National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2025-12-20T09:47:10.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Te tradycje świąteczne łamią schematy. Tak wygląda Boże Narodzenie na świecie
items: Wenezuela przyspiesza Boże Narodzenie. Święta wypadną w tym roku już w październiku
items: Te malowidła naskalne mogła stworzyć nieznana wcześniej kultura. Były związane z tajemniczymi rytuałami
items: Największa sztuka naskalna na świecie? Gigantyczne węże wyryte w skałach nad brzegami rzeki Orinoko
items: Nie żyje najstarszy mężczyzna na świecie. Pracował od 5. roku życia
items: Jedno z najstarszych jezior na świecie skrywa sekret. Dlaczego ma tak dziwne kolory?
items: Nowy urlopowy hit Polaków. Startuje wakacyjne połączenie do „Perły Karaibów”
items: Dziwne smaki lodów. Nie uwierzysz, że takie istnieją, a niektóre znajdziesz też w Polsce
items: Traveler Extra 4/22
items: Caminantes, czyli wenezuelscy uchodźcy. "Poznałam część Kolumbii, do której zagraniczni turyści rzadko zaglądają"
items: 9/19
items: Oto jeden z najpiękniejszych szlaków świata. Zabierz swój rower na wenezuelską Gran Sabanę
items: Wenezuela: kraina wysp na lądzie
items: Jaguar z ukrytej kamery? Ochrona przyrody jak praca w CIA
items: "Pokaż mi okładkę swojego paszportu, a powiem ci, kim jesteś". Sprawdzamy, co oznacza kolor paszportu
items: Lista miejsc, które chcemy odwiedzić. Parki narodowe Ameryki Południowej
items: W tym ZOO w Wenezueli zwierzęta umierają z głodu. Nie ma pieniędzy na jedzenie
items: Aqua Story - u źródeł nadwody
items: Nowy gatunek motyla odkryty przez polską wyprawę nazwany!
items: Wyprawa eksploratorsko-naukowa do Wenezueli „Tramén Tepui 2012”
items: U stóp zaginionego świata. Polska wyprawa do Wenezueli
items: Wyprawa na Tramen-tepui w Wenezueli
items: 6/2009
items: Z daleka i z bliska. Warto wiedzieć
items: Skarby natury - maniok

Te tradycje świąteczne łamią schematy. Tak wygląda Boże Narodzenie na świecie
type: item
date: 2025-12-20T09:46:35.000Z
creator: Sabina Zięba
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: australia
subject: boże narodzenie
subject: Czas na święta
subject: dania
subject: finlandia
subject: islandia
subject: japonia
subject: święta
subject: tradycje
subject: ukraina
subject: wenezuela
description: Zbliżają się Święta Bożego Narodzenia, a wraz z nimi tak dobrze znane nam tradycje, jak dwanaście wigilijnych potraw, dzielenie się opłatkiem, prezenty pod choinką czy spotkania z bliskimi. Choć dla wielu z nas to stały element grudniowych celebracji, w niektórych miejscach na świecie obchody wyglądają zupełnie inaczej. W wielu krajach Boże Narodzenie zaskakuje nieoczywistymi zwyczajami, które potrafią zdumiewać, wzruszać, a czasem nawet bawić.
encoded: Spis treści: Islandia Australia Finlandia Ukraina Dania Wenezuela Japonia Choć często narzekamy, że współczesne święta zdominowały pośpiech, konsumpcja i listy zakupów, spojrzenie na to, jak celebrują je inne kultury, potrafi przywrócić perspektywę. Świąteczne tradycje – ukształtowane przez historię, klimat, lokalne wierzenia i rodzinne wspólnoty – bywają zaskakująco różnorodne. W wielu miejscach świata Boże Narodzenie wciąż zachowuje charakter głęboko symboliczny, a nacisk kładzie się nie tyle na prezenty, ile na wspólnotę, rytuał i tradycje przekazywane z pokolenia na pokolenie. To właśnie ta różnorodność pokazuje, że święta mogą przybierać wiele form, a ich istota pozostaje uniwersalna i obejmuje budowanie więzi, pamięć o bliskich oraz poszukiwanie chwili wytchnienia w rytmie codzienności. Islandia – świąteczna tradycja czytania w ramach jólabókaflóð Islandia od dekad pielęgnuje wyjątkowy zwyczaj, który nie ma odpowiednika w innych częściach świata – jólabókaflóð, czyli „świąteczny zalew książek”. To tradycja głęboko osadzona w historii kraju: narodziła się w czasach II wojny światowej, kiedy przywożenie większości dóbr było ściśle ograniczone, a papier nie podlegał reglamentacji. Książki stały się więc najpraktyczniejszym, a zarazem najbardziej symbolicznym podarunkiem. Dziś rytuał ten wspiera lokalny rynek wydawniczy, a także dbałość o język islandzki, który – mimo silnych instytucjonalnych starań – uznawany jest za jeden z najbardziej zagrożonych zanikiem w Europie w perspektywie długoterminowej. W Wigilię, tuż po uroczystej kolacji, rodziny obdarowują się książkami i spędzają wieczór na lekturze – często przy świetle świec, z gorącą czekoladą lub tradycyjnymi słodyczami w zasięgu ręki. To rytuał na tyle uniwersalny, że można go odtworzyć w każdym zakątku świata. W kraju, w którym zimowa noc trwa niemal bez końca, a literatura od pokoleń buduje poczucie wspólnoty, Boże Narodzenie staje się zatem chwilą wyciszenia – czasem, w którym słowo pisane ponownie zbliża…

swieta-91eecf0.jpg
width: 5760
height: 3840

Wenezuela przyspiesza Boże Narodzenie. Święta wypadną w tym roku już w październiku
type: item
date: 2024-09-05T07:03:52.000Z
creator: Mateusz Łysiak
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: boże narodzenie
subject: święta
subject: wenezuela
description: Boże Narodzenie jest obchodzone 25 grudnia lub 7 stycznia. W tym roku Wenezuela będzie świętowała pamiątkę narodzin Jezusa jeszcze wcześniej, bo już w październiku. Skąd taki pomysł i kto za nim stoi?
encoded: Spis treści: Kiedy jest Boże Narodzenie? Wenezuela przyspiesza święta Wenezuela – bezpieczeństwo Boże Narodzenie, mimo że pod względem religijnym nie jest najważniejszym świętem chrześcijan, obchodzi się w większości krajów na świecie. Świąteczne spotkania i obdarowywanie się prezentami to popularne świeckie tradycje kultywowane zarówno w Europie, jak i Ameryce Północnej czy Południowej. Kiedy jest Boże Narodzenie? W większości państw Boże Narodzenie świętuje się 25 grudnia. Wybór tej daty nie jest jednak związany z historyczną dokładnością narodzin Jezusa. Biblia nie zdradza bowiem, kiedy dokładnie Chrystus przeszedł na świat. 25 grudnia został wybrany w IV wieku przez Kościół rzymskokatolicki, prawdopodobnie w celu zastąpienia pogańskiego święta związanego z przesileniem zimowym. W ten sposób chrześcijaństwo mogło włączyć istniejące tradycje i obrzędy do nowej wiary, ułatwiając jej szerzenie. Nie wszędzie na świecie Boże Narodzenie jest obchodzone 25 grudnia. W krajach, w których dominuje wyznanie prawosławne, pamiątkę narodzin Jezusa świętuje się 7 stycznia. Trudno wyobrazić sobie, żeby Boże Narodzenie miało mieć inną datę w kalendarzu. Niedziwne więc, że pomysł Nicolása Maduro – prezydenta-dyktatora Wenezueli – wzbudził tak wielkie kontrowersje. Wenezuela przyspiesza święta Nicolás Maduro ogłosił w stacji telewizyjnej Globo Vision, że w 2024 roku święta rozpoczną się wyjątkowo wcześnie, bo już 1 października. Decyzję tę Maduro uzasadnił „hołdem dla walecznego ludu” oraz podziękowaniem za jego wytrwałość. To nie pierwszy raz, kiedy Maduro przyspiesza obchody Bożego Narodzenia. Jak podkreśla argentyński dziennik „La Nacion”, takie działania mają na celu odciągnięcie uwagi społeczeństwa od trudnej sytuacji politycznej i gospodarczej kraju. W 2020 roku Maduro zdecydował się na podobny krok, przyspieszając święta na 15 października, w szczytowym momencie pandemii COVID-19. Wcześniejsze Boże Narodzenie miało odwrócić uwagę Wenezuelczyków o od kryzysu zdrowotnego. W ty…

