National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2025-02-04T09:16:08.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Wampiry nie tylko w Transylwanii. W Chorwacji znaleziono grób demonicznego człowieka
items: Tak wyglądała kobieta pochowana 400 lat temu z sierpem na szyi. Spektakularna rekonstrukcja
items: Wampirzyca, której nigdy wcześniej nie widziano. Zadziwiające odkrycie w głębinach morskich
items: Powstał wydruk 3D czaszki „wampirki” z Pnia. To pierwszy krok w rekonstrukcji jej twarzy
items: Niezwykłe odkrycie w Luksemburgu. Odnaleziono skamieniałość jurajskiej „wampirzycy”
items: Wład Palownik mógł być weganinem. Najnowsze odkrycie sugeruje, że Drakula nie jadł mięsa
items: Drakula płakał krwawymi łzami. Badania wykazały, że Wład Palownik cierpiał na rzadką chorobę
items: Naukowcy zrekonstruowali twarz „wampira” z Connecticut, który żył w XIX wieku
items: Wampirzyca piekielna odkryta w „zagubionej” skamielinie. Niezwykłe odkrycie sprzed 30 mln lat
items: Rumunia: Szukanie śladów Drakuli to tylko pretekst, by poznać Siedmiogród
items: Wampiry to nie wymysł wyobraźni. Prawdopodobnie dzięki nim istniejemy
items: Paryż w hostelu: Wampiry z Paryża
items: Brazylia: Nietoperz wampir ugryzł mężczyznę, który niedługo potem zmarł
items: Tego człowieka bała się cała okolica. Uważano go za wampira. Jego szkielet wystawiono w polskim muzeum
items: Co się stało na Pomorzu? Groby wampirów. Szkielety z kosami wokół szyi

Wampiry nie tylko w Transylwanii. W Chorwacji znaleziono grób demonicznego człowieka
type: item
date: 2025-02-04T09:15:13.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: archeologia
subject: chorwacja
subject: wampiry
description: Na stanowisku Rašaška leżącym na południowy wschód od Zagrzebia archeolodzy odnaleźli niezwykły grób, w którym pochowany został wampir. Człowiek, przed którym lokalna ludność drżała ze strachu. Cechy pochówku sugerują, że obawiano się, iż zmarły może powrócić do żywych.
encoded: Spis treści: Chorwacki Nosferatu Wampir zmarły od uderzenia w głowę Cmentarz w osadzie zakonników Wiara w demony, wiedźmy, wilkołaki czy wampiry szczególnie silna była w Europie Środkowej i Wschodniej. Przez setki lat snuto tam mroczne opowieści, a mity i legendy żyły w powszechnej świadomości przede wszystkim ludności chłopskiej. Osoby podejrzewane o wampiryzm czy bycie pod wpływem innych złych sił najczęściej wykluczano ze społeczności. Często spotykały je represje, a nawet śmierć. Ludzie ci oczywiście nie byli wysłannikami diabła. Najczęściej zmagali się z różnymi chorobami, których objawy przerażały lokalną ludność. Chorwacki Nosferatu Tak było np. W przypadku „wampirki” z miejscowości Pień niedaleko Bydgoszczy. Kobieta, którą polscy archeolodzy nazwali Zosia, zmarła w wieku zaledwie 18–20 lat. W XVII wieku pochowano ją z sierpem na szyi i kłódką na stopie. Był to rodzaj zabezpieczenia, ale nie zmarłej, tylko tamtejszych mieszkańców. Przypuszczalnie ówczesna społeczność obawiała się, że kobieta powstanie z grobu w postaci wampirzycy czy strzygi. Teraz archeolodzy prowadzący wykopaliska we wschodniej części Chorwacji twierdzą, że znaleźli grób wampira. Badacze odkryli, że w pochówku, który znajdował się pod podłogą starego kościoła, szczątki zmarłego zostały celowo przemieszczone. Ponadto przy jego głowie i nogach odnaleziono dwa kamienie. – Wiemy, że w wielu krajach słowiańskich wiara w złe duchy przetrwała nawet po przyjęciu chrześcijaństwa. Wiara w wampiry była z pewnością dość powszechna – powiedziała Live Science Nataša Šarkić, archeolożka, która badała pochówek. Wampir zmarły od uderzenia w głowę Badania szkieletu dowiodły, że szczątki należały do mężczyzny. W chwili śmierci miał 40–50 lat. Analiza kości wykazała, ze zajmował się ciężką pracą fizyczną, ale zidentyfikowano również ślady, które sugerowały, że mógł być wielokrotnie bity. Przyczyną śmierci był najprawdopodobniej silny cios w głowę. Jego grób datowany jest wstępnie na okres pomiędzy XIII a XVI w…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2025/02/202308AitaOkucaniM.Nikolic149optimized200-955e4dc.jpg
width: 1011
height: 674

