National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2025-11-19T11:51:07.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Wąż Steve'a Irwina. Poznaj historię nowego gatunku nazwanego na cześć „łowcy krokodyli”
items: Czy to wąż, czy jaszczurka? Niezwykłe odkrycie sprzed milionów lat
items: Czarna mamba zabija inaczej niż inne węże. Dlatego odtrutka nie działa
items: Wąż Eskulapa wspina się po drzewach w Polsce – niezrozumiany olbrzym budzi podziw, ale też lęk
items: Zaskroniec zwyczajny – spokojny mieszkaniec podmokłych zakątków Europy
items: Powrót żmij zygzakowatych. „Obserwujemy systematyczny wzrost populacji”
items: Delfiny z ogromną anakondą w pyskach. To zdjęcie wprawiło w osłupienie
items: 800 razy wstrzyknął sobie jad węży. Teraz jego krew to uniwersalne antidotum
items: Żmija nosoroga jest silnie jadowita. Odpowiada za największą liczbę śmiertelnych ukąszeń w Europie
items: Ofidiofobia – skąd bierze się strach przed wężami?
items: Zaskroniec rybołów to nowy gad w Polsce. Czy można już stwierdzić, że to 5. gatunek węża występujący u nas?
items: Tajpan pustynny jest najbardziej jadowitym wężem na świecie. Jednak nie jest bardzo groźny dla ludzi
items: Efa piaskowa wygląda niepozornie. Jednak to jeden z najniebezpieczniejszych węży świata
items: Czarna mamba jest jednym z najniebezpieczniejszych węży. Jej jad może powalić żyrafę
items: Odkryto skamieniałości największego węża, jaki kiedykolwiek istniał. Ważył tyle, co dwa samochody
items: Węże i smoki. Niejednoznaczni bohaterowie legend i mitów
items: Będziemy jedli węże? Naukowcy sprawdzili, czy da się na masową skalę hodować pytony
items: Najmniejszy wąż świata żyje na wyspie i ma wielu równie małych krewnych. Jaką ma długość?
items: Węże w starożytnym Egipcie były prawdziwą zmorą. Naukowcy wskazali najbardziej niebezpieczne gatunki
items: Robotyczny wąż do eksploracji lodowych światów. JPL właśnie wślizgnął się na nowy poziom robotyki
items: Te węże potrafią robić fikołki. Oto zdjęcia, które to potwierdzają
items: W Ameryce Południowej odkryto nowy gatunek węża boa. Jest maleńki
items: Naukowcy odkryli, że samice węży mają łechtaczkę – i to nie jedną
items: Najdziwniejsze potrawy świata. Odważyłbyś się spróbować chociaż jednej z nich?
items: Ciekawostki o gadach, które warto znać. Oto gadzi rekordziści

Wąż Steve'a Irwina. Poznaj historię nowego gatunku nazwanego na cześć „łowcy krokodyli”
type: item
date: 2025-11-19T14:10:20.000Z
creator: Jonasz Przybył
subject: Przyroda
subject: dzikie zwierzęta
subject: indie
subject: nowy gatunek
subject: przyroda
subject: węże
subject: zwierzęta
description: Pamiętacie Steve’a Irwina? To on pokazał nam piękno świata i znaczenie dzikiej przyrody w swoim programie „Łowca krokodyli”. Jego legenda trwa do dziś, a teraz ma swoją kolejną, żywą reprezentację – badacze ochrzcili nowy gatunek pięknego, rzadkiego węża właśnie jego imieniem. Jaki jest Lycodon irwini?
encoded: Historia węża Steve’a Irwina, czyli Lycodon irwini, zaczyna się na Wielkich Wyspach Nikobarskich w Indiach. To tam naukowcy odkryli nowego, unikatowego przedstawiciela herpetofauny. Nazwali go na cześć legendarnego australijskiego przyrodnika, podkreślając jego ogromny wkład w promowanie ochrony przyrody na całym świecie. Czym wyróżnia się ten nieznany wcześniej nauce wąż i czemu budzi takie zainteresowanie? Kim był Steve Irwin? Nazwanie nowego gatunku na cześć Irwina ma wymiar symboliczny. Był znanym na całym świecie edukatorem, popularyzatorem przyrody i aktywnym „stróżem” środowiska naturalnego, za którym potrafił stanąć murem. Pokazywał piękno otaczającego świata tak, jak udało się tylko kilku osobom w historii. Otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego biologii. Jego działalność, zarówno w Australii, jak i na forum międzynarodowym, przyczyniła się do zwiększenie świadomości o potrzebie ochrony dzikiej przyrody i zwrócenia uwagi na zagrożenia, przed którymi stoją endemiczne gatunki zwierząt. To pasja i poświęcenie Irwina do inspirowania kolejnych pokoleń przyrodników – według badaczy – była motorem do uhonorowania go nieśmiertelnością zaklętą w nazwie nowego gatunku. Jak zginął Steve Irwin? Niestety, odwaga i determinacja przyrodnika przyczyniła się do jego tragicznej śmierci. W 2006 roku pracował on przy programie poświęconym najbardziej zabójczym zwierzętom, a na planie doszło do straszliwego wypadku – podczas kręcenia materiału o australijskiej Wielkiej Rafie Koralowej został ugodzony w przez jadowitą płaszczkę. Jej wypełniony trucizną kolec wbił się w serce, co doprowadziło do niemal natychmiastowej śmierci. Jaki jest nowy wąż Lycodon irwini? Lycodon irwini wyróżnia się błyszczącym, czarnym ubarwieniem. Mierzy około metra i jest niejadowity, a jego budowa przypomina inne gatunki z rodzaju Lycodon, określanego potocznie „wilczymi wężami”. Preferuje wilgotne, leśne siedliska, które zapewniają mu spokój i dostęp do pokarmu. Poluje głównie na drobne gady, płazy or…

FABRIC-KOLAZ-32-21-e3fc411.jpg
width: 2700
height: 1800

Czy to wąż, czy jaszczurka? Niezwykłe odkrycie sprzed milionów lat
type: item
date: 2025-10-02T13:50:08.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Przyroda
subject: ewolucja
subject: gady
subject: paleontologia
subject: węże
description: To zwierzę do tej pory nieznane nauce, które żyło 167 milionów lat temu, miało cechy węża i jaszczurki jednocześnie. Badacze odkryli jego szczątki na malowniczej szkockiej wyspie Skye. Stanowi dowód na to, że ewolucja nadal jest dla nas pełna zagadek.
encoded: Do odkrycia skamieniałości doszło w 2016 roku. Ale dopiero bliższa analiza ujawniła rangę tego znaleziska. Stig Walsh z National Museums Scotland, który natknął się na nieznane zwierzę sprzed milionów lat, uczestniczył w ekspedycji na wyspie Skye w Szkocji, która badała jurajskie skamieniałości. Po wydobyciu okazu naukowcy spędzili prawie 10 lat na jego preparowaniu. Zastosowali tomografię komputerową (CT) oraz wysokowydajne promienie rentgenowskie w Europejskim Ośrodku Synchrotronu w Grenoble we Francji, aby dokładnie przeanalizować skamieniałość. Wnioski przeszły oczekiwania badaczy. Odkrycie „fałszywego węża” Na łamach „Nature” ukazała się właśnie praca autorstwa badaczy z USA, Wielkiej Brytanii i Francji na temat tej skamieniałości. Okazało się, że mamy do czynienia z nieznanym nauce gatunkiem zwierzęcia łączącego cechy węża i jaszczurki – jest to jedna z najstarszych jaszczurek kopalnych, jakie kiedykolwiek znaleziono. Nazwano ją Breugnathair elgolensis, czyli „fałszywy wąż Elgola”, nawiązując do obszaru na szkockiej wyspie Skye, gdzie został odkryty. Breugnathair, mierzący prawie 40 cm długości od głowy do ogona, był jedną z największych jaszczurek w swoim ekosystemie. Prawdopodobnie polował na mniejsze jaszczurki, a nawet młode dinozaury. Wąż czy jaszczurka? Pytania o ewolucję wczesnych zwierząt Dlaczego to zwierzę jest dla naukowców dziwne? Otóż żyło około 167 milionów lat temu i charakteryzuje się zagadkowym zestawem cech obserwowanych u węży i ​​gekonów – dwóch bardzo odległych krewnych. Breugnathair miał szczęki przypominające te należące do węża i haczykowate, zakrzywione zęby, podobne do zębów współczesnych pytonów, w połączeniu z krótkim ciałem i w pełni ukształtowanymi kończynami jaszczurki. Znaczenie odkrycia wężojaszczura Jak wyjaśnia Roger Benson, główny autor badania i kustosz Amerykańskiego Muzeum Historii Naturalnej w Nowym Jorku, Breugnathair elgolensis ma wężopodobne cechy zębów i szczęk, ale pod innymi względami jest zaskakująco prymitywny. –…

Low-ResFinal-Jurassic-lizard-illustrationMick-Ellison-1961c83.jpg
width: 700
height: 551

