National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2026-06-01T12:39:48.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Astronomiczne widowisko roku nad Polską. Dwa najjaśniejsze punkty nocnego nieba znajdą się tuż obok siebie
items: Już dziś najpiękniejsza noc tego maja. Trzy niezwykłe obiekty rozbłysną nad Polską obok siebie
items: 8 zjawisk na nocnym niebie w maju. Od „Niebieskiego Księżyca” po spektakl Drogi Mlecznej
items: Poznano sekret świątyni Wenus pod Neapolem. Jak rzymska konstrukcja przetrwała zbudowana na wulkanie?
items: Awaria europejskiej sondy JUICE. Straciła kontakt z Ziemią tuż przed zbliżającym się przelotem nad Wenus
items: Astronomowie alarmują: Wenus może skrywać niewidoczne kosmiczne zagrożenie
items: Niedługo startuje pierwsza prywatna misja na Wenus. Ale stojący za nią naukowcy już projektują kolejną
items: W chmurach nad Wenus znowu znaleziono ślady dwóch gazów. Wskazują na obecność życia
items: W atmosferze Wenus jest tlen. Czy to oznacza, że może tam być również życie?
items: Naukowcy opracowali mapę wulkanów na Wenus. Jest na niej 85 tys. obiektów
items: Co trzymała w rękach Wenus z Milo? Niektórzy specjaliści twierdzili, że bogini miłości miała towarzysza
items: Jak przetrwać dzień na Wenus? Lądownikowi potrzebne są do tego zupełnie nowe baterie, nad którymi pracuje NASA
items: Życie na Wenus. Jeśli istnieje, jest inne od wszystkiego, co kiedykolwiek widzieliśmy – twierdzą naukowcy
items: Balon-matrioszka wzbił się nad pustynią w Newadzie. Trwają testy rozwiązań dla robotycznej misji na Wenus
items: Obłok słonecznej plazmy uderzył w sondę Solar Orbiter, gdy ta zbliżała się do Wenus. Jakie były tego skutki?
items: Firma z Nowej Zelandii sfinansuje misję poszukiwania związków organicznych w chmurach Wenus
items: Życie na Wenus jednak nie istnieje? Media obiegła informacja mająca kwestionować badania sprzed 2 lat
items: Wenus ciekawostki. Najjaśniejsza planeta w Układzie Słonecznym ma piekielną atmosferę
items: Skąd naprawdę pochodzi słynna Wenus z Willendorfu? Najnowsze badania wskazują na Włochy albo... Ukrainę!
items: NASA ma pierwsze w historii zdjęcia powierzchni Wenus w świetle widzialnym. Zrobiła je sonda Parker Solar Probe
items: Co musielibyśmy zrobić, by Wenus nadawała się do zamieszkania?
items: Wenus była kiedyś bardziej podobna do Ziemi niż dziś, ale teraz jest iście piekielną planetą
items: Wenus jednak nie jest martwa? Naukowcy zaobserwowali ruch tektoniczny na gorącej planecie
items: NASA wyśle dwie misje na Wenus. Pierwszy raz od 30 lat
items: W atmosferze Wenus wykryto sygnał radiowy o niskiej częstotliwości

Astronomiczne widowisko roku nad Polską. Dwa najjaśniejsze punkty nocnego nieba znajdą się tuż obok siebie
type: item
date: 2026-06-05T05:58:32.000Z
creator: Łukasz Załuski
subject: Kosmos
subject: jowisz
subject: merkury
subject: niebo
subject: obserwacje
subject: wenus
description: Na początku czerwca 2026 roku miłośnicy astronomii w Polsce staną przed wyjątkową okazją do obserwacji jednego z najbardziej widowiskowych zjawisk planetarnych tej dekady. Na wieczornym niebie dojdzie do bliskiej koniunkcji Wenus i Jowisza, którym na sferze niebieskiej towarzyszyć będzie dodatkowo Merkury. Choć zbliżenia planet nie należą do absolutnych rzadkości, to zestawienie ze sobą dwóch najjaśniejszych obiektów gwiazdowych nocnego nieba w tak małej odległości kątowej gwarantuje spektakl, który bez problemu dostrzeżemy gołym okiem – nawet z terenów silnie zanieczyszczonych światłem miejskim.
encoded: Spis treści: Dlaczego czerwcowa koniunkcja planet jest tak wyjątkowa? Jak oglądać paradę planet nad Polską? Instrukcja krok po kroku Co zobaczysz gołym okiem, a co przez lornetkę? Kiedy fotografować koniunkcję planet? Szykuj aparat na połowę miesiąca Echo Gwiazdy Betlejemskiej, czyli jak zbliżenie planet zmieniało historię Czerwcowe, krótkie noce zazwyczaj nie sprzyjają pasjonatom astronomii, jednak początek tegorocznego lata przyniesie wyjątkowe odstępstwo od tej reguły. Już w najbliższych dniach nad Polską dojdzie do rzadkiego układu ciał niebieskich, który bez problemu dostrzeżemy gołym okiem nawet z dużych miast. Na wieczornym niebie rozbłyśnie spektakularna koniunkcja planet – dwa najjaśniejsze obiekty gwiazdowe, Wenus i Jowisz, zbliżą się do siebie na minimalną odległość kątową, tworząc na tle zorzy wieczornej niezwykle wyrazisty, podwójny punkt. Podpowiadamy, kiedy dokładnie spojrzeć w stronę zachodniego horyzontu, by nie przegapić tego kosmicznego widowiska. Dlaczego czerwcowa koniunkcja planet jest tak wyjątkowa? Kluczem do wyjątkowości tego zjawiska jest jasność geometryczna obu głównych ciał niebieskich. Wenus, odbijająca potężne ilości światła słonecznego przez swoją gęstą atmosferę, świeci obecnie blaskiem o magnitudo aż -4,0, co czyni ją trzecim najjaśniejszym obiektem na niebie po Słońcu i Księżycu. Towarzyszący jej Jowisz, największy gazowy olbrzym Układu Słonecznego, osiąga w tym samym czasie jasność rzędu -1,9 magnitudo. Maksimum zbliżenia obu planet nastąpi wieczorem 9 czerwca 2026 roku, kiedy to odległość kątowa między nimi wyniesie zaledwie około 1,5 do 1,6 stopnia. W praktyce oznacza to, że oba potężne punkty świetlne zmieszczą się za opuszką małego palca wyciągniętej przed siebie dłoni. Z perspektywy obserwatora na Ziemi planety będą wyglądały, jakby niemal się ze sobą zderzały. Dodatkowym atutem jest fakt, że oba ciała znajdą się w gwiazdozbiorze Bliźniąt, tuż poniżej jego dwóch najjaśniejszych gwiazd: Kastora i Polluksa. W tym samym czasie (…

koniunkcja-wenus-i-jowisz-7acd84c.jpg
width: 2813
height: 1875

Już dziś najpiękniejsza noc tego maja. Trzy niezwykłe obiekty rozbłysną nad Polską obok siebie
type: item
date: 2026-05-20T14:20:27.000Z
creator: Łukasz Załuski
subject: Kosmos
subject: astronomia
subject: jowisz
subject: księżyc
subject: niebo
subject: wenus
description: Już w środę wieczorem, 20 maja, nad zachodnim horyzontem w Polsce dojdzie do jednego z najbardziej fotogenicznych zjawisk astronomicznych tego roku. Bardzo młody, wąski sierp Księżyca zbliży się na minimalną odległość do Jowisza, tworząc wspólnie z jasną Wenus spektakularną kompozycję. Podpowiadamy, o której godzinie spojrzeć w niebo, by nie przegapić tego kosmicznego tańca, oraz jak dostrzec niezwykłe zjawisko „światła popielatego”.
encoded: Spis treści: Wielkie spotkanie na orbicie, czyli czym jest koniunkcja? Słownik astronoma – Co to jest światło popielate? Jak ułożą się obiekty nad Polską? Geometria nieba 20 maja Dokładny harmonogram obserwacji. O której godzinie patrzeć w niebo? Jak przygotować się do obserwacji? Poradnik praktyczny Miłośnicy patrzenia w gwiazdy w całym kraju mogą już szykować lornetki i aparaty fotograficzne. Przez ostatnie dni na wieczornym, ciemniejącym niebie mogliśmy obserwować subtelną wędrówkę naszego naturalnego satelity, który mijał kolejne jasne punkty. Jednak to właśnie w środę 20 maja oraz w nocy z 20 na 21 maja czeka nas absolutny punkt kulminacyjny tej podróży. Trzy najjaśniejsze po Słońcu obiekty nocnego nieba ułożą się w niemal idealną, pionową strukturę, którą bez problemu dostrzeżemy gołym okiem – o ile tylko pozwoli na to pogoda. Wielkie spotkanie na orbicie, czyli czym jest koniunkcja? To, co zobaczymy na niebie, w języku astronomów nazywa się koniunkcją (złączeniem). W rzeczywistości obiekty te dzieli potężna, liczona w milionach kilometrów przestrzeń kosmiczna, jednak z perspektywy obserwatora na Ziemi znajdują się one w tym samym punkcie na sferze niebieskiej – mówiąc prościej, dla naszych oczu nakładają się na siebie lub mijają w bardzo bliskiej odległości. W roli głównej wystąpią trzy kosmiczne ciała: Księżyc, znajdujący się zaledwie kilkaset tysięcy kilometrów od nas, olśniewająca Wenus (druga planeta od Słońca, nazywana Jutrzenką lub Gwiazdą Wieczorną) oraz gazowy gigant Jowisz (największa planeta Układu Słonecznego). Ponieważ Wenus i Jowisz odbijają wyjątkowo dużo światła słonecznego, są one doskonale widoczne nawet nad rozświetlonymi centrami polskich miast. Słownik astronoma – co to jest światło popielate? Podczas środowego wieczoru warto zwrócić uwagę na coś niezwykłego. Księżyc będzie w fazie bardzo młodego przyrostu – tarcza naszego naturalnego satelity będzie oświetlona przez Słońce w zaledwie kilkunastu procentach. Mimo to, przyglądając się uważni…

