National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2025-07-28T12:39:08.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: „Rekin-anioł” pojawił się w Walii po latach. Budzi nadzieję wśród naukowców
items: Snowdonia to jeden z najpiękniejszych parków narodowych. Zachwyca nie tylko wspaniałą przyrodą
items: Najdłuższa nazwa miejscowości. Nawet nie próbuj jej wymówić, bo polegniesz
items: Kolejny kraj w Europie chce zmienić nazwę. Obecna została mu „narzucona” przez imperium
items: 100-letnia teoria o Stonehenge została obalona. W końcu rozwiązano tajemnicę słynnego megalitu
items: Brytyjscy archeolodzy odnaleźli drewniany most, który niegdyś łączył krainy Anglii i Walii. Ma 2000 lat
items: Czy średniowieczna mapa potwierdza istnienie dwóch „zaginionych” wysp walijskiej Atlandydy?
items: Ludzie z okresu wczesnego neolitu używali kryształów do oznaczania kurhanów. Co to oznaczało?
items: Archeolodzy odnaleźli grobowce ponad 65 brytyjskich monarchów. Mogą być związani z legendą o Królu Arturze
items: 4-latka odkryła ślad dinozaura sprzed 220 mln lat. Niezwykłe znalezisko w Walii
items: Stonehenge pierwotnie stało w Walii? Archeolodzy udowodniają, że część kamieni przeniesiono
items: I ty narzekasz na swoją robotę? Zobacz jak budowano Stonehenge
items: Bogactwo natury

„Rekin-anioł” pojawił się w Walii po latach. Budzi nadzieję wśród naukowców
type: item
date: 2025-07-28T12:38:38.000Z
creator: Magdalena Rudzka
subject: Przyroda
subject: obserwacje
subject: rekiny
subject: walia
subject: zagrożone gatunki
description: Jeden z najrzadszych rekinów na świecie został po raz pierwszy od czterech lat uchwycony na nagraniu z kamery śledzącej delfiny w Zatoce Cardigan w Walii. Raszpla zwyczajna jest gatunkiem krytycznie zagrożonym.
encoded: Spis treści Krytycznie zagrożona raszpla u wybrzeży Walii „Rekin-anioł”: ofiara trałowania i degradacji środowiska Jak i gdzie żyją raszple? Raszple to rodzina ryb chrzęstnoszkieletowych, w której większość gatunków jest zagrożona, niektóre krytycznie. Obserwacja w Walii dotyczy raszpli zwyczajnej, jednego z najbardziej zagrożonych gatunków. Sarah Perry, menedżerka ds. ochrony i badań morskich w organizacji Wildlife Trust of South and West Wales, powiedziała, że było to „rzadkie i ekscytujące spotkanie”. Krytycznie zagrożona raszpla u wybrzeży Walii Ryba została sfilmowana przez podwodną kamerę przy okazji do badania grupy delfinów butlonosych, które żyją u wybrzeży Walii. To pierwszy raz od czterech lat, kiedy zaobserwowano tę rybę. Wcześniej młody osobnik tego gatunku został uchwycony na kamerze we wrześniu 2021 roku. Po raz pierwszy widziano ram raszplę w 2019 roku i naukowcy uważają że to znak istnienia nowej, walijskiej populacji. Sarah Perry dodała, że nowe obserwacje raszpli „pojawiają się w kluczowym momencie, gdy Senedd (parlament Walii) i rząd Wielkiej Brytanii rozważają zakaz trałowania w obszarach chronionych”. „Rekin-anioł”: ofiara trałowania i degradacji środowiska Raszple, po angielsku nazywane „angelshark” (rekin-anioł) były niegdyś powszechne we wschodnim Atlantyku i Morzu Śródziemnym, ale ich populacja gwałtownie zmniejszyła się z powodu degradacji siedlisk i połowów. Raszple padały ofiarami tzw. połowów przypadkowych, kiedy to wpadały w sieci rybackie przy okazji łowienia innych ryb, szczególnie za pomocą włoków. To sieci używanie do połowów przydennych, uważanych za wyjątkowo szkodliwe dla środowiska. Połowy włokami niszczą morskie dno, zagrażając całemu ekosystemowi dennemu. Jak i gdzie żyją raszple? Raszple są rekinami przydennymi. Większość czasu spędzają zakamuflowane w osadach na dnie morskim, gdzie czyhają na ryby. W 2019 roku eksperci stwierdzili, że Walia może być kluczowym siedliskiem dla raszpli zwyczajnej, która wcześniej najliczniej w…