Tak wyglądała kobieta pochowana 400 lat temu z sierpem na szyi. Spektakularna rekonstrukcja
type: item
date: 2024-11-07T14:20:02.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: cmentarze
subject: grób
subject: grobowce
subject: kobiety
subject: kości
subject: Kujawsko-Pomorskie
subject: odkrycia archeologiczne
subject: wampiry
description: Zmarła w wieku zaledwie 18–20 lat. W XVII wieku pochowano ją z sierpem na szyi na cmentarzu w rejonie dzisiejszego Pnia w woj. kujawsko-pomorskim. Światowej sławy ekspert odtworzył realistyczny wizerunek kobiety.
encoded: Spis treści: Tak wyglądała „wampirka” Zosia Dlaczego kobietę pochowano w tak dziwny sposób? Pień – czy czeka nas więcej zagadek? W 2022 r. naukowcy odkryli w Pniu parę grobów, ale jeden zwrócił ich szczególną uwagę. Był to pochówek kobiety. Na jej szyi znajdował się żelazny sierp. Z kolei na palcu lewej stopy zamknięto trójkątną kłódkę. Znalezisko wzbudziło wielkie zainteresowanie w kraju i za granicą. Z tego powodu badacze postanowili odtworzyć jej realistyczny wizerunek. Właśnie zaprezentowali wynik. Tak wyglądała „wampirka” Zosia Do udziału w projekcie zaproszono znanego szwedzkiego rekonstruktora i jednocześnie archeologa, Oscara Nilssona. To on wykonał popiersie zmarłej, która archeolodzy nazywają Zosia. Dlaczego takie imię? Jak wyjaśniła National Geographic Polska Magdalena Zagrodzka z Toruńskiego Stowarzyszenia Edukacyjnego „Ewolucja”, reprezentująca zespół badaczy, tak ją określił jeden z pracowników zatrudnionych w czasie wykopalisk i takie miano już przylgnęło do zmarłej. Popiersie ukazuje młodą kobietę z jasnymi oczami i ciemnymi blond włosami. Na głowie ma jedwabny czepek – pozostałości po nim znaleźli w czasie wykopalisk archeolodzy. Oznacza to, że mogła pochodzić z zamożnej rodziny. Ciało kobiety ułożono na poduszce w staranny sposób. Eksperci zauważają, że zmarła nie była skazana za rzekome czary – ciała takich osób traktowano w inny sposób. Dlatego interpretacja tego pochówku jest dla badaczy zagadką. Wykonane rekonstrukcji wizerunku zmarłej było wieloetapowe. Pierwszym krokiem w rekonstrukcji były badania antropologiczne szkieletu wykonane przez dr Alicję Drozd-Lipińską z Muzeum we Włocławku. Kolejno przystąpiono do zrobienia tomografii i skanu czaszki zmarłej. Dr Łukasz Czyżewski z Instytutu Archeologii UMK w Toruniu przygotował pliki 3D, z których wykonano wydruk czaszki w trójwymiarze w skali 1:1. Potem do pracy przystąpił Nilsson. Artysta doklejał do wydruku kołki o różnej długości, które odzwierciedlają grubość ciała w anatomicznych punktach tw…

wampirka-d082d59.png
width: 1200
height: 630

Wampirzyca, której nigdy wcześniej nie widziano. Zadziwiające odkrycie w głębinach morskich
type: item
date: 2024-07-05T09:00:29.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: Edukacja
subject: głowonogi
subject: morze
subject: odkrycia
subject: przyroda
subject: wampiry
subject: zwierzęta
description: Naukowcy uważają, że odkryli nowy gatunek wampirzycy, czyli głowonoga z rodzaju Vampyroteuthis. Stworzenie zostało zaobserwowane w Morzu Południowochińskim.
encoded: W tym artykule: Zidentyfikowano drugi gatunek bardzo rzadkiej kałamarnicy Wampirzyce odkryto w głębinach Morza Południowochińskiego Naukowcy są niemal pewni, że V. pseudoinfernalis to odrębny gatunek Vampyroteuthis to rodzaj głowonogów, którego dotychczas jedynym przedstawicielem była wampirzyca piekielna, zwana również wampirnicą (Vampyroteuthis infernalis). Gatunek ten został odkryty i opisany przez Carla Chuna podczas ekspedycji statku badawczego Valdivia już w 1903 roku i początkowo uważano, że zwierzę należy do ośmiornic. Zidentyfikowano drugi gatunek bardzo rzadkiej kałamarnicy Osiągają długość do 30 cm. Zamieszkują głębiny mórz i oceanów i żywią się zazwyczaj martwymi rybami i bezkręgowcami. Co ciekawe badania pokazują, że te rzadkie zwierzęta mogły żyć w podobnych warunkach nawet 30 mln lat temu. Ich ciało jest bardzo delikatne i ma galaretowatą konsystencję, która przypomina meduzę. Stworzenia te są czarne lub ciemnoczerwone, w zależności od występowania. W przeszłości te różnice prowadziły naukowców do wniosków, że są to różne gatunki, ale ostatecznie udowodniono, że wszystkie należą do jednego. Mają również osiem ramion połączonych błoną. W proksymalnych odcinkach nie mają przyssawek. Ich oczy są stosunkowo duże, mają nawet 25 mm średnicy. Wampirzyce odkryto w głębinach Morza Południowochińskiego Teraz okazuje się, że naukowcy z Chin mogli zidentyfikować nowy, drugi gatunek wampirzej kałamarnicy. Na łamach czasopisma naukowego „BioRxiv” opisali badania, które wykazały różnice morfologiczne od V. Infernalis. – Dziesięć identycznych gatunków, które zostały wcześniej opisane, wykazywało pewne różnice na różnych etapach życia – powiedział w rozmowie z Live Science główny autor badania Dajun Qiu, biolog morski z Instytutu Oceanologii Morza Południowochińskiego. Ta niezwykle rzadka kałamarnica została odkryta na ekstremalnie dużej głębokości Grupa naukowców, która badała dno Morza Filipińskiego natrafiła na to odkrycie. Kałamarnica znajdowała się ponad 6 kilome…

