Mljet to Chorwacja w najpiękniejszym wydaniu. Urzeka zielenią i spokojem
Mljet, znana jako „zielona wyspa”, to zdaniem wielu najpiękniejsze miejsce w Chorwacji. Zachwyca dziką przyrodą i błogim spokojem, którego próżno szukać w popularnych kurortach. Na jej terenie rozciąga się park narodowy, chroniący tamtejszą przyrodę.
Spis treści: Gdzie znajduje się Mljet? Park Narodowy Mljet Charakterystyka Parku Narodowego Mljet Przyroda Parku Narodowego Mljet Atrakcje wyspy Mljet Rajska wyspa niedaleko Polski? Tak, jest taka. To Mljet – ósma pod względem wielkości wyspa Adriatyku. Należy do Chorwacji, czyli bezdyskusyjnie jednej z najpopularniejszych destynacji zagranicznych wojaży Polaków. Około 75 proc. powierzchni wyspy porastają lasy, a ponad 30 proc. podlega ochronie w ramach parku narodowego. Gdzie znajduje się Mljet? Mljet, najbardziej wysunięta na południe ze wszystkich większych wysp Chorwacji, należy do Południowej Dalmacji. Jest zlokalizowana na zachód od Dubrownika i na południe od półwyspu Pelješac, od którego oddziela ją Mljetski kanal. Wyspa Mljet ma 37 km długości, a jej szerokość nie przekracza 3 km. Park Narodowy Mljet W Chorwacji nie brakuje pięknych miejsc, które cechują się wybitnymi walorami przyrodniczymi. Park Narodowy Krka, czyli cud natury w środkowej części malowniczej Dalmacji czy górski Park Przyrody Biokovo – takie przykłady można mnożyć i mnożyć. Wśród najpiękniejszych zakątków śródziemnomorskiego kraju nie można nie wymienić trzech parków narodowych, które znajdują się na wyspach. To PN Wysp Briońskich, PN Koranti i „bohater” tego artykułu – Park Narodowy Mljet. Mljet National Park obejmuje swoimi granicami północno-zachodnią część wyspy. Rozciąga się od terenu Crna klada do przylądka Goli, czyli do najdalej wysuniętego na zachód punktu. Swoimi granicami obejmuje miejscowości: Polače, Goveđari, Soline, Pristanište, Pomena. Park Narodowy Mljet został powołany 11 listopada 1960 roku. To wydarzenie śmiało można określić mianem przełomowego. Nie można bowiem nie wspomnieć, że wcześniej nie podejmowano prób objęcia ochroną oryginalnego ekosystemu na Adriatyku. Charakterystyka Parku Narodowego Mljet Park Narodowy Mljet obejmuje obszar o powierzchni 5375 ha. W jego granicach znajduje się nie tylko teren w głębi wyspy, ale także pas morski o długości ok. 500 m. Krajobraz parku jest mocno pofałdowany. Tamtejsze wzgórza wapienne wznoszą się stromo i górują nad powierzchnią Adriatyku, odsłaniając bogactwo form krasowych. Obszary leśne są rozległe. Mljet jest jednym z niewielu miejsc, gdzie utrzymały się w swojej pierwotnej postaci. Jedną z największych osobliwości tamtejszej przyrody jest system słonych jezior. Przyroda Parku Narodowego Mljet Przyroda w parku jest niezwykle bujna i w wielu miejscach niemal nietknięta ręką człowieka. Ogromne zielone połacie tworzą niesamowity krajobraz i stwarzają dogodne warunki do bytowania wielu gatunkom zwierząt. Flora wyspy Mljet Do najcenniejszych skarbów parku i całej wyspy należy zaliczyć lasy sosny alpejskiej i dębu ostrolistnego. To właśnie te kompleksy należą do najbardziej nienaruszonych. Nie można zapomnieć o licznie występujących tam endemitach. W tym miejscu należy wymienić gatunki takie jak: Centaurea ragusina (dubrovačka zečina), Anthyllis barba-jovis (Jupiterova brada), Euphorbia dendroides (drvenasta mlječika). Fauna wyspy Mljet Niegdyś świat zwierząt Mljet był bardziej zróżnicowany i liczniej reprezentowany. Zmieniło się to po 1909 roku, gdy na wyspę introdukowano mangustę małą, która miała ograniczyć tamtejszą populację węży. Udało się to osiągnąć, ale przy okazji zmniejszyła się też liczebność innych zwierząt, w tym ptaków, a mały drapieżnik zaczął tez wyrządzać szkody w gospodarstwach. Wśród ssaków dominują dziki euroazjatyckie, owce kanadyjskie i daniele zwyczajne. Wśród ptaków warto wymienić puchacza, puszczyka, syczka zwyczajnego, pustułkę zwyczajną, krogulca zwyczajnego i słowika rdzawego. Podwodny świat jest reprezentowany nie tylko przez liczne gatunki ryb, ale także przez małże i kraby. Węże zostały niemal całkowicie wytępione przez mangusty. Nie brakuje tam za to jaszczurek: zielonych, ostropyskich, murówek zwyczajnych i gekonów tureckich. Endemity wyspy Mljet Prawdziwe osobliwości kryją się w krasowych siedliskach podziemnych. We wciąż jeszcze niedokładnie zbadanych jaskiniach i jamach odkryto wiele endemicznych bezkręgowców, w tym gatunki takie jak: Pergamasus meledensis, Meledella werneri, Strouhaloniscus meledensis, Otiorrhynchus meledanus. Atrakcje wyspy Mljet Wyspa Mljet skrywa wiele wspaniałych atrakcji. Jej największym skarbem jest wspaniała przyroda, ale nie brakuje tam także ciekawych obiektów historycznych. Słone jeziora Jedną z największych ciekawostek są tamtejsze słone jeziora, które mają cechy ekosystemu morskiego i słodkowodnego. Ten osobliwy system tworzą dwa zbiorniki wodne: Wielkie Jezioro i Małe Jezioro. Wielkie Jezioro (Veliko jezero) zajmuje powierzchnię 145 ha i osiąga głębokość 46 m. Powstało w następstwie zalewania krasowego pola. Z otwartym morzem łączy się szerokim kanałem, który znajduje się w miejscu znanym jako Veliki most. Małe Jezioro (Malo jezero) znajduje się w północno-zachodniej części większego z dwóch słonych zbiorników. Łączy się z nim kanałem o długości 30 m i głębokości 50 cm, w miejscu znanym jako Mali most. Zajmuje powierzchnię 24 ha. W najgłębszym punkcie osiąga 29 m. Wyspa św. Marii i klasztor benedyktynów Niewielka Wyspa św. Marii znajduje się w centralnej części Wielkiego Jeziora. To właśnie tam swój klasztor wznieśli benedyktyni, którzy przybyli na wyspę w XII wieku. Na przestrzeni lat obiekt podlegał licznym przebudowom. Ostatnia nadała mu cechy renesansowe i gotyckie. Dwupiętrową budowlę z arkadowym korytarzem z dwóch stron otacza dziedziniec. W południowo-wschodnim narożniku muru obronnego wzniesiono wieżę obronną. Klasztor został opuszczony w 1869 roku. Gdy zakonnicy opuścili wyspę, budynek zaczął popadać w ruinę. Częściowo odnowiony, stał się siedzibą władz leśnych parku narodowego. Później działał tam hotel, który zamknięto w 1991 roku. Siedem lat później budynek został przywrócony diecezji dubrownickiej. Ruiny rzymskiego pałacu w Polače Pałac wzniesiony w III wieku miał charakter luksusowej rezydencji. Lokalizacja nie została wybrana przypadkowo. Obiekt powstał w miejscu, w którym był całkowicie odizolowany od wpływu wiatru i które zapewniało bliskość wody pitnej. Nasz autor Artur Białek Dziennikarz i redaktor. Wcześniej związany z redakcjami regionalnymi, technologicznymi i motoryzacyjnymi. W „National Geographic” pisze przede wszystkim o historii, kosmosie i przyrodzie, ale nie boi się żadnego tematu. Uwielbia podróżować, zwłaszcza rowerem na dystansach ultra. Zamiast wygodnego łóżka w hotelu, wybiera tarp i hamak. Prywatnie miłośnik literatury.
To idealne miejsce na wakacje blisko Polski. Zobaczysz tu najpiękniejsze zachody słońca
Zadar nie bez powodu bywa nazywany „małym Rzymem”. To urokliwe miasto zachwyca historią, śródziemnomorskim klimatem i magicznymi zachodami słońca. Z Polski bez trudu dojedziesz tam samochodem.
W tym artykule: Czy warto jechać do Zadaru? Co warto zwiedzić w Zadarze? Zadar – ciekawostki Jak dojechać do Zadaru? W Zadarze łatwo się się zakochać. Na początek wchodzę na dzwonnicę kościoła św. Donata, by z tarasu widokowego spojrzeć na miasto w dole. Czerwone dachówki odcinają się od bieli murów i lazurowej wody. Położona na półwyspie starówka wygląda niezwykle urokliwie. Czy warto jechać do Zadaru? Zdecydowanie! Zwłaszcza dla starówki. Jej zwiedzanie zaczynam od katedry św. Donata pochodzącej z czasów przedromańskich. Gdy się jej przyjrzeć uważnie, zobaczymy wmurowane w ściany antyczne kolumny! Natomiast we wnętrzu odbywają się niezapomniane koncerty: dzięki fenomenalnej akustyce pozostają na długo w pamięci. Zresztą tu muzykę słyszy się wszędzie. W restauracjach, knajpkach, na ulicy. W soboty mamy dużą szansę trafić na ślub: rzecz jasna, w towarzystwie muzyki na żywo! Wtedy najlepiej na chwilę zapomnieć o metodycznym zwiedzaniu i dać się ponieść rytmom. Jednak najpiękniejsze koncerty zapewnia natura. Na nadmorskiej promenadzie Riva znajdują się Morske Orgulje. To jedyne na świecie wodne organy, w których wiatr i fale wygrywają melodie. Nic dziwnego, że wielu turystów przybywa tu specjalnie, by usłyszeć unikalny koncert! Chorwacja to nie tylko zatłoczone plaże. Oto 8 zaskakujących miejsc To tu znajduje się najmniejsze miasto na świecie, tu się najlepiej opalisz i zobaczysz najpiękniejszy zachód słońca. Kilkanaście metrów dalej jest miejsce, o którym Alfred Hitchcock pisał, że tu właśnie oglądał najpiękniejsze zachody słońca. Dziś czekają nas dodatkowe wrażenia estetyczne, bo umieszczono tu instalację artystyczną architekta Nicoli Bašicia Pochwała słońca. Błyszczące panele mienią się o zmierzchu kolorami, odbijając chmury niczym lustro. Dla dzieci bieganie po lśniącej tafli konstrukcji jest wspaniałą zabawą, dla dorosłych to inspirujący motyw do sfotografowania. Nieopodal przebiega główna ulica starego miasta: Kalelarga, co oznacza po prostu ulicę szeroką. Jak przystało na wizytówkę miasta, przeglądam się tu w witrynach eleganckich butików, a kawiarnie wodzą na pokuszenie. Być w Zadarze i nie skosztować maraski? Toż to błąd niewybaczalny! Likier z regionu Maraskino destyluje się ze sfermentowanego soku maraski (gorzkiej odmiany dzikiej wiśni) i aromatyzuje kwiatami pomarańczy, migdałami, jaśminem i wanilią. Doczekał się nawet własnego festynu zwanego Dni Maraski. Niebo w gębie (choć trzeba uważać na jego moc!). Co warto zwiedzić w Zadarze? Uskrzydlona likierem ruszam do Muzeum Szkła Antycznego. To jedyne takie muzeum na świecie. Na wystawie oglądam piękno ocalonych od niepamięci zabytkowych przedmiotów, zachwycając się kunsztem dawnych mistrzów. Mogę też zobaczyć, jak takie cudeńka powstawały, bo artyści na oczach publiczności tworzą oryginalną biżuterię, naczynia i wazony. Potem ruszam na spacer zaułkami miasta. Przez wieki władali nim Wenecjanie, Napoleon, Austria, Włochy, a kolejni władcy pozostawili miastu coś w spadku, wzbogacając jego architekturę. Na jednej z bram widzę weneckiego lwa św. Marka. Łapę trzyma na otwartej księdze: tak wenecjanie oznaczali miejsca, które podbili bez większego trudu. Gdyby walki tu były długie i zacięte, na bramie wyryto by lwa z zamkniętą księgą. W innym miejscu natrafiam na plac Pięciu Studni: niegdyś była tu fosa, którą w XVI w. przebudowano na plac. Faktycznie znajdziemy tu pięć stylowych studni, z których jeszcze na początku XIX w. wydobywano wodę pitną. Dziś są popularnym motywem fotograficznym podczas sesji ślubnych. Z Zadaru warto wybrać się do miasteczka Nin. Choć wygląda niepozornie, niegdyś był grodem królewskim. Koronowano tu aż siedmiu chorwackich królów, a każdy z nich po ceremonii jechał do położonego poza miastem kościoła św. Mikołaja, skąd wskazywał mieczem na cztery strony świata, biorąc je symbolicznie w posiadanie. W obrębie starych murów miejskich zachował się natomiast kościół św. Krzyża zwany najmniejszą katedrą świata (o obwodzie zaledwie 38 kroków)! Wygląda, jakby architekt nie mógł się zdecydować, co chce zbudować. Tu jedno okno, nieco niżej inne – na pierwszy rzut oka sprawia wrażenie bałaganu. Okazuje się jednak, że to bardzo celowy projekt, bo bryła kościoła była swoistym kalendarzem, pokazując pozycje słońca podczas wiosennego i jesiennego przesilenia. Tuż obok wznosi się ogromny posąg biskupa Grzegorza z Ninu będącego obrońcą słowiańskiej głagolicy. Dzięki niemu msze były odprawiane po chorwacku (zamiast łaciny), co przyczyniło się do rozwoju narodowego języka. Pogłaskanie palca u stopy biskupa ma gwarantować pomyślność i spełnienie marzeń. Sądząc po tym, jak jest wypolerowany, nie ja jedna mam na to nadzieję. Położona na wysepce starówka Ninu jest maleńka, więc jej zobaczenie nie zajmie wam dużo czasu. Ale Nin ma jeszcze jedną atrakcję. To tutejsze saliny, skąd sól była wysyłana na królewskie dwory. W czasach rzymskich za jej kilogram płacono kilogramem złota! Z czasem stało się to (nomen omen!) solą w oku Wenecjan, którzy podbili miasto i zamknęli saliny, by nie robiły im konkurencji! Z Zadaru można wyruszyć aż do pięciu parków narodowych. Niedaleko jest Paklenica, Jeziora Plitwickie, wodospady Krka i góry Welebit, a dla miłośników Adriatyku atrakcją będzie rejs na archipelag Kornati. Tutejsze parki narodowe statystowały w głośnych filmach o Winnetou. Na brzegu kanionu rzeki Zrmanja zbudowano np. osadę do odcinka Skarb w Srebrnym Jeziorze. Choć po scenografii puebla nie ma śladu, to kanion ze szmaragdową wodą wygląda bajecznie! 6 najpiękniejszych jezior na świecie. Ich widok zapiera dech w piersiach Najpiękniejsze jeziora świata to prawdziwe cuda natury, które nie tylko zachwycą oko, ale dostarczą też niezwykłych wrażeń. Wulkaniczne, polodowcowe, solne, a nawet wypełnione wrzącą si... Zadar – ciekawostki Zadar dumny jest ze swojego uniwersytetu, który założono tu już w 1396 r. Tu również urodził się jeden z przyszłych papieży – Jan IV, który rządził Kościołem katolickim w latach 640–642. Miasto słynie ze swojej kuchni. Jednym ze sztandarowych tutejszych dań jest brodet, czyli wywar z kilku rodzajów i polana sosem z siekanej pietruszki, czosnku i oliwy. Instalację Morskie organy, która przypomina schody zaprojektował chorwacki architekt Nikola Bašić. Jak dojechać do Zadaru? Do Zadaru łatwo dojechać samochodem z Polski. Podróż z Krakowa lub Wrocławia zajmie cały dzień (przynajmniej 11 godzin). Pod drodze do Chorwacji mija się Czechy, Austrię i Słowenię. Tekst ukazał się na łamach magazynu „National Geographic Traveler Extra – Chorwacja. 23 podróże życia” (nr 02/czerwiec-sierpień 2021).
„Miasto piratów" i perła Dalmacji. Omis zachwyca na każdym kroku
Wciśnięty między morze a strome klify, Omis wciąż pozostaje niedocenioną perełką Dalmacji. To tu plaże spotykają się z legendami o piratach i zapierającymi dech widokami. Co warto zobaczyć w tym wyjątkowym miasteczku?
Spis treści: Miasteczko w sercu Dalmacji Kiedyś siedlisko piratów, dziś wspaniały kurort Czym Omis przyciąga turystów? Omis to świetna baza wypadowa Turkus Morza Adriatyckiego, zachwycający kanion Cetiny, skaliste szczyty pasma Omiska Dinara, wspaniałe zabytki, nastrojowa architektura i niesamowita historia – Omis w Chorwacji bez wątpienia należy do tych miejsc, do których chce się wracać. Aż trudno uwierzyć, że miasteczko zamieszkane przez około 6 tys. osób może skrywać tak dużo atrakcji. Miasteczko w sercu Dalmacji Malownicze miasteczko Omis znajduje się w środkowej części Dalmacji, w miejscu, w którym Cetina uchodzi do morza. Na południu ogranicza je Adriatyk, na północy – Góry Dynarskie. Niewielki kurort znajduje się w samym sercu regionu, pomiędzy Makarską i Splitem. Dziś taka lokalizacja przekłada się na niewątpliwe walory turystyczne tego miejsca, ale miała też ogromne znaczenie w czasach historycznych. Kiedyś siedlisko piratów, dziś wspaniały kurort Dziś gościnny Omis zachęca do spędzenia lata nad Adriatyckim wybrzeżem. Nie zawsze tak było. Kiedyś ludzie woleli omijać to miejsce szerokim łukiem, zwłaszcza ci, którzy podróżowali drogą morską. Omis w Chorwacji zapisał się w historii jako piracka baza. Do tamtejszych żeglarzy przylgnęła opinia nie tylko bezwzględnych i okrutnych, ale także najgroźniejszych na całym Morzu Śródziemnym. Nie jest specjalnie zaskakujące, że wybrali Omis na swoje „gniazdo”. Miasto od zawsze cechowały wybitne walory obronne. Z rąk do rąk Obszar u ujścia Cetiny był zamieszkany już w czasach rzymskich. W połowie VII wieku stanowił północną cześć terytorium Narentan i pozostawał w ich rękach aż do XI stulecia. W 1444 roku miasto uznało zwierzchnictwo weneckie i znajdowało się pod protektoratem Republiki aż do 1797 roku. Po jej upadku, Omis znalazł się pod panowaniem austriackim, a w latach 1805–1813 – pod protektoratem francuskim. Następnie miasto ponownie trafiło w ręce Austrii i pozostało pod jej rządami do końca I wojny światowej. Dogodne położenie miasta czyniło je przyczółkiem niemal niemożliwym do zdobycia. Wielu próbowało, większości się nie udało. Do osady nad Cetiną nie wdarli się nawet Turcy osmańscy. Z walorów obronnych miasta ochoczo korzystali morscy rozbójnicy. Piracki przyczółek Można powiedzieć, że piractwo morskie jest tamtejszą tradycją. Niechlubnym fachem zajmowali się już Narentanie. Należy jednak podkreślić, że czas prawdziwej grozy i terroru nastał dopiero w XII wieku, za sprawą książąt z rodu Kačić. Piraci napadali na każdy statek, który przepływał wzdłuż ich osady. Nie miało znaczenia, czy była to papieska galera, statek handlowy z Kotoru czy Dubrownika, czy flota Republiki Weneckiej. Nie oszczędzali nawet płynących do Palestyny krzyżowców. Każdy, kto chciał przepłynąć, musiał zapłacić. Sprzeciw nie kończył się dobrze, bo piraci i tak brali co chcieli, jeżeli nie po dobroci, to siłą. Oczywiście, niektórzy bronili się, ale w walce morskiej niewielu miało z nimi jakiekolwiek szanse. Rabusie dysponowali niewielkimi, szybkimi łodziami, które cechowały się zwinnością i zwrotnością. Mogli bez problemu wpływać do ujścia Cetiny, gdzie większe jednostki nie mogły ich ścigać. Dodatkowo znali tamtejsze wody jak własną kieszeń i byli mistrzami w zastawianiu pułapek. Kres ich terrorowi położyła dopiero Republika, ale Wenecjanie potrzebowali aż 24 lat, by uporać się z problemem. Czym Omis przyciąga turystów? Po pirackiej przeszłości pozostały już tylko historie i twierdze, które dawniej umożliwiały prowadzenie obserwacji morza i broniły dostępu do miasta. Pierwsza to zbudowana w XIII wieku Mirabela. Potężna forteca wznosi się na wysokości 245 m i trzeba się nieco natrudzić, by pokonać wszystkie prowadzące do niej stopnie. Warto jednak podjąć wysiłek, bo widok na miasteczko, malownicze ujście rzeki i wąwóz wynagradza wszystko. W mieście jest jeszcze jedna twierdza – wybudowana w XV wieku forteca Starigrad. To właśnie ten obiekt był dla piratów głównym punktem obserwacyjnym. Także ta jest dostępna dla zwiedzających, a widok z wieży, choć trudno w to uwierzyć, jest jeszcze piękniejszy niż panorama rozpościerająca się z tarasu Mirabeli. Pirackie fortece są wizytówką miasta, ale należy podkreślić, że Omis oferuje znacznie więcej atrakcji. Piękne plaże Wakacje w nadmorskim kurorcie nie byłyby kompletne bez plażowania. Tuż za centrum miasta znajduje się Velika Plaża. Piaszczysto-żwirowy skrawek lądu jest długi na prawie kilometr. Nie brakuje tam restauracji, kawiarni i sklepów, ale cienia jest jak na lekarstwo. Warto więc wypożyczyć parasol. Więcej zacienionych miejsc oferuje plaża Slavijn (także w pobliżu centrum). Ta jest o wiele mniejsza i pokryta drobnym żwirem. Otaczają ją sosny i tamaryszki, dające odrobinę wytchnienia od piekących promieni słońca. Wspaniała starówka i zabytkowe budynki Plaże to jednak jeszcze nie wszystko. Osoby preferujące wycieczki szlakami pięknej architektury powinny zacząć zwiedzanie miasta od starówki. Jest niewielka, za to niezwykle nastrojowa i urokliwa. Jednym z ciekawszych tamtejszych obiektów jest tzw. Dom Szczęśliwego Człowieka, wspaniała renesansowa kamienica. Wspaniale prezentuje się też kościół św. Michała. Wybudowana w XVII wieku renesansowo-barokowa świątynia przyciąga uwagę charakterystyczną płaskorzeźbą, przedstawiającą krzyż i buzdygan. Warto też udać się na główny plac targowy, choćby po to, by zobaczyć Kolumnę Wstydu. Tam wygłaszano ważne komunikaty, ale także karano poniżającą chłostą niepokornych mieszczan. Atrakcje dla aktywnych Omis to odpowiednie miejsce także dla tych, którzy preferują aktywny wypoczynek. W okolicy miasta znajduje się wiele górskich szlaków, a część z nich nadaje się nawet dla rodzin z dziećmi. Atrakcji dla aktywnych jest tam więcej. Zapewnia je malownicza Cetina. Na rzece odbywają się spokojne rejsy łodziami i bardziej emocjonujące spływy raftingowe. Osoby lubiące poczuć adrenalinę będą zachwycone możliwością zjazdu na stalowej linie nad pięknym kanionem. W niektórych miejscach lina jest zawieszona na wysokości 150 metrów. Omis to świetna baza wypadowa Lokalizacja miasta czyni je nie tylko wspaniałym kurortem, ale także doskonałą bazą wypadową, z której można wyruszyć na podbój innych zakątków Dalmacji. Żeby dotrzeć do Splitu, trzeba pokonać mierzącą zaledwie 25 km trasę. Droga do Makarskiej jest dłuższa o ok. 10 km, a to jeszcze nie wszystko. W zasięgu jest też Promajna (ok. 30 km) i wiele innych nadmorskich miejscowości. Nasz autor Artur Białek Dziennikarz i redaktor. Wcześniej związany z redakcjami regionalnymi, technologicznymi i motoryzacyjnymi. W „National Geographic” pisze przede wszystkim o historii, kosmosie i przyrodzie, ale nie boi się żadnego tematu. Uwielbia podróżować, zwłaszcza rowerem na dystansach ultra. Zamiast wygodnego łóżka w hotelu, wybiera tarp i hamak. Prywatnie miłośnik literatury.
Chorwacka Rijeka: miasto opery, rocka i baroku – teraz w zasięgu jednej podróży pociągiem
Rijeka co warto zobaczyć – to pytanie zadaje sobie coraz więcej Polaków planujących wakacje w Chorwacji. Zwłaszcza teraz, gdy uruchomiono bezpośredni pociąg z Polski do tego portowego miasta.