koniunkcja-20-maja-9c7be5a.png
width: 1536
height: 1024

8 zjawisk na nocnym niebie w maju. Od „Niebieskiego Księżyca” po spektakl Drogi Mlecznej
type: item
date: 2026-05-05T13:28:35.000Z
creator: Stephanie Vermillion
subject: Kosmos
subject: droga mleczna
subject: gwiazdozbiory
subject: jowisz
subject: księżyc
subject: mars
subject: niebo
subject: noc spadających gwiazd
subject: planety
subject: saturn
subject: wenus
description: Tegoroczne majowe niebo to prawdziwa gratka dla miłośników astronomii – zobaczymy nie jedną, a dwie pełnie Księżyca, efektowny deszcz meteorów Eta Akwarydy i wiele innych zjawisk. Sprawdź, kiedy spojrzeć w niebo, by nie przegapić najciekawszych kosmicznych spektakli tego miesiąca.
encoded: Nocne niebo w maju obfituje w spektakularne zjawiska – od roju meteorów i koniunkcji planet z Księżycem, aż po nie jedną, lecz dwie pełnie. To także czas, gdy wydłużają się warunki do podziwiania centrum Drogi Mlecznej – na półkuli północnej będzie ono widoczne mniej więcej od północy do wczesnych godzin porannych. Oto osiem najciekawszych zjawisk astronomicznych, które warto obserwować w maju wraz z informacjami, kiedy najlepiej spojrzeć w niebo. Szczyt roju meteorów Eta Akwarydy – 5-6 maja Rój meteorów Eta Akwarydy jest widoczny od 19 kwietnia do 28 maja, ale jego aktywność osiąga szczyt w nocy z 5 na 6 maja. Słynie z szybkich, jasnych meteorów, które często pozostawiają po sobie długotrwałe smugi. W idealnych warunkach można zobaczyć do kilkudziesięciu „spadających gwiazd” na godzinę, zwłaszcza na półkuli południowej. W tym roku obserwacje utrudni jednak jasny Księżyc, który przyćmi słabsze zjawiska. Mimo to cierpliwi obserwatorzy, znajdujący się z dala od miejskich świateł, mogą dostrzec kilka meteorów – szczególnie tuż przed świtem. Mars, sierp Księżyca i Saturn w bliskim sąsiedztwie – 12-13 maja Wybierz się na zewnątrz godzinę przed wschodem słońca rankiem 12 i 13 maja, aby zobaczyć efektowne wyrównanie obiektów na wschodnim niebie. Mars, Saturn oraz wąski sierp Księżyca ustawią się niemal idealnie w jednej linii tuż nad wschodnim horyzontem. Trio pojawi się mniej więcej na godzinę przed świtem, a następnie będzie się wznosić coraz wyżej, zanim niebo rozjaśni się wraz ze wschodem Słońca. Nów Księżyca sprzyja obserwacji Drogi Mlecznej – 16 maja Aby zobaczyć największą astronomiczną atrakcję maja – centrum Drogi Mlecznej – wybierz się na obserwacje w okolicach nocy 16 maja. Nów sprawi, że niebo będzie wolne od księżycowego blasku. W połączeniu z miejscem oddalonym od miejskich świateł – np. w parkach narodowych – galaktyczne centrum będzie widoczne najjaśniej. To także najlepszy moment na fotografowanie Drogi Mlecznej. Centrum Galaktyki wschodzi około godziny 23…

pelnia-ksiezyca-040b964.jpg
width: 4914
height: 3276

Poznano sekret świątyni Wenus pod Neapolem. Jak rzymska konstrukcja przetrwała zbudowana na wulkanie?
type: item
date: 2025-11-28T10:20:15.000Z
creator: Olaf Kardaszewski
subject: Historia
subject: archeologia
subject: neapol
subject: świątynie
subject: wenus
subject: wulkany
description: Świątynia Wenus w Neapolu zachowała się do współczesnych czasów w zaskakująco dobrym stanie. Budowla musiała przecież przetrwać stulecia – powszechnych w tym regionie – zagrożeń sejsmicznych i geologicznych. Naukowcy odkryli receptę na długowieczność budynku.
encoded: Świątynia Wenus znajduje się na neapolitańskich Polach Flegrejskich – rozległej kalderze wulkanu, który kształtował ten obszar dziesiątki tysięcy lat temu. Region ten od wieków doświadcza bradyseizmu, czyli powolnego unoszenia i zapadania się gruntu, co stawia miejscowe budowle w wyjątkowo trudnych warunkach geologicznych. Aby zrozumieć fenomen trwałości świątyni, włoscy naukowcy przeanalizowali materiały użyte do wzniesienia budynku. Badania pokazują inżynieryjny kunszt rzymskich architektów i sugerują, że zastosowane starożytne rozwiązania mogą inspirować współczesne budownictwo na obszarach zagrożonych aktywnością wulkaniczną. Łaźnia, która została świątynią – losy budowli Świątynia Wenus została wybudowana w II wieku n.e. przez cesarza Hadriana. Władca, chcąc dbać o swoje zdrowie, rozbudował istniejący już wtedy kompleks łaźni o dodatkową halę dekoracyjną, która później została nazwana świątynią. Rzymianie w II wieku n.e. silnie rozwijali kulturę term. Łaźnie służyły im jako miejsce relaksu, rekreacji, ale również terapii zdrowotnych, z których korzystał sam cesarz Hadrian. Swoją nazwę, nawiązującą do rzymskiej bogini, świątynia zyskała dopiero pod koniec XVI wieku. W 1595 roku podczas prac archeologicznych na terenie budowli odkryto marmurowy posąg Wenus. Znalezisko okazało się na tyle istotne, że budynek został mianowany imieniem bogini miłości, zastępując tym samym poprzednie przeznaczenie obiektu. Choć późniejsze badania archeologiczne wykazały, że XVI-wieczni uczeni błędnie uznali tę budowlę za miejsce kultu, nazwa kompleksu pozostała niezmieniona i do dziś potrafi wprowadzać odwiedzających Neapol w błąd. Jak przeprowadzono badania? Badacze od wielu lat zastanawiali się, jak świątynia potrafiła przetrwać w tak dobrym stanie, tyle lat stojąc na terenach niezwykle wrażliwych geologicznie. Aby rozwiązać zagadkę długowieczności budowli, naukowcy z Uniwersytetu Neapolu oraz Uniwersytetu Chieti-Pescary pobrali próbki materiałów, z których w II w. n.e. została wyb…

GettyImages-1138922817-5eefbcd.jpg
width: 3968
height: 2809

Awaria europejskiej sondy JUICE. Straciła kontakt z Ziemią tuż przed zbliżającym się przelotem nad Wenus
type: item
date: 2025-08-26T07:30:48.000Z
creator: Ewelina Zambrzycka-Kościelnicka
subject: Kosmos
subject: europejska agencja kosmiczna
subject: jowisz
subject: loty w kosmos
subject: sonda
subject: wenus
description: Już 31 sierpnia sonda Europejskiej Agencji Kosmicznej JUICE (Jupiter Icy Moons Explorer) zbliży się Wenus, by wykonać manewr tzw. asysty grawitacyjnej. Jednak przez kilka długich dni nie było kontaktu ze statkiem kosmicznym, a inżynierowie obawiali się, że sonda weszła w tryb przetrwania.
encoded: Wystrzelona 14 kwietnia 2023 roku sonda JUICE leci w kierunku Jowisza, by na miejscu zbadać trzy księżyce gazowego olbrzyma – Ganimedesa, Kalisto i Europę. To światy, o których wiemy, że posiadają ogromne oceany, czyli mogą być środowiskiem przyjaznym życiu. Jednak po ponad dwóch latach praktycznie bezproblemowego lotu, nagle utracono kontakt z sondą. Problem pojawił się 16 lipca podczas rutynowego przelotu nad stacją naziemną. Antena ESA do komunikacji z kosmosem znajdująca się w Cebreros w Hiszpanii nie nawiązała kontaktu z JUICE o przewidywanej godzinie 04:50 CEST. Wstępne kontrole wykluczyły problemy ze stacją naziemną, co wymusiło przekazanie sprawy do zespołu kontroli JUICE w Europejskim Centrum Operacji Kosmicznych ESA w Darmstadt (ESOC). Próby nawiązania kontaktu ze statkiem kosmicznym za pośrednictwem innej stacji ESA w New Norcia również zakończyły się niepowodzeniem, co potwierdziło, że problem leżał po stronie statku. Jak zdiagnozować sondę kosmiczną? Bez sygnału i telemetrii inżynierowie obawiali się, że JUICE mogła przejść w tryb przetrwania – konfigurację, która jest uruchamiana w przypadku wielokrotnych awarii systemów pokładowych. W takim stanie statek kosmiczny obraca się powoli, przesuwając antenę nad Ziemią raz na godzinę. Nie wykryto jednak takiego przerywanego sygnału. – Utrata kontaktu ze statkiem kosmicznym jest jednym z najpoważniejszych scenariuszy, z jakimi możemy się zetknąć. Bez telemetrii znacznie trudniej jest zdiagnozować i rozwiązać podstawową przyczynę problemu – powiedziała Angela Dietz, kierowniczka ds. operacyjnych statku kosmicznego JUICE. Inżynierowie projektu podejrzewali albo niewłaściwe ustawienie tzw. anteny średniego zysku JUICE, albo awarię nadajnika lub wzmacniacza sygnału. Rozważano dwie strategie naprawcze: poczekanie na następny automatyczny reset statku kosmicznego za 14 dni lub wysłanie „na ślepo” poleceń w kierunku, w którym powinna znajdować się sonda. – Czekanie nie wchodziło w grę. Musieliśmy działać szybko. Cze…

