Po raz pierwszy w historii kamera zarejestrowała upadek meteorytu. Słychać też świst i trzask
Właściciel domu w Kanadzie miał niesamowity fart. Kamera, którą zamontował przy drzwiach wejściowych, przypadkiem zarejestrowała upadek meteorytu. Jest to pierwsze nagranie tego rodzaju w historii.
Spis treści: Co widać na filmie zarejestrowanym w Kanadzie? Pierwsze nagranie upadku meteorytu Co wiadomo o meteorycie, który uderzył w dom Kanadyjczyka? Joe Velaidum nie może narzekać na brak szczęścia. Pewnego wieczoru w lipcu zeszłego roku jak co dzień wybierał się na spacer z psami. Wyszedł na ganek swojego domu w Marshfield na Wyspie Księcia Edwarda. Postał tam chwilę, po czym poszedł się przejść. Kiedy wrócił, zauważył, że jedna z płyt chodnikowych w pobliżu drzwi została uszkodzona. Leżały na niej pył, kurz i odłamki skał, układające się w kształt gwiazdy. Miały zabarwienie srebrno-szare i wyraźnie odcinały się od bordowej terakoty. Co to mogło być? Velaidum sięgnął do nagrania z kamery, którą ma zamontowaną niedaleko drzwi wejściowych. Gdy je uważnie przejrzał, znalazł odpowiedź. Co widać na filmie zarejestrowanym w Kanadzie? Nagranie z ganku Kanadyjczyka można zobaczyć poniżej. Nie należy spodziewać się żadnego spektakularnego widowiska. Kluczowa jest piąta sekunda filmu. Wówczas po prawej stronie obrazu coś zaczyna się dziać. Meteoryt pojawia się zaledwie na jednej klatce. Jednak jeśli uda się ją uchwycić, robi się dobrze widoczny. Wyraźniej za to widać efekt, jaki dało jego uderzenie o ziemię: nagle wzbijający się nieduży obłok pyłu. Słychać również świst oraz trzask. Pierwsze nagranie upadku meteorytu – Najbardziej szokujące dla mnie jest to, że stałem dokładnie w tamtym miejscu zaledwie dwie minuty przed uderzeniem – powiedział Joe Velaidum CBC News. Dodał, że gdyby widział nadlatujący okruch, prawdopodobnie nie ruszyłby się i mógłby zostać trafiony. Jeden z przyjaciół podpowiedział mu, że w jego chodnik najprawdopodobniej uderzył meteoryt. Velaidum wraz ze swoją partnerką, Laurą Kelly, zabrali rozrzucone kawałki skały. Następnie poinformowali, o tym co się stało, Chrisa Herda z University of Alberta. Wysłali mu też zebrane siedem gramów materiału. Zupełnym przypadkiem Herd wybierał się kilkanaście dni później na Wyspę Księcia Edwarda. Do swojej podróży dołożył wizytę w Marshfield. Obejrzał miejsce upadku. Potwierdził, że meteoryt to popularny chondryt. Oraz że film to pierwsze wideo pokazujące uderzenie kosmicznego obiektu w ziemię. Co wiadomo o meteorycie, który uderzył w dom Kanadyjczyka? Łącznie udało się zebrać 95 g meteorytu. Otrzymał on formalną nazwę Meteoryt Charlottetown – od położonego niedaleko Charlottetown, stolicy prowincji Wyspa Księcia Edwarda. Zabrane kawałki zostały włączone do kolekcji meteorytów University of Alberta. Jak powiedział Herd, meteoryty wchodzą w atmosferę z prędkością 60 tys. km/godz. Następnie wyhamowują. Według naukowca ten, który uderzył w chodnik w Marshfield, najprawdopodobniej poruszał się z prędkością około 200 km/godz. Skąd pochodził ten skalny okruch? Z pasa asteroid pomiędzy Marsem a Jowiszem. Odległość pasa asteroid od Ziemi waha się między 180 a 330 mln km. NASA podaje, że każdego dnia na Ziemię spada 48 ton materiału z meteorytów. – Meteoryt Charlottetown z pewnością obwieścił swoje przybycie w spektakularny sposób. Żaden inny upadek nie został udokumentowany łącznie z dźwiękiem – mówi Herd. – To dodaje zupełnie nowy wymiar do historii naturalnej wyspy – podsumowuje naukowiec. Źródło: University of Alberta, CBC, phys.org Nasza autorka Magdalena Salik Dziennikarka i pisarka, przez wiele lat sekretarz redakcji i zastępczyni redaktora naczelnego magazynu „Focus". Wcześniej redaktorka działu naukowego „Dziennika. Polska, Europa, Świat”. Autorka powieści z gatunku fantastyki naukowej, ostatnio wydała „Płomień” i „Wściek”. Więcej: magdalenasalik.wordpress.com
Jak powstają mapy? Rozmawiamy z kartografką „National Geographic Polska"
To dzięki niej w magazynach z żółtą ramką National Geographic możemy oglądać szczegółowe mapy kontynentów, regionów i miast świata. W nowym odcinku „Podcastu National-Geographic.pl" Joanna Kopka opowiada, jak została kartografką i jak wyglądać proces rysowania map.
W tym artykule: Podcast National-Geographic.pl „Jak powstają mapy" Co wyróżnia mapy National Geographic? Jak się dzisiaj robi mapy? Pierwsze polskie wydanie magazynu „National Geographic" ukazało się w 1999 roku. Joanna Kopka jest jedną z niewielu członkiń zespołu redakcyjnego, która uczestniczyła w powstawaniu każdego numeru czasopisma. Odpowiada za mapy. Od konceptu i szkicu, po finalną wersję, którą później czytelnicy mogą studiować podczas lektury magazynu. Nam opowiada, jak powstają mapy w „National Geographic Polska". Podcast National-Geographic.pl „Jak powstają mapy" Nowy odcinek podcastu National-Geographic.pl, którego bohaterką jest Joanna Kopka, możecie obejrzeć i posłuchać poniżej. Przypominamy, że kolejne odcinki naszych wideopodcastów są również dostępne na kanałach National Geographic Polska na YouTube i na Spotify. View Ediplayer on the source website Co wyróżnia mapy National Geographic? Mapy od zawsze były ważnym elementem magazynów „National Geographic". Dział kartograficzny Towarzystwa National Geographic ma już ponad 100 lat. Od początku istnienia przedstawiał lądy, morza i niebo na pełnych informacji, oryginalnych i porywających mapach. W Zespole Map National Geographic specjaliści precyzyjnie określają bowiem położenie każdej góry, rzeki, drogi, rafy, wyspy, zatoczki, ale również planet, galaktyk – w zasadzie każdego zakątka lądu, morza i nieba. Jak dotychczas wspomniany zespół opracował 438 map dołączonych do magazynu, 10 atlasów świata, kilkadziesiąt globusów, około 3 tys. stron z mapami oraz niezliczoną liczbę map cyfrowych. Zbiór ten powiększa się każdego dnia. Mapy National Geographic bez wątpienia wyróżniają dokładność i wyjątkowa dbałość o szczegóły. Na mapie Księżyca z 1969 r. oznaczono miejsca lądowania prawie wszystkich z 23 bezzałogowych sond, które wysłano na Srebrny Glob (miejsce upadku sondy Orbiter 4 było nieznane). Znakiem rozpoznawczym zespołu – utworzonego przez pierwszego redaktora magazynu Gilberta H. Grosvenora – zawsze była jednak innowacyjność. Poprzeczkę wysoko postawił już pierwszy naczelny kartograf (1915–1939), Albert H. Bumstead, pomysłodawca kompasu słonecznego, którego Richard E. Byrd używał w czasie lotu do bieguna północnego w 1926 r. (kompasy magnetyczne nie sprawdzają się na biegunach). Jak się dzisiaj robi mapy? Świat przyspieszał, a kartografia razem z nim. John B. Garver (naczelny kartograf w latach 1982–1991) nadzorował instalację systemu komputerowego Scitex, który wymagał własnego, klimatyzowanego pomieszczenia. Dzięki niemu zwiększono dokładność i przyspieszono proces tworzenia map. W 1999 r., za kadencji Allena Carrolla (lata 1998–2010), uruchomiono National Geographic MapMachine: pierwszy interaktywny atlas Towarzystwa dostępny w internecie. Przygotowanie mapy zajmowało kiedyś kilka miesięcy. W cyfrowym świecie niektóre mapy z witryny NG powstają w kilka godzin, ale nadal liczy się dokładność. Czego należy się spodziewać w najbliższym stuleciu? – Kartografia społecznościowa umożliwi tworzenie map pod kątem bardzo konkretnych lokalizacji – spodziewa się Juan Valdés. – Coraz więcej urządzeń jest podłączonych do internetu, więc użytkownicy mogą lokalizować i mapować więcej obiektów. Inteligentne zegarki i okulary umożliwią gromadzenie większego zakresu danych geolokalizacyjnych. – Nie zabraknie nam jednak pracy. Ktoś przecież musi wszystkie te dane gromadzić i analizować – dodaje naczelny. Nasz ekspert Łukasz Załuski Redaktor naczelny „National Geographic Polska". Uważny obserwator zmieniającego się świata i nowych trendów w technologiach. Miłośnik tenisa i europejskich stolic.
