National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2026-05-04T10:57:09.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Naukowcy odkryli nieznaną wcześniej broń skorpionów. Sekret tkwi w pancerzu
items: Niepełnosprawna papuga Bruce z Nowej Zelandii stała się samcem alfa. Wszystko dzięki niezwykłemu stylowi walki
items: Przełomowe odkrycie dotyczące rzymskich wojowniczek. Zmienia sposób patrzenia na walki gladiatorów
items: Chiny zorganizowały pierwszy turniej robotów kickbokserów. Czas się bać?
items: Zemsta sprzed tysiącleci. Archeolodzy odkryli miejsce krwawych porachunków z czasów Stonehenge
items: Poznajcie prawdziwą historię Yasukego, pierwszego czarnego samuraja w Japonii
items: Przemoc i wojny okresie neolitu były bardzo powszechne. Dlaczego ludzie już wtedy się mordowali?
items: Zaskakujące odkrycie w Japonii. Samce os używają genitaliów do obrony przed drapieżnikami
items: Ośmiolatki w klatce. Kontrowersyjny świat dziecięcego MMA [REPORTAŻ]
items: W masce ducha. Co kryje się za afrykańską maską
items: To prawdziwa sztuka walki. Przede wszystkim sztuka. Capoeira: wytrwałość w dążeniu do celu
items: Takiej walki jeszcze nie było! Starcie buldożerów na ulicy w Pekinie
items: Arena naznaczona krwią
items: Khmerowie walczą bez pardonu

Naukowcy odkryli nieznaną wcześniej broń skorpionów. Sekret tkwi w pancerzu
type: item
date: 2026-04-30T06:50:06.000Z
creator: Olaf Kardaszewski
subject: Przyroda
subject: badania naukowe
subject: ewolucja
subject: skorpion
subject: walka
description: Nowe badania dowodzą, że broń skorpionów jest zdecydowanie bardziej zabójcza niż zakładano. Analiza mikroskopowa wykazała, jak natura rozmieściła metale w szczypcach i żądłach tych egzotycznych pajęczaków. Dzięki wzmocnionemu arsenałowi mali zabójcy są w stanie skutecznie schwytać, a później uśmiercić swoje ofiary.
encoded: Wielu popkulturowych bohaterów, których moce wzorowano na biologii skorpionów, rusza do walki w odpornych pancerzach. Najlepszym przykładem jest Scorpion – antagonista z komiksów o Spider-Manie – którego kostium pozwala na wyrównane starcia z superbohaterem. Jak się okazuje, w tych fantastycznych motywach kryje się ziarno prawdy. Najnowsze odkrycia naukowców potwierdzają, że broń tych małych zabójców jest wzmocniona jonami metali, które czynią ją niemal niezawodną. Skorpiony pod mikroskopem Wykrycie pierwiatków w organizmach skorpionów było możliwe wyłącznie dzięki zastosowaniu wysokorozdzielczej mikroskopii elektronowej oraz zaawansowanych technik rentgenowskich. Korzystając z tych narzędzi, naukowcy z Narodowego Muzeum Historii Naturalnej Smithsonian oraz Instytutu Konserwacji Muzeów Smithsonian przeanalizowali 18 gatunków, precyzyjnie mapując stężenia pierwiastków w skali mikroskopowej. Pancerze składają się głównie z białek i chityny, ale w kluczowych miejscach są one wzbogacone jonami metali. Badacze wskazali dwa główne pierwiastki pełniące tę funkcję. Cynk znajduje się zarówno w szczypcach, jak i w żądle, działając jako utwardzacz. Z kolei mangan występuje tylko w kolcu jadowym, tworząc dodatkową warstwę ochronną tuż pod samym czubkiem. Różnice w składzie metali Badania wykazały, że gatunki o cienkich szczypcach częściej wykorzystują jony cynku jako wzmocnienie. Ponieważ ich strategia polega na precyzyjnym chwytaniu ofiary, dodatek tego pierwiastka pełni funkcję ochronną – zapobiega uszkodzeniom mechanicznym i pękaniu delikatnej struktury. Sam Campbell ze Smithsonian twierdzi, że wyniki te wskazują, jak ewolucja dopasowała skład chemiczny pancerza do stylu polowania. Tam, gdzie potrzebna jest ekstremalna twardość przy zachowaniu lekkości, natura „sięga” po odpowiednie dodatki mineralne. Co dalej z badaniami nad ewolucją tkanek? Do niedawna wiedza o metalowych wzmocnieniach u skorpionów opierała się na badaniach zaledwie garstki z 3000 znanych gatunków. Dzięki …