Spis treści: Retro atrakcje Rijeki: kultowe gry, piwo i muzeum technologii Rijeka – miasto kontrastów, portowej potęgi i architektonicznych perełek Rijeka i Fiume: poetycka rewolucja D’Annunzio i dadaistyczna wolność Rijeka poza utartym szlakiem – kontrkultura, klub Palach i duch wolności Pociągiem z Polski do Rijeki – wakacyjna nowość od PKP Kocha operę, zna się na rocku. Do twarzy jej w baroku i w bloku. Wcale nas nie dziwi fakt, że Rijeka kipi kontrastami. Odkryj uroki chorwackiej perły nad Adriatykiem i daj się porwać naszej lokalnej przygodzie. Zwłaszcza teraz, gdy do Rijeki możesz dotrzeć bezpośrednim pociągiem z Polski – bez przesiadek, wprost z Krakowa czy Katowic. To wakacyjna nowość, która sprawia, że odkrycie tego miasta staje się jeszcze łatwiejsze i bardziej dostępne dla każdego spragnionego słońca, kultury i morskiej bryzy. Retro atrakcje Rijeki: kultowe gry, piwo i muzeum technologii Załapałeś reguły? To teraz twoja kolej! – Zoran, uśmiechnięty 30-latek z Rijeki, odstawia piwo i przekazuje mi dźwignię do manewrowania portowym żurawiem. Kompletnie sfiksował, myślę, chwytając drążek. Zawieszony na linach ładunek zaczyna dyndać niebezpiecznie nad pokładem kontenerowca. Rzut oka na tablicę rozdzielczą: jakieś lampki, kolorowe guziki. Niebieski czy czerwony? – gorączkuję się, jakbym miał przed sobą tykającą bombę. Wciskam niebieski i już wiem, że się pomyliłem. – Za późno… – Zoran patrzy z rozbawieniem, jak tłukę dłonią w czerwony przycisk, próbując cofnąć czas. Pękają liny, kontener roztrzaskuje się o pokład, załoga wspina się na rufę. Po chwili rozpikselowane sylwetki znikają w czarnej toni. Na ekranie pojawia się napis: Game over. – Zatopiłem całą flotę, zanim opanowałem manewry – śmieje się Zoran, sięgając po kolejną butelkę piwa. – Lepiej zacząć od Pac-Mana albo Moon Patrol. Kochasz kultowe gry lat 80.? Witaj w ich królestwie! Rozglądam się po zagraconym wnętrzu muzeum, na które natknąłem się, spacerując po uliczkach starej Rijeki. Na półkach dziesiątki analogowych syntezatorów z lat 60. XX w. i pierwszych popularnych komputerów – z Atari i Commodore w roli celebrytów. Na podłodze twarde dyski wielkości lodówki i… skrzynka pszenicznego Karlovačko. Podchwytuję czyjeś spojrzenie. To słynny HAL 9000 znany z 2001: Odysei kosmicznej Kubricka łypie na mnie szklanym okiem bezdusznej maszyny. Asekuracyjnie odpięty od zasilania, by nie wyszykował światu kolejnej katastrofy, może tylko pozazdrościć kolegom eksponatom. Te żyją pełnią cyfrowego szczęścia. Śnieżą niedoskonałym obrazem, kuszą dżojstikami, popiskują się melodyjkami z wnętrza topornych klawiatur. Niektórzy przyjeżdżają do miasta specjalnie dla tych zabawek. Najpierw grają w Bruce’a Lee, dopiero potem wspinają się na wzgórze z zamkiem Trsat, żeby przywitać się z miastem. Rijeka – miasto kontrastów, portowej potęgi i architektonicznych perełek Trudno o lepszą platformę widokową. Opieram się o mury średniowiecznej twierdzy i chłonę architektoniczną fantasmagorię. Czerwień dachówek poprzetykaną kopułami klasycystycznych pałaców i smukłymi łukami włoskiej secesji. Wszystko to w asyście socrealistycznych blokowisk i rdzawych szkieletów dogorywających fabryk. Jest jeszcze ona. Rječina. Rzeka, która dała miastu imię. Przecina srebrzystą wstęgą zwartą zabudowę i daje nura do zatoki Kvarner dopingowana przez portowe żurawie. – Rijeka to największy port Chorwacji, numer jeden na Adriatyku! – mówi z dumą Zoran, zapijając piwo smolistą kawą. – Wprawdzie Włosi powiedzą ci, że leżący tuż za rogiem Triest pod każdym względem bije moje miasto na głowę… Ale to tylko gadanie – macha lekceważąco ręką i dodaje szeptem: – Ostatnio trafiłem tam na rozgotowane gnocchi. A u nas nawet burek z okienka to kulinarna maestria. Potwierdzam. Mijamy wysadzany knajpkami deptak Korzo i chwytamy w biegu faszerowany owczym serem przysmak. – Rywalizacja z Triestem ma długą historię – ciągnie Zoran, który niedawno zdobył licencję miejskiego przewodnika. – Dwieście lat temu tonaż przeładunku był drugorzędny. Liczyło się piękno. Władający Rijeką Habsburgowie licytowali się z Italią na architektoniczne perełki, zatrudniając najlepszych projektantów Europy. „Kto dziś jest na topie? Wiedeński duet Fellner i Helmer? Że mają stawki z kosmosu?! Cóż z tego?!”. Opłaciło się. Chłopak wskazuje budynek Teatru Narodowego skrywający m.in. malowidła Gustava Klimta. Od jego neobarokowej fasady nie może oderwać wzroku chorwacki kompozytor Ivan Zajc. Odlany z brązu wielkolud z partyturą zastygł na cokole i ani mrugnie, gdy w nos dziobią go gołębie. – Włosi byli w kropce – opowiada dalej Zoran. – W końcu uznali, że zamiast rywalizować z habsburską pięknością, prościej będzie ją zdobyć. Dasz wiarę, że mój pradziadek sześć razy zmieniał obywatelstwo, nie ruszając się z miejsca?! Od monarchii austro-węgierskiej, poprzez różne formy włoskiej zwierzchności, przez federacyjną Jugosławię, aż po niepodległą Chorwację. Rijeka i Fiume: poetycka rewolucja D’Annunzio i dadaistyczna wolność Zoran oprowadza mnie po wystawie poświęconej włoskiemu poecie Gabrielowi D’Annunzio, który w 1919 r. na czele grupy zwariowanych bon vivantów wjechał do Rijeki, przechrzcił ją na Fiume, a potem utopił w winie i wolnej miłości. Do miasta z całego świata ściągali dadaiści i futuryści, a potem z balkonu Pałacu Gubernatora wygłaszali płomienne deklaracje opiewające prawa kobiet i wolność obyczajową. – Tutejsi kapucyni tak zbratali się z tym postrzelonym towarzystwem, że wystosowali do papieża petycję z prośbą o zwolnienie z celibatu. Niestety, dolce vita zostało brutalnie przerwane, zanim nadeszła odpowiedź – chłopak uśmiecha się szelmowsko. – Debatujący w Paryżu zwycięzcy Wielkiej Wojny odcięli poetom dopływ wina. Skończyło się paliwo dla natchnienia i zdruzgotany D’Annunzio ogłosił kapitulację. Rijeka poza utartym szlakiem – kontrkultura, klub Palach i duch wolności Cumujemy przy stoliku knajpki, w cieniu secesyjnej hali targowej. Zapach wytrawnej žlahtiny miesza się z ostrą wonią ryb i kozich serów. Przegryzamy grillowane langustynki, wpatrując się w srebrzystą toń Adriatyku, z której dźwiga się ciemna sylwetka wyspy Krk. Po chwili przesłania ją masowiec zagłuszający syreną żebrzące o okruszki mewy. Niegdyś Rijeka była oknem na świat dla komunistycznej Jugosławii. Inspirowała awangardą i szokowała punkową modą. Tu przypływały winylowe płyty z Zachodu. Do dziś pielęgnuje ducha kontrkultury. Patrzę na barwną młodzież bawiącą się w klubie Palach wciśniętym w zaułek na krańcu starówki. Dziewczyna z czerwonym irokezem skanduje tekst o politykach korumpowanych przez potężne koncerny. – Mieszkańcy mojego miasta wciąż mają coś z poetów: wrażliwość, żyłkę społecznego aktywizmu – opowiada mi po koncercie. – A turyści widzą tylko zardzewiałe dźwigi. Wciskają gaz do dechy, byle szybciej do Dubrownika czy Splitu. Ich strata, nie poczują tego pulsu, wibracji, wartkiego nurtu. Posłuchaj, jak szumi Rijeka – przymyka oczy, chłonąc pobrzękiwanie szklaneczek, muzykę, śmiech. – Pięknie, prawda? Nic, tylko dać się ponieść! Pociągiem z Polski do Rijeki – wakacyjna nowość od PKP Zanim na dobre zanurzysz się w miejskiej przygodzie, warto wiedzieć, że Rijeka nigdy nie była tak blisko. Od czerwca 2024 r. PKP Intercity uruchomiło bezpośrednie połączenie kolejowe z Polski nad Adriatyk. Pociąg „Adriatyk” kursuje raz w tygodniu – z Krakowa przez Katowice, Tychy i Rybnik – aż do Rijeki, omijając uciążliwe przesiadki i korki. Cała podróż trwa kilkanaście godzin, a w składzie znajdziesz zarówno wagony z miejscami do siedzenia, jak i kuszetki i wagony sypialne. To nie tylko wygodna, ale i bardziej ekologiczna alternatywa dla samochodu czy samolotu. Dzięki temu połączeniu coraz więcej turystów odkrywa uroki Rijeki spontanicznie – wsiadając w pociąg wieczorem, a rankiem budząc się już nad Adriatykiem. Źródło: National Geographic Traveler Nasz ekspert Filip Nowek Z wykształcenia dziennikarz, chociaż na co dzień zajmuje się komunikacją marketingową. Pasjonat podróżowania. Autor przewodników po europejskich krajach i ciekawostek o największych miastach świata. Prywatnie miłośnik tenisa i wypadów do kina.
Chorwacki kurort zapewnia moc atrakcji. Tu nikomu nie grozi nuda
Umag jest niewielkim miasteczkiem, ale mała powierzchnia nie oznacza, że brakuje tam atrakcji. Przeciwnie, chorwacki kurort ma do zaoferowania coś dla miłośników zabytków, osób preferujących aktywny wypoczynek i wszystkich, którzy wczasy na południu Europy chcą spędzić na beztroskim plażowaniu. Co warto zobaczyć w Umagu? Na to i inne pytania odpowiadamy poniżej.
Spis treści: Niewielki kurort nad Adriatykiem Miasteczko z bogatą historią Dwa oblicza Umagu W Umagu nikomu nie grozi nuda Umag to wspaniały punkt wypadowy Istria jest jednym z najpopularniejszych kierunków wśród osób, które decydują się na wakacje w Chorwacji. Ogromną popularnością wśród turystów cieszy się Pula, ale także mniejsze kurorty działają na przyjezdnych jak magnes. Nie ulega wątpliwości, że jednym z najbardziej wyjątkowych miasteczek na całym półwyspie jest Umag. Do dziś zachowało się tam wiele śladów długiej historii tego miejsca, które współistnieją z nowoczesną infrastrukturą, doskonale przystosowaną do obsługi ruchu turystycznego. Niewielki kurort nad Adriatykiem Umag rozpościera się na północno-zachodnim krańcu Istrii, na wybrzeżu Adriatyku, w pobliżu granicy chorwacko-słoweńskiej. Miasto jest oddalone od Puli o około 85 km, a od włoskiego Triestu – o około 50 km. Niewielkie chorwackie miasteczko jest zamieszkane przez ponad 7 tys. osób. Umag jest tylko nieznacznie większy niż Omis, inny popularny kurort nad Adriatykiem. Mimo że niezbyt duże, miasto cieszy się ogromną popularnością. Trudno się temu dziwić. Turystów przyciąga tam nie tylko wspaniała lokalizacja, ale także bogata historia tego miejsca. Miasteczko z bogatą historią Obszar dzisiejszego Umagu był zamieszkany już w czasach antycznych. Rzymianie sprowadzili się tam ze względu na żyzną ziemię, zapewniającą świetne warunki do uprawy. W 1269 roku miasto formalnie poddało się Republice Weneckiej. 38 lat później, na mocy porozumienia zawartego z Patriarchatem Treviso, oficjalnie stało się wenecką własnością i utrzymało ten status aż do upadku Republiki. W 1797 roku Umag znalazł się pod władaniem Habsburgów, którzy rządzili tam do 1918 roku. Po I wojnie światowej miasto znalazło się w granicach Włoch, tak jak cała Istria. Po zakończeniu II wojny światowej znalazło się w tzw. strefie B Wolnego Terytorium Triestu. Władzę przejęła jugosłowiańska armia. Do lat 50. XX wieku większość mieszkańców stanowili Włosi, ale gdy Umag oficjalnie stał się częścią Jugosławii, większość włoskich mieszkańców wyemigrowała. W 1991 roku Umag znalazł się w granicach Chorwacji. Dwa oblicza Umagu Umag kształtował się na przestrzeni wielu wieków. W tym czasie miasto znajdowało się pod wpływem kilku kultur, jednak działania wojenne w XX wieku znacząco przekształciły jego obszar. Dziś Umag ma dwa oblicza: nowoczesne i historyczne. Luksusowy kurort Na północy, gdzie dokonały się największe zniszczenia, dziś rozpościera się nowoczesny, luksusowy kurort. Znajduje się tam prestiżowa przystań jachtowa, za którą wyrastają ekskluzywne hotele. Większość dysponuje prywatnymi plażami i innymi udogodnieniami dla gości. Nie brakuje tam także wygodnych kempingów i innych obiektów infrastruktury noclegowej. Północna część miasta aż kipi nowoczesnością, ale wystarczy zapuścić się na południe, by poznać zupełnie inne oblicze Umagu. Chorwackie miasteczko z włoską duszą Tam, na niewielkim cyplu, znajduje się historyczna część miasta. Rzymskie zabytki praktycznie nie zachowały się do naszych czasów, bo na ich gruzach wyrosły weneckie budowle, z których wiele przetrwało do dziś. Spacerując wąskimi brukowanymi uliczkami historycznego miasta, można wręcz odnieść wrażenie, że to nie Chorwacja. Wzdłuż chodnika ciągną się nastrojowe kamienice z niewielkimi oknami, które wyglądają znajomo. Dokładnie tak, taki sam styl architektoniczny obowiązuje w Wenecji, a wrażenie przebywania we Włoszech dodatkowo potęguje wizyta na starówce. W południowej części miasta znajdują się najważniejsze zabytki Umagu. Większość pamięta średniowiecze i renesans. Jak już wspomnieliśmy, antyczne budowle znajdują się w mniejszości. W Umagu nikomu nie grozi nuda Lokalizacja, historia i układ urbanistyczny – to wszystko musi przekładać się na liczebność atrakcji i tak jest w istocie. Mimo że miasto jest niewielkie, nie sposób się tam nudzić. Zabytki w Umagu Spacerując po centrum, można zauważyć dobrze zachowane fragmenty średniowiecznych murów obronnych i wież strażniczych. Na uwagę zasługują także tamtejsze zabytki architektury sakralnej – XVI-wieczny kościół św. Rocha i kościół Zwiastowania NMP. Pierwszy z wymienionych był wielokrotnie przebudowywany, ale do dziś zachowały się tam wspaniałe freski i pochodzący z XVIII wieku drewniany sufit. W drugim warto zobaczyć XVII-wieczny marmurowy ołtarz w stylu weneckim. Muzeum Umag To obowiązkowy punkt w planie wycieczki. Muzeum mieszczące się w zabytkowym budynku, który w XIV wieku strzegł dostępu do miasta od strony morza, zachwyca bogatą ekspozycją, która świetnie obrazuje drogę, jaką przebyło miasto, by zyskać obecny status. W muzeum przechowywany jest wyjątkowy eksponat, tzw. Umaška naušnica. To wyjątkowy kolczyk, którego eliptyczne ogniwo (wykonane z brązu i srebra, z trzema kolanami i grawerowanym wisiorkiem) powstało w procesie odlewania w jednoczęściowej formie. Znalezisko odkryto w 2005 roku, podczas wykopalisk prowadzonych na Placu Wolności. Najlepsze plaże w Umagu Piaszczyste, kamienne, żwirowe i betonowe, czyli dla każdego coś dobrego. Umag zachwyca różnorodnością plaż, a na uwagę zasługuje także fakt, że aż 10 z nich wyróżniono błękitną flagą. Nie wszystkie są ogólnodostępne, ale sporo hoteli otwiera swoje prywatne plaże także dla osób niezameldowanych. Które z nich warto odwiedzić? Oto kilka propozycji: Laguna Stella Maris (oddalona o ok. 3 km od centrum), Punta (oddalona o ok. 1,5 km od centrum), Polynesia, Zambratija, Sposoby na aktywny urlop Umag szczyci się tradycjami sportowymi i nic dziwnego. W końcu to właśnie tam od wielu lat odbywa się słynny Croatia Open – turniej tenisowy rangi ATP. Kortów jest tam pod dostatkiem i korzystają z nich nie tylko profesjonaliści. Jak jeszcze można spędzić czas w Umagu? Na przykład na rowerze. Wspaniałe trasy (w kurorcie i w okolicach jest ponad 600 ścieżek), z których wiele przebiega wzdłuż wybrzeża, zachęcają do przemieszczania się na dwóch kołach. Tym bardziej, że niektóre prowadzą do ciekawych obiektów, np. do latarni morskiej Savudrija. Istryjskie wybrzeże Adriatyku stwarza wspaniałe warunki do nurkowania i uprawiania snorkelingu. Na miejscu działa wiele ośrodków, zabierających turystów na wycieczkę do fascynującego podwodnego świata. Umag to wspaniały punkt wypadowy Jak zagospodarować czas, gdy zwiedzi się cały Umag? Miasteczko jest świetnie skomunikowane z całym półwyspem Istria i innymi regionami Chorwacji. Można więc potraktować je jako bazę wypadową i wyruszyć na podbój okolicznych winnic, wiosek i kurortów. Co więcej, blisko stamtąd jest także do znajdujących się nad Adriatykiem włoskim miast. Do najciekawszych kierunków należy Wenecja. Zmotoryzowani dotrą tam w około dwie i pół godziny. Do włoskiego klejnotu można też wybrać się promem, co stanowi dodatkową atrakcję. Co warto zobaczyć w pobliżu Umagu? Poniżej zamieszczamy kilka propozycji. Park Narodowy Brijuni. To jeden z najpiękniejszych parków narodowych w Chorwacji. Już samo położenie tego miejsca stanowi nie lada atrakcję. Park rozpościera się na archipelagu czternastu wysp. Poza skarbami przyrody, można tam podziwiać ślady zamierzchłej i mniej odległej przeszłości. Ślady dinozaurów, pozostałości po rzymskich willach, letnia rezydencja Tito – przykłady można mnożyć i mnożyć. Pula. Słynny kurort to miejsce idealne dla miłośników historii. Poza wieloma muzeami, znajdują się tam także wspaniałe antyczne zabytki. Jednym z nich jest wybudowany w II wieku piękny amfiteatr, który w latach swojej świetności mieścił 23 tys. widzów. Poreč. To jeden z najsłynniejszych kurortów na półwyspie Istria. Wspaniała architektura, zabytkowe kościoły (w tym wpisana na Listę UNESCO bazylika Eufrazjusza), jaskinia Baredine, winiarnie i piękne plaże – to tylko kilka przykładów tamtejszych atrakcji. Rovinj. To piękne miasteczko, w którym panuje artystyczna atmosfera. Rovinj urzeka niesamowitą architekturą, na którą składają się kolorowe kamienice. Nasz autor Artur Białek Dziennikarz i redaktor. Wcześniej związany z redakcjami regionalnymi, technologicznymi i motoryzacyjnymi. W „National Geographic” pisze przede wszystkim o historii, kosmosie i przyrodzie, ale nie boi się żadnego tematu. Uwielbia podróżować, zwłaszcza rowerem na dystansach ultra. Zamiast wygodnego łóżka w hotelu, wybiera tarp i hamak. Prywatnie miłośnik literatury.
To idealne miejsce na rajskie wakacje w Europie. Zachwyca białymi plażami i błękitną wodą
Promajna kiedyś była niewielką osadą, której mieszkańcy trudnili się rybołówstwem. Dziś jest znaną destynacją wakacyjnych wyjazdów, chętnie wybieraną przez osoby, które chcą uniknąć charakterystycznego dla popularnych kurortów zgiełku i gwaru. Co warto zobaczyć w Promajnie? Na to i inne pytania odpowiadamy poniżej.
Spis treści: Między morzem a górami Historia ze starożytnymi korzeniami Jakie atrakcje oferuje Promajna? Co warto zobaczyć w okolicy? Obok Istrii, Riwiera Makarska jest jednym z najpopularniejszych turystycznych regionów w Chorwacji. Atrakcji jest tam pod dostatkiem, a widoki i przyroda zapierają dech w piersiach. Nie można nie wspomnieć także o pokrytych białym żwirkiem plażach. Niektóre tamtejsze miasteczka mają jeszcze jedną zaletę – panuje w nich wyraźnie bardziej kameralna atmosfera niż w najpopularniejszych kurortach. Jednym z takich miejsc jest Promajna, idealne miejsce na rodzinne wakacje. Między morzem a górami Niewielka Promajna rozciąga się w żupanii splicko-dalmatyńskiej, w obszarze malowniczej Riwiery Makarskiej. Od wschodu sąsiaduje z Bratušem, a od zachodu – z Bašką Vodą. Malownicza wioska znajduje się na płaskim terenie, pomiędzy lazurowymi wodami Morza Adriatyckiego a malowniczymi szczytami masywu górskiego Biokovo. Czy można wyobrazić sobie piękniejsze miejsce na wakacje? Historia ze starożytnymi korzeniami Historia osadnictwa w okolicach dzisiejszej Promajny sięga 2 tysiąclecia p.n.e. Istniała tam wówczas osada, która zdaniem badaczy mogła pełnić funkcję miasta-portu na tzw. bursztynowym szlaku. W II wieku tereny te znajdowały się pod rzymską kontrolą. W starożytnych źródłach pisanych pojawia się wzmianka o portach Inaronii i Muccurum. W 548 roku tamtejsze osady stały się obiektem zakusów wschodniogermańskich Gotów. Miasto zostało wówczas splądrowane i zniszczone. Odbudowane w okresie bizantyjskim, stało się jednym z głównych centrów administracyjnych w regionie. W 877 roku miasto znalazło się pod kontrolą Wenecjan i podlegało ich zwierzchnictwu do XII stulecia, kiedy obszar Promajny został włączona do granic Królestwa Chorwacji. W XV wieku całe wybrzeże Dalmacji znalazło się pod kontrolą Imperium Osmańskiego. Wówczas miasto zostało otoczone masywnymi murami. W XVI wieku powstała tam także potężna forteca, zabezpieczająca obszar przed najazdami Wenecjan. Kiedyś wioska rybacka, dziś wakacyjny raj W XVII wieku istniała tam niewielka wioska rybacka. Gdy malowniczy region zaczął przyciągać turystów, Promajna wykorzystała swój największy atut – białą plażę z łagodnym zejściem do morza. Dziś na stałe mieszka tam zaledwie kilkaset osób. Infrastruktura noclegowa jest przygotowana na przyjęcie około 1000 gości. To sugeruje, że dawna osada rybaków i rolników pozostała zacisznym miejscem, gdzie możne spędzić spokojne wakacje i tak jest w istocie. W kurortach takich jak Umag, za dnia jest tłoczno i gwarno, a po zmroku rozpoczyna się imprezowe życie. W Promajnie jest znacznie spokojniej, dlatego często wybierają ją rodziny z dziećmi. Jakie atrakcje oferuje Promajna? Promajna to niewielka miejscowość i mimo że osadnictwo na tych ziemiach rozpoczęło się jeszcze przed nastaniem naszej ery, nie oferuje tylu atrakcji, co choćby Ankara. Nie oznacza to jednak, że malownicze miasteczko należy rozpatrywać wyłącznie w kategoriach bazy wypadowej i „sypialni”. Na miejscu można znaleźć wszystko, co jest niezbędne do udanego wypoczynku nad morzem. Oferta gastronomiczna, w której dominują owoce morza i inne specjały kuchni śródziemnomorskiej, jest naprawdę bogata. Nie brakuje też nastrojowych kawiarni. Działają tam wypożyczalnie sprzętu wodnego i rowerów. Bogata jest też oferta w zakresie nurkowania, więc pomysłów na aktywne spędzenie czasu na pewno nie zabraknie. Ciekawe obiekty Czy na miejscu można znaleźć ciekawe pozostałości po czasach historycznych? Oczywiście, że tak. Jedną z takich pamiątek jest kościół św. Piotra i Pawła, będący historycznym sercem miasteczka. Nie brakuje tam także zabytkowych kapliczek z czasów weneckich. Do dziś zachowały się też fragmenty osmańskich murów obronnych, które wieki temu strzegły dostępu do tego obszaru. Plaże w Promajnie Tak jak w każdej nadmorskiej miejscowości, największą i najtłumniej obleganą atrakcją Promajny jest plaża. Inaczej niż w wielu istryjskich kurortach, takich jak choćby Opatija, tamtejszy skrawek nadmorskiego lądu jest pokryty nie piaskiem, a charakterystycznym dla Riwiery Makarskiej białym żwirkiem. Co warto zobaczyć w okolicy? Dogodna lokalizacja miasteczka zachęca do odkrywania atrakcji okolicy. Nie trzeba zbytnio oddalać się od Promajny, by dotrzeć do ciekawych miejsc. Baška Voda jest oddalona o zaledwie kilka kilometrów. Warto udać się tam, choćby po to, by zobaczyć kościół św. Wawrzyńca z Rzymu i port, w obszarze którego znajduje się pomnik i kościół św. Mikołaja z Miry. Jakie jeszcze atrakcje kryją się blisko Promajny? Makarska, czyli wizytówka riwiery Jedną z nich jest oddalona o zaledwie 10 km Makarska, czyli flagowe miasto riwiery. Rozciągający się u podnóża masywu Biokovo kurort jest głównym ośrodkiem turystycznym w okolicy. Tamtejsze atrakcje to między innymi: Muzeum Miejskie ze wspaniałą ekspozycją historyczną, etnograficzną i archeologiczną, klasztor franciszkanów z 1614 roku, katedra św. Marka z 1766 roku, obserwatorium astronomiczne. Split, czyli historyczna stolica Dalmacji Drugie pod względem wielkości miasto Chorwacji znajduje się w odległości około 60 km od kameralnej Promajny. Split kiedyś był grecką osadą. Dalsze dzieje miasta były wyjątkowo burzliwe, ale dziś długa historia przekłada się na jego atrakcyjność. W Splicie wyraźnie odznaczają się wpływy rzymskie, bizantyjskie, weneckie, węgierskie, włoskie i jugosłowiańskie. Atrakcji jest tam pod dostatkiem. Oto niektóre z nich: katedra Świętego Domniona, pałac cesarza Dioklecjana wraz z częścią podziemną, świątynia Jowisza, kościół św. Franciszka, pozostałości po akwedukcie. Masyw Biokovo Zabytkowe budowle nie są jedyną atrakcją regionu. Riwiera Makarska to także wspaniała przyroda, a jako że miasteczko leży u podnóża wspaniałego masywu Biokovo, nie można odmówić sobie przyjemności odbycia wycieczki górskimi szlakami. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/biokovo-to-jedno-z-najciekawszych-miejsc-w-chorwacji-malowniczy-masyw-zachwyca-nie-tylko-piekna-przyroda-fot-shutterstock-80a6046.jpg" width="1000" height="667" alt="Biokovo to jedno z najciekawszych miejsc w Chorwacji. Malowniczy masyw zachwyca nie tylko piękną przyrodą (fot. Shutterstock)" title="Biokovo to jedno z najciekawszych miejsc w Chorwacji. Malowniczy masyw zachwyca nie tylko piękną przyrodą (fot. Shutterstock)" /> Najwyższy tamtejszy szczyt to Sveti Jure. Wznosi się na 1762 metry n.p.m., więc wymaga dobrej kondycji. Dobra informacja jest taka, że na szczyt prowadzi także droga asfaltowa. Zła – kierowcy o słabych nerwach raczej nie mają tam czego szukać. 23-kilometrowa trasa jest nie tylko kręta, ale także wyjątkowo wąska. Nagrodą za dotarcie na szczyt są wspaniałe widoki na wybrzeże Dalmacji i wyspy Adriatyku. Spokojnie, w obszarze masywu jest więcej wspaniałych punktów widokowych, a niektóre są dostępne nawet dla rodzin z dziećmi. Tamtejsza przyroda jest fantastyczna. W Parku Przyrody Biokovo występuje około 1500 gatunków roślin i setki gatunków zwierząt. Inne atrakcje parku to między innymi: ogród botaniczny Kotišina, w którym florę zachowano w jej naturalnej formie, Skywalk Biokovo, czyli wykonana ze szklanych paneli platforma, zawieszona przełęczą Ravna Vlaška, na wysokości 1228 metrów n.p.m. i sięgająca na odległość 12 metrów poza krawędź skały, punkty widokowe: Sveti Ilija, Vošac, Kotišina i Makar. Nasz autor Artur Białek Dziennikarz i redaktor. Wcześniej związany z redakcjami regionalnymi, technologicznymi i motoryzacyjnymi. W „National Geographic” pisze przede wszystkim o historii, kosmosie i przyrodzie, ale nie boi się żadnego tematu. Uwielbia podróżować, zwłaszcza rowerem na dystansach ultra. Zamiast wygodnego łóżka w hotelu, wybiera tarp i hamak. Prywatnie miłośnik literatury.