Kraina Tysiąca Jezior z lotu ptaka. Te niesamowite obrazy pokazują piękno Mazur
Zabieramy was w trzyminutową podróż po Mazurach. Polskim cudzie natury potocznie określanym jako Kraina Tysiąca Jezior. Gwarantujemy – to najpiękniejsze, co dziś zobaczycie.
W tym artykule: Mazury – Kraina Tysiąca Jezior Mazury – co warto zobaczyć? Kraina Tysiąca Jezior okiem drona Mazury – Kraina Tysiąca Jezior Położone w północno-wschodniej Polsce Mazury to region, który niezmiennie nas zaskakuje, w pozytywnym tego słowa znaczeniu. Kraina Tysiąca Jezior lub jak kto woli Kraina Wielkich Jezior Mazurskich słynie z zapierających dech w piersiach widoków i, co można wywnioskować już po nazwie, z licznych zbiorników wodnych. Mazury pod żaglami. Siedem dni na niewielkim jachcie Ruszamy na podbój Wielkich Jezior Mazurskich. Przed nami siedem dni przygody na niewielkim jachcie na trasie Mikołajki - Węgorzewo. Potoczne określenie Kraina Tysiąca Jezior jest jednak nieco zdradliwe. Dlaczego? Na Mazurach można doliczyć się bowiem ponad dwukrotnie więcej jezior niż zwykło się przypuszczać, bo aż ok. 2600. To tutaj znajduje się największe jezioro w Polsce – Śniardwy o powierzchni niespełna 114 km2 – a także najdłuższe jezioro, czyli Jeziorak, którego długość wynosi prawie 28 km. Do najgłębszych jezior Mazur zaliczamy Babięty Wielkie, Piłakno, Ełckie, Isąg i Tałty. Z kolei listę najpłytszych zbiorników otwiera Mewa, przed jeziorami Kacze, Dłużek, Rominty oraz Druglinek. Dużą popularnością wśród turystów cieszą się – oprócz wyżej wymienionych – również jeziora Negocin i Łagodne. Dodajmy, że wiele z nich służy nurkowaniu podlodowemu, inaczej nurkowaniu pod lodem. Mazury – co warto zobaczyć? Jak się okazuje, liczba jezior na Mazurach potrafi przyprawić o zawrót głowy. Myli się jednak ten, kto uważa, że północno-wschodnie rejony to tylko Kraina Wielkich Jezior Mazurskich. Coś dla siebie znajdą zarówno miłośnicy wodnych sportów, zwiedzania zabytków, jak i zakochani w naturze. Jedną z najpopularniejszych atrakcji turystycznych tego regionu jest pole bitwy pod Grunwaldem, gdzie w 1410 roku polsko-litewskie wojsko pod dowództwem Władysława Jagiełły pokonały Krzyżaków. Entuzjaści historii powinni zawitać także do Wilczego Szańca, leśnej kwatery Adolfa Hitlera w czasie II wojny światowej, niedaleko miasta Kętrzyn i wsi Gierłoż. Równie ciekawym zabytkiem na Mazurach, na który warto zwrócić uwagę jest piramida (rodem ze starożytnego Egiptu) w miejscowości Rapa, niespełna dwa kilometry od granicy z Rosją. Według krążących legend, mierząca prawie 16 metrów budowla, w której znajduje się grobowiec rodziny barona Friedricha von Fahrenheita - jednego z najbogatszych ludzi w Prusach Wschodnich - ma właściwości lecznicze. Mówi się także, że w jej wnętrzu dochodzi do zakłóceń pola magnetycznego. Podążając szlakiem mazurskich zabytków nie można zapominać, że region słynie też z zamków, które skrywają niejedną tajemnicę. Na liście must see z pewnością powinien się znaleźć zamek w Rynie, Ostródzie, Kętrzynie, Węgorzewie, Barcianach czy Giżycku. Zdecydowana większość zamków na Warmii i Mazurach to pozostałości po Zakonie Krzyżackim. Były one budowane od końca XIII wieku. Największe zamki na świecie. Gdzie się znajdują i które można zwiedzić? Największe zamki na świecie onieśmielają swoją monumentalnością. O jakich obiektach mowa? Zapraszamy na wycieczkę szlakiem największych zamków świata. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/7decce358126aef67909db173b6c2d61d6164210-7ced1d9.jpeg" width="938" height="623" alt="Największe zamki na świecie - gdzie się znajdują i które można zwiedzić? (fot. DEA / W.BUSS/De Agostini via Getty Images)" title="Największe zamki na świecie - gdzie się znajdują i które można zwiedzić? (fot. DEA / W.BUSS/De Agostini via Getty Images)" /> Kraina Tysiąca Jezior okiem drona O tym, że Warmia i Mazury są piękne, nie trzeba nikogo przekonywać. Jeziora, rzeki, lasy, gotyckie zamki, malownicze porty... Tym razem możemy podziwiać je z lotu ptaka, a właściwie – drona. W podróż po Krainie Wielkich Jezior Mazurskich zabiera nas Daniel Truszkowski, fotograf, operator drona, autor przepięknego materiału „Taniec kwiatów". – Mazury to szczególne miejsce, pełne bogactw naturalnych i śladów burzliwej historii Polski. Do tej pory znałem je z perspektywy żeglarza – opowiada autor. Piękna Polska na zdjęciach z drona. Tymi pracami zachwycają się Polacy i obcokrajowcy ​Na swoich zdjęciach pokazuje, jak piękna może być Polska – zwłaszcza z lotu ptaka (a właściwie… drona). Dzięki zdobyczom techniki odkrył je po raz kolejny. Tym razem z powietrza – ok. 500 m nad ziemią. Film został zrealizowany w jakości 4k, więc warto go odtworzyć na dużym ekranie. To trzy minuty odprężenia, a zapewniają je połączone z relaksującą muzyką pełne spokoju, miękkie ujęcia. To również dzieło światła i poświecenia autora – niektóre z ujęć kręcone były przed wschodem słońca. Dajcie się zachwycić: View oEmbed on the source website Zdjęcia i montaż: Daniel Truszkowski Muzyka: Greendjohn Trzy powody, dla których warto przyjechać do Olsztyna Stare Miasto, Kopernik, Krzyżacy. Historia Olsztyna jest pasjonująca, ale dziś pokażemy wam bardziej współczesne oblicze stolicy Warmii. I trzy powody, dla których warto jechać do Olsztyna.
Pentagon: Nagranie trójkątnego niezidentyfikowanego obiektu z San Diego jest prawdziwe
Nagranie obiektu o kształcie piramidy błyskającego światłami kręcącego się 200 metrów nad okrętem marynarki wojennej USA jest prawdziwe, stwierdziła rzeczniczka Pentagonu. Obserwatorzy zeznali, że nieznany obiekt „zanurzył się w wodzie” nie rozpryskując jej, nie uszkadzając się w sposób widoczny po dotknięciu powierzchni.
