National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2026-03-13T13:33:07.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Ameryka Południowa oczami Polaków. „Tożsamość narodowa nie kończy się na granicy”
items: Zagadka ametystowych geod z Urugwaju rozwiązana. Wiemy, jak powstały te spektakularne kamienie
items: Jak odróżnić Urugwajczyka od Argentyńczyka? Podpowiada Jarosław Gugała [Kawa z ambasadorem]
items: Latynoska Szwajcaria albo "kraj gauchos". Czego nie wiesz o Urugwaju?
items: Kulinarne podróże: alternatywne przekąski
items: Gdzie jeździmy w dobie ataków terrorystycznych? Nieoczywisty ranking
items: Muzyka z krańców świata
items: 10/2009
items: Yerba mate

Ameryka Południowa oczami Polaków. „Tożsamość narodowa nie kończy się na granicy”
type: item
date: 2026-03-13T13:33:01.000Z
creator: Sabina Zięba
subject: Kierunki
subject: Ludzie
subject: Traveler
subject: ameryka południowa
subject: argentyna
subject: filmy
subject: filmy dokumentalne
subject: urugwaj
description: Ameryka Południowa dla wielu Polaków pozostaje jednym z najbardziej egzotycznych i intrygujących regionów świata. Choć oddalona od naszego kraju o tysiące kilometrów, dla niektórych stała się miejscem, w którym postanowili ułożyć swoje życie na nowo. O losach Polaków, którzy zdecydowali się na taką drogę, opowiada dokument „Nieusłyszane” autorstwa Damiana Stefańczyka i Mateusza Filipskiego.
encoded: Spis treści: W argentyńskiej dżungli do dziś działa polskie muzeum. „Pamięć o tych, którzy byli tu pierwsi, wciąż żyje” Polka w Urugwaju. Jak wygląda życie w Montevideo? Dokument „Nieusłyszane”, czyli emigracja bez idealizowania rzeczywistości W kontekście emigracji z Polski najczęściej wskazuje się takie kierunki jak Wielka Brytania, Stany Zjednoczone czy Niemcy. To właśnie tam od lat wyjeżdżają osoby poszukujące pracy, stabilności lub nowych perspektyw życiowych. Zdarza się jednak, że niektórzy decydują się na znacznie bardziej odległe oraz mniej oczywiste miejsca i w poszukiwaniu akceptacji, spokoju czy poczucia przynależności próbują odnaleźć własną drogę w zupełnie innych realiach kulturowych i społecznych. Budowanie życia tysiące kilometrów od rodzinnego kraju bywa jednak doświadczeniem złożonym. Z jednej strony daje szansę na nowy początek, z drugiej często wiąże się z emocjonalnym kosztem i koniecznością redefiniowania tego, czym właściwie jest dom. Właśnie takie historie można poznać w serialu dokumentalnym dostępnym na platformie Canal+. W argentyńskiej dżungli do dziś działa polskie muzeum. „Pamięć o tych, którzy byli tu pierwsi, wciąż żyje” Jednym z bohaterów dokumentu jest Kazimierz Sawicki, dyrektor Muzeum Imigranta w niewielkiej miejscowości Wanda w prowincji Misiones, położonej niedaleko granicy z Brazylią i słynnych wodospadów Iguazú. To właśnie tutaj w 1936 roku przybyło kilkanaście polskich rodzin, które – w obliczu narastającego napięcia w Europie i widma zbliżającej się wojny – zdecydowały się opuścić ojczyznę i rozpocząć nowe życie na innym kontynencie. Jak opowiada Sawicki, początki były niezwykle trudne. Osadnicy trafili w sam środek gęstej dżungli, gdzie brakowało dróg, infrastruktury i podstawowych warunków do życia. Polskie rodziny musiały nauczyć się funkcjonować w zupełnie nowym klimacie, wykarczować teren pod domy i pola, a z czasem budować drogi, ulice oraz świątynię. Tak powstała Colonia Wanda – nazwana na cześć legendarnej polskiej k…