Zapoczątkowała turystykę na Istrii. Piękny kurort odwiedzały kiedyś koronowane głowy
Opatija stała się popularnym kurortem wypoczynkowym jeszcze przed I wojną światową. To wyjątkowe miejsce odwiedzali austriaccy władcy i znane osobistości. Dziś jest nazywane perłą Istrii i jednym z najpiękniejszych chorwackich miast. Co warto zobaczyć w Opatii? Na to i inne pytania odpowiadamy poniżej.
Spis treści: Brama do Istrii Od małej osady do wakacyjnego kurortu Opatija robi niesamowite wrażenie Atrakcji tam nie brakuje Trudno dziwić się, że nastrojowa Opatija w przeszłości była ulubionym miejscem wypoczynku austro-węgierskiej arystokracji. Miasto, które z jednej strony otacza morze, a z drugiej – górskie pasmo, charakteryzuje się wyjątkowym klimatem. W przeszłości gościło tam wiele znanych osób ze świata literatury, nauki i polityki. Do dziś to wyjątkowe miasteczko pozostaje jednym z najpopularniejszych wakacyjnych kierunków w Chorwacji. Brama do Istrii Opatija, jeden z najpopularniejszych chorwackich kurortów wypoczynkowych, znajduje się na wschodnim wybrzeżu Istrii. To pierwsze miasto na północno-wschodnim krańcu malowniczego półwyspu, więc to właśnie tam przyjezdni rozpoczynają podróż wzdłuż wschodniego wybrzeża. Opatija jest doskonale skomunikowana z innymi miastami, co w połączeniu z korzystną lokalizacją czyni miasto idealną bazą wypadową, z której można wyruszyć na podbój okolicznych atrakcji. Do słynnego kurortu Umag, zlokalizowanego na przeciwległym wybrzeżu, można dotrzeć w około półtorej godziny. Pula na południu Istrii także jest w zasięgu, bo dojazd na miejsce potrwa około 70 minut. Należy jednak podkreślić, że przed wyruszeniem w dalszą drogę, najpierw warto poznać wszystkie atrakcje Opatii. A tych nie brakuje w tym urokliwym miasteczku. Od małej osady do wakacyjnego kurortu To zasługa ciekawej historii miasta, które de facto zapoczątkowało modę na wypoczynek na półwyspie Istria. Opatija już pod koniec XVIII stulecia była znana jako uzdrowisko. Początkowo panował tam jednak ogromny spokój. Istniała tam wówczas niewielka wioska, której mieszkańcy żyli z rybołówstwa. Nad brzegiem morza wznosił się klasztor św. Jakuba. Zjawisko, które dziś określane jest mianem „turystycznego boomu”, rozpoczęło się tam dopiero w drugiej połowie XIX wieku. W 1844 roku Iginio Scarpa, majętny handlarz drewnem i pszenicą, wybudował tam swoją letnią willę. Wieści o wspaniałej rezydencji nad brzegiem Adriatyku szybko dotarły do Wiednia, a przedsiębiorczy Scarpa dostrzegł w tym okazję do nawiązania cennych kontaktów. Na jego zaproszenie do willi przybyła Maria Anna, żona cesarza Ferdynanda. Za sprawą jej opowieści o wspaniałych widokach i przyjemnym klimacie niebawem zaczęli gościć tam austriaccy i węgierscy magnaci. Pojawił się popyt, więc musiała pojawić się też podaż. Nagle w do niedawna spokojnej osadzie zaczęły wyrastać luksusowe hotele, a w 1873 roku powstała linia kolejowa łącząca Wiedeń i Rijekę. W 1894 i 1904 gościł tam sam cesarz Franciszek Józef I. Poza koronowanymi głowami, gościli tam także znani pisarze, między innymi Antoni Czechow i Vladimir Nabokov (ten drugi wypoczywał tam jako dziecko). Opatija urzekła też Alberta Einsteina. Najbardziej polskie miasteczko u wybrzeża Adriatyku W ówczesnej stolicy tzw. austriackiej riwiery można doszukać się też wielu polskich śladów. W 1887, 1889 i 1906 roku odpoczywał tam Henryk Sienkiewicz. Dwa lata później pod Opatiją osiedlił się Stanisław Witkiewicz. Odwiedzał go tam między innymi Stefan Żeromski. W 1914 roku gościł tam Józef Piłsudski, a później – Ignacy Mościcki. Opatija robi niesamowite wrażenie Współczesne miasto jest większe niż w czasach Habsburgów. Mieszka tam około 7 tys. osób, ale w sezonie turystycznym zaludnienie znacząco się zwiększa. Czy można się temu dziwić? Absolutnie nie. Kurort zachwyca wznoszącymi się na zboczach gór zabytkowymi willami i pałacykami. U ich podnóża rozpościera się czysta, pokryta piaskiem plaża. Nie brakuje tam restauracji serwujących specjały kuchni chorwackiej i włoskiej. Są nastrojowe kawiarnie i cukiernie, a po zapadnięciu zmroku jest tam spokojniej niż w wielu innych istryjskich kurortach. Atrakcji tam nie brakuje Tym, co czyni Opatiję wyjątkową, jest różnorodność tamtejszych atrakcji. Piękne plaże, górskie wierzchołki, skarby natury, wspaniałe zabytki i architektura, od której nie sposób oderwać oczu. Może zabrzmi to jak wyświechtany frazes, ale tam naprawdę każdy znajdzie coś dla siebie. Kościół św. Jakuba Zaczynamy w miejscu, które istniało, zanim Opatija stała się turystyczną stolicą Istrii i któremu zawdzięcza swoją nazwę (słowo „opatija” oznacza „opactwo”). Dawne opactwo benedyktynów, pierwsze na tych ziemiach, de facto dało początek niewielkiemu miasteczku. Wyrastająca pośród cyprysów budowla wzniesiona została w 1420 roku. Na przestrzeni lat doczekała się wielu modernizacji i dziś prezentuje elementy stylu klasycznego i gotyckiego. Kościół może nie jest tak okazały, jak opactwo westminsterskie, ale i tak prezentuje się imponująco. Willa Angiolina Przenosimy się do miejsca, w którym swój początek ma turystyczna historia miasta. Willa Angiolina to właśnie letnia rezydencja Iginio Scarpy. Wspaniałą posiadłość nazwał imieniem swojej żony. Dziś we wspaniałym zabytkowym budynku mieści się Muzeum Chorwackiej Turystyki, którego zbiory świetnie przedstawiają burzliwe dzieje turystycznego raju. Willa otoczona jest niesamowitym parkiem. W malowniczej, niemal bajkowej scenerii można podziwiać wiele egzotycznych gatunków roślin, które dobrze odnalazły się w klimacie miasta. Poza cyprysami, oleandrami i palmami, rosną tam między innymi bananowce. Promenada Lungomare Najpopularniejsza promenada morska w mieście ciągnie się od Perluk w Opatii do niewielkiej miejscowości Lovran. Mierzy ponad 12 km długości. Za dnia zapewnia niesamowity widok na Adriatyk, ale po zachodzie słońca, gdy kamienną ścieżkę rozświetla blask latarni, które rzucają też nastrojową poświatę na wodę, robi się tam naprawdę romantycznie. Plaża Slatina Wypoczynek w nadmorskim kurorcie nie byłby kompletny bez wizyty na plaży. W Opatii jest ich kilka do wyboru. Piaszczysta Slatina jest zlokalizowana najbliżej od centrum, a przez to – jest także najgwarniejsza i najbardziej zatłoczona. Oferuje jednak łagodne zejście do wody, co czyni ją dobrym wyborem dla rodzin z dziećmi. Plaża Tomasevac Kolejna plaża na naszej liście także jest pokryta drobnym piaskiem i też cieszy się dużym zainteresowaniem przyjezdnych. Nic dziwnego. Jest świetnie przygotowana i oferuje rozbudowaną infrastrukturę. Nie brakuje tam barów i kawiarni. Są rzędy leżaków z parasolami i inne udogodnienia, które czynią odpoczynek przyjemniejszym. Plaża Lido Wiele do zaoferowania ma także plaża Lido. Znajduje się blisko centrum, ale osłania ją gęsty pas liściastego lasu, więc hałasy prawie tam nie docierają, a i cienia jest pod dostatkiem. Poza obowiązkowymi w takich miejscach barami i restauracjami, działa tam także wypożyczalnia sprzętu wodnego. Park Przyrody Uczka W odległości kilkunastu kilometrów od miasta rozpościera się wspaniały park przyrody. To idealne miejsce na niewymagającą wyprawę lub bardziej forsowny hiking. Najwyższy z tamtejszych wierzchołków, Vojak, mierzy 1401 m. Ze szczytów rozpościera się wspaniała panorama, a schodząc niżej, można zaznać ochłody w gęstych lasach. Nasz autor Artur Białek Dziennikarz i redaktor. Wcześniej związany z redakcjami regionalnymi, technologicznymi i motoryzacyjnymi. W „National Geographic” pisze przede wszystkim o historii, kosmosie i przyrodzie, ale nie boi się żadnego tematu. Uwielbia podróżować, zwłaszcza rowerem na dystansach ultra. Zamiast wygodnego łóżka w hotelu, wybiera tarp i hamak. Prywatnie miłośnik literatury.
Z czego słynie miasto Pula? Chorwacja pokazuje tu wielokulturowe oblicze
Pula w Chorwacji to wyjątkowe miasto. Na wybrzeżu Istrii głęboko zakorzenione są wielowiekowe tradycje. Wyjątkowa muzyka, język i taniec są tu obecne do dziś. Mieszkańcy z dumą pracują na to, aby to dziedzictwo przetrwało.
Spis treści: Pula Chorwacja Historia Istrii Zwiedzanie Puli Pula – atrakcje Dumnie, ale lekko – tak miasto Pula w Chorwacji nosi swoje dziedzictwo. – W pierwszym wieku Pula była znana jako Pietas Julia – wyjaśnia Vesna Jovicic, lokalna przewodniczka z długimi włosami w kolorze brązu i grubymi fioletowymi okularami przeciwsłonecznymi. – Cesarz Wespazjan miał kochankę z Puli, zwaną Antonią – wyzwoloną niewolnicę, która została jego towarzyszką po śmierci żony. Zbudował dla niej amfiteatr. Pula Chorwacja Wiele się zmieniło w ciągu minionych stuleci. Amfiteatr jest teraz gospodarzem corocznego Pula Film Festival. W 2013 roku arena była nawet miejscem beatyfikacji księdza Miroslava Bulešicia, który został zamordowany za swoje przekonania w latach 40. XX wieku. Mimo to jej starożytne kamienie pozostały niewzruszone, podczas gdy polityczne piaski przesuwały się raz po raz wokół Puli i szerszego regionu Istrii, w którym się znajduje. Pomimo, a może właśnie z powodu zmiennego klimatu politycznego, Istria rozwinęła żywe, dumnie chronione tradycje kulturowe, całkowicie własne, w muzyce, tańcu i językach. To właśnie je przyjechałem zbadać. Historia Istrii Półwysep Istria jest największym półwyspem na Morzu Adriatyckim, rozciągającym się na terytorium Chorwacji, Włoch i Słowenii, z chorwackim okręgiem, zwanym również Istrią, stanowiącym 90% jego powierzchni. W XIX wieku półwysep znalazł się pod kontrolą Cesarstwa Austriackiego, a w latach 1918–1947 Włoch. Następnie był częścią Jugosławii, zanim został wchłonięty przez nowo utworzone państwo Chorwacji w 1991 roku. – Mam przyjaciela, którego dziadek urodził się w Austrii, ojciec we Włoszech, on sam w Jugosławii, a syn w Chorwacji. Wszystko to bez opuszczania Puli – mówi Vesna. – Rządy przychodzą i odchodzą, ale Istria po prostu pozostaje sobą. Technicznie rzecz biorąc, większość Istriańczyków to etniczni Chorwaci, ale inni Chorwaci mówią, że jesteśmy Włochami. Oba określenia są błędne – jesteśmy Istriańczykami! Zwiedzanie Puli Pula jest największym miastem Istrii, a jej naturalnie chroniony port od dawna czynił ją atrakcyjną dla sił inwazyjnych, od Rzymian i Franków po Napoleona i Austro-Węgry. Jej ulice są jak książka obrazkowa, opowiadająca o jej różnorodnej historii. Vesna wskazuje na pochyłą ulicę, która prowadzi na południe od amfiteatru, gdzie średniowieczne domy pokryte blaknącymi freskami stoją pośród wieżowców z czasów Jugosławii i nowoczesnych apartamentowców. – Na tej ulicy jest kawiarnia z muzyką rockową, kościół, sex shop i amfiteatr – mówi z uśmiechem. – Czego więcej można chcieć? Większość budynków wykuto z lśniącego białego kamienia istryjskiego, nieprzepuszczalnego wapienia, który był ceniony przez kolejnych najeźdźców, od Gotów po Wenecjan. Około 90% budynków we współczesnej Wenecji jest z niego wykonanych. To fizyczny przejaw tego, co jest, jak zaraz odkryję, ściśle splecionym związkiem kulturowym. Vesna zabiera mnie na lunch do restauracji Amifteatar. Chce, żebym spróbował istryjskiej oliwy z oliwek. – Pliniusz Starszy powiedział, że była drugą najlepszą w Cesarstwie Rzymskim – mówi z nutą dumy. Jest aromatyczna, trawiasta i, jak każda najlepsza oliwa z oliwek, pozostawia rozgrzewające uczucie w gardle. Delektujemy się nią z chlebem i pršutem, klejnotem kuchni istryjskiej. To wędzona szynka suszona przez bora, północny wiatr, który wieje nad wybrzeżem Adriatyku w miesiącach zimowych. Nadaje mięsu miękką słoność. Pula – atrakcje Pula w Chorwacji to miasto liczące zaledwie 58 tys. mieszkańców. Mimo niewielkich rozmiarów oferuje wiele atrakcji. Pula Arena Spektakularna rzymska arena, pochodząca z I wieku, jest jednym z najlepszych przykładów amfiteatru poza Rzymem. Zachowuje wiele z wizualnej mocy, jaką musiała mieć, gdy jej 23 tys. miejsc było wypełnionych podczas walk gladiatorów. Nadal odbywają się tam duże wydarzenia, w tym letnie pokazy na Festiwalu Filmowym w Puli. Twierdza Wenecka Twierdza Kaštel jest centralnym punktem miasta. Została zbudowana przez Wenecjan w latach 1630–1633. Ma charakterystyczny kształt, z kwadratową twierdzą zaostrzoną wieżami w kształcie włóczni na każdym rogu. Spacer po fortyfikacjach jest punktem obowiązkowym. Jeśli szukasz więcej przebłysków rzymskiej przeszłości miasta, udaj się na plac Trg Forum. Na jego zachodnim skraju stoi sześć symetrycznych kolumn korynckich Świątyni Augusta z tego samego okresu, co amfiteatr. Krótki spacer dzieli cię od wielkiego Łuku Sergiusza. Współczesna Pula Pomimo bogatego dziedzictwa miasta, łatwo odkryć także XXI-wieczną Pulę. Przykładem jest Muzeum Sztuki Współczesnej Istrii z jego cyklicznymi wystawami chorwackiej fotografii, filmu i rzeźby. Jedną przecznicę dalej Muzeum Oliwy z Oliwek zagłębia się w rytuały najbardziej wychwalanego produktu rolnego regionu. Oferuje również degustacje bursztynowego nektaru. Zakończ wizytę obfitym lunchem w Meating, na nadmorskim pasie ulicy Riva. To gościnna restauracja, która, jak sugeruje jej nazwa, opiera się głównie na stekach podawanych w eleganckim, nowoczesnym miejscu. Źródło: National Geographic
Na Perły Adriatyku powinien przepłynąć się każdy. Już wiemy, dlaczego się tak nazywają
Popłynąłem na chorwackie wyspy nazywane Perłami Adriatyku. I już wiem, że nie ma w tym przesady. Jeżeli do tej pory, nie mieliście planów na wakacje, to polecam właśnie ten rejs.
Jak tam żyjecie, wilki morskie? – pyta sarkastycznie kapitan kutra kołyszącego się przy kei portu miasteczka Murter, skąd zaraz wyruszę na archipelag wysp Kornati. Zbieraninę szczurów lądowych, której jestem częścią, trudno nazwać wilkami, a już na pewno nie morskimi. Część ekipy przypomina raczej zmoknięte kury siedzące na grzędzie o poranku, bo deszcz zacina zdrowo. Kapitan o imieniu Dragomir, przeklinając deszcz, opowiada, gdzie popłyniemy. Z potoku słów wyławiam nazwy Najviša Kruna, czyli „najwyższa korona”, i Žut, gdzie ponoć nikt nie mieszka na stałe. Archipelag Kornati wygląda jak ławica tuńczyków, która rozpierzchła się po ataku marlina. Jedne wyspy mają po 25 km długości, inne zaledwie metr kwadratowy. Kiedy wychodzimy z portu, zza chmur wreszcie wyłania się słońce. Ahoj, przygodo! Na koronie klifu Na archipelag dotarłem nie promem, a samochodem. Przejechałem po 40-metrowym moście zwodzonym przerzuconym przez wąską cieśninę w miejscowości Tisno (tłum. „ciasno”) oddzielającą wyspę Murter od stałego lądu. Następnie w jednej z lokalnych agencji wykupiłem rejs statkiem po wyspach Parku Narodowego Kornati. Mogłem wypłynąć dużym statkiem zabierającym na pokład kilkadziesiąt osób lub mniejszym kutrem, co też uczyniłem. Płyniemy przez labirynt wysp, wysepek, klifów wznoszących się ponad 80 m n.p.m. i skał ledwie wystających z wody. Minęliśmy wcześniej symboliczne „morskie wejście” do parku, a w zasadzie przesmyk między cyplem największej wyspy o nazwie Kornat a maleńką Vela Smokvica. Ze 150 wysp całego archipelagu w 1980 r. wydzielono 89 z nich, tworząc park narodowy. W niemal dziewiczej zatoce kapitan i jego pomocnik pokładowy rzucają cumy na prowizoryczny pomost skalistego nabrzeża wyspy Rašip Veli. Zagaduję Dragomira, dlaczego wybrał właśnie ten kilometrowy i dziki skrawek lądu na postój? – Lubię to miejsce, a jedna ze skał przypomina ludzką głowę, o tu, zobacz – mówi kapitan. Faktycznie, kiedy zmrużę oczy, jestem w stanie doszukać się rysów twarzy człowieka smaganej wiatrem. Zdecydowanie największą atrakcją tej wysepki okazuje się 64-metrowy klif, jakby odcięty nożem od kawałka tortu i odsłaniający nakładające się na siebie warstwy osadów skalnych. Staję na szczycie korony klifu. W dole szumi Adriatyk i bieleją żagle jachtów przepływających między dziesiątkami wysepek. Niektóre z nich są okrągłe, inne swym kształtem przypominają koronę zanurzoną w Adriatyku. Stąd też od słowa „korona”, czy też „koronować”, wzięła się nazwa archipelagu. Krążę po tej niewielkiej wyspie niczym Robinson, mijam wapienne skały wyrzeźbione przez wiatr i wodę miliony lat temu. Ale nie jestem tu sam. Dostrzegam stado kudłatych owiec, które wypasane są tu sezonowo i skubią nadmorską roślinność. Po godzinie wracam do zacisznej zatoki Rašip Veli, gdzie kołysze się na falach nasz biały kuter. Odpływamy na kolejną wyspę. Wyspa 10 mieszkańców Dopływam do największej wyspy archipelagu. Kornat ma 25 km długości i 2,5 km szerokości i na tle małych wysepek jawi się jako morski gigant. W osadzie Vrulje wybudowano raptem 50 domów rozrzuconych wokół zatoczki, z czego przez cały rok mieszka nie więcej niż 10 osób. Idę w głąb wyspy, mijając niewielkie gaje oliwne. Wcześniej, kiedy płynęliśmy między wyspami, moją uwagę zwróciły nagie stoki poprzecinane charakterystycznymi, długimi kamiennymi murami. Po co je wznoszono? Wytłumaczył mi to jeden z mieszkańców. Otóż każde z tych kamiennych poletek ma właściciela z dziada pradziada, w zasadzie cała ziemia – a raczej to kamienne pustkowie parku narodowego – znajduje się w rękach osób prywatnych. Wielu właścicieli grodziło więc swój teren, wyznaczając kamiennym murkiem granice pastwisk i gajów oliwnych. Równie ważne było też odsłonięcie gleby i uprzątnięcie warstwy kamieni, żeby drzewa i trawa mogły swobodnie rosnąć. Łączna długość wszystkich murków na wyspach Kornati wynosi ponad 300 km. Za czasów antycznych, kiedy Rzymianie budowali tu swoje wille i porty, klimat był tutaj znacznie łagodniejszy, rosły dęby ostrolistne, uprawiano winorośl. Dziś wapienne zbocza wypala latem słońce, a zimą chłoszcze wiatr bura wiejący od lądu. Ślady przeszłości widoczne gołym okiem Odpływam z osady Vrulje. Kuter sunie po Adriatyku wzdłuż wyspy Kornat. Na skalistym wzniesieniu dostrzegam ruiny twierdzy. Kapitan przybija do brzegu zatoki Tarac i już po chwili wspinam się kamienistym zboczem na szczyt. Docieram do ruin twierdzy zwanej wieżą Tureta, która powstała w VI w. Jej mury prawdopodobnie służyły w późniejszych wiekach za klasztor, spichlerz i punkt obserwacyjny. Schodzę do małego kościoła u podnóża twierdzy. Ascetyczny budynek, którego jedna ze ścian ocalała z czasów Bizancjum, to kaplica Gospe od Tarca – Królowej Morza. Służyła niegdyś modlącym się pasterzom oraz żeglarzom, którzy w jej murach szukali schronienia, oczekując na pomyślne wiatry. W pobliżu budowli znajduję małe źródełko, wokół którego powstała niewielka oaza pośród tego kamiennego pustkowia. Dawniej źródło służyło rolnikom i marynarzom do uzupełniania zapasów wody pitnej, bez konieczności schodzenia na niebezpieczny ląd. Odpoczywam przy nim chwilę, podobnie jak Chorwat, z którym rozmawiam. – Przypłyń tu w pierwszą niedzielę lipca na święto pól i morza. Tu przy kościele Gospe od Tarca znów wróci życie. Wtedy do zatoki wpływają dziesiątki jachtów, jest uroczyście, radośnie, kolorowo, śpiewane są pieśni przez męskie chóry. Miejsce ożywa jak za dawnych lat – podpowiada. Mam więc kolejny powód, żeby tu wrócić. Rzut na Žut Płyniemy Kanałem Žutskim, mijając wyspę Žut – największą niezamieszkaną na stałe wyspę Chorwacji, choć myślę, że to tylko kwestia czasu. Moda na wakacje w miejscach odludnych i tutaj dotarła. W zacisznych zatokach odwiedzanych niegdyś tylko przez żeglarzy powstały domki letniskowe. Wystarczy ustalić termin z ich właścicielami, zapłacić, wynająć łódź, wcześniej zrobić zapasy jedzenia i już można się cieszyć urlopem w naturze. Prąd do domków dostarczają panele słoneczne, wodę pitną i do mycia trzeba racjonować i oszczędzać. Co w zamian? Nie ma tłumów znanych z popularnych plaż Chorwacji – to po pierwsze. A po drugie, wokół wyspy Žut nie brakuje ciekawych miejsc do nurkowania i snorklowania. Do tego uprawia się na niej drzewa oliwne, rosną też figowce. W marinie zwanej ACI, do której przybiliśmy, natrafiłem na mały stragan z oliwą wytwarzaną z tutejszych upraw, która uchodzi za najlepszą w Chorwacji. Kupuję więc jedną butelkę. Na statku rozlewamy oliwę na małe talerzyki, posypujemy solą morską z nieodległych salin na wyspie Pag i razem z kapitanem maczamy ją w białym pieczywie, które kupiłem rano w porcie przed wypłynięciem. – Ovo je kruh, a ovo je ulje – czyli: „to jest chleb, a to oliwa” – mówi Dragomir z namaszczeniem i nie wiem, czy żartuje, czy tak na serio wczuwa się w rolę, jakby celebrował najlepszy posiłek w życiu. A przecież jemy prostą przekąskę tutejszych żeglarzy i pasterzy. Smakuje jednak jak najbardziej wykwintne danie. W mieście szkutników Pod wieczór przybijamy do miasta Murter. Idę do Betiny – małego miasteczka słynącego niegdyś z budowy statków i łodzi rybackich. Nocleg znalazłem w kamiennych zabudowaniach starego miasta. Betina zachwyca swoją dawną architekturą, wąskimi uliczkami i małym portem. Następnego dnia spaceruję nabrzeżem i przyglądam się łodziom żaglowym powstałym przed laty w tutejszych szkutniach. Do najsłynniejszej należy ta zwana tu Gajeta – symbol tych okolic i duma mieszkańców archipelagu. O jej historii dowiaduję się w miejskim muzeum szkutnictwa. Staję przy 8-metrowym kadłubie łodzi wykonanej z drewna i podziwiam, z jaką dbałością została odrestaurowana. Gajeta o zwiewnej i nieco frywolnej nazwie Cicibela powstała w 1931 r. Kiedyś służyła nie tylko do połowu ryb na wodach otaczających Murter, ale także do transportu bydła, owiec i towarów. Tradycje szkutnicze przetrwały wśród mieszkańców Betiny i kilka niewielkich zakładów nadal buduje takie łodzie. Odchodzę od portu i zagłębiam się w uliczki starego miasta. Na jednym ze skwerków mijam starszych panów grających w bule, którzy przekrzykują się i przekomarzają głośno o ostatni rzut. Jesienią, kiedy turystów jest znacznie mniej, wraca tu normalne wyspiarskie życie. Z mojego pokoju w starej kamieniczce mam dostęp do tarasu powstałego na szczycie niewielkiej wieży, z której wypatruję przepływających statków. Kiedyś przydomowe wieże obserwacyjne pozwalały dojrzeć zbliżających się piratów, ale dziś służą jako miejsce do relaksu i podziwiania panoramy na niewielkie wysepki: Tegina oraz mały i wielki Vinik, rozrzucone jak perły na morzu. To niezwykle relaksująca chwila.