JUICE-antena-15a59de.png
width: 900
height: 600

Astronomowie alarmują: Wenus może skrywać niewidoczne kosmiczne zagrożenie
type: item
date: 2025-05-27T12:50:58.000Z
creator: Magdalena Rudzka
subject: Kosmos
subject: asteroida
subject: planety
subject: układ słoneczny
subject: wenus
description: Wokół Wenus mogą krążyć liczne asteroidy koorbitalne, których orbity są niestabilne i trudne do wykrycia. To właśnie one mogą stanowić potencjalne zagrożenie dla Ziemi – ostrzegają naukowcy z Brazylii.
encoded: Spis treści: Czym są obiekty koorbitalne? Asteroidy koorbitalne Wenus mogą zagrażać Ziemi Dlaczego nie jesteśmy w stanie ich dostrzec? Według nowego badania astronomów z Brazylii Wenus skrywa nie brane dotąd pod uwagę zagrożenie dla Ziemi. Są to obiekty koorbitalne – asteroidy krążące po orbicie zbliżonej do tej, po jakiej porusza się Wenus. Mogą potencjalnie spaść na naszą planetę. Problem w tym, że są trudne do wykrycia. Czym są obiekty koorbitalne? Obiekt koorbitalny (inaczej: współorbitujący) to ciało niebieskie, które porusza się wokół Słońca po orbicie bardzo zbliżonej do orbity innego, większego obiektu – na przykład planety. Najczęściej są to tzw. planetoidy trojańskie, rzadziej quasi-księżyce. Najwięcej takich obiektów krąży wspólnie z Jowiszem – kilkanaście tysięcy. Ziemia ma dwie takie towarzyszki, planetoidy nazwane 2010 TK7 oraz 2020XL5. Asteroidy koorbitalne Wenus mogą zagrażać Ziemi Wenus ma jak dotychczas 20 znanych obiektów koorbitujących. Asteroidy te poruszają się po orbitach zbliżonych do orbity Wenus, dzieląc z nią podobną ścieżkę wokół Słońca. Jednak ich orbity są niestabilne i chaotyczne, co oznacza, że ich trajektorie mogą ulegać znacznym zmianom w stosunkowo krótkim czasie. Badania wykazały, że tzw. czas Lapunowa dla tych obiektów wynosi około 150 lat. Po tym okresie ich przyszłe położenie staje się trudne do przewidzenia. Jak piszą astronomowie z Brazylii, choć asteroidy koorbitujące z Wenus nie zbliżają się bezpośrednio do niej, ich niestabilne orbity mogą teoretycznie prowadzić do przecięcia się z orbitą Ziemi. Symulacje komputerowe przeprowadzone przez naukowców wykazały, że istnieje zakres orbit o tzw. niskiej ekscentryczności, które mogą prowadzić do bliskich spotkań z Ziemią. W astronomii ekscentryczność pokazuje, jak bardzo orbita odbiega od idealnego koła. Wśród znanych asteroid koorbitujących wokół Wenus jest (na razie) tylko jeden obiekt o niskiej ekscentryczności. Wśród nieodkrytych jeszcze potencjalnych asteroid najgroźniejsze b…

AdobeStock497840676-1f388da.jpeg
width: 7680
height: 4320

Niedługo startuje pierwsza prywatna misja na Wenus. Ale stojący za nią naukowcy już projektują kolejną
type: item
date: 2025-03-06T10:41:22.000Z
creator: Ewelina Zambrzycka-Kościelnicka
subject: Kosmos
subject: chemia
subject: układ słoneczny
subject: wenus
subject: życie
description: Prace nad misją wenusjańską The Morning Star są już na finiszu. W połowie przyszłego roku powinniśmy być świadkami startu pierwszej prywatnej misji planetarnej, która – miejmy nadzieję – przyniesie nam ważne informacje na temat atmosfery Wenus i możliwości istnienia tam życia. Ale naukowcy pracują już nad koncepcją kolejnej misji, która miałaby dostarczyć na Ziemię kropelki wenusjańskich chmur.
encoded: Spis treści: Na Wenus z Rocket Lab Balon w chmurach z kwasu siarkowego Jak sprowadzić próbki z Wenus na Ziemię? Odkąd 14 września 2020 roku naukowcy ogłosili wykrycie fosfiny w chmurach Wenus, zainteresowanie naszą sąsiednią planetą nie słabnie. Artykuł o detekcji fosfiny opublikowano w „Nature Astronomy”, a główną autorką badania była profesor Jane Greaves. Obok niej – dr Janusz Pętkowski, chemik i astrobiolog, którego wraz z resztą zespołu z Massachusetts Institute of Technology (MIT) profesor Greaves zaprosiła do współpracy nad jej odkryciem. Wzbudziło ono ogromne zainteresowanie, ponieważ fosfina może być potencjalnym biomarkerem – śladem istnienia życia. Jednak wyniki grupy są negowane przez część naukowców. Najlepszą metodą na znalezienie odpowiedzi, czy coś żywego na Wenus generuje fosfinę, jest wysłanie tam misji. Na Wenus z Rocket Lab Aby wysłać sondę na Wenus, badacze z MIT połączyli siły z nowozelandzką firmą kosmiczną Rocket Lab. Wspólnie pracują nad pierwszą w historii prywatnie finansowaną planetarną misją astrobiologiczną. Sonda ma wystartować w połowie 2026 roku na pokładzie należącej do Rocket Lab rakiety Neutron. Ważący około 20 kg próbnik zostanie wyposażony w zaawansowane instrumenty, w tym nefelometr autofluorescencyjny, który scharakteryzuje kropelki chmur Wenus i poszuka śladów chemii organicznej. Sonda przeprowadzi szczegółowe badania in situ, dostarczając kluczowych informacji na temat składu atmosfery planety. – Misja ma na celu charakteryzację kropelek chmur Wenus i poszukiwanie chemii organicznej. Opiera się na małej, niedrogiej sondzie zaprojektowanej do pomiaru fluorescencji kropelek chmur w celu zbadania obecności cząsteczek organicznych w chmurach. Obecnie zakończyliśmy budowę nefelometru autofluorescencyjnego i przeprowadziliśmy pierwsze testy integracyjne sondy, która zostanie zrzucona w atmosferę Wenus. Wszystko idzie naprzód – komentuje dr Janusz Pętkowski, wiceszef naukowy (deputy PI) inicjatywy MIT-Morning Star Missions to Venus…

prywatna-misja-na-wenus-1dba86c.jpg
width: 1200
height: 750

W chmurach nad Wenus znowu znaleziono ślady dwóch gazów. Wskazują na obecność życia
type: item
date: 2024-07-19T10:01:00.000Z
creator: Magdalena Salik
subject: Kosmos
subject: National Geographic Site
subject: astronomia
subject: planety
subject: układ słoneczny
subject: wenus
subject: Wolny czas
subject: życie
description: W atmosferze Wenus ponownie znaleziono ślady obecności fosfiny oraz amoniaku. Oba związki chemiczne to potencjalne biosygnatury. Czyli molekuły powstające w wyniku metabolizmu organizmów żywych.
encoded: W tym artykule: Zagadka fosfiny na Wenus Życie z kwasu siarkowego? Czemu nie Nowe sygnatury fosfiny i amoniaku Na powierzchni skalistej Wenus życie nie miałoby szansy przetrwać. Panuje tam temperatura wynosząca ok. 450 st. C. Ciśnienie jest zaś 90 razy większe niż na powierzchni Ziemi. Wenus, planetę o wymiarach zbliżonych do naszej, otaczają gęste, wielokilometrowe warstwy chmur. Składają się głównie z kwasu siarkowego. Natomiast cała atmosfera Wenus – głównie z dwutlenku węgla. I znów, tego rodzaju warunków nie kojarzymy z optymalnym środowiskiem dla rozwoju jakichkolwiek znanych nam form życia. Jednak diabeł tkwi w szczegółach. Im wyżej nad Wenus, tym sytuacja się poprawia. Ok. 50–60 km nad powierzchnią ciśnienie odpowiada temu na powierzchni Ziemi. Również temperatura w tym rejonie jest zbliżona do ziemskiej. Jeśli na Wenus miałyby istnieć jakieś wyjątkowo wytrzymałe – z punktu widzenia ziemskiego – mikroby, to właśnie tam. Jak donosi „Guardian”, podczas konferencji astronomicznej w Hull odbywającej się w tym tygodniu przedstawiono nowe argumenty potwierdzające obecność fosfiny i amoniaku w atmosferze Wenus. Oba gazy na Ziemi w naturalny sposób produkowane są przez mikroorganizmy. Zagadka fosfiny na Wenus Fosfina to inaczej fosforowodór. Jego odkrycie w atmosferze Wenus było sensacją 2020 roku. Sygnaturę fosfiny zarejestrowały teleskopy JCMT i ALMA, skierowane w stronę Wenus przez zespoły prof. Jane Greaves z Uniwersytetu w Cardiff i prof. Sary Seager z Massachusetts Institute of Technology. W skład jednego z zespołów wchodził dr Janusz Pętkowski, astrobiolog z MIT. Na Ziemi fosfinę można syntezować w laboratorium. Powstaje jednak również w warunkach naturalnych, w wyniku metabolizmu bakterii beztlenowych (żyjących np. w odchodach pingwinów). To właśnie spowodowało, że wyniki uzyskane przez Greaves i Seager były przełomowe. Fosfina w atmosferze Wenus mogła być biosygnaturą życia. W następnych latach badania doczekały się poważnej krytyki – m.in. ze strony prof. …

w-chmurach-nad-wenus-znow-znaleziono-slady-dwoch-gazow-wskazujace-na-obecnosc-zycia-0f92bc3.jpg
width: 1920
height: 1920

W atmosferze Wenus jest tlen. Czy to oznacza, że może tam być również życie?
type: item
date: 2023-11-27T07:59:17.000Z
creator: Ewelina Zambrzycka-Kościelnicka
subject: Kosmos
subject: National Geographic Site
subject: chemia
subject: Gwiazdy
subject: kosmos
subject: planety
subject: tlen
subject: układ słoneczny
subject: wenus
description: Wyewoluowaliśmy w warunkach środowiska bogatego w tlen. Jeśli więc przyjąć, że życie na innych planetach mogło wyewoluować w analogiczny sposób, atmosfera danego ciała niebieskiego musi zawierać tlen. Niedawno naukowcy poinformowali, że udało im się wykryć w atmosferze Wenus tzw. tlen atomowy.
encoded: W tym artykule: Wenusjański tlen atomowy Tlen powstał dzięki Słońcu Między warstwami atmosfery Wenus Czego nie wiemy o Wenus Tlen stanowi około 21 procent ziemskiego powietrza. Pozostała część atmosfery składa się głównie z azotu. Pierwsze życie na naszej planecie było beztlenowe. Jednak po okresie tzw. katastrofy tlenowej, która miała miejsce około 2,4–2 mld lat temu, wyewoluowały organizmy, dla których tlen jest niezbędny. W tym, w dalszej kolejności, my. Ale historia naszej kosmicznej piekielnej siostry, czyli Wenus, jest zupełnie inna. Gęsta i trująca dla nas atmosfera Wenus jest zdominowana przez dwutlenek węgla – aż 96,5 proc. Reszta to azot i gazy śladowe. Tlen wydawał się nieobecny. Ale ostatnie dane zdają się temu przeczyć. Wenusjański tlen atomowy Naukowcy skorzystali z instrumentu znajdującego się na pokładzie obserwatorium lotniczego SOFIA. Czyli samolotu Boeing 747SP, zmodyfikowanego do przenoszenia teleskopu na podczerwień. W ten sposób wykryli tlen atomowy w cienkiej warstwie wciśniętej pomiędzy dwie inne warstwy atmosfery Wenus. Projekt jest wynikiem współpracy NASA i Niemieckiego Centrum Lotnictwa i Kosmonautyki. Życie na Wenus jednak nie istnieje? Media obiegła informacja mająca kwestionować badania sprzed 2 lat Przez ostatnie 2 lata próbowaliśmy wyjaśnić nietypową chemię związków siarki obserwowanych w chmurach Wenus. Prowadziliśmy badania sprawdzające, czy obecność życia możne wytłumaczyć... <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/zycie-na-wenus-jednak-nie-istnieje-media-obiegla-informacja-majaca-kwestionowac-badania-sprzed-2-lat-fot-getty-images-e3fe8ac.jpeg" width="938" height="563" alt="Życie na Wenus jednak nie istnieje? Media obiegła informacja mająca kwestionować badania sprzed 2 lat (fot. Getty Images)" title="Życie na Wenus jednak nie istnieje? Media obiegła informacja mająca kwestionować badania sprzed 2 lat (fot. Getty Images)" /> Tlen atomowy składa się z pojedynczego atomu tlenu. Różni się od tlen…

w-atmosferze-wenus-jest-tlen-czy-to-oznacza-ze-moze-tam-byc-rowniez-zycie-ryc-shutterstock-ac4613d.jpg
width: 1000
height: 417