zdj-45-179b3fd.jpg
width: 4352
height: 2899

Zagadka ametystowych geod z Urugwaju rozwiązana. Wiemy, jak powstały te spektakularne kamienie
type: item
date: 2024-10-08T10:30:20.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Przyroda
subject: ameryka południowa
subject: geologia
subject: kamień
subject: przyroda
subject: urugwaj
description: Puste w środku formacje skalne zawierające kryształy kwarcu takie jak ametyst są dumą Urugwaju. Przepiękne egzemplarze, osiągające nawet kilka metrów wysokości, robią olbrzymie wrażenie. Już wiemy, w jaki sposób powstawały.
encoded: Spis treści: Urugwajskie ametysty – co o nich wiadomo? Zaskakujący proces powstania spektakularnych geod Nowy model powstawania ametystów. Do czego się przyda? Geody, czyli puste w środku formacje skalne często zawierające kryształy kwarcu takie jak ametyst są szczególnie cenione przez fanów minerałów. Wydobywa się je w różnych odległych od siebie krajach: Korei Południowej, Stanach Zjednoczonych, Brazylii, Indiach. Już starożytni Grecy docenili geody ametystowe. Według podań picie z nich alkoholu miało zapobiegać upojeniu alkoholowemu (co oczywiście nie jest prawdą). Szczególnie piękne egzemplarze znajdowane są w Urugwaju w Ameryce Południowej. Te kamienie są ucztą dla oczu. Z grubsza wiadomo było, jak powstały ametystowe geody z Urugwaju, ale sporo znaków zapytania jednak istniało. Dlatego procesowi temu przyjrzał się międzynarodowy zespół kierowany przez badaczy z Uniwersytetu w Getyndze w Niemczech. Wnioski opublikowano w czasopiśmie „Mineralium Deposita”. Urugwajskie ametysty – co o nich wiadomo? Ametyst to fioletowa odmiana kwarcu, która była używana jako kamień szlachetny przez wiele stuleci i jest kluczowym zasobem gospodarczym w północnym Urugwaju. Kamień ten wydobywa się w tym kraju od ponad 150 lat, w dystrykcie Los Catalanes. Jest to obszar słynący z geod o barwie głębokiego fioletu i olbrzymich rozmiarów, osiągających nawet 5 m. Tutejsze złoża zostały uznane za jedno ze 100 najważniejszych miejsc dziedzictwa geologicznego na świecie, co podkreśla ich wartość naukową i przyrodniczą. Geody ametystowe w Urugwaju są znajdowane w schłodzonych strumieniach lawy, które pochodzą z pierwotnego rozpadu superkontynentu Gondwany około 134 milionów lat temu. Ale jak doszło do ich powstania? Do teraz było to wielką niewiadomą. Zaskakujący proces powstania spektakularnych geod Zespół kierowany przez badaczy z Uniwersytetu w Getyndze najpierw wybrał się w teren. Przeprowadził szeroko zakrojone badania geologiczne w ponad 30 ciągle używanych kopalniach. Następnie naukow…

NG-wystawki-Facebook-1-45da8b2.png
width: 1200
height: 630

Jak odróżnić Urugwajczyka od Argentyńczyka? Podpowiada Jarosław Gugała [Kawa z ambasadorem]
type: item
date: 2022-06-02T13:12:40.000Z
creator: Mateusz Łysiak
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: ameryka południowa
subject: Travel
subject: urugwaj
subject: Wolny czas
description: Polakom Urugwaj wydaje się krajem egzotycznym i nieznanym. O zamożności i laickości Urugwajczyków opowiada Jarosław Gugała, były ambasador Urugwaju w RP.
encoded: W tym artykule: Urugwaj nieznany. Czego nie wiemy o południowoamerykańskim kraju? Polacy w Urugwaju i tożsamość Urugwajczyków Życie jak w Urugwaju W nowej odsłonie cyklu „Kawa z ambasadorem” gośćmi są byli ambasadorzy Polski w krajach pozaeuropejskich. Dzięki rozmowom z nimi możemy dowiedzieć się więcej o państwach, do których chcemy podróżować. A może nowa wiedza skłoni nas do zmiany wyjazdowych planów? W najnowszym odcinku dr Małgorzata Bonikowska, prezes Centrum Stosunków Międzynarodowych i THINKTANK, rozmawiała z Jarosławem Gugałą, który większości z nas jest znany jako dziennikarz telewizyjny. Ale nie każdy wie o tym, że w latach 1999–2003 był ambasadorem RP w Urugwaju. Urugwaj nieznany. Czego nie wiemy o południowoamerykańskim kraju? Opowieści o Urugwaju dobrze zacząć od kilku podstawowych faktów. Jak przypomniał Jarosław Gugała, Urugwaj leży w Ameryce Południowej, między Argentyną i Brazylią. Kraj zamieszkuje około 3,5 miliona osób, z czego duża część żyje w stolicy, Montevideo. Wbrew skojarzeniom Polaków, Urugwaj nie jest krajem „egzotycznym”. A jak Urugwajczycy widzą Polskę? – Myślą, że to mały kraj jak Urugwaj. Kiedy słyszą, że w Polsce mieszka tylko osób co w Hiszpanii czy Brazylii, nie wierzą – opowiadał były ambasador. Gugała zwrócił również uwagę na położenie urugwajskiej stolicy. Będąc w Montevideo można odnieść wrażenie, że miasto znajduje się nad samym oceanem. W rzeczywistości jest to jednak największe na świecie ujście rzeki w kształcie lejka. Po drugiej stronie leży Buenos Aires. Polacy w Urugwaju i tożsamość Urugwajczyków W Urugwaju mieszka kilka tysięcy Polaków katolików. W latach 20. i 30. ubiegłego wieku z polskich kresów wschodnich przyjeżdżały cały rodziny ze swoim dobytkiem i zasiedlały interior. Swego czasu dużą grupę stanowili również Żydzi polskiego pochodzenia. Część z nich, zwłaszcza starsze pokolenie, które przyjechało do Urugwaju po wojnie, zachowała język polski. Kiedy Jarosław Gugała był ambasadorem RP w Urugwaju, czterech członkó…