shutterstock2312345785-49a92dc.jpg
width: 6720
height: 4480

Niepełnosprawna papuga Bruce z Nowej Zelandii stała się samcem alfa. Wszystko dzięki niezwykłemu stylowi walki
type: item
date: 2026-04-22T11:20:08.000Z
creator: Jonasz Przybył
subject: Przyroda
subject: adaptacja
subject: papugi
subject: ptaki
subject: rajskie ptaki
subject: walka
description: Bruce stracił górną część dzioba prawdopodobnie w wyniku starcia z pułapką na szczury, gdy był jeszcze młody. Został uratowany przez nowozelandzkich biologów i trafił do azylu, gdzie od ponad dekady zadziwia opiekunów swoją pomysłowością. Teraz wywalczył sobie drogę na szczyt… walcząc jak prawdziwy rycerz. Na koniu.
encoded: Papugi kea (Nestor notabilis) to jedne z najbardziej inteligentnych i psotnych ptaków na świecie. Te oliwkowozielone papugi o rozmiarze kruka mają ognistopomarańczowe pióra pod skrzydłami i żyją w górach Wyspy Południowej Nowej Zelandii. Są niezwykłe: potrafią rozwiązywać skomplikowane zagadki, obsługiwać ekrany smartfonów, a nawet wzajemnie rozśmieszać. Bruce udowodnił jednak, że potęga ptasiego umysłu może pokonać nawet potężną barierę fizyczną – mimo braku górnej części dzioba „wdrapał” się na szczyt hierarchii, stając się samcem alfa. Inne papugi go czyszczą i ma priorytet w dostępie do pożywienia. Jak to możliwe? Dziób jak szwajcarski scyzoryk Dla papugi kea dziób jest niczym wbudowany szwajcarski scyzoryk – służy do podważania przedmiotów, pielęgnacji piór i usuwania pasożytów. Utrata jego części w naturze oznaczałaby niemal pewny wyrok. Bruce nie tylko jednak przeżył, ale stał się pierwszym udokumentowanym przypadkiem niepełnosprawnego zwierzęcia, które osiągnęło status samca alfa wyłącznie dzięki innowacji behawioralnej, bez wsparcia sojuszników. Już wcześniej Bruce stał się sławny dzięki temu, że nauczył się używać kamieni do pielęgnacji piór, trzymając je między językiem a dolną częścią dzioba. Teraz naukowcy na łamach czasopisma „Current Biology” opisali, jak ta sama kreatywność pomogła rezydentowi Willowbank Wildlife Reserve w Christchurch wygrywać walki o dominację. Bruce w pełni wykorzystał swój półdziób. Styl walki rodem z rycerskich turniejów Badacze pod kierunkiem Alexa Grabbhama analizowali interakcje Bruce’a z ośmioma innymi samcami na przestrzeni 12 lat. Odkryli, że wypracował on wyjątkową technikę ataku – podczas gdy inne kea próbują gryźć przeciwników w szyję, Bruce naciera na nich jak rycerz na koniu, wykorzystując swój półdziób jako prowizoryczną „kopię”. Gdy przeciwnik traci równowagę – co zdarza się w blisko 75 procentach jego starć – Bruce kończy robotę swoją dolną szczęką, zadając ciosy w plecy, głowę i skrzydła niczym bokser sypiący seri…

Bruce-papuga-0647eab.jpeg
width: 1280
height: 853

Przełomowe odkrycie dotyczące rzymskich wojowniczek. Zmienia sposób patrzenia na walki gladiatorów
type: item
date: 2026-04-01T12:38:19.000Z
creator: Olaf Kardaszewski
subject: Historia
subject: archeologia
subject: kobiety
subject: koloseum
subject: starożytny rzym
subject: walka
description: Najnowsze badania przełamują stereotypy odnośnie ról kobiet w społeczeństwach starożytnego Rzymu. Analiza mozaiki z Reims ukazała venatrix - rzymską pogromczynię zwierząt, która ścierała się z groźnymi ssakami na arenach. Odkrycie stanowi pierwszy i jedyny znany dowód wizualny na istnienie żeńskich wojowniczek, zmieniając również postrzeganie czasu, kiedy ta forma rozrywki powszechna była w starożytnym państwie.
encoded: Produkcje takie jak kultowy „Gladiator” w reżyserii Ridleya Scotta bezpośrednio wpłynęły na nasz obraz starożytnych starć wojowników na arenie. Tytułowi gladiatorzy przedstawiani są jako umięśnieni mężczyźni stający naprzeciwko siebie wewnątrz Koloseum, z którego na koniec wyjdzie jedynie ten, kto przetrwa morderczy bój. Badania przeprowadzone przez Alfonso Mañasa – naukowca z Uniwersytetu Kalifornijskiego – starają się rozszerzyć powszechnie panujące przekonanie o kobiecy wątek. Historyk kładzie nacisk na uczestnictwo antycznych wojowniczek w gladiatorskich potyczkach. Zwierzęce starcia na arenie Choć głośny „Gladiator II” przywrócił do popkultury widowiskowe starcia z bestiami, przez lata ta forma rozrywki pozostawała w cieniu walk gladiatorów. Venatio, czyli potyczki ludzi z dzikimi zwierzętami, rzadziej gościły w zbiorowej wyobraźni niż gladiatura – klasyczne starcia człowieka z człowiekiem. To właśnie te drugie zostały drobiazgowo przebadane przez naukę i zdominowały kino. Alfonso Mañas w swoich badaniach postanowił jednak odwrócić ten trend, skupiając się właśnie na venatio. To w tym mniej rozpoznanym świecie antycznych potyczek naukowiec odnalazł dowody na obecność kobiet – walecznych wojowniczek zwanych venatrices. Wojowniczka z mozaiki Alfonso Mañas oparł swoje tezy na analizie rzymskiej mozaiki z III w. n.e., która została znaleziona w Reims, lecz uległa całkowitemu zniszczeniu w 1917 roku, podczas I wojny światowej. Choć fizyczny obiekt przestał istnieć, dzięki niezwykle precyzyjnym rycinom wykonanym tuż po odkryciu przez archeologa Jeana Charlesa Loriqueta naukowcy wciąż mogą badać to wyjątkowe dziedzictwo starożytności. Jeden z fragmentów mozaiki przez lata interpretowano jako wizerunek mężczyzny – gladiatora lub pomocnika areny odpowiedzialnego za odwracanie uwagi zwierząt. Naukowiec z Uniwersytetu Kalifornijskiego dowodzi jednak, że dotychczasowe analizy rozmijały się z pierwotną ideą twórców. Zdaniem badacza układ płytek został starannie zaprojektowa…

