przez nielicznych turystów. Może i dobrze, bo pozostaje regionem, w którym naprawdę można uspokoić myśli, nacieszyć oko i spróbować lokalnych smaków. A przede wszystkim spotkać życzliwych ludzi.
encoded: Spis treści: Kraina Lessowych Wąwozów – nieoczywisty wybór na sielski urlop Tam, gdzie rosną róże Przez wąwozy do lubelskiej Częstochowy Minerały i glamping Kowalstwo w Wojciechowie Jak Guliwer przez Lubelszczyznę Artyści lubią nie tylko Kazimierz Dolny Polacy pytani o ulubione miejsce na krótszy lub dłuższy urlop w kraju najczęściej wymieniają jednym tchem: góry, Mazury i morze. A przecież Polska ma do zaoferowania znacznie więcej. Na przykład wąwozy. Ba, całą krainę wąwozów, a konkretnie Krainę Lessowych Wąwozów. Kraina Lessowych Wąwozów – nieoczywisty wybór na sielski urlop Perspektywa podróży po Krainie Lessowych Wąwozów bardzo mnie ucieszyła. Nie ukrywam, to moje rodzinne strony, jednak większość miejsc, jakie odwiedziłem przez trzy dni, znałem tylko z opowieści lub widziałem lata temu. Można więc powiedzieć, że przemierzałem kolejne wsie, bo to one grają tu pierwsze skrzypce, z perspektywy lokalsa i turysty jednocześnie. Planowanie podróży do Krainy Lessowych Wąwozów warto rozpocząć od wyboru środku transportu. Jeśli mamy do dyspozycji tylko 2–3 dni lub weekend, najlepiej postawić na samochód. W przypadku dłuższego urlopu na miejsce warto przyjechać pociągiem (lubelską przygodę można zacząć np. na dworcu PKP w Puławach lub Nałęczowie), a następnie przemieszczać się lokalnymi busikami. Od wiosny do jesieni warto również rozważyć poruszanie się po okolicy rowerem – swoim lub z wypożyczalni. Do Kazimierza Dolnego, który z Puławami i Nałęczowem tworzy Lubelski Trójkąt Turystyczny, nie dojeżdżają pociągi. Można jednak dostać się tam busem – zarówno lokalnym, jak i kursującym z Warszawy kilka razy dziennie. Dla mnie idealną bazą wypadową na trzy dni okazała się agroturystyka „Pod Jabłonią” w Celejowie. Co prawda spędzałem tam tylko noce i poranki, ale za to jakie. Suto zastawiony stół przy śniadaniu z widokiem na jabłkowy sad będę wspominał jeszcze długo. Po jedzeniu obowiązkowy spacer między jabłoniami z bosymi stopami i kawą w ręku. Tak można zaczynać dzień pełen …

FotoJet3-8dd0623.jpg
width: 1200
height: 630

Wypoczynek na mazowieckiej wsi to prawdziwa sielanka. Polski Paryż naprawdę istnieje
type: item
date: 2024-07-04T07:30:14.000Z
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: agroturystyka
subject: Lifestyle
subject: mazowsze
subject: podróże
subject: porady w podróży
subject: wieś
description: Paryż godzinę drogi od Warszawy. Taki właśnie był pierwszy cel mojego mazowieckiego weekendu na wsi. Przez Mazowsze okalające Warszawę zwykle tylko przejeżdżałam. Ale tym razem zwolniłam, by odkryć piękno wsi i odpocząć w wyjątkowych miejscach, których jest tu na pęczki.
encoded: W tym artykule: W leśniczówce pod Warszawą Prawdziwa sielanka Mała Biebrza na Mazowszu Ale wioska! Ekologia pełną parą Kiedy nawigacja pokazała mi, że jestem na miejscu, przywitała mnie nie tablica z nazwą miejscowości, ale uroczy drogowskaz z napisem „pierogi na wynos”. Z pierogami czy bez – miejsce było urzekające. W gęstym lesie ukazało się piękne siedlisko złożone z kilku zadbanych budynków otoczonych pieczołowicie wybraną i przycinaną roślinnością. Na środku stał majestatyczny klon i od razu uderzyła mnie, mieszczucha, niezwykła cisza. Do środka zapraszała oszklona weranda, z której biło ciepłe światło oświetlające długi, suto zastawiony stół. Tak trafiłam do Leśniczówki Paryż. W leśniczówce pod Warszawą Ale skąd wziął się Paryż pod Warszawą? Jak opowiada mi gospodarz, Arkadiusz Oliszewski, nazwa ta funkcjonowała jeszcze przed wojną. Najprawdopodobniej gdzieś w pobliżu zatrzymały się wojska napoleońskie. Pan Arkadiusz to prawdziwy leśniczy, a częścią siedliska jest autentyczna leśniczówka – jego miejsce pracy. Leśnictwo Paryż, którym zarządza, wchodzi w skład nadleśnictwa Płońsk. Paryż to niejedyna ciekawostka nazewnicza związana z leśniczówką. Jej faktyczny adres to… Rzy 45. I jest to prawdziwa nazwa – wioseczkę Rzy znajdziemy na mapach, a nawet w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego z 1889 r. Pan Arkadiusz zdradza mi jeszcze jedną niespodziankę – nazwę tę wymawiamy „r-z-y”, a nie „ży”. Wioska liczy około stu mieszkańców i leży w cennej przyrodniczo, otoczonej lasami okolicy między Ciechanowem a Płońskiem. Pan Arkadiusz, wraz z żoną Anną, stworzyli w Rzy unikatowe miejsce. Choć akurat jest pusto, na pierwszy rzut oka widać, że pierwsze skrzypce zwykle grają tu dzieci. Spora rustykalna jadalnia z ogniem trzaskającym w kominku obwieszona jest zdjęciami z warsztatów, jakie państwo Oliszewscy prowadzą w leśniczówce. Na zadaszonym patiu podziwiam sprzęty związane z tradycyjną produkcją mąki i wypiekiem chleba. Sama nabieram chęci do udziału w warsztatach „od …