FotoJet-d78393c.jpg
width: 1024
height: 683

Te malowidła naskalne mogła stworzyć nieznana wcześniej kultura. Były związane z tajemniczymi rytuałami
type: item
date: 2024-07-04T13:00:41.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: archeologia
subject: Edukacja
subject: malowidła naskalne
subject: odkrycia archeologiczne
subject: Społeczeństwo
subject: sztuka
subject: wenezuela
description: Archeolodzy odkryli w Wenezueli nowe stanowiska badawcze, w których zidentyfikowali malowidła naskalne. Najstarsze z nich mają nawet 4000 lat. Naukowcy twierdzą, że stworzyli je przedstawiciele nieznanej wcześniej kultury.
encoded: W tym artykule: Malowidła stworzone przez nieznaną wcześniej kulturę Stanowiska ze sztuką naskalną były miejscami rytuałów Kiedy przybyli pierwsi ludzie do Wenezueli? Park Narodowy Canaima znajduje się w południowo-wschodniej części Wenezueli, w stanie Bolívar. To obszar o powierzchni 30 000 km². Od 1994 roku jest na liście światowego dziedzictwa UNESCO. To miejsce niezwykle wyjątkowe, nie tylko ze względu na różnorodną florę i faunę, ale także dziedzictwo historyczne. Właśnie tutaj w trakcie ostatnich badań archeolodzy natrafili na 20 stanowisk, w których zidentyfikowali starożytną sztukę naskalną. Malowidła stworzone przez nieznaną wcześniej kulturę Malowidła mogą pochodzić nawet z okresu paleolitu. Jednak to nie ich wiek zadziwił naukowców, lecz to, kto je stworzył. Uczeni sugerują, że powstały rękoma ludzi z nieznanej wcześniej kultury. – Chociaż archeolodzy już wcześniej odkrywali podobne przykłady sztuki naskalnej w innych częściach Ameryki Południowej, te nowo odkryte malowidła reprezentują zupełnie nową kulturę – powiedział w rozmowie z Live Science José Miguel Pérez-Gómez, archeolog z Uniwersytetu Simón Bolívar w Caracas, który kieruje zespołem badaczy w Wenezueli. Malowidła były bardzo różnorodne. Niektóre, te narysowane czerwonym barwnikiem, przedstawiały geometryczne figury i motywy. Były również takie, na których widać ludzkie postacie. Naukowcy zastanawiają się teraz, dlaczego pradawni mieszkańcy dzisiejszej Wenezueli stworzyli te wyjątkowe dzieła. – Niemal niemożliwe jest, aby wejść do umysłów ludzi żyjących tak wiele tysięcy lat temu, ale z pewnością te znaki miały znaczenie rytualne – powiedział Pérez-Gómez. Według archeologa niektóre z malowideł mogły dotyczyć ważnych momentów z życia tych ludzi, na przykład narodzin dziecka, choroby lub śmierci. Niektóre formy tej naskalnej sztuki mogły być również związane z rytuałami, podczas których celebrowano naturę lub zjawiska, takie jak zaćmienia Słońca i Księżyca. Stanowiska ze sztuką naskalną były miejsc…

malowidla-naskalne-w-wenezueli-bf115e5.webp
width: 650
height: 366

Największa sztuka naskalna na świecie? Gigantyczne węże wyryte w skałach nad brzegami rzeki Orinoko
type: item
date: 2024-06-06T10:29:49.000Z
creator: Magdalena Salik
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: archeologia
subject: odkrycia archeologiczne
subject: wenezuela
subject: Wolny czas
description: To mogą być największe naskalne ryty, jakie znamy. Pochodzą sprzed dwóch tysięcy lat, a znajdują się w Wenezueli, nad brzegami rzeki Orinoko. Niektóre z nich są większe od 10-piętrowego wieżowca.
encoded: W tym artykule: Ryty naskalne nad brzegami rzeki Orinoko Co znajduje się na skałach nad Orinoko? Monumentalne znaki graniczne 14 stanowisk z monumentalnymi rytami – tyle miejsc z niezwykłą sztuką naskalną odkrył w Wenezueli międzynarodowy zespół naukowców. Wyryte w skałach rysunki są ogromne. Największy ma ponad 40 metrów. Po co powstały? Najprawdopodobniej wyznaczały granice terytorium zajmowanego przez dawnych mieszkańców okolicy. Jednak miały nie tyle odstraszać, ile raczej przypominać o panujących w danym rejonie zasadach zachowania. Wcześniej w pobliżu znajdowano ceramikę zdobioną podobnymi motywami. Pochodzi sprzed 2 tys. lat. Na tej podstawie naukowcy szacują, że ryty również mają około dwóch mileniów. Ryty naskalne nad brzegami rzeki Orinoko Orinoko to jedna z największych rzek świata. Ma ponad 2 tys. km – czyli jest dwa razy dłuższa od Wisły. Wypływa z gór pasma Serranía de Parima, potem zatacza ogromny łuk i ostatecznie uchodzi do Atlantyku. Na niewielkim odcinku wyznacza granicę Wenezueli z Kolumbią. Gigantyczne naskalne ryty znajdują się wzdłuż górnego i środkowego biegu rzeki. Niektóre były znane już wcześniej, inne stanowiska odkryto po raz pierwszy. Nie było to trudne. – Za każdym razem gdy szło się za róg, było ich więcej i więcej – opowiada „New Scientistowi” Philip Riris z Bournemouth University. Naukowcy z Wielkiej Brytanii i Wenezueli podejrzewają, że są to największe prehistoryczne naskalne ryty, jakie istnieją na świecie. Umieszczano je w takich miejscach, by było widoczne z daleka. Niektóre można było dostrzec z odległości od 500 m nawet do kilometra. Co znajduje się na skałach nad Orinoko? Co przedstawiają? Ludzi, ptaki, ssaki, skolopendry, a także zwoje i różne kształty geometryczne. Największe z rycin obrazują jednak węże. Naukowcy zmierzyli najdłuższego – miał aż 42 metry. Rysunki tej wielkości każdemu obserwatorowi musiały wydawać się monumentalne. Węże zajmują ważne miejsce w mitologii rdzennych mieszkańców terenów rozciągających się wzd…

najwieksza-sztuka-naskalna-na-swiecie-gigantyczne-weze-wyryte-w-skalach-nad-brzegami-rzeki-orinoko1-8c1d86a.png
width: 1583
height: 891

Nie żyje najstarszy mężczyzna na świecie. Pracował od 5. roku życia
type: item
date: 2024-04-03T17:30:47.000Z
creator: Łukasz Załuski
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: rekordy
subject: rekordy guinnessa
subject: Społeczeństwo
subject: wenezuela
description: Juan Vicente Perez Mora za 2 miesiące skończyłby 115 lat. To o 45 lat więcej niż średnia długość życia w jego rodzinnej Wenezueli. Od 2 lat był oficjalnie uznawany za najstarszego żyjącego mężczyznę na Ziemi.
encoded: W tym artykule: Kim był najstarszy mężczyzna na świecie? Kim byli najstarsi ludzie w historii? Jaki jest sekret długowieczności? Wenezuelczyk Juan Vincente Perez Mora przyszedł na świat w 1909 roku. 27 maja tego roku skończyłby 115 lat. W 2020 roku został uznany za najstarszego człowieka w Wenezueli, a 2 lata temu trafił do „Księgi rekordów Guinnessa" jako oficjalnie najstarszy mężczyzna na Ziemi. Kim był najstarszy mężczyzna na świecie? Kiedy się rodził, na mapie świata wciąż istniały takie kraje, jak Austro-Węgry czy Imperium Osmańskie. Kobiety nosiły długie suknie i ogromne kapelusze, a w filozofii i sztuce dominował dekadentyzm. Gdy kończył 3 lata, nagłówki gazet obiegały informacje o zatonięciu Titanica. Już jako dojrzały mężczyzna z dalekiej Ameryki otrzymywał odniesienia o II wojnie światowej, która podpaliła świat. Kiedy Hugo Chavez przejmował władzę w Wenezueli, Juan Vincente kończył 90 lat. Juan Vincente przyszedł na świat w stanie Táchira w zachodniej Wenezueli (przy granicy z Kolumbią), w wielodzietnej rodzinie. Miał dziewięcioro rodzeństwa i już od ukończenia 5. roku życia pracował z rodziną w gospodarstwie rolnym. Zajmował się zbieraniem plonów na plantacjach kawy oraz trzciny cukrowej. Praca na plantacji towarzyszyła mężczyźnie przez całe życie. Choć w 1948 roku objął też funkcję szeryfa miasteczka Caricuena. Przez 60 lat był żonaty z Edolfiną del Rosario García, która zmarła 1997 roku. Pozostawił 11 dzieci (nie ma informacji, ile z nich przeżył), 41 wnuków, 18 prawnuków i 12 praprawnuków. Oto najstarszy człowiek, którego odnaleziono w Egipcie. Tak wyglądał mężczyzna 36 tysięcy lat temu Naukowcy stworzyli niezwykle dokładną rekonstrukcję twarzy Egipcjanina, który żył ok. 30 tysięcy lat temu. To najstarszy człowiek, którego kiedykolwiek odnaleziono w tym kraju. Kim byli najstarsi ludzie w historii? Za najstarsze żyjące osoby w historii uznaje się: Francuzkę Jeanne Calment, która zmarła w 1997 roku, przeżywszy 122 lata, Amerykankę Sarę Knauss, która zma…