AdobeStock560511152-bc52fdb.jpeg
width: 5472
height: 3648

Snowdonia to jeden z najpiękniejszych parków narodowych. Zachwyca nie tylko wspaniałą przyrodą
type: item
date: 2024-09-01T09:33:02.000Z
creator: Artur Białek
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: europa
subject: parki narodowe
subject: Travel
subject: walia
subject: wielka brytania
description: Snowdonia to bez wątpienia jeden z najpiękniejszych parków narodowych w Wielkiej Brytanii. Dziewięć pasm górskich, prawie sto dwadzieścia kilometrów linii brzegowej, jedenaście tysięcy hektarów lasów i niezliczone doliny tworzą niesamowity krajobraz. Wystarczy dodać do tego lokalną kulturę i zachwycającą architekturę, by otrzymać idealny cel wakacyjnego wojażu. Gdzie znajduje się Park Narodowy Snowdonia? Co warto zobaczyć na miejscu? Na te i inne pytania odpowiadamy poniżej.
encoded: W tym artykule: Gdzie znajduje się Snowdonia? Charakterystyka Snowdonii Przyroda Snowdonii Kultura Snowdonii Co warto zobaczyć w Snowdonii? Snowdonia National Park jest jednym z najchętniej odwiedzanych przez turystów miejsc w Walii. Każdego roku zachwycający park narodowy jest celem wyprawy niemal czterech milionów osób. Nic dziwnego. Coś dla siebie znajdą tam nie tylko miłośnicy przyrody, wielbiciele górskiego trekkingu i osoby preferujące spokojne wycieczki w mniej wymagającym terenie, ale także wszyscy, którzy nie wyobrażają sobie urlopu bez podziwiania zachwycającej architektury i kosztowania przysmaków lokalnej kuchni. Gdzie znajduje się Snowdonia? Zanim wskażemy lokalizację parku narodowego, wypada wyjaśnić, czym właściwie jest Snowdonia, w języku walijskim nazywana Eryri. Mowa tu o pasmie górskim, którego najwyższym szczytem jest Yr Wyddfa (Snowdon). Zasięg geograficzny tego obszaru nie jest ściśle zdefiniowany. Tradycyjnie odnosi się do gór wznoszących się na terenie historycznego hrabstwa Caernarfonshire, ale bywa też zawężany do szczytu Snowdon i wierzchołków sąsiadujących. Park Narodowy Snowdonia obejmuje większy obszar. Rozciąga się w północno-zachodniej części Walii, na obszarze dwóch hrabstw: Gwynedd i Conwy. Zajmuje powierzchnię 823 mil kwadratowych (ok. 2131 kilometrów kwadratowych). 5 najpiękniejszych tras samochodowych. Wspaniałe widoki! Wsiadaj za kółko i zwiedzaj świat. Te trasy to absolutny hit: kręte drogi, klify, półki skalne, wodospady. Poleca Karol Lewandowski z bloga Busem przez świat. Jak pod tym względem wypada na tle polskich obszarów chronionych? Biebrzański PN – największy park narodowy w Polsce – rozciąga się na obszarze około 592 kilometrów kwadratowych. Z kolei najmniejszy – Ojcowski Park Narodowy – zajmuje niespełna 22 kilometry kwadratowe. Charakterystyka Snowdonii Utworzona w 1951 roku Snowdonia, będąca trzecim najstarszym parkiem narodowym w Wielkiej Brytanii, ma charakter typowo górski. Na jej obszarze wznosi się 9 pasm górski…

snowdonia-to-jeden-z-najpiekniejszych-parkow-narodowych-zachwyca-nie-tylko-wspaniala-przyroda-fot-shutterstock-ddcf1a2.jpg
width: 1000
height: 666

Najdłuższa nazwa miejscowości. Nawet nie próbuj jej wymówić, bo polegniesz
type: item
date: 2024-05-11T10:49:22.000Z
creator: Igor Szulim
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: bangkok
subject: ciekawostki
subject: miasta
subject: polska
subject: świat
subject: Travel
subject: walia
subject: województwo podkarpackie
description: Llanfairpwllgwyngyllgogerychwyrndrobwllllantysiliogogogoch. O dziwo nie jest to – jak mogłoby się wydawać – zlepek przypadkowo wybranych liter na klawiaturze, a najdłuższa nazwa miejscowości w Europie, a może i na świecie.
encoded: W tym artykule: Najdłuższa nazwa miejscowości w Europie Jaka jest najdłuższa nazwa miejscowości na świecie? Najdłuższa nazwa miejscowości w Polsce Najdłuższa nazwa geograficzna na świecie Oparty na alfabecie łacińskim alfabet polski składa się z 32 liter (nie licząc Q, V oraz X). I choć co poniektórym – niezależnie od wieku – uszeregowanie ich w poprawnej kolejności wciąż sprawia niemały problem, to nic przy próbie wypowiedzenia najdłuższej nazwy miejscowości na świecie, podczas której można sobie połamać język. Ale właśnie na tym, co przyznają sami mieszkańcy, polega cała zabawa. Najdłuższa nazwa miejscowości w Europie Llanfairpwllgwyngyllgogerychwyrndrobwllllantysiliogogogoch to niewielka wioska w północno-zachodniej Walii, na wyspie Anglesey. Liczy aż 58 liter i uznawana jest za najdłuższą nazwę miejscowości w Europie i jedną z najdłuższych nazw geograficznych na świecie. W tłumaczeniu na język polski oznacza: „Kościół Świętej Marii nad stawem wśród białych leszczyn niedaleko wodnego wiru pod czerwoną pieczarą przy kościele św. Tysilia”. Pełna nazwa – jak podają źródła internetowe, w tym Wikipedia – składa się z poszczególnych elementów: llan (kościół, parafia), Fair (miękka mutacja Mair, tzn. św. Maria), pwll (basen, niecka), gwyn (biały), cyll (leszczyna), go ger (obok, koło, przy), y (nietłumaczone na polski, ang. the), chwyrn (zawzięty), drobwll (miękka mutacja trobwll, tzn. wir wodny, z troi (kręcić się)), llan (kościół, parafia), Tysilio (św. Tysilio), -g- (walijski wrostek spółgłoskowy), ogo (regionalna forma ogof, tzn. jaskinia), coch (czerwony). Nie trudno się domyśleć, że Llanfairpwllgwyngyllgogerychwyrndrobwllllantysiliogogogoch – z wiadomych przyczyn – od lat cieszy się niesłabnącą popularnością wśród turystów. Choć na miejscu nie ma zbyt wielu atrakcji, odwiedzający i tak chcą poczuć klimat wioski i zrobić sobie pamiątkowe zdjęcie na stacji kolejowej na tle tabliczki z nazwą miejscowości. Po sieci krążą historie, że pracownicy tamtejszych kolei oferu…