W komunikacie m.in. dla serwisu Black Vault, Susan Gough przypisała autorstwo ujawnionego niedawno nagrania z lipca 2019 roku jednemu z członków załogi USS Russel, płynącego wówczas u wybrzeży San Diego. Czego nie chciała powiedzieć, to jaką sygnaturą opatruje Pentagon to nagranie. Czy jest to Niezidentyfikowany Obiekt Latający, jak mówimy w Polsce. Czy może UFO, jak powiedzieliby w serialu Mulder czy Scully. A może jednak UAP? Niezidentyfikowany Fenomen Powietrzny (Unidentified Aerial Phenomena) to określenie, którego trzymają się mundurowi w USA, gdy nie wiedzą na co patrzą (lub chcą by inni tak myśleli). View oEmbed on the source website Niechęć do stwierdzenia, czy chodzi o UAP, czy może obiekt z materiałów szkoleniowych (do nauki rozpoznawania celów) jest o tyle ważna, że Pentagon przyznałby się, że jednak wie, co latało nad amerykańskim niszczycielem. Nowe zdjęcia i nagrania wideo wrzucili do sieci dokumentalista-filmowiec Jeremy Corbell i zajmujący się UFO reporter z Las Vegas, George Knapp. Knapp i Corbell wspólnie pracowali nad weryfikacją autentyczności zgromadzonych materiałów. Według Corbella, zebrane przez nich treści dystrybuowano 1 maja 2020 na spotkaniu wysokich rangą członków wywiadu marynarki wojennej USA (ONI, Office of Naval Intelligence). Celem, wyjaśnia filmowiec, było zapoznanie oficerów wywiadu z „naturą i wyglądem fenomenu UAP/UFO”. Najciekawszym z „przecieków” jest nakręcone z pomocą systemu noktowizyjnego wideo pokazujące latający obiekt w kształcie piramidy krążący wśród nisko zawieszonych chmur bezpośrednio nad okrętem wojennym Na wideo widać wyraźnie jeden trójkąt. Pod koniec nagrania dołącza on do dwóch słabiej widocznych. View oEmbed on the source website Corbell i Knapp pokazali też niewyraźne zdjęcia z pasma podczerwonego oraz serię trzech zdjęć z telefonów komórkowych, którymi nieznane obiekty fotografowali członkowie załóg myśliwców FA-18. W tym ostatnim przypadku zdjęcia krążyły już po sieci od pewnego czasu. Ziarniste zdjęcia “sferycznego pojazdu” wykonano koło USS Omaha, okrętu walki przybrzeżnej (LCS). Obserwatorzy zeznali, że nieznany obiekt „zanurzył się w wodzie” nie rozpryskując jej, nie uszkadzając się w sposób widoczny po dotknięciu powierzchni. Według Corbella marynarka wojenna wysłała w to miejsce łódź podwodną by szukać wraku, ale nic nie znaleziono. View oEmbed on the source website Trzecie „spotkanie” z UAP miało miejsce 4 marca 2019 roku nad stanem Wirginia. W ciągu tego samego popołudnia drugi pilot FA-18 zrobił telefonem zdjęcia trzech różnych obiektów. Zobaczył je w odstępie 20 minut, twierdzi Corbell. Obiekty nazwano na spotkaniu wywiadu: „sfera", „żołądź" i „metalowy sterowiec". Choć żadnych informacji co do natury obiektów na zdjęciach nie ujawniono, fakt ich omawiania na spotkaniu oficerów wywiadu pokazuje jedno: sprawy UAP wojskowi traktują bardzo serio. Jak przekonują Corbell i Knapp, powinno nam zależeć na racjonalnym i jawnym wyjaśnieniu tych „fenomenów”, bo hasła w rodzaju „to kosmici” tylko przeszkadzają dojść do prawdy.
Nagranie ze spotkania pingwinów stało się wiralem. Naukowiec tłumaczy, co za nim stoi
Dwie grupy pingwinów, zmierzające w przeciwnych kierunkach, zatrzymują się na „pogawędkę”. Kiedy ruszają każda w swoją stronę, jeden zdezorientowany pingwin podąża nie za tą grupą, co trzeba, ale zostaje zawrócony przez kolegę. Zabawne wideo podbiło sieć i doczekało się licznych przeróbek. Teraz naukowiec z Antarctic Research Trust tłumaczy, o co naprawdę chodziło w całym zajściu.
W tym artykule: Spotkanie na Falklandach Nie jest niczym nowym, że ludzie mają tendencję do dostrzegania ludzkich zachowań i motywów tam, gdzie ich nie ma. Okazuje się, że podobnie było w tym przypadku. Pingwin skalny, który „zawrócił” swojego kolegę w drodze nad wodę najpewniej wcale nie miał takiego zamiaru – mówi Klemens Pütz, dyrektor naukowy Antarctic Research Trust w Bremervörde w Niemczech. Na nagraniu widać, jak jedna grupa pingwinów skalnych (zwanych też skoczami skalnymi ze względu na charakterystyczny sposób poruszania się) energicznie zmierza w dół, prawdopodobnie w kierunku morza, aby łowić ryby. Gdy pingwiny napotykają drugą grupę dochodzi do pewnego zamieszania. Dwa ptaki zbliżają się do siebie, co wygląda na rozmowę przewodników obu grup albo wymianę informacji z trasy. View oEmbed on the source website Nic podobnego – twierdzi Pütz – w takich grupach nie ma mowy o przywódcy ani przewodniku. – Kiedy pingwiny spędzają miesiące w koloniach lęgowych, często gromadzą się w małych grupach, takich jak te widoczne na filmie, ponieważ podróże do i z oceanu są bezpieczniejsze w towarzystwie. Ale między ptakami w takiej grupie nie ma szczególnej więzi. Po prostu zdarza się, że w tym samym czasie zmierzają w tym samym kierunku. Następnym razem znajdą się w zupełnie innej grupie – wyjaśnia naukowiec. Kiedy dwie tego typu grupy wpadają na siebie, zawsze dochodzi do zamieszania – przyznaje Nicolás Alejandro Lois, badacz i doktorant z Instytutu ekologii, genetyki i ewolucji w Buenos Aires. Wszystko dlatego, że pingwiny skalne mają bardzo silnie rozwiniętą skłonność do podążania za innymi osobnikami swojego gatunku. Niejednokrotnie silniejszą niż świadomość pierwotnie obranego kierunku. Dlatego też pingwiny przez chwilę zdają się „zastanawiać” nad tym, który kierunek wybrać. Ostatecznie udaje im się przezwyciężyć pierwszy odruch i podjąć przerwaną wędrówkę. Ale nie wszystkim poszło tak gładko. Jeden „zagubiony” pingwin, który w czasie postoju zbliżył się do drugiej z grup, zaczyna podążać za nią. Chociaż nam, nieznającym pingwiniej natury widzom, może się wydawać, że inny skoczek przychodzi mu z pomocą, aby wskazać właściwy kierunek, to Pütz podkreśla, że jest mało prawdopodobne, aby drugi pingwin naprawdę wykazał altruistyczne zachowanie. – Myślę, że to tylko zbieg okoliczności i ludzkiemu oku wydaje się, jakby jeden z pingwinów pomagał drugiemu i doprowadzał go z powrotem na właściwe tory. Raczej był tak samo zdezorientowany jak pierwszy – twierdzi naukowiec. Zresztą pingwiny skalne komunikują się inaczej, niż poprzez „klepnięcie w ramię”, które obserwujemy na nagraniu. Ptaki odnajdują się głównie za pomocą odgłosów wołania oraz wizualnych wskazówek, podczas których zatrzymują się, stają prosto i przekręcają głowy – wyjaśnia Lois. Skoczki skalne potrafią doskonale zidentyfikować swoich partnerów i pisklęta wśród dziesiątek tysięcy osobników w kolonii. Spotkanie na Falklandach Materiał został opublikowany po raz pierwszy 9 stycznia na kanale The Southern Barlows na YouTube. Od tamtej pory doczekał się dziesiątek kolejnych publikacji, przeróbek i memów. Wideo powstało na Falklandach na Oceanie Atlantyckim u południowych wybrzeży Argentyny, gdzie około 320 000 par lęgowych pingwinów skalnych gromadzi się co roku w okresie od października do kwietnia. Pingwiny skalne składają jaja do połowy listopada, a pisklęta wykluwają się około miesiąca później i wychodzą z kolonii pod koniec lutego. Po zakończeniu sezonu lęgowego rodzice wyruszają w zimową wyprawę, w czasie której pozostają wyłącznie na morzu przez sześć miesięcy i pokonują tysiące kilometrów. Samce i samice pingwinów skalnych łączą się w pary na kilka lat, choć czas zimowy spędzają oddzielnie. Niektóre badania sugerują, że w okresie lęgowym pary spotykają się w tym samym miejscu gniazdowania. To i „zimowa przerwa” sprawia, że pozostają w jednym związku dłużej niż na przykład pingwiny cesarskie, które które nie mają stałego miejsca gniazdowania.