FABRIC-KOLAZ-32-7-01564fe.jpg
width: 2813
height: 1875

Chiny zorganizowały pierwszy turniej robotów kickbokserów. Czas się bać?
type: item
date: 2025-05-28T13:41:46.000Z
creator: Mateusz Łysiak
subject: Nauka
subject: Technologia
subject: chiny
subject: roboty
subject: walka
description: Czegoś takiego świat jeszcze nie widział. W chińskim Hangzhou humanoidalne roboty zderzyły się w ringu w pierwszym w historii turnieju kickboxingu. Ciosy, kopnięcia, nokaut – wszystko jak u ludzi, ale wykonane przez maszyny.
encoded: Spis treści: Pierwszy taki turniej Przyszłość walk robotów Chiny nieustannie dążą do pozycji światowego lidera w nowoczesnych technologiach. Po sukcesie globalnych marek i aplikacji coraz większy nacisk kładą na rozwój sztucznej inteligencji i robotyki. W kwietniu humanoidalne roboty po raz pierwszy wzięły udział w półmaratonie w Pekinie, a kilka tygodni później w Hangzhou odbył się pierwszy na świecie turniej robotycznego kickboxingu. Pierwszy taki turniej Wydarzenie zorganizowane przez China Media Group w ramach „World Robot Competition – Mecha Fighting Series” zgromadziło cztery roboty G1 firmy Unitree Robotics. Te dwunożne maszyny o wysokości 132 cm i wadze 35 kg zaprojektowano z myślą o kontaktowej walce sportowej. Walki toczyły się na ringu, z zachowaniem zasad punktacji podobnych do ludzkiego kickboxingu. Choć wyglądały na autonomiczne, roboty były sterowane w modelu „human-in-the-loop”. W praktyce to człowiek wydawał komendy, a sztuczna inteligencja analizowała sytuację i planowała ruchy. Systemy wizyjne robotów umożliwiały im także śledzenie przeciwnika i dopasowywanie reakcji do aktualnej sytuacji na ringu. Mimo to ich ruchy były wyraźnie wolniejsze niż ludzkie. Na obecnym etapie rozwoju AI roboty nie mogą jeszcze konkurować z zawodowymi fighterami. Walczące humanoidy wyglądały jak żywcem wyjęte z filmu science fiction. W jednej z walk doszło nawet do widowiskowego nokautu. Wydarzenie było transmitowane na żywo w chińskiej telewizji. Władze zapowiedziały już kolejne zawody z udziałem robotów o jeszcze bardziej rozwiniętych umiejętnościach. W Shenzen mają zmierzyć się maszyny o pełnowymiarowej, ludzkiej posturze. Przyszłość walk robotów Wygląda na to, że sportowa rywalizacja może stać się nowym poligonem doświadczalnym dla badań nad sztuczną inteligencją. Walki robotów to nie tylko rozrywka, ale też testy biomechaniki, systemów stabilizacji, podejmowania decyzji w czasie rzeczywistym i współpracy człowieka z maszyną. Potencjalne zastosowania obejmują nie ty…

roboty-206c083.jpg
width: 1081
height: 528

Zemsta sprzed tysiącleci. Archeolodzy odkryli miejsce krwawych porachunków z czasów Stonehenge
type: item
date: 2024-12-16T10:52:57.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: anglia
subject: archeologia
subject: kanibalizm
subject: konflikty
subject: odkrycia archeologiczne
subject: pradzieje
subject: walka
subject: wielka brytania
description: Blisko 40 osób brutalnie zamordowano i wrzucono do głębokiego szybu. Wiele wskazuje, że część z nich została nawet częściowo zjedzona. Wydarzenie rozegrało się 4 tysiące lat temu w południowej Anglii. Co było jego przyczyną?
encoded: Spis treści: Największa masakra w pradziejowej Wielkiej Brytanii Zamordowani i pożarci – masakra w Anglii Kanibalizm w czasach Stonehenge Wielkie konflikty między ludźmi to nie „wynalazek” ostatnich stuleci. Jak się okazuje, już w pradziejach dochodziło do krwawych walk i rzezi. Archeolodzy długo uważali, że epoka brązu w Wielkiej Brytanii była stosunkowo spokojna. Wówczas nie miało dochodzić do większych aktów przemocy. Jednak mylili się. Największa masakra w pradziejowej Wielkiej Brytanii Naukowcy opublikowali właśnie na łamach czasopisma „Antiquity” analizy kości wrzuconych do kilkunastometrowego szybu w okolicach Bristolu w Wielkiej Brytanii na stanowisku archeologicznym Charterhouse Warren. Szczątki odkryto w latach siedemdziesiątych XX wieku, ale dopiero teraz dokładnie je przeanalizowano. Wniosek jest dość przerażający: to największy przykład przemocy międzyludzkiej w brytyjskich pradziejach. – W rzeczywistości znajdujemy więcej dowodów na obrażenia szkieletów datowanych na okres neolitu w Wielkiej Brytanii, niż na wczesną epokę brązu. Dlatego Charterhouse Warren wyróżnia się jako bardzo niezwykłe miejsce – mówi główny autor badań profesor Rick Schulting z Uniwersytetu Oksfordzkiego. W ocenie archeologa, to ustalenie maluje dość mroczny obraz tego okresu. Zamordowani i pożarci – masakra w Anglii Wrzucone bezwładnie szczątki znaleziono w naturalnej rozpadlinie o głębokości 15 m. Wydobyto z niej 3000 kości i ich fragmentów. Należały do dzieci, kobiet i mężczyzn. W przeciwieństwie do większości pochówków z tego okresu w Anglii, na czaszkach wrzuconych do szybu widać ślady po urazach zadanych tępym narzędziem. To te ciosy doprowadziły do śmierci tych ludzi. Ale to nie wszystko. Naukowcy znaleźli na kościach liczne ślady nacięć i złamania, które nastąpiły mniej więcej w momencie śmierci. Tego typu ślady mogą świadczyć o tym, że zostały zjedzone przez napastników. – Jest to mocne przypomnienie, że ludzie w prehistorii mogli dorównywać swoim okrucieństwem tym zadawa…