najdluzsza-nazwa-miejscowosci-d72a5e0.jpg
width: 1000
height: 667

Kolejny kraj w Europie chce zmienić nazwę. Obecna została mu „narzucona” przez imperium
type: item
date: 2024-01-24T14:08:39.000Z
creator: Igor Szulim
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: europa
subject: Travel
subject: walia
subject: wielka brytania
description: Walia, podobnie jak Holandia, Macedonia czy Turcja, zmieni swoją nazwę? Petycja w tej sprawie, którą podpisało ponad 10 tys. osób, trafiła właśnie do tamtejszego parlamentu.
encoded: W tym artykule: Walia zmieni nazwę? Co oznacza słowo „Cymro”? Zmieniają nie tylko nazwę Decyzja o zmianie nazwy przez dany kraj, choć zawsze wywołuje spore poruszenie, nie jest niczym nowym. Przykładów nie trzeba daleko szukać. W 2019 roku, po dość głośnym konflikcie grecko-macedońskim, rząd w Skopje postanowił zmienić nazwę kraju z Macedonia na Macedonia Północna. Natomiast od 2020 r. Holandia to już Niderlandy. Dużo mówiło się także o Turcji, która w grudniu 2021 r. zwróciła się do Organizacji Narodów Zjednoczonych z wnioskiem o zmianę nazwy swojego kraju z Turkey to Türkiye. To dlatego, że Turcja po angielsku to „Turkey”, co ma też drugie znacznie – „indyk”. – Kraje mają swobodę wyboru sposobu, w jaki chcą być nazywane. Nie dzieje się to codziennie, ale nie jest niczym niezwykłym, że kraje zmieniają swoje nazwy – argumentował rzecznik prasowy ONZ, Stephane Dujarric w rozmowie z CNN. Walia zmieni nazwę? Niewykluczone, że już niebawem kolejnym państwem na Starym Kontynencie, który zdecyduje się zmienić swoją nazwę, będzie Walia. Do tamtejszego parlamentu trafiła właśnie podpisana przez ponad 10 tys. osób petycja w tej sprawie. Jak przekonują pomysłodawcy inicjatywy, aktualna nazwa została „narzucona”. Dlatego żądają zmiany z angielskiego „Wales” na walijskie „Cymru”. – Walia to nazwa narzucona Cymru i zasadniczo wcale nie jest walijskim słowem. Świat wie o Walii ze względu na jej powiązania z Anglią od 1282 r. Mało kto słyszał o Cymru lub zdaje sobie sprawę, że mamy swój własny, unikatowy język i kulturę, która całkowicie różni się od innych krajów w Wielkiej Brytanii – czytamy w uzasadnieniu petycji. Czy do Wielkiej Brytanii potrzebny jest paszport? Turystów czekają spore zmiany Pytanie o to, czy do Wielkiej Brytanii potrzebny jest paszport, wielokrotnie padało z ust turystów w ostatnim czasie. Po tym, jak Zjednoczone Królestwo opuściło Unię Europejską, nastąpiło ... Zapowiedź ewentualnej zmiany nazwy kraju wzbudziła mieszane uczucia nie tylko wśród mieszkańców, a…

kolejny-kraj-w-europie-chce-zmienic-nazwe-obecna-zostala-narzucona-40b6311.jpg
width: 1000
height: 592