Jak powstają najlepsze zdjęcia? TOP 4 ujęć Marka Arcimowicza [WIDEO]
Marek Arcimowicz - Fotograf Miesiąca National Geographic - opowiada o kulisach powstania czterech wybranych fotografii. Jak uchwycić na zdjęciu dynamikę i ruch, jak wydobyć emocje, co zrobić, żeby nasze ujęcia stały się niepowtarzalne? Posłuchajcie!
Surowy i przerażająco piękny. Te ujęcia ze Spitsbergenu rozbudzą Twoje podróżnicze pragnienia
Ostrzegamy: po obejrzeniu tego filmu zamarzysz o wyprawie na Północ. Takiej z namiotami, niedźwiedzią wartą i wiatrem, co nie daje zasnąć, ale pachnie czymś prawdziwym. Prawdziwą przygodą.
- Nigdy nie sądziłem, że spodoba mi się Północ – mówi Marcin Mossakowski, autor filmu. I to nie byle jaka północ! Spitsbergen to najdalej na północ wysunięty skrawek Europy, norweska wyspa na Oceanie Arktycznym, położona w połowie drogi między Norwegią a biegunem północnym. Dziwne miejsce. Gdzie tylko ze strzelbami można wyjść poza miasto. Gdzie niedźwiedzi polarnych jest więcej niż ludzi. Gdzie nie ma dróg ani ścieżek, wszędzie chodzi się na przełaj. Spitsbergen uczy absurdalnej cierpliwości, jednocześnie jest przerażająco piękny. Parafrazując słowa autora, daje „inny rodzaj szczęścia”. - To takie szczęście, które chce się, żeby się skończyło. Dopiero wtedy jest szczęśliwe. Marcin Mossakowski prowadzi bloga Livealife.pl, na którym o swoich podróżach opowiada głównie za pomocą ruchomych obrazów. Od kliku lat „kręci” z i dla National Geographic Polska. W sierpniu 2016 roku wziął udział zorganizowanej przez pracowników Instytutu Oceanologii dwutygodniowej wyprawie na Spitsbergen. Po raz kolejny udało mu się uchwycić nieuchwytne – tym razem był to nieoczywisty urok arktycznej Północy. NA WSTĘPIE View oEmbed on the source website CZĘŚĆ PIERWSZA Z wizytą w Longyearbyen, opuszczonym mieście Pyramiden i stacji badawczej UAM-u. View oEmbed on the source website CZĘŚĆ DRUGA Podróż statkiem Polar Girl, 5-dniowy trekking przez tundrę i wizyta w Barentsburgu. View oEmbed on the source website
Tworzył ten film przez 3 lata. Kiedy zobaczyliśmy efekt...
...musieliśmy się naprawdę mocno trzymać krzeseł i biurek. Adam Brzoza, który od lat zachwyca nas swoimi fotografiami, tym razem pokazał nam finał swojego tatrzańskiego projektu
Adama Brzozy nie trzeba naszym czytelnikom przedstawiać, ale to dzieło wymaga osobnego wstępu. Autor zbierał materiał do tej pracy przez trzy lata, dokumentując zmieniające się pory roku w polskich Tatrach. Oglądając przypomnieliśmy sobie poezję Kazimierza Przerwy-Tetmajera poświęconą pięknu gór. Delikatność malutkich krokusów i potęga wielkich szczytów, kontrasty i kolory. Polecamy gorąco! View oEmbed on the source website Źródło: Adam Brzoza
Rok w Tatrach. Zobacz górskie krajobrazy w czterech odsłonach [WIDEO]
Wiosną, latem, jesienią zimą... "góry strzegą swoich tajemnic, ale w zamian dają cierpliwość i motywację do ich zdobywania "- mówi twórca wideo, które pokazuje rok w Tatrach zarejestrowany techniką timelapse.
Film Daniela Truszkowskiego to wyprawa w najwyższe partie Tatr oraz w tatrzańskie doliny. To obraz zmian, jakie w surowym górskim krajobrazie, potrafią uczynić pory roku. - Najlepiej wspominam te zimowe wyjścia, choć nie wszystkie były zwieńczone udanymi kadrami. Góry strzegą swoich tajemnic, ale w zamian dają cierpliwość i motywację do ich zdobywania - mówi twórca filmu Daniel Truszkowski. Świetnie wypada zestawienie tego, co pozornie niezmienne - gór i symbolizujących przemijalność pór roku. W oddaniu tego pomogła technika timelapse, na którą zdecydował się autor. Jego zdaniem to rozwiązanie pozwala zobaczyć więcej. - To nie oznacza, że można zobaczyć wszystko. Góry to przygoda na całe życie. One nigdy nie pozostają takie same. Światło, powietrze, chmury... wszystko to sprawia, że to samo miejsce wygląda inaczej. - Dodam jeszcze, że bardzo przypadły mi do gustu tatrzańskie schroniska. Czekałem tam na lepszą pogodę, poznawałem ludzi gór, delektowałem się szarlotką. Przyznam, że najlepiej smakowała ta w Roztoce. (...) Bardzo dziękuję za mandat zaufania pani ze schroniska z Doliny Pięciu Stawów. Zapomniałem portfela, co nie przeszkodziło mi w zjedzeniu porządnego obiadu - śmieje się autor. Tę prawdziwą miłość do gór, nie tylko do ich fotografowania czy wędrówek, czuć w kadrach Truszkowskiego. Takie ujęcia mógł uchwycić tylko ktoś, kto naprawdę kocha góry. PS. Pamiętajcie o włączeniu trybu pełnoekranowego i ustawieniu najlepszej jakości. Warto! View oEmbed on the source website Zdjęcia i montaż: Daniel Truszkowski Muzyka: Dawid Mazurek
„4 minuty absolutnego zachwytu”. Zobacz najpiękniejsze ujęcia polskich gór
Spadające gwiazdy nad Tarnicą, kolorowe chmury nad Pieninami, przelewające się mgły w karkonoskich dolinach i soczysta zieleń tatrzańskich hal. Zobacz „Rytm gór”, niezwykłe wideo, w którym autor zdołał uchwycić urodę polskich gór.