najstarszy-czlowiek-na-swiecie-f77076c.jpg
width: 1240
height: 779

Jedno z najstarszych jezior na świecie skrywa sekret. Dlaczego ma tak dziwne kolory?
type: item
date: 2023-11-06T11:04:14.000Z
creator: Magdalena Salik
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: Edukacja
subject: ekologia
subject: jeziora
subject: Onet
subject: przyroda
subject: satelita
subject: wenezuela
subject: zanieczyszczenie środowiska
description: Fotografia zrobiona w ramach misji Copernicus Sentinel-2 pokazuje jeden z najbardziej wyjątkowych akwenów świata – wenezuelskie jezioro Maracaibo. Jego wody mają niezwykły odcień jadeitu.
encoded: W tym artykule: Historia ukryta w wodzie Najpiękniejsze jezioro świata? Wszystkie kolory zanieczyszczeń Największe jezioro w Polsce, czyli Śniardwy, ma niecałe 114 km kw. I chociaż bywa nazywane „mazurskim morzem”, daleko mu do innych wielkich akwenów. Jednym z takich olbrzymów jest wenezuelskie jezioro Maracaibo. Jego powierzchnia to aż 13 500 km kw. – czyli jest od Śniardw prawie 120 razy większe! I tylko nieco mniejsze niż całe województwo lubuskie. Jezioro Maracaibo to największy naturalny zbiornik wodny w Ameryce Południowej. Leży bardzo blisko Zatoki Wenezuelskiej, z którą łączy go tylko niewielka cieśnina. Maracaibo bywa uznawane za lagunę – czyli fragment morza odcięty od reszty przez kawałek lądu. Ten potężny zbiornik zasilają również rzeki. Największa z nich to Catatumbo. Historia ukryta w wodzie Jezioro Maracaibo – poza tym, że jest ogromne – to również jeden z najstarszych akwenów na kuli ziemskiej. Powstało 36 mln lat temu, czyli na długo przed tym, jak na Ziemi pojawił się człowiek. Jego istnienie to efekt zapadnięcia się uskoków i wypiętrzenia Andów, do którego doszło w późnym eocenie. Od tego czasu kotlinę zalewała na zmianę słona woda morska i słodka woda przynoszona przez rzeki. Pod koniec ostatniego zlodowacenia do Maracaibo spłynęło tak dużo wody, że zbiornik zyskał na pewien czas bezpośrednie połączenie z Oceanem Atlantyckim. Dzisiaj akwen leży między dwoma dużymi miastami. Jedno, na zachód od cieśniny, to Maracaibo, drugie co do wielkości miasto Wenezueli (po stolicy kraju Caracas). Na wschodzie z kolei, poniżej cieśniny, znajduje się Cabimas. Oba miasta związane są z przemysłem naftowym. Stanowią ważne ośrodki wydobycia ropy. I jednocześnie – wyjaśnienie zagadkowego zdjęcia zrobionego z orbity. Najpiękniejsze jezioro świata? W listopadzie 2023 r. Europejska Agencja Kosmiczna opublikowała zdjęcie Maracaibo z sierpnia tego roku. Powstało dzięki satelicie Sentinel-2 – jednemu z dwóch satelitów wchodzących w skład misji realizowanej w ramach progr…

jedno-z-najstarszych-jezior-na-swiecie-skrywa-sekret-dlaczego-ma-tak-dziwne-kolory-fot-contains-modified-copernicus-sentinel-data-2023-processed-by-esa-cc-by-sa-3-0-igo-pelne-zdjecie-ponizej-8e60444.jpg
width: 3000
height: 1499

Nowy urlopowy hit Polaków. Startuje wakacyjne połączenie do „Perły Karaibów”
type: item
date: 2023-08-24T06:48:41.000Z
creator: Igor Szulim
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: ameryka południowa
subject: katowice
subject: loty samolotem
subject: samoloty
subject: Travel
subject: wenezuela
description: Planujesz gorące wakacje późną jesienią lub zimą? Jeśli tak, to dobrze się składa, bowiem jeszcze w tym roku z Polski wystartuje czarterowe połączenie do „Perły Karaibów”.
encoded: W tym artykule: Loty z Polski na wyspę Margarita Wakacje 2024 – gdzie warto polecieć? Choć sezon wakacyjny powoli dobiega końca, linie lotnicze i biura podróży nadal kuszą atrakcyjnymi ofertami turystycznymi. Nieprzypadkowo, ponieważ coraz więcej Polaków przekłada urlopowe plany na późną jesień lub zimę, gdy pogoda za oknem nie zachęca do podróżowania po kraju. Dlatego w poszukiwaniu słońca warto udać się w miejsca, gdzie lato trwa niemal cały rok. Mowa tu m.in. o północnej Afryce, Wyspach Kanaryjskich czy Karaibach. Ostatni z wymienionych kierunków z roku na rok cieszy się coraz większą popularnością wśród naszych rodaków. Nie powinien zatem dziwić fakt, że kolejni przewoźnicy poszerzają swoją siatkę połączeń o loty nad Morze Karaibskie. Zainteresowani podróżą w tę część świata mogą skorzystać z oferty biura podróży Rainbow, które właśnie ogłosiło sprzedaż wakacji na wenezuelską wyspę Margarita, nazywaną przez wielu „Perłą Karaibów”. Poznaj szczegóły. Loty z Polski na wyspę Margarita Po kilku latach przerwy Polacy ponownie polecą na położoną nad Morzem Karaibskim wyspę Margarita. Obsługiwane przez hiszpańskie linie Plus Ultra czartery z lotniska w Katowicach do Wenezueli będą realizowane w każdy piątek, począwszy od 10 listopada 2023 r. Ostatni lot do Ameryki Południowej zaplanowano na 29 marca przyszłego roku. – Wenezuelska wyspa Margarita jest niekwestionowaną królową nadchodzącej zimy. Ogromne zainteresowanie tym karaibskim kierunkiem w ogóle nas nie dziwi. Klientów przyciągają rozległe, białe plaże otoczone bujną zielenią, egzotyczna kuchnia, atrakcyjne obiekty hotelowe, a wszystko to w bardzo dobrej cenie. Ze względu na tak duże zainteresowanie Margaritą zdecydowaliśmy się uruchomić nowe połączenie: Katowice-Porlamar, dzięki czemu jeszcze więcej klientów będzie miało szanse zakochać się w Wenezueli – podkreśla Maciej Szczechura, prezes Zarządu Rainbow Tours SA, cytowany przez fly4free.pl. Na Margaritę pasażerowie polecą samolotami typu Airbus A330-300, które n…

urlopowy-hit-polakow-na-przyszly-rok-na-to-polaczenie-czekalo-wielu-b575fbe.jpg
width: 1024
height: 678

Dziwne smaki lodów. Nie uwierzysz, że takie istnieją, a niektóre znajdziesz też w Polsce
type: item
date: 2023-02-16T14:57:00.000Z
subject: Kierunki
subject: Smaki świata
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: japonia
subject: jedzenie
subject: Kuchnia
subject: kuchnie świata
subject: lody
subject: paryż
subject: Travel
subject: wenezuela
description: Lody to jeden z najpopularniejszych słodkich przysmaków na świecie. Zajadają się nimi ludzie na wszystkich kontynentach, ale nie wszędzie robi się je tak samo. Co więcej, w niektórych krajach znajdziemy naprawdę dziwne smaki lodów, które mogą zaskoczyć.
encoded: W tym artykule: Jak jako pierwszy wymyślił lody? Jakie były pierwsze smaki lodów? Najdziwniejsze smaki lodów na świecie Najdziwniejsze lody w Polsce Lody są jednym z największych przysmaków dla dzieci i dorosłych na całym świecie. Ta zimna przekąska zyskała popularność już w czasach starożytnych i od tego czasu rzemieślnicy eksperymentowali z najróżniejszymi smakami. Oprócz tradycyjnych czekoladowych, śmietanowych i waniliowych, na wielu kontynentach można doświadczyć najdziwniejszych wariacji smakowych. Jak jako pierwszy wymyślił lody? Legendy głoszą, że cesarz Neron rozstawił najszybszych biegaczy wzdłuż drogi prowadzącej z Rzymu w góry. Przekazywali oni sobie z rąk do rąk wiadra pełne śniegu. Mieszano go z miodem i winem, posypywano świeżymi owocami – tworząc pierwsze wersje sorbetu. W lecie najbliżej Rzymu lód i śnieg można zebrać z lodowca Corno Grande w Apeninach. Niewolnicy mieli do przebiegnięcia 150 km. Skrzydeł zapewne dodawał im strach – wszyscy wiedzieli, czym może się skończyć gniew cesarza. Najlepsze kuchnie świata 2022. Na który miejscu znalazła się kuchnia polska? [RANKING] Po raz kolejny doceniono najlepsze kuchnie świata. TasteAtlas Awards 2022 wyróżniło 99 kuchni narodowych. Pod uwagę brano smak i jakość dań, napojów, a także składników wykorzystywanych... Uważa się, że pierwsze mrożone desery – miska śniegu polanego sokiem z winogron – podawano w Persji już czterysta lat przed naszą erą. Z czasem wzbogacono je o różaną wodę i szafran. Ale to Chińczycy odkryli, że sól zmieszana z lodem mrozi zawartość pojemników. I to oni zrobili pierwsze lody z kumysu (sfermentowanego mlecznego alkoholu), mąki użytej jako zagęszczacza i kamfory. Jakie były pierwsze smaki lodów? Niektórzy mawiają, że przepis na lody przywiózł do Europy Marco Polo. Jednak dopiero kilka wieków później lody i sorbety stały się przebojem arystokratycznych stołów. Receptury były przekazywane w posagu, a królowie obdarzali nadwornych lodziarzy dożywotnimi zaszczytami. 1686 r. sorbety po…