100-letnia teoria o Stonehenge została obalona. W końcu rozwiązano tajemnicę słynnego megalitu
type: item
date: 2023-10-03T13:30:17.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: anglia
subject: archeologia
subject: badania naukowe
subject: Edukacja
subject: odkrycia
subject: stonehenge
subject: walia
description: Stonehenge od lat nie przestaje intrygować naukowców. Badacze do tej pory zastanawiają się, jak 5000 lat temu budowniczy przetransportowali i ułożyli tak wielkie kamienie w formę olbrzymiego megalitu. Niewyjaśnioną zagadką pozostawało też zastosowanie tej zjawiskowej konstrukcji. Nowe badania ujawniają rąbka tajemnicy najsłynniejszej europejskiej budowli megalitycznej.
encoded: W tym artykule: Tajemnica „Kamienia Ołtarzowego” Badania wykazały, że centralny kamień pochodzi z innego miejsca Nowe poszukiwania czas zacząć Stonehenge zna prawie każdy. Najsłynniejsza megalityczna budowla na świecie znajduje się w pobliżu miasta Salisbury na południu Wielkiej Brytanii. Pierwszy etap budowy tego kręgu z pionowo ustawionych kamieni przypada na okres neolitu (ok. 2950–2900 p.n.e.). Od bardzo dawna badacze zastanawiają się, w jaki sposób możliwe było przetransportowanie tak wielkich skał i zbudowane struktury, jaka się z nich składa. Tajemnica „Kamienia Ołtarzowego” W centrum Stonehenge znajduje się kamień 80, zwany również „Kamieniem Ołtarzowym”. Dotychczas uważano, że ten, jak i inne skały, pochodził z miejsca oddalonego o ok. 240 km od megalitycznej budowli, a dokładniej z formacji Old Red Sandstone w zachodniej Walii, która powstała ok. 400 milionów lat temu. Teoria ta dominowała w świecie naukowym przez ponad 100 lat. Teraz okazuje się, że może zostać obalona. Naukowcy z Wydziału Geografii i Nauk o Ziemi Uniwersytetu Aberystwyth w Wielkiej Brytanii opublikowali artykuł na łamach czasopisma Journal of Archeological Science. Zespół opisał w nim swoje najnowsze badania i stwierdził, że stuletnia teoria była nieprawdziwa. To dlatego, że „Kamień Ołtarzowy” nie pochodził z tego samego miejsca. Badania wykazały, że centralny kamień pochodzi z innego miejsca – Kamień 80 lub kamień ołtarzowy, jest największym spośród wszystkich tak zwanych błękitnych kamieni (bluestones, przyp. red) w Stonehenge. To głównie skały magmowe tworzące wewnętrzny krąg budowli megalitycznej. Nieprawidłowa litologia Kamienia Ołtarzowego, piaskowca pochodzenia kontynentalnego, doprowadziła do wcześniejszych sugestii mówiących o jego pochodzeniu z walijskiej formacji, blisko miejsca, z którego pochodzi większość błękitnych kamieni (tj. obszaru Mynydd Preseli w zachodniej Walii) około 225 km na zachód od Stonehenge – czytamy w artykule. Jak i po co zbudowano Stonehenge? Tajemnica s…

stonehenge-b1927c2.jpg
width: 4658
height: 3095

Brytyjscy archeolodzy odnaleźli drewniany most, który niegdyś łączył krainy Anglii i Walii. Ma 2000 lat
type: item
date: 2023-09-01T13:52:33.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: anglia
subject: archeologia
subject: cesarstwo rzymskie
subject: Edukacja
subject: walia
subject: wielka brytania
description: Podczas wykopalisk archeologicznych w Chepstow w Wielkiej Brytanii badacze odnaleźli pozostałości rzymskich i anglosaskich fortyfikacji. Co więcej, naukowcy znaleźli dowód na to, że w regionie istniał drewniany most, który łączył Anglię i Walię ok. 2000 lat temu.
encoded: W tym artykule: Starożytny most, który łączył dwie brytyjskie krainy Most prawdopodobnie został zbudowany przez Rzymian Po raz pierwszy konstrukcję odkryto 112 lat temu W starożytności obszar Wysp Brytyjskich był zamieszkany głównie przez plemiona celtyckie, w tym Brytów i Piktów, które zasiedlały tereny Wielkiej Brytanii przez kilkaset lat. Uważa się, że ludzie ci przybyli z centralnej lub wschodniej Europy. W tych czasach nie istniały jeszcze kraje jak Anglia, Irlandia, Szkocja czy Walia. Dopiero w V wieku, gdy tereny Anglii zostały podbite przez Anglosasów, powstał specyficzny system państw, który nazywamy heptarchią, czyli podziałem terytorium na 7 głównych królestw. Starożytny most, który łączył dwie brytyjskie krainy Brytyjscy archeolodzy prowadzą od lat wykopaliska w różnych częściach Wielkiej Brytanii, aby odkryć historię swoich ziem. Wiele badań jest poświęconych miejscom, które były związane z czasami rzymskimi. Tak było również w przypadku prac w miejscowości Chepstow w południowo-wschodniej Walii. Naukowcy odkryli tam ślady rzymskich, ale również anglosaskich fortyfikacji, które zbudowano na obszarze dzisiejszego miasta. Badacze znaleźli pozostałości struktur, które wskazywały na obecność Rzymian i plemion, które dużo później zdominowały wyspy. Jednak uwagę badaczy przykuło coś zupełnie innego. Archeolodzy odkryli przełomowe fakty dotyczące życia starożytnego plemienia Brytów Icenowie byli plemieniem Brytów z epoki żelaza, którzy zamieszkiwali obszary wschodniej Anglii. W historii zasłynęli heroicznym powstaniem przeciwko Cesarstwu Rzymskiemu, które w 43 roku n.e.... Archeolodzy odkryli, że w miejscu współczesnego Chepstow znajdował się starożytny drewniany most, który łączył dzisiejszą Anglię i Walię. Badacze odnaleźli pozostałości tej struktury podczas badań zamku wikingów, którzy został zbudowany w okolicy ok. 950 lat temu, na zachodnim brzegu rzeki Wye. Most prawdopodobnie został zbudowany przez Rzymian Chepstow to miasto, które wyznacza granicę wali…