wypoczynek-na-mazowieckiej-wsi-to-prawdziwa-sielanka-polski-paryz-naprawde-istnieje-1db3f05.jpg
width: 4000
height: 3000

Oglądałeś „Znachora”? Poznaj szokującą prawdę o tym, jak kiedyś leczono na polskiej wsi
type: item
date: 2024-06-28T07:59:38.000Z
creator: Adam Węgłowski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: Edukacja
subject: Kultura
subject: medycyna
subject: wieś
description: Podobał ci się „Znachor”? A czy chciałbyś trafić w ręce pierwowzoru bohatera? Póki chodziło o zioła, nie było większego problemu. Gorzej, gdy wkraczała magia i zabobony, skompromitowane upuszczanie krwi i inne drastyczne praktyki. W czasach Tadeusza Dołęgi-Mostowicza problem ze znachorstwem wcale nie był już przeszłością, choć już wcześniej państwo zadeklarowało walkę z ludową medycyną.
encoded: W tym artykule: Kształcąca wizyta pisarza pod Płockiem Praktyki rodem z „Antka” Ciemnota i oświata Braki jak na Nowej Gwinei „Jak długo będziemy pozwalać, by gnieździły się w naszym kraju potworne zabobony średniowiecza? Jak długo pozwolimy krzewić się ciemnocie i bezmyślnej zbrodni praktyk znachorskich? Wyrok dzisiejszy powinien być odpowiedzią na pytanie, czy jesteśmy państwem cywilizowanym, czy nie tylko geograficznie, lecz i kulturalnie należymy do Europy, czy też tolerować chcemy nadal barbarzyństwo” – grzmiał prokurator Zgierski w „Znachorze” Tadeusza Dołęgi-Mostowicza. Oskarżał Bogu ducha winnego wiejskiego znachora Antoniego Kosibę. Nie wiedział, że tak naprawdę to dotknięty amnezją słynny lekarz profesor Rafał Wilczur. To romantyczna historia, która pudruje problem obecny przez pokolenia na ziemiach polskich. Kształcąca wizyta pisarza pod Płockiem Dołęga-Mostowicz wydał swoją bestsellerową książkę, później kilkakrotnie ekranizowaną, w roku 1937. Jak wpadł na pomysł, który tak dobrze się sprzedał? Stało się to podczas wizyty u znajomej rodziny Piwnickich w Sikorzu pod Płockiem. „Pewnego razu któraś z pań Piwnickich zabrała go na wycieczkę do oddalonej od Sikorza o jakieś dziesięć kilometrów wsi Radotki. Był tam malowniczo położony duży młyn wodny, do którego z całego powiatu zwożono zboże. Jednak przed młynem stała także kolejka niezaładowanych furmanek. A to dlatego, że jeden z jego pracowników, niejaki Różycki, z dziada pradziada zielarz i znachor, właśnie w młynie przyjmował pacjentów. Miał on opinię niezwykle skutecznego w leczeniu powszechnych na wsi chorób, a że za swoją pomoc i własnoręcznie sporządzane mieszanki ziół brał niewiele, okoliczni chłopi woleli leczyć się u niego niż u lekarzy z okolicznych miasteczek, żądających wysokich honorariów i zapisujących drogie medykamenty" – opisuje Jaroslaw Górski w biografii pisarza „Parweniusz z rodowodem”. Owa wizyta zbiegła się w czasie z kiełkującym u Dołęgi-Mostowicza pomysłem na powieść. „Bohaterem miał …