Film „Rytm gór” Michała Janiszewskiego: To jeden z tych materiałów, które ogląda się z gęsią skórką i nieschodzącym z twarzy uśmiechem, w zachwycie dla piękna natury i dla człowieka, który to piękno potrafił uchwycić. A uchwycił je Michał Janiszewski, fotograf i twórca Motion-Studio.pl. Tytuł filmu jest nieprzypadkowy. Materiał przedstawia dobę w polskich górach – od świtu po zmierzch. Fotografowie wczuwają się w rytm dyktowany upływem czasu jak w puls, by pokazać, że każda pora dnia ma swój niepowtarzalny urok. „Rytm gór” to poezja! Cztery minuty absolutnego zachwytu. Filmowa wędrówka po górskich szlakach W ciągu 14 dni fotograf wraz z kolegą Marcinem Poncyliuszem przemierzył ponad 2 tys. km, z czego ponad 70 km pieszo, zdobył kilkanaście szczytów Bieszczad, Pienin, Tatr i Karkonoszy. Po górach wędrowali od 18 czerwca do 2 lipca 2017r. Kolejnych kilka miesięcy pochłonęła postprodukcja. Fotografowie większość materiału zrealizowali techniką poklatkową (timelapse), wzbogaconą dodatkowo o ujęcia z powietrza. Wykonali w sumie ponad 21 tys. zdjęć , wszystko w jakości 4K (ponad 1 TB danych). Bywało „pod górkę” Nie obyło się bez przeszkód. Pierwsze próby zdjęciowe jednego z pasm górskich Janiszewski podjął już w 2015 r. Po powrocie z planu okazało się, że mały defekt mechaniczny sterownika sprawił, że każde z ujęć było co kilka klatek poruszone. – Ponad 2 tygodnie ciężkiej pracy poszło praktycznie do kosza. W tym roku bogatszy o te doświadczenia, postanowiłem wrócić do tematu i uchwycić nie jedno, a kilka najbardziej charakterystycznych pasm górskich – opowiada. Najlepsza wizytówka polski gór Janiszewski znany jest głównie z niebanalnych ujęć swojego ukochanego miasta - Warszawy. Tym razem obiektyw postanowił skierować na południe Polski, bo – jak mówi - nasz kraj jest pełen magicznych i urokliwych miejsc. - Polskie góry to jedno z piękniejszych miejsc na Ziemi, głównie ze względu na swoją różnorodność, tajemniczość i niedostępność. W swoim najnowszym projekcie "Rytm Gór" ​staram się pokazać wszystkie te cechy i próbuję na nowo odkryć ich piękno. Mam nadzieję, że film zachęci do odwiedzenia przynajmniej niektórych z zaprezentowanych miejsc. Udało się!
Żeby zrobić TAKIE zdjęcia poświęcili dwie maszyny. Wlecieli dronem do wulkanu [GALERIA I FILM]
Te niesamowite zdjęcia powstały w ramach projektu dowodzonego przez Sama Cossmana, podróżnika który sam o sobie pisze “Indiana Jones ery cyfrowej”. Razem ze swoją ekpią wysłał drony do wnętrza aktywnego wulkanu Marum.
Taka wyprawa to nie przelewki. We wnętrzu panują na tyle trudne warunki, że trzeba było poświęcić dwa drony by otrzymać te zdjęcia. Maszyny nie wytrzymały wysokiej temperatury i toksycznych gazów unoszących się nad jeziorami lawy. Zebrany materiał przyda się naukowcom do badania cyklu życia wulkanów. Marum jest czynnym wulkanem, najaktywniejszym na archipelagu w państwie Vanuatu. Jego wysokość do 1270 m.n.p.m., a we wnętrzu ma dwa stożki. W obu kraterach znajdują się jeziora lawowe. W kalderze Marum powstała stacja monitorująca jego aktywność, ostatni raz wybuchał w 2009 roku. Zobacz film z akcji: View oEmbed on the source website Źródło: National Geographic
Ten słoń nas czegoś nauczył! Każdy powinien brać z niego przykład
Ten słoń daje nam wszystkim bardzo ważną lekcję. Kamera przemysłowa zarejestrowała wyjątkowe zachowanie pięknego zwierzęcia.
Nie ma tu długiej, porywającej historii, wielowątkowej intrygi, czy tragedii. Jest za to bohater, piękny słoń, który widząc śmieci robi to, co każdy powinien. Po prostu wrzuca je do kosza. Nie zadaje pytań “kto jest odpowiedzialny za ten chodnik?”, “do kogo należy nieruchomość?”, czy wreszcie nie wykręca się standardowym “to przecież nie moje”. Po prostu robi to, co trzeba. Bądźmy jak ten słoń. View oEmbed on the source website
Co to za spektakl! Zobacz zachwycające ujęcia letniego nieba nad Polską [WIDEO]
Ten hipnotyzujący film wykonany w technice timelapse i przekona cię się jak wspaniałe spektakle odbywają się na polskim niebie.
10 000 zdjęć. Miej więcej tyle ujęć składa się na 5-minutowe wideo, ukazujące zachwycające niebo nad Polską. Fotografie zostały wykonane pod koniec lipca tego roku na południu kraju. Pogoda była wymagająca, nie obfitowała w kolorowe zachody i wschody słońca, zafundowała za to morze przelewających się chmur, niewyreżyserowane błyski i deszcz spadających gwiazd. To wideo jest efektem wielu nieprzespanych nocy, „zbyt” wczesnych poranków, pasji obserwowania, a także długiego czasu naświetlania i jasnych obiektywów: Sigma 18-35 f/1.8, C 35 f/1.4 II, C 50 f/1.4 Irix 15 mm f/2.4. Autorem filmu jest Kuba Jurkowski, znany jako Light At Night. Fotograf, jak sam mówi, stara się pokazać piękno otaczającego świata w zastanym świetle, niezależnie czy jest to górskie jezioro zabytkowy pałac, miejski skyline czy element nowoczesnej architektury. Jego mocną stroną jest cierpliwość. - Często miesiącami czekam na optymalne warunki do wykonania poszczególnych fotografii. Muzycznym tłem dla tych niezwykłych ujęć jest utwór o nieprzypadkowym tytule „Endless Story About Sun and Moon” (Niekończąca się opowieść o Słońcu i Księżycu). Całość udowadnia, że światło to najwspanialszy reżyser! Usiądź i zrelaksuj się:
"Jeśli szukacie lata w środku zimy..." - czyli co odkryli polscy surferzy podczas wyprawy na Nową Zelandię
Pamiętacie doskonały film o surferach, którzy zakochali się w Bałtyku? Przeczytajcie opowieść o ich kolejnej przygodzie - tym razem na Nowej Zelandii.
Surfing nieodmiennie kojarzy nam się z palmami, upałem, białym piaskiem plaży i lazurowym niebem. Ta ekipa jednak woli wyzwania, najpierw podbijała zimny i gniewny Bałtyk, a po 6 miesiącach od tamtej wyprawy postanowiła sprawdzić się w następnym miejscu. Tym razem wybór padł na Nową Zelandię, ale i tu nie będzie tak, jak moglibyście się spodziewać. Wyprawa ruszyła w lutym 2017, a nie w sezonie wakacyjnym jak można by się spodziewać po miłośnikach deski. Oto relacja uczestników: Luty 2017. Warszawa – Londyn – Hong Kong – Auckland. Po dwóch dniach lotu lądujemy w największym mieście Nowej Zelandii. Zmęczeni, ale szczęśliwi bo wita nas piękna, letnia pogoda, która podwójnie cieszy w związku z tym, że Europę opuściliśmy w zimowej aurze. W Auckland nie zostajemy jednak długo. Odsypiamy “jetlag” w tanim hotelu w okolicy lotniska i następnego dnia łapiemy ostatni samolot do Christchurch na wyspie południowej. Tam dołącza do nas Tyson Kożuszek (australijski surfer polskiego pochodzenia) oraz odbieramy Jeepa. Istnieje milion powodów, żeby pojechać do Nowej Zelandii, dla nas głównym celem jest surfing i offroad. Tak trafiamy do Hickory Bay w okolicy Christchurch. Niestety jak na złość, fale na całej południowej wyspie powoli gasną, dlatego jednogłośną decyzją ruszamy w góry w poszukiwaniu offroadowej przygody. Z Christchurch w Nowozelandzkie Alpy prowadzi piękna trasa wzdłuż