Czarna mamba zabija inaczej niż inne węże. Dlatego odtrutka nie działa
type: item
date: 2025-10-02T09:04:02.000Z
creator: Jonasz Przybył
subject: Przyroda
subject: afryka
subject: dzikie zwierzęta
subject: ukąszenie
subject: węże
description: Surowica to antytoksyna, którą podaje się po ukąszeniu przez jadowite zwierzę. To część osocza zawierająca gotowe przeciwciała – wyizolowane najczęściej z krwi zwierząt – dzięki którym organizm nie musi wytwarzać ich samemu. Okazuje się jednak, że podanie odtrutki po ukąszeniu przez czarną mambę… może tylko spotęgować działanie jadu. Najniebezpieczniejszy wąż świata stał się właśnie jeszcze bardziej groźny.
encoded: Jad czarnej mamby jest jeszcze bardziej niebezpieczny, niż się spodziewaliśmy. Badanie przeprowadzone na Uniwersytecie Queensland wykazało, dlaczego podanie surowicy po ukąszeniu przez tego węża może być nieskuteczne lub co gorsza – groźne. Wyniki opublikowano w czasopiśmie „Toxins”. Ugryzienie czarnej mamby Mamba czarna to największy jadowity wąż Afryki. Może dorastać nawet do 4,5 metra. Wbrew pozorom nie jest wyłącznie czarna – jej łuski mienią się oliwkowymi, brązowymi i szarymi barwami, a swoją nazwę zawdzięcza ponurej barwie wnętrza pyska. Jeśli tego byłoby mało, jest to także jeden z najszybszych węży świata: potrafi poruszać się z prędkością nawet 24 kilometrów na godzinę. Jej jad jest niezwykle niebezpieczny, a duże węże mogą sięgnąć nawet twarzy człowieka. Uderza szybko, mściwie i wielokrotnie, a każde ugryzienie wydziela nawet do 400 miligramów jadu. To bardzo dużo, bo dawka śmiertelna dla dorosłego człowieka to… 15 miligramów. Ukąszenia gadów z rodziny mamb są odpowiedzialne za około 30 000 zgonów rocznie. Neurotoksyna wydzielana przez węża paraliżuje układ nerwowy ofiary i jest śmiertelna: ugryziony zachowuje świadomość, ale nie ma możliwości poruszania się. Ofiary duszą się po około 7–15 godzinach od ataku. Jad odporny na odtrutkę Nie może być gorzej? Nic bardziej mylnego – najnowsze badania wykazały, że jady trzech z czterech gatunków mamby są bardziej złożone neurologicznie, niż nam się wydawało. To tłumaczy, dlaczego podawanie surowicy było nieskuteczne na ugryzienie czarnej mamby. – Czarna mamba, zachodnia mamba zielona i mamba Jamesona nie używają tylko jednej broni chemicznej, ale przeprowadzają skoordynowany atak na dwa różne punkty układu nerwowego – mówi profesor Bryan Fry, autor badania. Dlaczego surowica nie działa? Skutecznym lekiem na ukąszenie wielu gatunków jadowitych węży jest surowica. To przeciwciała wyodrębniane z osocza zwierząt – często koni, którym wcześniej podaje się odrobinę jadu danego gatunku węża – i podawane bezpośrednio do …

GettyImages-1331289804-3d19c19.jpg
width: 4995
height: 3330

Wąż Eskulapa wspina się po drzewach w Polsce – niezrozumiany olbrzym budzi podziw, ale też lęk
type: item
date: 2025-09-24T11:48:11.000Z
creator: Jonasz Przybył
subject: Przyroda
subject: dzikie zwierzęta
subject: gady
subject: polska
subject: węże
subject: województwo podkarpackie
subject: zwierzęta
description: Jeśli udało wam się osobiście trafić na węża Eskulapa, to jesteście prawdziwymi szczęściarzami – w Polsce żyje mniej niż 200 osobników tego wielkiego gada. Ostatnio do wyjątkowego spotkania doszło w okolicach Krosna, gdzie łagodny olbrzym wywołał niemałe poruszenie. Co robił na drzewie, gdzie jeszcze można go spotkać i czy należy się bać tego rzadkiego węża? Ssssssprawdźmy.
encoded: Wąż Eskulapa to płynny cień poruszający się na granicy światów – tak określają go niektórzy. Jest wyjątkowy, bo ten olbrzymi gad może osiągać nawet 2 metry długości i lubi towarzystwo ludzi. Ostatnie wyjątkowe spotkanie z dusicielem zaprezentowali przedstawiciele Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Krośnie, co przypomniało nam wszystkim, że wielki wąż na co dzień żyje w naszym sąsiedztwie. Jak rozpoznać węża Eskulapa? Jeszcze niedawno wydawało nam się, że wąż Eskulapa zniknął z Polski na zawsze. Teraz wiemy, że Rzeczpospolita jest siedliskiem około 200 osobników tego gatunku. Kiedyś rozproszony po Roztoczu, Beskidach czy Gorcach, teraz spotykany głównie w Bieszczadach i kilku innych, niewielkich enklawach. Sto lat temu spotkanie z nim nie było niczym zaskakującym! A jest to wąż niezwykły. Przede wszystkim wyróżnia go jego rozmiar: to olbrzym dorastający nawet do 2 metrów długości, chociaż spotykane w Bieszczadach samce mają zwykle około 170 centymetrów. To największy wąż w Polsce, a także jedyny rodzimy… dusiciel. W trakcie polowania łagodny olbrzym wykorzystuje masę swojego ciała – chwyta ofiary zębami i zaciska się wokół nich. Nie ma jednak strachu: jego dietę stanowią głównie małe ssaki, ptaki, jaszczurki czy płazy, a z boa dusicielem czy anakondą ma wspólny tylko styl polowania. Tak naprawdę to krewniak zaskrońców i gniewoszy. Wąż wspinający się po drzewach Ten wielki gad to mistrz kamuflażu: nieuchwytny, cichy i świetnie stapiający się w otoczeniem. Często mijamy go bez zauważenia. A może znajdować się w naszej okolicy, bo chętnie korzysta z dobrodziejstw urbanizacji: wchodzi do budynków, szuka kryjówek, ciepła czy poluje na szczury, myszy i nornice. To jednak nie wszystko: jako jedyny z rodzimych węży z gracją wspina się na drzewa. Widok dwumetrowego gada na lokalnej roślinności może przyspieszyć bicie serca! To właśnie w takiej pozycji zaobserwowali go przedstawiciele Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Krośnie. Swoje spotkanie udokumentowali na Fac…

GettyImages-946156072-c0ef859.jpg
width: 5197
height: 3464

Zaskroniec zwyczajny – spokojny mieszkaniec podmokłych zakątków Europy
type: item
date: 2025-08-16T06:38:58.000Z
creator: Marzena Wardyn-Kobus
subject: Przyroda
subject: dzikie zwierzęta
subject: gady
subject: polska
subject: węże
description: Zaskroniec zwyczajny odgrywa bardzo ważną rolę w ekosystemie. To cichy łowca płazów, ryb i gryzoni, który dzięki swojemu pokojowemu usposobieniu stosunkowo rzadko jest zauważany przez człowieka. Warto przyjrzeć się bliżej temu niejadowitemu wężowi, który potrafi zaskoczyć niezwykłymi przystosowaniami i zachowaniami. Poznaj ciekawostki o zaskrońcu zwyczajnym i dowiedz się, jak odróżnić go od jadowitej żmii zygzakowatej.
encoded: Spis treści: Opis i charakterystyka zaskrońca Gdzie można spotkać zaskrońca? Czy zaskroniec zwyczajny jest jadowity? Czy zaskroniec zwyczajny jest pod ochroną? Zaskroniec zwyczajny – interesujące ciekawostki Zaskroniec zwyczajny a żmija zygzakowata – jak je odróżnić? Zaskroniec zwyczajny (Natrix natrix) to najpospoliciej występujący w Polsce wąż. Należy do rodziny połozowatych (Colubridae) i – co warto podkreślić – nie wytwarza jadu. Opis i charakterystyka zaskrońca Dorosłe samce osiągają zwykle 70–90 cm długości, a masywniejsze samice 80–150 cm. Jego ciało ma owalny przekrój i pokrywają je drobne, chropowate łuski, zaś ogon kończy się wyraźnym, ostrym kolcem. Głowa zaskrońca jest spłaszczona grzbietowo i pozbawiona gruczołów jadowych, przez co wyraźnie odcina się od szyi. Barwa grzbietu tego węża może być od szaro-brunatnej, przez oliwkowozieloną, aż po jednolicie czarną w formach melanistycznych. Najłatwiej rozpoznać ten gatunek po żółto-pomarańczowych, półksiężycowatych plamach za skroniami, obwiedzionych czarnymi paskami. Właśnie od lokalizacji tego charakterystycznego ubarwienia wzięła się polska nazwa zaskrońca. Spód ciała tego węża jest kremowobiały i zdobią go nieregularne, czarne plamy. Różnice między płciami są subtelne: samice mają bardziej krępą sylwetkę i są dłuższe, a samce pozostają smukłe. Gdzie można spotkać zaskrońca? Zaskroniec zwyczajny ma bardzo rozległy zasięg: cała Europa (poza północną Skandynawią, Irlandią i Kretą), północna Afryka oraz środkowa i zachodnia Azja. W Polsce jest spotykany praktycznie wszędzie, z wyjątkiem wysokich gór powyżej 1000 m n.p.m. Jego preferowane środowiska to tereny podmokłe. Chętnie bytuje na brzegach jezior, stawów, w rzekach i bagnach. Zaskroniec zwyczajny lubi też wilgotne łąki, zarośla wzdłuż cieków wodnych, a nawet ogrody i parki miejskie z oczkami wodnymi. Niekiedy widywany jest wygrzewający się na słońcu wczesnym rankiem lub późnym popołudniem, zwłaszcza w sezonie od kwietnia do czerwca, kiedy po zimowaniu s…

zaskroniec-35355de.jpg
width: 1000
height: 750

Powrót żmij zygzakowatych. „Obserwujemy systematyczny wzrost populacji”
type: item
date: 2025-08-14T13:00:32.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Przyroda
subject: dzikie zwierzęta
subject: gady
subject: węże
description: Na łące, blisko zarośli, kolczastych jeżyn, gałęzi i gruzowisk – wszędzie tam możemy natknąć się na żmije zygzakowate. Latem, gdy spacerujemy, szansa na takie spotkanie rośnie. Co zrobić, gdy do niego dojdzie?
encoded: Żmija zygzakowata jest jedynym jadowitym wężem występującym naturalnie w naszym kraju. Nie przepada za ludzkim towarzystwem – jest to płochliwy gatunek. Ale istnieje coraz większa szansa na spotkanie z nią oko w oko. Coraz więcej żmij zygzakowatych w Polsce – W ostatnich latach obserwujemy w Polsce systematyczny wzrost jej populacji – mówi dr Tomasz Piasecki z Katedry Epizootiologii z Kliniką Ptaków i Zwierząt Egzotycznych na Uniwersytecie Przyrodniczym we Wrocławiu. Co jest tego powodem? Ekspert wskazuje na cieplejsze, a przede wszystkim dłuższe lata. Taka aura daje szansę przeżycia i przezimowania młodym wężom. – W okresie letnim żmije są bardzo aktywne i kiedy tylko nas wyczują, usłyszą kroki, uciekają. Dodatkowo głośno syczą, by odstraszyć potencjalne zagrożenie – opowiada dr Piasecki. Chęć złapania to zły pomysł – dodaje. – Bo przerażony gad będzie się bronić – tłumaczy. Jak rozpoznać żmiję zygzakowatą? Ten gatunek węży łatwo rozpoznać po charakterystycznym zygzaku na grzbiecie. Żmija jest niewielka, osiąga 80–90 centymetrów długości. Występuje w 3 odmianach barwnych: brązowej i szarej (w różnych odcieniach tych kolorów) oraz czarnej – najrzadziej. Pamiętajmy, że żmije zygzakowate są gatunkiem chronionym. Ich niepokojenie, okaleczanie i zabijanie jest traktowane jako wykroczenie. Jego popełnienie może skutkować karą aresztu lub grzywny. Prawdopodobieństwo ataku żmii Naukowcy podkreślają, że żmija ta nigdy nie zaatakuje sama. Gdy ją zobaczymy, zachowajmy spokój i nie zbliżajmy się do niej. Powinna sama się oddalić, bo to gatunek skryty. Unika człowieka. Żmija zaatakuje tylko wtedy gdy zostanie do tego zmuszona. Ukąszenie poprzedzone jest ostrzegawczym syczeniem. Ataki na ludzi są bardzo rzadkie i spowodowane najczęściej nagłym nadepnięciem. W wypadku ukąszenia żmii należy unieruchomić pokąsaną kończynę oraz wezwać pomoc medyczną. Można też zastosować opaskę uciskową powyżej miejsca ukąszenia. „Ukąszenie w przypadku dorosłego, zdrowego człowieka powinno obyć się …

