National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2024-08-26T11:57:47.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: To NIE figura, to panna młoda w Bułgarii! Poznaj jeden z najdziwniejszych zwyczajów ślubnych [FOTOREPORTAŻ]
items: 7 grzechów ślubnych podróżników
items: Młodzi z Podhala kultywują dawne tradycje. Zaglądamy na tradycyjne góralskie wesele
items: "Zachwyca mnie energia ludzi". Tradycyjne wesele żydowskie [RELACJA]
items: "Szaman zatrzyma deszcz". Zajrzyj na tradycyjne balijskie wesele
items: Nie tylko w bieli. Oto stroje ślubne z różnych zakątków świata
items: Wesele z wulkanem w tle
items: 4/2008
items: Ślubne ceremonie

To NIE figura, to panna młoda w Bułgarii! Poznaj jeden z najdziwniejszych zwyczajów ślubnych [FOTOREPORTAŻ]
type: item
date: 2021-04-19T06:56:25.000Z
creator: Zuzanna O'brien
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: bułgaria
subject: Edukacja
subject: Kuchnia
subject: Kultura
subject: Lifestyle
subject: ślub
subject: Travel
subject: wesele
subject: Wolny czas
description: Pobielanie twarzy, przyozdabianie głowy choinkowymi łańcuchami… Mieszkający w bułgarskim Rybnowie Pomacy – słowiańscy muzułmanie – kultywują ten zwyczaj od pokoleń. Na takim weselu jeszcze nie byliście!
encoded: W tym artykule: Gelena Hora Fatme Inus niewiele widzi. Nie może otworzyć oczu. Przez ostatnie dwie godziny krewne przyszłego męża pokrywały jej twarz białą, kredową farbą, a na powiekach, policzkach i czole naklejały dekoracje z cekinów. Jej głowę zdobią girlandy sztucznych kwiatów, czerwony welon i srebrne łańcuchy – takie, jakie my wieszamy na choince. W dłoni ściska ozdobne lustro: spojrzy w nie już jako żona. Ma jej przypomnieć, że od tej chwili ma być posłuszna mężowi. Krewne prowadzą ją za ręce, zebrani goście biją brawo, wznoszą wiwaty. Pan młody, Mustafa Sirakow, przejmuje od kuzynek narzeczoną i prowadzi przed oblicze imama. Padają słowa ślubnego błogosławieństwa, para jest oficjalnie małżeństwem. Fatme dopiero teraz może spojrzeć w twarz męża. Drugi dzień ich tradycyjnego wesela w bułgarskim miasteczku Rybnowo dobiega końca. Przed nimi trzy dni poprawin. Gelena Rytuał przyozdabiania twarzy panny młodej tym oryginalnym makijażem zwany jest gelena. Nie wiadomo, jakie są jego korzenie, ale zamieszkujący tę część bułgarskich Rodopów Pomacy pielęgnują tę tradycję od pokoleń. Ci słowiańscy muzułmanie, którzy przeszli na islam za czasów okupacji tureckiej, przez lata opierali się integracji kulturowej z Bułgarami. Uznanie wiary Mahometa miało dla mieszkańców ubogich górskich wsi ekonomiczny sens: dzięki temu mogli kupować ziemię i nie musieli płacić podatku od innowierstwa. Po odzyskaniu przez Bułgarię niepodległości w 1848 r. prawosławna większość uznała Pomaków za zdrajców. Po II wojnie światowej komunistyczne władze nie uznały ich jako mniejszości narodowej i przymusowo zmieniały im nazwiska. Często padali ofiarami prześladowań trudno się dziwić, że wielu z nich uciekło za granicę. Z Rybnowa młodzi wciąż wyjeżdżają, tym razem za pracą. Dziś w Bułgarii, głównie w środkowych Rodopach, mieszka ok. 200 tys. Pomaków. Jesień i zima to sezon ślubów. Na pomackie wesele zjeżdżają krewni i przyjaciele nie tylko z odległych miejscowości, ale również ze społeczności Pomak…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/fb8485a45947167710432c45d9d583bde1825b4e-8b6a189.jpeg
width: 1024
height: 683