wampirzyca-07b739b.webp
width: 650
height: 366

Powstał wydruk 3D czaszki „wampirki” z Pnia. To pierwszy krok w rekonstrukcji jej twarzy
type: item
date: 2024-04-04T09:47:14.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: archeologia
subject: cmentarze
subject: drukarki 3d
subject: historia
subject: historia polski
subject: odkrycia archeologiczne
subject: wampiry
subject: Wolny czas
description: Kilkaset lat temu w miejscowości Pień niedaleko Bydgoszczy pochowano młodą kobietę z sierpem na szyi i kłódką na palcu lewej stopy. Teraz naukowcy odtwarzają jej wygląd. Pierwszym krokiem jest wydruk 3D jej czaszki.
encoded: W tym artykule: Wyjątkowy pochówek kobiety Jak wyglądała zmarła? Wydruk 3D i żmudny proces rekonstrukcji zmarłej To było jedno z najciekawszych odkryć archeologicznych 2022 roku. Dokonano go pod koniec wakacji na terenie XVII-wiecznej nekropolii protestanckiej w Pniu. Badaniami kierował prof. Dariusz Poliński z Instytutu Archeologii Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Wyjątkowy pochówek kobiety W 2022 r. naukowcy odkryli w Pniu kilka grobów, ale ten zwrócił ich szczególną uwagę. Był to pochówek kobiety, na szyi której znajdował się żelazny sierp, a na palcu lewej stopy zamknięto trójkątną kłódkę. Skąd takie przedmioty i jaka była ich funkcja? Naukowcy uważają, że był to rodzaj zabezpieczenia, ale nie zmarłej, tylko lokalnych mieszkańców. Być może obawiali się, że dziewczyna powstanie z grobu w postaci wampirzycy, strzygi lub innej bestii. Naukowcy odpowiedzialni za odkrycie twierdzą, że to pierwszy taki grób odnaleziony w Polsce. – To pierwszy taki przypadek, gdy spotykamy się z podwójnym zabezpieczeniem. W grobie znajdował się zarówno sierp, jak i kłódka. Wprawdzie znane są w Polsce pochówki z kłódkami, ale nigdy nie występowały one wraz z żelaznym sierpem – powiedział tuż po odkryciu National Geographic, archeolog prof. Dariusz Poliński. Antropolog ekipy ustaliła, że zmarła dziewczyna była młoda. Mogła mieć zaledwie 17–20 lat. Przyczyna jej zgonu nie jest znana. Ciało kobiety ułożono na poduszce. Na głowie miała zapewne jedwabny czepek, co oznacza, że mogła pochodzić z zamożnej rodziny. Zmarła nie była skazana za rzekome czary, bo ciała takich osób traktowano w inny sposób. Dlatego pochówek ten jest dla badaczy zagadką. Jak wyglądała zmarła? Zespół badaczy postanowił odtworzyć wygląd zmarłej. W tym celu zaproszono do udziału w projekcie znanego szwedzkiego rekonstruktora i jednocześnie archeologa, Oscara Nilssona. – Ta rekonstrukcja to będzie popiersie. Trwają rozmowy, czy będzie ona wystawiona w jednym stałym miejscu, czy też będzie wypożyczana instytucjom…

powstal-wydruk-3d-czaszki-wampirki-z-pnia-to-pierwszy-krok-w-rekonstrukcji-jej-twarzy-c6dc65c.jpg
width: 720
height: 540

Niezwykłe odkrycie w Luksemburgu. Odnaleziono skamieniałość jurajskiej „wampirzycy”
type: item
date: 2024-02-28T12:43:45.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: Edukacja
subject: głowonogi
subject: jura
subject: paleontologia
subject: wampiry
subject: Wolny czas
description: Paleontolodzy z Niemiec dokonali interesującego znaleziska w Luksemburgu. Odkryli nowy gatunek wampirzego głowonoga z epoki jurajskiej. Pływał w oceanie ponad 183 miliony lat temu.
encoded: W tym artykule: Współcześnie znany jest tylko jeden żyjący gatunek wampirzyc Paleontolodzy zidentyfikowali nowy gatunek rzędu Vampyromorphida Co wyróżniało nowo odkrytą wampirzycę? Wampirzyca żyła w okresie jurajskim Paleontolodzy z Niemiec i Luksemburga opublikowali właśnie niezwykle interesujący artykuł na łamach czasopisma naukowego „Swiss Journal of Palaeontology”. Informują w nim o odkryciu nowego gatunku głowonoga z rzędu wampirzyc (Vampyromorphida). Współcześnie znany jest tylko jeden żyjący gatunek wampirzyc To małe stworzenia z grupy płaszczoobrosłych, które z wyglądu przypominają ośmiornice. Właśnie dlatego dawniej zaliczano je do rzędu Octopoda. Współcześnie ustalono jednak, że to forma przejściowa pomiędzy ośmiornicami a dziesięciornicami. Wampirzyce występowały już w erze mezozoicznej, ponad 200 milionów lat temu. Jednak niewiele wiadomo o ich ewolucji. Wiadomo, że do dziś przetrwał tylko jeden gatunek, jakim jest wampirzyca piekielna (Vampyroteuthis infernalis). Żyje w ciepłych wodach oceanicznych na głębokości 800–2000 m. Co ciekawe, badania sprzed kilku lat wykazały, że te rzadkie stworzenia mogły żyć w podobnych warunkach nawet 30 mln lat temu. Paleontolodzy zidentyfikowali nowy gatunek rzędu Vampyromorphida – Ewolucyjna historia rzędu głowonogów Vampyromorphida jest wciąż niejasna. Nowy okaz z wczesnej jury dostarcza kolejnych informacji na temat morfologii wampirzyc w tym okresie – napisali naukowcy w artykule. Badacze nowo odkryty gatunek nazwali Simoniteuthis michaelyi. Jak walczą ze sobą ośmiornice? Nigdy czegoś takiego nie widziano Naukowcy odkryli, że ośmiornice w trakcie walki, ciskają w swoich przeciwników piaskiem i kawałkami dna morskiego. To normalne zachowanie, czy przebiegłość tego gatunku? Skamieniałość została znaleziona podczas wykopalisk we wsi Bascharage, w południowo-zachodnim Luksemburgu, w 2022 roku. Dzięki odkryciu naukowcom udało się przygotować niemal pełny opis taksonomiczny gatunku. Paleontolodzy stwierdzili, że gatunek je…