ViperaberusTK2021-06-121-b891339.jpg
width: 4272
height: 2848

Delfiny z ogromną anakondą w pyskach. To zdjęcie wprawiło w osłupienie
type: item
date: 2025-05-14T09:39:10.000Z
creator: Magdalena Salik
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: delfiny
subject: dzikie zwierzęta
subject: Edukacja
subject: przyroda
subject: węże
subject: zwierzęta
description: Naukowcy uchwycili zaskakującą scenę z udziałem słodkowodnych delfinów. Zwierzęta trzymały w pyskach dwumetrową anakondę. Co kryje się za tym nietypowym zachowaniem?
encoded: W tym artykule: Dziwne zdjęcie delfinów Co robiły delfiny z wężem? Jak wyjaśnić zachowanie delfinów? Jaki los spotkał anakondę? Delfiny to ssaki, które kojarzą nam się z otwartymi wodami mórz i oceanów. Jednak niektóre z nich żyją również w rzekach. Największym słodkowodnym delfinem jest inia amazońska (Inia geoffrensis), ssak występujący w wodach Amazonki i Orinoko oraz w ich rozlewiskach. Może mieć ponad dwa metry długości i ważyć ponad sto kilogramów. Inia amazońska ma trzy podgatunki. Jeden z nich – Inia geoffrensis boliviensis – został właśnie zaobserwowany w Boliwii w bardzo nietypowej sytuacji. W lecie zeszłego roku brazylijscy i boliwijscy zoolodzy śledzili delfiny żyjące w rzece Tijamuchi. Dziwne zdjęcie delfinów Delfiny rzeczne są dość trudne do obserwowania. Rzeki bywają muliste i trudne do nawigowania, a ssaki często chowają głowy na długo pod wodą. Dlatego każda okazja badania tych zwierząt w ich naturalnym środowisku jest skrzętnie wykorzystywana. Tym razem okoliczności okazały się wyjątkowo niespotykane. W sierpniu 2021 r. naukowcy spostrzegli grupę delfinów, które pozostały na powierzchni dłużej niż zazwyczaj. Gdy bliżej im się przyjrzeli, zauważyli, że zwierzęta trzymały w pyskach dużego węża. Co robiły delfiny z wężem? – Po dokładnym przejrzeniu zrobionych zdjęć spostrzegliśmy, że delfiny chwyciły węża, i że jest ich przynajmniej sześć – napisali naukowcy w pracy dokumentującej niezwykłe zdarzenie. Została ona opublikowana w czasopiśmie naukowym „Ecology”. – Stało się dla nas jasne, że raczej się z nim bawiły, niż starały się go zjeść – dodali badacze. Delfiny (i bardziej ogólnie walenie) znane są z tego, że często angażują się w zabawy. To społeczne zachowania, podczas których zwierzęta wchodzą ze sobą w interakcje, korzystają z różnych przedmiotów albo ćwiczą umiejętności lokomocyjne. W przypadku delfinów z rzeki Tijamuchi, obserwowanych przez siedem minut, badacze zauważyli, że zwierzęta trzymające anakondę poruszały się niekiedy w zsynchronizow…

FABRIC-KOLAZ-32-34-800b9b7.png
width: 900
height: 600

800 razy wstrzyknął sobie jad węży. Teraz jego krew to uniwersalne antidotum
type: item
date: 2025-05-07T08:04:29.000Z
creator: Magdalena Rudzka
subject: Nauka
subject: Przyroda
subject: badania naukowe
subject: biologia
subject: gady
subject: medycyna
subject: węże
description: Herpetolog z San Francisco swoją fascynację gadami wzniósł na niespotykany poziom. Przez wiele lat wstrzykiwał sobie jad węży, aż w końcu uodpornił się na ich ukąszenia całkowicie. Jego krew zawiera teraz superprzeciwciała i została użyta do stworzenia uniwersalnej surowicy.
encoded: Spis treści Krew Tima Friede jako źródło uniwersalnej surowicy Jak dotychczas tworzono surowice? Mimo, że ukąszenia jadowitych węży co roku powodują śmierć tysięcy ludzi, badania nad surowicami nie posuwają się do przodu. To się może zmienić dzięki niebezpiecznemu eksperymentowi, jaki przez wiele lat przeprowadzał na sobie pewien Amerykanin – Tim Friede. Ten miłośnik jadowitych węży trzymał wiele z nich w terrariach, jako domowych pupili. Aby uodpornić się w razie przypadkowego ukąszenia, zaczął wstrzykiwać sobie ich rozcieńczony jad. Z biegiem lat udało mu się to całkowicie, a jego krew może przyspieszyć badania nad surowicami. Krew Tima Friede jako źródło uniwersalnej surowicy Tim Friede to entuzjasta węży z San Francisco i herpetolog-samouk. Przez 18 lat celowo wstrzykiwał sobie jad węży, aby zbudować odporność w razie ukąszenia. W sumie wykonał ponad 800 takich zabiegów, niektóre przypłacając poważnymi dolegliwościami. Osiągnął sukces – jego odporność na jad została potwierdzona 200 ukąszeniami. To niezwykłe poświęcenie może przyczynić się do przełomu w badaniach nad uniwersalnym antidotum. Naukowcy z Columbia University i firmy biotechnologicznej Centivax z krwi Tima Friede wyizolowali dwa przeciwciała. To LNX-D09 i SNX-B03, które skutecznie neutralizują jad różnych gatunków węży. Połączenie tych przeciwciał z lekiem o nazwie varespladib doprowadziło do stworzenia koktajlu, który w testach na myszach zapewnił ochronę przed jadem 13 z 19 najbardziej niebezpiecznych gatunków węży według WHO. Równolegle naukowcy z Scripps Research Institute opracowali syntetyczne przeciwciało 95Mat5, które skutecznie neutralizuje neurotoksyny z jadu wielu gatunków węży, takich jak czarna mamba, tajpan czy kobra indyjska. Produkowane bez udziału zwierząt, stanowi kolejny krok w kierunku stworzenia uniwersalnego antidotum. Jak dotychczas tworzono surowice? Tradycyjne antidota są produkowane z wykorzystaniem przeciwciał zwierzęcych i są specyficzne dla danego gatunku węża. Najpierw p…

GettyImages-156213917-1a3447a.jpg
width: 3872
height: 2592

Żmija nosoroga jest silnie jadowita. Odpowiada za największą liczbę śmiertelnych ukąszeń w Europie
type: item
date: 2025-01-11T07:27:42.000Z
creator: Artur Białek
subject: Przyroda
subject: dzikie zwierzęta
subject: gady
subject: ukąszenie
subject: węże
description: Żmija nosoroga należy do węży, których lepiej nie drażnić. To właśnie ten gatunek jest uznawany za najjadowitszy w Europie. Jednym ukąszeniem może uśmiercić nawet dorosłego, zdrowego człowieka. Jak wygląda żmija nosoroga? Gdzie występuje? Na te i inne pytania odpowiadamy poniżej.
encoded: Spis treści: Jak wygląda żmija nosoroga? Gdzie występuje żmija nosoroga? Tryb życia żmii nosorogiej Zagrożenia dla ludzi Jak wynika z danych WHO, każdego roku aż 2,7 mln ludzi zostaje ukąszonych przez jadowitego węża. Około 138 tysięcy osób umiera w następstwie spotkania z jadowitym gadem. Do największej ilości śmiertelnych wypadków dochodzi w Afryce. Nie wynika to wyłącznie z mnogości występujących tam gatunków jadowitych węże, ale także z niedoboru surowicy. W Europie takie przypadki należą do rzadkości. Dochodzi tu średnio do ok 20 tysięcy ukąszeń rocznie, z czego około 30 przypadków kończy się zgonem. Za większość odpowiada jeden gatunek – żmija nosoroga. Jak wygląda żmija nosoroga? Żmija nosoroga, czyli Vipera ammodytes, należy do średniej wielkości przedstawicieli rodziny żmijowatych (Viperidae). Osiąga do 120 cm długości. Gad ma trójkątną, lekko spłaszczoną i pokrytą drobnymi łuskami głowę, która jest wyraźnie oddzielona od masywnego ciała. Źrenica jest pionowa. Tęczówka cechuje się jasnym ubarwieniem, od szarego, po kremowe. Oczy węża znajdują się na poziomie nozdrzy. Cechą charakterystyczną żmii nosorogiej, której zawdzięcza swoją nazwę, jest pokryty większymi łuskami wyrostek, znajdujący się tuż przy końcu pyska. To właśnie ten anatomiczny detal pozwala najłatwiej odróżnić ten gatunek od innych przedstawicieli rodziny Viperidae. Ubarwienie żmii nosorogiej Lekko zachodzące na siebie łuski przybierają różne kolory. U wielu osobników, tło jest szare lub brązowe, ale zdarzają się też pomarańczowe, rdzawe a nawet żółte żmije. Koniec ogona ma czerwonawe lub żółtawe ubarwienie. W części grzbietowej wyraźnie odznacza się ciemny (ciemnoszary lub czarny) wzór, przypominający charakterystyczny zygzak u żmii zygzakowatej. U samców dodatkowo pojawia się ciemna plama z tyłu głowy, układająca się w kształt litery V. Ubarwienie jest zmienne także w części brzusznej. U niektórych węży spód ciała jest różowawy, natomiast u innych – żółtawy lub żółtobrązowy. Gdzie występuje …