znachor-39b34a1.jpg
width: 1200
height: 800

Wieś z powieści „Chłopi” istnieje naprawdę. Lipce Reymontowskie zachwycają na każdym kroku
type: item
date: 2023-11-08T13:20:57.000Z
creator: Igor Szulim
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: atrakcje
subject: Go Poland
subject: nagroda nobla
subject: Onet
subject: polska
subject: Travel
subject: wieś
subject: województwo łódzkie
description: Lipce Reymontowskie naprawdę istnieją. Wieś, w której toczy się akcja nagrodzonej Nagrodą Nobla powieści „Chłopi”, zamieszkiwał sam autor, Władysław Reymont.
encoded: W tym artykule: Gdzie leżą Lipce z powieści „Chłopi”? Z czego słyną Lipce Reymontowskie? „Chłopi” to najbardziej znane dzieło Władysława Reymonta. W 1924 r. Szwedzka Akademia Nauk przyznała mu za nie Literacką Nagrodę Nobla. Mimo że od wydania powieści minęło już ponad 120 lat, tytuł znów jest na ustach wielu osób na świecie. To zasługa najnowszej adaptacji filmowej. Wyjątkowa animacja malarska w reżyserii DK i Hugh Welchmanów podbiła serca widzów. Świadczy o tym, chociażby fakt, że jest to najbardziej kasowy film roku 2023 w naszym kraju i polski kandydat do Oscara. View oEmbed on the source website Gdzie leżą Lipce z powieści „Chłopi”? Powieść „Chłopi” i jej filmowe adaptacje przedstawiają losy rodziny Borynów i pięknej Jagny na tle zmieniających się pór roku. Cała akcja toczy się w niewielkiej wsi Lipce. Dla wielu może być zaskoczeniem, że malownicza wioska istnieje naprawdę i jest chętnie odwiedzana nie tylko przez miłośników twórczości Reymonta. Lipce Reymontowskie są położone w województwie łódzkim, między Skierniewicami a Łodzią. Wieś została założona w XIV wieku, a konkretnie w 1338 roku przez arcybiskupa gnieźnieńskiego Janisława. W czasie zaborów okolice wioski znalazły się pod panowaniem Prus, z kolei w 1807 r. weszły w skład utworzonego w wyniku wojen napoleońskich Księstwa Warszawskiego. Akcja „Chłopów” umieszczona jest w Lipcach nieprzypadkowo. To tutaj Władysław Reymont pracował jako niskiej rangi funkcjonariusz Kolei Warszawsko-Wiedeńskiej. Łączyła ona Warszawę z granicą zaboru austriackiego. Wybitny polski pisarz żył tam w latach 1888-1893. Zwiedzający wciąż mogą podziwiać XIX-wieczny dom dróżnika, w którym pomieszkiwał noblista. Przypomina o tym pamiątkowa tablica w pobliżu stacji kolejowej. Obecna nazwa wsi (z członem Reymontowskie) obowiązuje od 1984 r. Wcześniej odnosiła się jedynie do przystanku kolejowego wybudowanego po II wojnie światowej w czynie społecznym. Z czego słyną Lipce Reymontowskie? Nie jest tajemnicą, że Lipce Reymontowskie najw…

lipce-reymontowskie-wies-z-powiesci-chlopi-istnieje-naprawde-gdzie-sie-znajduje-b726b06.png
width: 1200
height: 630

Tak żyli polscy „Chłopi”. Powieść Władysława Reymonta zyskała nowe życie na warszawskim Barbakanie
type: item
date: 2023-09-07T13:12:42.000Z
creator: Mateusz Łysiak
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: Go Poland
subject: sztuka
subject: Travel
subject: wieś
subject: Wolny czas
description: Archiwum Państwowe w Warszawie zaprasza na wystawę oscylującą wokół historii chłopów w Polsce, powieści „Chłopi” Władysława Reymonta oraz jej nowej animowano-malarskiej adaptacji.
encoded: W tym artykule: „Chłopi w Archiwum” – gdzie i kiedy oglądać wystawę? Tak żyli polscy chłopi „Chłopi w Archiwum” to wystawa plenerowa zorganizowana przez Archiwum Państwowe w Warszawie we współpracy z Breakthru Films. Od 8 września do 31 października można ją oglądać bezpłatnie na murach warszawskiego Barbakanu. Na planszach znalazły się materiały archiwalne z zasobu Archiwum Państwowego oraz kadry z najnowszej wersji filmu „Chłopi”. „Chłopi w Archiwum” – gdzie i kiedy oglądać wystawę? Dlaczego właśnie „Chłopi”? Wybór powieści nie jest przypadkowy. W końcu Władysław Reymont został za nią wyróżniony literacką nagrodą Nobla. Zagraniczni recenzenci uznali wówczas powieść o polskiej wsi za przewodnik po polskiej duszy, zwyczajach, tradycjach i zmorach. Szwedzka akademia nagrodziła autora „Chłopów” literackim Noblem 13 listopada 1924 roku (wówczas Polak pokonał samego Tomasza Manna). Zbliża się zatem setna rocznica tego wydarzenia. Duże szanse miał także Stefan Żeromski. Jego twórczość uznawano jednak za przesadnie antyniemiecką, co uznano za zbyt duży zgrzyt. Nowa, animowano-malarska adaptacja książki ma zainteresować kolejne pokolenia. Zanim film trafi do kin, warto zapoznać się z tematem, oglądając wystawę z epokowymi dokumentami, księgami, zdjęciami, gazetami, wycinankami oraz pocztówkami. Zachowane archiwalia wiele mówią o minionych czasach i ich bohaterach. To źródło wiedzy nie tylko samych chłopach i ich folklorze, ale też o samym Reymoncie i sztuce Młodej Polski. To prąd artystyczny w literaturze, muzyce i sztukach plastycznych, który wywarł znaczący wpływ zarówno na autora powieści, jak i najnowszą ekranizację. Film odwołuje się bowiem do młodopolskich obrazów. Przede wszystkim do dzieł Józefa Chełmońskiego, autora m.in. „Bocianów”, „Babiego lata”, „Żurawi” czy „Kuropatw na śniegu”. Tak żyli polscy chłopi Co prawda nie wiadomo, w jakich dokładnie latach rozgrywa się akcja „Chłopów”, ale jest to prawdopodobnie koniec XIX wieku lub sam początek XX stulecia. Na ziem…