Naukowcy opracowali mapę wulkanów na Wenus. Jest na niej 85 tys. obiektów
type: item
date: 2023-03-30T15:00:00.000Z
creator: Magdalena Salik
subject: Kosmos
subject: National Geographic Site
subject: Edukacja
subject: kosmos
subject: wenus
subject: wulkany
description: Wenus jest cała pokrywa wulkanami? Wszystko na to wskazuje. Dwoje naukowców opracowało najbardziej kompleksową mapę wulkanów na Wenus, jaka kiedykolwiek powstała. Wulkany na Wenus są liczone w dziesiątkach tysięcy.
encoded: W tym artykule: Kiedy zebrano dane o wulkanach na Wenus? W jaki sposób powstała mapa wulkanów na Wenus? Ile jest wulkanów na Wenus? – To jest jedno z najbardziej ekscytujących odkryć dotyczących Wenus, jakich kiedykolwiek dokonano – cieszy się Paul Byrne, planetolog z Uniwersytetu Waszyngtońskiego z St. Louis. Byrne wraz z Rebeccą Hahn, absolwentką tej samej uczelni, skatalogowali wszystkie wulkany, jakie znajdują się na planecie Wenus. Na wulkanicznej mapie Wenus, którą udostępnili wszystkim zainteresowanym, znalazło się aż 85 tys. wulkanów. Absolutna większość z nich, bo aż 99 proc., ma średnicę mniejszą niż 5 km. – Nasza mapa stanowi nadzwyczaj cenną bazę danych, która pomoże naukowcom zrozumieć wulkanizm i wulkany na Wenus – mówi Byrne. – Wulkanizm to jeden z podstawowych planetarnych procesów geologicznych. W przypadku Wenus ciągle jest słabo poznany – dodaje. Kiedy zebrano dane o wulkanach na Wenus? Tworząc mapę wulkanizmu na Wenus naukowcy wykorzystali bardzo stare dane. Zebrała je sonda Magellan, która badała gorącą sąsiadkę Ziemi między 1990 a 1994 rokiem. Ta bezzałogowa sonda NASA pracowała jeszcze w czasach, gdy instrumenty naukowe były wynoszone w kosmos przez wahadłowce. Sonda Magellan opuściła Ziemię w ładowni promu kosmicznego Atlantis. Dopiero na orbicie została wypuszczona w kierunku Wenus. Głównym zadaniem Magellana było zbadanie powierzchni Wenus. Posłużył do tego radar z syntetyczną aperturą (ang. Synthetic Aperture Radar, SAR). Dzięki niemu udało się zmapować ukrytą w gęstych chmurach planetę. Uzyskano obrazy o rozdzielczości od 120 do 300 m na piksel. Sonda pracowała w kilku cyklach. Łącznie z jej pomocą zobrazowano 98 proc. powierzchni Wenus. Przełożyło się to na 1200 Gb (gigabitów) danych. Jak podaje NASA, ta wielkość znacznie przekraczała 900 Gb pozyskanych w tamtych czasach ze wszystkich misji planetarnych. Woda na Księżycu znaleziona w nieoczekiwanym miejscu. Będą mogli z niej skorzystać astronauci Jak się okazuje, woda na Księżycu może by…

wulkany-na-wenus-3a32443.jpg
width: 1280
height: 640

Co trzymała w rękach Wenus z Milo? Niektórzy specjaliści twierdzili, że bogini miłości miała towarzysza
type: item
date: 2023-03-04T09:48:55.000Z
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: grecja
subject: historia
subject: luwr
subject: rzeźba
subject: Społeczeństwo
subject: sztuka
subject: wenus
subject: wyspy greckie
description: Wenus z Milo, zwana również Afrodytą z Melos, to starożytna rzeźba przedstawiająca boginię miłości i piękna. Znana jest na całym świecie i uważana za jedno z najwspanialszych dzieł sztuki starożytnej Grecji.
encoded: W tym artykule: Gdzie się znajduje Wenus z Milo? Opis rzeźby Co symbolizuje Wenus z Milo? Rekonstrukcja Wenus z Milo Ciekawostki o Wenus z Milo Rzeźba ta powstała około 150–100 lat p.n.e. na Milos. To grecka wyspa znajdująca się w archipelagu Cyklad, w południowej części Morza Egejskiego. Wyspa ta ma powierzchnię około 160 km kw. Milos odgrywała ważną rolę w antycznej Grecji. Wyspa była znana z surowców mineralnych, a także z udziału w wojnach grecko-perskich. Nie jest do końca pewne, kto jest autorem Wenus z Milo. Najczęściej przyjmuje się, że był nim rzeźbiarz Aleksandros z Antiochii. Gdzie się znajduje Wenus z Milo? Rzeźba została odkryta 8 kwietnia 1820 r. w starożytnych ruinach w pobliżu miejscowości Trypiti. Dokonał tego grecki rolnik Jorgos Kentrotas. Niektóre źródła podają nazwisko Bottonis. Posąg miał się znajdować w zasypanej niszy. Wenus z Milo miała kilku różnych właścicieli. Po odkryciu rzeźby na Milos, została zakupiona przez francuskiego żeglarza Julesa Dumonta d’Urville. Figura wtedy miała jeszcze przynajmniej jedną rękę. Rzeźba trafiła do francuskiego ambasadora w Turcji, markiza de Rivière. Ten zaś sprezentował posąg królowi Ludwikowi XVIII. Ostatecznie Wenus z Milo trafiła do Luwru w Paryżu w marcu 1821 r. Obecnie jest jednym z najczęściej fotografowanych obiektów w muzeum. Znajduje się w sali nr 345. Opis rzeźby Wenus z Milo ma około 203 cm wysokości. Została wykonana z marmuru paryjskiego. Przedstawia półnagą postać bogini z lekko skrzyżowanymi nogami. Lewa noga jest wysunięta do przodu. Możliwe, że kiedyś była wsparta na żółwiu. Wokół bioder owinięta jest szata. Ciało Wenus jest pełne delikatnych, płynnych linii, co sprawia, że rzeźba ta emanuje pięknem i harmonią. Rzeźba została uszkodzona. Brakuje jej obu rąk, stóp, płatków uszu i cokołu. Nie wiadomo, jak wyglądała oryginalnie. Mimo uszkodzeń rzeźba ta jest uważana za jeden z najlepiej zachowanych przykładów sztuki starożytnej Grecji. Chociaż została wykonana ponad 2 tysiące lat temu, to wcią…

wenus-z-milo-fot-in-pictures-ltd-corbis-via-getty-images-607f313.jpg
width: 1024
height: 683

Jak przetrwać dzień na Wenus? Lądownikowi potrzebne są do tego zupełnie nowe baterie, nad którymi pracuje NASA
type: item
date: 2023-02-23T13:00:59.000Z
creator: Magdalena Salik
subject: Kosmos
subject: National Geographic Site
subject: kosmos
subject: planety
subject: wenus
subject: Wolny czas
description: NASA chce zbudować zupełnie nowy rodzaj baterii, które będą w stanie pracować w ultrawysokich temperaturach. Umożliwią one lądowanie na powierzchni Wenus oraz przetrwanie wenusjańskiego dnia, który – od świtu do zmierzchu – trwa 120 dni ziemskich.
encoded: W tym artykule: Jak przetrwać na Wenus? Z wojska na Wenus Czym ładować się na Wenus? 127 minut – tyle pracowała na powierzchni Wenus sonda Wenera 13. To rekord, jeśli chodzi o czas funkcjonowania jakiegokolwiek ziemskiego urządzenia na tej planecie. Został ustanowiony w 1982 r. Dotychczas nie udało się go pobić. Dlaczego? Wenus to planeta najbliższa Ziemi. Jest też najbardziej zbliżona wielkością do naszego globu. Kiedyś mogły na niej panować warunki podobne do ziemskich, później jednak temperatura na Wenus dramatycznie wzrosła. Dzisiaj na jej powierzchni jest średnio 450 st. C. W takiej temperaturze roztapia się ołów. Na Wenus gorąco może więc zabić. I to nie tylko życie biologiczne, ale i wszelkie mechanizmy, jakie mogliby tam wysłać ludzie. Gdyby zaś gorąco nie wystarczyło, swoje zrobi ciśnienie, aż 90 razy większe niż na Ziemi. To rezultat istnienia otulającej Wenus 250-kilometrowej warstwy chmur składających się z kropel kwasu siarkowego. Jak przetrwać na Wenus? Wenus dzieli od Słońca średnio ok. 108 mln km. Wydawałoby się, że czym bliżej Słońca, tym lepiej będą działać ogniwa fotowoltaiczne. Niestety taki sposób zasilania lądownika nie ma szans powodzenia. Z panelami stałoby się to samo, co groziłoby im na Ziemi, gdyby zanurzyć je 1,5 km pod powierzchnię wody – zostałyby zmiażdżone. Z kolei gorąco powoduje, że zasilanie z użyciem radioizotopowego generatora termoelektrycznego – często używanego jako napędu w sondach kosmicznych – na Wenus byłoby problematyczne. W tej sytuacji zaprojektowanie i zbudowanie urządzenia, które pobiłoby rekord Wenery 13, jest wyzwaniem. NASA ogłosiła właśnie, że wykonała pierwszy krok, by mu sprostać. We współpracy z firmą Advanced Thermal Batteries (ATB) jej inżynierowie opracowali prototyp pierwszej baterii, która byłaby w stanie pracować w warunkach wenusjańskich aż 120 ziemskich dni. Czyli pół tamtejszej doby, trwającej 243 ziemskie dni. Gdyby dobrze wymierzyć czas lądowania, dawałoby to szansę pobytu na Wenus od tamtejszego świ…

jak-przetrwac-dzien-na-wenus-ladownikowi-potrzebne-sa-do-tego-zupelnie-nowe-baterie-nad-ktorymi-pracuje-nasa-52969cd.jpg
width: 960
height: 540