lody-wasabi-22c2097.jpg
width: 4000
height: 2581

Traveler Extra 4/22
type: item
date: 2022-11-16T23:06:48.000Z
creator: Jan Stradowski
subject: Magazyn
subject: Traveler Extra
subject: auyán tepui
subject: Kultura
subject: Lifestyle
subject: natura
subject: park narodowy canaima
subject: przygoda
subject: Sport
subject: tepui
subject: Travel
subject: wenezuela
subject: Wolny czas
description: 20 miast na weekend
encoded: Cenię miasta za ich nieustanną ewolucję. Weźmy choćby taką Kopenhagę, która jeszcze kilka dekad temu była miastem niemal upadłym, bez perspektyw, z dużą przestępczością. Dziś jest jedną z błyszczących i dumnych stolic światowego designu. Wyznacza kierunki w rewitalizowaniu starych pofabrycznych budynków, czy innych zaniedbanych miejskich przestrzeni, które mają służyć wspólnej integracji mieszkańców. To miasto stawiające na zieloną energię i drugie po Amsterdamie tak przyjazne dla rowerzystów – wiem, bo sama sprawdziłam. Stolica Danii to też jedno z kulinarnych centrów, gdzie narodziły się nowe trendy i działają dwie najlepsze restauracje świata: Geranium i Noma. Ale nie tylko w nich zjemy świetnie. Kopenhaga jest pełna miejsc, które rozpieszczą nasze podniebienie i nacieszą oczy. A to zaledwie jedno z miast, o których przeczytacie w tym wydaniu specjalnym Travelera. Stolica Islandii Rejkiavik jest z kolei kameralna, nigdzie się nie śpieszy, żyje w swoim północnym tempie i jest przepustką do tamtejszej oszałamiającej natury, której najpiękniejsze fragmenty zaczynają się już kilka kilometrów za jej rogatkami. Wciąż pamiętam smak gęstej i pożywnej zupy z homara, serwowanej mi w portowej knajpce i ten kolor nieba – światło tam wyjątkowo sprzyja fotografom. A taka włoska Matera, jedno z najstarszych nieprzerwanie zamieszkałych miast na naszym kontynencie, rozsławiona dzięki nowemu Bondowi. Jeszcze kilka lat temu praktycznie wyludniona, dziś budzi się do życia dzięki nowym restauracjom, hotelom i biznesom. To piękne, położone malowniczo na wzgórzu, kamienne miasto stało się nową gorącą atrakcją Włoch i miejscem absolutnie wartym odwiedzenia. AGNIESZKA FRANUS REDAKTOR NACZELNA

traveler-extra-4-22-490b6c1.jpg
width: 590
height: 782

Caminantes, czyli wenezuelscy uchodźcy. "Poznałam część Kolumbii, do której zagraniczni turyści rzadko zaglądają"
type: item
date: 2021-04-22T06:42:34.000Z
subject: Adventure
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: kolumbia
subject: koronawirusy
subject: obozy dla uchodźców
subject: pandemia
subject: peru
subject: Społeczeństwo
subject: Travel
subject: uchodźcy
subject: wenezuela
subject: wolontariat
description: Im dalej od granicy, tym miejscowi Kolumbijczycy są mniej chętni do pomocy. W Ekwadorze opinie są podobne. Wenezuelscy imigranci przynieśli przestępczość, bez nich nie było tylu kradzieży ani morderstw, słyszałam to od wielokrotnie podczas podróży - pisze Ewa Treszczotko, podróżniczka, która w czasie pandemii postanowiła przemierzyć drogę z Bogoty do Rio de Janeiro. W czasie swoich podróży pracuje jako wolontariuszka, m.in. w ośrodkach dla uchodźców.
encoded: W Bogocie na dworcu autobusowym Salitre rozsypują mi się miętówki. Nastolatek siedzący obok spontanicznie pomaga mi posprzątać ten bałagan. Zaczynamy rozmawiać. Próbował dostać się na Curacao, ale przez wygasający paszport musi wrócić do ojczyzny, aby wyrobić nowy. Chłopak biegnie do dworcowego sklepu i kupuje mi kawę, croissanta i jabłko. Nie wiem, co powiedzieć. To ja czekam na autobus do Pamplony, gdzie będę wolontariuszką w organizacji pozarządowej pomagającej wenezuelskim uchodźcom, a już 7 km od lotniska to wenezuelski, chudy jak szkapa, w rozwalających się klapkach nastolatek stawia mi kawę. Muszę marnie wyglądać po 3 pociągach, 2 samolotach i 2 taksówkach, od kiedy wyruszyłam z domu na Podlasiu 30 godzin temu. Chłopak opowiada, że kilka lat temu grał w piłkę nożną w reprezentacji juniorów w Wenezueli i dzięki sportowi miał więcej możliwości rozwoju. Aby się odwdzięczyć, pożyczam mu śpiwór na nocną podróż. Jedzie do Cucuty tym samym autobusem. Wiem, że będzie zimno. Ja mam kurtkę, bluzę i skarpety, a on nie. Tacy są Wenezuelczycy, podzielą się tym co mają, choć ostatnimi laty mają tak niewiele. Pokaleczone stopy, problemy żołądkowe i ból głowy to najczęstsze, codzienne dolegliwości caminantes (fot. Ewa Treszczotko) 400 kanapek, dwa wiadra ciastek On The Ground International to mała organizacja charytatywna, którą założyła Bethani King, młoda Amerykanka, która sama była wolontariuszką w Libanie, 12 km od granicy z Syrią i na greckiej wyspie Lesbos w obozie afgańskich uchodźców. Jest nas kilkoro, ja z Polski, Kanadyjka, dwie Amerykanki, kilku Kolumbijczyków i Wenezuelczycy. Co wieczór robimy 400 kanapek, rano kolejne 400. Gotujemy 600 jajek, przygotowujemy dwa wiadra ciastek, skrzynkę bananów, worek mandarynek i kilka butli z wodą. Tak zaczyna się dzień na wolontariacie. Dzielimy się na dwie grupy. Ktoś jedzie z lokalnym kierowcą w góry, w stronę Bucaramangi, aż do wybudowanego przez organizację schroniska w La Laguna. Druga grupa jedzie w stronę Cucuty, gdzie …

placeholder-166c115.jpg
width: 600
height: 400

9/19
type: item
date: 2019-08-29T08:44:00.000Z
creator: redakcja
subject: Magazyn
subject: Traveler
subject: adolf hitler
subject: ciekawostki
subject: ekwador
subject: etiopia
subject: londyn
subject: paryż
subject: pizza
subject: podróże
subject: porady
subject: psy
subject: wenezuela
subject: zabytki
description: Francja na topie
encoded: Jeżeli myślimy o najbardziej romantycznym mieście świata, natychmiast przychodzi nam do głowy Paryż. Miasto zakochanych, gdzie miłość rozkwita na tle wspaniałych zabytków, muzeów z dziełami takimi jak Mona Lisa, którą rocznie ogląda ponad 9 mln osób. To miasto, które uwodzi filmowców – nie sposób wymienić nazw wszystkich produkcji, których stało się bohaterem – o czym pisze Iza Klementowska. Wyznacza kierunki w sztuce, oczarowuje intymną atmosferą kawiarni i bistr, zachwyca szykiem i bawi. Paryż to zawsze dobry wybór. Ale Francja, bohaterka tego wydania Travelera, to przecież nie tylko stolica, to ciągnące się po horyzont lawendowe pola i gaje oliwne Prowansji, której kolory i atmosfera spokojnego sielskiego życia sprawiły, że stała się mekką artystów. To dolina Loary z setkami baśniowych zamków i pałaców otoczonych wypielęgnowanymi ogrodami, w których murach rozgrywały się zarówno te najbardziej romantyczne, jak i krwawe historie. To Alzacja ze swoimi kolorowymi miasteczkami, żywą scenografią niczym z baśni braci Grimm, magiczne klimaty Bretanii z jej setkami kilometrów pofalowanego wybrzeża z urwistymi klifami, dzikimi plażami i celtyckimi legendami. Akwitania z doliną rzeki Dordogne, która wije się między wzgórzami obklejonymi kamiennymi miasteczkami. To Camargue, francuski dziki zachód z tysiącami flamingów i żyjącymi na wolności końmi. Burgundia, raj dla miłośników wina i budowli sakralnych, ośnieżone szczyty Alp oraz Pirenejów i wiele, wiele innych miejsc, które sprawiły, że Francja jest turystycznym numerem jeden na świecie. Agnieszka Franus redaktor naczelna