zmija-nosoroga-e0f9ee8.jpg
width: 1000
height: 667

Ofidiofobia – skąd bierze się strach przed wężami?
type: item
date: 2024-12-22T07:34:48.000Z
creator: Łukasz Załuski
subject: Przyroda
subject: psychologia
subject: strach
subject: węże
description: Ofidiofobia, czyli lęk przed wężami, to jedna z najczęstszych specyficznych fobii na świecie. Dlaczego ludzie boją się tych gadów, nawet jeśli nigdy nie mieli z nimi styczności?
encoded: Spis treści: Historia strachu – wąż jako wróg Ofidiofobia może być dziedziczna Węże w popkulturze i mediach Jak radzić sobie z ofidiofobią? Ciekawostki o wężach Węże od wieków budzą w ludziach mieszane uczucia. W wielu wierzeniach na świecie mogą symbolizować zarówno zło i zdradę, jak i mądrość czy odrodzenie. Jednak nie brakuje osób, dla których węże są przede wszystkim źródłem irracjonalnego strachu. Ofidiofobia, czyli fobia związana z wężami, dotyka milionów ludzi na całym świecie. Wystarczy zobaczyć zdjęcie węża, by odczuć niepokój, a w skrajnych przypadkach – panikę. Skąd bierze się ten powszechny lęk? Historia strachu – wąż jako wróg Węże są uznawane za jedne z najbardziej fascynujących zwierząt na naszej planecie. Doskonale bowiem przystosowały się do warunków panujących na Ziemi. Niektóre z nich są w stanie połknąć ofiarę większą od siebie. Inne potrafią robić przewroty, które przypominają fikołki. Przyczyn w zasadzie irracjonalnego lęku ludzi przez wężami należy szukać w ewolucji. Przodkowie człowieka, żyjący w warunkach znacznie cieplejszych niż panujące dzisiaj, musieli unikać jadowitych węży, które były wówczas powszechnym zagrożeniem. Badania wskazują, że ludzie łatwo identyfikują węże w otoczeniu – szybciej niż jakiekolwiek inne zwierzęta. Może mieć to związek z nietypowym dla innych zwierząt długim ciałem. Najdłuższe węże świata mogą osiągać nawet 15 metrów. W starożytnych kulturach węże pełniły różnorodne role. W Biblii Szatan pod postacią węża kusił Ewę, stając się symbolem grzechu i podstępu. W mitologii greckiej pojawiał się jako strażnik tajemnic i skarbów. Z kolei starożytni Egipcjanie czcili węża jako obrońcę faraonów. Czy taka ambiwalencja symboliki węża mogła wpłynąć na współczesny lęk wobec tych zwierząt? To bardzo prawdopodobne. Możliwe jest bowiem, że głęboko zakorzenione mityczne wyobrażenia współgrają z naszymi naturalnymi reakcjami. Ofidiofobia może być dziedziczna Ofidiofobia należy do specyficznych fobii, obok takich jak arachnofobia …

Ofidiofobia-GettyImages-2177638150-ccfc81f.jpg
width: 2190
height: 1369

Zaskroniec rybołów to nowy gad w Polsce. Czy można już stwierdzić, że to 5. gatunek węża występujący u nas?
type: item
date: 2024-10-24T09:33:09.000Z
creator: Magdalena Rudzka
subject: Przyroda
subject: dzikie zwierzęta
subject: gady
subject: polska
subject: węże
description: Choć zaskroniec rybołów żyje głównie na południu Europy, ten doskonale pływający wąż zadomowił się także w jednym miejscu na Śląsku Cieszyńskim. Jak go rozpoznać?
encoded: Spis treści: Zaskroniec rybołów i zaskroniec zwyczajny to bliscy krewni Biologia i zachowanie Dieta i sposób polowania Siedlisko i rozmieszczenie geograficzne Gdzie zaskroniec rybołów występuje w Polsce? „Podług zdania miejscowych ludzi, a w szczególe rybaków, ma tu także być wąż wodny przesiadujący w raczych norach i pod kamieniami w potokach u stóp Babiej Góry” – pisał w 1883 roku biolog Stefan Stobiecki w publikacji „Sprawozdanie z wycieczek entomologicznych na Babią Górę w latach 1879 i 1880”. Od tego momentu aż do roku 2022 występowanie zaskrońca rybołowa w Polsce pozostawało w sferze lokalnych opowieści i plotek. Dziś możemy być pewni, że gad ten w Polsce żyje i się rozmnaża. Zaskroniec rybołów i zaskroniec zwyczajny to bliscy krewni Zaskroniec zwyczajny (Natrix natrix) to jeden z najczęściej występujących węży w Polsce. Pozostałe to: żmija zygzakowata, wąż Eskulapa i gniewosz plamisty. Charakterystyczną cechą zaskrońca zwyczajnego są żółte plamy na głowie, „za skroniami” – skąd wzięła się jego polska nazwa. Takich plam nie posiada zaskroniec rybołów (Natrix tessellata). Oba mogą posiadać na ciele także mniej lub bardziej wyraźny ciemny zygzak lub podobny wzór. Zaskroniec zwyczajny częściej jest bardzo ciemny, w kolorze bliskim czarnego. Zaskroniec rybołów jest brązowy lub oliwkowo-brązowy, co ułatwia mu zlanie się z otoczeniem pod wodą. Oba węże doskonale pływają, ale tylko zaskroniec rybołów prowadzi typowo wodny tryb życia i aktywnie poluje pod wodą. Brzuch rybołowa bywa jaskrawopomarańczowy lub żółty, z czarnymi, regularnymi wzorkami. Biologia i zachowanie Zaskroniec rybołów osiąga długość od 70 cm do nawet 1,3 metra. Większe są zawsze samice. To, co wyróżnia go najbardziej, to jego zdolność do polowania pod wodą. Jest doskonałym pływakiem, potrafiącym głęboko nurkować i długo pozostawać w zanurzeniu. Naukowcy z Włoch zaobserwowali zaskrońce rybołowy w jeziorze Orta na głębokości nawet 17 m. Zaskroniec rybołów, podobnie jak inne zaskrońce, nie stanowi zagr…

zaskroniec-rybolow-1-e397e23.jpg
width: 4158
height: 2710

Tajpan pustynny jest najbardziej jadowitym wężem na świecie. Jednak nie jest bardzo groźny dla ludzi
type: item
date: 2024-08-10T12:22:01.000Z
creator: Artur Białek
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: biologia
subject: Edukacja
subject: gady
subject: przyroda
subject: węże
subject: zwierzęta
description: Tajpan pustynny dysponuje najsilniejszą toksyną w królestwie węży. Dawka jadu, którą gad aplikuje podczas ukąszenia, może uśmiercić nawet sto dorosłych osób. Jak wygląda tajpan pustynny? Gdzie żyje? Czy rzeczywiście jest tak bardzo niebezpieczny, jak się wydaje? Na te i inne pytania odpowiadamy poniżej.
encoded: W tym artykule: Jak wygląda tajpan pustynny? Gdzie żyje tajpan pustynny? Jad tajpana pustynnego Dieta tajpana pustynnego Tryb życia i zachowanie tajpana pustynnego Do tajpana pustynnego przylgnęła opinia jednego z najniebezpieczniejszych przedstawicieli swojego podrzędu. Znajduje to odzwierciedlenie w jednej z jego angielskich nazw – fierce snake, czyli „groźny wąż”. O ile prawdą jest, że w gruczołach jadowych tajpana pustynnego gromadzi się jedna z najsilniejszych toksyn w całym królestwie zwierząt, to należy podkreślić, że pogłoski na temat „zabójczej natury” tego gada są mocno przesadzone. Jak wygląda tajpan pustynny? Tajpan pustynny, czyli Oxyuranus microlepidotus, to jadowity wąż z rodziny zdradnicowatych. Nie jest tak okazały, jak czarna mamba czy choćby kobra królewska, ale z całą pewnością należy zaliczać go do dużych węży. Wielkość Dojrzałe osobniki osiągają do 2,7 m długości. Tak duże okazy nie są jednak często spotykane. Średnia długość tajpana pustynnego to ok. 1,8 m. W obrębie gatunku wyraźnie zaznacza się dymorfizm płciowy. Ubarwienie Tajpana pustynnego cechuje zmienne ubarwienie, zależne od pory roku. Latem gad przybiera kolor słomy. W okresie zimowym jego skóra staje się ciemnobrązowa. Ten naturalny mechanizm służy termoregulacji, zwiększając lub ograniczając absorbcję promieni słonecznych. Łeb i szyja są ciemniejsze od reszty ciała. Czym charakteryzują się pustynie i półpustynie? Na naszej planecie nie pozostało już wiele miejsc niezamieszkanych przez człowieka. Jednymi z ostatnich prawdziwie dzikich obszarów są pustynie i półpustynie, choć należy podkreślić, że... Budowa ciała Łeb tajpana pustynnego ma prostokątny kształt i nie jest wyraźnie oddzielony od reszty ciała. Pysk jest zaokrąglony. Ciało jest długie i smukłe. Gdzie żyje tajpan pustynny? Tajpany pustynne żyją wyłącznie w Australii – ojczyźnie najbardziej jadowitych gatunków. Zasięg występowania ogranicza się do zachodniej i południowo-zachodniej części stanu Queensland, północno-wschodniej…

tajpan-pustynny-jest-najbardziej-jadowitym-wezem-na-swiecie-jednak-nie-jest-bardzo-grozny-dla-ludzi-fot-shutterstock-16fd871.jpg
width: 1000
height: 667