most-ea50ce9.jpg
width: 633
height: 566

Czy średniowieczna mapa potwierdza istnienie dwóch „zaginionych” wysp walijskiej Atlandydy?
type: item
date: 2022-09-12T11:14:09.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: Edukacja
subject: Kultura
subject: morze
subject: Społeczeństwo
subject: walia
subject: wielka brytania
subject: wyspy
description: Dwie wyspy u wybrzeży Walii w zatoce Cardigan znane są z walijskiej mitologii. Jednak mapa sprzed 650 lat przedstawia ich dokładne położenie. Czy to dowód, że wyspy istniały naprawdę?
encoded: W tym artykule: Brytyjscy badacze przeanalizowali mapę, która ma przedstawiać dwie zaginione wyspy Czy „walijska Atlantyda” naprawdę istniała? Naukowcy przeanalizowali starożytne teksty, które zawierały informacje o potencjalnym Cantre'r Gwaelod Niektórzy naukowcy podają w wątpliwość najnowsze odkrycie Skąd wiemy, co wydarzyło się setki, a niekiedy tysiące lat temu? Źródeł może być dużo. To między innymi dawne pisma, artefakty archeologiczne, szczątki ludzi lub zwierząt, mapy, przekazy ustne, a nawet... mitologia. Jednak w przypadku tego ostatniego źródła historycy i archeolodzy zazwyczaj podchodzą z dużą rezerwą, ponieważ mity oparte są na opowieściach o bóstwach, istotach nadprzyrodzonych oraz ludowych wierzeniach. To literacka forma opowiadań, które mogą o przedstawiać historię m.in. o początkach danego narodu. Brytyjscy badacze przeanalizowali mapę, która ma przedstawiać dwie zaginione wyspy Analiza mitów i mitologii często idzie w parze z badaniami innych dowodów, które mogą potwierdzać ich potencjalną prawdziwość. Biorąc pod uwagę, że w każdej legendzie może kryć się ziarno prawdy, brytyjscy naukowcy doszli do zaskakującego odkrycia. Ich praca doczekała się publikacji w czasopiśmie naukowym „Atlantic Geoscience”. Badacze analizowali średniowieczną, 650-letnią mapę Gough. Jej nazwa pochodzi od Richarda Gougha, który w 1809 roku przekazał ją do Biblioteki Bodlejańskiej Uniwersytetu Oksfordzkiego i przedstawia ówczesną Wielką Brytanię. Jednakże data powstania mapy oraz jej autor nie są do końca znane. Dokument przedstawia m.in. zatokę Cardigan, na której widać dwie wyspy, które dziś nie istnieją, a znane są z brytyjskiej mitologii i legendzie o Cantre'r Gwaelod. To starożytne zatopione królestwo, które nazywane jest również „walijską Atlantydą”. Czy „walijska Atlantyda” naprawdę istniała? Autorzy najnowszego badania, Simon Haslett i Davis Willis twierdzą, że wyspy mogły istnieć w okresie, gdy nieznany kartograf rysował mapę Gough. Uczeni sugerują, że mogły być po…

mapa-gough-4033eff.jpg
width: 1096
height: 580

Ludzie z okresu wczesnego neolitu używali kryształów do oznaczania kurhanów. Co to oznaczało?
type: item
date: 2022-08-16T10:51:38.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: anglia
subject: Edukacja
subject: Kultura
subject: neolit
subject: prehistoria
subject: Społeczeństwo
subject: walia
subject: wielka brytania
description: Archeolodzy odnaleźli kryształy na zachodzie Anglii, które zostały celowo złożone w miejscach pochówków sprzed nawet 6000 lat.
encoded: W tym artykule: Dlaczego neolityczni ludzie używali kwarcu do oznaczania grobowców? Kryształy były transportowane do Dorstone Hill z odległych terenów dzisiejszej Walii Naukowcy planują dowiedzieć się więcej o lokalnych społecznościach neolitycznych Kiedy zaczął się neolit? Naukowcy z University of Manchester wraz z archeologami z Cardiff prowadzili wykopaliska na stanowisku archeologicznym Dorstone Hill, na zachodzie Anglii, przy granicy z Walią. W epoce kamienia znajdowała się tu osada, a pierwsze ślady osadnictwa odkryto w latach 1965–1970. Badacze znaleźli wówczas pozostałości po dwóch dużych, drewnianych halach oraz kurhan, w którym grzebano zmarłych przed 6000 lat. Dlaczego neolityczni ludzie używali kwarcu do oznaczania grobowców? W trakcie ostatnich wykopalisk brytyjskim uczonym udało się odnaleźć bardzo rzadkie kryształy, które neolityczni ludzie przywozili do Dorstone Hill. Robili to, aby oznaczyć kurhany, w których grzebali swoich bliskich. Badacze twierdzą, że umieszczano je w miejscu pochówku przez wiele pokoleń, nawet przez ok. 300 lat. Minerał, o którym mowa to kwarc. W przeszłości archeolodzy odnajdywali dowody na to, że neolityczni ludzie, którzy żyli na terenach Wielkiej Brytanii, używali kwarcu. Naukowcy jednak przeprowadzili stosunkowo niewiele badań na temat konkretnego zastosowania i znaczenia poszczególnych minerałów dla tych społeczności. Wiadomo m.in., że wyroby z krzemienia, który jest odmianą kwarcu, były wykorzystywane aż do końca neolitu. Kryształy były transportowane do Dorstone Hill z odległych terenów dzisiejszej Walii Ten typ materiału był zazwyczaj przekształcany w narzędzia, np. groty strzał. Naukowcy ustalili jednak, że kryształ z Dorstone Hill został strzaskany w podobny sposób jak krzemień, ale jego fragmenty zostały zebrane i złożone w różnych miejscach kurhanu. Eksperci twierdzą, że najbliższe miejsce, z którego prehistoryczni ludzie mogli pozyskać kwarc, znajdowało się w północnej i południowo-zachodniej Walii. Po raz pierwsz…