NG-wystawki-Facebook-1-5659105.png
width: 1200
height: 630

Poznajcie prawdziwą historię Yasukego, pierwszego czarnego samuraja w Japonii
type: item
date: 2024-11-14T10:40:00.000Z
subject: Historia
subject: Ludzie
subject: afryka
subject: azja
subject: historia
subject: japonia
subject: walka
description: Nieprawdopodobna podróż zaprowadziła Yasukego z Afryki do samurajskiego oddziału Ody Nobunagi. W jego szeregach stał się jednym z najbardziej niezwykłych wojowników w dziejach Japonii. Poznajcie jego historię.
encoded: Spis treści: Tajemnicze początki Yasukego Kąpiel na powitanie. Pierwsze kroki w Japonii Czy Yasuke był samurajem? Samurajowie, elitarna kasta wojowników, przez wieki decydowali o dziejach Japonii, a o ich wyczynach i przygodach krążą legendy. Bohaterem jednej z najbardziej fascynujących i tajemniczych opowieści jest Yasuke – Afrykanin, który w XVI w. najprawdopodobniej został samurajem. Dziś jest jednym z bohaterów „Assassin’s Creed Shadows”, samurajskiej edycji popularnego cyklu gier wideo. Ale kim naprawdę był Yasuke? Czego udało się historykom dowiedzieć o jego życiu? Tajemnicze początki Yasukego O jego młodości nie wiemy niemal nic. Część uczonych przypuszcza, że mógł urodzić się w połowie XVI w. na terenie Mozambiku, niektórzy wskazują jednak na inne zakątki Afryki. Imię Yasuke przybrał dopiero po przybyciu do Japonii, dokąd trafił wraz z jezuickim misjonarzem Alessandrem Valignano. Duchownego poznał najprawdopodobniej w Afryce lub w Indiach, pod koniec lat 70. XVI stulecia. Valignano, któremu zlecono dokonanie wizytacji misji katolickich w Azji, przed wyruszeniem w podróż przez Indie, Chiny i Japonię najął mężczyznę jako przybocznego, by zapewnić sobie ochronę. Potężna sylwetka Yasukego – mierzył ponad 180 cm – musiała wówczas robić wrażenie. Zasłynął również ze swej tężyzny. W „Kronice Pana Nobunagi”, XVII-wiecznym japońskim manuskrypcie, opisano jego siłę fizyczną jako „imponującą” i „przewyższającą moc 10 ludzi”. Yasuke nie był pierwszym Afrykaninem w Japonii – europejskim kupcom i misjonarzom już wcześniej zdarzało się przybywać tu ze służącymi lub marynarzami z Afryki. Mimo to wzbudzał zainteresowanie, gdziekolwiek się pojawił i szybko stał się wręcz swego rodzaju celebrytą. Ludzie gromadzili się na ulicach, by go zobaczyć. W Sakai zebrał się tłum tak wielki, że uszkodzone zostały niektóre z budynków. Kąpiel na powitanie. Pierwsze kroki w Japonii W 1581 r. na Yasukego zwrócił uwagę Oda Nobunaga, potężny władca feudalny, marzący o zjednoczeniu Japonii po o…