jezior Tekapo i Pukaki, jednak naszym głównym celem są miejscowości Wanaka i Queenstown. Po rozmowie z lokalnymi przewodnikami trafiamy na słynną offroadową trasę do Macetown oraz do kanionu Skippers Canyon, który prowadzi nas urwiskami na jeden z najpiękniejszych noclegów w życiu trasą poszukiwaczy złota (kiedyś Nowa Zelandia była rajem dla podróżyjących kamperami, a “freedom camping” był wpisany w narodowe DNA. Teraz, z powodu fali turystów, którzy nie dbali o porządek i zanieczyszczali wyspę, na nocleg można zatrzymywać się tylko w wyznaczonych miejscach. Na szczęście olbrzymia ilość różnego rodzaju kempingów, od tych luksusowych po te darmowe i bardzo podstawowe, oddalone od cywilizacji, pozwala komfortowo przemieszczać się z miejsca na miejsce. Nam w decyzji, gdzie będziemy zatrzymywać się na noc pomogła aplikacja Rankers NZ). Wyjeżdżeni nieubitymi ścieżkami Alp ruszamy dalej, w kierunku fiordów i Zatoki Milforda, znanej przez wielu jako zatoka meszek (polecamy przygotować się na spotkanie z tymi krwiożerczymi bestiami). Po drodze zatrzymujemy się na noc w tajemniczym domku, do którego zaprasza nas przemiła staruszka. Nowa Zelandia to kraj osadników i nadal chlubi się gościnnością i chęcią niesienia pomocy przejezdnym w potrzebie. Do Milford Sound prowadzi jedna droga, która ciągnie się godzinami, jednak widok fiordów i lodowatych wodospadów zapiera dech w piersiach. Dodatkowo po drodze spotykamy papugi, które chcą dostać się do naszych bagaży na dachu samochodu. Idą fale! Dlatego postanawiamy zamienić góry na ocean. Nasza trasa poniekąd prowadzi szlakiem zaginionej przez linie lotnicze torby, którą przekierowaliśmy do Invercargill i w te rejony kierujemy nasze kroki. Niestety z nadchodzącymi falami nadchodzi zmiana pogody, tak więc musimy przygotować się na sporą dawkę deszczu. Z Invercargill blisko już do parku krajobrazowego Catlins - jednego z najpiękniejszych rejonów południowej wyspy. Zostajemy tam kilka dni surfując, testując naszą terenówkę na bezdrożach, spotykając foki, pingwiny i lwy morskie, które są na tyle zuchwałe, że wyganiają z wody każdego surfera, który znajdzie się w ich pobliżu. Niestety pogoda na tyle zmienia się na gorsze, że decydujemy ruszyć na północ do naszego ukochanego Hickory Bay - miejsca, od którego zaczęliśmy naszą przygodę z wyspą południową. Tam zostajemy kilka kolejnych dni, a na naszą bazę wybieramy zatokę Okains Bay niedaleko Hickory. Trzy tygodnie na wyspie południowej dobiegają końca, jednak musimy jeszcze przedostać się do Auckland, żeby złapać samolot do Europy. Okazuje się, że nie jest to takie proste - droga na prom prowadząca wzdłuż wschodniego wybrzeża uległa zniszczeniu na wskutek trzęsienie ziemi. Zostaje nam wielogodzinny objazd. W końcu docieramy na prom. Akurat na Cieśninie Cooka panuje sztorm, który daje się we znaki wszystkim pasażerom, a papierowe torebki szybko się wyczerpały, jednak niekończące się lato na północnej wyspie wynagradza nam niedoskonałości pogody wyspy południowej. Jeśli szukacie lata w środku zimy polecamy Wam wyspę północną, jednak dla poszukiwaczy zapierających dech w piersiach widoków i niezapomnianej przygody z dala od zgiełku i cywilizacji, wyspa południowa będzie rajem na ziemi. Trzeba tylko przygotować się na każdy rodzaj pogody. Andrzej Łąka zdjęcia oraz video: Maria Lubicz - Łapińska ZOBACZ FILM Z WYPRAWY:
Jak przetrwać bez zapałek i pitnej wody, czyli survival [WARTO SPRÓBOWAĆ]
Czy kilku mieszczuchów ceniących wszelkie wygody poradzi sobie na zupełnym odludziu? Na niewielkiej wyspie pośrodku Wisły postanowiliśmy spróbować trudnej sztuki przetrwania.
Czy po 24 godzinach spędzonych z komarami i pająkami nadal będą cieszyć się z obcowania z przyrodą? Postanowiliśmy sprawdzić jak przetrwać bez zapałek i pitnej wody. Na niewielkiej wyspie, pośrodku Wisły. Cała długa doba survivalu. Zobaczcie sami! View oEmbed on the source website Autor: Krzysztof Stypułkowski
Temu zwierzakowi się naprawdę udało. Orki goniły fokę, kiedy niespodziewanie pojawili się oni [VIDEO]
Małe zwierzątko znalazło schronienie na ludzkiej łodzi. Całe zdarzenie udało się zarejestrować.
Kirk Fraser pływał wraz ze swoją rodziną na jachcie gdy nagle ich oczom ukazała się dramatyczna scena. Potężne orki ścigały niedużą fokę. W pewnym momencie ta zdecydowała salwować się ucieczką tam, gdzie drapieżniki nie mogłyby jej złapać - na powierzchnię. Wybrała jedyne dostępne w tej chwili miejsce, pokład łodzi Kirka Frasera. Przez prawie 45 minut zwierzątko i ludzie czekali, aż orki zrezygnują z foczego obiadu. W końcu odpłynęły zostawiając ich w spokoju. - To najbardziej intensywne doznanie, jakiego kiedykolwiek doświadczyłem. Natura jest piękna, ile ta foka miała szczęścia - komentuje nagranie Kirk Fraser. | Zobaczcie sami: View oEmbed on the source website
Uroczy chomik podbił Internet. Czy wiesz, co się dzieje w Twoim mózgu, kiedy go oglądasz?
Po obejrzeniu tego wideo westchniesz rozkosznym „ach”.
Gryź i mlaszcz Bohaterem Internetu został rozkoszny chomik o imieniu Mike. Serca milionów podbiło krótkie nagranie, na którym zwierzę zajada się plastrem marchewki. Słyszycie dźwięk chrupania? (Koniecznie zróbcie głośniej!). To właśnie znaczy być gryzoniem. Aż chciałoby się powiedzieć: „gryzoniem jestem i nic, co chrupkie nie jest mi obce”. Wszystkiemu winne są pozbawione korzeni siekacze. Trzeba wiedzieć, że siekacze chomików rosną przez całe życie, a do ich ścierania służy właśnie twardy pokarm. Mike zaraz zje swoją marchewkę i zaśnie przytulony do kocyka, a my rozanieleni stwierdzimy, że od tego uroczego stworzenia możemy uczyć się radości z małych rzeczy. W naszych mózgach Czy wiesz, że wszystkiemu winne są nasze mózgi? Okazuje się, ze wobec małych, słodkich zwierząt jesteśmy po prostu bezbronni. Ich widok to tzw. bodziec kluczowy, to znaczy taki, który przechodzi przez filtr uwagi, a reakcja na niego jest instynktowna. I w tym konkretnie przypadku jest to instynkt opiekuńczy, który hamuje agresję, wzbudza uczucie tkliwości i rozczulenia oraz nieodpartą chęć przytulenia. Takie reakcje mają znaczenie biologiczne. Chronią dzieci, małe zwierzęta przed agresją ze strony silniejszych osobników. Wykorzystali to też specjaliści od marketingu. Pojawiające się w reklamach dzieci i zwierzęta mają automatycznie wywoływać u odbiorcy pozytywne emocje, które mają zostać skojarzone nie tylko z obrazem rozkosznego stworzenia, ale i produktem, który usiłuje się nam sprzedać. Podziwiaj Mike'a: View oEmbed on the source website
Może się przydać we Włoszech, na wietnamskich bezdrożach i w Warszawie... Jazda na skuterze [WARTO SPRÓBOWAĆ]
Nawet półtorej godziny zajmuje mi droga z domu do redakcji National Geographic. Mam dość stania w korkach! Czy skuter faktycznie może być wybawieniem z sytuacji i sprawi, że będę podróżował po mieście szybciej? W tym odcinku "Warto spróbować" uczę się jazdy na skuterze.