kwarc-9087cbe.jpeg
width: 1250
height: 865

Archeolodzy odnaleźli grobowce ponad 65 brytyjskich monarchów. Mogą być związani z legendą o Królu Arturze
type: item
date: 2022-03-28T14:02:20.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: anglia
subject: archeologia
subject: Edukacja
subject: irlandia
subject: kornwalia
subject: odkrycia archeologiczne
subject: Społeczeństwo
subject: średniowiecze
subject: Travel
subject: walia
subject: wielka brytania
subject: Wolny czas
description: Według najnowszych badań, grobowce odnalezione na Wyspach Brytyjskich należały do brytyjskich królów, ich rodzin oraz bardzo wpływowych osób. Naukowcy twierdzą, że pochodzą z tak zwanych Wieków Ciemnych, czyli okresu średniowiecza od końca V w do połowy X w wieku naszej ery.
encoded: W tym artykule: Naukowcy odnaleźli co najmniej dwadzieścia kompleksów pogrzebowych W V wieku Wielką Brytanię podbijały plemiona anglosaskie Miejsca pochówku królów znajdują się tam, gdzie niegdyś rządził Król Artur Grobowce Brytów były dużo bardziej skromne niż grobowce Anglosasów Po analizie tysięcy grobowców z V wieku, naukowcy dostrzegli pewne nieznaczne różnice Nowe badania zostały opublikowane w czasopiśmie naukowym "Journal of the Royal Society of Antiquaries of Ireland". Naukowcy opisali w nich odnalezienie grobowców, w których pochowano królów i ich rodziny z czasów wczesnego średniowiecza. Archeolodzy są przekonani, że odkrycie jest przełomem, które rzuca nowe światło na naszą wiedzę i zrozumienie tego okresu historycznego na Wyspach Brytyjskich. Naukowcy odnaleźli co najmniej dwadzieścia kompleksów pogrzebowych Badaczom udało się zidentyfikować co najmniej dwadzieścia kompleksów grobowych, w których mieli zostać pogrzebani królowie i królowe. W każdym z nich znajdowało się maksymalnie pięć grobów. Wstępna analiza wykazała, że pochodzą z V i VI wieku. W katedrze Notre-Dame znaleziono grobowce i kompletny ołowiany sarkofag. Odkrycie o „nadzwyczajnej wadze naukowej” W czasie prac rekonstrukcyjnych w paryskiej katerze Notre-Dame archeolodzy natrafili na niezwykłe znalezisko. W samym środku budowli pod podłogą odkryto kilka grobowców i nienaruszony sarkofag... <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/w-katedrze-notre-dame-znaleziono-grobowce-i-kompletny-olowiany-sarkofag-odkrycie-o-nadzwyczajnej-wadze-naukowej-fot-magdalena-salik-f5414ca.jpeg" width="933" height="700" alt="W katedrze Notre-Dame znaleziono grobowce i kompletny ołowiany sarkofag. Odkrycie o „nadzwyczajnej wadze naukowej” (fot. Magdalena Salik)" title="W katedrze Notre-Dame znaleziono grobowce i kompletny ołowiany sarkofag. Odkrycie o „nadzwyczajnej wadze naukowej” (fot. Magdalena Salik)" /> To okres w historii Wielkiej Brytanii, o którym wiadomo niewiele, ze w…