7 grzechów ślubnych podróżników
type: item
date: 2020-06-16T06:00:00.000Z
creator: Julia Lachowicz
subject: Porady
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: Edukacja
subject: Kuchnia
subject: Kultura
subject: przesądy
subject: savoir-vivre
subject: ślub
subject: Travel
subject: wesele
subject: zwyczaje
description: Zatańczyć na weselu na krańcu świata to marzenie każdego podróżnika. Ważne jednak, by zrobić to w takt panującej tam tradycji.
encoded: Dla podróżników zaproszenie na ceremonię ślubną w innym kraju lub wręcz odmiennym kręgu kulturowym jest jak wygrana na loterii. To nie tylko świetny pretekst, by po raz kolejny ruszyć w drogę, ale też wyjątkowa okazja do poznania innych zwyczajów i tradycji. Zazwyczaj niedostępnych dla zwykłych turystów. Ale ślub to też okazja do licznych faux pas. Dlatego Traveler przygotował dla was listę siedmiu grzechów ślubnych, których należy się wystrzegać, aby nie zepsuć innym najpiękniejszego dnia życia. Tylko nie stresujcie się zbyt mocno – niezależnie, w jakim miejscu na ziemi odbędzie się ceremonia ślubna, pewne jest, że trzeba się w tym czasie przede wszystkim dużo weselić! Grzech pierwszy: Mieszanie przy dacie Dostajemy zaproszenie na ślub, ale dzień ceremonii kompletnie nam nie pasuje... Uwaga! Kierowane do państwa młodych prośby o przeniesienie daty ślubu mogą okazać się prawdziwą gafą. Bo ustalenie dnia ceremonii w wielu kulturach jest ogromnie istotne. Japońskie pary spędzają nad tym wyborem długie godziny. Angażują w to całą rodzinę, konsultują z koyomi, specjalnym kalendarzem astrologicznym. Gdy decyzja zapadnie, jest ostateczna! Proponowanie, by ją zmienić, może być zrozumiane jako sugestia, że wybór nie jest trafiony. W Chinach za to ważne jest, by data coś znaczyła. W samym Pekinie ponad 10 tys. par zarezerwowało sobie na przykład dzień 4 stycznia 2013 r., bo brzmienie tej daty w języku mandaryńskim jest podobne do zdania „będę cię kochał na zawsze”. Podobne szaleństwo miało miejsce niecały miesiąc wcześniej, 12 grudnia 2012 r. Trzy powtarzające się liczby miały bowiem zapewnić parze szczęście na całe życie. Na przeszkodzie nie stanął nawet fakt, że była to środa. Przesądy dotyczące dat ślubu popularne są zresztą nie tylko w Azji. W Zimbabwe nikt nie chce mówić sobie „tak” w listopadzie, bo to zły omen. Gdy premier tego kraju w 2011 r. złamał to afrykańskie tabu i właśnie wtedy postanowił się ożenić, opinia publiczna nie mogła tego zrozumieć. „Po co sprowadzać…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/d320e513615bac1c02020361974055be70d6edeb-645a164.jpeg
width: 1000
height: 667