wampirzyca-cb1580d.png
width: 1572
height: 1060

Wład Palownik mógł być weganinem. Najnowsze odkrycie sugeruje, że Drakula nie jadł mięsa
type: item
date: 2023-09-06T14:59:58.000Z
creator: Mateusz Łysiak
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: historia
subject: rumunia
subject: średniowiecze
subject: wampiry
subject: Wolny czas
description: Wład Palownik żył w XV w. Do dziś jest znany jako wyjątkowy brutalny władca. Co ciekawe, według najnowszych ustaleń badaczy, na co dzień Drakula miał unikać krwi w kuchni.
encoded: W tym artykule: Drakula nie jadł mięsa Jak zginął Wład Palownik? Gdzie jest zamek Drakuli? Wład Palownik, czyli Drakula, jest uważany za najbardziej znanego wampira na świecie. Sęk w tym, że hospodar z Rumunii naprawdę nie był krwiopijcą. Prawdą jest jednak, że rządził twardą ręką i nie stronił od krwawych wyroków. Swoich wrogów nadziewał na pale i stąd też wziął się jego oryginalny przydomek. To niejedyny krwawy wątek w historii Drakuli. Jak niedawno ustali naukowcy, pierwowzór książkowego wampira cierpiał na chorobę, która powodowała, że z jego oczu płynęła krew. Co jeszcze wiadomo o Władzie Palowniku? Według badaczy miał być na bezmięsnej diecie. Drakula nie jadł mięsa Do takich wniosków prowadzi analiza chemiczna trzech listów, napisanych w latach 1457 i 1475 przez Włada. Adresatem korespondencji był Thomas Altemberger, władca miasta Sybin. W listach poruszano temat między innymi poboru podatków. Aby nie zniszczyć i nie zabrudzić tych cennych źródeł historycznych, naukowcy pobrali próbki przy użyciu etylenu i octanu winylu. – Zidentyfikowaliśmy około 500 peptydów, z czego około 100 z pewnością było pochodzenia ludzkiego [...] We wszystkich dokumentach zidentyfikowano peptydy związane z białkami krwi lub pochodzące z białek układu oddechowego – napisali autorzy badań w oświadczeniu. Zaskakujące jest to, że analiza nie wykazała białek pochodzenia zwierzęcego. To według współautora badania Gleba Zilbersteina ma sugerować, że słynny Wład Palownik był wegetarianinem lub nawet weganinem. Skąd u niego takie nawyki żywieniowe? Eksperci sugerują, że hospodar raczej nie kierował się kwestiami etycznymi. W końcu według szacunków mógł mieć na sumieniu około 80 000 zgonów. Według autorów badania mięsa było wówczas mało. Jego brak w diecie mógł wynikać z braku wyboru. To odkrycie kontrastuje jednak z wizerunkiem, jaki przez wielki przylgnął do Włada Palownika. Mało kto zakładał, że krwawy władca mógł na co dzień raczyć się jarskimi daniami. Jak zginął Wład Palownik? Według li…

wlad-palownik-b24ede7.jpg
width: 784
height: 441

Drakula płakał krwawymi łzami. Badania wykazały, że Wład Palownik cierpiał na rzadką chorobę
type: item
date: 2023-08-17T12:01:58.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: Edukacja
subject: legendy
subject: rumunia
subject: średniowiecze
subject: transylwania
subject: wampiry
subject: węgry
description: Analiza chemiczna listów Włada Palownika, nazywanego również Drakulą, wykazała, że cierpiał na chorobę, która powodowała, że z jego oczu płynęła krew.
encoded: W tym artykule: Hrabia Drakula cierpiał na rzadką chorobę Analiza chemiczna rzuciła światło na choroby Włada Palownika Krwawa dolegliwość śmiertelnego wampira Włada Palownika zna prawie każdy. Jeśli nie pod jego pełnym imieniem, to pod przydomkiem – Drakula. To właśnie hospodar wołoski urodzony w XV wieku w Siedmiogrodzie stanowił inspirację dla powieści Brana Stokera o arystokratycznym wampirze, mieszkającym w swoim transylwańskim pałacu. Magnat wprawdzie słynął ze swojego okrucieństwa, ale miał również wielu wrogów, którzy pomogli mu wykreowaniu tej mrocznej legendy. Hrabia Drakula cierpiał na rzadką chorobę Zespół międzynarodowych naukowców przeprowadził ostatnio analizę chemiczną trzech listów napisanych przez Włada w 1457 i 1475 roku, w czasach pełnienia funkcji hospodara wołoskiego. Badacze odkryli, że Drakula mógł cierpieć na bardzo rzadką chorobę, która sprawiała, że płakał krwawymi łzami. Wnioski z najnowszych badań zostały właśnie opublikowane na łamach czasopisma naukowego „Analytical Chemistry”. – Charakterystyka dawnych białek wyekstrahowanych z tych dokumentów pozwoliła nam zbadać warunki środowiskowe w drugiej połowie XV wieku na Wołoszczyźnie. To region uważany za miejsce spotkań żołnierzy, migrantów i podróżników, którzy prawdopodobnie wymieniali się nie tylko towarami i tradycjami, ale również chorobami i epidemiami. Ponadto identyfikacja wielu ludzkich peptydów i białek odzyskanych z listów pozwoliła nam dowiedzieć się więcej o Władzie „Draculi” Palowniku – napisali w badaniu autorzy z uniwersytetów w Izraelu, Włoch i Rumunii. Analiza chemiczna rzuciła światło na choroby Włada Palownika Badacze twierdzą, że dane, które uzyskali z analizy, wykazały, że prawdopodobnie Drakula cierpiał na różne dolegliwości. Naukowcy wykorzystali spektrometrię mas, której podstawą jest pomiar stosunku masy do ładunku elektrycznego danego jonu. Metoda służy m.in. do identyfikacji związków chemicznych i ich mieszanin. Badanie to ujawniło pozostałości zawierające 500 pe…