Efa piaskowa wygląda niepozornie. Jednak to jeden z najniebezpieczniejszych węży świata
type: item
date: 2024-08-10T06:27:02.000Z
creator: Artur Białek
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: Edukacja
subject: gady
subject: przyroda
subject: węże
subject: zwierzęta
description: Efa piaskowa, zaliczana do tzw. indyjskiej wielkiej czwórki węży, należy do najbardziej jadowitych i najniebezpieczniejszych przedstawicieli swojego podrzędu. W trakcie jednego ukąszenia wstrzykuje jad w objętości, która wystarczy do uśmiercenia czterech dorosłych osób. Jak wygląda efa piaskowa? Gdzie żyje? Na te i inne pytania odpowiadamy poniżej.
encoded: W tym artykule: Jak wygląda efa piaskowa? Gdzie żyje efa piaskowa? Jad efy piaskowej Dieta efy piaskowej Tryb życia i zachowanie efy piaskowej Nie jest tak okazała jak czarna mamba, a mimo to należy do najniebezpieczniejszych węży świata. Natura wyposażyła efę piaskową w niezwykle silny jad. To plus agresywne usposobienie gada czyni go niezwykle sprawnym drapieżnikiem, który odpowiada za ogromną ilość śmiertelnych ukąszeń ludzi. Jak wygląda efa piaskowa? Efa piaskowa, czyli Echis carinatus, to gatunek jadowitego węża z rodziny żmijowatych. Jest najmniejszym przedstawicielem „indyjskiej wielkiej czwórki węży”. W porównaniu z kobrą indyjską, niemrawcem indyjskim i żmiją łańcuszkową prezentuje się raczej skromnie i może wydawać się nieszkodliwa. To jednak tylko pozory, bo to właśnie temu wężowi przypisuje się najwięcej ukąszeń. Wielkość Efa piaskowa osiąga od 40 do 90 cm długości. Należy jednak podkreślić, że większość osobników nie przekracza 60 cm, a żmije, których ciało osiąga długość z górnego zakresu, spotykane są bardzo rzadko. Ubarwienie Efy piaskowe cechują się brązowym ubarwieniem (rzadszymi kolorami są odcienie szarego i oliwkowego) w części grzbietowej i jaśniejszą częścią brzuszną. Wzdłuż grzbietu występuje rząd jasnych, poprzecznie wydłużonych plam, które otacza czarna obwódka. Na obu bokach tułowia gada można zaobserwować szerokie wstęgi o czarnej barwie (w części grzbietowej z jasnymi obrzeżami), które układają się w falisto-zygzakowaty wzór. Na łbie efy piaskowej występuje biały wzór, który układa się w kształt krzyża. Najdłuższe węże świata - ile mierzą te niesamowite gady? Nie, nie ma węży, które nie mieszczą się na okazałej ciężarówce. Nie zmienia to jednak faktu, że największe osobniki osiągają ogromne rozmiary. Jakie? Zapraszamy na wycieczkę śladami... <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/najdluzsze-weze-swiata-ile-mierza-te-niesamowite-gady-fot-phil-noble-pa-images-pa-images-via-getty-images-12ecaa1.jpeg" w…

efa-piaskowa-wyglada-niepozornie-jednak-to-jeden-z-najniebezpieczniejszych-wezy-swiata-fot-shutterstock-c19cc80.jpg
width: 1000
height: 667

Czarna mamba jest jednym z najniebezpieczniejszych węży. Jej jad może powalić żyrafę
type: item
date: 2024-08-03T09:30:01.000Z
creator: Artur Białek
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: biologia
subject: Edukacja
subject: gady
subject: przyroda
subject: węże
subject: zwierzęta
description: Czarna mamba ma reputację jednego z najniebezpieczniejszych węży świata. Opinię tę zawdzięcza nie tylko silnemu jadowi, ale także niewiarygodnej szybkości, z jaką ten okazały wąż porusza się i atakuje. Jak wygląda czarna mamba? Gdzie żyje? Jak poluje na swoje ofiary? Na te i inne pytania odpowiadamy poniżej.
encoded: W tym artykule: Jak wygląda czarna mamba? Gdzie żyje czarna mamba? Jad czarnej mamby Strategia łowiecka Usposobienie Niewiele węży cieszy się tak złą sławą, jak czarna mamba. Nawet tajpan pustynny, najbardziej jadowity wąż świata, nie wzbudza takiego przerażenia. Tylko nieliczne gatunki, jak choćby efa piaskowa, uchodzą za groźniejsze od „czarnej śmierci”. Trzeba przyznać, że ten niebezpieczny wąż w pełni zasłużył sobie na swoją reputację. Mimo coraz lepiej rozwiniętego systemu pomocy medycznej w południowej Afryce, śmiertelność w wyniku ukąszenia tego gada nadal jest szacowana na 20 proc. Jak wygląda czarna mamba? Może się wydawać, że czarna mamba, czyli Dendroaspis polylepis, swoją nazwę zawdzięcza kolorowi łusek pokrywających jej skórę. Nic bardziej mylnego. Ubarwienie Dorosłe osobniki mają oliwkowe, brązowe, szare lub lśniącoczarne ubarwienie. Część brzuszna ma kolor kremowy, rzadziej żółtawy lub zielonkawy. Z kolei młode osobniki są jaśniejsze, dlatego dość często bywają mylone z mambą zieloną. Skąd zatem wzięło się określenie „czarna” w nazwie? Od atramentowoczarnego lub atramentowego koloru wnętrza pyska tego gada. Wielkość Czarna mamba jest drugim największym jadowitym wężem świata (po kobrze królewskiej) i największym jadowitym wężem Afryki. Dorosłe osobniki osiągają do 4,5 m długości. Należy jednak podkreślić, że rzadko można spotkać takiego giganta w jego naturalnym środowisku. Większość przedstawicieli gatunku osiąga od 2 do 2,5 m długości. Dymorfizm płciowy nie jest zaznaczony. Gdzie żyje czarna mamba? Zasięg występowania gatunku reprezentującego rodzinę zdradnicowatych obejmuje środkową, południową i zachodnią Afrykę. Istnieją doniesienia, według których czarne mamby są spotykane w niektórych krajach zachodniej Afryki, zwłaszcza w Senegalu i Gwinei. Nie jest jednak pewne, czy obserwacje te dotyczą nowej lub zanikającej populacji, czy raczej są rezultatem błędnej identyfikacji gatunkowej. Czarne mamby upodobały sobie obszary obfitujące w naturalne kryjó…

czarna-mamba-jest-jednym-z-najniebezpieczniejszych-wezy-jej-jad-moze-powalic-zyrafe-fot-shutterstock-612f35b.jpg
width: 1000
height: 488

Odkryto skamieniałości największego węża, jaki kiedykolwiek istniał. Ważył tyle, co dwa samochody
type: item
date: 2024-04-22T14:58:27.000Z
creator: Magdalena Salik
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: biologia
subject: gady
subject: indie
subject: rekordy
subject: węże
subject: Wolny czas
description: Pojawił się godny pretendent do miana największego węża świata. W Indiach znaleziono szczątki gada, który mógł mieć kilkanaście metrów długości i ważyć tonę. Czyli prawie tyle, ile dwa fiaty 126p.
encoded: W tym artykule: Gdzie znaleziono szczątki największego węża świata? W jakim klimacie żył Vasuki indicus? Największy wąż świata? Pyton, król węży W Indiach znaleziono skamieniałości gigantycznego prehistorycznego węża. Zwierzę było dłuższe niż współczesny autobus albo niż wymarły T-rex. Miało aż 15 metrów. Naukowcy uważają, że Vasuki indicus to największy znany wąż, jaki kiedykolwiek pełzał po Ziemi. Gdzie znaleziono szczątki największego węża świata? Ten gigant żył ok. 47 mln lat temu. Zamieszkiwał wiecznie zielone bagniste lasy w dzisiejszych zachodnich Indiach. Na skamieniałości węża natrafiono w kopalni węgla brunatnego w stanie Gudźarat. Do naszych czasów przetrwały jego kręgi. Badacze znaleźli 27 z nich. Niektóre nadal znajdowały się w tej samej pozycji, w jakiej leżały, gdy zwierzę jeszcze żyło. Gad został nazwany Vasuki indicus po mitycznym królu węży owijającym się wokół szyi Śiwy, jednego z najważniejszych hinduskich bóstw. Przypominał współczesne pytony. Nie był jadowity i raczej nie miał szans poruszać się szybko. – Vasuki był powolnym drapieżnikiem, który potrafił ujarzmić ofiarę, dusząc ją – tłumaczy Debajit Datta, współautor badań z Indian Institute of Technology Roorkee. W jakim klimacie żył Vasuki indicus? Wąż zamieszkiwał porośnięte gęstą roślinnością bagna na wybrzeżu. Nie wiadomo dokładnie, czym się żywił. Jednak istnieją przesłanki wskazujące, że polował na zwierzęta dużych rozmiarów. W pobliżu jego szczątków znaleziono skamieniałości sumów, żółwi, krokodyli, a nawet prymitywnych wielorybów. Wszystkie mogły być ofiarami Vasuki indicus. Największy ze znalezionych kręgów tego węża miał 11 cm szerokości. Paleontolodzy przypuszczają, że zwierzę miało okrągłe ciało średnicy nawet 44 cm. Niestety, nie znaleziono jego czaszki, która pozwoliłaby powiedzieć jeszcze więcej o trybie życia zwierzęcia. To i owo jest jednak pewne. – Vasuki był majestatycznym stworzeniem – mówi „Guardianowi” Datta. – Mógł to być łagodny gigant, który przez większość dnia odpocz…

odkryto-skamienialosci-najwiekszego-weza-jaki-kiedykolwiek-istnial-wazyl-tyle-ile-dwa-maluchy-bbf9b2d.jpg
width: 2880
height: 1998