traveler-9-19-552455b.jpeg
width: 393
height: 590

Oto jeden z najpiękniejszych szlaków świata. Zabierz swój rower na wenezuelską Gran Sabanę
type: item
date: 2019-08-12T09:04:45.000Z
creator: redakcja
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: Kuchnia
subject: Sport
subject: Travel
subject: wenezuela
description: Do pokonania 605 km w ciągu 2 tygodni. Trudy podróży umilają kolory - są nachalne: intensywne, soczyste, kontrastowe. Wręcz nienaturalne.
encoded: Wyjechałem z samego rana. Rowerem. Obywatele mają wakacje i walą jak jeden mąż na południowy wschód kraju. Wielocylindrowe silniki terenówek jęczą na stromym podjeździe. Jest wąsko, ale mijają mnie z szacunkiem, zostawiając dobre 2 m odstępu. Wychylają się z okien, robią zdjęcia, czasem ktoś stanie, zapyta: „Byłeś już na Gran Sabanie?”. No przecież właśnie jadę... Uwielbiają tę swoją sabanę. Drzewa stoją gęsto, pachnie życiem: zbutwiałymi liśćmi, zwierzęcymi odchodami, aromatami nieznanych kwiatów. Wyżej to gęste powietrze rozrzedza się: chłód orzeźwia, wjeżdżam w las mglisty. Pojawiają się pierwsze wodospady, z kolei zaczyna doskwierać monotonia wysiłku: 200 m pod górę, zakręt w lewo, znowu 200, zakręt w prawo – niekończąca się sekwencja serpentyny. Jest taki moment, gdy puszczańskie sklepienie na chwilę otwiera się i ukazuje widok na pofałdowany dywan zieleni spływający stromo z gigantycznej tafli skalnej ciągnącej się po horyzont. Na wierzchu tej tafli leży właśnie Gran Sabana. Dojeżdżam na nią w momencie najmniej spodziewanym. Klaustrofobiczny tunel wyrżnięty w gęstwinie wilgotnego lasu nagle znika, a przed moimi oczami staje niczym nieograniczona przestrzeń. Gdzieś daleko na horyzoncie, ledwie widoczne, majaczą tepuje: góry o płaskich szczytach. Takie same tafle skał jak Gran Sabana, tylko mniejsze i wyniesione nieco wyżej. Majestat krajobrazu i majestat wieku: to wszystko przecież skały sprzed 2 mld lat. Jest dopiero trzecia po południu, ale nie będę już jechać dalej. Rozbijam namiot i patrzę na chmury, które wspinały się razem ze mną po zboczach płaskowyżu, a teraz prześlizgują się na górę. Zaraz po zmroku dostaję powitalny prezent: tęczę. Tęcza w nocy? Tak, cud natury. Skarb Gran Sabana, czyli Wielka Sawanna, jest legendą, religią, wyznaniem wiary Wenezuelczyka we własny kraj. Mamy kryzys? No, owszem, ale mamy też Gran Sabanę! To skarb krajobrazowy, a jej pastwiskowe przedpola – skarb mineralny. W Wenezueli lubi się podkreślać światowe rekordy, więc znów: ko…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/2f3f4d82450d6cf928df771ffdbc41ff67521c9f-b021e81.png
width: 1392
height: 904

Wenezuela: kraina wysp na lądzie
type: item
date: 2019-04-01T05:14:21.000Z
creator: Kinga Colmenares
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: auyán tepui
subject: Kultura
subject: Lifestyle
subject: natura
subject: park narodowy canaima
subject: przygoda
subject: Sport
subject: tepui
subject: Travel
subject: wenezuela
subject: Wolny czas
description: Wyspy na lądzie Wenezueli - tepui. W drodze na nie ciarki chodzą po plecach.
encoded: La Gran Sabana, Wielka Sawanna – część Wyżyny Gujańskiej – rozciąga się na przestrzeni blisko 200 km. Rozciąga i... faluje. Żółtawo-zielone, wysokie trawy poruszają się bowiem pod wpływem wiatru i zamieszkujących je węży. Falują też liście palm zbitych w nieliczne kępki wyrastające w najmniej oczekiwanych miejscach tej niemal bezdrzewnej przestrzeni. Pośród tych rozległych terenów na przemian zlewanych wodą i osuszanych słońcem wznoszą się ogromne, „kanciaste” góry. Tysiące lat pór deszczowych i suchych sprawiło, że miękkie warstwy piaskowca uległy wypłukaniu, odsłaniając nietypowe, ostańcowe podłoże. Sześciany gór o pionowych zboczach i zupełnie płaskich szczytach sprawiają wrażenie, jakby anioł i diabeł grywali tutaj w kości. Góry te są porozrzucane na terenie Parku Narodowego Canaima i noszą indiańską nazwę tepui. Trzy szczepy plemienia Indian Pemón: Arecunas, Taurepán i Kamaracotos to gospodarze i przewodnicy po tej ziemi. Wzbudzają szacunek. Nie niską posturą czy za dużymi T-shirtami, które noszą, ale znajomością sekretów natury i umiejętnością ich wykorzystania. Doskonale znają się na uprawie juki – włóknistego korzenia. Jedna z jego odmian jest gorzka, druga zaś słodka, stąd przygotowuje się z nich różne potrawy. Dokładnie jukę obierają, ucierają na kamieniach, upychają w trzcinowej tubie i wyciskają trujący sok, aby móc przyrządzać z niej potem placki, dodawać do ostrych przypraw i warzyć piwo. Gdy brak im mięsa, mawiają: „Tarui ke ina ichi” – brakuje nam czegoś podstawowego. Opuszczają wówczas swe churuatas – okrągłe domy kryte palmowymi liśćmi – i ruszają na łowy poszukując mięsa, ryb lub... turystów gotowych zapłacić, by wdrapać się na którąś z okolicznych gór. Największe tepui sięga 2772 m wysokości i nazywa się Roraima. Pełno tam poskręcanych pni drzew, wszędobylskich paproci i kilkumetrowych bromelii, których wielkie czupryny przypominają ananasy, jak również lodowatej wody tryskającej z okolicznych strumyków. Dotarcie na płaskowyż Roraimy nie upaja ta…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/e7e07749ecc14d591cbd2fc485bdf5da8b04a1ea-bedc63e.jpeg
width: 850
height: 565

Jaguar z ukrytej kamery? Ochrona przyrody jak praca w CIA
type: item
date: 2018-04-10T06:00:00.000Z
creator: Izabela Stachowicz
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: drapieżniki
subject: jaguary
subject: kłusownictwo
subject: ochrona zwierząt
subject: wenezuela
description: Jak wytropić jaguara, kota największego po tygrysie i lwie, który człowieka unika jak ognia? Jak zwalczać kłusownictwo? Współczesne programy ochrony przyrody łączą ze sobą działania wywiadowcze, wyprawy w teren i pracę za biurkiem.
encoded: Jeszcze 300 m i dojdziemy do ścieżki, gdzie czasem przechodzą jaguary. Tam możemy powiesić fotopułapki – mówi lokalny przewodnik podczas wyprawy do rezerwatu Caparo we wschodniej Wenezueli. Tymczasem już po stu metrach czujemy swąd spalenizny, a po dwustu widzimy dymiące zgliszcza tropikalnej puszczy. W tych stronach wypalenie fragmentu lasu i wprowadzenie tam bydła jest równoznaczne z przejęciem ziemi – prawem kaduka, bez ksiąg wieczystych i formalności. Tymczasem deforestacja to obok kłusownictwa główne zagrożenie dla jaguara, największego dzikiego kota obu Ameryk. – Choć wyewoluował w Europie i Azji, to ok. 800 tys. lat temu przeszedł przez most lądowy Beringa do Ameryki Północnej, potem Południowej i tylko tu przetrwał okres zlodowaceń – wyjaśnia prof. Włodzimierz Jędrzejewski pracujący w Wenezuelskim Instytucie Badań Naukowych (IVIC) w Caracas. Polski uczony od trzech lat prowadzi projekt mający na celu ustalenie aktualnego zasięgu występowania jaguara (Panthera onca) w Wenezueli będącej białą plamą na mapie zasięgu tego drapieżnika. Badania mają też wyjaśnić mechanizm, który kształtuje zmienność ekologiczną i genetyczną populacji jaguara w dużej skali przestrzennej. Fotopułapki montowane przez prof. Jędrzejewskiego (powyżej) łączą funkcje aparatu fotograficznego i kamery. Są uruchamiane (seria zdjęć lub krótki film) przez poruszające się obiekty, które emitują ciepło – począwszy od motyli, przez małe ptaki i gryzonie, po krowy i ludzi. (Fot. Włodzimierz Jędrzejewski) Przykładów deforestacji takich jak w rezerwacie Caparo jest w Wenezueli mnóstwo. Obszary leśne zamieniane są na pola i pastwiska, co oznacza fragmentację środowiska nie tylko jaguara. Ale ludzkie konflikty z tymi kotami są najbardziej spektakularne. Wśród wszystkich dzikich kotów jaguary mają największą siłę nacisku szczęk. Potrafią przegryźć skorupę żółwia lub czaszkę krowy. Z braku innych ofiar zabijają bydło, konie i osły hodowane na rozległych ranczach – hato. Ponoszący straty hodowcy wynajmuj…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/a860070b7bfa524f73558f72809277a3dbddf5cb-5d331cb.jpeg
width: 1477
height: 1108

"Pokaż mi okładkę swojego paszportu, a powiem ci, kim jesteś". Sprawdzamy, co oznacza kolor paszportu
type: item
date: 2018-03-19T13:26:44.000Z
creator: Redaktor National Geographic
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: kolory
subject: nowa zelandia
subject: paszporty
subject: polska
subject: stany zjednoczone
subject: unia europejska
subject: wenezuela
description: Okazuje się, że kolor paszportu nie jest przypadkowy.