Życie na Wenus. Jeśli istnieje, jest inne od wszystkiego, co kiedykolwiek widzieliśmy – twierdzą naukowcy
type: item
date: 2023-01-10T11:56:36.000Z
subject: Kosmos
subject: National Geographic Site
subject: planety
subject: Travel
subject: układ słoneczny
subject: wenus
subject: Wolny czas
subject: życie
description: Choć naukowcy wciąż się o to spierają, kolejne odkrycia dają nową nadzieję. Czy życie na Wenus naprawdę może istnieć? A jeśli tak, to jak wygląda?
encoded: W tym artykule: Czy na Wenus istnieje życie? Amoniak na Wenus Czy fosfina to dowód na życie na Wenus? Jak znaleźć Wenus na niebie? Życie w kosmosie Przeglądając ciekawostki o Wenus możemy się dowiedzieć, że ta planeta jest bardzo podobna do naszej. Do tego stopnia, że bywa nazywana „bliźniaczką Ziemi”. Ma podobną masę i bardzo podobny promień równikowy. Posiada zbliżoną orbitę i niewiele mniejszą siłę ciążenia, a także gęstą atmosferę. Te podobieństwa sprawiają, że badacze od dawna zastanawiają się, czy istnieje życie na Wenus. Planeta ta z pozoru jest niegościnna i wręcz porównywana do piekła. Skoro jednak próbujemy odkryć życie na Marsie, to może i w przypadku Wenus jest nadzieja? Czy na Wenus istnieje życie? Atmosfera na Wenus jest bardzo gęsta. Składa się głównie z dwutlenku węgla. Gorąca powierzchnia mogłaby stopić ołów. Trudno zatem wyobrazić sobie mniej gościnne środowisko. Badacze twierdzą jednak, że w rzeczywistości nasz najbliższy planetarny sąsiad może być siedliskiem życia. Naukowcy uważają, że obce formy życia „inne od wszystkiego, co kiedykolwiek widzieliśmy”, mogą istnieć w chmurach Wenus. Planetę otacza bowiem mierząca 250 kilometrów warstwa chmur, składających się z kropel kwasu siarkowego. NASA ma pierwsze w historii zdjęcia powierzchni Wenus w świetle widzialnym. Zrobiła je sonda Parker Solar Probe – Wenus jest tak gorąca, że aż świeci – mówi dr Brian Wood z Laboratorium Badawczego Marynarki Wojennej USA. Jego zespół opublikował dane zebrane przez zmierzającą ku Słońcu sondę ... <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/58316a3df1fd327368d152a5dc9d2fe24248ee81-85ba82f.jpeg" width="938" height="528" alt="NASA ma pierwsze w historii zdjęcia powierzchni Wenus w świetle widzialnym. Zrobiła je sonda Parker Solar Probe (fot. NASA's Goddard Space Flight Center/Joy Ng)" title="NASA ma pierwsze w historii zdjęcia powierzchni Wenus w świetle widzialnym. Zrobiła je sonda Parker Solar Probe (fot. NASA's Goddard Space Flight…

wenus-380cb86.jpeg
width: 1024
height: 768

Balon-matrioszka wzbił się nad pustynią w Newadzie. Trwają testy rozwiązań dla robotycznej misji na Wenus
type: item
date: 2022-10-18T07:58:28.000Z
creator: Ewelina Zambrzycka-Kościelnicka
subject: Kosmos
subject: National Geographic Site
subject: Gwiazdy
subject: kosmos
subject: nasa
subject: sonda
subject: wenus
description: Na pustyni Black Rock w Newadzie (USA) rozegrały się sceny jak z filmu science-fiction. Nad piaskami pustyni przeleciał budowany przez Laboratorium Napędu Odrzutowego NASA (JPL) balon-robot. Docelowo ma badać nieprzyjazne środowisko Wenus. Był to kamień milowy tego niezwykłego projektu.
encoded: W tym artykule: Testy balonu do badania Wenus Pierwsze balony na Wenus Co mają badać wenusjańskie balony? Jak zabezpieczyć balon przed nieprzyjaznym środowiskiem Wenus? Ciśnienie porównywalne z tym, jakie panuje w ziemskim oceanie na głębokości około kilometra. Temperatura dochodząca przy powierzchni do 480 stopni Celsjusza. Wszędobylski kwas siarkowy. Panujące na Wenus warunki wystarczą, aby wyłączyć nawet najbardziej wytrzymały statek kosmiczny w ciągu kilku godzin. Ale kilkadziesiąt kilometrów nad powierzchnią Wenus gęsta atmosfera jest znacznie bardziej gościnna dla stworzonych przez ludzkość urządzeń. Dlatego specjaliści z JPL Robotics oraz Near Space Corporation opracowują koncepcję długoterminowej eksploracji Wenus. Będzie ona oparta o połączone siły dwóch urządzeń: orbitera i balonu. Orbiter pozostałby daleko nad atmosferą, wykonując pomiary naukowe i służąc jako przekaźnik komunikacyjny. Natomiast powietrzny robotyczny balon – zwany inaczej aerobotem – o średnicy około 12 metrów przemieszczałby się po linii chmur. Testy balonu do badania Wenus Aby przetestować tę koncepcję, zespół naukowców i inżynierów przeprowadził niedawno dwa udane loty prototypowego robo-balonu. Lśniący srebrny balon wzniósł się na ponad kilometr nad pustynię Black Rock w Nevadzie. Dotarł do miejsca w ziemskiej atmosfery, które pod względem temperatury i gęstości zbliża się do tej, w jakiej operowałby balon na wysokości 55 kilometrów nad Wenus. View oEmbed on the source website Testy te, koordynowane przez Near Space, stanowią niewątpliwy przełom. Udowadniają, że jest sposób na dotarcie tam, gdzie żaden orbiter nie wleci. W dodatku proponowana przez JPL/Near Space misja balonowa mogłaby działać przez tygodnie, a nawet miesiące. Pierwsze balony na Wenus Pomysł wykorzystania balonów do badania Wenus nie jest nowy. Został już nawet przetestowany w bliźniaczych radzieckich misjach Vega 1 i 2, które dotarły na planetę w 1985 roku. Dwa wypełnione helem balony o średnicy 3,6 metra przemieszcz…

balon-matrioszka-wzbil-sie-nad-pustynia-w-newadzie-trwaja-testy-rozwiazan-dla-robotycznej-misji-na-wenus-fot-nasa-jpl-caltech-bcd7a92.jpg
width: 4000
height: 2252

Obłok słonecznej plazmy uderzył w sondę Solar Orbiter, gdy ta zbliżała się do Wenus. Jakie były tego skutki?
type: item
date: 2022-09-07T11:05:28.000Z
creator: Ewelina Zambrzycka-Kościelnicka
subject: Kosmos
subject: National Geographic Site
subject: fizyka
subject: Gwiazdy
subject: kosmos
subject: słońce
subject: sonda
subject: wenus
description: W niedzielę 4 września europejska sonda Solar Orbiter wykonywała manewr asysty grawitacyjnej w pobliżu Wenus. Wtedy w ów statek badawczy uderzył obłok słonecznej plazmy. Do gwałtownej eksplozji na Słońcu doszło kilka dni wcześniej.
encoded: W tym artykule: Solar Orbiter wykorzystuje Wenus, by oszczędzać paliwo Solar Orbiter natrafił na obłok słonecznej plazmy W Polsce odbędzie się konferencja poświęcona aktywności Słońca – 30 sierpnia zaobserwowano na Słońcu kilka rozbłysków, których wynikiem były tzw. koronalne wyrzuty masy (CME) typu halo. CME typu halo rozchodzi się w szerokim kącie i przez koronograf obserwuje się je jako sferycznie symetryczną strukturę. Właśnie taki wyrzut dotarł w pobliże Wenus, gdzie napotkał sondę Solar Orbiter – wyjaśnia dr Michał Marek z Centrum Prognoz Heliogeofizycznych Centrum Badań Kosmicznych PAN. Na szczęście nie było żadnych negatywnych skutków dla statku kosmicznego. Został on zaprojektowany tak, aby wytrzymać i badać gwałtowne wybuchy z naszej gwiazdy. Solar Orbiter wykorzystuje Wenus, by oszczędzać paliwo Solar Orbiter przebył już jedną czwartą swojej zaplanowanej na 10 lat drogi. Sonda ma obserwować z bliska Słońce i przede wszystkim przyjrzeć się jego biegunom. Orbita sondy została zaprojektowana tak, aby była w bliskim rezonansie z Wenus. Dlatego Solar Orbiter powraca w pobliże planety co kilka obiegów orbity, aby wykorzystać grawitację Wenus do zmiany lub przechylenia swojej trasy. Sonda Solar Orbiter nagrała niesamowity film pokazujący biegun Słońca i „słonecznego jeża”. To trzeba zobaczyć! Wystrzelona dwa lata temu sonda zaczyna dostarczać danych, które zachwycają nie tylko naukowców. Europejska Agencja Kosmiczna właśnie pokazała zdjęcia i filmy, jakie powstały podczas zbli.. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/sonda-solar-orbiter-nagrala-niesamowity-film-pokazujacy-sloneczny-biegun-i-slonecznego-jeza-to-trzeba-zobaczyc-fot-esa-2c31b3f.jpeg" width="938" height="528" alt="Sonda Solar Orbiter nagrała niesamowity film pokazujący słoneczny biegun i „słonecznego jeża”. To trzeba zobaczyć! (fot. ESA)" title="Sonda Solar Orbiter nagrała niesamowity film pokazujący słoneczny biegun i „słonecznego jeża”. To trzeba zobaczyć! (f…

oblok-slonecznej-plazmy-uderzyl-w-sonde-solar-orbiter-gdy-ta-zblizala-sie-do-wenus-jakie-byly-tego-skutki-fot-esa-cf9e45f.jpg
width: 1200
height: 675