powiesc-wladyslawa-reymonta-zyskala-nowe-zycie-na-warszawskim-barbakanie-63448bf.jpg
width: 784
height: 441

Traveler Extra 3/23
type: item
date: 2023-07-20T14:30:53.000Z
creator: Jan Stradowski
subject: Magazyn
subject: Traveler Extra
subject: ludzie
subject: polska
subject: rolnictwo
subject: wieś
description: Islandia. 23 pomysły na podróż
encoded: Nieustanny zachwyt. Z tym kojarzy mi się Islandia, jedna z najpiękniejszych wysp świata. Kiedy mi się wydawało, że nic bardziej spektakularnego już tutejsza natura nie mogła wymyślić, szybko się okazywało, że jestem w błędzie. Nigdzie chyba nie zrobiłam tylu zdjęć, właściwie robią się one tutaj same. Wszystko jest tu niezwykle fotogeniczne i malarskie, począwszy od niesamowitego światła, po kolory skał i zieleni. Mogłabym się godzinami patrzeć na wodospady, zastanawiając się, który z nich jest piękniejszy. Na skały o kolorze tęczowym, na wyglądające jak poskręcane trzewia pola lawowe, na porośnięte mchem wzgórza, na łany fioletowego łubinu, czarne plaże, rzeki rozlewające się warkoczami. Na lodowe jaskinie, na lawowe jaskinie. Mogłabym też codziennie jeść zupę lobsterową i popijać ją mocną kawą. Kąpać się w gorących źródłach, kibicować gejzerom strzelającym regularnie górę i śmiać się, zatykając nos podczas spaceru w pobliżu siarkowych wyziewów. Zdobywać kolejne stożki wulkaniczne, pokonywać dziennie dziesiątki kilometrów i nie mieć dosyć. Bo Islandią nie można się znudzić. Jej zobaczenie było jednym z moich największych podróżniczych marzeń. I udało mi się je zrealizować w ubiegłym roku. Spędziłam tam prawie dwa tygodnie, z których trzy dni przeznaczyłam na największą z wysp Vestmannaeyjar – Heimaey. To kolejna ukryta perła tego kraju. Tak malutka, że można ją obejść wzdłuż i wszerz jednego dnia. Tylko po co, skoro warto delektować się nią powoli, odkrywając sekretne plaże i klify, na których żyją maskonury. To wydanie jest poświęcone Islandii, bo jest ona prawdziwym skarbem Europy, choć w jakimś sensie też i Ameryki. Przez wyspę przebiega granica naszego kontynentu z amerykańskim. Agnieszka Franus zastępczyni redaktora naczelnego Spis treści 8 | Ruszaj w drogę Praktyczne informacje. 12 | Kalendarium imprez Przegląd najciekawszych wydarzeń kulturalnych na wyspie. 14 | Reykjavík Od Muzeum Fotografii do kultowej budki z hot dogami: polecamy najciekawsze miejsca w sto…