wlad-palownik-394dca5.jpg
width: 1280
height: 450

Naukowcy zrekonstruowali twarz „wampira” z Connecticut, który żył w XIX wieku
type: item
date: 2022-11-02T14:03:45.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: dna
subject: Edukacja
subject: legendy
subject: mity
subject: rekonstrukcja
subject: Społeczeństwo
subject: stany zjednoczone
subject: wampiry
description: Mężczyzna w chwili śmierci miał 55 lat i chorował na gruźlicę. Został pochowany w sposób, który wskazuje na to, że lokalna ludność uważała go za „wampira”. Teraz naukowcy na podstawie jego DNA dokonali rekonstrukcji twarzy zmarłego.
encoded: W tym artykule: Wampir z Connecticut żył w XIX wieku Naukowcy postanowili stworzyć rekonstrukcję twarzy farmera Rekonstrukcja twarzy na podstawie zdegradowanych kości jest wyzwaniem Dlaczego John Barber był uznawany za wampira? Griswold w amerykańskim stanie Connecticut, 1990 rok. Trzech chłopców bawi się na terenie miejskiej żwirowni. W pewnym momencie na zboczu wzgórza zauważają, że coś wystaje z piasku. Dziecięca ciekawość zwycięża i chłopcy zaczynają kopać, aby dowiedzieć się, co skrywają połacie żwiru. Wampir z Connecticut żył w XIX wieku Tak trafili na pierwsze groby lokalnej ludności sprzed 200 lat. Dzieci powiadomiły rodziców, a ci zgłosili to odpowiednim służbom. Wkrótce okazało się, że szkielet jednego zmarłych, którego nazwano JB55 (od epitafium na nagrobku), 5 lat po śmierci został pocięty, a kości zostały ułożone w chaotyczny sposób. Jego czaszka leżała na klatce piersiowej, serce usunięto, a nogi ułożono w kształcie krzyża. Eksperci uważali wówczas, że w XIX wieku miejscowi obawiali się, że zmarły może wrócić po śmierci w postaci wampira… 30 lat później badania wykazały, że mężczyzna nazywał się John Barber. Żył w XIX wieku i zmarł na gruźlicę w wieku 55 lat. Był ubogim farmerem i wiódł całkowicie zwyczajne życie. Jednak 200 lat temu choroba wywoływana prątkiem gruźlicy nie była jeszcze dobrze znana. Naukowcy postanowili stworzyć rekonstrukcję twarzy farmera Charakterystycznymi objawami gruźlicy były uporczywy kaszel, przekrwione i zapadnięte oczy oraz szara skóra. Chorzy w większości przypadków szybko umierali, co wywoływało lęk i panikę wśród mieszkańców Nowej Anglii. Nikt jeszcze nie wiedział, jak rozprzestrzenia się choroba. Niestety, tam, gdzie logika i rozum zawodzą, ludzie zaczynają szukać odpowiedzi w zjawiskach nadprzyrodzonych. Wampiry żywią się wyłącznie krwią. W przeżyciu pomaga im brak pewnych genów Naukowcy porównali genom wampira zwyczajnego, czyli Desmodus rotundus z genomami 25 innych gatunków nietoperzy. Jak ustalili, u D. rotunudusa …

twarz-wampira-z-connecticut-d1489fa.jpg
width: 728
height: 549

Wampirzyca piekielna odkryta w „zagubionej” skamielinie. Niezwykłe odkrycie sprzed 30 mln lat
type: item
date: 2021-05-10T12:37:40.000Z
creator: Katarzyna Grzelak
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: archeologia
subject: biologia
subject: Edukacja
subject: paleontologia
subject: prehistoria
subject: skamieniałości
subject: wampiry
subject: Wolny czas
description: Wampirnica, wampirzyca piekielna albo wampirza kałamarnica – to wszystko nazwy gatunku głowonoga, który wciąż można spotkać w największych głębinach oceanów. Nowe badania pokazują, że te rzadkie zwierzęta mogły żyć w podobnych warunkach nawet 30 mln lat temu.
encoded: W tym artykule: Zaginiona i odnaleziona skamieniałość Przystosowanie się do życia w głębinie Współcześnie wampirnice (Vampyroteuthis infernalis) potrafią żyć w głębokich, ubogich w tlen wodach oceanicznych. To niezwykła zdolność jak na kałamarnice, bowiem większość gatunków z tego rodzaju zamieszkuje płytsze siedliska zlokalizowane wzdłuż szelfów kontynentalnych. Naukowcy od lat próbowali ustalić, kiedy wampirnice wykształciły zdolność do przeżycia przy niewielkiej ilości tlenu. Uniemożliwiał to jednak brak dobrze zachowanych skamieniałości przodków dzisiejszych głowonogów. Obecna analiza ponownie odkrytej „zagubionej skamieniałości” pomaga wypełnić lukę w liczącej 120 milionów lat historii ewolucji kałamarnic wampirzych. Badanie ujawnia, że przodkowie współczesnych wampirnic żyli w głębokich oceanach już w czasie oligocenu, czyli od 23 do 34 milionów lat temu. Autorzy analizy sugerują, że kałamarnice wampirze wyewoluowały adaptację do wody o niskiej zawartości tlenu w okresie jurajskim. – Życie w stabilnych, niskich poziomach tlenu przynosi korzyści ewolucyjne – niską obecność drapieżników i mniejszą konkurencję – stwierdził współautor badania Martin Košťák, paleontolog z Uniwersytetu Karola w Pradze. 4-latka odkryła ślad dinozaura sprzed 220 mln lat. Niezwykłe znalezisko w Walii O tej 4-letniej dziewczynce mówi cały świat. Lily Wilder w czasie spaceru z tatą zauważyła odciśnięty w kamieniu ślad. Tata Lily zrobił zdjęcie znaleziska i skontaktował się ze specjal... <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/ea59935cf2e6714f1c429f8d10d2baad4735daf1-76af660.jpeg" width="938" height="528" alt="Skamieniały odcisk łapy dinozaura, który znalazła 4-letnia Lily (Image: © Amgueddfa Cymru – National Museum of Wales)" title="Skamieniały odcisk łapy dinozaura, który znalazła 4-letnia Lily (Image: © Amgueddfa Cymru – National Museum of Wales)" /> Zaginiona i odnaleziona skamieniałość Martin Košťák wraz z zespołem odnalazł skamielinę od dawna uz…