Firma z Nowej Zelandii sfinansuje misję poszukiwania związków organicznych w chmurach Wenus
type: item
date: 2022-08-19T07:29:03.000Z
creator: Ewelina Zambrzycka-Kościelnicka
subject: Kosmos
subject: National Geographic Site
subject: badania
subject: Gwiazdy
subject: kosmos
subject: sonda
subject: wenus
subject: życie
description: O tym, że nowozelandzko-amerykańska firma Rocket Lab zamierza przeprowadzić misję na Wenus, mówiło się od dłuższego czasu. Ale nikt nie spodziewał się, że firma prowadzona przez Petera Becka również sfinansuje misję. I to nie byle jaką misję, bo mającą zbadać możliwość występowania w chmurach związków organicznych – cegiełek życia.
encoded: W tym artykule: Misja na Wenus poleci dzięki niewielkiej rakiecie Sonda przebada chmury Wenus za pomocą lasera Wenus była kiedyś planetą podobną do Ziemi Gdy we wrześniu 2020 roku naukowcy z Massachusetts Institute of Technology (MIT) i Cardiff University ogłosili, że zaobserwowali w chmurach Wenus coś, co może być oznakami życia, w świecie naukowym zawrzało. Obserwacje wskazywały na potencjalną obecność fosfiny. To gaz w warunkach ziemskich wytwarzany albo przez bakterie beztlenowe, albo w laboratorium. Jednak obserwacje to jedno, a badania na miejscu drugie. Wiadomo było, że spekulacje nie ucichną do chwili, aż instrumenty badawcze nie dokonają pomiarów. Trzeba je przeprowadzić w wenusjańskich chmurach przemieszczających się około 50 km nad powierzchnią planety. Bo tam właśnie ma się znajdować fosfina. Planowana przez Rocket Lab misja nie będzie szukać fosfiny, ale po prostu związków organicznych. Start pierwszej prywatnej misji na Wenus zaplanowany jest już na przyszły rok. Misja na Wenus poleci dzięki niewielkiej rakiecie Rakieta Electron – niewielka, bo zaledwie 18-metrowa, ale zdolna wynieść 300 kg na niską orbitę ziemską – dostarczy statek kosmiczny na orbitę 165 km nad Ziemią. Tam górny stopień rakiety, tzw. Photon, wykona szereg manewrów, aby podnieść orbitę statku kosmicznego i osiągnąć prędkość ucieczki z ziemskiego pola grawitacyjnego. Życie na Wenus jednak nie istnieje? Media obiegła informacja mająca kwestionować badania sprzed 2 lat Przez ostatnie 2 lata próbowaliśmy wyjaśnić nietypową chemię związków siarki obserwowanych w chmurach Wenus. Prowadziliśmy badania sprawdzające, czy obecność życia możne wytłumaczyć... <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/zycie-na-wenus-jednak-nie-istnieje-media-obiegla-informacja-majaca-kwestionowac-badania-sprzed-2-lat-fot-getty-images-e3fe8ac.jpeg" width="938" height="563" alt="Życie na Wenus jednak nie istnieje? Media obiegła informacja mająca kwestionować badania sprzed 2 lat (…

firma-z-nowej-zelandii-sfinansuje-misje-poszukiwania-zwiazkow-organicznych-w-chmurach-wenus-fot-getty-images-867323d.jpeg
width: 2308
height: 1298

Życie na Wenus jednak nie istnieje? Media obiegła informacja mająca kwestionować badania sprzed 2 lat
type: item
date: 2022-06-22T09:02:25.000Z
creator: Ewelina Zambrzycka-Kościelnicka
subject: Kosmos
subject: National Geographic Site
subject: chemia
subject: Gwiazdy
subject: kosmos
subject: planety
subject: wenus
subject: życie
description: Przez ostatnie 2 lata próbowaliśmy wyjaśnić nietypową chemię związków siarki obserwowanych w chmurach Wenus. Prowadziliśmy badania sprawdzające, czy obecność życia możne wytłumaczyć nasze obserwacje – mówi dr Paul Rimmer, jeden z autorów publikacji, która ukazała się na łamach czasopisma naukowego „Nature Communications”. Czy brytyjski naukowiec właśnie podważył głośną hipotezę, której początkiem było odnalezienie w chmurach Wenus sygnatury fosfiny?
encoded: W tym artykule: Życie na Wenus może występować w chmurach Życie na Wenus jednak nie istnieje – wynika z symulacji Czy jest jeszcze szansa, by odkryć życie na Wenus? Komentarz uczonego Każda forma życia pozostawia w atmosferze chemiczny ślad związany z odżywianiem się i metabolizowaniem pokarmów. W 2020 roku grupa badaczy prowadzona przez prof. Jane Greaves z Uniwersytetu w Cardiff ogłosiła, że wycelowane w Wenus teleskopy JCMT i ALMA zarejestrowały w chmurach tej planety sygnaturę fosforowodoru, inaczej zwanego fosfiną. W świecie naukowym zawrzało. Czy to oznacza, że istnieje życie na Wenus? Życie na Wenus może występować w chmurach Fosfina nie jest produktem procesów geologicznych lub fotochemicznych, o których wiemy, że mogą zachodzić na Wenus. Na Ziemi można ją wytworzyć w laboratorium. Jednak w sposób naturalny na naszej planecie powstaje tylko jako metabolit bakterii beztlenowych. Co więcej, opublikowana w ubiegłym roku przez dr. Paula Rimmera z Uniwersytetu Cambridge praca sugeruje, że unoszące się nad Wenus gęste chmury nie muszą być aż tak wrogie życiu, jak zawsze myśleliśmy. Dotychczas zakładano bowiem, że składają się one z wyjątkowo szkodliwej substancji – stężonego kwasu siarkowego. „Inne od wszystkiego, co kiedykolwiek widzieliśmy” formy życia na Wenus. Pojawiły się nowe dowody Choć naukowcy wciąż się o to spierają, kolejne odkrycia dają nową nadzieję. Czy życie na Wenus naprawdę może istnieć? A jeśli tak, to jak wygląda? Uwagę dr. Rimmera zwróciło jednak to, że stężenie dwutlenku siarki (SO2) w wenusjańskich chmurach drastycznie spada. Obserwacje tego ubytku pojawiają się od lat, ale żaden istniejący model nie tłumaczy, jak może do tego dochodzić. Dr Rimmer zaproponował, że można to wyjaśnić obecnością jakiegoś zasadowego związku chemicznego, który zatrzymuje SO2 wewnątrz kropli tworzących chmury. Życie na Wenus jednak nie istnieje – wynika z symulacji Teraz światło dzienne ujrzał kolejny artykuł, przy którym pracował dr Rimmer, a który rozważa możliwo…

zycie-na-wenus-jednak-nie-istnieje-media-obiegla-informacja-majaca-kwestionowac-badania-sprzed-2-lat-fot-getty-images-465d7e0.jpeg
width: 2235
height: 1341

Wenus ciekawostki. Najjaśniejsza planeta w Układzie Słonecznym ma piekielną atmosferę
type: item
date: 2022-05-26T08:29:44.000Z
creator: Magdalena Salik
subject: Kosmos
subject: National Geographic Site
subject: astronomia
subject: Gwiazdy
subject: kosmos
subject: planety
subject: układ słoneczny
subject: wenus
description: Jest gorąca, padają na niej kwaśne deszcze – a jedna to właśnie Wenus jest planetą, która, podobnie jak Ziemia, może gościć organizmy żywe. Jednak nie na swojej powierzchni, tylko w atmosferze.
encoded: W tym artykule: Wenus to planeta najbardziej podobna do Ziemi Wenus, czyli gorące piekło o gigantycznym ciśnieniu Czy na Wenus istnieje życie? Tranzyt Wenus na tle gwiazdy Przeszłe i przyszłe misje na Wenus Kiedy patrzymy na niebo, trzy najjaśniejsze obiekty, jakie możemy na nim dostrzec, to Słońce, Księżyc i Wenus. Wenus najlepiej widoczna jest nad ranem, przed wschodem Słońca. To właśnie dlatego bywała nazywana Jutrzenką lub Gwiazdą Poranną (choć jest planetą). Jest też jedyną planetą, która otrzymała żeńskie imię. Zmienna jak Wenus. Planeta tysiąca twarzy Nieco mniejsza kuzynka Ziemi zawsze fascynowała naukowców. Za każdym razem gdy ją obserwujemy pokazuje inne oblicze. Dlaczego Wenus tak jasno świeci? Po pierwsze, jest blisko Ziemi, najbliżej ze wszystkich planet. Po drugie otacza ją gęsta atmosfera, która sprawia, że albedo tego globu wynosi aż 0,7. To oznacza, że 70 proc. padających na nią promieni słonecznych jest odbijane w kosmos. Dla porównania – Księżyc odbija tylko 10 proc. promieni słonecznych. Wenus to planeta najbardziej podobna do Ziemi Druga planeta, licząc od Słońca, nie tylko daje się łatwo obserwować z Ziemi. Jest również do niej bardzo podobna. Do tego stopnia, że bywa nazywana „bliźniaczką Ziemi”. Co łączy Wenus z naszym globem? Wenus jednak nie jest martwa? Naukowcy zaobserwowali ruch tektoniczny na gorącej planecie Do tej pory astronomowie uznawali Wenus za martwą planetę i nie szukali na niej żadnych form życia. Sąsiadka Ziemi może nadal być aktywna geologicznie. Po pierwsze, ma podobną masę i bardzo podobny promień równikowy (różni się od ziemskiego zaledwie o nieco ponad 300 km). Posiada zbliżoną orbitę i niewiele mniejszą siłę ciążenia, a także gęstą atmosferę. Tu jednak podobieństwa między planetami się kończą. Wenus, czyli gorące piekło o gigantycznym ciśnieniu Atmosfera Wenus jest pod każdym względem różna od ziemskiej. U nas dominują azot (78 proc.) i tlen (21 proc.). Nad Wenus unosi się przede wszystkim dwutlenek węgla (96,5 proc.). …

wenus-ciekawostki-najjasniejsza-planeta-w-ukladzie-slonecznym-ma-piekielna-atomsfere-fot-getty-images-a567934.jpeg
width: 2190
height: 1369