GettyImages-90768439-29e00d0.jpg
width: 1024
height: 722

Przemoc i wojny okresie neolitu były bardzo powszechne. Dlaczego ludzie już wtedy się mordowali?
type: item
date: 2023-01-20T13:34:40.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: Edukacja
subject: europa
subject: konflikty
subject: ludzie
subject: neolit
subject: prehistoria
subject: Społeczeństwo
subject: walka
subject: wojna
description: Na podstawie analizy kości i czaszek z okresu neolitu naukowcy odkryli, że przemoc i działania wojenne były bardzo powszechne wśród prehistorycznych ludzi. Co dziesiąte badane szczątki wykazywały ślady obrażeń, które zadano różnego rodzaju bronią.
encoded: W tym artykule: Naukowcy postanowili zbadać kilka tysięcy szkieletów z okresu neolitu Pierwszy naukowy dowód na działania wojenne na szeroką skalę Konflikty były spowodowane wzrostem konkurencji i walką o zasoby naturalne Ludzkie szczątki są niezwykłym źródłem wiedzy dla archeologów i badaczy dziejów człowieka. Analiza kości może dostarczyć wiedzy na temat ewolucji, zmian społecznych, demograficznych i ekonomicznych, a także zwyczajów i tradycji, które obowiązywały kilkaset, a nawet kilka tysięcy lat temu. Naukowcy postanowili zbadać kilka tysięcy szkieletów z okresu neolitu Międzynarodowy zespół naukowców z Wielkiej Brytanii, Niemiec i Szwecji przeprowadził badania ponad 2300 szkieletów osadników i rolników. Szczątki pochodziły ze 180 stanowisk archeologicznych z całej Europy i datowane były na lata 8000–4000 p.n.e. Wyniki zostały opublikowane na łamach czasopisma naukowego „Proceedings of the National Academy of Sciences”. Dotychczas nie wiadomo było, jak wyglądały konflikty wśród prehistorycznych społeczności. Nie można jednoznacznie stwierdzić, czy neolityczni ludzie prowadzili wojny, takie jak w starożytności, jaka była ich skala oraz powody. Wynika to z braku wystarczających dowodów oraz źródeł pisanych. Dlatego badacze tego okresu uważali, że ta epoka cechowała się względnym pokojem. Jednak w najnowszych badaniach naukowcy odkryli pewien wzór, który może rzucić nowe światło na historię wojenną neolitu. Pierwszy naukowy dowód na działania wojenne na szeroką skalę Zespół naukowców stwierdził, że średnio co dziesiąty badany szkielet wykazywał ślady przemocy. Autorzy przyznają, że są to zazwyczaj obrażenia zadane różnego rodzaju bronią, m.in. wykonaną z kamienia. Uczeni zwracają uwagę, że w tym okresie w różnych kulturach mogli pojawić się wyspecjalizowani wojownicy, którzy odgrywali rolę w działaniach zbrojnych. Ludzie z okresu wczesnego neolitu używali kryształów do oznaczania kurhanów. Co to oznaczało? Archeolodzy odnaleźli kryształy na zachodzie Anglii, które…

neolityczne-czaszki-40ea68d.jpg
width: 2835
height: 2137

Zaskakujące odkrycie w Japonii. Samce os używają genitaliów do obrony przed drapieżnikami
type: item
date: 2022-12-20T12:25:09.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: drapieżniki
subject: Edukacja
subject: osy
subject: owady
subject: sztuka przetrwania
subject: walka
subject: zwierzęta
description: Japońscy naukowcy odkryli, że samce pewnego gatunku osy wykorzystują ostre kolce na swoich genitaliach do obrony przed większymi zwierzętami. Badacze twierdzą, że to niezwykle skuteczna broń.
encoded: W tym artykule: Samce tego gatunku osy używają genitaliów do obrony przed drapieżnikami Niektórym samcom udawało się uciec przed napastnikiem Naukowcy podkreślają rolę genitaliów samców os Świat przyrody jest niezwykle bezwzględny. Drapieżniki nieustannie polują na inne zwierzęta, aby zapewnić sobie i swojej rodzinie pożywienie. Większe stworzenia zjadają te mniejsze. Mali mieszkańcy naszej planety w bezpośrednich starciach zazwyczaj nie mają żadnych szans. W konfrontacji z dużym napastnikiem siła przestaje mieć znaczenie. Ważny jest spryt i umiejętności przetrwania. W wyniku ewolucji różne gatunki wykształciły różnorodne strategie, które pomagają im przeżyć takie starcia. Samce tego gatunku osy używają genitaliów do obrony przed drapieżnikami Naukowcy z Uniwersytetu Kobe w Japonii dokonali niezwykłego odkrycia. Zaobserwowali, że samce osy z gatunku Anterhynchium gibbifrons z grupy kopułkowatych (ang. potter wasp lub mason wasp) potrafią w nietypowy sposób bronić się przed większymi drapieżnikami. Uważaj, z kim zadzierasz! Pszczoły i osy mogą rozpoznawać twarze To kluczowa umiejętność do tworzenia stosunków społecznych. W ich ośrodkach nerwowych zachodzi podobny proces jak i u nas – z rozpoznawanych osobno kawałków zostaje złożona twarz. Badacze przeprowadzili eksperyment, w którym w małym terrarium zamknęli rzekotkę drzewną (gatunek płaza z rodziny rzekotkowatych) z samcami A. gibbifronts. Badanie przeprowadzono w sumie na 17 osobnikach. Wyniki zostały opublikowane na łamach czasopisma naukowego „Current Biology”. Niektórym samcom udawało się uciec przed napastnikiem Naukowcy chcieli sprawdzić, jak owady radzą sobie w takiej konfrontacji. Okazało się, że samce os używają swoich genitaliów jak żądła i atakują nimi płazy. Podczas gdy rzekotka próbowała połknąć osę, ta przekłuwała ostrym kolcem jej otwór gębowy lub inne części ciała. Badacze zaobserwowali, że na ponad 30% przypadków, kopułkowatym udało się skutecznie obronić przed napastnikiem. View oEmbed on the sour…