Na co zwrócić uwagę kupując pierwszy skuter? - Jedną z najważniejszych rzeczy jest jego dopasowanie gabarytowo do użytkownika. Jest kilka zasad, jednak najważniejsza jest taka, by podczas stania w korku lub siadania na skuterze, twoje stopy w całości dotykały ziemi - odpowiada Rafał Wiśniewski, brand manager Vespa Polska. A czy ma znaczenie pojemność silnika? - Są dwie szkoły. Niektórzy preferują dla laików skutery o pojemności 50ccm, ja jednak uważam, że jest to mało bezpieczny skuter. Jego prawnie ograniczona prędkość do 45-50km/h w nagłych sytuacjach na drodze jest niewystarczająca. Nie chodzi o łamanie przepisów i przekraczanie prędkości, lecz o szybką reakcję na zdarzenie. Dlatego ja polecam 125ccm ze względu na możliwości osiągania bezpiecznej prędkości, która pomoże np. w szybszym ruszeniu ze świateł na skrzyżowaniu- dodaje nasz ekspert. Więcej porad w naszym filmie. Warto obejrzeć!​ View oEmbed on the source website Michał Cessanis
Wakeboarding - sprawdziliśmy, czy to trudne | WARTO SPRÓBOWAĆ
Człowiek to takie skomplikowane stworzenie - w lecie marzy o śniegu, a zimą o ciepłych morzach. Dlatego przenosimy się na chwilę na helską plażę i wskakujemy na deskę. Sprawdź, jak przygotować się do kolejnego sezonu, by latem gnać po falach.
Warto spróbować W serii WARTO SPRÓBOWAĆ wszystko robimy po raz pierwszy. Uczymy się (często na błędach), próbujemy i sprawdzamy, dlaczego WARTO SPRÓBOWAĆ właśnie tych dyscyplin sportu. Oswajamy to, co ekstremalne i pokazujemy, że wcale nie jest trudno, niebezpiecznie i drogo. Misja: wakeboarding Na naszej liście rzeczy do zrobienia znalazł się wakebording. Pierwsze skojarzenia? Woda, deska, motorówka. Po pierwszych lekcjach okazuje się, że do zestawu trzeba dodać jeszcze perfekcyjny zmysł równowagi i siłę mięśni, a do tego mnóstwo frajdy. W świat wakeboardingu wprowadził nas instruktor Victor Borsuk, siedmiokrotny mistrz Polski w kitesurfingu. Zobacz, jakie ćwiczenia warto wykonać zanim stanie się na desce, co sprawia najwięcej trudności, a co cieszy najbardziej. Już teraz warto rozpocząć przygotowania do kolejnego sezonu. View oEmbed on the source website
Przepiękna Islandia w teledysku Dawida Podsiadły. To niezwykłe wideo obejrzało już prawie milion osób
Teledysk powstał w czasie podróży artysty na wyspę lodu, maskonurów i wulkanów o długich, trudnych do wymówienia nazwach. To wspaniałe ujęcia pięknego lądu i wyjątkowa wersja znanego utworu grupy T.Love.
Weź pół filiżanki kawy i zarezerwuj chwilę. Gwarantujemy, że to będzie wyjątkowo krótkie 4 i pół minuty. Ujęcia imponującej islandzkiej natury w połączeniu z muzyką działają hipnotyzująco. Są tu ośnieżone szczyty, onieśmielające przestrzenie, bezwstydnie różowe niebo i gejzery, które wybuchają, kiedy trzeba. Wszystko pokazane w slow motion, współgra ze słowami piosenki "Poczułem wtedy, że jesteś". Teledysk powstał podczas podróży Dawida Podsiadły na Islandię. - Staraliśmy się uchwycić naturalne piękno nienaturalnie oszałamiającej Islandii – pisze artysta na swoim fanpage’u. Islandzkie wideo ilustruje utwór „Bóg” . To cover znanej piosenki grupy T.Love, która obchodzi w tym roku swoje 35. urodziny. To część większej akcji T.Cover, w ramach której zaproszeni przez zespół goście nagrywają swoje wersje znanych utworów. - Dla mnie to zaszczyt, że mogłem dotknąć tego numeru i przepuścić go przez swój układ krwionośny – mówi Podsiadło. Muzyczna i wizualna interpretacja spodobały się wielu bardziej niż oryginał. "Utwór nabrał nowego wymiaru", "Tekst z muzyką wzrusza", "Fantastycznie podłożony pod tekst, obraz rewelacyjnie z nim współgra", "Zdjęcia z Islandii wprowadzają magiczny nastrój", "Fantastycznie uchwyciliście klimat" - czytamy w komentarzach pod teledyskiem, który obejrzało już ponad 920 tys. osób! - Jestem zaszczycony i wzruszony. Poważnie. Nigdy bym nie spodziewał się tak potężnej reakcji. My tu sobie na wyjeździe zrobiliśmy obrazy do utworu, na spokojnie (…), a Wasze reakcje są tak ogromne jakbyśmy tworzyli superprodukcję za siedemnaście milionów dolarów kanadyjskich! Zobacz teledysk: Jeśli też lubisz takie wrażenia, chcesz się z nami podzielić swoimi aktywnościami, zgłoś się i stwórz z nami przewodnik po Polsce Pełnej Przeżyć!
Wybierasz się na spacer do lasu? Te rzeczy powinieneś wiedzieć [VIDEO]
Trudno o coś bardziej relaksującego niż spacer w lesie, wśród kojącej oczy zieleni. Las jednak nie jest czymś z czego możemy korzystać bez żadnych zasad. Dowiedz się co można, a czego nie należy tam robić!
Nasz zaprzyjaźniony YouTuber Piotr Horzela, który od dawna opowiada i zdradza sekrety lasów w Polsce. Tym razem przygotował zestaw porad i zasad dotyczących poruszania się po lasach. Istnieje kilka kategorii miejsc, gdzie nie należy wchodzić, warto je poznać, by na spacerze z łatwością móc rozpoznać ich oznaczenia. Do tego dochodzą okresowe zakazy - na przykład w przypadku suszy. Zobaczcie sami: View oEmbed on the source website Źródło: O lesie
Jedna mała wyspa a tyle różnorodności! Te ujęcia sprawią, że zapragniesz polecieć na Sri Lankę
Bardzo możliwe, że po obejrzeniu tego filmu zaczniesz gorączkowo poszukiwać biletów lotniczych na egzotyczną Sri Lankę. Popularność wyspy wśród Polaków rośnie, głównie za sprawą większej dostępności lotów do Kolombo. Ale w filmie Marcina Nowaka ujęte zostało wszystko, co najlepsze w tym kraju.
- Ze Sri Lanką było tak, że wydawała mi się krajem skromnym w hipotetycznym pojedynku z Indiami czy Tajlandią, drobnym, dużo mniej atrakcyjnym. Jednak, gdy powzięliśmy decyzję o ponad 2 tygodniach urlopu, zacząłem drążyć poszerzać swoją wiedzę i zrozumiałem, że to może być bardzo pozytywne zaskoczenie - mówi Marcin Nowak, autor filmu, który wraz z żoną prowadzi bloga "Gdziewyjechac.pl - Wędrowne Motyle". - Moim zdaniem to mikrokontynent z trzema rodzajami klimatu i czterema rodzajami krajobrazu. Idealny zarówno dla podróżników z plecakami jak i tych, bardziej wygodnych. No i na pewno, bardzo dobry kraj na rozpoczęcie przygody z Azją - dodaje. W najnowszym filmie autora, kręconym tylko i wyłącznie aparatem cyfrowym, widzimy przepiękne krajobrazy, soczystą zieleń lankijskich lasów, rezerwatów, ogrodów przyprawowych, przemierzamy wnętrza buddyjskich świątyń, średniowiecznych miast, ukrytych w dżungli, szlaki pomiędzy plantacjami herbaty, siadamy w przedziale wagonu na jednej z najpiękniejszych tras kolejowych świata a także usłyszymy szum oceanu na skałach i plażach Mirissy na południu. - W tym filmie chciałem mocno skupić się na dźwiękach, dlatego jeśli ktoś założy słuchawki jest w stanie bardzo szczegółowo posłuchać naturalnych odgłosów, jakie zarejestrowałem podczas podróży - opowiada Marcin. Film kręcony był przez kilkanaście dni w lutym tego roku. Autor, który w swoim dorobku ma międzynarodowe wyróżnienia za filmy o Japonii, Krakowie i Lizbonie, zapewnia, że edycja klipu trwała ponad miesiąc. Codziennie po kilkanaście minut. Moments from Sri Lanka from Marcin Nowak on Vimeo.