tintagel1-9a1a3c6.jpeg
width: 2121
height: 1414

4-latka odkryła ślad dinozaura sprzed 220 mln lat. Niezwykłe znalezisko w Walii
type: item
date: 2021-04-19T10:30:10.000Z
creator: Katarzyna Grzelak
subject: Historia
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: dinozaury
subject: Edukacja
subject: paleontologia
subject: prehistoria
subject: skamieniałości
subject: Travel
subject: walia
subject: wielka brytania
description: O tej 4-letniej dziewczynce mówi cały świat. Lily Wilder w czasie spaceru z tatą zauważyła odciśnięty w kamieniu ślad. Tata Lily zrobił zdjęcie znaleziska i skontaktował się ze specjalistami z dziedziny paleontologii.
encoded: 23 stycznia Lily Wilder wybrała się na spacer z tatą i psem na plażę w Bendricks. Rodzina z pewnością nie spodziewała się, że przechadzka do supermarketu zaowocuje takim odkryciem. – To Lily i Richard (ojciec dziewczynki) odkryli ślad. Lily zauważyła go i powiedziała: „Spójrz tatusiu”. Kiedy Richard wrócił do domu i pokazał mi to zdjęcie, pomyślałam, że wygląda niesamowicie. Richard uznał, że odcisk jest zbyt piękny, aby mógł być prawdziwy – opowiada mama 4-latki, Sally Wilder. Początkowo rodzice dziewczynki uznali, że odcisk, który ma nieco ponad 10 cm, został wydrapany na skale przez artystę. Jednak pani Wilder wiedziała, że już wcześniej w tej okolicy znajdowano tego typu prehistoryczne odciski stóp. Postanowiła opublikować informację o odkryciu w mediach społecznościowych, aby znaleźć więcej informacji na ten temat. – Znalazłam stronę identyfikacji skamieniałości na Facebooku i opublikowałam tam zdjęcie, a ludzie po prostu oszaleli – opowiada mama Lily. Wkrótce potem z rodziną Wilderów skontaktowali się pracownicy Muzeum Narodowego Walii. Muzeum zabezpieczyło skamieniałość i poddało ją pierwszym analizom. Teraz eksponat należy do zbiorów muzeum. – Lily jest naprawdę podekscytowana, ale nie do końca rozumie, jakie to niesamowite – mówi pani Wilder o tym, jak córka zareagowała na wieść o odkryciu, którego stała się przypadkową autorką. Rodzice przyznają, że zainteresowanie ich córki dinozaurami znacznie wzrosło od czasu odkrycia i teraz Lily chętnie bawi się kolekcją zabawek i modeli dinozaurów. View oEmbed on the source website Eksperci uważają, że skamieniały ślad został najprawdopodobniej pozostawiony przez dinozaura, który miał około 75 centymetrów wysokości i 2,5 metra długości i chodził na dwóch tylnych łapach. 10-centymetrowy ślad wygląda podobnie do śladów Cerofyza - rodzaju teropoda z rodziny Coelophysidae, zamieszkującego niegdyś tereny dzisiejszej Ameryki Północnej i południowej Afryki. – Ten skamieniały ślad dinozaura sprzed 220 milionów lat jest jedny…

skamienialy-odcisk-lapy-dinozaura-ktory-znalazla-4-letnia-lily-image-c-amgueddfa-cymru-national-museum-of-wales-026e778.jpeg
width: 970
height: 546

Stonehenge pierwotnie stało w Walii? Archeolodzy udowodniają, że część kamieni przeniesiono
type: item
date: 2021-02-16T10:47:39.000Z
creator: Katarzyna Grzelak
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: anglia
subject: archeologia
subject: Edukacja
subject: historia
subject: starożytność
subject: stonehenge
subject: Travel
subject: walia
subject: wielka brytania
subject: wykopaliska
description: Kamienna neolityczna budowla w Stonehenge od wieków rozbudza wyobraźnię naukowców i historyków. Ostatnio pojawia się coraz więcej rewelacji na jej temat. Kolejną są badania, z których wynika, że część kamieni do Stonehenge przeniesiono z terenu Walii, gdzie znajdowała się inna tego typu budowla zwana Waun Mawn, datowana na 3000 r.p.n.e. - wynika z najnowszych badań.
encoded: W tym artykule: Poszukiwania starożytnych kamieniołomów Cyfrowy odcisk i idealne dopasowanie Geoffrey z Monmouth, autor “Historii królów Brytanii” z 1136 r., twierdził w swoich pismach, że monolity w Stonehenge pojawił się dzięki czarodziejskiej mocy Merlina, który wykradł głazy z mitycznej irlandzkiej budowli zwanej Tańcem Olbrzymów. Nowe badania, choć nie uwzględniają magicznego pierwiastka, mogą potwierdzać, że i ta legenda – jak mawia powiedzenie – kryje w sobie ziarno prawdy. Mike Parker Pearson, profesor archeologii z University College London opisał na łamach “The Conversation” wyniki ostatnich badań zespołu, którego był członkiem. Archeolodzy z UCL we współpracy z geologami i archeobotanikami najpierw zlokalizowali miejsce wydobycia głazów, które tworzą tzw. błękitny krąg w Stonehenge. Odkrycie miejsca pierwotnych wykopalisk i narzędzi służących do wydobycia kamieni dało badaczom kolejną wskazówkę - mianowicie, że kamienie wykopano na ok. 400 lat przed tym, jak stanęły w obecnym miejscu. W Stonehenge odkryto ogromny i tajemniczy krąg dołów Blisko kamiennego kręgu w Stonehenge odkryto jeszcze jeden, o znacznie większej średnicy krąg szybów w ziemi. Otwory wykopano nawet 4500 lat temu. Odnośnie do znaczenia tej konstrukcji naukow... Poszukiwania starożytnych kamieniołomów “Stonehenge było budowane w pięciu etapach przez 1500 lat, począwszy od około 3000 lat p.n.e. Wśród jego kamieni są błękitne kamienie: mniejsze filary z dolerytu, ryolitu, popiołu wulkanicznego i piaskowca, o których od dawna wiemy, że pochodzą ze wzgórz Preseli w zachodniej Walii, oddalonych o ponad 225 km” - pisze Pearson. Wykopaliska w rejonie wzgórz Preseli pozwoliły odkryć narzędzia do wydobywania kamieni, a karbonizowane drewno i orzechy laskowe zidentyfikowane przez archeobotaniczkę Ellen Simmons dostarczyły dowodów na to, że ludzie wydobywali tu kamienie już około 3400 roku p.n.e. “Zastanawiająca była wczesna data wydobycia. Z pewnością przetransportowanie świeżo wydobytych błękitnych…