Młodzi z Podhala kultywują dawne tradycje. Zaglądamy na tradycyjne góralskie wesele
type: item
date: 2019-09-10T06:14:35.000Z
creator: Redaktor National Geographic
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: Edukacja
subject: fotografia
subject: górale
subject: Kultura
subject: Lifestyle
subject: moda
subject: podhale
subject: Travel
subject: Uroda
subject: wesele
subject: zdjęcia
description: Mateusz Kiszela, fotograf ślubny z Zakopanego, niejednokrotnie gościł na góralskim weselu. Postanowił opowiedzieć nam o tym, jak ta tradycyjna uroczystość wygląda z jego perspektywy.
encoded: ZOBACZ GALERIĘ >>> W Murzasichle, Białce Tatrzańskiej, Bukowinie, Witowie czy Chochołowie, ale też w samym Zakopanem czy Kościelisku nie brakuje młodych, którzy sakrament małżeństwa przyjmują w zgodzie z wielowiekową, góralską tradycją. Postanowiłem przybliżyć ten góralski obrzęd i związane z nim tradycje. Fotograficznie nie jest to temat łatwy ze względu na dużą ilość ludzi, ciemne sale i kościoły, ale za to jakże piękny i zupełnie wyjątkowy. Kierpce, hafty i kapelusze Nie zobaczymy tu sukni ślubnej z salonu, ale prawdziwy strój ludowy, który przetrwał w niezmienionej formie od lat. Jedynym szaleństwem, na które może pozwolić sobie przyszła Panna Młoda jest wybór zdobień gorsetu, bluzki czy spódnicy. Wzory zdobiące gorset to zazwyczaj motywy kwiatowe zaczerpnięte prosto z górskich rejonów. Każdy strój wykonywany jest na indywidualne zamówienie - bogato nabijany cekinami albo ręcznie haftowany. Wszystko ma tu swoje znaczenie, np. haftowane na gorsecie lilie symbolizują czystość. Kolejną kwestią jest fryzura Panny Młodej. Tradycja nakazuje spiąć włosy w kok, tzw. „cubę”. Natomiast do włosów koniecznie musi być przyczepiona wstążka z mirtem, która później wykorzystywana jest przy obrzędzie cepcowin. Wszystkie dodatki typu kolczyki, naszyjnik czy bransoleta zrobione są z prawdziwych korali, najczęściej z dodatkiem złota. Na nogach oczywiście nie może zabraknąć skórzanych kierpców w kolorze czarnym lub brązowym. Ubiór Młodego Pana nie różni się od góralskiego stroju, noszonego przy innych okazjach. Na strój Młodego składają się: koszula, portki, kapelusz, kierpce, spinka do koszuli, opasek oraz przewiązana białą wstążk cucha, którą zarzuca się na ramiona. Wprawne oko jednak rozróżni kawalera od żonatego mężczyzny. Po ślubie nie nosi się opaska ani piórka przy kapeluszu, są to bowiem atrybuty stanu kawalerskiego. Przygotowania Główna część przygotowań odbywa się w domu Pani Młodej. To tutaj zbiera się najbliższa rodzina i to właśnie tutaj przyjeżdżają pytace oraz kapela …

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/c7c13b6f74bcff2dbea339a309f444a853443124-9628534.jpeg
width: 1125
height: 750

"Zachwyca mnie energia ludzi". Tradycyjne wesele żydowskie [RELACJA]
type: item
date: 2019-09-10T03:38:00.000Z
creator: Karolina Czyżowska
subject: Porady
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: izrael
subject: Kultura
subject: religie
subject: tradycje
subject: Travel
subject: wesele
description: "Niedobrze jest człowiekowi, gdy jest sam" (2,18). Przeczytaj relację autorki projektu, który objęliśmy patronatem
encoded: Moje życie ostatnimi dniami zbiegami okoliczności stoi. Niczego nie jestem w stanie zaplanować z wyprzedzeniem. Uczę się reagować na przydarzające się okazje. Spotykam codziennie wielu ludzi. Opowiadam moją historię miliony razy. Ludzie są ciekawi, co mnie tu przygnało w czasie wojny. Odpowiadam, że ja tej wojny nie planowałam, ale nie zamierzam rezygnować z powziętego marzenia. Prowadzę miłe, spokojne ale też konfrontacyjne rozmowy. Z wieloma osobami się zaprzyjaźniam. I tak pewnego razu, po krótkiej wymianie zdań z Karoliną, mieszkającą od kilkunastu lat w Jerozolimie zostaję zaproszona na tradycyjne żydowskie wesele w roli osoby towarzyszącej, z zastrzeżeniem, że ja gram rolę mężczyzny w tym tandemie. No cóż poświęcę moją kobiecą naturę i w zamian za udział w tym niezwykłym dla mnie wydarzeniu zgadzam się na wszystko. A teraz powiem coś na marginesie na temat postrzegania czasu. Z praktycznego punktu widzenia, wydaje się, że czas w Izraelu rozciąga się jak przysłowiowa „guma w majtkach“. Jest powiedziane, że wesele zaczyna się o 17...a o 17 dopiero jesteśmy w drodze na miejsce. Jedziemy do położonego na wzgórzach Jerozolimy domu weselnego. Cudowna romantyczna, ale i święta sceneria. Słońce właśnie zaczyna zachodzić. Goście się gromadzą. Panuje chaos i nieporządek. Ale mimo to każdy wie, co ma robić i jak się zachowywać. Wesele skrojone jest na ponad 300 osób. W czasie przygotowań, gwaru i podniosłego nastroju nie widzę Pana Młodego. Dowiaduję się, że podpisuje ketubę – kontrakt przedślubny, w którym są zapisane obustronne zobowiązania małżonków. Przez głowę przemyka mi myśl - jakie to patriarchalne, bo gdzie w tym wszystkim przyszła małżonka? Czemu jej przy tym nie ma? Karolina tłumaczy mi, że treść ketuby została wcześniej obustronnie potwierdzona, a teraz męska część rodziny ją uroczyście akceptuje. Nie jestem pewna, czy mi wystarczy takie wyjaśnienie, ale mam w sobie szeroki margines akceptacji dla niezrozumiałej dla mnie tradycji. Staram się nie unosić świeck…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/edd06d76c53780f3ee963831cf1910531ee69dd8-af65894.jpeg
width: 5472
height: 3648