genitalia-osy-cde5322.webp
width: 590
height: 331

Ośmiolatki w klatce. Kontrowersyjny świat dziecięcego MMA [REPORTAŻ]
type: item
date: 2019-09-09T00:44:00.000Z
creator: redakcja
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: Sport
subject: Travel
subject: walka
description: Czy dzieci w wieku 8 lat powinny walczyć w klatce? Jak oceniać decyzje rodziców, którzy zachęcają je do takiego sportu? Pytań jest wiele, odpowiedzi nie są oczywiste.
encoded: Najstarszy syn Sama Mendozy zaczął trenować mieszane sztuki walki mając niespełna 10 lat. Najmłodszy zaczynał już w wieku sześciu. Podczas zawodów, Korey i Sammy (obecnie 14 i 11 lat) używają elementów wielu dyscyplin, w tym zapasów, kickboxingu i jujitsu. Dzieci w wieku Sammy i młodsze są dobierane w pary zarówno z chłopcami jak i dziewczynkami. Korey gdy skończy 12 lat będzie walczyć tylko z chłopcami. Dziecięce MMA jest wzorowane na wersji tego sportu dla dorosłych. To na tyle kontrowersyjny sport, że w Nowym Jorku został on zdelegalizowany. Obecnie jego zawody można organizować w 50 stanach USA. (W ciągu ostatnich lat MMA stało się także bardzo popularne w Polsce – przyp. tłum.) Dziecięca wersja jest mniej znana i oczywiście znacznie mniej niebezpieczna dla uczestników niż dorosła, jednak od czasu głośnej publikacji w 2008 roku wzbudza wiele kontrowersji. Znany komentator MMA, Sam Caplan stwierdził nawet, że sport ten powinien być dozwolony tylko od lat 18. Mendoza zna tą opinię. - Wielu ludzi uważa mnie za szaleńca – mówi – twierdzą, że jestem złym rodzicem. Ale MMA dla dzieci to nie dokładnie to samo co oficjalne amerykańskie zawody dla dorosłych. Zasady zakładają, że dzieci nie mogą uderzać się w głowy i ma nie dochodzić do knock-outów. Oprócz tego zawodnicy są sprawdzani przez lekarza przed zawodami, a podczas walki mają ochraniacze na głowy. Organizatorzy muszą mieć podczas walk na miejscu ambulans. Do tej pory liga nie zarejestrowała ani jednego wstrząsu mózgu podczas 222 walk pomiędzy październikiem 2014 a majem 2016 roku. John Rodriguez oraz Adam Brooks, którzy na codzieć są lekarzami pracującymi ze sportowcami, korzystali z dokumentów i danych by zbadać urazowość dziecięcego MMA. Pierwszy z nich pracuje w Andrews Research & Education Foundation, drugi związany jest z University of California, w Los Angeles. Rodriguez mówi, że w innych dyscyplinach nie ma odpowiedniej dokumentacji, bo po meczu nikt nie sprawdza uczesników. Można w ten sposób zwyczajnie p…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/ea6ef3fdbbe2e8a8f1ccd40a11dd8df95ec00ec5-59c4eae.jpeg
width: 945
height: 629

W masce ducha. Co kryje się za afrykańską maską
type: item
date: 2019-07-29T06:50:42.000Z
creator: Cathy Newman
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: Edukacja
subject: fotografia
subject: historia
subject: Kultura
subject: makijaż
subject: maski
subject: obrzędy
subject: plemiona
subject: tradycje
subject: Travel
subject: walka
description: W Afryce i jej diasporze maska przemienia śmiertelników w bogów i stanowi manifest polityczny. Maskarady mają wymiar sakralny, historyczny lub humorystyczny.
encoded: W sferze duchowej maska jest czymś więcej niż tylko przykryciem. Ma moc transformacji. Człowiek w masce może przemawiać innym głosem, poruszać się inaczej niż na co dzień, inaczej się zachowywać. A to wszystko dlatego, że zakładając maskę, staje się kimś zupełnie innym. Jej założenie automatycznie zaciera granice między rzeczywistością i iluzją, bóstwem i człowiekiem, życiem i śmiercią. Zamaskowany człowiek nie odgrywa roli. On staje się rolą, którą przyjmuje. Maska stanowi zazwyczaj centralny element przebrania, niekiedy uzupełnionego przez inne rekwizyty. Niektóre maskarady służą rozrywce i mogą przyjmować formę pokazów tanecznych, których celem jest wzmocnienie więzów społecznych i tożsamości grupy. Inne są nierozłącznie powiązane z religijnymi rytuałami. W maskaradach uczestnik może odgrywać rolę stróża moralnego, którego zadaniem jest uczyć innych, karać ich, utrzymywać i przywracać porządek lub przewodniczyć rytuałom przejścia – z chłopca w mężczyznę, zwykłego członka społeczności w przywódcę, czasu siewu w czas żniw. Zdaniem historyka sztuki Herberta M. Cole’a źródeł obrzędów związanych z maskami należy szukać w tradycjach myśliwskich i chęci ucieleśnienia, a być może przebłagania dusz zwierzyny. Od ponad 20 lat fotografka Phyllis Galembo podróżuje po Afryce i Haiti, dokumentując maskarady. Co spowodowało zainteresowanie artystki tym tematem? – Podziwiam niezwykłą kreatywność twórców. I nie chodzi tylko o maski, ale o całość strojów obrzędowych – wyjaśnia Galembo. Aby zrobić zdjęcia, fotografka z pomocą przewodników poszukuje kolejnych ceremonii rytualnych na danym terenie. Gdy na taką trafi, rozstawia światła i statyw z widokiem na ścianę, płot, bok domu i pozwala fotografowanym przyjąć wybraną pozę. Jednej osobie robi pełną rolkę zdjęć – 12 klatek. – Albo wyjdzie z tego dobre zdjęcie, albo nie – mówi Galembo. Najczęściej jednak wychodzi.