wampirnice-przysotosowane-sa-do-zycia-w-glebokich-wodach-o-niskiej-zawartosci-tlenu-image-credit-mbari-009d566.jpeg
width: 970
height: 546

Rumunia: Szukanie śladów Drakuli to tylko pretekst, by poznać Siedmiogród
type: item
date: 2020-08-07T01:00:00.000Z
creator: Joanna Kopka
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: Lifestyle
subject: rumunia
subject: Sport
subject: Travel
subject: wampiry
subject: Wolny czas
description: Legenda wampira wszech czasów to oczywiście tylko pretekst do tego, by zobaczyć rumuński Siedmiogród.
encoded: Obdzieranie ze skóry, gotowanie żywcem, oślepianie, odcinanie kończyn, nabijanie na pal – to tylko niektóre pozycje z arsenału metod, przy pomocy których rządził żyjący tu w XV w. hospodar wołoski Wład Palownik zwany Drakulą. Tureckim posłom, którzy na jego widok nie chcieli zdjąć z głowy turbanów, kazał przybić je do głowy gwoździami. A własną żonę doprowadził do samobójstwa! To legenda o jego krwawych rządach zainspirowała Brama Stokera do stworzenia w 1897 roku postaci słynnego wampira zamieszkującego zamczysko w Transylwanii. Irlandzki pisarz okazał się świetnym marketingowcem: dziś zbudowany na stromej wapiennej skale zamek w Branie to najbardziej oblegany zabytek Rumunii. Głównie dlatego, że pisarz właśnie tu zlokalizował siedzibę krwawego władcy. Nie do końca zresztą słusznie, bo według historyków prawdziwy Drakula w rzeczywistości spędził tu tylko kilka nocy. Tak czy inaczej, zbudowana z myślą o torturach XIII-wieczna twierdza pełna tajemnych przejść i podziemnych tuneli robi wrażenie. Tak duże, że nie są go w stanie zepsuć nawet trącące kiczem, odgrywane dla turystów, „mrożące krew w żyłach” spektakle strachu czy nieco natrętni sprzedawcy masek, koszulek, kubków i innych plastikowych gadżetów z wszechobecnymi wizerunkami najsłynniejszego wampira świata. Więcej autentyzmu ma w sobie magiczny średniowieczny Braszów, jedno z najwspanialszych miast Transylwanii. Chwali się on najwęższą uliczką w Europie (ul. Powroźna, zaledwie 130 cm szerokości) i największym gotyckim kościołem „od Wiednia do Stambułu”. W okolicach koniecznie trzeba też zajrzeć do któregoś z chłopskich zamków, które są fenomenem na skalę międzynarodową. Mieszkańcy wiosek budowali bowiem w tych okolicach z własnej inicjatywy twierdze, w których mieli się chronić nie władcy, lecz oni sami z inwentarzem. Charakter obronny miały też miejscowe kościoły. Przez wieki prawdziwym zagrożeniem dla Siedmiogrodzian był bowiem nie Drakula, ale turecki najeźdźca. Dziś na szczęście Transylwanię oblegają już ty…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/b367c4bc2f33041eb323810fdb713c0db6567ebe-7009a29.jpeg
width: 551
height: 365