Kiedy przychodzi wiosna? I gdzie są polskie bieguny ciepła i zimna? [WIDEO]
"Kiedy przyjdzie wiosna?" to jedno z częstszych pytań, które zadajemy sobie w marcu, wyczekując z utęsknieniem słonecznych dni i pierwszych pąków na drzewach. Odpowiedź zna Marcin Nowak, autor kanału geograficznego "Motyl i Globus".
Jak się okazuje, data początku wiosny nie jest czymś, czego musimy uczyć się na pamięć, ponieważ... wyróżniamy kilka rodzajów wiosen, które rozpoczynają się w różnych momentach i na dodatek na terenie Polski w zupełnie różnych miejscach. Opowiada o tym Marcin Nowak autor nowego, geograficznego kanału na YouTube - "Motyl i Globus". Dlaczego wiosna w Żarach przychodzi szybciej a w Suwałkach z ponad miesięcznym opóźnieniem? Gdzie panuje idealny klimat do występowania winorośli? Jakie polskie miasto nazywamy polskim biegunem ciepła? I dlaczego? W jakim polskim mieście przed wojną rosły owoce tropikalne? Co to są izochrony, przednówek oraz nowalijki? Tego dowiecie się, oglądając najnowszy odcinek -"Kiedy zaczyna się wiosna?". W poprzednich Marcin tłumaczy, skąd biorą się trzęsienia ziemi i czy zdarzały się one w Polsce, a także podróżuje na trzy kontynenty, by pokazać, czym różnią się największe metropolie oraz wskazuje miejsca na Ziemi, które przypominają te na innych planetach. Większość ujęć w swoim cyklu autor zrealizował samodzielnie - w ciągu ostatnich 4 lat odwiedził z kamerą kilkanaście krajów. ZOBACZ ODCINEK "KIEDY ZACZYNA SIĘ WIOSNA?": View oEmbed on the source website
To opowieść o Afryce utkana z cytatów Ryszarda Kapuścińskiego i ujęć zbieranych przez lata. Zobacz inspirujące wideo
Przez wiele lat podróżował po Afryce, a zastaną rzeczywistość pomagał mu rozszyfrować „Heban” Ryszarda Kapuścińskiego. Słowa, które prowadziły go przez kontynent, ubrał w filmowe obrazy rejestrowane w czasie drogi. Tak powstał wyjątkowy film.
– tak o Ryszardzie Kapuścińskim pisze Michał Wiślicki autor filmowego „Hebanu” - krótkiej opowieść o dalekich światach. Film jest wynikiem wieloletnich podróży Wiślickiego po kontynencie afrykańskim przy akompaniamencie twórczości Kapuścińskiego. - Podobnie jak pan Ryszard miał swojego Herodota, ja miałem swój Heban, który pomagał mi rozszyfrować zastaną rzeczywistość – tłumaczy Wiślicki Wideo-esej, bo tak autor określa swoją produkcję, bazuje na cytatach Kapuścińskiego z "Hebanu", słyszymy tu echo „Cesarza”, „Gdyby cała Afryka”, „Jeszcze dzień życia”. Piękne słowa zostały ubrane w piękne obrazy, zbierane przez lata w najróżniejszych zakątkach Afryki. Film pojawił się w sieci w przeddzień 85. urodzin Ryszarda Kapuścińskiego. To wspaniały hołd oddany mistrzowi. "Heban" (Michał Wiślicki):
Poznaj tajemnice gigantycznego hotelu Atlantis The Palm. To jeden z najbardziej luksusowych hoteli świata!
Położony na palmowej wyspie Dżamira w Dubaju pięciogwiazdkowy hotel Atlantis The Palm, to najczęściej pokazywany hotel z Bliskiego Wschodu na portalu społecznościowym Instagram. Czym urzekł internautów, którzy oszaleli na jego punkcie pstrykając fotki z każdego niemal miejsca? Sprawdziła to ekipa filmowa Travelera!
Atlantis The Palm to gigantyczny hotel, zajmujący obszar porównywalny do 60 boisk piłkarskich na Wembley, w którym znalazło się ponad 1500 pokoi, a także królewski apartament na ostatnim piętrze z widokiem 360 stopni na Dubaj. Za noc w tym luksusowym miejscu trzeba zapłacić aż 30 tysięcy dolarów, czyli ok. 120 tysięcy złotych! - Gość rekordzista spędził w nim aż 20 dni - zdradza Andrea Krenn z hotelu. Luksus za drewnianymi drzwiami Andrea prowadzi mnie więc do królewskiego apartamentu, o którym hotelowi goście opowiadają sobie legendy, ale mało kto może tam zajrzeć. Za niepozornymi drewnianymi drzwiami, na które w głównym holu raczej nikt nie zwraca uwagi, znajduje się winda wioząca mnie wprost do świata jeszcze większego luksusu, przepychu, ludzkiej fantazji i milionów dolarów jakie pewnie pochłonęło wyposażenie tego miejsca. Są tu trzy sypialnie, pokój klubowy z barem i stołem bilardowym, ogromna jadalnia, pokoik biurowy, w którym można popracować i przestronny salon. Do tego kilka łazienek. I TEN widok na miasto! Przechadzając się w szortach po wyłożonych marmurami posadzkach i przyglądając się wytwornie urządzonym wnętrzom czuję się tutaj nie na miejscu. Bogactwem, nie zawsze gustownym, faktycznie bije tu po oczach. - Mieszkały tutaj jakieś sławy? - pytam Andreę. - Tego nie mogę powiedzieć - słyszę. No tak, przecież dyskrecja pracowników hotelu to rzecz święta. Wspomniany wcześniej rekordzista za swój pobyt zapłacił ponad 2 miliony złotych! - Kiedy goście zostają na dłużej, mogą liczyć na zniżkę, cena jest indywidualnie negocjowana - wyjaśnia Andrea, gdy zjeżdżamy do głównego hotelowego lobby, w którym stanęła niezwykła 30-metrowa rzeźba z dmuchanego szkła, stworzona przez amerykańskiego artystę Dale’a Chihuly’ego. Składa się z 3 tysięcy ręcznie wykonanych elementów, które do Dubaju przyleciały z Seatle. Całość instalacji poskładano na miejscu. Dzisiaj to ulubione miejsce do zdjęć selfie turystów z całego świata. Świat podwodny Ale na Instagramie mnóstwo też zdjęć jedzenia! W Atlantisie są bowiem aż 23 restauracje i bary serwujące dania z całego świata (w tym najdroższą na świecie wołowinę z Kobe, za porcję której trzeba tu zapłacić ponad tysiąc złotych). Goście chwalą się też fotkami z największego na Bliskim Wschodzie aquaparku oraz akwariów, które stały się domem dla 65 tysięcy morskich zwierząt (opiekuje się nimi aż stu pracowników). W jednym z nich pierwszy raz w życiu nurkuję. Po godzinnym kursie, na którym uczę się m.in. znaków, jakimi instruktor będzie się ze mną komunikował, a także prawidłowego oddychania i obsługi sprzętu, jestem gotowy do zanurzenia. Jednak myśl o pływających w tym akwarium wypełnionym 11 milionami litrów słonej wody, olbrzymich płaszczkach i rekinach paraliżuje mnie zupełnie. Pod wodą zapominam o równomiernym oddychaniu, pokazuję instruktorowi, że chcę się wynurzyć. Po kilku próbach (i zapewnieniach mojego przewodnika Ibrahima, że rekiny były wcześniej karmione) udaje mi się wreszcie zejść do podwodnego świata. Na 10 metrach głębokości czuję się jak ryba w wodzie! Po 20 minutach przygody znów jestem na powierzchni wody. - To co, jutro znów nurkujemy? - pytanie Ibrahima jest czysto retoryczne. Przecież zdjęcia i filmy z nurkowania zrobią furorę wśród znajomych na moim Instagramie. Zobacz "Tajemnice hotelu Atlantis The Palm": View oEmbed on the source website Michał Cessanis