w-masce-ducha-co-kryje-sie-za-afrykanska-maska-b97efb2.jpeg
width: 3840
height: 2160

To prawdziwa sztuka walki. Przede wszystkim sztuka. Capoeira: wytrwałość w dążeniu do celu
type: item
date: 2019-01-08T07:00:00.000Z
creator: Monika Berkowska
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: aktywność fizyczna
subject: brazylia
subject: Edukacja
subject: Kultura
subject: Sport
subject: taniec
subject: walka
subject: Zdrowie
description: Trudno o trafniejsze słowa. Capoeira to i walka, i gra. A wszystko w akompaniamencie pięknych brazylijskich melodii.
encoded: Stoimy w kole, ramię przy ramieniu, Marta intonuje piosenkę, nie oszczędza się, śpiewa po portugalsku na całe gardło, reszta powtarza za nią. Jest nas tu ze 30 osób. Do tego muzyka grana na tradycyjnych brazylijskich instrumentach – przypominającym wielki łuk berimbau, pandeiro, czyli swojskim tamburynie, i wielkim bębnie zwanym atabaque. Klimat niesamowity, energia i radość. Koło walki Kończy się trening i przyszedł czas na roda (czyt. hoda), czyli krąg, w którym gra się capoeirę. Bo tak mówi się o tej chwili, kiedy dwie osoby wychodzą na środek i zaczynają… No właśnie co? Taniec? Nie ma ciosów, wszystkie są powstrzymywane, markowane, unikane, a mimo to łatwo wyobrazić sobie, że ten popis mógłby w sekundę zmienić się w ostrą walkę. Przyglądam się zafascynowana, co chwilę zmienia się dynamika i zmienia się też para w środku. – To co widzisz, to kupowanie gry; jeśli chcesz wejść do środka, ustawiasz się twarzą do jednego z zawodników i wkładasz rękę pomiędzy nich – tłumaczy Marta. Nie mogę się nadziwić, jak różne mogą być te gry. Spokojne, wolne wręcz, a za moment dynamiczne, agresywne. W capoeirze wymieniasz kopnięcia, odepchnięcia i stale szukasz okazji, żeby zajść tego drugiego od tyłu albo wywrócić. A najważniejsze, żeby kogoś przechytrzyć. Piękny spektakl, muzyka nadaje płynności ruchom. Wcale nie wszyscy znają tu portugalski, część grupy uczyła się tekstów fonetycznie. Ale zarówno nauka gry na instrumentach, jak i właśnie tradycyjnych brazylijskich pieśni jest stałym elementem treningów. – Wejdź do środka – zachęca mnie drobna blondynka, która przed momentem robiła zgrabny przewrót, opierając się na jednej tylko dłoni. – No wchodź, nie bój się, oni wiedzą, że jesteś pierwszy raz – uśmiecha się druga. Wszystko, czego uczymy się w trakcie zajęć, ta cała gra w parach i poruszanie się wokół siebie, jest po to, żeby móc wykorzystać to w roda. – Ale co ja potrafię? – bronię się. No prawie nic. Zaczęliśmy od solidnej rozgrzewki. Nie liczyłam okrążeń wokół boiska, a by…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/47d4bce7783d4128c10c9353f711e448c54d4906-1e07bd5.jpeg
width: 4756
height: 3481

Takiej walki jeszcze nie było! Starcie buldożerów na ulicy w Pekinie
type: item
date: 2018-03-08T05:07:25.000Z
creator: redakcja
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: pekin
subject: walka
description: Policja w północnym Pekinie została wezwana do bardzo nietypowego wydarzenia. Kłótnia pracowników budowy przerodziła się w walkę z użyciem buldożerów. Przynajmniej dwa z nich wywróciły się na środku ulicy.
encoded: Nagranie, które prezentujemy poniżej, zostało wykonane w sobotę. Kierowcy buldożerów szarżują na siebie ciężkim sprzętem podczas gdy kierowcy samochodów osobowych i przechodnie uciekają w popłochu. View oEmbed on the source website Według informacji od lokalnych władz kierowcy maszyn należeli do dwóch konkurujących ze sobą firm. Nie podano informacji o ewentualnych aresztowaniach oraz stratach wynikających z potyczki. Chiński sektor budowlany ostatnio przechodzi dość trudny czas. Jego wzrost spadł o dwie trzecie w stosunku do najlepszego okresu dwie dekady temu. Nieruchomości to prawie jedna czwarta chińskiej gospodarki, znacznie więcej niż w innych krajach. Zatem każde zwolnienie na tym rynku natychmiast przekłada się na inne sektory: stali, szkła czy cementu. Źródło: Toronto Sun

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/f78abc4a0c48cfbc5509ca2159dee668f185ed78-c3510f7.jpeg
width: 1000
height: 667