Kamenjak to jedno z najciekawszych miejsc w Chorwacji. Zachwyca nie tylko dzikimi plażami
Kamenjak to wymarzone miejsce dla wszystkich, którzy nie wyobrażają sobie wyjazdu do Chorwacji bez wypoczynku nad brzegiem morza. Warto jednak podkreślić, że wspaniałe, niemal dzikie plaże nie są jedynymi atrakcjami, jakie skrywa ten malowniczy zakątek. Przylądek Kamenjak to także niesamowita przyroda, ścieżki spacerowe i krajobrazy, których nie sposób zapomnieć.
Spis treści: Charakterystyka przylądka Kamenjak Przyroda przylądka Kamenjak Jak dostać się na przylądek Kamenjak? Co zobaczyć na przylądku Kamenjak? W Chorwacji nie brakuje pięknych miejsc, które zachwycają od pierwszego wejrzenia. Park Narodowy Mljet ze wspaniałymi lasami i słonymi jeziorami. Park Przyrody Biokovo zapewniający niezapomniany widok na Adriatyk. Park Narodowy Krka z bajkowymi wodospadami – to tylko kilka przykładów. Na długiej liście pięknych zakątków Chorwacji nie powinno zabraknąć przylądka Kamenjak. Jakie atrakcje skrywa to malownicze miejsce? Charakterystyka przylądka Kamenjak Kamenjak to najdalej wysunięty na południe fragment półwyspu Istria, oddalony o kilkanaście kilometrów od miasta Pula. Mierzy 3400 metrów długości i od 500 do 1600 metrów szerokości. Na tamtejszy krajobraz składają się lasy, łąki i tereny skaliste. Cechą charakterystyczną przylądka Kamenjak jest nieregularna linia brzegowa, usiana wysokimi klifami i malowniczymi zatokami. Znajduje się tam wiele plaż, z których część jest całkowicie dzika. Przyroda przylądka Kamenjak W 1996 roku przylądek Kamenjak i jedenaście pobliskich wysp objęto ochroną w ramach rezerwatu przyrody. Nie bez powodu. Ze względu na dużą bioróżnorodność i występujące tam siedliska zagrożonych roślin, to niezwykłe miejsce jest nazywane botanicznym skarbcem regionu. Roślinność przylądka Kamenjak Szczególnym bogactwem przylądka są stanowiska dębu ostrolistnego. Kiedyś gatunek charakterystyczny dla strefy klimatu śródziemnomorskiego porastał niemal cały ten obszar, jednak ze względu na działalność człowieka, lasy uległy degradacji. Na stosunkowo niewielkim obszarze przylądka Kamenjak stwierdzono występowanie ok. 600 taksonów roślin. Rośnie tam około 30 gatunków storczyka, w tym tamtejszy endemit – Serapias istrica. Wiele tamtejszych roślin ma status zagrożonych. W tym miejscu należy wymienić gatunki takie jak: Anthemis tomentosa, Convolvulus lineatus, Cicendia filiformis, Ophioglossum lusitanicum. Zwierzęta przylądka Kamenjak Nie tylko flora, ale także fauna przylądka odznacza się dużą różnorodnością. Tamtejszy klimat sprzyja występowaniu gadów. Z ciekawszych przedstawicieli tej gromady należy wymienić gatunki takie jak: żółtopuzik bałkański, jaszczurka zielona, jaszczurka sycylijska, Hierophis viridiflavus, wąż czteropasiasty, wąż eskulapa. Gromada ssaków jest reprezentowana między innymi przez sarnę, dzika euroazjatyckiego, borsuka europejskiego, lisa pospolitego i popielicę. Największym tamtejszym drapieżnikiem jest szakal złocisty. Najliczniejszą grupę organizmów stanowią bezkręgowce. Na szczególną uwagę zasługują żyjące tam motyle. Na terenie przylądka stwierdzono występowanie ponad 50 gatunków, w tym rusałki admirała i rusałki osetnika. Wokół zbiorników wodnych spotkać można piękne ważki, w tym husarza władcę, czyli jedną z największych w Europie. Jadowite gatunki Na przylądku Kamenjak żyją dwa jadowite gatunki. Mowa o żmii nosorogiej i karakurcie. Wąż wytwarza silny jad, który w dużej dawce zagraża życiu człowieka. Karakurt – pająk z rodziny omatnikowatych – nie jest tak niebezpieczny, jednak jego ukąszenie wywołuje silny ból i szereg innych nieprzyjemnych objawów. Może nawet doprowadzić do uszkodzenia nerwów ruchowych. Podwodny świat wokół przylądka Imponująco przedstawia się przyroda ukryta pod powierzchnią wody, otaczającej przylądek Kamenjak. Dno morskie jest tam zróżnicowane, co przekłada się na dużą różnorodność siedlisk i organizmów. W strefie infralitoralnej występuje dobrze rozwinięte zbiorowisko glonów światłolubnych. Piaszczyste obszary dna stwarzają dobre warunki dla trawy Neptuna. Z kolei w miejscach, w których piaszczyste dno zawiera domieszkę mułu (między innymi w zatoce Medulin), występuje Cymodocea nodosa. Różnorodność zbiorowisk przekłada się na znaczną liczebność organizmów. W morskich trawach doskonale czują się mięczaki, jak choćby coraz rzadsza w basenie Morza Śródziemnego przyszynka szlachetna. Nurkowie mogą natknąć się tam także na liczne skorupiaki, między innymi na homara europejskiego i na kraba Eriphia verrucosa. Wśród ryb zamieszkujących strefę przybrzeżną warto wymienić gatunki takie jak: amarel, prażma, sargus, barwena, ślizg prążkowany. Im dalej od brzegu, tym większa różnorodność ichtiofauny. W głębszych obszarach doskonale czują się gatunki takie jak: dorada królewska, okoń morski, kielec właściwy, cefal pospolity, konger. Jak dostać się na przylądek Kamenjak? Na Kamenjak nie kursuje komunikacja publiczna. Nie ma jednak problemu, by dotrzeć tam samochodem, tym bardziej, że na terenie przylądka wyznaczono sporo miejsc parkingowych. Trzeba jednak pamiętać, że w sezonie wjazd samochodem jest płatny. Piesi i rowerzyści nie ponoszą żadnych opłat. Inna opcja, zdecydowanie bardziej widokowa, to rejs. Statki wypływają z Medulinu. Co zobaczyć na przylądku Kamenjak? Kamenjak zachęca nie tylko bujną przyrodą i pięknymi widokami. Na przyjezdnych czeka tam wiele atrakcji. Najciekawsze wymieniamy poniżej. Plaże i klify na Kamenjaku Jedną z największych atrakcji przylądka są plaże, przez wielu uznane za najpiękniejsze na Istrii. Niektóre pokrywa złocisty piasek, inne – drobny żwirek. Na większości z nich próżno szukać jakiejkolwiek infrastruktury. Wada? Otóż niekoniecznie. Gdy na większości chorwackich plaż wyrasta bar na barze i inne atrakcje, Kamenjak wydaje się być jednym z ostatnich bastionów natury w śródziemnomorskim kraju. Warte uwagi są także tamtejsze klifowe urwiska. Fantazyjnie ukształtowane skały prezentują niesamowicie, a odważni mogą zdecydować się na skok do lazurowej wody. Wzdłuż monumentalnych klifów prowadzą piesze szlaki, którymi można okrążyć cały przylądek. Punkty widokowe Żeby w pełni docenić walory krajobrazowe tego miejsca, warto dotrzeć do tamtejszych punktów widokowych. To idealne miejsca na piękne ujęcia. Jeden z ciekawszych został zaaranżowany na starym bunkrze. Rozpościera się stamtąd widok we wszystkie strony, a panoramy są opisane na tablicach informacyjnych. Ścieżka dinozaurów Ta atrakcja przypadnie do gustu nie tylko dzieciom, ale także dorosłym miłośnikom paleontologii. Kamenjak ma ogromne znaczenie paleontologiczne. W 1975 roku odkryto tam ślady zauropodów, ornitopodów i teropodów. Co niezwykłe, większość skamieniałych tropów jest pogrupowana w ścieżki. Najdłuższa mierzy 19,5 m i składa się z 39 śladów. Ścieżka dydaktyczna nie jest zbyt długa. Mierzy zaledwie 700 metrów. Oprócz skamieniałości zdobią ją także figury prehistorycznych gadów. Miasto Pula Historyczna Pula znajduje się poza obszarem przylądka, jednak warto dopisać to miejsce do listy tamtejszych atrakcji, tym bardziej, że żeby tam dotrzeć, trzeba pokonać zaledwie kilkanaście kilometrów. Do najciekawszych tamtejszych zabytków należy rzymski amfiteatr, wybudowany z polecenia Wespazjana. Obiekt wzniesiony z białego wapienia mógł zmieścić do 23 tys. widzów. Należy do najlepiej zachowanych rzymskich amfiteatrów. Inne ciekawe zabytki to między innymi Brama Herkulesa, Łuk Triumfalny Sergiusza i Świątynia Augusta i Romy. Nasz autor Artur Białek Dziennikarz i redaktor. Wcześniej związany z redakcjami regionalnymi, technologicznymi i motoryzacyjnymi. W „National Geographic” pisze przede wszystkim o historii, kosmosie i przyrodzie, ale nie boi się żadnego tematu. Uwielbia podróżować, zwłaszcza rowerem na dystansach ultra. Zamiast wygodnego łóżka w hotelu, wybiera tarp i hamak. Prywatnie miłośnik literatury.
Sveti Jure to drugi najwyższy szczyt Chorwacji. Można go zdobyć na dwa sposoby – żaden nie jest łatwy
Sveti Jure, najwyższy szczyt pasma Biokovo, jest jedną z największych atrakcji malowniczej Dalmacji. Widoki ze szczytu dosłownie zapierają dech w piersiach, a należy podkreślić, że równie mocne wrażenia gwarantuje sama droga na wierzchołek. Gdzie znajduje się Sveti Jure? Na to i inne pytania odpowiadamy poniżej.
Spis treści: Gdzie znajduje się Sveti Jure? Jak wysoki jest szczyt Sveti Jure? Jak dostać się na szczyt Sveti Jure? Atrakcje Sveti Jure Chorwacja jest jedną z najczęściej wybieranych destynacji przez polskich turystów, którzy chcą spędzić urlop na południu Europy. Trudno się temu dziwić. Kraj leżący nad Morzem Adriatyckim obfituje w atrakcje. Liczne zabytki i wspaniałe plaże to jeszcze nie wszystko. Chorwacja słynie także z pięknej przyrody, którą można podziwiać w tamtejszych parkach narodowych i przyrodniczych. Jednym z takich miejsc jest Park Narodowy Krka, który słynie ze wspaniałych wodospadów, ale Park Przyrodniczy Biokovo nie ustępuje mu popularnością. Nie jest to specjalnie zaskakujące. To właśnie tam wznosi się Sveti Jure, czyli najwyższy wierzchołek masywu, któremu park zawdzięcza swoją nazwę. Gdzie znajduje się Sveti Jure? Sneti Jure, czyli góra św. Jerzego, jest szczytem w długim na 36 km i szerokim na 9,5 km paśmie Biokovo, w Górach Dynarskich. Wznosi się w pobliżu wybrzeża Morza Adriatyckiego, niedaleko Makarskiej. Jak wysoki jest szczyt Sveti Jure? Góra wznosi się na 1762 m n.p.m. W całej Dalmacji nie ma wyższego szczytu. W Chorwacji wyższy jest tylko Vrh Dinare, wierzchołek zlokalizowany w paśmie Dinara, który osiąga 1831 m n.p.m. Jak dostać się na szczyt Sveti Jure? Na wierzchołek prowadzą szlak pieszy i droga asfaltowa. Obie opcje są godne polecenia. Jednak należy pamiętać, że chcąc wejść na szczyt o własnych siłach, trzeba wykazać się kondycją i doświadczeniem górskim. Wariant asfaltowy to dobry wybór, ale tylko dla kierowców o stalowych nerwach. W obu przypadkach można liczyć na wspaniałe widoki, jednak warto dokładnie zastanowić się, który sposób zdobycia Sveti Jure będzie lepszym wyborem. Szlak pieszy Prowadzący na szczyt czerwony szlak rozpoczyna się w miejscowości Veliko Brdo, znajdującej się tuż obok Makarskiej. Początkowo wiedzie lasem sosnowym, ale krajobraz szybko zmienia się na skalisty. Na tym etapie można jeszcze iść w osłonie cienia, ale wejścia nie ułatwia podłoże obficie pokryte piargami i strome zbocze, które trzeba pokonać. Dalej pojawiają się nieliczne drzewa i krzewy, dające odrobinę cienia, ale palące słońce i tak mocno doskwiera. Dalsza część szlaku, prowadząca między wystającymi skałami, jest dość płaska. W końcu w zasięgu wzroku pojawia się charakterystyczny maszt telewizyjny, ale po zejściu do najeżonej skałami doliny natychmiast znika. W drodze na wierzchołek trzeba będzie pokonać jeszcze kilka takich dolin. Wejście szlakiem czerwonym to wariant wyłącznie dla wytrwałych. Przewyższenie przekracza 1400 metrów. Stromizny i skaliste podłoże stanowią niemałe wyzwanie, tym bardziej, że wejście odbywa się w pełnym słońcu. W zależności od kondycji i doświadczenia, wycieczka zajmie od 11 do 14 godzin. Droga asfaltowa Wjazd samochodem to z kolei sprawdzian umiejętności kierowcy. Mierząca 23 km trasa widokowa rozpoczyna swój bieg w Gronje Tučepi. Pierwszy odcinek prowadzi przez sosnowy las i usypia nieco czujność kierowcy. Po wyjeździe z lasu droga zaczyna wić się krętą serpentyną. Jest na tyle wąska, że samochody mogą minąć się wyłącznie w miejscach, w których znajdują się niewielkie zatoczki (wyznaczone co kilkadziesiąt metrów), a i tak w wielu przypadkach nie obejdzie się bez złożenia lusterek. W wielu miejscach przepaść jest na wyciągnięcie ręki. Od urwiska kierowców odgradza tylko barierka, która w praktyce jest jedynie punktem orientacyjnym. Na wysokości 897 m n.p.m. znajduje się pierwszy punkt widokowy (przy restauracji Vrata Biokova), z którego rozpościera się panorama Riwiery Makarskiej. Kolejny przystanek jest zlokalizowany na wysokości 1228 m n.p.m. Za nim droga wypłaszcza się, ale nadal pozostaje kręta. Ostatnim przystankiem jest szczyt Sveti Jure. Atrakcje Sveti Jure Jakie atrakcje czekają na zdobywców najwyższego szczytu pasma Biokovo? Nagrodą za wysiłek jest niesamowita panorama wybrzeża Dalmacji, wysp Adriatyku i masywu Biokovo. Przy dobrej pogodzie widoczne są szczyty Bośni i Hercegowiny. Na szczycie znajduje się maszt telewizyjny i piękna kapliczka św. Jerzego, wybudowana w 1646 roku. Pierwotnie znajdowała się w miejscu, z którego dziś „wyrasta” maszt, ale w 1964 roku została przeniesiona nieco niżej. Taras widokowy Niemała atrakcja znajduje się mniej więcej w połowie drogi na Sveti Jure. Taras widokowy Skywalk Biokovo to wykonana ze szklanych paneli platforma, zawieszona na wysokości 1228 m n.p.m., nad przełęczą Ravna Vlaška. Sięga na odległość 12 metrów poza krawędź skały. Wystarczy spojrzeć w dół, by poczuć potężne uderzenie adrenaliny. Transparentna podłoga obnaża głęboką przepaść i nawet osoby, którym nie straszne są duże wysokości, mogą poczuć się niepewnie, stojąc na platformie. Patrząc w dal, można dostrzec Adriatyk i jego wyspy oraz rozległe, zielone doliny. Zapewniamy, że ten niesamowity widok na długo pozostaje w pamięci. Nasz autor Artur Białek Dziennikarz i redaktor. Wcześniej związany z redakcjami regionalnymi, technologicznymi i motoryzacyjnymi. W „National Geographic” pisze przede wszystkim o historii, kosmosie i przyrodzie, ale nie boi się żadnego tematu. Uwielbia podróżować, zwłaszcza rowerem na dystansach ultra. Zamiast wygodnego łóżka w hotelu, wybiera tarp i hamak. Prywatnie miłośnik literatury.
Szybenik – perła Dalmacji: Przewodnik po atrakcjach, historii i kulturze
Szybenik, malownicze miasto w Dalmacji, to miejsce pełne historii, kultury i niepowtarzalnego klimatu. Znane z malowniczych krajobrazów, zabytków takich jak katedra św. Jakuba czy twierdze obronne, oferuje również bogate dziedzictwo kulinarne i liczne atrakcje turystyczne. Oto najważniejsze miejsca do odwiedzenia, lokalne tradycje oraz praktyczne wskazówki, które warto wziąć pod uwagę przed podróżą do tego niezwykłego zakątka Chorwacji.
Spis treści: Historia i kultura Szybenika Najważniejsze atrakcje turystyczne Szybenika Park Narodowy Kornati i okoliczne wyspy Szybenik w popkulturze Praktyczne informacje dla turystów Historia i kultura Szybenika Początki miasta i jego rozwój Szybenik jest jednym z najstarszych miast na wybrzeżu Adriatyku. Początki tego miejsca sięgają roku 1066, kiedy to król Chorwacji Piotr Krzesimir IV nadał przywilej budowy zamku w tym miejscu. Tym samym Szybenik stał się najstarszym ośrodkiem nad Adriatykiem założonym nie przez Greków czy Rzymian, ale przez Słowian. Miasto rozwijało się wokół twierdzy św. Michała, która jest jednym z najlepiej zachowanych zabytków w Szybeniku. Z czasem miasto zaczęło rozlewać się na okoliczne wzgórza i doliny, stając się ważnym punktem handlowym i kulturalnym w regionie Dalmacji. Wpływy włoskie i tureckie na lokalną kulturę Historia Szybenika jest naznaczona różnorodnymi wpływami, w szczególności włoskimi i tureckimi, które wciąż można dostrzec w kulturze miasta. – Mieszały się tu wpływy włoskie i tureckie, a mieszkańcy Dalmacji wzięli z nich to, co najlepsze – opowiada Ivan, lokalny przewodnik. To połączenie różnych kultur sprawiło, że Szybenik ma wyjątkowy charakter, który przyciąga turystów z całego świata. Widać to na przykładzie lokalnych tradycji, takich jak picie kawy. Tu jest to celebracja towarzyskości i chwili relaksu, nawiązująca do tureckich zwyczajów rozmów przy kawie. Najważniejsze atrakcje turystyczne Szybenika Katedra św. Jakuba – wyjątkowa świątynia z kamienia Katedra św. Jakuba to jeden z najważniejszych zabytków Szybenika i jeden z najcenniejszych obiektów sakralnych na całym Adriatyku. Wpisana na listę światowego dziedzictwa UNESCO, katedra jest wyjątkowa z uwagi na to, że powstała wyłącznie z kamienia, bez użycia elementów drewnianych. Jej budowa rozpoczęła się w XV wieku i trwała 105 lat. Unikatowy fryz ozdobiony 74 wyrzeźbionymi głowami przedstawiającymi mieszkańców miasta to przykład doskonałości średniowiecznej sztuki rzeźbiarskiej i świadectwo talentu mistrzów kamieniarskich z regionu. Twierdza św. Michała i inne fortyfikacje Twierdza św. Michała, z której roztacza się widok na kanał św. Antoniego, była sercem obrony miasta w czasach wojen i najazdów pirackich. Dziś jest to miejsce, gdzie mieści się interaktywne muzeum historii miasta oraz amfiteatr na 1000 miejsc, w którym odbywają się liczne koncerty i wydarzenia kulturalne. Warto również odwiedzić inne fortyfikacje, takie jak twierdza św. Jana i twierdza Barona, które odgrywały kluczową rolę w obronie miasta przed Turkami w XVII wieku. Twierdza św. Mikołaja, zbudowana przez Wenecjan, to doskonały przykład renesansowej architektury obronnej i kolejny obiekt wpisany na listę UNESCO. Lovre Caffe – spokojna oaza w sercu miasta Jednym z urokliwych miejsc w Szybeniku jest Lovre Caffe, kawiarnia położona w dawnym ogrodzie franciszkańskiego klasztoru. Została ona otwarta dla publiczności po renowacji w 2007 roku, która przywróciła jej średniowieczny wygląd. – Od razu stała się jedną z największych atrakcji Szybenika – mówi Ivan, przewodnik po mieście. Miejsce to oferuje atmosferę relaksu w otoczeniu różanych krzewów i ziół, gdzie można odpocząć i cieszyć się chwilą w cieniu historycznych murów. Park Narodowy Kornati i okoliczne wyspy Jak dostać się na Kornati? Park Narodowy Kornati, znajdujący się 44 km od Szybenika, to wyjątkowy raj dla miłośników przyrody. Georg Bernard Shaw, irlandzki dramaturg i noblista, opisał Kornati jako „ukoronowanie dzieła Boga na Ziemi”. Archipelag składa się z 89 wysp, które można zwiedzać na łodzi, podziwiając zjawiskowe, niemal księżycowe krajobrazy. „Rejs między majestatycznymi klifami i cumowanie w urokliwych zatoczkach to przeżycie z pogranicza snu i jawy” – czytamy w relacjach turystów. Aktywności na wyspach: trekking i zwiedzanie Dla aktywnych turystów Kornati oferuje liczne szlaki trekkingowe, które prowadzą do tajemniczych budowli pozostawionych przez dawne cywilizacje. Można tam znaleźć także wijące się kamienne murki o łącznej długości 300 km, które są wpisane na listę dziedzictwa UNESCO. To doskonałe miejsce dla tych, którzy pragną odkrywać nieznane zakątki i cieszyć się dziewiczą przyrodą. Szybenik w popkulturze Szybenik jako Braavos w „Grze o Tron” Szybenik zdobył dodatkową popularność, stając się filmowym Braavos, jednym z Wolnych Miast w serialu „Gra o Tron”. Wąskie uliczki starego miasta, z kamiennymi alejkami i średniowieczną architekturą, doskonale wpisywały się w scenerię tej znanej na całym świecie produkcji, co przyciąga do miasta fanów serialu z różnych zakątków świata. Lokalne smaki i kuchnia Dalmacji Najlepsze restauracje i konoby Kuchnia Dalmacji słynie z prostoty i wykorzystania świeżych, lokalnych składników. W Szybeniku można odwiedzić tradycyjne konoby, które serwują dania przygotowywane według starych przepisów, takie jak mięsa i ryby pieczone w piecach opalanych drewnem. Miejsca takie jak Dalmacka Wioska Etnograficzna w Amadria Parku oferują autentyczne doświadczenie kulinarne w historycznej scenerii. Tradycyjne potrawy i napoje Lokalne specjały to m.in. oliwa z oliwek, prosciutto suszone na wietrze bura oraz czerwone wino z lokalnego szczepu babić. Szybenik może pochwalić się także jednym z najstarszych na świecie przepisów na jogurty i sery, co potwierdzają odkrycia archeologiczne na fragmentach ceramiki z Daniło sprzed 7,2 tys. lat. Praktyczne informacje dla turystów Jak dojechać do Szybenika? Do Szybenika najlepiej dotrzeć samolotem do Splitu, skąd można kontynuować podróż autobusem lub taksówką. Podróż autem zajmuje około 40 minut, co sprawia, że miasto jest łatwo dostępne dla turystów odwiedzających południową Chorwację. Gdzie się zatrzymać – hotele i noclegi Jednym z popularnych miejsc noclegowych jest kompleks Amadria Park, położony 15 minut od centrum miasta. Oferuje on piękne plaże, atrakcje dla całej rodziny oraz opcję kempingu, co sprawia, że jest idealnym wyborem zarówno dla rodzin, jak i par. Źródło: National Geographic Traveler Nasza autorka Agnieszka Franus Agnieszka Franus – zastępczyni redaktora naczelnego magazynów National Geographic, National Geographic Traveler, redaktor naczelna Kaleidoscope. Z wykształcenia geolog. Jej pasje to historia, fotografia i podróże. Najlepiej wypoczywa wędrując po górach, a w wolnych chwilach lubi gotować dla przyjaciół.
Park Narodowy Krka jest jedną z największych atrakcji Chorwacji. Zachwyca nie tylko wspaniałą przyrodą
Park Narodowy Krka bez wątpienia jest jedną z największych atrakcji Chorwacji. Słynie przede wszystkim ze wspaniałych wodospadów, które jednak nie są jedyną atrakcją tego niezwykłego miejsca. Malowniczy obszar zachwyca też wspaniałą florą i fauną, a także licznymi pomnikami historii. Gdzie znajduje się Park Narodowy Krka? Jak tam dotrzeć? Co warto zobaczyć na miejscu? Na te i inne pytania odpowiadamy poniżej.