traveler-extra-3-23-a39eb8e.jpg
width: 651
height: 869

Kwiaty rosną tu wszędzie i to nawet zimą. Poznaj Zalipie, najbardziej kolorową wieś w Polsce, o której mówi cały świat
type: item
date: 2022-11-20T14:17:58.000Z
creator: Michał Cessanis
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: Lifestyle
subject: polska
subject: wieś
description: Zalipie, małopolską wieś, od kilku lat upodobali sobie turyści z Azji. W jej odkryciu pomogła im krótka wzmianka w popularnym przewodniku Globetrotter Travel Guide Book. Tę malowniczą wioskę na południu Polski powinien odwiedzić każdy.
encoded: W tym artykule: W jakim województwie leży wieś Zalipie? Z czego słynie Zalipie? Zalipie – co warto odwiedzić? Jakiś czas temu Zalipie znalazło się wśród 30 najbardziej malowniczych małych miejscowości w Europie w rankingu japońskiego stowarzyszenia biur podróży. Rozsławiają je kwiaty. Maluje się je na domach i wewnątrz: na meblach, ścianach, sufitach, piecach. Barwne bukiety zdobią stodoły, studnie, psie budy, ule. Ten właśnie kwietny motyw wystarczy, żeby przyciągnąć turystów. We wsi nie ma bowiem hoteli, spa, restauracji, parku rozrywki. Nie jest to też skansen, nie ma wyłącznie drewnianych domów i nie wszędzie można wejść. W jakim województwie leży wieś Zalipie? Zalipie to zwyczajna polska wieś, położona w województwie małopolskim, w gminie Olesno. Żyją tam ludzie, którzy na co dzień uprawiają pola, hodują świnie. Kościół, dom kultury, drewniana, malowana w kwiaty kapliczka. Do wsi prowadzi typowa asfaltowa droga. Można też urozmaicić sobie dojazd i przeprawić się promem przez Wisłę – niewielkim, bo ledwie dwa auta się mieszczą i kilku rowerzystów (droga na prom: jadąc trasą nr 79, za Winiarami Dolnymi należy skręcić w prawo, na Zalipie). Pojawiłem się w Zalipiu w okolicach Bożego Ciała. Było wyjątkowo upalnie i sucho, pogoda nie nastrajała do pracy. Jednak we wsi trwały gorączkowe przygotowania do corocznego konkursu Malowana Chata. Wybiera się w nim najpiękniej udekorowane domy. Na początek trafiłem do uroczego gospodarstwa nad stawem. Największe wsie w Polsce. Lider zostawia daleko w tyle wiele miast Gdzie znajdują się największe wsie w Polsce? Ilu mają mieszkańców? Choć dla wielu może być to zaskoczeniem, niektóre polskie wioski odnotowują większą liczbę ludności niż niejedno m... W różnych miejscach ślady malarskiej pracy – pojemniki z farbami, pędzle, niedokończone plakaty. Po podwórzu krzątały się kobiety – właścicielka gospodarstwa Maria Chlastawa wraz z córką Bogumiłą i wnuczkami Gabrysią i Magdą. – Moja mama malowała, nauczyłam się tego od niej. Teraz p…

zalipie-6ed04a4.jpg
width: 1024
height: 687

Największe wsie w Polsce. Lider zostawia daleko w tyle wiele miast
type: item
date: 2022-09-11T13:17:32.000Z
creator: Igor Szulim
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: Lifestyle
subject: polska
subject: wieś
description: Gdzie znajdują się największe wsie w Polsce? Ilu mają mieszkańców? Choć dla wielu może być to zaskoczeniem, niektóre polskie wioski odnotowują większą liczbę ludności niż niejedno miasto nad Wisłą.
encoded: W tym artykule: Ile jest wsi w Polsce? Największa wioska w Polsce Ranking największych wsi w Polsce Jak się nazywa najmniejsza wieś w Polsce? Ile jest wsi w Polsce? Zgodnie z ustawą o urzędowych nazwach miejscowości i obiektów fizjograficznych z 2003 roku, wieś to jednostka osadnicza o zwartej lub rozproszonej zabudowie i istniejących funkcjach rolniczych lub związanych z nimi usługowych lub turystycznych nieposiadającą praw miejskich lub statusu miasta. Aktualnie w Polsce istnieje ponad 43 tys. wsi. Najwięcej wiosek zlokalizowanych jest w województwie mazowieckim (blisko osiem tysięcy), łódzkim oraz w Wielkopolsce (niespełna 4,5 tys.). Z kolei województwa, w których znajduje się najmniejsza liczba wsi, to śląskie, lubuskie i opolskie (niewiele ponad tysiąc). Liczba wsi w poszczególnych województwach: woj. mazowieckie – 7843; woj. łódzkie – 4472; woj. wielkopolskie – 4356; woj. lubelskie – 3333; woj. podlaskie – 3278; woj. kujawsko-pomorskie – 2812; woj. warmińsko-mazurskie – 2399; woj. dolnośląskie – 2359; woj. świętokrzyskie – 2272; woj. małopolskie – 1835; woj. zachodniopomorskie – 1738; woj. pomorskie – 1710; woj. podkarpackie – 1548; woj. śląskie – 1097; woj. lubuskie – 1053; woj. opolskie – 1017. Warto podkreślić, że liczba wsi w Polsce ulega ciągłej zmianie. 1 stycznia 2022 roku, na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów, prawa miejskie otrzymały: Pruszcz (woj. kujawsko-pomorskie), Izbica (woj. lubuskie), Lutomiersk (woj. łódzkie), Bolimów (woj. łódzkie), Cegłów (woj. mazowieckie), Nowe Miasto (woj. mazowieckie), Kaczory (woj. wielkopolskie), Jedlnia-Letnisko (woj. mazowieckie), Olsztyn (woj. śląskie) oraz Iwaniska (woj. świętokrzyskie). W 2023 r. na mapie Polski przybędzie aż 15 nowych miast: Jeżów (woj. łódzkie), Dąbrowice (woj. łódzkie), Rozprza (woj. łódzkie), Ujazd (woj. mazowieckie), Latowicz (woj. mazowieckie), Bodzanów (woj. mazowieckie), Jastrząb (woj. mazowieckie), Jadów (woj. mazowieckie), Książ Wielki (woj. małopolskie), Czarny Dunajec (woj. mało…