Arena naznaczona krwią
type: item
date: 2009-05-22T13:03:17.000Z
creator: Maciej Okraszewski
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: byki
subject: corrida
subject: hiszpania
subject: walka
subject: wyspy kanaryjskie
subject: zwierzęta
description: Fotoreportaż „Kolory hiszpańskiej flagi” został wyróżniony w ubiegłorocznej, IV edycji Wielkiego Konkursu Fotograficznego National Geographic.
encoded: Ole!!! - wrzeszczy tłum na trybunach w hiszpańskiej Granadzie, kiedy matador lekko, niemal od niechcenia, unika ataku ogromnego byka. Zwierzę nie daje za wygraną., zawraca, pochyla nisko łeb i po chwili znowu szarżuje. Tym razem mężczyzna robi tylko ruch nadgarstkiem, czerwona muleta zwodniczo trzepocze, a rozpędzone kilkaset kilo potyka się i ciężko zwala na ziemię. Orkiestra szaleje. Walki byków można oglądać w różnych krajach: w Portugalii, niektórych państwach Ameryki Łacińskiej, a nawet na afrykańskiej wyspie Pemba, ale w powszechnej świadomości corrida kojarzy się z Hiszpanią. Co roku tłumy turystów zapełniają tam areny. Większość z nich nie zna nazwisk gwiazd szpady i mulety ani nie rozumie zasad widowiska, ale już niedługo to od nich może zależeć być albo nie być tej starej tradycji. - Zamknij się, idioto! - krzyczy otyły brunet do widza z innego rzędu, który głośno domaga się, żeby bykowi darować życie w nagrodę za wykazaną odwagę. Ale tym razem przeciwnicy łaski są w większości, a najgłośniejszy z nich czerwienieje na twarzy jak burak, choć nie do końca wiadomo, czy z emocji, czy od alkoholu. Na arenach nie obowiązuje zakaz picia, więc publiczność przynosi alkohol, często w tradycyjnych skórzanych bukłakach, z których płyn leje się do gardła wąskim strumieniem z odległości wyciągniętej ręki – sztuką jest się nie oblać. Komu mało, może kupić piwo albo spróbować dopchać się do baru, gdzie starsi mężczyźni z żalem przyznają, że czasy świetności corrida ma już za sobą. Na pierwszy rzut oka nic nie wskazuje na ciężką sytuację: wraz z początkiem sezonu na słupach jak zwykle wiszą fantazyjne ogłoszenia, stali bywalcy ustawiają się w kolejkach po karnety, a lokalne telewizje nadają retransmisje pojedynków, czyli jak gdyby nic się nie zmieniło od czasów Franco, kiedy to promowano walki byków jako jeden z przejawów rzekomej monokulturowości Hiszpanii. Ale to tylko fasada, za którą kryje się powolna agonia: wszystkie przeprowadzone w ostatnich latach badania opinii p…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/532ad86bb098d5754faaea9d4e9ade245374e99e-327dc74.jpeg
width: 600
height: 417

Khmerowie walczą bez pardonu
type: item
date: 2009-04-06T07:07:46.000Z
creator: Dariusz Lewandowski
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: kambodża
subject: khmerowie
subject: walka
description: Fotoreportaż „10 dolar fight” został wyróżniony w ubiegłorocznej, IV edycji Wielkiego Konkursu Fotograficznego National Geographic.
encoded: Potężne kopnięcie w głowę powala zawodnika na deski. Koniec walki. Tłum szaleje, a muzyka przyspiesza. Nieprzytomny bokser leży, jego trener sprawdza mu puls i próbuje cucić. Po kilku minutach zawodnik chwiejąc się, wstaje. Z rozciętego łuku brwiowego leje się krew. Na miejscu jest człowiek, który opatruje skaleczenia. Tym razem wszystko kończy się kilkoma szwami. Dawniej walka byłaby bardziej krwawa. W tradycyjnym khmerskim boksie reguły niemal nie istniały. W XX w. trochę go ucywilizowano, wprowadzając wiele elementów z boksu angielskiego: podział na rundy (wcześniej walka trwała do czasu, aż jeden z zawodników poddał się lub nie był w stanie bić się dalej), kategorie wagowe, zamknięcie walki w ringu, rękawice dla zawodników. Zakazano też niektórych ciosów, w tym atakowania przeciwnika głową. Nękana wojnami od blisko 30 lat Kambodża jest wyniszczona i skorumpowana. 65 proc. mieszkańców kraju to analfabeci. Większość ludności żyje w skrajnym ubóstwie, a przeciętny roczny dochód nie przekracza 250 dolarów na głowę. W latach 70. XX w. tradycyjna sztuka walki zwana Pradal Serey była zakazana przez komunistyczny reżim Czerwonych Khmerów, jednak od początku lat 90. powstaje coraz więcej aren i szkół khmerskiego boksu. Klubów funkcjonuje dziś ponad setka, a zarejestrowanych zawodników – 300. Tych nieoficjalnych jest dużo, dużo więcej. Pochodzą głównie z ubogiej prowincji, gdzie poza walką nie ma wielu innych dróg zdobycia środków utrzymania. A pojedynki są brutalne, najczęściej kończą się nokautem. To jednak nikogo tu nie zniechęca, zwłaszcza że oprócz pieniędzy nagrodą jest szacunek lokalnej społeczności. Walkę oglądam w otoczonej spiętrzoną masą „zaparkowanych” rowerów i motorów Arena Boxing w Phnom Penh. Cena biletu – pół dolara. W centrum hali oświetlony ring, a na nim dwaj przeciwnicy. Trybuny sięgają prawie sufitu. Z jednej strony zamiast nich jest miejsce przypominające scenę, na której siedzą VIP-y i kilkuosobowa orkiestra. „Wściekłe” bębny i tradycyjne instrumen…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/abef3e4f9324c07bfca8df079278806164192e2b-bb67383.jpeg
width: 640
height: 425