Skąd naprawdę pochodzi słynna Wenus z Willendorfu? Najnowsze badania wskazują na Włochy albo... Ukrainę!
type: item
date: 2022-03-02T13:11:17.000Z
creator: Magdalena Salik
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: archeologia
subject: epoka kamienia
subject: historia
subject: rzeźba
subject: Travel
subject: ukraina
subject: wenus
subject: włochy
description: Wenus z Willendorfu została odkryta ponad sto lat temu w Austrii. Nie oznacza to jednak, że właśnie tam powstała. Analiza z użyciem mikrotomografii wskazuje dwa nowe potencjalne miejsca pochodzenia słynnego dzieła sztuki prehistorycznej. Jedno z nich to prawdziwa niespodzianka.
encoded: W tym artykule: Z czego jest wyrzeźbiona Wenus z Willendorfu? Jak wygląda struktura Wenus z Willendorfu? Skąd pobrano próbki do analizy Wenus z Willendorfu? Wenus z Willendorfu pochodzi z Włoch lub... z Ukrainy Wenus z Willendorfu to cenny skarb z paleolitu Przedstawiająca kobietę figurka Wenus z Willendorfu sprzed 30 tys. lat to jeden z ikonicznych przykładów sztuki paleolitycznej. Mierząca zaledwie jedenaście centymetrów rzeźba przedstawia postać o silnie zarysowanych kobiecych kształtach. Nie ma twarzy ani stóp, za to wyolbrzymione piersi, genitalia i uda. A także wyraźnie zaznaczoną fryzurę. Figurka została znaleziona w 1908 r. w pobliżu miejscowości Willendorf w Austrii. Jej analiza wykazała jednak, że nie została zrobiona z materiału skalnego z tamtych okolic. Gdzie zatem wyrzeźbiono słynną Wenus? Naukowcy szukają odpowiedzi na to pytanie w pracy opublikowanej w czasopiśmie „Scientific Reports”. Wynika z niej, że Wenus najprawdopodobniej powstała w północnych Włoszech. Drugie w kolejności możliwe miejsce pochodzenia rzeźby to wschodnia Ukraina. Z czego jest wyrzeźbiona Wenus z Willendorfu? Sławna figurka należy do tzw. Wenus paleolitycznych, charakterystycznych dla kultury graweckiej. To kultura z górnego paleolitu, która występowała od 32 do 20 tys. lat temu w całej Europie. Figurki, które z niej pochodzą, często zrobione są z różnego rodzaju kości, w tym kości słoniowej. Wenus z Willendorfu jest inna. Wyrzeźbiono ją z oolitu – wapiennej skały osadowej składającej się z charakterystycznych okrągłych ziaren. Następnie została pomalowana ochrą. Jak wygląda struktura Wenus z Willendorfu? Dotychczas figurkę Wenus z Willendorfu badano wyłącznie z zewnątrz. Naukowcy kierowani przez antropologa prof. Gerharda Webera zdecydowali się na inne podejście. Za pomocą mikrotomografii przyjrzeli się dokładnie wewnętrznej strukturze rzeźby. Rozdzielczość wykonanych skanów sięgała 11,3 mikrometra (mikrometr to jedna milionowa część metra). Odkryto najstarsze malowidła naskalne…

skad-naprawde-pochodzi-slynna-wenus-z-willendrofu-najnowsze-badania-wskazuja-na-wlochy-albo-ukraine-fot-lois-lammerhuber-2cd3ac2.jpeg
width: 1498
height: 880

NASA ma pierwsze w historii zdjęcia powierzchni Wenus w świetle widzialnym. Zrobiła je sonda Parker Solar Probe
type: item
date: 2022-02-17T07:51:47.000Z
creator: Ewelina Zambrzycka-Kościelnicka
subject: Historia
subject: Kosmos
subject: National Geographic Site
subject: Gwiazdy
subject: kosmos
subject: planety
subject: sonda
subject: sonda Parker Solar Probe
subject: układ słoneczny
subject: wenus
subject: życie
description: – Wenus jest tak gorąca, że aż świeci – mówi dr Brian Wood z Laboratorium Badawczego Marynarki Wojennej USA. Jego zespół opublikował dane zebrane przez zmierzającą ku Słońcu sondę Parker.
encoded: W tym artykule: Parker Solar Probe udało się sfotografować powierzchnię Wenus Powierzchnia Wenus jest tak gorąca, że świeci niczym rozgrzane żelazo Czy na Wenus mogło powstać życie? Parker Solar Probe to jeden z najbardziej przełomowych kosmicznych statków badawczych. Podstawowym celem tej sondy jest wykonanie bezpośrednich pomiarów wewnątrz korony Słońca. Jednak w trakcie swojej podróży Parker przesyła na Ziemię dane dotyczące innych obiektów. Właśnie ukazało się opracowanie danych zebranych przez instrument o nazwie Wide Field Imager Solar Probe (WISPR), czyli kamerę szerokiego pola. Pierwszy raz w historii sonda NASA „dotknęła” Słońca Sonda NASA „Parker” bada koronę słoneczną, żeby poznać nieznane dotąd szczegóły dotyczące centralnej gwiazdy Układu Słonecznego. Naukowcy dwukrotnie wycelowali WISPR w Wenus. Udało im się coś, czego nie dokonał jeszcze żaden ziemski przyrząd. Zrobili z kosmosu zdjęcia powierzchni Wenus w świetle widzialnym. Dlaczego jest to takie przełomowe? Parker Solar Probe udało się sfotografować powierzchnię Wenus Przede wszystkim dlatego, że Wenus – nasza piekielna siostra bliźniaczka – jest zwykle szczelnie otulona gęstymi chmurami. To sprawia, że możliwe są jedynie obserwacje radarowe lub prowadzone w podczerwieni. Ale podczas dwóch ostatnich przelotów sonda Parker Solar Probe użyła swojej kamery, aby uchwycić całą nocną stronę Wenus w widmie widzialnym. Zdjęcia z WISPR pokazują, jak zróżnicowana jest powierzchni Wenus. Sonda zarejestrowała takie regiony, jak kontynentalny Aphrodite Terra, płaskowyż Tellus Regio i równiny Aino Planitia. Ze względu na to, że obszary położone na wyższych wysokościach są o około 30 stopni Celsjusza chłodniejsze niż obszary nizinne, pojawiają się na zdjęciach jako ciemne plamy wśród jaśniejszych nizin. View oEmbed on the source website – Wenus jest trzecim najjaśniejszym obiektem widzianym na nocnym niebie. Jednak do niedawna nie mieliśmy zbyt wielu informacji na jej temat. Nie wiedzieliśmy przede wszystkim, jak…

nasa-ma-pierwsze-w-historii-zdjecia-powierzchni-wenus-w-swietle-widzialnym-zrobila-je-sonda-parker-solar-probe-fot-nasa-s-goddard-space-flight-center-joy-ng-0adc83c.jpeg
width: 1920
height: 1080

Co musielibyśmy zrobić, by Wenus nadawała się do zamieszkania?
type: item
date: 2021-07-28T18:32:27.000Z
creator: Rafał Dadura
subject: Kosmos
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: Edukacja
subject: terraformowanie
subject: wenus
description: Zadanie wydaje się niewykonalne, jednak autorzy science fiction i naukowcy już od dawna się nad tym zastanawiają.
encoded: W tym artykule: Terraformowanie Pomysł wcale nie jest nowy Wyzwania Terraformowanie Planeta Wenus jest często nazywana „siostrzaną planetą" Ziemi. Nie bez podstaw, jak opisałem we wczorajszym artykule. Poza tym, że Wenus i Ziemia są prawie tej samej wielkości, mają podobną masę i bardzo podobny skład (obie są planetami skalistymi). Jako planeta sąsiadująca z Ziemią, Wenus również krąży wokół Słońca w strefie, w której występuje woda w stanie płynnym. Oczywiście istnieje wiele kluczowych różnic pomiędzy tymi planetami, które sprawiają, że Wenus nie nadaje się do zamieszkania. Nawet jeśli być może kiedyś Wenus była na pewnym etapie podobna do Ziemi sprzed milionów lat, dzisiaj jest istnym piekłem gdzie panują bardzo wysokie temperatury i ciśnienie atmosferyczne. Czy to oznacza, że nie powinniśmy się interesować tą planetą? W żadnym wypadku! Jej badanie może powiedzieć nam wiele o Ziemi. Poza tym, dlaczego nie użyć niezbędnej przecież w nauce wyobraźni i nie zastanowić się nad tym, co trzeba by zrobić, by Wenus nadawała się kiedyś do zamieszkania przez ludzi? Jednym z głównych powodów ewentualnej kolonizacji Wenus i zmiany jej klimatu w celu zasiedlenia przez ludzi jest perspektywa stworzenia „zapasowego miejsca" dla ludzkości. Biorąc pod uwagę różne możliwości wyboru: Mars, Księżyc i planety zewnętrznego Układu Słonecznego - Wenus ma kilka zalet, których nie mają inne (bliskość, podobne rozmiary). Takie rozważania nie są więc tylko pozbawionym sensu gdybaniem. Jeśli chcemy tam kiedykolwiek zamieszkać, najpierw potrzebna byłaby daleko posunięta inżynieria ekologiczna - tzw. „terraformowanie”. Biorąc pod uwagę podobieństwo Wenus do Ziemi, wielu naukowców uważa, że Wenus byłaby idealnym kandydatem do terraformowania, nawet bardziej niż Mars! Nie jest to też wcale nowy pomysł. W ciągu ostatniego stulecia koncepcja terraformowania Wenus pojawiała się wielokrotnie, zarówno w fantastyce naukowej, jak i jako przedmiot badań naukowych. Najwcześniejszym znanym przykładem jest „…