najwieksze-wsie-w-polsce1-bb53512.jpg
width: 1024
height: 680

Festiwale ludowe w Polsce. Sprawdź, jak spędzić wakacje z folklorem
type: item
date: 2022-07-01T10:57:10.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Kierunki
subject: Porady
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: folklor
subject: historia
subject: historia polski
subject: Kultura
subject: polska
subject: Społeczeństwo
subject: Travel
subject: wakacje
subject: wieś
description: Festiwale folklorystyczne to niezwykła okazja, żeby wrócić na chwilę do naszych korzeni, poczuć atmosferę dawnych wieków oraz dowiedzieć się czegoś o naszych przodkach.
encoded: W tym artykule: Festiwal Słowian i Wikingów Tydzień kultury beskidzkiej Sabałowe Bajania Festiwal Kultury Kresowej Międzynarodowy Festiwal Folkloru Ziem Górskich Lato to czas wakacji, koncertów, imprez w plenerze i wszelkich festiwali. W tym gorącym okresie praktycznie co tydzień dzieją się wyjątkowe rzeczy. Na każdego czekają różne wydarzenia, które mogą być muzyczne, kulturalne, historyczne lub folklorystyczne. Te ostatnie weźmiemy dziś na tapet i przyjrzymy się, jakie festiwale ludowe warto odwiedzić. Festiwal Słowian i Wikingów Coroczna impreza, która odbywa się w pierwszy weekend sierpnia na wyspie Wolin. To jedna z większych tego typu imprez w tej części Europy. Podczas wydarzenia uczestnicy mogą podziwiać rekonstrukcję bitew. Festiwal przyciąga zarówno fanów mitologii słowiańskiej, polskiego średniowiecza, jak i historii wikingów. Wikingowie wciąż żyją w masowej wyobraźni. Czego nie wiemy o nich i ich krwawych wyprawach? Po raz pierwszy wikingowie wylądowali na skalistych wybrzeżach położonych na północ od Szkocji jakieś 1200 lat temu, dławiąc opór mieszkańców i zajmując ziemię. Przez prawie siedem wi... <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/rekonstruktorzy-w-polsce-przed-inscenizacja-walki-wikingowie-zasluzyli-na-swoja-brutalna-reputacje-od-najmlodszych-lat-byli-szkoleni-do-walki-fot-david-guttenfelder-national-geographic-63af673.jpeg" width="938" height="528" alt="Rekonstruktorzy w Polsce przed inscenizacją walki. Wikingowie zasłużyli na swoją brutalną reputację: od najmłodszych lat byli szkoleni do walki. (fot. DAVID GUTTENFELDER/National Geographic)" title="Rekonstruktorzy w Polsce przed inscenizacją walki. Wikingowie zasłużyli na swoją brutalną reputację: od najmłodszych lat byli szkoleni do walki. (fot. DAVID GUTTENFELDER/National Geographic)" /> Co ważne, nasze losy przeplatały się z losami Normanów. A ostatnie odkrycie polskiego naukowca wykazało, że słynny król Harald Sinozęby, został pochowany we wsi Wiejkowo,…

folklor-w-polsce-a74b559.jpeg
width: 2121
height: 1414

Traveler Extra 02/20
type: item
date: 2020-06-17T11:38:00.000Z
creator: Katarzyna Grzelak
subject: Magazyn
subject: Traveler
subject: dogoterapia
subject: harcerstwo
subject: indianie
subject: innuici
subject: psie zaprzęgi
subject: psy
subject: wieś
description: 25 pomysłów na wakacje