"Szaman zatrzyma deszcz". Zajrzyj na tradycyjne balijskie wesele
type: item
date: 2019-06-17T09:24:29.000Z
creator: Redaktor National Geographic
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: bali
subject: Edukacja
subject: indonezja
subject: Kuchnia
subject: Kultura
subject: ślub
subject: Travel
subject: wesele
description: – Nigdy nie byłem na ślubie. Na taką ceremonię stać tylko ludzi z najwyższej kasty – odpowiedział 20-letni Balijczyk, którego zapytałam, jaki prezent powinnam przywieźć na ślub siostrzenicy mojej nauczycielki z Dżakarty.
encoded: ZOBACZ GALERIĘ >>> – Chyba nie musisz kupować prezentów. Tylko najbliższa rodzina czasami przynosi zdjęcie, materiał lub daje młodej parze pieniądze – tłumaczy. Społeczeństwo balijskie, jako jedno z nielicznych na świecie, nadal jest podzielone na kasty. Do najwyższej grupy – brahmana, zwanej kastą kapłanów, zalicza się braminów, przywódców religijnych i świętych ludzi, którzy wykonują ważne obrzędy religijne. Druga – ksatryja - to warna wojowników. Trzecią grupę – vaishya - stanowią kupcy, handlowcy i urzędnicy. Najniższa grupa, sudra, to warna rolników. Przynależność do kast jest dziedziczna. Wszystkie dzieci z jednej warny mają takie same imiona, przydzielane zgodnie z określonymi regułami. Kasta kapłanów nazywa swoich synów Ida Bagus, a córki Ida Ayu lub Dayu. Balijczycy ściśle przestrzegają tradycji. Bardzo rzadko biorą ślub z osobą z innej wyspy. Jeszcze rzadziej – z niższej kasty. To skutkowałoby wydaleniem z wielkiej rodziny. – Moja siostrzenica, Ida Ayu, ma prawie 30 lat. Bardzo długo czekała na Balijczyka z tej samej kasty. Pół roku temu sąsiedzi poinformowali nas, że w innej rodzinie jest 32-letni Ida Bagus, który ciągle jest singlem. Spotykali się tylko 3 miesiące, a w tę niedzielę odbyły się oświadczyny – opowiada Yogi, nauczycielka indonezyjskiego, która zaprosiła mnie na ceremonię. Przepisanie Oświadczyny to wydarzenie, w którym uczestniczy nawet 200 osób – cała rodzina przyszłego pana młodego, dalsi krewni i sąsiedzi. Ceremonia nazywana Ngidih („przepisanie”) zaczyna się od pytania rodziny Idy Ayu przez rodzinę Idy Bagus o to, czy kobieta chciałaby poślubić ich syna. Goście przynoszą prezenty w postaci kóz, biżuterii, ubrań, butów – wszystkiego, o co Ida Ayu wcześniej poprosi. Popularnym prezentem są meble, które służą do dekoracji pokoju urządzonego specjalnie na miesiąc miodowy w domu pana młodego. Następnie Ida Bagus udaje się do kapłana, by ustalić najlepszy czas i miejsce ślubu, zgodnie z hinduskim kalendarzem oraz do szamana, by prosić o zatrzy…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/26e672d783e96e65bf4a00ea53477b6d90feee6b-6a8d1d4.jpeg
width: 2448
height: 1624

Nie tylko w bieli. Oto stroje ślubne z różnych zakątków świata
type: item
date: 2019-06-12T10:25:00.000Z
creator: redakcja
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: chiny
subject: japonia
subject: Kuchnia
subject: moda
subject: ślub
subject: Travel
subject: wesele
subject: zwyczaje
description: Choć to białą suknię ślubną najczęściej wybierają dziś kobiety na całym świecie, wciąż w wielu miejscach dużą popularnością cieszą się stroje bliższe lokalnym tradycjom. Zresztą i w Europie biała suknia ślubna jest stosunkowo nowym wynalazkiem. Zobacz damskie stroje ślubne z różnych zakątków świata.
encoded: Zobacz damskie stroje ślubne z różnych zakątków świata >>