wenus-1-5850a50.jpeg
width: 1324
height: 646

Wenus była kiedyś bardziej podobna do Ziemi niż dziś, ale teraz jest iście piekielną planetą
type: item
date: 2021-07-27T19:17:54.000Z
creator: Rafał Dadura
subject: Kosmos
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: Edukacja
subject: układ słoneczny
subject: wenus
description: Możemy się wiele nauczyć o zmianach klimatu od Wenus, naszej siostrzanej planety. Wenus jest drugą planetą od Słońca i jest najbliższym planetarnym sąsiadem Ziemi. Jest jedną z czterech wewnętrznych, tzw. „ziemskich” (lub skalistych) planet i często nazywana jest bliźniaczką Ziemi, ponieważ ma podobny rozmiar i gęstość. Na tym jednak podobieństwa się kończą.
encoded: W tym artykule: Piekło w Układzie Słonecznym Dzień, który trwa tyle, ile 177 dni na Ziemi Czy wszystkiemu winne są wulkany? Piekło w Układzie Słonecznym Wenus ma gęstą, toksyczną atmosferę wypełnioną dwutlenkiem węgla w 96% i jest wiecznie spowita gęstymi, żółtawymi chmurami kwasu siarkowego, które zatrzymują ciepło, powodując efekt cieplarniany. Jest to najgorętsza planeta w naszym Układzie Słonecznym, mimo że to Merkury znajduje się bliżej Słońca. Temperatura na powierzchni Wenus wynosi około 475 stopni Celsjusza, czyli wystarczająco dużo, by stopić ołów! Powierzchnia ma rdzawy kolor i jest usiana drobno pokruszonymi skałami oraz tysiącami dużych wulkanów. Naukowcy uważają, że możliwe jest, iż niektóre wulkany są nadal aktywne. Ciśnienie powietrza na powierzchni Wenus jest ponad 90 razy większe niż na Ziemi - podobne do ciśnienia, jakie można spotkać półtora kilometra pod powierzchnią oceanu na Ziemi. Jednak prawdopodobnie kiedyś, Wenus miała klimat podobny do ziemskiego. Zgodnie z najnowszymi modelami klimatycznymi, przez większą część swojej historii Wenus miała temperatury na powierzchni podobne do dzisiejszej Ziemi. Prawdopodobnie miała również oceany, deszcz, być może śnieg, a być może nawet kontynenty i aktywne procesy tektoniczne. Niewykluczone, że (choć to całkowita spekulacja) kiedyś na powierzchni tej planety istniało życie. Wenus mogła mieć płytki, ciekły ocean wody i temperatury powierzchni nadające się do zamieszkania nawet przez 2 miliardy lat swojej wczesnej historii, zgodnie z komputerowym modelem starożytnego klimatu planety, stworzonym przez naukowców z Instytutu Goddarda w Instytucie Studiów Kosmicznych NASA (z ang. GISS). „Wiele z tych samych narzędzi, których używamy do modelowania zmian klimatycznych na Ziemi, można zaadaptować do badania klimatu na innych planetach, zarówno w przeszłości, jak i obecnie" - powiedział Michael Way, badacz z GISS. Dzień, który trwa tyle, ile 177 dni na Ziemi Poprzednie badania wykazały, że na to, czy planeta ma …

venus-1-89935cd.jpeg
width: 2448
height: 1224

Wenus jednak nie jest martwa? Naukowcy zaobserwowali ruch tektoniczny na gorącej planecie
type: item
date: 2021-06-22T10:26:11.000Z
creator: Mateusz Łysiak
subject: Kosmos
subject: National Geographic Site
subject: astronomia
subject: Travel
subject: wenus
description: Do tej pory astronomowie uznawali Wenus za martwą planetę i nie szukali na niej żadnych form życia. Sąsiadka Ziemi może nadal być aktywna geologicznie.
encoded: W tym artykule: Wenus jednak nie jest martwą planetą? Wenus wraca na radar NASA Czy jesteśmy sami w kosmosie? Potencjalne formy życia na innych planetach od lat fascynują nie tylko astronomów, ale też ludzi niezwiązanych ze światem nauki. Wizja spotkania z obcymi cywilizacjami jednych ekscytuje, drugich przeraża. Jak na razie obie grupy mogą jednak ostudzić emocje – badaczom nadal nie udało się potwierdzić, że gdzieś we wszechświecie żyją istoty przypominające ziemian. Kolejne doniesienia spoza ziemskiej atmosfery skutecznie rozpalają jednak wyobraźnię milionów. Dzięki rozwojowi technicznemu astronomowie mogą jeszcze dokładniej poznawać kolejne planety. Każdego roku pracownicy NASA odkrywają ich tak wiele, że do dalszych badań wybierają tylko te, które mają w sobie największy potencjał naukowy. Oczywiście planety Układu Słonecznego również nie są w pełni zbadane. Według najnowszych ustaleń naukowców Wenus może wcale nie być martwa. Wenus jednak nie jest martwą planetą? Gęsta, toksyczna atmosfera i temperatury tak wysokie, że można w nich stopić ołów – takie warunki to codzienność na Wenus. Nie więc dziwnego, że astronomowie uznali planetę za martwą i nie szukali na niej żadnych form życia. Nowe badania sugerują jednak, że sąsiadka Ziemi może nadal być aktywna geologicznie. Powtórna analiza obrazów radarowych wykonanych przez misję NASA Magellan na początku lat 90. ubiegłego wieku wykazała dowody na ruch tektoniczny na drugiej planecie od Słońca. Można porównać go do wielkich płatów lodu przemieszczających się po wodach wokół Antarktydy. – „Zidentyfikowaliśmy wcześniej nierozpoznany wzorzec deformacji tektonicznych na Wenus, który jest napędzany przez ruch wewnętrzny, tak jak na Ziemi” – przekazał Paul Byrne, główny autor badania i profesor na Uniwersytecie Stanowym Karoliny Północnej, w oświadczeniu prasowym. Wenus wraca na radar NASA Do tej pory naukowcy byli przekonani, że Wenus podobnie jak Mars lub Księżyc ma nieruchomą, stałą powłokę zewnętrzną, czyli litosferę…

NASA wyśle dwie misje na Wenus. Pierwszy raz od 30 lat
type: item
date: 2021-06-04T10:21:01.000Z
creator: Mateusz Łysiak
subject: Kosmos
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: kosmos
subject: Travel
subject: wenus
description: Wenus wraca na radar NASA. Planowane misje mają pomóc zbadać drugą planetę od Słońca.
encoded: W tym artykule: Dwie misje kosmiczne na Wenus Wenus – zapomniana planeta NASA zapowiedziała, że planuje wysłać dwie misje kosmiczne na Wenus w celu zbadania atmosfery i cech geologicznych planety. Ich start zaplanowano na lata 2028 – 2030. Misje zostały wybrane na podstawie potencjalnej wartości naukowej oraz wykonalności. – „Te dwie siostrzane misje mają pomóc nam zrozumieć, w jaki sposób na Wenus zapanował piekielny klimat, w którym topi się nawet ołów” – tłumaczy Bill Nelson z NASA. Przypomnijmy, że Wenus to druga planeta od Słońca, a jednocześnie najgorętsza w Układzie Słonecznym. Temperatury na niej sięgają nawet 500 st. Celsjusza. Ostatnią amerykańską sondą, która odwiedziła Wenus, był orbiter Magellan w 1990. Dwie misje kosmiczne na Wenus Misja Davinci+ (Deep Atmosphere Venus Investigation of Noble gas, Chemistry and Imaging) ma zmierzyć atmosferę planety, aby docelowo uzyskać wgląd w proces jej powstawania i ewolucji. Naukowcy wierzą, że uda im się również ustalić, czy na Wenus kiedykolwiek był ocean. Misja Davinci+ ma mieć dodatkowe zadanie – dostarczenie pierwszych obrazów geologicznych drugiej planety od Słońca w wysokiej rozdzielczości. Astronomowie przewidują, że Wenus podobnie jak Ziemia może być zbudowana z płyt tektonicznych. Druga misja, Veritas (Venus Emissivity, Radio Science, InSAR, Topography, and Spectroscopy), ma pomóc w stworzeniu mapy powierzchni Wenus. To z kolei umożliwi zrozumienie jej historii geologicznej i zbadanie, dlaczego rozwinęła się zupełnie inaczej niż Ziemia. Radar do sporządzenia wykresów wysokości powierzchni pozwoli odpowiedzieć na pytanie, czy na powierzchni Wenus występują trzęsienia i erupcje wulkanów. – „Zdumiewające, jak mało wiemy o Wenus. Te dwie misje nareszcie powiedzą nam więcej o jej atmosferze, powierzchni i jądrze. To tak jakbyśmy ponownie odkryli nową planetę” – mówi Tom Wagner z Wydziału Nauk Planetarnych NASA. Wszystkie fazy Księżyca w jednym kadrze. To zdjęcie podbija Internet Czy znasz wszystkie fazy Księży…

wulkany-na-wenus-nie-sa-jednakowe-z-tymi-jakie-widzimy-na-ziemi-fot-getty-images-98ca408.jpeg
width: 1300
height: 858

W atmosferze Wenus wykryto sygnał radiowy o niskiej częstotliwości
type: item
date: 2021-05-04T11:40:48.000Z
creator: Katarzyna Mazur
subject: Kosmos
subject: National Geographic Site
subject: planety
subject: Technologia
subject: wenus
description: Podczas bliskiego przelotu obok planety Wenus, który odbył się w lipcu 2020 r., należąca do NASA sonda Parker Solar Probe wykryła coś nietypowego.
encoded: W tym artykule: Pierwszy sygnał od 30 lat Zrozumieć Wenus Pierwszy sygnał od 30 lat Zanurzając się zaledwie 833 kilometry nad powierzchnię Wenus, instrumenty sondy zarejestrowały sygnał radiowy o niskiej częstotliwości – znak, że prześlizgnęła się przez jonosferę, czyli górną warstwę atmosfery planety. Był to pierwszy taki przypadek od prawie trzech dekad, kiedy instrument był w stanie zarejestrować bezpośrednie pomiary górnej atmosfery Wenus, a zarejestrowane dane dają nam nowe zrozumienie tego, jakie transformacje zachodzą na Wenus w odpowiedzi na cykliczne zmiany na Słońcu. "Byłem bardzo podekscytowany nowymi danymi z Wenus" – powiedział astronom Glyn Collinson z Centrum Lotów Kosmicznych im. Roberta H. Goddarda przy NASA. Planeta Wenus jest bardzo fascynującym światem. Pod względem rozmiaru i składu jest bardzo podobna do naszej planety, a jednocześnie bardzo się od niej różni – jest to toksyczne i upiornie gorące miejsce, które prawdopodobnie jest całkowicie nieprzyjazne dla życia, jakie znamy na Ziemi. To, w jaki sposób obie planety mogły przekształcić się w tak diametralnie różne twory, od wielu lat bardzo interesuje naukowców zajmujących się planetarystyką oraz astrobiologów, którzy poszukują na Drodze Mlecznej nowych światów, które nadają się do kolonizacji. Niestety z racji tego, że temperatura na powierzchni planety oscyluje wokół 462 stopni Celsjusza, misje mające na celu lepsze poznanie specyfiki Wenus były stosunkowo nieliczne, ponieważ żaden lądownik nie przetrwa takich warunków. Problematyczne jest również wysyłanie sond orbitujących – niewiarygodnie gęsta atmosfera sprawia, że trudno dostrzec, co dzieje się na powierzchni planety. Właśnie z tych powodów Wenus od pewnego czasu nie jest popularnym celem dla dedykowanych misji, a większość ostatnich informacji to dane fragmentaryczne z instrumentów o innych celach – jak sonda Parker Solar Probe. Jej główną misją jest dokładne badanie Słońca, ale wykorzystuje Wenus do manewrów wspomagających grawitację …

wenus-c9057e2.jpeg
width: 1000
height: 563