czesc-kamieni-w-stonehenge-zostala-przeniesiona-z-innego-kamiennego-kregu-fot-getty-images-aa71d26.jpeg
width: 2816
height: 1584

I ty narzekasz na swoją robotę? Zobacz jak budowano Stonehenge
type: item
date: 2019-07-29T00:43:44.000Z
creator: redakcja
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: Edukacja
subject: Kultura
subject: praca
subject: stonehenge
subject: walia
subject: Wolny czas
description: Narzędzia, ślady po kamieniołomie oraz zalana wodą droga – to trzy najnowsze odkrycia w rejonie tajemniczej kamiennej budowli. Archeolodzy mówią, że znaleźli odpowiedzi na wiele pytań.
encoded: Przede wszystkim chodzi o ustalenie w jaki sposób wielkie błękitne kamienie, z których składa się najstarsza część konstrukcji, trafiły w to miejsce. Według historyków Stonehenge miało aż 80 takich boków, do dziś zachowały się czterdzieści trzy. Największe z nich mierzą do dziewięciu metrów i ważą do dwóch ton. Zatem kwestia jak dotarły na miejsce jest naprawdę istotna. Nie zapominajmy, że mówimy o czasach sprzed ponad 5 tysięcy lat! Badania geologiczne kamieni wskazują, że mogą one pochodzić z walijskich kamieniołomów na wzgórzach Preseli. Te jednak znajdują się w odległości okolo 290 kilometrów od miejsca wzniesienia kręgu. Najnowże znaleziska to ślady po zaawansowanych pracach kamieniarskich, rampach załadunkowych, drogach oraz pozostałościach po ogniskach. Za pomocą badań chemicznych węgla w spalonych łupinach orzechów oraz w spalonej kredzie, które tam także wydobyto, ustalono, że kamieniołomy działały w tej okolicy około 5400 lat temu. Powstanie Stonehenge datuje się mniej więcej na czterysta lat później. Co zatem działo się z wielkimi głazami przez cztery wieki? Archeolodzy raczej nie wierzą, że sam transport głazów z kamieniołomów na wzgórze mógł tak długo trwać. Raczej podejrzewają, że kamienne konstrukcje musiały istnieć w najbliższej okolicy, jeszcze wcześniej. To właśnie ich części miały posłużyć do postawienia Stonehenge. Jakkolwiek transport dwutonowego głazu siłą ludzkich rąk wydaje się niemożliwy historia zna przykłady choćby z Indii, gdzie podobnej wielkości obikty transportowano na specjalnych drewnianych paletach niesionych przez 60 osób. Jak pracowano w kamieniołomach przy Stonehenge? Wymagało to połączenia siły i geniuszu, ponieważ droga wyjściowa z kamieniołomów była dość wąska i utrudniało to na przykład ustawienie drewnianych rolek. Archeolodzy mówią, że najprawdopodobniej budowniczowie z neolitu używali systemu opartego na linach i dźwigniach. Pracowały dwie ekipy, jedna opuszczała drewniane sanie z głazem, a druga je odbierała i zabezpiecza…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/8d8598b0afe911d8a9df8cada18528d94ae663db-1d2a374.jpeg
width: 1000
height: 752

Bogactwo natury
type: item
date: 2009-11-01T11:10:14.000Z
creator: M. Liczbarski
subject: Porady
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: fotografia
subject: walia
subject: zdjęcia
description: Piękno i różnorodność otaczającego świata zawsze działa na człowieka inspirująco. Kiedy zachwyci nas wyjątkowy krajobraz czy też niezwykła forma, w którą przyoblecze się banalna deska, warto sięgnąć po aparat fotograficzny, by te inspiracje utrwalić.
encoded: Aby was do tego zachęcić, od niniejszego numeru National Geographic Polska rozpoczynamy prezentacje najlepszych prac nadsyłanych na nasz internetowy portal. Zdjęcia wybierane są z galerii wszystkich użytkowników NG. Własną galerię może stworzyć każdy – wystarczy zarejestrować się w serwisie www.galeria.pomoc.national-geographic.pl.

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/21ef0d780153c058f7cf586cd3a18ae89cafccef-92439ef.jpeg
width: 600
height: 402