Węże i smoki. Niejednoznaczni bohaterowie legend i mitów
type: item
date: 2024-03-19T09:39:57.000Z
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: grecja
subject: legendy
subject: mity
subject: starożytność
subject: starożytny egipt
subject: starożytny rzym
subject: węże
subject: wierzenia
subject: Wolny czas
description: Wiązano je ze słońcem i księżycem, dobrem i złem, życiem i śmiercią. Łączono nie tylko z duchami podziemia, ale również z bóstwami płodności i medycyny. Węże i smoki zagrażały ludziom, lecz także potrafiły chronić przed złem.
encoded: W tym artykule: Smoki są wszechobecne Różne oblicza węży w wierzeniach Starożytna Grecja pełna smoków Smok w starożytnym Egipcie Wąż i smok to jedno i to samo? Smoki w dzisiejszej kulturze Do dziś węże i smoki stanowią jeden z najbardziej kompleksowych i znaczących symboli kulturowych. Ich wyobrażenia odnajdziemy wszędzie – od mitologii i legend, przez religie i obyczaje, po współczesną literaturę i film. Niosą bowiem ze sobą coś, co pozostaje głęboko zakorzenione w podświadomości człowieka. Smoki są wszechobecne Każda kultura na ziemi prędzej czy później stworzyła w swoich opowieściach postać smoka, najprawdopodobniej jako zestawienie różnych strachów, które są charakterystyczne dla rasy ludzkiej. I chyba nie będzie przesadą stwierdzenie, że stworzenia te towarzyszyć będą nam już zawsze. To tak, jakbyśmy rodziły i rodzili się z maszyną do tworzenia smoka w naszych głowach. Zaprzęgano je do boskich powozów, stawiano na straży ważnych przedmiotów i miejsc, ich jad mógł zabijać, a krew przywracać do życia. Węże i ich uskrzydlone wersje, czyli smoki, to jedne z najpopularniejszych i najbardziej zawiłych symboli starożytności, ale nie tylko. Wyróżniają się sposobem poruszania, regularnym zrzucaniem skóry i oczami, które przynajmniej z pozoru nigdy nie mrugają, i do dziś odgrywają niezwykłą rolę w naszej kulturze. Różne oblicza węży w wierzeniach Węże to istoty, które wzbudzają w nas zarówno podziw, jak i strach. Nie ma chyba drugiego równie dwuznacznego i bogatego w symbolikę zwierzęcia, które nawet w obrębie jednej kultury, w zależności od kontekstu, może mieć zupełnie przeciwstawne znaczenia. Ich szerokie wykorzystanie w wierzeniach i symbolice jest tym bardziej interesujące, jeśli weźmiemy pod uwagę fakt, że węże tak naprawdę same w sobie nie są zbyt przydatne człowiekowi. Nie zapewniają nam rozrywki i nie dają się do końca udomowić. Nie przynoszą nam także ekonomicznego zysku, no chyba że przy produkcji trucizny pozyskiwanej z ich jadu. Raczej nie stanowią pierwszeg…

weze-i-smoki-niejednoznaczni-bohaterowie-legend-i-mitow-ebc0c24.jpg
width: 1000
height: 722

Będziemy jedli węże? Naukowcy sprawdzili, czy da się na masową skalę hodować pytony
type: item
date: 2024-03-15T14:46:36.000Z
creator: Magdalena Salik
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: azja
subject: hodowla
subject: kanton
subject: węże
subject: Wolny czas
subject: żywność
description: Międzynarodowy zespół badaczy wymyślił nowy żywnościowy „plan B” dla ludzkości. Gdyby tradycyjny przemysł spożywczy przestał zaspokajać nasze potrzeby, rozwiązaniem może być masowa hodowla węży.
encoded: W tym artykule: Jak szybko rośnie pyton? Ile mięsa można pozyskać z węży? Czy będziemy masowo hodować pytony? Farmy węży mogą brzmieć jak żart. Szczególnie dla Europejczyków, którym pytony nie kojarzą się z kolacją. W naszym kręgu kulturowym jedzenie węży to egzotyka, jednak nie wszędzie tak jest. Mięso węży pojawia się na stołach w wielu rejonach świata, przede wszystkim w krajach azjatyckich. W restauracjach w chińskim Kantonie zupa z węży stanowi stałą pozycję w menu. Dlaczego by więc nie pomyśleć o mięsie węży jako o globalnym zamienniku drobiu, wołowiny i wieprzowiny? Czy opłacałoby się hodować pytony na masową skalę? Na te pytanie naukowcy odpowiedzieli w artykule opublikowanym w czasopiśmie naukowym „Scientific Reports”. Jak szybko rośnie pyton? Sekrety hodowli węży badacze odkrywali na farmach tych gadów działających w Tajlandii i Wietnamie. Naukowcy przyjrzeli się bliżej dwóm gatunkom pytonów. Pyton siatkowy (Malayopython reticulatus) może mieć 9–10 metrów długości i ważyć nawet 100 kg. Pyton birmański (Python molurus bivittatus) jest krótszy i lżejszy. Jego długość to 3–4 metry, waga zaś wynosi ok 50 kg. Przez dwanaście miesięcy badacze mierzyli i ważyli węże karmione m.in. kurczakami. Pytony rosły bardzo prędko i tak samo szybko przybierały na wadze. Pyton siatkowy mógł dziennie zyskiwać nawet 19 gramów. Pyton birmański „tył” jeszcze szybciej: rekordowy przyrost dla tego gatunku wynosił aż ponad 40 g na dzień. Potencjał hodowlany zwierząt wzrósł, gdy naukowcy policzyli, jak gady reagują na post. Jak się okazało, nawet długa przerwa w odżywianiu prawie nie wpływa na wagę węży. „Pytony, które pościły do 4 miesięcy, traciły średnio 0,004% masy działa dziennie” – napisali badacze w swojej pracy. „Jak tylko wznowiono karmienie, ponownie bardzo szybko rosły”. Ile mięsa można pozyskać z węży? Po roku zwierzęta zostały humanitarnie zabite. Herpetolodzy zajęli się wówczas ustaleniem, ile dałoby się z nich przełożyć na talerze. Policzyli, że stosunek uzyskanego pok…

bedziemy-jedli-weze-naukowcy-sprawdzili-czy-da-sie-na-masowa-skale-hodowac-pytony-fd3edf5.jpg
width: 1000
height: 667

Najmniejszy wąż świata żyje na wyspie i ma wielu równie małych krewnych. Jaką ma długość?
type: item
date: 2023-12-17T08:54:25.000Z
creator: Magdalena Rudzka
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: dzikie zwierzęta
subject: Edukacja
subject: gady
subject: przyroda
subject: węże
subject: zwierzęta
description: Póki co opisano mniej więcej 3100 gatunków węży, z czego w Polsce żyje tylko 5. Występują na wszystkich kontynentach, z wyjątkiem Antarktydy, od Skandynawii po Tasmanię. Są wśród nich gatunki tak różne, jak 8-metrowa anakonda zielona i nasz bohater, czyli najmniejszy wąż świata.
encoded: W tym artykule: Najmniejszy wąż świata – rozmiary Odkrycie na Barbadosie Tryb życia najmniejszego węża Jak wyewoluował tak mały gad? Inne bardzo małe węże Obecnie za najmniejszego węża świata uważa się odkryty w 2008 roku na karaibskim Barbadosie gatunek Leptotyphlops carlae. W niektórych opracowaniach występuje też jako Tetracheilostoma carlae. Wężyk nie ma jeszcze polskiej nazwy. Najmniejszy wąż świata – rozmiary Dorosły osobnik jest wielkości średniej dżdżownicy – ma ok. 10 cm długości i szerokość makaronu spaghetti. Tak określił go jego odkrywca, amerykański herpetolog, prof. Stephen Blair Hedges z Uniwersytetu Stanowego Pensylwanii. Gad waży około 0,6 grama. Oprócz Barbadosu stwierdzono jego obecność także na innej karaibskiej wyspie – Anguilla. Co ciekawe wąż ten był opisany w literaturze naukowej już dwa razy: w 1889 i 1963 roku, ale został błędnie sklasyfikowany. Zakonserwowane osobniki znalazły się też w kolekcjach Muzeum Historii Naturalnej w Londynie oraz na Martynice. Przez kolejnych kilkadziesiąt lat nie udawało się napotkać go w naturze, aż do roku 2008. Odkrycie na Barbadosie Dwa wężyki znaleziono w lesie pod kamieniami, w północno-wschodnim Barbadosie. Stephen Blair Hedges wspomina, że po znalezieniu pierwszego osobnika musiał przerzucić kolejnych kilkaset kamieni, by napotkać następnego. Oba osobniki były samiczkami. Najdłuższe węże świata - ile mierzą te niesamowite gady? Nie, nie ma węży, które nie mieszczą się na okazałej ciężarówce. Nie zmienia to jednak faktu, że największe osobniki osiągają ogromne rozmiary. Jakie? Zapraszamy na wycieczkę śladami... <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/najdluzsze-weze-swiata-ile-mierza-te-niesamowite-gady-fot-phil-noble-pa-images-pa-images-via-getty-images-12ecaa1.jpeg" width="938" height="645" alt="Najdłuższe węże świata - ile mierzą te niesamowite gady? (fot. Phil Noble - PA Images/PA Images via Getty Images)" title="Najdłuższe węże świata - ile mierzą te niesamowite …

najmniejszy-waz-swiata-zyje-na-wyspie-i-ma-wielu-rownie-malych-krewnych-jaka-ma-dlugosc-fot-shutterstock-88ed418.jpg
width: 1000
height: 499