traveler-extra-02-20-1ef1e9d.jpeg
width: 609
height: 825

Postanowiła rzucić pracę i przenieść się na wieś. Jej nowe życie to lawenda
type: item
date: 2018-07-11T08:39:02.000Z
subject: Adventure
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: Lifestyle
subject: Sport
subject: Travel
subject: wieś
subject: Wolny czas
description: "Nadszedł taki dzień, kiedy uświadomiłam sobie, że jeśli nic nie zmienię w moim życiu, to umrę" - opowiada Joanna Posoch.
encoded: Ucieczka za miasto Joanna Posoch, etnografka, wyprowadziła się z Warszawy, żeby rozpocząć nowe życie na wsi. Wybrała Nowe Kawkowo. Na Warmię sprowadziła stary drewniany łemkowski dom z Beskidu Niskiego i zaczęła uprawiać lawendę. A Jakby tego było mało, stawia też gliniane piece, zajmuje się zielarstwem oraz malowaniem na ceramice i tkaninach. Oprócz tego prowadzi pierwsze w Polsce żywe muzeum lawendy. - Nadszedł taki dzień, kiedy uświadomiłam sobie, że jeśli nic nie zmienię w moim życiu, to umrę. Zwyczajnie i po prostu - mówi właścicielka plantacji. - Udręka poranków, gdy wstawałam zmęczona, i wieczorów, gdy równie wyczerpana kładłam się spać. W tygodniu zmęczenie towarzyszyło mi stale i w żaden sposób nie mogłam się od niego uwolnić. Postanowiłam więc rzucić pracę i przenieść się na wieś - wyjaśnia Joanna, która wydała nawet książkę "Lawendowe pole. Poradnik dla tych, którzy chcą opuścić miasto na dobre". Wszystko z lawendy Kilka lat temu Joanna otworzyła Lawendowe Muzeum Żywe im. Jacka Olędzkiego (etnograf, profesor Uniwersytetu Warszawskiego), w którym pokazuje,co można zrobić z lawendy, organizuje wiejskie warsztaty alchemiczne na temat samodzielnego wytwarzania naturalnych kremów, wody aromatycznej i olejków eterycznych. W swoim gospodarstwie przyjmuje też letników. - Latem, kiedy lawenda kwitnie, zbieramy fioletowe kwiaty, suszymy je w bukietach, potem możemy zanurzyć w ciepłej oliwie albo zalać alkoholem czy miodem. Przydadzą się takie domowe zapasy na jesień czy zimę - opowiada właścicielka plantacji. Obok wyrósł Tajemniczy Ogród, w którym znajdziemy rośliny zielarskie i te zapomniane. Rośnie ich już ponad 250, wśród nich m.in. werbena, szczeć i topinambur, dalej szarłat (amarantus), czarnuszka i pasternak. Więcej: lawendowepole.pl Autor: Michał Cessanis

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/6650dd10096116da780ec22d40a0fa270ce2c993-ba7ccc7.jpeg
width: 1200
height: 900

Gdzie wypoczywają Polacy? Poznaj ranking tegorocznych kierunków
type: item
date: 2016-07-21T09:05:53.000Z
creator: redakcja
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: agroturystyka
subject: góry
subject: miasta
subject: morze
subject: morze bałtyckie
subject: polska
subject: polska agroturystyka
subject: wczasy
subject: wieś
subject: wrocław
subject: zakopane
description: Wakacje w Polsce nie są obciachem i świadectwem kłopotów finansowych. Od północy do południa, ze wschodu na zachód – wszędzie trwa turystyczny renesans. Niektóre miejsca odwiedzane są jednak chętniej niż inne. Przedstawiamy listę najpopularniejszych wakacyjnych kierunków.

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/7f5026b3362ba37b2036afc6dca3b2398ba799d5-818f6da.jpeg
width: 5000
height: 3392