W tym artykule: Gdzie znajduje się Park Narodowy Krka? Jak dojechać do Parku Narodowego Krka? Charakterystyka Parku Narodowego Krka Przyroda Parku Narodowego Krka Co warto zobaczyć w Parku Narodowym Krka? Wielu osobom Chorwacja kojarzy się przede wszystkim z plażami nad Morzem Adriatyckim. To prawda, kraj w południowo-wschodniej Europie przyciąga wspaniałymi kurortami, ale w tym miejscu należy podkreślić, że ma do zaoferowania znacznie więcej atrakcji. Zróżnicowana powierzchnia sprawia, że coś dla siebie znajdą tam także miłośnicy górskich wycieczek, jak również wielbiciele dzikiej przyrody. Park Narodowy Krka należy do tych miejsc, które po prostu trzeba odwiedzić podczas wycieczki do Chorwacji. Gdzie znajduje się Park Narodowy Krka? Park Narodowy Krka rozciąga się w środkowej części Dalmacji, na wschodnim wybrzeżu Adriatyku. Znajduje pomiędzy Zadarem i Splitem. Najbliżej położonym miastem jest Szybenik, zlokalizowany w odległości około 10 kilometrów od południowych krańców parku. Jak dojechać do Parku Narodowego Krka? Nie ma najmniejszego problemu z przyłączeniem się do zorganizowanej wycieczki, ale do Parku Narodowego Krka można także dostać się indywidualnie, samochodem lub autobusem. Wybierając drugą opcję, najlepiej wyruszyć ze Splitu, Trogiru, Zadaru lub Szybenika. Europejska Amazonka i najmniejsze miasto na świecie. Gdzie? W Chorwacji Spisaliśmy wszystkie pytania, które stawiają sobie osoby planujące podróż do Chorwacji. Co jeść na miejscu? Które miejsca odwiedzić? Jak zachowywać się na kempingu? Z wyczerpującymi od... Wejścia prowadzące do parku Do parku prowadzi pięć wejść. Lozovac. W obrębie wejścia znajduje się darmowy parking i centrum informacyjne, w którym można pobrać mapy i broszury. To właśnie tam swój bieg rozpoczyna wiele popularnych szlaków turystycznych. Do wejścia dojeżdża autobus, który zabiera turystów do wodospadu. Skradin. Wejście od strony miasta Skradin w sezonie jest mocno zatłoczone, podobnie jak Lozovac. Popularność tego miejsca wynika z tamtejszej atrakcji, jaką jest rejs statkiem (wliczony w cenę biletu wstępu na teren parku). Roški slap. To jedno z mniej obleganych wejść do parku. Czy to oznacza, że należy omijać je szerokim łukiem? Absolutnie nie, bo to właśnie stamtąd najbliżej jest do wodospadu Roški, jednego z najbardziej malowniczych w całym parku. Burnum. Wejście przy stanowisku archeologicznym Bunrum to prawdziwa gratka dla miłośników antycznej historii. Niedaleko znajdują się ruiny rzymskiego amfiteatru, a w pobliskim Puljane – wystawa starożytnych artefaktów. Krka Monastery (Kistanje). Wejście w pobliżu klasztoru Krka powinny wybrać osoby, które nastawiają się na zwiedzanie mniej znanych (i mniej obleganych) zakątków parku. Dojazd autobusem Ze Splitu regularnie kursują bezpośrednie autobusy, które docierają do Skradin, podobnie jak z Zadaru. W to samo miejsce można dotrzeć z Trogiru, jednak stamtąd odjeżdża tylko jeden autobus dziennie (w sezonie, poza sezonem brak kursów). Z Szybenika autobusy odjeżdżają do miejscowości Skradin i Lozovac. Dojazd samochodem Najlepszym wyborem dla zmotoryzowanych jest wejście Lozovac. Znajduje się tam największy i najlepiej zorganizowany parking. Pozostałe wejścia także są zaopatrzone w miejsca parkingowe, ale jest ich nieco mniej. Warto podkreślić, że jedynie od strony miejscowości Lozovac istnieje możliwość wjazdu na teren parku własnym pojazdem, ale wyłącznie poza sezonem. Charakterystyka Parku Narodowego Krka Park Narodowy Krka został powołany w 1985 roku. Rozciąga się na obszarze 109 kilometrów kwadratowych, jest więc tylko nieznacznie większy niż Poleski Park Narodowy. Malowniczy teren Parku Narodowego Krka wyrzeźbiły ruchy tektoniczne i rzeka o tej samej nazwie. W wyniku trwających od niepamiętnych czasów procesów krasowych powstały imponujące kaniony, bariery trawertynowe, jeziora i zapierające dech w piersiach wodospady. W plejstocenie topniejący lód przyczynił się do podniesienia poziomu wody w morzu. Woda zalała dzisiejsze wybrzeże Adriatyku. Doszło wówczas do utworzenia estuarium rzeki Krka. Zjawiska krasowe na terenie parku Na obszarze PN Krka występują dwie formy trawertynu, tzw. żywa i martwa. W następstwie ubywania tlenu z wypływającej na powierzchnię wody podziemnej, dochodzi do wytrącenia wapnia. Ten osadza się na organizmach, między innymi na mchach. Powstają w ten sposób różnorakie formy geologiczne, a przyrost trawertynu jest szacowany na ok. 3 mm rocznie. „Martwy”, czyli nieprzyrastający trawertyn występuje w obszarze dawnego biegu rzeki. Jego wiek jest szacowany na 125 tysięcy lat. To właśnie procesy krasowe w ukształtowały hydrologiczny obraz parku. Woda rzeki Krky i jej dopływów wydrążyła w wapiennych skałach rozległe kaniony i wąwozy. W ten sposób powstały też wodospady, będące największą atrakcją tego miejsca, i jaskinie krasowe (na terenie parku jest ich ponad 40). Przyroda Parku Narodowego Krka Park znajduje się w obszarze klimatu śródziemnomorskiego. Takie położenie sprzyja występowaniu różnorodnych biotopów, co przekłada się na mozaikową charakterystykę tamtejszej flory i fauny. Chorwacja nieustannie się zmienia. Jak odkryć ją na nowo? Chorwacja od lat jest jednym z ulubionych kierunków Polaków. Uwielbiamy chorwackie plaże, kuchnię i oczywiście samych Chorwatów. Jak zaplanować wakacje nad Adriatykiem? O to i nie tylko o t... Rośliny w parku Na terenie Parku Narodowego Krka stwierdzono występowanie 860 gatunków roślin, wśród których nie brakuje okazów charakterystycznych wyłącznie dla obszaru adriatyckiego. W tym miejscu należy wskazać na: rośliny astrowate – Tanacetum cinerariifolium; rośliny dzwonkowate – Inula verbascifolia i Campanula pyramimidalis; rośliny kosaćcowate – Iris illyrica. Inne ciekawe endemity, które rozwinęły się ze względu gorący i suchy klimat, to między innymi: chaber – Centaurea spinosociliata; wilczomlecze – Euphorbia fragifera i Euphorbia characias; szałwia – Salvia bertolonii; oset – Carduus micropterus. W parku wyróżnia się trzy zbiorowiska leśne: lasy mieszane z dębem omszonym i grabem wschodnim, wiecznie zielone lasy mieszane z dębem ostrolistnym i jesionem mannowym oraz lasy mieszane z chmielograbem europejskim i seslerią. Warto podkreślić, że na obszarze PN nie brakuje też zbiorowisk pastwiskowych i kamiennych łąk. Zwierzęta w parku Wyjątkowa jest nie tylko parkowa flora, ale także fauna. Nie brakuje tam zarówno gatunków o szerokim zasięgu występowania, jak i endemitów. Najsłabiej poznaną grupę zwierząt stanowią bezkręgowce. Stwierdzono występowanie 289 gatunków chrząszczy, 200 gatunków motyli i 34 gatunków ważek. W tamtejszych wodach pływa 20 gatunków ryb, z czego 10 to endemity. Do tej grupy należy zaliczyć choćby zagrożonego wyginięciem pstrąga marmurkowego i wzdręgę. Parkowe jeziora, trzcinowiska i podmokłe łąki są domem dla 8 gatunków płazów. Jednym z nich jest endemiczny odmieniec jaskiniowy. Gady są reprezentowane przez 22 gatunki, w tym przez licznie występującego żółwia błotnego czy przez jadowitą żmiję nosorogą. Park ma ogromne znaczenie ornitologiczne. Występuje tam 211 gatunków ptaków, co stanowi 56 proc. chorwackiej awifauny. Aż 111 taksonów uznano za zagrożone w skali kraju. W Parku Narodowym Krka stwierdzono też występowanie 46 gatunków ssaków, z czego 23 znajduje się w Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych. Co warto zobaczyć w Parku Narodowym Krka? Park można zwiedzać pieszo, z pokładu statku lub z autobusu. Wspaniała fauna i flora to jedne z największych atrakcji tego miejsca, ale z całą pewnością niejedyne. Wodospad Skradinski Buk To najdłuższy, a zdaniem wielu osób – także najpiękniejszy wodospad w parku. Na odcinku kilkuset metrów tworzy go siedemnaście kaskad, które osiągają do 400 m szerokości. Najstarsza elektrownia wodna w Europie Prawdziwa gratka dla fanów techniki. Na wodospadzie Skradinski Buk znajdują się pozostałości po pierwszej europejskiej elektrowni wodnej. Obiekt uruchomiono w 1895 roku. Zabytkowe młyny Wzdłuż rzeki znajduje się wiele młynów wodnych. Część z nich odnowiono i udostępniono do zwiedzania. Szczególnie ciekawy jest kompleks w pobliżu wodospadu Skradinski Buk, składający się z młyna, stajni, mieszkania młynarza i kuchni. Wyspa Visovac Kolejna atrakcja jest dostępna po krótkiej przeprawie łodzią. Na wyspie zlokalizowanej na malowniczym jeziorze Visovac znajduje się historyczny klasztor franciszkanów z 1445 roku, otoczony przez bujne ogrody. Punkt widokowy Rogovo To jedna z częściej pomijanych atrakcji. Niesłusznie, bo z punktu widokowego Rogovo rozpościera się fantastyczny widok na kanion Medu Gredama i jezioro Visovac. Nasz ekspert Artur Białek Dziennikarz i redaktor. Wcześniej związany z redakcjami regionalnymi, technologicznymi i motoryzacyjnymi. W „National Geographic” pisze przede wszystkim o historii, kosmosie i przyrodzie, ale nie boi się żadnego tematu. Uwielbia podróżować, zwłaszcza rowerem na dystansach ultra. Zamiast wygodnego łóżka w hotelu, wybiera tarp i hamak. Prywatnie miłośnik literatury.
Jedziesz do Chorwacji samochodem? Spotka cię niemiła niespodzianka
Chorwacja to bez wątpienia jeden z najbardziej ulubionych kierunków wakacyjnych Polaków. Tylko w ubiegłym roku kraj nad Adriatykiem odwiedziło ponad milion turystów z Polski. Do podróży najczęściej wybieramy samochód, który daje poczucie niezależności. Teraz jednak, na podróżujących taką formą transportu, czeka niemiła niespodzianka.
W tym artykule: Za autostradę zapłacisz 10% więcej Okres wakacyjny to żyła złota dla Chorwacji W Chorwacji czeka nas masa atrakcji Polacy uwielbiają Chorwację. Każdego lata kierunek nad Adriatyk obiera bardzo dużo turystów. Do nie tak dawna, największym magnesem były stosunkowo niskie ceny i gwarancja świetnej pogody. Teraz ceny są zdecydowanie wyższe i nie zanosi się na zmiany. Podwyżki objęły również kluczowy element podróży. Za autostradę zapłacisz 10% więcej Od 1 lipca 2024 roku na chorwackich autostradach obowiązują wyższe stawki. To odpowiedź na wzmożony ruch turystyczny w okresie wakacyjnym. Kierowcy udający się nad Adriatyk będą musieli doliczyć 10% więcej do dotychczasowych cen. Zmieniony cennik będzie obowiązywał do 30 września 2024 roku. Warto wspomnieć, że to nie pierwszy raz, kiedy mamy do czynienia z nowymi cenami za przejazd. Przed pandemią była to naturalna sytuacja. Podwyżki w poprzednich latach wstrzymał spadek liczby turystów odwiedzających Chorwację. Najnowsze dane pokazują jednak, że sytuacja w branży turystycznej wróciła do formy sprzed pandemii, więc i powróciły podwyżki na chorwackich autostradach. Ciekawostki o Chorwacji, których pewnie nie znałeś. Czy wiesz, że Chorwaci mają swoje Koloseum? Poznaj fascynujące ciekawostki o Chorwacji i zaplanuj podróż do tego niewielkiego, ale jakże pięknego kraju. Niektóre z przedstawionych poniżej faktów mogą zaskoczyć. Okres wakacyjny to żyła złota dla Chorwacji Okres letni odpowiada za 40% rocznego ruchu. Czarno na białym widać, że wakacje to dla Chorwacji najważniejszy okres, ale również okazja do większego zarobku. Spółka Hrvatske Autoceste podwyżki tłumaczy tym, że właśnie przez zwiększony ruch, rosną koszty utrzymania i zarządzania ruchem. Przykładowo za odcinek od Zagrzebia do zjazdu na Sukosan, przed podwyżkami trzeba było zapłacić 16,50€. Po doliczeniu 10% cena ta rośnie do 18,15€, co po przeliczeniu na złotówki daje 78,50 zł. Pomimo podwyżek cen autostrad, jest jeden powód do radości. Ceny paliw w Chorwacji są odczuwalnie niższe niż w Polsce. To w pewien sposób może nam zrekompensować wyższe ceny na bramkach. Spokojnie znajdziemy tam stację z ceną za litr benzyny poniżej 6 złotych. W Chorwacji czeka nas masa atrakcji Trudno się dziwić, że Polacy tak polubili kraj nad Adriatykiem. Chorwacja – choć mniejsza od Polski – ma do zaoferowania wypoczynek nad morzem i nad wyspach, znakomitą kuchnię i świetne parki narodowe. Coraz więcej turystów decyduje się też odwiedzić stolicę kraju – Zagrzeb. Do centralnie położonego miasta łatwo dolecieć z Polski LOT-em. Kolejnym ciekawym kierunkiem jest miejscowość Pula. To najstarsze miasto na wschodnim wybrzeżu Adriatyku, gdzie znajduje się słynny amfiteatr z II w. p.n.e. Miasto jest czasami nazywane „małym Rzymem". To jedna z najlepiej zachowanych tego typu budowli na świecie. „Chorwackie Koloseum” mogło pomieścić nawet 23 tys. widzów. Jeżeli ktoś woli skorzystać z uroków plaż i morza, to też znajdzie coś dla siebie. Warto pamiętać, że Chorwacja to nie tylko kamieniste plaże. Najlepszym przykładem jest Paradise Beach, zlokalizowana w mieście Lopar (wyspa Rab, północna część Chorwacji). Już sama nazwa tego miejsca mówi wiele na temat jego walorów. Pas piasku o długości ok. 1600 metrów jest położony w scenerii, która do złudzenia przypomina jedną z tropikalnych wysp. Bez wątpienia to jedna z najpiękniejszych plaż w Europie. Nasz ekspert Piotr Kolasa Pasjonat motoryzacji, podróży i piłki nożnej. W redakcji National-Geographic.pl odpowiada za media społecznościowe i nowe technologie.
Żeglowanie między tysiącami chorwackich wysp i wysepek, skał i grzbietów morskich, rafting, wspinaczka, trekking, jazda rowerem wreszcie długie spacery po miasteczkach bogatych w zabytki, dzięki którym poczujecie się jak na planie filmowym. W Chorwacji nie sposób się nudzić. A do tych miast dolecicie bezpośrednio z Polski.
View Ediplayer on the source website W tym artykule: Perła Adriatyku, czyli witamy w Dubrowniku Zjawiskowe miasto-pałac, czyli Split Zadar - zakochaj się od pierwszego wejrzenia Pula - tu bije serce Istrii Zagrzeb - stolica sztuki i… szczęścia Perła Adriatyku, czyli witamy w Dubrowniku Odwiedziny w Dalmacji warto zacząć od spaceru po Dubrowniku, a zwłaszcza jego historycznej części wpisanej na listę UNESCO i wyglądającej całkiem jak scenografia filmowa. Tu zachwycą was okalające Stare Miasto Mury Miejskie oraz baszty i twierdze (jedną z nich jest imponująca twierdza Lovrijenac), czy XV-wieczna Wielka Fontanna Onufrego zaprojektowana przez neapolitańskiego architekta Onofrio della Cava jako część miejskiego systemu wodociągowego. To pod nią mieszkańcy umawiają się na randki. Warto przy okazji zgubić się w labiryncie krętych uroczych uliczek, przy których zjecie np. świetne sardynki okraszone solą lub czarne risotto. Ci, którzy lubią zwiedzać z aparatem w ręku powinni też zajrzeć do gotycko-renesansowego Pałacu Sponza, barokowego kościoła św. Błażeja (patrona Dubrownika), przyjrzeć się kolumnie Rolanda z XV wieku, czy wreszcie odwiedzić gotycko-barkowy Pałac Rektorów, czyli dawną siedzibę miejskich władz. Dziś mieści się tu Muzeum Historii i Kultury. Zmęczeni zwiedzaniem? Odpocznijcie w cieniu cytrusowych drzew rosnących w parku Gradac. A kto lubi aktywny wypoczynek, może zajść na plażę Banje i wypożyczyć skutery wodne czy motorówki, a nawet skorzystać z możliwości parasailingu. Tym, którzy życzyliby sobie popatrzeć z góry na miasto, jego zabytki i turkusowe wody Adriatyku, proponujemy wzgórze Srđ (412 m n.p.m.), na które można wjechać kolejką linową. Tylko ono wie, ilu mężczyzn właśnie tu oświadczyło się swoim drugim połówkom. Zresztą zakochani mają tu gdzie świętować – w uroczej restauracji można smacznie zjeść romantyczną kolację, mając Dubrownik u stóp. A patrząc na lśniący Adriatyk, na pewno nabierzecie ochoty na rejs na okoliczne wyspy. Zwłaszcza polecamy Lokrum zwaną wyspą zakochanych – tu usłyszycie legendę o Ryszardzie Lwie Serce i spędzicie aktywnie czas, podziwiając egzotyczne rośliny w tutejszym rezerwacie przyrody. Skoro o aktywnościach mowa, na trekking między jeziorami Veliko i Malo idealny będzie Park Narodowy Mljet na wyspie o tej samej nazwie. Jeśli jednak macie więcej czasu i chcecie aktywnie poznać Dubrownik, warto wybrać któryś z licznych szlaków pieszych, m.in. prowadzący przez Mury Miejskie, czy na wzgórze Srđ, dookoła miasta poprowadzono też liczne ścieżki rowerowe. Rajem dla wielbicieli dwóch kółek będzie jednak przede wszystkim pobliska wyspa Korčula, a na niej: Lumbarda (trzy trasy rowerowe), Blato (sześć tras), Vela Luka (cztery trasy), Smokvica (cztery trasy) i miasto Korčula (trzy trasy). Na całej wyspie Korčula znajduje się aż dziewiętnaście tras rowerowych. Zjawiskowe miasto-pałac, czyli Split Kolejnym ważnym przystankiem w Dalmacji, do którego dolecicie bezpośrednio z Polski, jest Split. Miasto może pochwalić się pięknym portem, w którym cumują lśniące łodzie zachęcające do żeglugi, a jego serce to dawny pałac rzymskiego cesarza Dioklecjana. Tam, gdzie były rezydencjalne korytarze, dziś są ulice, w miejscu komnat – urokliwe place. Zabytkowe centrum Splitu wraz z Pałacem Dioklecjana, podobnie jak Stare Miasto w Dubrowniku również wpisano na listę UNESCO. Ale to nie jedyny punkt wspólny tych dwóch miast. Zarówno w Splicie jak i Dubrowniku kręcono sceny do „Gry o tron”. Dla miłośników serialu dodajmy, że lokacji z nią związanych w Chorwacji jest znacznie więcej. Spacerując po Splicie, znajdziecie całą masę uroczych kawiarni, butików z rękodziełem i kameralnych restauracji. Wszystko z widokiem na Adriatyk – ten można podziwiać z promenady (Riva), przy której rosną palmy. Miasto ciekawie prezentuje się także z góry, a dokładnie ze wzgórza Marjan – tutejsze liczne szlaki turystyczne, które prowadzą przez zalesione tereny to świetna okazja, aby wypocząć w otoczeniu przyrody. Szukacie jeszcze więcej aktywności w okolicach Splitu? Koniecznie zobaczcie malowniczo położone miasteczko Omiš, w którym z twierdz Fortica i Mirabela rozpościera się zapierający dech widok na góry, rzekę Cetina i Adriatyk. W okolicach Omiša znajdują się szlaki trekkingowe, a na tych którzy chcą przetestować swoją odwagę czeka lot na paralotni, rafting, zipline lub wędrówki górskie (te polecamy w okolicach góry Mosor). A to wszystko w otoczeniu wspaniałej przyrody. Kogo zaś ciągnie do wody, może wynająć kajaki lub deski SUP i eksplorować liczne zatoczki i plaże. Wyspy: Brač, Hvar czy Šolta, które oferują też doskonałe warunki do nurkowania i snorkelingu. Dodatkowo na dwóch pierwszych wyspach znajdziecie świetne trasy rowerowe. Zadar - zakochaj się od pierwszego wejrzenia Tu zobaczycie najpiękniejsze zachody słońca na świecie – tak o Zadarze pisał Alfred Hitchcock. A te warto podziwiać, wdrapując się np. na górującą nad miastem dzwonnicę katedry św. Anastazji. Świetnie widać stąd czerwone dachówki urokliwie odcinające się od bieli murów i lazurowej wody. Widok na Adriatyk zachwyci szczególnie towarzystwie dźwięków Organów Morskich. Niezwykle ciekawą instalacją jest Pozdrowienie Słońca, które wieczorem i w nocy prezentuje magiczną grę świateł. Szklane płytki ułożone w kształcie koła, dzięki znajdującym się pod nimi bateriom słonecznym, wieczorami oświetlają promenadę. Zadar ma też bogatą ofertę dla kochających adrenalinę. Okolice miasta to świetna arena do uprawiania sportów wodnych, zwłaszcza windsurfingu i kitesurfingu. W głębi lądu miłośników natury i tajemniczych jaskiń zachwyci Park Krajobrazowy Welebit oraz Park Narodowy Paklenica z kresowymi kanionami (świetnie przygotowane drogi wspinaczkowe). W granicach tego ostatniego parku znajdziemy też najwyższy szczyt pasma Welebitu, czyli Vaganski Vrh (1757 m n.p.m.). Skoro jesteśmy już w tych okolicach – mamy tu jeszcze jedna propozycję dla poszukiwaczy wrażeń – to wycieczki Velebit Photo Safari pojazdami terenowymi, dzięki którym można podziwiać dziewiczą przyrodę i imponujące formy krasowe górskiego pasma Welebit oraz klifu Tulove Grede. W pobliżu Zadaru znajdziemy też rzekę Zrmanja - to popularne miejsce na rafting i kajakarstwo górskie. Trasy są dostępne dla różnych poziomów zaawansowania, a przepływanie przez kaniony dostarcza niezapomnianych wrażeń. Pula - tu bije serce Istrii Od tysięcy lat klimatyczna Pula jest kulturalnym centrum półwyspu Istria. Miasto słynie nie tylko z malowniczych, rozległych plaż, ale przede wszystkim z antycznej architektury. Dlatego w pierwszej kolejności trzeba tu zobaczyć świetnie zachowany rzymski amfiteatr, którego budowę rozpoczęto w czasach panowania cesarza Wespazjana, świątynię Augusta, Łuk Triumfalny Sergiuszów z I w. czy Bramę Herkulesa. Wśród uliczek warto poszukać rozsianych po mieście niewielkich lokalnych bazarów lub sklepików i koniecznie kupić miejscową oliwę – jest absolutnie niepodrabialna i podkreśli smak każdej potrawy. Będąc w Puli polecamy odwiedzenie Parku Narodowego Brijuni. Wysp i wysepek jest tu dokładnie 14. Na wyspę Veliki Brijun można dopłynąć z miejscowości Fažana, położanej ok. 10 km od Puli. Chorwaci o Archipelagu Brijuni mówią: „magiczne dzieło natury”. Jeśli lubicie nurkować – Park Narodowy Brijuni to świetne miejsca także na tę aktywność. Dla miłośników kajaków ciekawa opcją może być zatoka Mala Kolombarica, na najbardziej wysuniętym na południe krańcu Przylądka Kamenjak (Rt Kamenjak). Zatoka znana jest również z jaskini dostępnej tylko od strony morza, do której dotrzeć można również kajakiem. Równie spektakularnie prezentuje się jaskinia Galebove Stijene. Znajduje się ok. 4 km. od samego centrum Puli. Słynąca z czystej wody skalista zatoka popularna wśród miłośników nurkowania i pływania w jaskiniach. Dopłynąć można do niej również na kajaku lub SUP-ie. Trasy rowerowe to kolejny atut Istrii – znajdziemy tu zadbane ścieżki zarówno dla miłośników rowerów górskich, jak i szosowych. Trasy prowadzą przez malownicze wioski, winnice i wzgórza. Popularne trasy to np. Parenzana, dawny szlak kolejowy przekształcony w ścieżkę rowerową. Zaś wybrzeże Istrii jest doskonałe do uprawiania sportów wodnych. Wiele wypożyczalni oferuje kajaki i deski SUP, które pozwalają na wpłynięcie do ukrytych zatoczek i jaskiń morskich. Wielki zachwyt – gratis! Zagrzeb - stolica sztuki i… szczęścia Pierwsze zapiski o Zagrzebiu sięgają już XI w. Stolica Chorwacji, chociaż jest największym miastem w kraju, znana jest z kameralnej atmosfery i miłości do sztuki. Zwiedzanie można zacząć od uroczych uliczek, placów i skwerów Dolnego Miasta. Ale uwaga! Trzeba się zatrzymać przy fontannie Manduševac na Placu bana Jelačicia i wrzucić monetę. Dzięki temu jest duża szansa na szczęście. W dzielnicy Maksimir natrafiamy zaś na założony w XVIII w. przepiękny, wzorowany na angielskich ogrodach Park Maksimir. To prawdziwy pomnik architektury parkowej. Jeśli lubicie rowery – świetnie oznaczone szlaki znajdziecie wyjeżdżając z Zagrzebia. Wznoszący się nad miastem masyw Medvednica to idealne miejsce dla miłośników wędrówek. Na najwyższy szczyt – Sljeme można dostać się jedną z malowniczych tras, a przy okazji podziwiać piękne widoki na Zagrzeb i okolicę. Medvednica to też świetne miejsce dla rowerzystów, którzy znajdą tu porządne ścieżki. Dobrym pomysłem będzie też wybranie się do Parku Krajobrazowego Žumberak-Samoborsko Gorje. Dlaczego? Malowniczych szlaków wiodących przez góry, lasy i wioski jest tu co najmniej kilka. Także okolice Samoboru to świetne miejsce na wycieczki rowerowe, z różnorodnymi trasami przez wzgórza. W samym Samoborze warto zatrzymać się zaś na kremówkę (kremšnita), z której słynie miasto. Odkryj więcej na chorwacja.hr Materiał promocyjny Chorwackiej Wspólnoty Turystycznej.
Turcja ma konkurencję. Oto kraje, które będą oblegane przez Polaków tego lata
Sezon urlopowy zbliża się wielkim krokami. To dobra okazja, by sprawdzić, gdzie Polacy planują spędzić tegoroczne wakacje. Co ciekawe, w przeciwieństwie do poprzednich lat, pierwszym wyborem nie będzie Turcja.