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/e8acdbf74cf81ae5217b173427f603aedaa6fdbf-748c6db.jpeg
width: 3000
height: 2002

Lista miejsc, które chcemy odwiedzić. Parki narodowe Ameryki Południowej
type: item
date: 2018-03-01T10:00:00.000Z
creator: redakcjang
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: ameryka południowa
subject: argentyna
subject: brazylia
subject: ekwador
subject: galapagos
subject: karol darwin
subject: Lifestyle
subject: ocean spokojny
subject: park narodowy canaima
subject: parki narodowe
subject: peru
subject: Travel
subject: wenezuela
subject: wyspy
description: Parki narodowe Manú, Iguaçu, Galapagos, Canaima
encoded: Zielony raj - PN Manú Park Narodowy Manú jest jednym z najbogatszych na świecie pod względem przyrodniczym. To 1,5 mln ha zielonej masy przeciętej rzeką Manú i rozbrzmiewającej głosami tropikalnych stworzeń. Samych ptaków żyje tu 850 gatunków, zaś ssaków dwie setki. Równie imponujące liczby opisują bogactwo flory. Na jednym hektarze może rosnąć 200 gatunków drzew (dla porównania w całej Polsce, jeśli skrupulatnie policzymy, wyjdzie ok. 40 rodzimych gatunków). Te dane oczywiście stale się zmieniają, bo w parku ciągle są odkrywane nowe gatunki. Gardło diabła - PN Iguaçu Jak czuje się człowiek w Gardzieli Diabła? Wspaniale! Co prawda jest tak głośno, że nie słychać sąsiada, który prosi o zrobienie zdjęcia, a to i tak nie wyjdzie, bo obiektyw natychmiast zostanie ochlapany mikroskopijnymi kropelkami wody. Ale to właśnie tu, w Parku Narodowym Iguaçu, można odczuć całą siłę żywiołu. Wodospady najlepiej podziwiać z pomostów (dostępnych także dla osób na wózkach) wchodzących w sam środek „gardzieli”. A także z łódek pływających na dole. Polecamy zarówno argentyńską, jak i brazylijską część parku. PN Iguaçu gdzie: na granicy Argentyny i Brazylii, 17 km od Paragwaju kiedy: cały rok więcej: www.iguazuargentina.com (Fot. Shutterstock) Wyspy Darwina - PN Galapagos Rozsławione przez Karola Darwina, twórcę teorii ewolucji, dziś przechodzą rewolucję – ekologiczną. Przepisy dotyczące zwiedzania Parku Narodowego Galapagos (także rezerwatu wodnego) są coraz bardziej restrykcyjne. Oczywiście tak jak w innych parkach nie wolno dotykać zwierząt (tyle że czasem same podchodzą lub podpływają do człowieka). Wskazane jest także, by wszędzie poruszać się z przewodnikiem. Wszystko, by przez nieuwagę nie zakłócić delikatnego ekosystemu wysp. Największą atrakcją są podwodne wyprawy, w czasie których można zobaczyć m.in. rekiny młoty. Symbolem parku pozostały jednak żółwie słoniowe oraz legwany. PN Galapagos gdzie: wyspy na Pacyfiku należące do Ekwadoru kiedy: najlepiej od sierpnia do listopada w…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/119fce91d263a0ad1c2b9e3e95470feb3da2f49c-44089e9.jpeg
width: 1024
height: 767

W tym ZOO w Wenezueli zwierzęta umierają z głodu. Nie ma pieniędzy na jedzenie
type: item
date: 2016-08-01T10:49:37.000Z
creator: redakcja
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: wenezuela
subject: zoo
subject: zwierzęta
description: Kiedy dla narodu nadchodzą ciężkie czasy, cierpią nie tylko ludzie. Zły stan krajowej gospodarki, spowodowany spadkiem cen ropy, doprowadził do tego, że nie tylko ludzie, ale i zwierzęta cierpią z głodu.
encoded: W ciągu ostatnich sześciu miesięcy około 50 zwierząt z ogrodu zoologicznego Caricuao w Wenezueli zmarło z głodu z powodu rosnących cen żywności spowodowanych kryzysem gospodarczym w kraju. Wśród ofiar z zoo znajdującego się na północy kraju są króliki, tapiry, jeżozwierze i ptaki. Niektóre z nich bez jedzenia spędziły dwa tygodnie. Narodowy Instytut Parków (INPARQUES), który nadzoruje krajowe ogrody zoologiczne, winą za brak żywności obarcza kryzys gospodarczy kraju, do którego doszło na skutek gwałtownej obniżki cen ropy (Wenezuela jest dużym producentem ropy naftowej). Kraju nie stać na importowanie żywności, leków, czy innych niezbędnych towarów, a inflacja wywołała zawrotny wzrost cen. Historia zwierząt z Caricuao jest metaforą wenezuelskiego cierpienia – mówi agencji Reuters Marlene Sifontes, szefowa związków zawodowych zrzeszających pracowników INPARQUES. Pracownicy ogrodu zoologicznego Caricuao karmią mięsożerne lwy i tygrysy owocami mango i dynią. Inne wielkie koty są rzekomo żywione zabitymi rasowymi końmi z pobliskiego toru wyścigowego. Tymczasem wielu Wenezuelczykom na co dzień również brakuje jedzenia, a w supermarketach stoją w kolejkach długie godziny. Załamująca się gospodarka zmusiła mieszkańców kraju do polowania na psy, koty i gołębie. W poniedziałek osoby zwiedzające zoo w Caracas, stolicy kraju, mieli ukraść konia, którego zarżnęli dla mięsa. Opieka i karmienie Na dłuższą metę stosowanie nieprawidłowej diety u jakiegokolwiek zwierzęcia może mieć znaczące długotrwałe skutki zdrowotne – twierdzi Meredith Whitney, koordynatorka programu ratowania dzikich zwierząt w International Fund for Animal Welfare (IFAW), organizacji chroniącej zwierzęta z siedzibą w Waszyngtonie. Na krótszą metę, dodaje Whitney, nieprawidłowe żywienie wpływa negatywnie na zwierzęta pod względem psychologicznym. Whitney pracuje nad poprawą standardów życia wielkich kotów oraz tych, które na skutek niedożywienia mają problemy neurologiczne. Biegunka, zniekształcenia kości i zabu…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/d7804df4f10bb906dd91095845113ed3c7123582-a9e9b1c.jpeg
width: 1190
height: 793

Aqua Story - u źródeł nadwody
type: item
date: 2013-03-25T10:29:00.000Z
creator: Anna Szczypczyńska
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: ameryka południowa
subject: auyán tepui
subject: wenezuela
description: Auyantepui - to wyjątkowa góra - Indianie Pemon nazywają ją "domem diabła" i opowiadają mnóstwo legend o jej powstaniu i historii, a przede wszystkim o Salto Angel - najwyższym wodospadzie świata, który spada z jej ściany
encoded: Auyantepui to największa ze wszystkich gór stołowych Wenezueli z powierzchnią, bagatela, ponad 700 km2. W większości endemiczna fauna i flora dachu góry stanowi prawdziwą żywą pamiątkę ewolucji. Auyan Tepui jest niedostępna, niezamieszkała i budzi niesamowita ciekawość, zaspokajaną tylko częściowo na potrzeby turystów, którzy decydują się na przelot awionetką nad wodospadem. Pierwotna energia, czystość i dziewiczość tego obszaru są niepowtarzalne. Trudno pisać obiektywnie o metafizycznych wrażeniach, snach i potrzebie powrotu jakie towarzyszą podróżnikom w Parku Narodowym Canaima, ale to odczucia większości. Czy można dotrzeć do źródeł tej energii? Można. Nie jest to masowa turystyka dla każdego. Do źródła wszystkich źródeł, czyli do Salto Angel prowadzi droga, która odbył w 1935r. oficjalny "odkrywca" wodospadu-pilot, poszukiwacz złota - Jimmy Angel. Podczas kilkunastodniowej wędrówki udało mu się odnaleźć zejście z góry, na której wylądował, ale uszkodził swój samolot. 10-dniowy trekking po zaginionym świecie jest możliwy tylko od lutego do kwietnia, kiedy są mniejsze opady i poziom rzek umożliwia ich pokonanie. Między 23.03 a 05.04 ekipa: Agnieszka Grudowska, Karolina Sypniewska i Piotr Sudoł zamierza pokonać tę trasę, przygotowując reportaż filmowo-fotograficzny, zbierając legendy i historie związane z górą oraz zjeżdżając po ścianie góry i docierając do jej podnóża.

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/0b98bb581a05d82bae1a27dc43df3e06fcc2027a-7f9e044.jpeg
width: 2560
height: 1714