Wakacje z dziećmi. Jedź na wieś! W mieście dzieci się nudzą
type: item
date: 2010-07-29T11:09:00.000Z
creator: M. Liczbarski
subject: Porady
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: dzieci
subject: jazda konna
subject: konie
subject: lasy
subject: natura
subject: trekking
subject: wakacje
subject: wakacje z dziećmi
subject: wieś
description: Bliskość lasu, nadmiar kwiatów, świerszcze, dawno niesłyszane kukułki i pianie koguta...
encoded: Jedzenie prosto z grządki i wspaniała ciocia Zdzisia „Dzieci, my i wakacje. Dokąd jechać, żeby wypocząć? Na wycieczkę do egzotycznego kraju czy na samodzielny wypad po naszej pięknej ojczyźnie? Coroczny dylemat przedwyjazdowy. Pierwsza opcja jest wyczerpująca dla portfela, druga – dla nas, bo będziemy zmuszeni nieustannie wykazywać się inicjatywą i pomysłowością. A może na turnus dla matek (i ojców) z dziećmi do gospodarstwa agroturystycznego? Tusinek odwiedziliśmy w zeszłym roku. Warzywa, zioła, owoce, mleko i sery – wszystko prosto z grządki, krzaka i od krowy. Jedzenie ważna rzecz, ale prawdziwym wybawieniem dla nas, rodziców, była ciocia Zdzisia, dyplomowana nauczycielka. Codziennie w sumie po sześć godzin dzieci zajmowane były lepieniem z masy solnej, robiły wycinanki, malowały, bawiły się w podchody. W ogrodzie pomagały w zbieraniu warzyw na obiad, a w kuchni pod okiem dorosłych lepiły pierogi. Uczestniczyły w dojeniu i karmieniu zwierząt, jeździły na konikach polskich pod okiem instruktora. Wybiegane i dotlenione grzecznie zasypiały o 20.00. A my w sali kominkowej do rana upajaliśmy się beztroską atmosferą i trunkami.” Kaśka Makówka mama Jeremiego (trzy i pół roku) i Marysi (dwa lata). Gdy w „Tusinku” w Rozogach dzieci bawiły się z opiekunką, Kasia z mężem mogła cieszyć się lenistwem, wolnością, słońcem, lekturą i jazdą – konno lub na rowerach – do jeziora Nidzkiego. Dziecko na wsi Z motylem i kukułką - Ekobajka, Sudety Bliskość lasu, nadmiar kwiatów, świerszcze, dawno niesłyszane kukułki i pianie koguta... Daleko od szosy stoją przyjazne i oryginalne zabudowania gospodarstwa agroturystycznego „Ekobajka”. Nieopodal przebiega Główny Szlak Sudecki i krzyżuje się kilka szlaków rowerowych. Pobliski zalew Bukówka, jedno z najwyżej położonych jezior zaporowych w Polsce to wymarzone miejsce na upalne dni. Można pływać na nim żaglówką, kajakiem i wędkować. Tutaj słowo „nuda” nie istnieje. 5 km od „Ekobajki” znajduje się rezerwat skalnych osobliwości Kruczy Kamień z z…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/bb688fc7993a850c0b09efc8f183ab304c8b6978-484f0a4.jpeg
width: 500
height: 332

Migiem do Góraszki
type: item
date: 2010-06-09T07:50:35.000Z
creator: M. Liczbarski
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: polska
subject: wieś
description: Już 12 i 13 czerwca br. wyjątkowe podniebne widowisko dla amatorów rozrywki na najwyższych obrotach. Brawurowe akrobacje, odrzutowe popisy powietrzne i pełen wachlarz nieziemskich atrakcji!
encoded: Już 12 i 13 czerwca br. wyjątkowe podniebne widowisko dla amatorów rozrywki na najwyższych obrotach. Brawurowe akrobacje, odrzutowe popisy powietrzne i pełen wachlarz nieziemskich atrakcji! Międzynarodowy Piknik Lotniczy w Góraszce w tym roku obchodzi swoje piętnaste urodziny. Okrągłą rocznicę wraz ze wszystkimi miłośnikami nie tylko lotnictwa, ale przede wszystkim dobrej zabawy, świętować będą prawdziwe lotnicze gwiazdy. Wśród góraszkowych gości nie zabraknie jak zwykle wybitnych asów przestworzy, historycznych weteranów i konstrukcji najnowszej generacji. Wiele z nich zaprezentuje się w Polsce po raz pierwszy. Tegorocznym podniebnym przebojem pokazów w Góraszce będzie niewątpliwie prezentacja dwóch skrzydlatych bohaterów Bitwy o Anglię. W 70. lat po tej zwycięskiej kampanii powietrznej po raz pierwszy w naszym kraju będzie można zobaczyć wspólny przelot legendarnych myśliwców typu Hawker Hurricane i Supermarine Spitfire. Tego jeszcze nie było! A to dlatego, że będzie to pierwszy w historii rejs Hurricane’a po polskim niebie. Natomiast egzemplarz Spitfire’a, który będzie mu towarzyszył, jest mocno związany z historią lotnictwa polskiego. Maszyna służyła w dwóch polskich dywizjonach 315 i 317, a latali nią m.in. Franciszek Kornicki oraz Jerzy Mencel, którzy będą gośćmi honorowymi Pikniku. Oba samoloty należą do zbiorów Historic Aircraft Collection. Na wystawie statycznej towarzyszyć im będzie ich największy przeciwnik powietrzny – niemiecki Messerschmitt Bf 109G-6. Fot. Balticbees.com Atmosferę jubileuszowych pokazów podkręcą specjaliści od akrobacji wyczynowej. Dwie zagraniczne grupy stoczą prawdziwą walkę z przeciążeniami w trakcie wykonywania najbardziej spektakularnych i ryzykownych manewrów powietrznych. Pierwszą z nich będzie czeski zespół The Flying Bulls Aerobatics Team, który lata samolotami typu Zlin 50 LX, a jego liderem jest kobieta! Słynne Latające Byki oferują swoim widzom szalone występy, przyprawiające o dreszcze najbardziej wytrawnych amatorów akrob…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/78634073d55acf03b7f4d27bbe3a893cf97530b7-041a0d6.jpeg
width: 500
height: 332