W tym artykule: Gdzie Polacy spędzą wakacje 2024? Wakacje z biurem podróży czy na własną rękę? Ceny wakacji 2024 za granicą Jak wakacje 2024 spędzą Polacy? Początek czerwca to najwyższa pora, aby zaplanować nadchodzące wakacje. Jeśli wciąż nie masz pomysłu, dokąd warto pojechać na wymarzony wypoczynek, warto zainspirować się planami urlopowymi naszych rodaków. Okazuje się, że tego lata to nie Turcja będzie najbardziej obleganym kierunkiem przez Polaków. Gdzie Polacy spędzą wakacje 2024? Z badania Visa CEE Travel and Payment Intentions Study 2024 wynika, że w tym roku prawie 40% Polaków zamierza spędzić wakacje za granicą. Respondenci szczególnie chętnie odwiedzą Włochy, Chorwację i Grecję. Z kolei poza Europą prym będą wiodły Egipt, Maroko i Tunezja. Wczasowicze znad Wisły będą wypoczywać średnio 8 dni, głównie relaksując się (67%) i zwiedzając (65%). Co więcej, liczba osób, dla których inflacja i rosnące koszty życia będą stanowić przeszkodę w podjęciu zagranicznej podróży w porównaniu z 2023 r., spadła o blisko 40%. Dodatkowo prawie połowa Polaków deklaruje, że w tym roku wyjedzie za granicę nawet dwa albo trzy razy, przy czym większość wyjazdów odbędzie się poza sezonem. Za główną motywację takiej decyzji wskazano mniejszy tłum. Wakacje z biurem podróży czy na własną rękę? Ponad połowa podróży planowanych przez Polaków w tym roku zostanie zorganizowana samodzielnie, przy wykorzystaniu kanałów e-commerce. W ten sposób zostaną zakupione takie usługi jak nocleg (70%) czy transport (43%). Taka forma organizacji wakacji – a więc samodzielne planowanie i rezerwacja usług – jest najpopularniejszym sposobem aranżowania podróży wśród wszystkich krajów Europy Środkowo-Wschodniej. 39% podróży planowanych przez Polaków przybierze formę wyjazdu zorganizowanego, przy czym 40% takich wyjazdów zostanie zakupionych online za pośrednictwem strony biura podróży, 16% za pośrednictwem internetowych platform agregujących, a 44% stacjonarnie. To koniec all inclusive jakie znamy? Hotelarze zapowiadają spore zmiany Tureccy hotelarze biją na alarm. Jak podkreślają, wakacje typu all inclusive przyczyniają się do ogromnego marnotrawstwa żywności. Stąd też apel o wprowadzenie regulacji w tym zakresie. Ceny wakacji 2024 za granicą Na tegoroczne wakacje za granicą Polacy przeznaczą średnio 4500 zł na osobę. Jednocześnie aż 37% planuje wydać od 901 do 3600 zł na osobę, a 15% nie wie dokładnie, ile wyniosą ich wydatki na najdłuższą podróż. Co ciekawe, na miejscu urlopowicze są skłonni wydać pieniądze głównie na jedzenie i picie, rozrywkę oraz pamiątki. Warto także odnotować, że zaledwie 16% polskich turystów gotowych jest płacić więcej za rozwiązania przyjazne środowisku w ramach wyjazdu zagranicznego. Jednocześnie, ponad 1/3 respondentów wyraźnie deklaruje, że byliby bardziej skłonni do podróżowania w sposób bardziej ekologiczny, jeśli wiązałyby się to z oszczędnościami. Zagraniczne media zachwycone „polskimi Malediwami”. Każdy może tu wypocząć za darmo „Polskie Malediwy” zostały wyróżnione przez „The Sun". Brytyjski dziennik w swojej publikacji wprost zachęca czytelników, by jeszcze w tym roku wybrali się w to niezwykle malownicze mie... Jak wakacje 2024 spędzą Polacy? Podsumowując: W 2024 r. niespełna 40% Polaków zamierza spędzić wakacje za granicą, a najpopularniejszym kierunkiem podróży okazały się Włochy. Na najdłuższy zagraniczny wyjazd ponad 1/3 respondentów planuje wydać między 901 a 3600 zł na osobę, a będąc na miejscu 80% polskich turystów, zamierza płacić kartą, smartfonem lub smartwatchem. Ponadto, 2/5 urlopowiczów z Polski zdecyduje się na płatność telefonem lub zegarkiem z portfelem cyfrowym. Źródło: Badania Visa CEE Travel and Payment Intentions Study 2024.
Zagrzeb – atrakcje, zabytki i ciekawostki. Co warto zobaczyć w stolicy Chorwacji?
Chorwacja to hitowy kierunek, który szczególnie upodobali sobie turyści znad Wisły. W cieniu obleganych, wakacyjnych kurortów skrywa się jej stolica – Zagrzeb, do którego można dolecieć bezpośrednio PLL LOT. Poznaj historię, największe atrakcje oraz mało znane ciekawostki na temat tego miasta.
W tym artykule: Najważniejsze informacje o Zagrzebiu Pogoda w Zagrzebiu Kiedy najlepiej wybrać się do Zagrzebia? Atrakcje Zagrzebia Co warto zobaczyć w Zagrzebiu? Loty z Warszawy do Zagrzebia Ciekawostki o Zagrzebiu Co przywieźć z Zagrzebia? Co zjeść w Zagrzebiu? Chorwacja to, obok Turcji i Grecji, najchętniej odwiedzany kraj przez naszych rodaków. Według danych systemu eVisitor, w 2023 roku wypoczywało tu ponad milion naszych rodaków. Planując urlop w tej części Europy, warto nie tylko rozważyć odpoczynek w popularnych kurortach, ale także ruszyć w głąb państwa, gdzie czeka na nas atrakcyjny i bogaty kulturowo Zagrzeb. Z naszego redakcyjnego przewodnika po stolicy Chorwacji dowiesz się o najważniejszych informacjach, pogodzie, zabytkach oraz mało znanych ciekawostkach na temat tego miasta. Najważniejsze informacje o Zagrzebiu Zagrzeb to stolica, a jednocześnie największe miasto Chorwacji. Jego powierzchnia wynosi 641 km kw., czyli aż o 130 km kw. więcej od Warszawy. Położony jest w północno-zachodniej części kraju i rozciąga się wzdłuż rzeki Sawa. Północną stronę miasta otaczają zbocza góry Medvednica. Ze stolicy blisko jest do granicy ze Słowenią. Zagrzeb podzielony jest na 17 dzielnic administracyjnych i leży na wysokości 122 metrów nad poziomem morza. Całą aglomerację zamieszkuje ponad 1,1 mln mieszkańców. Samo centrum miasta stołecznego liczy około 767 tys. osób, co sprawia, że jest również największym chorwackim miastem pod względem liczby ludności. Zagrzeb to ważny punkt na mapie politycznej kraju. Tutaj znajdują się siedziby rządu, organów administracyjnych oraz większości ministerstw. Do niedawna oficjalną walutą, która obowiązywał w Zagrzebiu była kuna chorwacka (HRK), którą mogliśmy kupić za około 50–60 groszy. 1 stycznia 2023 roku Chorwacja weszła do strefy euro, stając się 20. członkiem europejskiej wspólnoty walutowej. Zaoszczędzić można, kupując żywność i inne najpotrzebniejsze produkty w dużych, sieciowych sklepach, takich jak Studenac, Ribica, Konzum czy Tommy. Miastami partnerskimi Zagrzebia są między innymi Londyn, Wiedeń, Rzym, Szanghaj, Buenos Aires oraz polski akcent – Warszawa. Pogoda w Zagrzebiu Pogoda i klimat Zagrzebia świetnie sprzyjają aktywnemu wypoczynkowi w formie długich wycieczek po mieście. Niestety, centralne ulokowanie miasta i brak dostępu do morza wpływa znacząco na warunki atmosferyczne. W stolicy Chorwacji panuje klimat oceaniczny (według klasyfikacji Köppena) z wpływami kontynentalnymi. Standardowo można wyróżnić tutaj cztery pory roku. Lata w Zagrzebiu są suche i dosyć ciepłe, natomiast zimy chłodne oraz wilgotne. Średnia temperatura w ciągu roku wynosi ok. 20 stopni Celsjusza. Najbardziej deszczowy okres przypada od października do kwietnia. Opady występują najczęściej w postaci deszczu, śnieg jest rzadkim zjawiskiem. Roczna ich suma wynosi ponad 900 mm. Najcieplejszym okresem są miesiące od maja do września. Tytuł najgorętszego z nich trafia do sierpnia. Temperatura w czasie wakacyjnym wynosi średnio 27 st. C. Coraz częściej trafiają się fale upałów. Termometry mogą wtedy wskazywać ponad 30 st. C, sięgając nawet czasami granicy 40. Zima jest zdecydowanie łagodniejsza od tej znanej nam w Polsce. W ciągu dnia, jak i w nocy termometry nie spadają poniżej 0. Najchłodniejszym miesiącem jest styczeń, kiedy średnia temperatura to 10 st. C. Park Zakrzówek w Krakowie otwarty dla turystów. Nazywany jest „polską Chorwacją” „Polska Chorwacja” w końcu otwarta dla turystów. Mowa o zalewie Zakrzówek w Krakowie, który ze względu na niezwykły kolor wody i otoczenie, jest porównywany do wakacyjnego hitu Polaków. Kiedy najlepiej wybrać się do Zagrzebia? Najlepszą porą na odwiedzenie stolicy Chorwacji jest maj oraz wrzesień. Zdecydowanie warto postawić na termin poza typowym sezonem wakacyjnym. Ominiemy wtedy fale upałów oraz spore grupy turystów. Wiosną i jesienią temperatury nie są zbyt wysokie, a opadów jest wtedy najmniej w ciągu roku, co sprzyja wycieczkom pieszym po mieście. Przypominamy, że Zagrzeb nie jest typowym kierunkiem wypoczynkowym. W porównaniu do innych popularnych miejscowości nie ma dostępu do morza. Planując wyjazd z nastawieniem wypoczynek, warto rozważyć stolicę Chorwacji jako przystanek do docelowej destynacji. Atrakcje Zagrzebia Do największych atrakcji turystycznych Zagrzebia można zaliczyć: Maksimir Mirogoj, Gornij Grad – Górne miasto, Donij Grad – Dolne miasto, Kamienną Bramę, Kaptol i Dolac, Muzeum Zerwanych Związków, Esplande Zagreb Hotel. Co warto zobaczyć w Zagrzebiu? Zagrzeb charakteryzuje się licznymi zabytkami, a także wybitną, różnorodną architekturą. Od północy centrum stolicy otoczone jest przez dzielnice willowe, natomiast od południa przez dawne dzielnice robotnicze, które obecnie przeżywają rozkwit i przechodzą rewitalizację. Maksimir W dzielnicy Maksimir natrafiamy na założony w XVIII wieku ogród botaniczny, wzorowany na romantycznych angielskich parkach. Jest jednym z największych parków na terenie Europy Południowej i nosi status pomnika przyrody. W tym historycznym ogrodzie mieści się pochodzący z 1925 roku zagrzebski ogród zoologiczny oraz liczne jeziora. Mirogoj Mirogoj to główna nekropolia Chorwacji, założona na przełomie XIX i XX wieku. Cmentarz został zaprojektowany przez Hermanna Bollé i nazywany jest jednym z najpiękniejszych w Europie. Chętnie odwiedzany przez turystów ze względu na arkady, w których spoczywają wybitne osobistości chorwackiej historii. Lokalizacja u podnóża góry Medvednica to zdecydowanie dodatkowy atut tego pełnego zadumy miejsca. Gornji Grad – Górne Miasto Gradec został założony w średniowieczu i przez wielu uważany jest za historyczne jądro stolicy Chorwacji. Najważniejszym miejscem Górnego Miasta jest Trg svetog Marka, czyli Plac Świętego Marka. W dawnych czasach pełnił funkcję handlową, a dziś stanowi polityczne centrum państwa. Mieści w sobie budynek chorwackiego parlamentu, Rządu oraz Rady Miasta Zagrzebia. Głównym punktem placu jest crkva svetog Marka (Kościół Świętego Marka). Jest to XIV-wieczna gotycka budowla, która po przebudowie zyskała cechy neogotyckie. Podziwiać tam możemy rzeźby dwunastu apostołów, które powstały za sprawą głośnej galerii rzeźbiarskiej Petera Parlera i stanowią najważniejszy przykład rzeźby gotyckiej w Chorwacji. Dzwonnica kościoła prezentuje epokę baroku, a napisana na niej data – rok 1841 – symbolizuje czas jej największej przebudowy. Dach budowli imponuje swoim wyglądem. Kolorowy dach przyciąga wzrok, a znajdziemy na nim mozaikę – najstarszy herb Zagrzebia oraz herb Trójjedynego Królestwa Chorwacji, Slawonii i Dalmacji. W Górnym Mieście znajduje się również barokowy kościół świętej Katarzyny, czyli crkva sv. Katarine, którego budowa trwała w latach 1620–1632. Kościół uważany jest za pierwszą budowlę barokową w Chorwacji. Wnętrze świątyni jest bogato zdobione stiukami Antonija Quadrija. Znajdziemy w nim również iluzjonistyczny ołtarz, prezentujący scenę „Święta Katarzyna i filozofowie aleksandryjscy” autorstwa Krištofa Andreja Jelovšeka. Donji Grad – Dolne Miasto Jest przeciwieństwem Górnego Miasta i stanowi współczesne miejskie centrum stolicy. Donji Grad został wzniesiony na przełomie XIX i XX wieku, a jego głównym punktem jest Trg bana Josipa Jelačića (plac bana Josipa Jelačicia). Plac jest najpopularniejszym punktem turystycznym i głównym miejscem spotkań towarzyskich mieszkańców Zagrzebia. Znajduje się tam pomnik Josipa Jelačicia, będący dziełem austriackiego artysty Antona Dominika Fernkorna. W czasach komunizmu usunięto figurę, natomiast przywrócono ją w 1990 roku. Na placu dumnie prezentuje się również budynek Kolmar, będący dziś siedzibą Društvo hrvatskih književnika (Stowarzyszenia Chorwackich Pisarzy), a także kuća Popović (dom Popovicia) oraz fontanna Manduševac, stanowiąca symbol legendy o powstaniu Zagrzebia. Od zachodniej części placu ciągnie się jedna z najdłuższych ulic Zagrzebia – Ilica. Znajdują się na niej liczne sklepy, targi i inne punkty handlowe. Kamienna Brama Jedna z najlepiej zachowanych części fortyfikacji starego miasta. W odległych czasach służyła jako brama wjazdowa do miasta. Na przestrzeni 100 lat dotknęły ją aż 4 pożary. Największy z nich miał miejsce w 1731 roku i strawił wiele okolicznych budynków. Obecnie stanowi miejsce kultu, ze względu na ołtarz z obrazem Matki Bożej. Legendy mówią o cudzie. Obraz został nienaruszony w pożarze, a niektórzy wierzą, że to on go zatrzymał. Kaptol i Dolac Kaptol to historyczna osada, która powstała wokół zagrzebskiej katedry. Dzisiaj mieszczą się w niej siedziby ważnych instytucji kościelnych, takich jak archidiecezja zagrzebska, kapituła zagrzebska czy Archidiecezjalne Seminarium Teologiczne. Główną atrakcją turystyczną tego miejsca jest katedra Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Katedra ta jest najwyższą budowlą o charakterze sakralnym w Chorwacji. Wewnątrz budynku mieści się bogaty skarbiec. Esplande Zagreb Hotel W samym sercu miasta znajduje się najbardziej znany i zabytkowy hotel w stolicy. Pochodzi z 1925 roku i oryginalnie miał służyć jako zakwaterowanie dla podróżujących pociągiem Orient Express. W swojej bogatej historii luksusowa placówka gościła wiele sławnych osób. Dzisiaj traktowany jest jako symbol miasta i najbardziej luksusowy hotel Zagrzebia. Muzeum Zerwanych Związków Zagrzeb nazywany jest miastem muzeów. Nic dziwnego, znajdziemy tutaj masę nietypowych miejscówek do zwiedzania. Największą furorę w ostatnim czasie robi Muzeum Zerwanych Związków. Eksponaty znajdujące się w środku opowiadają historię nieudanych związków z całego świata. to jedyne takie miejsce, gdzie podziwiać można nieszczęśliwą miłość. Muzeum rozpoczęło swoją działalność, gdy para artystów po zerwaniu wystawiła zbiór osobistych pamiątek dla szerszego grona odbiorców. Z czasem kolekcja się rozrosła, gdy inni ludzie zaczęli przesyłać swoje pamiątki. Loty z Warszawy do Zagrzebia Do stolicy Chorwacji dostaniemy się z Polski bezpośrednio. Polskie Linie lotnicze LOT w swojej ofercie proponują loty z Warszawy do Zagrzebia bez żadnych przesiadek. Samoloty polskiego przewoźnika kursują dwa razy dziennie z częstotliwością do 8 rotacji w tygodniu. Dlatego bez problemu zaplanujemy wycieczkę w dogodnym dla nas terminie. Atrakcyjna oferta PLL LOT sprawia, że stolica Chorwacji zyskuje coraz mocniej na popularności. Planując city break do Zagrzebia z samym bagażem podręcznym zapłacimy 741 zł w obie strony. Ceny biletów na trasie WAW–ZAG–WAW z bagażem rejestrowanym zaczynają się od 988 zł za cały wyjazd. Międzynarodowy Port Lotniczy Zagrzeb im. Franja Tuđmana to główny i największy port w Chorwacji. Ulokowany jest tylko 17 km na południowy wschód od centrum miasta. Z lotniska łatwo dotrzemy do centrum miasta za pomocą autobusowej komunikacji miejskiej. Rozkład busów dostosowany jest do godzin przylotów i odlotów. Ciekawostki o Zagrzebiu Zagrzeb jest jednym z najstarszych europejskich miast. Pierwsze zapiski o nim sięgają aż 1134 roku. Od ponad 140 lat z okna wieży Lotrščak strzela się z ślepej armaty, która sygnalizuje mieszkańcom wybicie godziny 12.00. Nazwa miasta wywodzi się z legendy o spragnionym rycerzu. Młody rycerz, wyczerpany podróżą z odległej krainy, trafił do Zagrzebia, gdzie znalazł źródło, obok którego stała kobieta o imieniu Manda. Zmęczony wojownik poprosił ją o pomoc i nalanie chochli wody – zagrabiti. Zagrzeb znany jest z bezpłatnego Wi-Fi dostępnego praktycznie na terenie całego miasta. Pomnik Bana Josipa Jelacicia jest najpopularniejszym miejscem spotkań w tym mieście. W zagrzebskim ogrodzie botanicznym, o niemal 100-letniej historii, podziwiać można ponad 10 tysięcy gatunków roślin, a około 20% z nich to gatunki tropikalne. W stolicy Chorwacji znajduje się jedna z najkrótszych kolejek linowych na Starym Kontynencie. Odległość 66 metrów przemierzamy podczas 90 sekundowej przejażdżki z Górnego do Dolnego Miasta. W 1880 roku miasto dotknęło straszliwe trzęsienie ziemi o sile 6,3. Ucierpiało wiele cennych zabytków. Po katastrofalnych wydarzeniach Herman Bollé poświęcił większość swojego czasu na odbudowę i odrestaurowanie ponad 150 budynków wokół Zagrzebia. W Zagrzebiu napotkać też można na wiele legend o czarownicachW XVII wieku przerażeni mieszkańcy oskarżyli około 250 kobiet o czary, z czego większość trafiło na stos. Stolica Chorwacji to miejsce, gdzie znajdziemy nietypowe muzea. Do odwiedzenia mamy m.in. Muzeum Iluzji, Muzeum Nikoli Tesli, Muzeum Grzybów, Muzeum Tortur, Muzeum Kaca i, jedno z najbardziej popularnych, Muzeum Zerwanych Związków, o którym pisaliśmy wyżej. Pod historyczną dzielnicą Grič znajduje się sieć tuneli, które zostały wybudowane jako schronienie podczas II wojny światowej. Najdłuższy z nich ma 350 metrów. Do oświetlenia miasta nadal używane są stare latarnie gazowe. Co wieczór kilku latarników jeździ po mieście, odpalając 215 płomyków. Zagreb Advent to jeden z największych i najpiękniejszych jarmarków bożonarodzeniowych nie tylko w Europie, ale i na świecie. Co roku przynosi ciepło i radość w okresie świąteczno-noworocznym. Przyjezdni są w stanie poczuć ducha Bożego Narodzenia dzięki magicznej atmosferze, pięknie rozświetlonym lampkom w całym mieście oraz licznym występom, wystawom czy stoiskom z lokalnymi potrawami i grzanym winem. Szczególnym osiągnięciem Zagreb Advent jest zdobycie trzykrotnie z rzędu tytułu dla najlepszego jarmarku bożonarodzeniowego na Starym Kontynencie w latach 2016–2018. Co przywieźć z Zagrzebia? Symbolem Chorwacji, a zarazem najpopularniejszą pamiątką z podróży jest suszona lawenda. Można ją dostać tutaj w każdej formie. Sprzedawana jest w małych woreczkach lub jako składnik kosmetyków, miodu czy przypraw. Entuzjaści chorwackiej kuchni, będąc w Zagrzebiu, mogą zaopatrzyć się w tradycyjne wyroby, takie jak oliwki, sery, figi, oliwę, wino, pierniki lub czekoladę. Odwiedzając Zagrzeb mężczyźni powinni zainteresować się zakupem krawata, ponieważ to właśnie w tym kraju został on wymyślony. Będzie więc stanowił doskonały souvenir z podróży. Co zjeść w Zagrzebiu? Będąc w Zagrzebiu warto zapomnieć na chwile o diecie i zasmakować miejscowych wyrobów, które z pewnością przypadną nam do gustu. Co ciekawe, lokalna kuchnia różni się od tej spotykanej w wakacyjnych resortach na wybrzeżu. Jednym z typowych, miastowych przysmaków jest zagorski štrukli, czyli zapiekany zawijaniec z płatów ciasta wypełnionego twarogiem, kwaśną śmietaną oraz jajkami. Serwowany zarówno na słodko, jak i wytrawnie. Najczęściej spotkać go można w wersji ze szpinakiem, serem lub mięsem. Zagrzeb to prawdziwy raj dla miłośników mięsa. Spróbujemy tutaj zagrebački odrezak, a więc tradycyjnego zagrzebskiego steka.. Z kolei Kotlovina to jednogarnkowa mieszanina różnego rodzaju mięs, kiełbas oraz warzyw duszonych w winnym sosie. Popularne są także dania z grilla. W ramach przystawki przed obiadem polecamy skosztować lokalnych serów oraz wędlin. Doskonałym pomysłem będzie zamówienie świeżej ryby lub innych owoców morza. Warto pamiętać, że mieszkańcy Zagrzebia bardzo poważnie podchodzą do kwestii parzenia kawy. Radując się pieszymi wycieczkami po mieście, warto usiąść w kameralnej kawiarni i skosztować tego napoju w swojej ulubionej kompozycji. Nasz ekspert Filip Nowek Z wykształcenia dziennikarz, chociaż na co dzień zajmuje się komunikacją marketingową. Pasjonat podróżowania. Autor przewodników po europejskich krajach i ciekawostek o największych miastach świata. Prywatnie miłośnik tenisa i wypadów do kina.
Duże zmiany w Chorwacji. Turyści nie będą zadowoleni
Podróżujący do Chorwacji muszą przygotować się na kolejne zmiany. Popularny w sezonie wakacyjnym kraj, po wprowadzeniu euro i dołączeniu do strefy Schengen na początku roku, postanowił ograniczyć handel w niedziele.
W tym artykule: Euro w Chorwacji Chorwacja ogranicza handel w niedziele Niedziele niehandlowe w Polsce Chorwacja niezmiennie od lat cieszy się dużą popularnością wśród polskich turystów. Jak podaje Chorwacka Wspólnota Turystyczna, Polacy byli czwartą nacją – tuż za Niemcami, Austriakami i Słoweńcami – która najczęściej odwiedzała ten niezwykle malowniczy kraj na Bałkanach w 2022 roku. Wiele wskazuje na to, że w 2023 r. urlopowicze znad Wisły ponownie znajdą się w czołówce zestawienia. Vasco Electronics, polskie przedsiębiorstwo zajmujące się produkcją elektronicznych tłumaczy, szacuje, że obok Hiszpanii, Grecji i Włoch, to właśnie Chorwacja – mimo rosnących cen – będzie głównym kierunkiem wyjazdów Polaków w najbliższych miesiącach. Euro w Chorwacji Podróżujący nad Adriatyk muszą się jednak przygotować na kilka dość ważnych zmian w porównaniu z ubiegłym sezonem. Na początku roku informowaliśmy, że z dniem 1 stycznia 2023 Chorwacja stała się 27. członkiem strefy Schengen, czyli obszaru państw bez kontroli na wewnętrznych granicach. Co więcej, wraz z początkiem 2023 roku Republika Chorwacji przyjęła euro jako 20. kraj Eurolandu. Do końca 2022 r. na terenie Chorwacji płacono kunami, które zostały wprowadzone do obiegu w 1994 r. – Wejście do strefy euro i strefy Schengen to dwa strategiczne cele dalszej integracji z UE – przekonywał premier Andrej Plenković, lider Chorwackiej Wspólnoty Demokratycznej. Przypomnijmy, że Chorwacja jest najmłodszym członkiem Unii Europejskiej. Była jugosłowiańska republika wstąpiła do Wspólnoty 1 lipca 2013 roku, stając się 28. państwem członkowskim (po Brexicie UE liczy 27 państw). Całą procedurę poprzedziło referendum, w którym za przystąpieniem odpowiedziało się 66% uprawnionych do głosowania. Park Zakrzówek w Krakowie otwarty dla turystów. Nazywany jest „polską Chorwacją” „Polska Chorwacja” w końcu otwarta dla turystów. Mowa o zalewie Zakrzówek w Krakowie, który ze względu na niezwykły kolor wody i otoczenie, jest porównywany do wakacyjnego hitu Polaków. Chorwacja ogranicza handel w niedziele O ile dołączenie Chorwacji do strefy Schengen ucieszyło wielu turystów, to wprowadzenie unijnej waluty – głównie ze względu na olbrzymi wzrost cen – nie spotkało się z szerokim poparciem społeczeństwa i przyjezdnych. Jak się okazuje, na tym jednak nie koniec zmian. Od lipca 2023 roku w chętnie odwiedzanym przez Polaków kraju obowiązuje ograniczenie handlu w niedziele i święta. W lutym chorwacki parlament za trzecim podejściem przegłosował ustawę, która ogranicza działalność sklepów w dni świąteczne. Pomysłodawcy projektu przekonywali, że w ten sposób pracownicy galerii czy supermarketów będą mogli więcej czasu poświęcić swoim bliskim. Wyjątek stanowią sklepy na dworcach kolejowych i autobusowych, lotniskach i portach, na promach i stacjach benzynowych, a także w szpitalach, hotelach, instytucjach kultury oraz muzeach i kioskach. Wymienione punkty sprzedażowe będą otwarte od 7:00 do 13:00. Jak podaje telewizja NRT, w marcu, zaraz po przegłosowaniu ustawy, aż 70% Chorwatów popierało wprowadzone ograniczenia. Tylko niespełna 26% było przeciwnego zdania. Niedziele niehandlowe w Polsce W Polsce zakaz handlu w niedziele był wprowadzany stopniowo od 2018 roku. Wówczas sklepy mogły być otwarte wyłącznie w pierwszą i ostatnią niedzielę miesiąca. W 2019 r. handlowe były już tylko ostatnie niedziele miesiąca, a od 2020 zakaz obejmował już w niemal każdą niedzielę, z wyjątkiem ostatniej niedzieli w styczniu, kwietniu, sierpniu oraz jednej niedzieli bezpośrednio przed Wielkanocą i dwóch przed Bożym Narodzeniem. Źródło: croatiaweek.com Nasz ekspert Igor Szulim Od zawsze wiedziałem, co chcę robić w życiu. Dlatego z pasji i z wykształcenia jestem dziennikarzem. W National-Geographic.pl zajmuje się tematyką podróżniczą. Szczególnie bliskie są mi kraje niemieckojęzyczne. Po godzinach najchętniej spędzam czas na korcie tenisowym.