Nowy gatunek motyla odkryty przez polską wyprawę nazwany!
type: item
date: 2012-11-30T14:41:59.000Z
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: odkrycia
subject: tramen tepui
subject: wenezuela
description: Znamy już zwycięską nazwę odkrytego przez grupę polskich naukowców w Wenezueli nowego gatunku motyla
encoded: Erateina sprytna dziewczyna (łac. Erateina puellaastuta) - tak brzmi nazwa nowego, endemicznego gatunku motyla, wyłoniona w ogólnopolskim konkursie zorganizowanym przez miesięcznik „National Geographic Polska”. Autorką nazwy jest Alicja Zdobylak z Wrocławia. Nowy gatunek został odkryty w lutym 2012 r. podczas polsko-wenezuelskiej wyprawy na Tramén Tepui do Wenezueli. Został on zidentyfikowany przez naukowców z Muzeum Zoologicznego Uniwersytetu Jagiellońskiego. – Motyle kojarzą mi się z kobietami i z przebiegłością. Niełatwo jest je złapać, pojawiają się w nieoczekiwanych momentach. Sądzę, że ta nazwa jest piękna, ale i tajemnicza – wyjaśnia laureatka konkursu Alicja Zdobylak z Wrocławia. Zwyciężczyni otrzyma w nagrodę aparat fotograficzny, a w pracy naukowej poświęconej nowemu gatunkowi zostanie zacytowana jako autorka jego nazwy. Informacja o rozwiązaniu konkursu znajdzie się również na łamach grudniowego wydania „National Geographic Polska”, który ukaże się 30 listopada br. Jury w składzie: Agnieszka Franus i Paulina Szczucińska z ramienia „National Geographic Polska” oraz Izabela Stachowicz, biolog z UJ, uczestniczka polsko-wenezuelskiej wyprawy „Tramén Tepui 2012”, stanęło przed trudnym wyborem. Do konkursu nadesłano blisko 600 poprawnych zgłoszeń – Pojawiło się dużo propozycji związanych z ogniem: flamma, ignis, ardens, które jak najbardziej pasują do kolorystyki motyla. My jednak poszukiwaliśmy czegoś wyjątkowego, co świadczyłoby nie tylko o wyglądzie, ale i o sytuacji w jakiej motyl został odkryty. Spryt odnosi się zarówno do motyla, który tak długo nie dał się odkryć nauce, ale i do mnie, której w końcu się to udało – z uśmiechem dodaje Izabela Stachowicz. Oprócz zwycięskiej nazwy, wyróżnione zostały dwa pomysły: Erateina iskra (łac. Erateina scintilla) – nazwa nawiązująca do kolorystyki pięknego owada, nadesłana przez Barbarę Krzyk z Proszowic. Druga propozycja nadesłana przez Monikę Kasiborską z Suwałk to Erateina tepuizabela – stanowi połączenie dwóch naz…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/0ff05c0739c69bb7115b57e06bad628ee60bfdc3-b0d51d6.jpeg
width: 389
height: 318

Wyprawa eksploratorsko-naukowa do Wenezueli „Tramén Tepui 2012”
type: item
date: 2012-08-31T12:18:00.000Z
creator: Igor Nowiński
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: ekspedycje
subject: konkursy
subject: odkrycia
subject: tramen tepui
subject: wenezuela
subject: Wolny czas
subject: wyprawy
description: Polsko-wenezuelska wyprawa do Wenezueli przyniosła niezwykłe odkrycia
encoded: Niedostępny szczyt Tramén Tepui (więcej informacji tutaj), którego wysokość wynosi 2726 metrów, został po raz pierwszy zdobyty w styczniu 2012 roku przez doświadczoną grupę eksploratorów-przyrodników z Polski i Wenezueli. Członkom ekspedycji udało się odkryć nowe gatunki endemicznych motyli oraz rozpoznać nowy, również endemiczny, gatunek żaby! Odkryciu polskich naukowców towarzyszy artykuł we wrześniowym wydaniu miesięcznika „National Geographic Polska”, zatytułowany „U wrót zaginionego świata”, opisujący wyprawę oraz niezwykłe odkrycie. Redakcja miesięcznika „National Geographic Polska” wraz z uczestnikami wyprawy zaprasza do udziału w konkursie na nazwę nowego gatunku motyla. Szczegóły konkursu znajdują się w magazynie oraz na stronie: Motyl.National-Geographic.pl. ZAPROSZENIE NA KONFERENCJĘ PRASOWĄ 11 września br. o godzinie 11:00 odbędzie się konferencja prasowa z udziałem uczestników ekspedycji: Michała Kochańczyka, Marka Arcimowicza i Izabeli Stachowicz. Na konferencję serdecznie zapraszają "National Geographic Polska" i Uniwersytet Jagielloński. Miejsce: sala 30 Collegium Novum Uniwersytetu Jagiellońskiego ul. Gołębia 24.

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/063ec234e18e59f0258d0d5e11910dcedd00bca7-cbd289e.jpeg
width: 900
height: 600

U stóp zaginionego świata. Polska wyprawa do Wenezueli
type: item
date: 2012-08-23T05:00:00.000Z
creator: Izabela Stachowicz
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: ameryka południowa
subject: ekspedycje
subject: marek arcimowicz
subject: natura
subject: tepui
subject: tramen tepui
subject: wenezuela
subject: wyprawy
description: Zaczynamy wspinaczkę. Michał Kochańczyk, podróżnik, mruży oczy z niedowierzaniem, fotograf Marek Arcimowicz pogwizduje z podziwem, a ja, balansując na mokrej skale, rozmyślam: „Ta góra naprawdę istnieje...”.
encoded: Tramén Tepui i sąsiadujące z nim Ilú Tepui otwierają od północy pasmo Roraimy położone w regionie La Gran Sabana, gdzie Wenezuela styka się z Gujaną i Brazylią. Niełatwo je znaleźć, bo zdają się wędrować na mapach. Nie dość, że na każdej mają inną lokalizację, a rozbieżność wysokości waha się od ok. 2400 do 2700 m n.p.m., to jeszcze zamieniają im się nazwy. I tak, Tramén staje się Ilú, Ilú – Tramén, a samo słowo ilú występuje czasem w brzmieniu irú lub urú. Niezmienne jest tylko słowo tepui, które w języku Indian Pemón oznacza górę. Tych różnic nie można tłumaczyć faktem, że przez większość roku tepui są niewidoczne, bo toną w chmurach. Leżące w niedostępnych obszarach południowo-wschodniej Wenezueli są po prostu bardzo słabo poznane. Na ich szczytowe plateau dostawały się nieliczne ekspedycje, i to helikopterem, by badać jaskinie i formacje geologiczne. Nikt jednak, jak mówią Indianie, wenezuelscy tepuieros (eksperci od wspinaczek na tepui) i dostępna literatura, nie wybrał najbardziej tradycyjnej drogi eksploracji Tramén Tepui – własnymi siłami, od podnóża do szczytu. Zespół się nieco zmieniał, a my od 2009 r. wraz z Michałem Kochańczykiem, znawcą gór całego świata, staraliśmy się doprowadzić drogę na szczyt. Za trzecim razem, w lutym 2012 r., zdobyli go: fotograf Marek Arcimowicz oraz dwóch wenezuelskich wspinaczy Alberto Raho i Mario Osorio. Dzięki współpracy z Muzeum Zoologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego dostaliśmy wsparcie Wenezuelskiego Instytutu Badań Naukowych, które pomogło nam ustalić, że odkryte przez nas endemiczne gatunki motyli i żaby jeszcze nie zostały opisane. Przyrodnicy i eksploratorzy nie bez kozery nazwali badany przez nas obszar Pan- tepui, czyli wyspy na niebie. Są to bowiem góry o pionowych ścianach wybijające się nawet na 1000 m z zielonego morza sawanny. Do grona entuzjastów tego obszaru należał Arthur Conan Doyle. Zainspirowany wykładem Everarda Im Thurna, pierwszego zdobywcy najwyższego tepui Roraima, opublikował w 1912 r. książkę fa…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/c69ef797063aa77dc03a74512a0079dcb711cc23-c8512e0.jpeg
width: 640
height: 480

Wyprawa na Tramen-tepui w Wenezueli
type: item
date: 2012-02-03T10:38:00.000Z
creator: M. Liczbarski
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: tramen tepui
subject: wenezuela
description: Tam gdzie spotyka się południowo-wschodnia Wenezuela, Gujana i północna Brazylia rozciąga się kraina nazwana przez biogeografów Pantepui, prekambryjskich piaskowców pamiętających czasy superkontynentu Gondwany. Posiada ona jeden z najwyższych na świecie wskaźników endemizmu i… niedostępności. Piaskowce o ponad 200-metrowych pionowych ścianach otoczone są gęstym, nieprzebytym lasem. W tych krzakach, lasach, stawach i strumieniach żyją żaby z pazurami, jaszczurki lubiące kąpiele wodne czy mięsożerne kwiaty.
encoded: Dnia 17 stycznia 2012 r., doświadczona grupa podróżników-przyrodników wyruszyła na wyprawę do Wenezueli i chce atakować szczyt tepui Tramen. Kierownikiem wyprawy jest Michał Kochańczyk doświadczony podróżnik afrykanista, alpinista, polarnik, żeglarz, kajakarz. Towarzyszą mu: fotograf od zadań specjalnych, stale współpracujący z „National Geographic Polska” – Marek Arcimowicz, Izabela Stachowicz absolwentka biologii UJ – miłośniczka tropikalnych ekosystemów i naukowych wyzwań oraz Manuel Mosquera, Wenezuelczyk, pasjonat wspinaczki, która stała się jego sposobem na życie. Powrót planowany jest na 25 lutego. Bardzo ważnym elementem tej wyprawy będzie pobranie próbek owadów i roślin, co z dużym prawdopodobieństwem łączy się z odkryciem nowych gatunków. Pomocy przy identyfikacji nowych gatunków udzieli Muzeum Zoologiczne Uniwersytetu Jagiellońskiego. Losy wyprawy można śledzić tutaj

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/a5f10ca060be088b9290334eb3296c7ffae4ba0d-a8e4a5a.jpeg
width: 504
height: 336