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/a8a95c546d0d4b6f9d2807e09517667d51c3a7d1-077f9b8.jpeg
width: 4240
height: 2830

Wesele z wulkanem w tle
type: item
date: 2012-07-13T05:00:00.000Z
creator: Sergiusz Prokurat
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: azja
subject: borobudur
subject: bromo
subject: dżakarta
subject: erupcja wulkanu
subject: indonezja
subject: podróże
subject: wesele
subject: wulkany
subject: wyspa jawa
description: Jadę na wschód od Dżakarty „drogą indonezyjskich rupii”. To nie żaden szlak handlowy. To lokalne szyderstwo z indonezyjskiej waluty słynącej z dużej liczby zer.
encoded: „Zera”, czyli dziury, wgryzają się w asfalt, utrudniając jazdę, czyniąc ją uciążliwą, zwłaszcza dla samotnego motocyklisty. Pewnie wygodniej i bezpieczniej byłoby autobusem, ale wtedy stałbym się łatwym celem dla sprzedawców czyhających na naiwnych bule, czyli cudzoziemców spoza Azji. Na każdym przystanku byłbym namawiany na tanie roleksy, jeszcze tańsze okulary, słodkie napoje, ostre przekąski, masaż, a także przepowiadanie przyszłości – zarówno tej odległej, jak i najbliższej. Zwłaszcza tego ostatniego nie chcę. Ta podroż ma być niespodzianką. Dlaczego Jawa? Bo spośród wszystkich 17,5 tys. wysp w Indonezji to ona jest najistotniejsza. Słynąca z aktywnych wulkanów, najgęściej zaludniona na świecie, polityczne i kulturowe centrum kraju. Ziemia jest tu tak żyzna, że rodzi przez okrągły rok. Nic więc dziwnego, że na początku XVII w. została zamieniona przez Holendrów w jedną wielką plantację: ryżu, kawy, herbaty, trzciny cukrowej oraz liści koki. Pod kolonialnym parasolem nastąpiło zbliżenie kilkuset odmiennych kultur, języków i obyczajów całego Archipelagu Malajskiego, które dziś współtworzą Indonezję. Holenderska Kompania Wschodnioindyjska była ewenementem na skalę światową – najbogatszym prywatnym przedsiębiorstwem na globie (mającym 150 statków handlowych, 40 statków wojennych, 50 tys. pracowników i prywatną armię liczącą 10 tys. żołnierzy), blisko 350 lat czerpiącym zyski z eksploatacji bogactw naturalnych umiejscowionych w dużej mierze na Jawie. Gdy po II wojnie światowej Indonezja ogłosiła niepodległość, jawajskie elity momentalnie zaczęły dominować w życiu społeczno-gospodarczym kraju. Tym większe jest moje zaskoczenie, gdy po kilku godzinach jazdy motocyklem docieram do Badui. To miejsce stanowi zaprzeczenie pogoni za pieniądzem, jest przeciwieństwem bogatej Dżakarty. Mieszkańcy wsi żyją z dala od nowoczesności. Nie tylko nie używają telefonów, komputerów, iPadów, samochodów, ale nawet nie mają elektryczności. Nigdy nie widzieli pociągu, nie jeżdżą rowerami. …

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/40e6d6d328f76a0c726ce9f0e1d834f91494f7a2-da09a72.jpeg
width: 2560
height: 1704