Węże w starożytnym Egipcie były prawdziwą zmorą. Naukowcy wskazali najbardziej niebezpieczne gatunki
type: item
date: 2023-10-17T13:11:14.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: dzikie zwierzęta
subject: egipt
subject: starożytny egipt
subject: węże
subject: Wolny czas
subject: zwierzęta
description: W starożytnym Egipcie żyło mnóstwo niebezpiecznych węży. Egipscy skrybowie wskazywali na konkretne niebezpieczne gady. Naukowcy sprawdzili, co to za gatunki.
encoded: W tym artykule: Modelowanie komputerowe pomaga wskazać węże Wąż z czterema kłami. To bóg Apofis Modelowanie niszy klimatycznej Jadowite węże ukochały starożytny Egipt W przygodowym filmie „Poszukiwacze zaginionej Arki” archeolog Indiana Jones musiał stawić czoła tysiącom węży w podziemnej komnacie w Tanis w Egipcie. Było to dla niego spore wyzwanie, bo podłoga nie był widoczna. Całą zajmowały te wijące i syczące gady. Przesada? Oczywiście. Dzisiaj węże w Egipcie uciekają przed ludźmi i skrywają się przed nimi czym prędzej. Nadal warto jednak zachować ostrożność. Pewnie podobnie było kilka tysięcy lat temu, w czasach faraonów. Chociaż niebezpiecznych węży było zdecydowanie więcej niż obecnie. Grupa badaczy z Uniwersytetu Bangor w Wielkiej Brytanii postanowiła zbadać, z jakimi wężami borykali się dawni Egipcjanie. Swoje odkrycia opublikowali w czasopiśmie „Environmental Archaeology”. Modelowanie komputerowe pomaga wskazać węże Badacze wzięli na warsztat tzw. Papirus Brooklyński. Jest to traktat medyczny ze starożytnego Egiptu, który powstał między 660 a 330 lat p.n.e. Opisano w nim objawy ukąszenia poszczególnych węży. Autorzy dokumentu wymieniają 37 gatunków jadowitych węży, z czego 13 jest nierozpoznanych. Obecnie Egipt jest domem dla znacznie mniejszej liczby potencjalnie niebezpiecznie gatunków. Doprowadziło to do wielu spekulacji wśród badaczy na temat tego, które gatunki zostały opisane w Papirusie Brooklyńskim. Herpetolodzy zaproponowali identyfikację wielu opisanych w nim zwierząt, ale niektóre pozostają ciągle nierozpoznane. Prawdopodobnie dlatego, że gatunki te już w Egipcie nie występują. Brytyjscy badacze wykorzystali modelowanie komputerowe do poznania występowania dziesięciu gatunków węży w czasach starożytnych. Są zadowoleni z efektu. Wąż z czterema kłami. To bóg Apofis W papirusie opisano na przykład, że ukąszenie przez węża będącego wcieleniem boga egipskiego Apofisa powodowało natychmiastową śmierć. Posiadał cztery kły. Obecnie w Egipcie takie zwierz…

weze-7b27ed5.jpg
width: 1280
height: 960

Robotyczny wąż do eksploracji lodowych światów. JPL właśnie wślizgnął się na nowy poziom robotyki
type: item
date: 2023-05-16T08:27:21.000Z
creator: Ewelina Zambrzycka-Kościelnicka
subject: Kosmos
subject: National Geographic Site
subject: Gwiazdy
subject: kosmos
subject: księżyce
subject: roboty
subject: saturn
subject: węże
description: Inżynierowie Laboratorium Napędu Odrzutowego NASA zbudowali robota, którego zadaniem będzie wślizgnięcie się pod lodowe skorupy księżyców Saturna i Jowisza. Urządzenie przypomina węża lub węgorza. To nie pierwszy raz, gdy inżynierowie JPL czerpią inspirację ze świata zwierząt. Wśród opracowywanych przez JPL robotów są takie wzorowane na lemurach, małpach i psach.
encoded: W tym artykule: Do odległych planet i księżyców polecą roboty Robot przypominający węża Sztuczna inteligencja w kosmosie Testy robota EELS trwają Jak zaprojektować robotycznego węża Coraz częściej i głośniej mówi się o badaniu odległych ciał Układu Słonecznego. Już nie tylko z orbity, za pomocą sond, ale przy pomocy nowoczesnych robotów przemieszczających się po i pod powierzchnią wybranych planet i księżyców. Polem testowym dla tego typu eksploracji jest Mars. Niedługo dołączy do niego Księżyc. Człowiek już wylądował na Księżycu, a wkrótce ruszy kolejna faza programu Artemis. Dzięki niej trafią tam misje robotyczne, a w dalszej kolejności także załogowe. Mars też nie jest już poza naszym zasięgiem. Do odległych planet i księżyców polecą roboty Ale już Jowisz, Saturn, a tym bardziej Uran i Neptun są dla nas za daleko. Sonda JUICE, która w kwietniu wystartowała w kierunku księżyców Jowisza, będzie lecieć prawie osiem lat, nim dotrze do celu. Tak długi czas przelotu i ryzyko dla zdrowia astronautów wykluczają w tym momencie misje załogowe. Na dnie oceanu na Enceladusie, księżycu Saturna, istnieją kominy hydrotermalne. Czy powstało tam życie? Naukowcy sądzą, że tajemnicza krzemionka wyrzucana w ogromnych ilościach przez Enceladusa jest dowodem na istnienie kominów hydrotermalnych na dnie globalnego oceanu. Ten księżyc Saturna jes... Dlatego należy postawić na roboty. Już nie tylko ruchome laboratoria w typie marsjańskich łazików Curiosity czy Perseverance, ale bardziej wymyśle urządzenia. Takie, które są dostosowane do warunków interesującego nas miejsca. Robot przypominający węża Laboratorium Napędu Odrzutowego NASA (JPL) od lat rozwija program robotycznej eksploracji kosmosu. To tam powstały wszystkie amerykańskie łaziki marsjańskie, helikopter Ingenuity, a także mający latać nad Tytanem ciężki dron Dragonfly. Tam również budowane są najnowocześniejsze urządzenia, mające wspinać się po ścianach, skakać między uskokami i eksplorować miejsca niedostępne dla człowieka. …

robotyczny-waz-do-eksploracji-lodowych-swiatow-jpl-wlasnie-wslizgnal-sie-na-nowy-poziom-robotyki-fot-nasa-jpl-caltech-fa7a72e.jpg
width: 4032
height: 3024

Te węże potrafią robić fikołki. Oto zdjęcia, które to potwierdzają
type: item
date: 2023-04-06T11:22:11.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: azja
subject: dzikie zwierzęta
subject: Edukacja
subject: gady
subject: gatunki
subject: odkrycia
subject: węże
subject: zachowania
subject: zwierzęta
description: Naukowcy odkryli, że pewien gatunek węża potrafi robić przewroty, które przypominają fikołki. Badacze twierdzą, że jest to sposób obrony przed innymi drapieżnikami.
encoded: W tym artykule: Węże radzą sobie w konfrontacji z większymi drapieżnikami Ten gatunek węża potrafi uciekać turlając się jak koło Po raz pierwszy w historii udokumentowano to zachowanie Dziwaczne fikołki mają zmylić inne drapieżniki Węże to niezwykłe stworzenia, które zamieszkują naszą planetę nawet od co najmniej 150 milionów lat. Jednak badania wykazały, że te żyjące współcześnie są potomkami zwierząt, którzy przeżyły wymieranie kredowe. Naukowcy uważają, że dopiero uderzenie wielkiej asteroidy spowodowała przyspieszenie korzystnych dla węży zmian ewolucyjnych. Węże radzą sobie w konfrontacji z większymi drapieżnikami Wydarzenie to sprawiło, że ten podrząd gadów zaczął stawać się niezwykle różnorodny. W ciągu zaledwie kilku milionów lat węże zasiedliły praktycznie wszystkie możliwe środowiska. Stworzenia te spotkać można na pustyniach, w górach, w lasach tropikalnych, a nawet w otwartych wodach oceanu. Chociaż węże nie mają kończyn i poruszają się, pełzając lub pływając, nie oznacza to, że są to zwierzęta bezbronne. Przeciwnie – swoje słabości przekuły w atuty. Gady te wyewoluowały w bezwzględnych i cichych myśliwych, którzy potrafią stawić czoła nawet kilkukrotnie większemu od siebie przeciwnikowi. Niektóre gatunki, takie jak pytony birmańskie, potrafią połknąć ofiarę nawet sześć razy większą niż inne węże podobnej wielkości. Zawdzięczają to swojej wyjątkowej budowie czaszki. Ten gatunek węża potrafi uciekać turlając się jak koło Naukowcy ostatnio odnaleźli kolejny dowód na to, jak fascynujące mogą być te pełzające gady. W najnowszym numerze czasopisma naukowego „Biotropica” naukowcy opisali nietypowy i nieznany wcześniej sposób obrony przed drapieżnikami. Okazuje się, że węże z gatunku Pseudorabdion longiceps z rodziny połozowatych potrafią w sytuacji zagrożenia wykonywać przewroty, które przypominają fikołki. Pseudorabdion longiceps to niewielki wąż, który występuje w niektórych krajach Azji. M.in. w południowej Tajlandii, Malezji, Singapurze, Sumatrze, Borneo i…

pseudorabdion-longiceps-86de9f7.jpg
width: 6849
height: 4566

W Ameryce Południowej odkryto nowy gatunek węża boa. Jest maleńki
type: item
date: 2023-01-19T09:43:31.000Z
creator: Mateusz Łysiak
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: ameryka południowa
subject: ekwador
subject: Travel
subject: węże
subject: Wolny czas
subject: zwierzęta
description: Niewielkich rozmiarów boa karłowaty z Ekwadoru jest daleko spokrewniony z boa dusicielem. Co łączy oba gatunki węży?
encoded: W tym artykule: Ile mierzy boa karłowaty? Nowy gatunek węża Boa karłowaty a boa dusiciel. Co je różni, co łączy? Jakie węże żyją w Polsce? Naukowcy odkryli nowy gatunek boa karłowatego. Wąż żyje w ekwadorskiej części Amazonii. O ile spotkanie z boa dusicielem może być niebezpieczne, o tyle Tropidophis cacuangoae nie wzbudza większych obaw. To dlatego, że mierzy zaledwie 30 cm długości. Ile mierzy boa karłowaty? Maleńkiego boa odnalazł Alex Bentley, koordynator badań stacji terenowej Sumak Life In Situ w Andach. Gad wypoczywał w lesie mglistym. To lasy tropikalne położone wysoko w górach. Cechują się dużą wilgotnością pochodzącą z opadów i kondensacji chmur. Takie warunki sprzyjają rozwijaniu się endemicznej flory i fauny. Występowanie Tropidophis cacuangoae w Ekwadorze zaskoczyło badaczy. – Nie powinno go tam być – powiedział Omar Entiauspe-Neto, autor artykułu opublikowanego na łach „European Journal of Taxonomy”. Wąż nie odpowiadał opisom wcześniej zidentyfikowanych boa karłowatych. Naukowcy zauważyli jednak pewne cechy wspólne z okazem z Ekwadorskiego Muzeum Nauk Przyrodniczych. – Zwykle boimy się opisywać nowy gatunek na podstawie tylko jednego osobnika, ponieważ jest szansa, że ​​może istnieć jakaś odmiana – tłumaczył Entiauspe-Neto. Nowy gatunek węża Po porównaniu cech fizycznych i sekwencji genetycznych ustalono, że to nowy gatunek. Jego nazwa, Tropidophis cacuangoae, upamiętnia Dolores Cacuango, rdzenną aktywistkę, która broniła praw kobiet i założyła pierwsze dwujęzyczne szkoły w Ekwadorze. Uczniowie mogli uczyć się w nich hiszpańskiego i rdzennego języka keczua. To pierwszy boa karłowaty odkryty w tym regionie. Pozostałe gatunki zamieszkują inne części Ameryki Południowej i zachodnie Indie. T. cacuangoae jest daleko spokrewniony z boa dusicielem. Oba gatunki łączy między innymi to, że ich szkielety zawierają szczątkowe kości biodrowe. To pozostałości po starożytnych przodkach węży. Ich bronią nie jest jad, a duszenie ofiar. Blokują przepływ krwi, powodując…

w-ameryce-poludniowej-odkryto-nowy-gatunek-weza-boa-jest-malenki1-32becd0.jpg
width: 1280
height: 720