Chorwacja dołączyła do strefy Schengen. Od 1 stycznia kraj ma też nową walutę
Chorwacja zaczęła nowy rok od zmian. Co warto wiedzieć przed podróżą do Dubrownika czy Splitu?
W tym artykule: Chorwacja dołączyła do strefy Schengen Nowa waluta Chorwacji Gdzie zapłacimy euro? Choć nowy rok dopiero się zaczął, wielu turystów już wie, że przyszłe wakacje spędzi w Chorwacji. Wśród nich, jak co roku, będą tysiące Polaków. Nasi rodacy od lat chętnie wypoczywają nad Adriatykiem. Mamy tam swoje ulubione miejsca, do których lubimy wracać. Najpopularniejszym kurortem jest oczywiście Dubrownik, ale kto regularnie jeździ do Chorwacji, wie, że warto zostawić na chwilę stały ląd i eksplorować okoliczne wyspy. Najlepiej pływając kajakiem. Sezon turystyczny w Chorwacji zaczyna się już w kwietniu. Co prawda na plażowanie może być wtedy jeszcze za wcześnie, ale na żeglowanie warunki są idealne. Od tego roku Chorwacja wprowadziła istotne zmiany, o których warto pamiętać przed podróżą. Chorwacja dołączyła do strefy Schengen 1 stycznia 2023 roku Chorwacja przystąpiła do strefy Schengen i zmieniła swoją walutę na euro. Warto przypomnieć, że Chorwacja jest członkiem Unii Europejskiej od 2013 r. To 27. kraj, który przyłączył się do Schengen i 20., który przyjął euro jako swoją walutę. – Dwa ogromne osiągnięcia dla najmłodszego państwa członkowskiego Unii Europejskiej i oba osiągnięte tego samego dnia – powiedziała przewodnicząca Komisji Europejskiej, Ursula von der Leyen, w oświadczeniu. – To jest dzień dla podręczników historii. Nowa waluta Chorwacji Do końca 2022 roku w Chorwacji płacono kunami.Jak informuje CNN, około 70% bankomatów w kraju już wypłaca euro. Reszta ma do nich dołączyć do 15 stycznia. Strefa Schengen umożliwia podróżnym przemieszczanie się z kraju do kraju bez kontroli granicznych. Dołączenie Chorwacji to ważna wiadomość dla osób podróżujących nad Adriatyk samochodami. Do Schengen należą też sąsiadujące z Chorwacją Słowenia, Węgry i Włochy (przez morze). Bośnia i Hercegowina, Serbia i Czarnogóra są poza strefą. Ursula von der Leyen zapowiedziała, że przekraczanie granic z innymi krajami strefy Schengen drogą powietrzną bez kontroli wejdzie w życie w marcu. Chorwacja otworzyła „historyczny” most. Do Dubrownika dojedziemy szybciej, już nie przez Bośnię Dubrownik, nazywany „perłą Adriatyku”, to dla wielu osób najważniejszy punkt wycieczki do Chorwacji. Nareszcie dojazd na miejsce będzie szybszy. Gdzie zapłacimy euro? Euro to najbardziej rozpowszechniona waluta w Europie. Planując wycieczkę objazdową po kilku krajach, możemy być niemal pewni, że przyda nam się właśnie euro. Spośród 7 krajów sąsiadujących z Polską, w 3 zapłacimy tą walutą. Są to Niemcy, Słowacja i Litwa. Poza wymienionymi państwami euro obowiązuje również w: Austrii, Belgii, Cyprze, Estonii, Finlandii, Francji, Grecji, Hiszpanii, Holandii, Irlandii, Luksemburgu, Łotwie, Malcie, Portugalii, Słowenii i Włoszech. Nasz ekspert Mateusz Łysiak Dziennikarz zakręcony na punkcie podróżowania. Pierwsze kroki w mediach stawiał w redakcjach internetowej i papierowej magazynu „Podróże”. Redagował i wydawał m.in. w gazeta.pl i dziendobrytvn.pl. O odległych miejscach (czasem i tych bliższych) lubi pisać nie tylko w kontekście turystycznym, ale też przyrodniczym i społecznym. Marzy o tym, żeby zobaczyć zorzę polarną oraz Machu Picchu. Co poza szlakiem? Kuchnia włoska, reportaże i pływanie.
Stari Grad – jedno z najstarszych miast w Europie. Co zobaczyć w chorwackiej stolicy słońca
Stari Grad na wyspie Hvar zachwyca urokliwą architekturą pamiętającą panowanie Wenecji nad Adriatykiem, 40 naturalnymi zatoczkami i doskonałą dalmatyńską kuchnią. Warto tu wpaść o każdej porze roku. Dzięki 2726 słonecznym godzinom Hvar jest uważany za najbardziej słoneczną wyspę Europy.
W tym artykule: Stari Grad – miasto lawendy i piernika Dani u Vali – chorwackie Dni Morza Peka podana! – czyli co zjeść w Starim Gradzie Wyspa Hvar – Informacje praktyczne Historia Faros, dzisiejszego Stariego Gradu, rozpoczęła się 2,3 tys. lat temu. To wtedy starożytni Grecy z Wyspy Paros na Morzu Egejskim wpłynęli do zatoki Stari Grad i założyli w tym miejscu pierwsze miasto. Przez kolejne stulecia osiedlali się tutaj Rzymianie, a później Słowianie, którzy z czasem dali początek narodowi chorwackiemu. Na okolice wpływ mieli również Wenecjanie, przez wieki niepodzielnie panujący nad Adriatykiem. Każda z tych kultur współtworzyła niepowtarzalny charakter miasta, jego architekturę, tradycje kulinarne i zwyczaje. Dziś Stari Grad pełen jest turystów, którzy na wyspę wracają kuszeni odkrywaniem tajemnic starożytnych cywilizacji, fantastycznymi owocami z okolicznej Równiny Starogradskiej, przyjemnym zapachem lawendy i lokalnymi domowymi winami. Zarówno miasto Stari Grad, jak i położona tuż obok Równina Starogradska, zostały wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO jako miejsca „o wyjątkowej i powszechnej wartości dla ludzkości". Więcej o chorwackich obiektach wpisanych na listę UNESCO przeczytasz tutaj. Aby bliżej poznać miasto i jego okolice, spotykam się w Starim Gradzie z trojgiem jego mieszkańców. Klaudija, Teo i Josip obiecali opowiedzieć mi o niezwykłej historii tych okolic, o głębokim uczuciu jakim darzy się tutaj morze i profesję żeglarza oraz o bogatych tradycjach kuchni dalmatyńskiej. Stari Grad – miasto lawendy i piernika O niezwykłe, sięgające starożytności dzieje wyspy Hvar i Stariego Gradu pytam Klaudiję Gamulin, historyczkę specjalizującą się w dalmatyńskim renesansie. Spotykamy się na Rivie, tutejszym nabrzeżu, które jednocześnie służy mieszkańcom za promenadę. Klaudija pojawia się przebrana w strój XVI-wiecznej dalmatyńskiej plebejki, co robi nie lada wrażenie na mijających nas turystach. – Stari Grad to ponad 40 naturalnych piaszczystych i skalnych zatoczek i przesmyków. Do niektórych z nich można dostać się tylko łódką. Serce miasta bije jednak tu, na Rivie – w najstarszej części Stariego Gradu – opowiada Klaudija. Stari Grad to miasto niewielkie. Żyje tu niespełna 2 tys. ludzi, co przekłada się na panującą na ulicach miasta rodzinną atmosferę. Bez większej przesady można uznać, że w Starim Gradzie znają się wszyscy. W portowych kawiarniach i na samej Rivie od rana słychać głośne pozdrowienia i rozmowy. Słychać też śpiewających rybaków. Jednego bowiem Chorwatom odmówić nie można – lubią i potrafią śpiewać. W żadnym innym miejscu Europy nie spotkałem tak wielu spontanicznych pieśni. – Wybrzmiewa w tej muzyce tęsknota za morzem, którą potrafią zrozumieć zapewne wyłącznie narody od wieków związane z żeglarstwem, jak i nuta optymizmu, beztroski i radości ducha – tłumaczy moja rozmówczyni. Chorwacja to nie tylko zatłoczone plaże. Oto 8 zaskakujących miejsc - Traveler To tu znajduje się najmniejsze miasto na świecie, tu się najlepiej opalisz i zobaczysz najpiękniejszy zachód słońca. Z pomocą Klaudiji układamy listę 3 największych atrakcji w Starim Gradzie. Odwiedzenie wszystkich nie powinno zająć więcej niż 2 godziny. Warto jednak bez pośpiechu zgubić się w labiryncie starych, wąskich uliczek i pozwolić sobie również na ułożenie własnej listy „starogradskich zachwytów". Ulica Srinjo kola (w dialekcie wyspy to po prostu „ulica środkowa") – jeden z najbardziej urokliwych zakątków starego miasta. Dawniej to tu znajdowało się centrum handlowe Stariego Gradu. Najstarszy – jeszcze wczesnogotycki – dom przy Strinjo kola powstał na przełomie XIV i XV wieku. Pod numerem 18. warto zajrzeć do domu aptekarza Gariboldiego z Mediolanu (XVI wiek). Na początku XX wieku pod chodnikiem ulicy odnaleziono fragmenty antycznej mozaiki podłogowej z rzymskiej willi z II wieku, które dziś można zobaczyć w pobliskiej galerii. Dwój Petara Hektorovicia (Plac Tvrdalj) – pochodzący z bogatej mieszczańskiej rodziny Petar Hektarovic to jeden z najważniejszych poetów chorwackich. Jako pierwszy zaczął pisać w języku starochorwackim. W 1555 roku wydał zbiór opowiadań „Rybactwo i rozmowy rybaków", w którym opisał życie codzienne w Starim Gradzie epoki renesansu. Pozostawił po sobie imponujący dom w stylu włoskim, który stoi na głównym placu miasta. Tuż przy Rivie. Rowerem po Równinie Starogradskiej – równina ciągnąca się od Stariego Gradu aż do Zatoki Vrboska to jedyne tego typu miejsce na świecie wpisane na listę światowego Dziedzictwa UNESCO. Równina została jeszcze przez starożytnych Greków podzielona na 73 równe prostokątne parcele. Każdą z nich odgrodzono kamieniami. Na równinie uprawia się krzewy winne i oliwne. Najlepszych sposobem na odkrywanie tego terenu jest wycieczka rowerowa ze Stariego Gradu w kierunku Vrboskiej. Cała trasa liczy 8 kilometrów. Dani u Vali – chorwackie Dni Morza Co dwa lata we wrześniu w zatoce Stari Grad odbywa się huczny festiwal statków, morza i żeglarzy – „Dani u Vali". Czterodniowe wydarzenie przyciąga setki turystów z całego świata. Podczas festiwalu „Dani u Vali" (w tłumaczeniu na polski „Dni na fali") zatoka Stariego Gradu zamienia się w malowniczą scenę wypełnioną tradycyjnymi i nowoczesnymi łodziami. Na przyjezdnych czekają stoiska z gastronomią, warsztaty marynistyczne, wystawy i specjalne koncerty w różnych częściach miasta. W finałową noc odbywa się spektakularny „taniec łodzi" po wodzie. Po zmroku, przy akompaniamencie muzyki, oświetlone kolorowymi latarniami statki w eleganckim walcu pływają po zatoce oklaskiwane przez tłumy obserwatorów. Udaje mi się załapać na jeden ze statków, dzięki czemu mam możliwość przeżyć „taniec statków" od środka. Na łódce „Rona 1" poznaję jej kapitana Josipa Novaka. Towarzyszy nam syn Josipa i zaprzyjaźniona chorwacka rodzina. Jak z dumą wspomina kapitan Nowak, „Rona 1" zagrała w filmie „Mammia Mia 2". – Nie da się ukryć, że jesteśmy narodem żeglarzy – opowiada kapitan Novak, częstując szklanką prošeku, chorwackiego wina deserowego. – W Dalmacji, a już na pewno na wyspach, więcej osób ma własną łódkę niż samochód. W naszym Starim Gradzie szybciej jest przecież dostać się z jednej części miasta na drugą, pływając po zatoce, niż objeżdżając całe miasto autem. I rzeczywiście, w zatoce Stari Grad właściwie o każdej porze jest tak wiele statków, że czasami zdarzają się „korki". Miasto ma też dość dobrze zorganizowany system miejskich taksówek wodnych. Co godzinę odpływają z Rivy, kursując zamiennie do dzielnicy hotelowej Arkada w północnej części zatoki oraz do portu promowego. Planujesz wakacje w Chorwacji? Sprawdź, co zobaczyć i jak się przygotować do podróży Gotowi na wakacje w Chorwacji? Te miejsca i smaki poleca Ewelina Sadura Marinović, tegoroczna laureatka specjalnej nagrody: Bloger Przyjaciel Chorwacji. Peka podana! – czyli co zjeść w Starim Gradzie Lokalna kuchnia na wyspie Hvar garściami czerpie z kulinarnych tradycji regionu. Bazą są tu świeże ryby, oliwa z oliwek i fantastyczne pieczywo. Nic więc dziwnego, że na listę UNESCO trafiła również lokalna dieta. Tutejszy sposób odżywania, uznawany za wariant diety śródziemnomorskiej, uznano za najzdrowszą i najbardziej wartościową dietę dla człowieka. Na poszukiwanie dalmatyńskich smaków wybieram się do rodzinnej konoby Kokot z pobliskiej wioski Dal. Konoba to słowo, którym Chorwaci określają tawerny i gospody. Nie da się z nich wyjść głodnym, czego osobiście pilnują właściciele, dbając by każdy gość poczuł się jak na chorwackim weselu. Konoba Kokot wyspecjalizowała się w daniach z mięsa. – Podajemy u nas pekę, czyli jagnięcinę i cielęcinę gotowane w wielkiej żeliwnej patelni z ziemniakami, cukinią i innymi warzywami. Zazwyczaj taką pekę przyrządza się w ogromnym palenisku. To stara dalmatyńska tradycja – tłumaczy mi Teo Pavičić, właściciel konoby Kokot. Takim daniem naje się przynajmniej sześć osób. To dlatego do Kokota przyjeżdżają całe wycieczki. Warto więc zadbać o rezerwację miejsca. W konobie będzie też można skosztować znakomitych win z wyspy Hvar. – W hvarskich restauracjach zawsze należy zamawiać wina domowe. Są znacznie lepsze od importowanych – dowiaduję się od Teo. Kuchnia wyspy Hvar to także gregada – jednogarnkowe danie w postaci wolno gotowanego gulaszu z białej ryby z ziemniakami i dalmatyńskimi ziołami. Tradycja tego dania sięga czasów starożytnych, kiedy tereny dzisiejszej Chorwacji zamieszkiwali antyczni Ilirowie. Danie bez problemu można znaleźć w kartach wielu restauracji w Starim Gradzie. Stari Grad doczekał się również własnego słodkiego wypieku. To starogradski paprenjak, rodzaj bogato dekorowanego piernika. Od naszych nadwiślanych pierników różni się dodatkiem oliwy z oliwek. Po znakomite i zawsze świeże paprenjaki warto wstąpić do restauracji Jurin Podrum na starogradskiej starówce (Ul. Duolnjo Kola 11P). Wyspa Hvar – Informacje praktyczne ■ Samoloty do Splitu odlatują z Warszawy, Katowic, Wrocławia, Krakowa, Poznania, Gdańska i Lublina. Lot trwa niecałe 2 godziny. Podróż samochodem z Polski trwa przynajmniej 14 godzin (nie licząc postojów). Do Splitu można również dotrzeć autobusem sieci Flixbus (z przesiadką w Wiedniu i Budapeszcie). ■ Sezon na wyspie Hvar zaczyna się w maju i trwa do października. Wiosną na wyspie trwają pierwsze regaty statków. Hvar pachnie wówczas lawendą, której zbiory ruszają z początkiem czerwca. ■ Na Hvar działa sieć lokalnych autobusów, którymi łatwo poruszać się po wyspie. W Starim Gradzie bez problemu można złapać taksówkę. ■ Więcej informacji na temat festiwalu Dani u vali można znaleźć na stronie: www.visit-stari-grad.com. ■ Język chorwacki – podstawowe zwroty: Dobro jutro – Dzień dobry (rano) Dobar dan – Dzień dobry Dobra večer – Dobry wieczór Doviđenja – Dowidzenia Bok – Cześć (uniwersalne pozdrowienie) Hvala – Dziękuję Pivo/kavu/čaj, molim – Piwo, kawę, herbatę, proszę. Nasz ekspert Łukasz Załuski Redaktor naczelny „National Geographic Polska". Uważny obserwator zmieniającego się świata i nowych trendów w technologiach. Miłośnik tenisa i europejskich stolic.
Chorwacja nieustannie się zmienia. Jak odkryć ją na nowo?
Chorwacja od lat jest jednym z ulubionych kierunków Polaków. Uwielbiamy chorwackie plaże, kuchnię i oczywiście samych Chorwatów. Jak zaplanować wakacje nad Adriatykiem? O to i nie tylko o to zapytaliśmy Agnieszkę Puszczewicz z Chorwackiej Wspólnoty Turystycznej.
W tym roku, podobnie jak w poprzednich latach, tysiące Polaków będą wypoczywać nad Adriatykiem w Chorwacji. Wielu z nas ma już swoje ulubione miejscowości, a nawet hotele czy pola kempingowe. Kolejna podróż do Chorwacji może być świetną okazją do zejścia z utartego szlaku i odkrycia nowych uroków uwielbianego przez nas kraju. Zwłaszcza, że Chorwacja cały czas się rozwija. Jednym z priorytetów w najbliższych planach jest stawianie na zrównoważoną turystykę. Skąd pasja do Chorwacji? Czym ujął Panią ten kraj? Zaczęło się od mojej pierwszej wizyty w Chorwacji – ta przygoda trwa już prawie 27 lat i nic nie wskazuje na to, że szybko się skończy. To co niezmiennie mnie w niej fascynuje to nie tylko historia, kultura, pyszne jedzenie, ale przede wszystkim ludzie. Lubię z nimi przebywać, bo odpowiada mi ich nieśpieszne podejście do rzeczywistości. Jak zmieniła się Chorwacja przez ostatnie 5-10 lat? Nieprzerwanie się rozwija. Powstają nowe atrakcje turystyczne, ale i sporo inwestycji infrastrukturalnych. Latem tego roku zostanie otwarty najważniejszy, z chorwackiego punktu widzenia, Most Pelješac, który połączy Dubrownik z resztą Chorwacji. Gdzie w Chorwacji najlepiej wybrać się na plener fotograficzny? Dosłownie wszędzie. Nie jestem profesjonalistą w dziedzinie fotografii, ale moje laickie oko podpowiada mi, że co chwilę są miejsca mogące idealnie wyglądać w kadrze. Każdy z chorwackich regionów ma coś zupełnie innego do zaoferowania w Lice – bajkowe Jeziora Plitwickie, w Slawonii – pola winnic i łany zbóż, w Dalmacji – niezwykłe kolory wody morskiej i ogromniej liczby wysepek. Różnorodność jest ogromna, a wymieniłam przecież tylko kilka możliwości. Czy i jak Chorwacja realizuje założenia turystyki zrównoważonej? Przygotowywane obecnie dwa kluczowe dokumenty: „Strategia rozwoju turystyki zrównoważonej do roku 2030” oraz „Narodowy plan rozwoju zrównoważonej turystyki do 2027 roku” w całości bazować będą na idei zrównoważonej turystyki. Mają osiągnąć konkretne cele takie jak: reagowanie na wyzwania wynikające z overtourismu, potrzeby rozwojowe obszarów słabo rozwiniętych, ochronę i waloryzacja zasobów czy satysfakcja turystów i usługodawców, a także zaangażowanie społeczności lokalnej. Również inwestycje muszą służyć rozwojowi destynacji i przyczyniać się do jakości treści i doświadczenia, jakie otrzymają goście, wszystko po to, aby wzmocnić odporność sektora na przyszłe możliwe wyzwania. Jak urozmaicić chorwackie wakacje tak, żeby były niezapomniane? Zejść z utartych ścieżek, zerknąć do konoby pełniej lokalsów i zjeść coś miejscowego to moja recepta na udane chorwackie wakacje. Chorwacja jest rogiem obfitości, jeśli chodzi o atrakcje dla dużych i małych. Każdy, dosłownie, znajdzie coś dla siebie. Mnie inspiruje niezmienne od wielu już lat i nigdy mi się nie nudzi. Za każdym razem, nawet w doskonale mi już znanych miejscach, odkrywam coś nowego. Coś, co mnie kolejny raz zachwyca. Gdyby tak jeszcze udało się zabrać na pamiątkę, do słoika, odrobinę zapachu powietrza, promieni słońca i błękitu nieba.
Planujesz wakacje w Chorwacji? Sprawdź, co zobaczyć i jak się przygotować do podróży
Gotowi na wakacje w Chorwacji? Te miejsca i smaki poleca Ewelina Sadura Marinović, tegoroczna laureatka specjalnej nagrody: Bloger Przyjaciel Chorwacji.
W tym artykule: Chorwacja oczami autorki bloga Polako.eu Przedstawicielstwo Chorwackiej Wspólnoty Turystycznej w Polsce po raz kolejny przyznało nagrodę specjalną Travelera dla bloga, który może być wzorem dla innych. W tym roku wyróżniona tytułem Bloger Przyjaciel Chorwacji została Ewelina Sadura Marinović i jej Polako.eu. Ewelina na co dzień mieszka w słonecznej Dalmacji. W internecie dzieli się z czytelnikami ciekawymi informacjami o Chorwacji i praktycznymi poradami. Chorwacja oczami autorki bloga Polako.eu Wakacje w Chorwacji to dla wielu polskich rodzin tradycja. Kto nie wypoczywał jeszcze nad Adriatykiem, na pewno chętnie dowie się, o czym pamiętać przed podróżą. Zarówno stali bywalcy Chorwacji, jak i osoby, które wybierają się tam po raz pierwszy, są ciekawe, jakie atrakcje czekają na nas poza utartym szlakiem. O to i nie tylko o to spytaliśmy Ewelinę Sadurę Marinović. NG.pl: Jakie są największe różnice w życiu codziennym między Polską a Chorwacją? Ewelina Sadura Marinović: Zacznę może od nastawienia tutejszych ludzi do samego życia. Chorwaci są bardzo życzliwym i pogodnym narodem, a co za tym idzie, codzienne przebywanie wśród Chorwatów wpływa pozytywnie na mnie samą. Życie w Chorwacji płynie wolniej, ale też pogodniej niż w Polsce i nie mam tutaj na myśli, tylko słonecznego klimatu. Na co dzień tutejsi mieszkańcy są uśmiechnięci, bardzo pozytywie nastawieni do życia, potrafią żartować sami z siebie i swoich niepowodzeń, co w Polsce nie jest to tak często spotykane. Mnie samej żyje się w Chorwacji o wiele zdrowiej niż w Polsce. Na pewno ma na to wpływ też to, że moje codzienne życie toczy się na wyspie, a nie w wielkim mieście. Bliskość natury, świeże powietrze oraz lekkostrawne jedzenie – ja widzę tutaj wielką różnicę między tym życiem a moim wcześniejszym w Polsce. Każdy dzień w Chorwacji trzeba rozpocząć od dobrej kawy, wzięcia głębokiego oddechu i powiedzenia sobie, że jest pięknie! Tego się tutaj nauczyłam – doceniania każdej chwili i cieszenia się nią. Jaka jest Chorwacja poza sezonem? Zupełnie inna niż podczas sezonu letniego. Spokojniejsza, cichsza i zdecydowanie mniej zatłoczona. Tuż z końcem lata mieszkańcy wielu turystycznych miejscowości, wyjeżdżają do stolicy Chorwacji, opuszczając swoje wakacyjne domy, co niesie ze sobą to, że w niektórych przymorskich miasteczkach pozostaje tylko połowa społeczeństwa. Życie płynie wtedy bardziej sielsko, mieszkańcy spotykają się w kawiarniach na wspólną kawę i rozmowy. Wizualnie, Chorwacja poza sezonem jak dla mnie jest jeszcze piękniejsza. Kiedy cały turystyczny szał mija, przyroda wysuwa się na pierwsze miejsce i nic jej nie przysłania. Można wtedy złapać oddech pełną piersią i rozkoszować się tutejszymi pięknymi krajobrazami. Jeśli ktoś zastanawia się nad przyjazdem do Chorwacji poza sezonem letnim, to zdecydowanie polecam, ponieważ jest to dobry czas na niespieszne zwiedzanie i dokładne poznawanie kraju. Które miejsca pomijane przez przewodniki warto odwiedzić? Myślę, że takich miejsc w Chorwacji jest naprawdę dużo i pewnie większości z nich jeszcze sama nie znam. Ja bardzo lubię odkrywać Chorwację „po swojemu”, czyli nie trzymać się wyznaczonych tras przez wspomniane przewodniki, tylko podążać w zupełnie innych kierunkach. Takie częste zbaczanie z drogi zawsze doprowadziło mnie do jakiegoś fajnego miejsca i szczerze, namawiam wszystkich do takiego spontanicznego podróżowania, ponieważ przynosi ono wiele frajdy, ale też i satysfakcji, że zobaczyliśmy coś nowego. Jeśli miałabym wskazać takie miejsca, do których trafiłam bez przewodników, a które mnie bardzo urzekły, byłyby to: wodospad Krčić (nieopodal miejscowości Knin), jaskinia Vranjača (30 kilometrów od Splitu), Tounjski most – podobno jedyny kamienny most w Chorwacji, który posiada dwie kondygnacje (znajdujący się w regionie Lika – Karlovac), kanion rzeki Zrmanja, czy chociażby malowniczy klif, na którym znajduje się niewielki kościół – Crkva Gospe od Prizidnice (wyspa Čiovo). Jakie praktyczne porady ma pani dla osób, które przygotowują się do wyjazdu do Chorwacji? Myślę, że przygotowania do wyjazdu należy zacząć od zarezerwowania noclegu i szczerze nie polecam szukania zakwaterowania na miejscu, bo w szczycie sezonu letniego naprawdę jest ciężko z wolnymi miejscami. Przed wyjazdem dobrze jest sprawdzić ważność swoich dokumentów, dokumentów dzieci i ubezpieczenia auta, wyrobić kartę EKUZ lub kupić ubezpieczenie turystyczne/zdrowotne na okres wyjazdu. Chorwacja to słoneczny kraj, a więc należy tutaj pamiętać o zapakowaniu do walizki kremów ochronnych z wysokimi filtrami, które ochronią nas przed słonecznymi promieniami. Planując urlop nad Adriatykiem, warto wziąć ze sobą specjalne obuwie do kąpieli, które ochroni nasze stopy przed bliskim kontaktem z jeżowcami i ułatwią chodzenie po przybrzeżnych skałach. Dobrze jest też przygotować sobie małą podręczną apteczkę, w której znajdą się podstawowe medykamenty medyczne, w tym: tabletki przeciwbólowe, woda utleniona, bandaż i plastry oraz preparaty łagodzące oparzenia słoneczne. Gdy planujemy do Chorwacji rodzinną podróż i jadą z nami małe dzieci, to polecam wakacje w czerwcu lub pierwszej połowie lipca. Sierpień w Chorwacji jest bardzo upalny i przepełniony turystami co może być męczące dla naszych pociech. Bardzo przyjaznym miesiącem na spokojny odpoczynek jest wrzesień. Temperatura morza i powietrza o tej porze jest idealna, a plaże powoli robią się cichsze i mniej zatłoczone. Jeśli natomiast jesteśmy typem osoby rozrywkowej, lubimy wieczorne wyjścia do klubów, zabawę do białego rana i dużo atrakcji to jak najbardziej sierpień będzie dobrym wyborem. Jak smakuje Chorwacja? Których dań trzeba spróbować na chorwackich wakacjach? Chorwacja smakuje różnorodnie i każdy region ma do zaoferowania swoje specjały i dania z wieloletnią tradycją. W Dalmacji królują na talerzach owoce morza i posiłki bardzo lekkie. Tutaj liczy się prostota i mniej znaczy więcej. Nad Adriatykiem polecam więc spróbować czarne risotto, grillowane ryby z dodatkiem blitwy (jest to odmiana buraka liściowego) oraz mule duszone z czosnkiem i pietruszką w białym winie. Jeśli ktoś lubi mięso, niech koniecznie spróbuje mięsa jagnięcego np. pieczonego pod peką (specjalne naczynie, które zasypuje się żarem z grilla) albo pršut, czyli szynkę suszoną na słońcu i wietrze oraz wędzoną dymem z lokalnego drzewa dębowego. Przenosząc się w głąb lądu np. do Zagrzebia, polecam chociaż jeden raz zjeść Zagrebački odrezak, czyli kotlet nadziewany szynką i żółtym serem. Region Istria to przede wszystkim drogocenne trufle i wszelkie dania z ich dodatkiem np. spaghetti z sosem truflowym. Istria również słynie z makaronu o nazwie fuži. Będąc w tym regionie, warto spróbować też dań, które w swojej nazwie mają przyrostek buzara, czyli posiłki przygotowane ze skorupiaków i muszli. Dobre danie nie może się obejść bez dobrego wina, których w Chorwacji nie brakuje. Z białych win polecam Malvazję z regionu Istria, Graševinę i Traminac, a z win czerwonych Plavac Mali, który najpopularniejszy jest w Dalmacji, a konkretnie na wyspach Brač i Hvar, oraz na półwyspie Pelješac. Co do małych przekąsek i przetworów polecam burek, fritule, domowe miody – ten z lawendą i rozmarynem jest przepyszny oraz niezastąpiony przy śniadaniu pekmez od šljiva firmy Podravka, czyli śliwkową marmoladę. Oczywiście Chorwacja to też pyszne owoce: pomarańcze, figi, granaty, winogrona, a nawet i kiwi. Każda osoba odwiedzająca ten kraj znajdzie odpowiedni smak dla siebie. Nasz ekspert Mateusz Łysiak Dziennikarz zakręcony na punkcie podróżowania. Pierwsze kroki w mediach stawiał w redakcjach internetowej i papierowej magazynu „Podróże”. Redagował i wydawał m.in. w gazeta.pl i dziendobrytvn.pl. O odległych miejscach (czasem i tych bliższych) lubi pisać nie tylko w kontekście turystycznym, ale też przyrodniczym i społecznym. Marzy o tym, żeby zobaczyć zorzę polarną oraz Machu Picchu. Co poza szlakiem? Kuchnia włoska, reportaże i pływanie.