6/2009
type: item
date: 2009-05-31T20:00:00.000Z
creator: redakcja
subject: Magazyn
subject: National Geographic
subject: góry
subject: Kultura
subject: podróże
subject: wenezuela
description: W szkole podstawowej – pamiętam – z ociąganiem zabrałam się za czytanie Dywizjonu 303, lektury obowiązkowej. Przerzuciłam niedbale pierwsze kilka stron starej książki, która od dawna leżała na półce domowej biblioteczki… Poruszająca to była historia, ale jako dorastająca dziewczyna inne rzeczy miałam w głowie…Dwa lata temu po raz pierwszy zobaczyłam komplet zdjęć Arkadego Fiedlera z podlondyńskiej bazy Northolt z 1940 i 1941 roku. I od razu wiedziałam, że po prostu musimy opublikować ten materiał na łamach National Geographic! Ponownie sięgnęłam po Dywizjon 303 i zrozumiałam fenomen tej książki – ponadczasowość. Zbieranina indywidualności, niepokornych dusz, zawadiackich charakterów, a jednak wspaniałych żołnierzy o odwadze, która wzbudzała podziw świata. Fiedler opisał ludzi z krwi i kości, choć z szacunkiem należnym bohaterom. Wierzcie mi jednak, że dopiero wyjątkowe fotografie wykonane przez Fiedlera dopełniają całości. W styczniu 2008 r. opublikowaliśmy zdjęcia Madagaskar 1937, także jego autorstwa. Dziś czas na kolejną „perłę z lamusa”. Artykuł o Dywizjonie 303 jest kolejną publikacją z cyklu „Śladami wielkich polskich podróżników”, ale wyjątkową przez fakt, że pozwala ocalić część historii naszego państwa dla przyszłych pokoleń. Niektóre z tych zdjęć zostaną pokazane szerokiej publiczności po raz pierwszy od blisko 70 lat! Jako pierwsi mieliśmy też możliwość pracy na oryginalnych negatywach, które od czasów wojny leżały na strychu domu rodzinnego Arkadego Fiedlera w Puszczykowie. Dziękuję więc rodzinie autora za zaufanie, jakim nas obdarzyła. Przygotowanie tego materiału kosztowało nas naprawdę wiele pracy. Fotografie będziecie mogli podziwiać zarówno na łamach magazynu z żółtą ramką, jak i na wystawie, która rozpoczyna się już 2 czerwca. Z wielką dumą i radością – zapraszam!
encoded: CZERWIEC 2009 Dywizjon 303. Byli elitą polskiej armii. Wojenna epopeja myśliwców przyniosła im najpierw sławę, a potem poczucie rozczarowania. Drogie jedzenie Zielona rewolucja, która zażegnała widmo głodu w Azji, wyczerpała swoje możliwości i albo zdołamy wywołać kolejną, albo... Rzeczne duchy W Amazonii różowe słodkowodne delfiny z wdziękiem śmigają między... drzewami. Wielka ucieczka Najkrótsza droga z jednego koreańskiego państwa do drugiego wiedzie przez pół azjatyckiego kontynentu. Biomimetyka Inżynierowie podpatrują naturę, jednak skopiowanie jej niezwykłych patentów to piekielnie skomplikowane zadanie. Tylko dla prenumeratorów: Arabscy chrześcijanie Kulturowy konflikt między światem islamu a Zachodem wygania ich z ziem, po których chodził Chrystus.

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/09d771d926463d31af197200f1da0d0a5169d6fa-b9d56da.jpeg
width: 1039
height: 1506

Z daleka i z bliska. Warto wiedzieć
type: item
date: 2009-03-23T18:09:15.000Z
creator: Monika Witkowska
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: adolf hitler
subject: ciekawostki
subject: ekwador
subject: etiopia
subject: londyn
subject: paryż
subject: pizza
subject: podróże
subject: porady
subject: psy
subject: wenezuela
subject: zabytki
description: Świat nie stoi w miejscu. Wciąż pojawiają się nowe możliwości, wynalazki, udogodnienia, zakazy, nakazy. Trudno za tym nadążyć, lecz warto spróbować, do czego namawia Monika Witkowska
encoded: PIZZA DLA KRÓLOWEJ Pizza Margarita to jedna z najsłynniejszych potraw włoskiej kuchni. Skąd taka nazwa? Kiedy w 1899 roku włoska królowa Margarita u boku swojego męża – króla Umberto I – odwiedziła Neapol, jeden z tamtejszych kucharzy postanowił zamanifestować przed monarchinią swój patriotyzm. Czerwony sos pomidorowy, biały ser mozarella oraz zielone liście bazylii sprawiły, że pizza podana na królewski stół miała barwy włoskiej flagi narodowej. Królowej oryginalne dzieło bardzo przypadło do gustu – i wizualnie, i smakowo. Lokal, w którym pizza została wypieczona, nadal istnieje – obecnie pod nazwą Pizzeria Brandi. PIES DLA PODRÓŻNIKA? Każdy, kto ma w domu psa, wie, jak ukochany czworonóg utrudnia podróżowanie. Nie wszędzie można go zabrać, zostawić w domu – przykro i nie zawsze jest z kim. W Akademia Sinica na Tajwanie naukowcy starają się rozwiązać ten problem. Jak na razie wykonali psa-robota, który co prawda nie ma sierści, ale macha ogonem, stawia uszy, odpowiada na wezwanie właściciela, może nawet zlokalizować swojego pana w tłumie, rozpoznając jego głos i twarz – słowem zachowuje się jak prawdziwy zwierzak. Zostawić go bez opieki można, choćbyśmy wyjeżdżali i na rok, bo pies-robot za samotność się na nas nie obrazi. Tylko czy rzeczywiście można go nazwać przyjacielem? WIRTUALNE MUZEUM DOBRANOCEK Sala Bolka i Lolka, Sala Misia Uszatka czy Gąski Balbinki – to tylko część ekspozycji, jaką stworzył zafascynowany dawnymi dobranockami Wojciech Jama, z zawodu policjant. Swoje sale mają także Krecik, Pszczółka Maja, Koziołek Matołek, Gucio i Cezar, Reksio, Muminki, Pankracy, a nawet Wilk i Zając oraz Kiwaczek z byłego ZSRR. Wśród około tysiąca eksponatów związanych z bajkowymi postaciami są nie tylko przedstawiające je maskotki, ale także plakaty, koszulki, komiksy czy inne przedmioty, jak choćby mydełka Jacek i Agatka. Pozostaje mieć nadzieję, że władze Rzeszowa, rodzinnego miasta pana Wojciecha, znajdą lokal, by wyeksponować zbiory, a póki co adres muzeum to www.m…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/36ecb3f3ba47458e3e4c029d0c26d2d68bde06bf-78097fa.jpeg
width: 640
height: 425

Skarby natury - maniok
type: item
date: 2009-03-22T07:48:45.000Z
creator: Beata Pawlikowska
subject: Porady
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: góry
subject: Kultura
subject: podróże
subject: wenezuela
description: Rzeki amazońskie są kręte i wiją się przez dżunglę jak leniwe węże. Trudno przewidzieć, jak długo potrwa podróż, a do małej łódki nie można zapakować zapasów jedzenia. Zwykle Indianie zabierają ze sobą tylko worek gruzełkowatej kaszy z manioku, który może być dodatkiem do potraw lub zastąpić posiłek.
encoded: MANIOK Pewnego ranka w dżungli jak zwykle zjedliśmy na śniadanie trochę fariñi, czyli kaszy z manioku polanej wodą. Ma ona tę cudowną właściwość, że pęcznieje pod wpływem wilgoci i szybko zapełnia żołądek. Po pewnym czasie jednak głód powraca, jeszcze bardziej natarczywy. Po trzech dniach wiosłowania w naszym worku z fariñą zalęgły się wielkie czarne muchy. Walczyliśmy z nimi o każde ziarenko, bo nie było nic innego do jedzenia. Podczas pory deszczowej trudno jest łowić ryby, a na wyprawy myśliwskie nie mieliśmy czasu. Towarzyszący mi Indianie cierpieli w milczeniu, a dla mnie każdy ptak zrywający się z gałęzi do lotu był widokiem utraconej kolacji. Kiedy po 10 dniach dotarliśmy wreszcie do maleńkiej wioski, pierwszą rzeczą, jaką zobaczyłam na brzegu, była wielka gliniana patelnia. To obowiązkowe wyposażenie każdej indiańskiej osady, podobnie jak sito w kształcie tuby – wynalazek, dzięki któremu można wycisnąć truciznę z niektórych odmian manioku, by nadawał się do zjedzenia. Każda indiańska dziewczynka potrafi znaleźć bulwy manioku i zamienić na fariñe albo kasawę. Nie ma ważniejszej rzeczy w indiańskim jadłospisie i nie ma bardziej niezwykłych przedmiotów, które istnieją w różnych, dalekich od siebie zakątkach dżungli w identycznej postaci i formie. Trująca bulwa Po raz pierwszy zobaczyłam maniok w Wenezueli. Były to przeciętnie wyglądające długie bulwy o brązowej, chropowatej skórce. Wewnątrz miały zaskakująco śnieżnobiały kolor. Na surowo nie nadają się do zjedzenia, ale po ugotowaniu nabierają kremowej barwy i smakują podobnie jak ziemniaki. Można je też smażyć jak frytki i piec, a mąka z manioku jest używana do zagęszczania potraw. Maniok ma mnóstwo witamin, jest pożywny i smaczny. Przy wszystkich swoich zaletach ma tylko jedną wadę: jest trujący. Niektóre odmiany zawierają duże ilości cyjanku, który może wywołać zatrucie pokarmowe, a nawet doprowadzić do choroby zwanej w Afryce konzo albo mantakassa, powodującej paraliż. Indianie, którzy w Brazylii i Paragwaj…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/5ebcb5e8c0d88872e94bdd71e19b8d5bb4636da3-f5d6960.jpeg
width: 640
height: 425