4/2008
type: item
date: 2009-03-26T22:00:00.000Z
creator: redakcja
subject: Magazyn
subject: Traveler
subject: kambodża
subject: maroko
subject: ślub
subject: wesele
description: Docieramy do ostatniego dużego miasta na naszej trasie. Dalej jest już tylko „prawdziwy busz”. Mogaba zarządza godzinny postój. Miasto to, jak na mój gust, za dużo powiedziane. Określenie „większa wieś” zdecydowanie lepiej pasuje do tych kilku piaszczystych uliczek i malutkiego placu, na którym odbywa się właśnie targ. Na ziemi w workach i na płachtach rozłożone są towary: pomidory, zielona fasolka, proso, sorgo, teff (rosnąca tylko w Etiopii i Erytrei trawa abisyńska, z której nasion robi się mąkę), ozdobne tykwy na wodę, mleko lub krew, koraliki, stołeczko podgłówki, które służą zarówno do siedzenia, jak i do spania, oraz żywy inwentarz. Zatrzymuję się przy „stoisku” z przyprawami. W kilkunastu szmacianych woreczkach pyszni się: mielona papryka, imbir, gałka muszkatołowa i sporych rozmiarów bryłki soli. Handluje nimi młoda dziewczyna z małym chłopcem na rękach, który łapczywie pije mleko z jej piersi. Główkę dziecka pokrywają brzydkie blizny, a w oczach matki widzę tak ogromny smutek i pustkę, że długo nie mogę o tym zapomnieć.
encoded: Spis treści sierpień / wrzesień 2008 Z życia naczelnej - Martyna na Evereście 10 naj... dziwniejszych miejsc na świecie Zamki i warownie 7 wycieczek z dala od przetartych szlaków Co cię gryzie? Komary, kleszcze, osy – jak się chronić? Podróż życia Etiopia Wywiad z Jurkiem Błaszczykiem Wyspy Morza Śródziemnego 48 godzin - Londyn Vademecum nurkowania Szlaki winne Stopem do Japonii Raport specjalny - Raymond Maufrais Dziwne owoce Felieton Wojciecha Cejrowskiego

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/fa93036eef69470ebc9377b9362d985f1458fb25-07fac52.jpeg
width: 1204
height: 1565

Ślubne ceremonie
type: item
date: 2009-03-22T12:24:56.000Z
creator: Aneta Prymaka
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: kambodża
subject: maroko
subject: ślub
subject: wesele
description: Ceremonie zaślubin należą do najważniejszych w każdej kulturze. Pełne są symboliki i wróżb na przyszłość. Bywają w tonacji białej, bywają też kolorowe. I nie wszędzie, tak jak w wybierającym wolne związki świecie Zachodu, grozi im marginalizacja.
encoded: W Kambodży w dniu wesela ani nowożeńcy, ani goście nie mogą się porządnie wyspać, bo ceremonia zaczyna się już wczesnym rankiem. Pan młody ze swoimi weselnikami wędrują do domu panny młodej, gdzie odbywa się uroczystość. Tu narzeczeni wymieniają pierścionki, rodzina obdarowuje się prezentami i przy muzyce wszyscy zasiadają do śniadania. Młodzi, wystrojeni w bogate, wysadzane złotem stroje, zajmują honorowe miejsca. Podczas dalszych ceremonii nie brakuje tradycyjnych, dziś już tylko symbolicznych obrzędów. Jest to np. podcinanie młodym włosów czy umycie nóg pana młodego przez narzeczoną – choć dziś panna młoda najczęściej tylko skrapia nogi przyszłego męża wodą kolońską. Wesele kończy się deszczem kwiatów, jakim goście obrzucają młodą parę, oraz tańcami do późnej nocy. Ulewny deszcz nie przeszkodził w gigantycznej ceremonii na Stadionie Olimpijskim w Seulu. 25 tysiącom par ślubu – zupełnie legalnego – udzielił Sun Myung Moon, założyciel Kościoła Zjednoczeniowego zwanego sektą Moona. Ten ruch religijny słynie z uroczystości masowych zaślubin. Wielu z nowożeńców poznaje się podczas ślubnej ceremonii, czasem mają problem z porozumieniem się, bo mówią różnymi językami. Moon osobiście kojarzy przyszłych małżonków na podstawie dostarczonych mu fotografii. Pochodzenie z innej części świata czy język, którym posługują się przyszli małżonkowie, nie są przeszkodą w zawarciu związku. Zgodnie z doktryną Moona pojednanie ludzi ma nastąpić poprzez małżeństwa i zakładanie idealnych rodzin, dlatego pośredniczy w doborze małżonków, którzy mają temu sprostać. Fantazyjne ornamenty wykonane henną na dłoniach i stopach panny młodej to jedna z najstarszych, liczących sobie już tysiące lat tradycji weselnych w krajach Bliskiego Wschodu, północnej Afryki i południowo-wschodniej Azji. Znana jest i praktykowana wśród wyznawców wielu religii – muzułmanów, hindusów, Żydów i chrześcijan. Nakładanie ornamentów z henny to cały kobiecy ceremoniał. Nawet kilka dni przed planowanym ślubem panna młoda…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/82f30e15f73430d73489029f1b852dcbd2f46e5f-889901d.jpeg
width: 600
height: 400