Kamperem do Chorwacji. Jak zorganizować podróż
Chorwacja jest od lat kierunkiem, który uwielbiają Polacy. Od czasów pandemii pokochaliśmy też kampery. A gdyby połączyć te miłości i wybrać się kamperem do Chorwacji?
W tym artykule: Jak na kemping to do Chorwacji Kamperem do Chorwacji – Wybrzeże Adriatyku Jak sobie radzić z kamperem i nie zwariować Kamperem do Chorwacji – Południowa Chorwacja Wakacje kamperem – Ile to kosztuje? Moi znajomi dzielą się na osoby, które oddadzą wszystko za wyjazd do Włoch i nie rozumieją, po co jeździć do Chorwacji („morze to samo, a tu pizza, pasta, gelato i włoska mentalność”). Ci drudzy śmieją się, że wystarczy obejrzeć to morze dokładnie z każdej strony i na podstawie oględzin wybrać lepszy kraj. I to też prawda, bo czyste, turkusowe wody Adriatyku od strony Splitu czy Zadaru wygrywają konkurencję na pocztówkowy urok i czystość. Skoro jednak zawsze jeździłam do Włoch, postanowiłam choć trochę poznać Chorwację i móc się w tym sporze wypowiadać. A że ostatnio krzykiem mody jest kamperowanie, wsiadłyśmy z przyjaciółką do klasyka, czyli Californii (idealna do instagramowych fotek) i ruszyłyśmy na południe. Chciałyśmy z jednej strony sprawdzić, jak się kamperuje nad Adriatykiem (i nie tylko), z drugiej – czy Chorwacja nas uwiedzie. Kamper nie jest dla wszystkich, bo wygodniccy, którzy muszą mieć konkretny, utwardzany, atestowany materac do spania i pokój wielkości apartamentu, mogą się jednak w niewielkim wnętrzu nie odnaleźć. Jednak coś za coś – kamper to wolność. Można nim zjeździć świat, oszczędzając na noclegach. Akurat w Chorwacji kempingowanie „na dziko” jest zabronione na terenie całego kraju, ale już na przykład w Skandynawii można spać poza kempingami. Jak na kemping to do Chorwacji My uznałyśmy, że skorzystamy z bazy kempingowej, która w Chorwacji jest naprawdę ogromna, szczególnie na wybrzeżu. Poza tym, według ADAC Camping Guide na rok 2021, chorwackie kempingi zajmowały wysokie drugie miejsce w Europie. – Kempingowanie w Chorwacji jest i przyjazne i łatwo dostępne – opowiada Agnieszka Puszczewicz z Chorwacja.hr. – Z roku na rok coraz więcej Polaków wybiera właśnie taką formę spędzania wakacji. Nie tylko z uwagi na coraz wyższy standard świadczonych usług, ale i, a może przede wszystkim, swobodę w poruszaniu się i zwiedzaniu okolicy. Wiele z obiektów świadczy usługi dodatkowe w postaci animacji dla dzieci i dorosłych – tłumaczy ekspertka. I dodaje, że coraz więcej jest również glampingu, czyli eksluzywnych miejsc do kempingowania. – Większość kempingów jest ulokowana bezpośrednio nad brzegiem morza z własną plażą. Część z nich jest oznaczona niebieską flagą Foundation for Environmental Education in Europe. Nie dziwi więc, że są tacy goście, którzy od ponad 20 lat przyjeżdżają w te same miejsca i mają już swoje ulubione kempingowe parcele. Warto również wspomnieć o chorwackiej wieloletniej tradycji, jaką są kempingi dla naturystów (FKK) – dodaje Agnieszka Puszczewicz. Kamperem do Chorwacji – Wybrzeże Adriatyku Zaczęłyśmy jednak od bardziej „ubranych plaż” i po przejechaniu północnej, zielonej i całkiem innej niż ta, jaką znamy z pocztówek Chorwacji, zjechałyśmy do Puli. Na półwyspie Istria w architekturze i kuchni silne są wpływy włoskie. Istria, ze względu na kolor ziemi, dzieli się na Czerwoną, Szarą i Białą. I wierzcie mi, ta czerwona jest ognista jak rubin. Wygląda wręcz niewiarygodnie. Zrobiłyśmy sobie bazę na fantastycznym kempingu koło Fażany – co prawda ogromnym, ale miał po prostu wszystko, o czym zamarzy turysta. Na większych, sieciowych kempingach znajdziemy baseny, place zabaw i niezliczone okazje uprawiania sportów. W tym lekcje jazdy konnej, żeglarstwa, surfingu, narciarstwa, nurkowania, wspinaczki górskiej. A także naukę rzeźbienia, garncarstwa i oczywiście pływania na bananie. Skorzystałyśmy z wielu z nich, łącznie z bananem. Ale poza kempingowymi uciechami zwiedzałyśmy też naszą Californią truflowe okolice miasteczka Hum, śliczne portowe Rovinj, niezwykłą, głęboką na 132 metrów jaskinię Baredine i uroczą Fażanę. Tam chodziłyśmy plażą wzdłuż promenady na pyszne owoce morza, szczególnie kalmary z ziemniakami i szpinakiem. Chorwacja na wakacje – dlaczego warto tam pojechać? Niezwykłe archipelagi wysp, imponujące wodospady, klify wrzynające się w szmaragdowe morze. Chorwacja to gotowa scenografia filmowa. Istria może być świetnym początkiem na zwiedzanie Chorwacji. Im jednak dalej od Triestu, tym bardziej klimat włoski rozrzedza się, a na nas czekają krainy inne, ale bardzo przyjemne. Jak sobie radzić z kamperem i nie zwariować Po kilku dniach obsługa kampera stała się już łatwa i rozkładanie i składanie wszystkich jego stolików, daszków i leżaków, było zwykłą, miłą rutyną. Co ciekawe, bo klasyczna California nie wygląda na duże auto. Prowadzi się jak większy SUV, ale kiedy się otworzy wszystkie skrytki w środku, ustawi właściwie krzesła i otworzy dach, to nagle mamy dwie sypialnie z pełnowymiarowymi łóżkami. Latem, śpiąc w kamperach, dobrze otwierać okno lub dach, nawet jeśli śpi się na dole, bo mamy wtedy zapewniony ruch powietrza (lepiej mieć tlen niż dwutlenek węgla). Początkowo włączałyśmy nawet grzanie na noc (świetny jest system, który trzyma temperaturę aż do rana), ale szybko uznałyśmy, że jest nam za ciepło. Taki w sumie zgrabny samochodzik, a w drzwiach ukryty jest stół, na klapie bagażnika krzesła, z boku wysuwa się rozkładany dach, a z tyłu prysznic. Za kierowcą jest mały palnik, na którym codziennie rano robiłam dla nas kawę. Wiecie jak smakuje kawa pita z widokiem na morze, z przyjaciółką u boku w waszym mobilnym domku? Najlepiej! Z Istrii ruszyłyśmy dalej chorwackim wybrzeżem. Strasznie chciałyśmy zobaczyć wyspę Krk. Jedzie się na nią cudowną widokową trasą przyklejoną do skał, która niespodziewanie zamienia się w wielki most. Na miejscu powitało nas niesamowicie lazurowe morze. Miejscowi od razu polecili plażę Velo w miejscowości Baška (skądinąd tu znaleziono słynną tablicę z XI wieku z inskrypcjami w głagolicy). My jednak, widząc odcień morza, nie myślałyśmy o zabytkach. Na campingu Jezevac zostawiłyśmy naszego kampera i pobiegłyśmy nad wodę. Oczywiście, jak to w Chorwacji, plaża kamienista, ale woda przejrzysta i turkusowa. Tak spędziłyśmy kilka dni i dopiero po nasyceniu błękitem wody i nieba, uznałyśmy że warto zwiedzić starówkę miasteczka Krk. Z pamiętającymi czasy sprzed dwóch tysięcy lat rzymskimi murami, placem Kamplin i z Kasztelem Frankopańskim. Mają tam świetne butiki z pięknymi lnianymi koszulami oraz nietypowymi kapeluszami. Można tam znaleźć każdy kształt. Kupiłyśmy sobie identyczne. Kamperem do Chorwacji – Południowa Chorwacja Po kilku dniach plażowania ruszyłyśmy dalej na południe. Uznałyśmy, że jeszcze zobaczymy Zadar, a potem wrócimy na północ, by sprawdzić jak wygląda Chorwacja z dala od morza. I Zadar był naprawdę miłym zaskoczeniem. To gospodarcze i kulturalne centrum północnej Dalmacji. Klimatem przypomina miasta wysp greckich. Wąskie uliczki z wyślizganymi kamiennymi posadzkami, małe zacienione zaułki, cudowny targ obok bramy morskiej. Można na nim kupić soczyste warzywa i owoce, przyprawy i ryby. I oczywiście koniecznie trzeba powłóczyć się po starej części miasta, która znajduje się na półwyspie. Starówka uroczo otoczona jest murami obronnymi, przez które wchodzi się pięcioma bramami. Cudownie, spokojnie, relaksacyjnie. Trufle, ostrygi i gwiazdki Michelin, czyli prawdziwe oblicze chorwackiej kuchni [FOTOGALERIA] Chorwacka kuchnia bazuje na tym, co najlepsze, czyli produktach lokalnych i sezonowych. Świeże ryby i owoce morza, wyśmienita oliwa z oliwek, autochtoniczne szczepy winorośli, dzikie szparagi, ... Powrotną drogę ułożyłyśmy sobie z myślą, by skosztować znanej w północnej Chorwacji dziczyzny. Nagle stałyśmy się chyba fankami stalagmitów i stalaktytów, ponieważ skręciłyśmy do kolejnej fascynującej jaskini, tym razem w okolice Fužine. Nazywa się Vrelo i ma około 3,5 miliona lat. Szczerze – zrobiła na nas duże wrażenie. Niestety, w środku było zimno, więc domorosłym speleologom polecamy zabrać chociaż bluzę. Ale najważniejsze było nieopodal, w restauracji Bitoraj. Co prawda przy wejściu powitał nas prawdziwy, wypchany niedźwiedź i stylistyka była mocno swojska, ale jedzenie nas zachwyciło. A było w czym wybierać, bo testowałyśmy gulasz z jelenia, kotlety z dzika, regionalne sery, potrawkę z niedźwiedzia, a nawet żabie udka. Dziczyzna była wyśmienita. Im dalej od morza, tym potrawy cięższe i bardziej sycące. Co ciekawe, bo w sumie od morza dzieli nas zaledwie półtorej godziny drogi, a zupełnie zmieniła się przyroda i całkowicie inaczej smakują potrawy. Ta chorwacka wyprawa była fantastycznym testem zarówno kamperowania, jak i przyjaźni. Aby wytrzymać z kimś na kilku metrach, to jednak trzeba się lubić. Kamper okazał się prosty w obsłudze, zresztą kultura kamperowa jest tam tak rozwinięta, że nawet jak się czegoś nie wie, każdy chętnie pomaga. Kempingi przypominają ogromne, świetnie wyposażone ośrodki wczasowe, gdzie namioty sąsiadują z kamperami, a obok są też domki (tzw mobile home). Znajdziemy tam pralnie, prysznice, leżaki. Można jeździć od plaży do plaży, ale można także rozbić się na obozowisku na tydzień czy dwa w jednym miejscu i odpłynąć w turkusach morza. Totalnie otworzyłyśmy się na taki sposób podróżowania. Już planujemy kolejną eskapadę. Jesienią wybieramy się do Dubrownika. Czekamy tylko na otwarcie (zapowiadane na koniec lipca) wielkiej inwestycji drogowej w Chorwacji – Mostu Pelješac, który połączy Chorwację z Dubrownikiem, omijając 13 km pas Bośni i Hercegowiny. Wakacje kamperem – Ile to kosztuje? Na koniec jeszcze kilka słów o cenach. Na nasze oko w centrach miasteczek i na plażach jest dość drogo, ale Bałtyk i tak przebija je swoimi „paragonami grozy”. Kamper to zawsze opcja tańsza, bo mamy własną kuchenkę. Gaz jest tani, a mając nawet dwupalnikową kuchnię można sobie gotować obiady i samemu parzyć poranną kawę. Ryby z patelni i surówki nie zrujnują budżetu, jeśli zrobimy je sami. Dobre ceny są na porannych targach. Supermarkety mogą być nieco droższe, ale i tak wiadomo, że najdroższe są restauracje i małe lokalne sklepiki. Taki wyjazd to przede wszystkim wynajem kampera. W Polsce to koszt około 650 zł na dzień (przy większych, mniejsze można znaleźć za około 550 zł). Za kempingi zapłacimy w Chorwacji ok 250–350 zł za dobę w sezonie. Po sezonie może być taniej (i przyjemniej – maj i wrzesień są tańsze, a pogoda wciąż jest wtedy cudowna). Szczegóły znajdziecie na oficjalnej stronie Stowarzyszenia Chorwackich Campingów. I na koniec - benzyna. Dziś to drażliwy temat, ale na każde wakacje trzeba jakoś dojechać. Samochody i samoloty podrożały, a nie wszędzie dotrzemy koleją. Kamper to takie auto, ale z opcją gotowania – a to może być duża oszczędność. W porównaniu z odwiecznym konkurentem – Włochami – ceny w Chorwacji są podobne. Ciekawe, co będzie po wejściu w strefę euro. Pamiętajmy, że Chorwaci czekają na decyzję instytucji unijnych w zakresie przyjęcia do strefy Schengen oraz wprowadzenie euro. W Słowacji przyniosło to duże podwyżki, ale jak będzie tu… zobaczymy. Tymczasem, jeśli chcecie testować życie kamperowe, to z pewnością dobrze jest wybrać się kamperem do Chorwacji. Kempingi, widoki, ryby, owoce morza i pogoda, która jest fantastyczna dla obieżyświatów przez prawie cały rok.
Chorwacja: Dubrownik w pigułce. Najlepsze atrakcje, zabytki i jedzenie
Co warto zwiedzić w malowniczym Dubrowniku? Jakie zabytki i ciekawostki historyczne skrywa w sobie Perła Adriatyku? Poznaj najpopularniejsze atrakcje turystyczne miasta, sprawdź walutę oraz ceny.
Dubrownik: atrakcje turystyczne Dubrownik (chorw. Dubrovnik) nazywany jest perłą Adriatyku i uważany za najpiękniejsze miasto w Chorwacji. Jest najczęściej odwiedzanym przez turystów miastem w tym państwie. Wbrew powszechnej opinii w Dubrowniku jest niewiele plaż. Miasto słynie z licznych zabytków, bogactwa architektonicznego, pysznej kuchni i nocnego życia. Dubrownik pełni rolę głównego ośrodka turystycznego Dalmacji. Co warto zobaczyć w tym małym, lecz malowniczym miasteczku? Mount Srđ (Wzgórze Srd) Wzgórze Srd w przeszłości porastały gęste lasy dębowe i to właśnie stąd pochodzi nazwa miasta. Wzgórze ma wysokość 142 m.n.p.m. Z jego szczytu zobaczyć można przepiękną panoramę Dubrownika. Jest to jedno z tych miejsc w Chorwacji, z którego pochodzi najwięcej zdjęć, ponieważ widać z niego Wyspę Lorum, Stare Miasto wraz z otaczającymi je murami oraz Wyspy Elafickie. Na szczycie mieści się sklep z pamiątkami, restauracja o adekwatnej nazwie "Panorama", a także zbudowany przez Francuzów w 1810 roku Fort Imperial, w którym dziś znajduje się wystawa zdjęć i dokumentów na temat obrony miasta na przełomie 1991 i 1992 roku. Onophrian Fountain (Wielka Fontanna Onufrego) Fontanna została wybudowana w 1438 roku i jest miejscem licznych spotkań, a także występów utalentowanych artystów ulicznych. Z fontanną związana jest legenda, która głosi, że jeśli napijesz się wody z wszystkich 16 jej kranów, to spełni się Twoje życzenie! Stradun (Ulica Placa) Ulica Placa, określana przez wszystkich mianem Stradun, mierzy około 300 metrów długości. Znajdują się na niej liczne małe sklepiki, restauracje oraz kawiarnie. Po maratonie zakupowym można tutaj coś zjeść i napić się kawy. War Photo Limited To nowoczesne i doskonale rozplanowane muzeum. Możesz się w nim schłodzić, ponieważ jego wnętrze jest klimatyzowane. Znajdziesz w nim wystawę fotografii przedstawiających sceny rozpadu Jugosławii, a głównie zdjęcia z wojny w Kosowie, Bośni i Hercegowinie oraz Chorwacji. Dubrownik: zabytki Co warto zwiedzić w Dubrowniku? Stari Grad(Stare Miasto) Stari Grad jest najstarszą częścią Dubrownika. W mieście zachowany został średniowieczny układ umocnień obronnych. Fani serialu "Gra o tron" przechadzając się uliczkami Starego Miasta podążać mogą śladami bohaterów, a tym samym zobaczyć miejsca znane z ekranu. Pile Gate (Brama Pile) Brama Pile pełni funkcję najstarszego wejścia do Dubrownika. Złożona jest z dwóch bram - wewnętrznej, wybudowanej w stylu gotyckim w 1460 roku oraz zewnętrznej, pochodzącej z 1537 roku. Warto zwrócić uwagę na widniejący nad wejściem posąg Świętego Błażeja, który jest patronem Dubrownika. The Franciscan Church and Monastery (Franciszkański Klasztor i Kościół) Klasztor pochodzi z okresu późnego średniowiecza i jest znakomitym przedstawicielem architektury romańskiej oraz gotyckiej. Znajdziesz tutaj kunsztowne freski oraz unikalne rzeźby i detale architektoniczne. Wnętrza klasztoru, podobnie jak Stare Miasto, zobaczyć można w serialu "Gra o tron". W skład kompleksu wchodzi kościół, biblioteka wraz z muzeum, klasztor oraz trzecia najdłużej działająca na świecie apteka, która została otwarta w 1317 roku i prosperuje do dzisiaj. Knežev Dvor (Pałac Rektorów) W tej majestatycznej budowli z budzącym zachwyt dziedzińcem również kręcono sceny "Gry o tron". W pałacu podziwiać można zegary, obrazy, meble i skrzynie wojenne. Pałac Rektorów prezentuje gotycki styl architektoniczny z elementami baroku i renesansu. Jego nazwa wzięła się stąd, że do 1808 roku służył za siedzibę rektora Republiki Ragusa. Znajdowała się tam również strażnica, zbrojownia, magazyn prochowy i więzienie. Kiedy jechać do Dubrownika? Najlepszą porą na zwiedzanie Dubrownika jest okres od maja do września, kiedy to nie jest zbyt gorąco, a opadów występuje bardzo niewiele. Najcieplejszym miesiącem w Dubrowniku jest sierpień, ze średnią dobową temperaturą na poziomie 28 st. C, a najzimniejszym styczeń, w którym przeciętna temperatura wynosi 9 st. C. Ciekawostki o Dubrowniku Powierzchnia miasta zajmuje zaledwie 21,35 kilometrów kwadratowych. To bardzo niewiele jak na najchętniej odwiedzane przez turystów miasto w Chorwacji. Budowa starego miasta została zakończona w XIII wieku i do dziś pozostało ono w prawie takim samym, niezmienionym stanie. Dubrownik jako pierwszy na świecie uznał niepodległość Stanów Zjednoczonych Ameryki w 1783 roku. W 1979 roku miasto zostało wpisane na listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. W XV wieku Dubrownik jako jeden z pierwszych zabronił handlu niewolnikami. Święty Błażej z Sebasty jest patronem Dubrownika. W mieście tym mieszkał polski pisarz i kompozytor Ludomir Michał Rogowski. Niektóre sceny z popularnego serialu "Gra o tron" były kręcone w Dubrowniku. Miasto odgrywało tam rolę królewskiej przystani, stolicy Westeros. Dubrownik: waluta i ceny Oficjalną chorwacką walutą jest kuna (HRK). W Dubrowniku znajdziesz kilka kantorów, natomiast korzystanie z ich usług jest nieopłacalne. Oferują one niekorzystny przelicznik, a na dodatek wymiana waluty wiążę się z prowizją na poziomie 3 proc. Wybierając się na urlop do Dubrownika najlepiej zabrać ze sobą gotówkę w postaci miejscowej waluty. Jedna kuna (HRK) kosztuje średnio 58 groszy. Ceny w Dubrowniku są o około 50 proc. wyższe niż w Polsce. Oto przykłady niektórych z nich: leżak z parasolem na atrakcyjnej plaży - 150 HRK (87 zł) lody - 20 HRK (11,60 zł) bilet autobusowy - 14 HRK (8,12 zł) Co przywieźć z Dubrownika? Jedną z najpopularniejszych pamiątek z Dubrownika stanowi figura Świętego Błażeja. W małych sklepikach sprzedawane są niewielkie statuetki przedstawiające Świętego Błażeja trzymającego atrapę miasta w dłoniach. Na Starym Mieście znajduje się sklep z rękodziełem, w którym kupić możesz jedyne w swoim rodzaju naszyjniki, pierścionki, bransoletki i breloki do kluczy. Biżuteria inspirowana jest Adriatykiem, co wyraża się w jej barwie oraz kształcie.
W wakacje wielu z nas chciałoby poleżeć na plaży, popływać na desce surfingowej czy pograć w siatkówkę plażową. Gorączkowo przeszukujemy internet, aby znaleźć miejsce, które będzie nam odpowiadało. Dlatego specjalnie dla Was przygotowaliśmy niezbędne informacje na temat 40 plaż na całym świcie.
Bahamy Bahamy - Pink Sands Beach Bermudy Bermudy - Horseshoe Bay Bułgaria Bułgaria - Słoneczny Brzeg Bułgaria - Obzor Chorwacja Chorwacja - Zlatni Rat Cypr Cypr - Zatoka Figowa Czarnogóra Czarnogóra - Sveti Stefan Francja Francja - Plage de Rondinara Francja - Plage de Saleccia Grecja Grecja - Mytros Grecja - Elafonisi Grecja - Navagio Grecja - Porto Katsiki Grecja - Falasarna Grecja - Balos Grecja - Tsambika Hiszpania Hiszpania - Playa de la Concha Hiszpania - Playa de las Catedrales Hiszpania - Playa del Sardinero Hiszpania - La Playa de Bolonia Hiszpania - Levante Hiszpania - Burriana Hiszpania - Las Teresitas Hiszpania - Playa Famara Hiszpania - Aguas Blancas Kuba Kuba - Varadero Malta Malta - Ramla il-Hamra Maroko Maroko - Legzira Portugalia Portugalia - Praia De São Rafael Tanzania Tanzania - Nungwi Tajlandia Tajlandia - Maya Bay Tajlandia - Pattaya Tajlandia - Patong Turcja Turcja - Iztuzu Turcja - Ölüdeniz Turcja - Patara Włochy Włochy - Cala Luna Włochy - San Vito Lo Capo Włochy - Viareggio Włochy - La Pelosa Weź udział w dyskusji na temat Najpiękniejszych plaż na świecie