Wampiry to nie wymysł wyobraźni. Prawdopodobnie dzięki nim istniejemy
type: item
date: 2018-04-23T06:49:41.000Z
creator: redakcja
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: bakterie
subject: Edukacja
subject: kanion
subject: wampiry
description: Prastare ofiary znalezione w Wielkim Kanionie sugerują, że dzisiejsze złożone organizmy zawdzięczają swoje istnienie miniaturowym drapieżnikom. Ciała ofiar mają mniej więcej 750 milionów lat.
encoded: Wyniki autopsji tych skostniałych resztek potwierdzają ich okropną śmierć. Organizmy jednokomórkowe, odkryte na klifach Wielkiego Kanionu, mają na ciele malutkie dziurki – to charakterystyczne znaki po mikroskopijnych „wampirycznych” atakach drapieżników, które przekłuwały ich skórę i zjadały wnętrzności, kawałek po kawałku. - To mądre małe organizmy – twierdzi Susannah Porter, paleobiolog z Uniwersytetu Kalifornijskiego w Santa Barbara, która niedawno opublikowała wyniki badań z żeru drobnoustrojów w czasopiśmie naukowym Proceeding of the Royal Society B: Biological Science. Porter zidentyfikowała cztery osobne rodzaje ran, sugerując przy tym, że istniały rożne gatunki mini wampirów, polujących w młodych oceanach Ziemi. Dla Porter szczególnie istotny jest czas przeprowadzania ataków. Wampiryczne stworzenia polowały w czasach, kiedy życie na naszej planecie przechodziło szybkie i istotne zmiany. Po mniej więcej miliardzie lat ewolucyjnej rutyny, w końcu zaczęły się pojawiać nowe gatunki. Porter wierzy, że siłą napędową tych wydarzeń było pojawienie się tzw. mini wampirów i innych drapieżników. Zapoczątkowały one ewolucyjny „wyścig zbrojeń”, który z kolei zmusił naturę do dywersyfikacji, by mogła przetrwać gwałtowny atak. Przykładowo niektóre osobniki rozwinęły twarde, biomineralne struktury szkieletów i opancerzone skóry, inne z kolei odnalazły bezpieczeństwo w liczebności - tworząc kolonie, które stały się prymitywnymi organizmami wielokomórkowymi – najwcześniejszymi prekursorami zróżnicowanych i złożonych form życiowych występujących dzisiaj na naszej planecie. Jeżeli Porter ma rację, to nasze istnienie zawdzięczamy malutkim wampirom i innym podobnym stworzeniom, które ewoluowały w czasach, kiedy życie na Ziemi ze spokojnego stało się bardziej brutalne. Łatwiejsze czasy Główni bohaterowie tej opowieści to eukarionty – złożone organizmy jednokomórkowe, będące przodkami zwierzęcych, roślinnych i grzybowych komórek. Eukarionty po raz pierwszy pojawiły się około 1,8 m…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/a59b1ca3c74a8f1a1a457f6387a928c4e63292b8-718b963.jpeg
width: 945
height: 444

Paryż w hostelu: Wampiry z Paryża
type: item
date: 2018-02-19T05:00:00.000Z
creator: Albert Finers
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: edith piaf
subject: ergo ubezpieczenia podróży
subject: francja
subject: fryderyk chopin
subject: katedra notre dame
subject: konkursy
subject: luwr
subject: moulin rouge
subject: paryż
subject: podróże
subject: pola elizejskie
subject: relacje z podróży
subject: sekwana
subject: tanie podróżowanie
subject: ubezpieczenia
subject: ubezpieczenie erv
subject: wampiry
subject: wieża eiffla
subject: wyprawy
description: W mieście zakochanych chciałem odszukać wampiry, ucałować nagrobek Oscara Wilde’a i zjeść mnóstwo croissantów.
encoded: Podobno w Paryżu mieszkają wampiry, te najstarsze, znudzone życiem w Transylwanii. A ucałowanie nagrobka Oscara Wilde’a przynosi szczęście w miłości. Przeszukując przez ponad dwa tygodnie oferty tanich linii lotniczych, odświeżyłem sobie w głowie wszystkie obejrzane filmy, przeczytane książki, zasłyszane piosenki o Paryżu. Im dłużej szukałem, tym coraz bardziej chciałem już tu być. W końcu znalazłem – przełom maja i czerwca. Akurat nie wypadają żadne święta, nie ma jeszcze wakacji. Idealnie. Nie będzie dzikich tłumów turystów – myślałem i snułem plany zwiedzania. Naiwny. Już wiem, że Paryż bez turystów to coś niemożliwego. W labiryncie uliczek Ale z pewnością nie każdy turysta w tym mieście pragnie spotkania z wampirami. Ja tak. Opowieści o nich pociągają mnie od czasów filmu Wywiad z wampirem. W moim przypadku to jakaś swoista nieuleczalna obsesja połączona z wiarą, że istoty owe nie tylko istnieją, ale również niebawem odmienią moje życie, czyniąc mnie jednym z nich. Postanowiłem je odszukać w Muzeum Wampirów (Le Musée Des Vampires). Znajduje się w podparyskim Lilas, na północnym wschodzie miasta, zagubione w labiryncie małych uliczek. Dotarcie na miejsce zajęło mi blisko godzinę. Niestety drzwi były zamknięte. Urocza dziewczyna opowiada mi, że muzeum jest prywatne, założone przez pisarza i wykładowcę Jacques’a Sirgenta, który poświęcił całe swoje życie badaniom nad wampirami. I że otwierane jest ono wyłącznie na specjalną prośbę przedstawioną panu Jacques’owi, ale akurat nie ma go w mieście. Szkoda, bardzo szkoda – powtarzam w myślach. Tym bardziej że dowiedziałem się też, iż wizyta w muzeum oznacza kolację z gospodarzem, mroczne opowieści oraz degustację czerwonego napoju. No cóż, pozostaje powrót do Paryża i spacer po Champs-Élysées. Wciąż niepocieszony siadam w parku i na obiad zjadam bagietkę i oliwki. Cały czas liczę pieniądze, żeby zmieścić się w kosztach ok. 1400 zł. Na razie jest dobrze. Mój „obiad” kosztował mniej niż 6 euro. Miałem też farta, bo obok pi…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/c27c408cd13c99bca7692a070dcf048eb13b8cbd-a06c772.jpeg
width: 3596
height: 1902