Naukowcy odkryli, że samice węży mają łechtaczkę – i to nie jedną
type: item
date: 2022-12-16T07:48:11.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: Przyroda
subject: australia
subject: badania naukowe
subject: dzikie zwierzęta
subject: Edukacja
subject: gady
subject: nauka
subject: węże
subject: zwierzęta
description: Po raz pierwszy w historii naukowcy odkryli, że samice niektórych gatunków węży mają dwie łechtaczki. Poprzednie badania błędnie wskazywały, że organ ten może być gruczołem zapachowym lub niedorozwiniętą wersją męskich narządów płciowych.
encoded: W tym artykule: Naukowcy odkryli, że samice węży mają dwie łechtaczki Koniec z tabu dotyczącym żeńskich genitaliów Czy węże również odczuwają przyjemność podczas kopulacji? Określenie płci węża jest bardziej skomplikowane niż u innych zwierząt. To dlatego, że samce i samice wyglądają bardzo podobnie, a różnice kryją się wewnątrz organizmu tych gadów. Samce węży mają parę rozwidlonych narządów rozrodczych (tzw. hemipenis), które ukryte są w ogonie. Są one zbudowane w taki sposób, aby chwycić ścianki kloaki samicy. Jednak dotychczas o genitaliach samic wiadomo było znacznie mniej. Naukowcy odkryli, że samice węży mają dwie łechtaczki Naukowcy z University of Adelaide w Australii postanowili zbadać 9 gatunków węży. Okazało się, że wszystkie samice miały dwie łechtaczki, które nazwano hemiclitoris. Podobnie jak u samców, dwie części tego organu oddzielone są tkanką i są schowane w ogonie. Odkrycie zostało opublikowane na łamach czasopisma naukowego „Proceedings of the Royal Society B”. Nie chodzi tylko o rozmiar: wiadomo już, dlaczego węże potrafią połknąć ofiarę znacznie większą od siebie Naukowcy zbadali, dzięki czemu pytony birmańskie potrafią połknąć ofiarę nawet sześć razy większą niż inne węże podobnej wielkości. Zawdzięczają to unikatowej budowie czaszki. A ta... <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/nie-chodzi-tylko-o-rozmiar-wiadomo-juz-dlaczego-weze-potrafia-polknac-ofiare-znacznie-wieksza-od-siebie-fot-getty-images-face646.jpg" width="938" height="468" alt="Nie chodzi tylko o rozmiar: wiadomo już, dlaczego węże potrafią połknąć ofiarę znacznie większą od siebie (fot. Getty Images)" title="Nie chodzi tylko o rozmiar: wiadomo już, dlaczego węże potrafią połknąć ofiarę znacznie większą od siebie (fot. Getty Images)" /> – Narządy rozrodcze samic są wyraźnie pomijane w porównaniu z ich męskimi odpowiednikami, co ogranicza nasze zrozumienie reprodukcji seksualnej w całej linii kręgowców – opisują w artykule naukowcy. Koniec z…

agkistrodon-bilineatus-abbe91b.jpg
width: 2100
height: 1427

Najdziwniejsze potrawy świata. Odważyłbyś się spróbować chociaż jednej z nich?
type: item
date: 2022-12-03T15:01:32.000Z
creator: redakcja
subject: Smaki świata
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: balut
subject: Edukacja
subject: Kuchnia
subject: kuchnia regionalna
subject: kuchnie świata
subject: Kultura
subject: potrawy
subject: robaki
subject: Travel
subject: węże
description: Dla jednych to najdziwniejsze potrawy świata, a dla innych rarytasy i niezwykłe przysmaki. W niektórych częściach naszej planety, menu w restauracji może być niemałym zaskoczeniem. W dobie globalizacji prawie wszędzie dziś dostaniemy pizzę lub sushi, ale na Ziemi są miejsca, w których skosztować można nietuzinkowych potraw. To np. szarańcze na patyku lub grillowane pająki. Oto lista najdziwniejszych dań na świecie. Odważyłbyś się spróbować chociaż jednej z nich?
encoded: W tym artykule: Svið to tradycyjne islandzkie danie Żmijówka, czyli alkohol z węża Lizaki z robakami są popularne nie tylko w Azji Surströmming to szwedzki sfermentowany śledź Chińskie danie ze szczurzych noworodków: prawda czy ludowa legenda? Casu marzu to włoski ser, w jada się z żywymi larwami much Balut to jajo wewnątrz którego znajduje się w pełni uformowany zarodek ptaka Robaki smażone na patelni Na świecie wciąż są miejsca, które potrafią zaskoczyć niejednego turystę. Szczególnie takiego, który jest głodny. Przemierzając ulicę Bangkoku w poszukiwaniu restauracji lub food trucka można natknąć się na stoiska, w których sprzedają... smażone skorpiony lub świerszcze. Dla przeciętnego Europejczyka, który przyzwyczajony jest do kuchni włoskiej, francuskiej (lub azjatyckiej w wersji zeuropeizowanej), może być to nie lada zaskoczenie. Dla plemion zamieszkujących deszczowe lasy na indonezyjskiej wyspie Sumatra pojęcie „owoce leśne” nie ogranicza się do jagód lub malin. Wystarczy włożyć kij w mrowisko (prawdziwy, nie przysłowiowy), by wyszli jego mieszkańcy. Mrówki gdy poczują się zagrożone, zaczynają przenosić larwy – można więc powiedzieć, że dwudaniowy posiłek przygotowuje się sam. Nie każdy jednak skusiłby się na taką propozycję obiadu. Oto najdziwniejsze potrawy świata. Spróbowałbyś choć jednej z nich? Svið to tradycyjne islandzkie danie Svið to tradycyjne danie, które można zamówić na Islandii. To opalona z wełny i przecięta na pół głowa owcy, którą podaje się z oczami, ale bez mózgu. Potrawa ta powstała w czasach, gdy ludzie nie mogli pozwolić sobie na marnowanie jakiejkolwiek części zabitego zwierzęcia. Gotuje się ją w dobrze osolonej wodzie od półtorej do dwóch godzin. Svið spożywa się na gorąco. Zazwyczaj podaje się je z gotowanymi ziemniakami (całymi lub w postaci purée) albo rzepą. W niektórych restauracjach dostępny jest również wariant na zimno, w postaci przekąski. Głowa jest wówczas pokrojona w plastry. Co ciekawe, Islandia może zaskoczyć turystów czymś…

smazone-skorpiony-c3f6586.jpg
width: 2099
height: 1428

Ciekawostki o gadach, które warto znać. Oto gadzi rekordziści
type: item
date: 2022-10-23T11:02:58.000Z
creator: Mateusz Łysiak
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: gady
subject: jaszczurka
subject: Travel
subject: węże
subject: Wolny czas
subject: żółwie
description: Te ciekawostki o gadach pomogą ci lepiej poznać zwierzęta, które jednych fascynują, a innych przerażają. Czy wiesz, który gad jest najniebezpieczniejszy na świecie?
encoded: W tym artykule: Ciekawostki o gadach, o których nie wszyscy wiedzą Najważniejsze informacje o gadach Gady w Polsce Gady na świecie. Które są największe, a które najbardziej niebezpieczne? Czy gady można trzymać w domu? Ciekawostki o gadach zainteresują nie tylko posiadaczy żółwi, węży czy jaszczurek. Szacuje się, że na Ziemi żyje ponad 10 000 gatunków gadów. Jest to więc bardzo różnorodna grupa zwierząt. Jej przedstawicieli można spotkać na każdym kontynencie z wyjątkiem Antarktydy. Co warto wiedzieć o gadach? Przede wszystkim są to organizmy zmiennocieplne. Wygrzewają się na słońcu, gdy ich temperatura spada i szukają cienia lub wody, gdy jest im gorąco. Ciekawostki o gadach, o których nie wszyscy wiedzą Gady to jedne z najdłużej żyjących zwierząt na świecie. W 2022 r. żółw Jonathan świętuje swoje 190. urodziny, co czyni go najdłużej żyjącym żółwiem w historii. Rekordzista urodził się przed wynalezieniem żarówki. Przeżył wielkie wydarzenia na świecie i przełomowe odkrycia. Skoro o historii mowa, gady pojawiły się po raz pierwszy w zapisie kopalnym 315 milionów lat temu. Inne gadzie ciekawostki: Gady nie mają gruczołów potowych, przez co nie są wilgotne, a ich skóra jest zwykle chłodna i sucha. Łuski węża są z keratyny, tej samej substancji, z której powstają nasze włosy i paznokcie. Niektóre gatunki gekonów mogą gubić ogony w obronie. Kiedy drapieżnik chwyta ogon, gekon może „odczepić” ogon i uciec. Większość gatunków węży składa jaja. Niektóre gatunki są jednak żyworodne. Serca węży, jaszczurek i żółwi mają zazwyczaj trzy komory. Dla porównania, ludzkie serca są czterokomorowe. Cmentarne węże? Odkryto trzy nowe gatunki węży żyjących pod ziemią – na cmentarzyskach i w starych kościołach Nieznane nauce gatunki węży zostały odkryte przez naukowców w Ekwadorze. Gady żyją pod nagrobkami i kościołami w odległych miasteczkach, ukrytych w lasach mglistych w Andach. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/odkryto-trzy-nowe-gatunki-wezy…

ciekawostki-o-gadach-ktore-warto-znac-oto-gadzi-rekordzisci-3c0c85c.jpg
width: 2121
height: 1414