Brazylia: Nietoperz wampir ugryzł mężczyznę, który niedługo potem zmarł
type: item
date: 2017-06-30T11:47:09.000Z
creator: redakcja
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: brazylia
subject: nietoperze
subject: wampiry
description: To nie pierwszy tego typu przypadek. Od marca w Brazylii zarejestrowano około 40 przypadków ugryzienia ludzi przez nietoperze wampiry.
encoded: Do tej pory uważano, że ten gatunek nigdy nie atakuje ludzi, jedynie ptaki lub bydło. Ostatnie przypadki jednak temu zaprzeczają. Wiąże się z tym spore zagrożenie, ponieważ nietoperze przenoszą wściekliznę i to właśnie jej ofiarą padł mężczyzna, który zmarł po ukąszeniu. Według Stacji Epidemiologicznych na świecie każdego roku z powodu wścieklizny umiera około 59 000 osób. Patrząc na zdjęcie wampirka sierścionogiego trudno podejrzewać go o złe zamiary, a jednak spotkanie go może być bardzo niebezpieczne. Zobacz video amerykańskiego National Geographic na temat tych nietoperzy. View oEmbed on the source website Źródło: Live Science

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/d5119d1211cb4d20b55c95478d4ea23025e623a3-f8b1982.jpeg
width: 672
height: 448

Tego człowieka bała się cała okolica. Uważano go za wampira. Jego szkielet wystawiono w polskim muzeum
type: item
date: 2016-07-11T07:42:54.000Z
creator: redakcja
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: kamień
subject: muzeum
subject: wampiry
description: Szkielet mężczyzny, który zdaniem naukowców był uznany za wampira, można oglądać w muzeum w Kamieniu Pomorskim (Zachodniopomorskie). Cegła w jego ustach i uszkodzenia kości świadczą, że budził on strach wśród mieszkańców miasta.
encoded: "Prezentowany szkielet ma przebitą lewą kość udową oraz fragment cegły umieszczony między żuchwą, a pozbawioną zębów szczęką" - powiedział PAP dyrektor Muzeum Historii Ziemi Kamieńskiej Grzegorz Kurka. Jego zdaniem, człowiek, który został w ten sposób potraktowany był uznany za wampira. "Sposób w jaki został unieszkodliwiony miał nie dopuścić do opuszczenia grobu" – wyjaśnił. Zdaniem prof. Karola Piaseckiego z Instytutu Etnologii i Antropologii Kulturowej Uniwersytetu Szczecińskiego, który badał szczątki, był to mężczyzna o ciemnych włosach, niskiej posturze, który zmarł w wieku 45-55 lat. Według niego, czterokrotne pęknięcie kości udowej jest nieprzypadkowe i zostało spowodowane uderzeniem młotka albo grubego gwoździa. Do uszkodzenia doszło po rozłożeniu się ciała w czasach nowożytnych, kiedy cmentarz był użytkowany - dodał. Nietypowy grób jest datowany na przełom XVI i XVII w. Kurka, za prof. Piaseckim, stawia hipotezę, że "zabiegi antywampiryczne mogli wykonać grabarze, którzy przygotowywali nowy pochówek. Znajdujące się tam szczątki mogły wywołać w nich jakiś niepokój". Nie wyklucza też, że mężczyzna za życia cieszył się złą sławą, ze względu na zniekształcenie czaszki, która rzutowała na jego wygląd zewnętrzny. Jak podkreślił, to jedyne takie znalezisko na terenie Kamienia Pomorskiego. Szkielet został odkryty w maju 2014 r. przez archeologa Sławomira Górkę podczas prac badawczych na terenie dawnego klasztoru dominikańskiego istniejącego od XIII do XVI w. w Kamieniu Pomorskim. Odkryto tu również relikty zabudowań klasztornych, kościoła św. Idziego oraz ślady osady słowiańskiej z XI-XII w. Na wystawie obok wampira prezentowane są również zabytki sztuki funeralnej z okolic Kamienia Pomorskiego m.in. drewniane i marmurowe płyty nagrobne, żeliwne krzyże i ich fragmenty z XIX i XX wieku z poniemieckich cmentarzy. Żródło: PAP Człowiek kontra ośmiotysięcznik. Zobacz co powiedział Andrzej Bargiel, Człowiek Roku National Geographic, podczas Gali Travelerów w Warszawie! V…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/69e93e14fa0301817a51b31b7530e4cf80493725-727c653.jpeg
width: 2000
height: 1315

Co się stało na Pomorzu? Groby wampirów. Szkielety z kosami wokół szyi
type: item
date: 2015-12-28T13:01:00.000Z
creator: redakcja
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: pomorze
subject: wampiry
description: ​Wampiry czy ofiary? Bioarcheolodzy prowadzący badania na cmentarzu w Drawsku Pomorskim wreszcie mają odpowiedź.
encoded: Sześć z 333 ekshumowanych ciał pochowano w sposób przeznaczony dla podejrzanych o wampiryzm: z kosami wokół szyi (z lewej) lub kamieniami pod szczęką, które według wierzeń powstrzywały je przed wstaniem z grobu. Badacze sądzili, że zmarli byli ofiarami ostracyzmu pochodzącymi spoza miejscowej społeczności. Jednak gdy dr Lesley Gregoricka z Uniwersytetu Południowej Alabamy zmierzyła poziom izotopów strontu w szkliwie ich zębów (różni się w różnych lokalizacjach i pomaga zidentyfikować miejsce, w którym dana osoba się wychowała) odkryła, że było odwrotnie: aż pięć osób pochodziło z okolicy. Czy były ofiarami przemocy, czy choroby? Każdy z tych losów mógł uczynić je podejrzanymi. Autor: Jeremy Berlin

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/1282ab5856c2a36105605f5e5278df15601a7fbb-669a6cd.png
width: 629
height: 353