jak-odroznic-urugwajczyka-od-argentynczyka-o-tozsamosci-i-realiach-zycia-w-urugwaju-opowiada-jaroslaw-gugala-d82f4e9.jpeg
width: 2121
height: 1273

Latynoska Szwajcaria albo "kraj gauchos". Czego nie wiesz o Urugwaju?
type: item
date: 2020-06-15T13:42:16.000Z
creator: redakcja
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: Travel
subject: urugwaj
description: Urugwaj jest jednym z najlepiej rozwiniętych i najbardziej liberalnych krajów Ameryki Południowej. Stanowi coraz bardziej popularny kierunek dla turystów z Europy, oferując wiele atrakcji. Dowiedz się więcej o tym niezwykłym kraju przed podróżą.
encoded: Urugwaj: gdzie leży? Urugwaj położony jest u wybrzeży Oceanu Atlantyckiego, graniczy z Brazylią od północy i z Argentyną od strony zachodniej. Powierzchnia Urugwaju wynosi 176 215 km². Znaczna część tego kraju to tereny nizinne, pokryte formacjami trawiastymi. Bezdrzewna pampa sprzyja rozwojowi rolnictwa – użytki rolne zabierają aż 84 proc. powierzchni Urugwaju. Wśród pokrytych trawą nizin płynie wiele rzek, a największa z nich to rzeka Urugwaj, mierząca 1593 km długości. Urugwaj leży w strefie klimatu podzwrotnikowego morskiego. Ten typ klimatu charakteryzuje się łagodną, pozbawioną mrozów zimą oraz ciepłym latem. Średnia roczna temperatura w Urugwaju waha się pomiędzy 18 a 20 °C. Z południowego zachodu wieją wiatry pamperos, powodujące gwałtowne spadki temperatury. Najcieplejszym miesiącem w Urugwaju jest styczeń, w którym średnia temperatura wynosi od 24 do 27 °C, najchłodniejszym natomiast czerwiec, z temperaturą od 10 do 12 °C. Stolicą kraju, a zarazem najbardziej zaludnionym miastem jest Montevideo, cieszące się mianem jednego z najlepszych miast do życia w Ameryce Łacińskiej. Do Urugwaju można dostać się samolotem. Jeśli zdecydujemy się na pobyt trwający nie dłużej niż 90 dni, nie będziemy potrzebować wizy. Wystarczy nam jedynie paszport. Urugwaj: co warto zobaczyć? Montevideo Montevideo, czyli stolica Urugwaju, to połączenie latynoamerykańskiej tradycji z nowoczesną infrastrukturą. Centralną częścią tego miasta jest EL Cordón, w którym tętni życie kulturalne stolicy. W El Cordón znajdziemy najpopularniejsze urugwajskie teatry, kina i inne miejsca oferujące rozrywkę. Strefa ta charakteryzuje się przestronnymi, zielonymi alejami. Najważniejszą z nich jest Avenida 18 de Julio (Aleja 18 lipca), przy której znajdują się liczne ośrodki kulturalne, na przykład Universidad de la República (Uniwersytet Republiki) czy Biblioteka Narodowa. Będąc w Montevideo, warto wstąpić do powstałego w 1856 roku teatru Solis, aby zobaczyć najstarszą i najważniejszą salę widowiskową …

urugwaj-przewodnik-po-atrakcjach-kultura-i-ciekawostki-fot-getty-images-6768bda.jpeg
width: 2310
height: 1298

Kulinarne podróże: alternatywne przekąski
type: item
date: 2019-07-08T03:00:00.000Z
creator: Katarzyna Boni
subject: Porady
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: Edukacja
subject: korea
subject: Kuchnia
subject: Kultura
subject: Travel
subject: urugwaj
subject: yerba mate
subject: Zdrowie
description: Yerba mate i owsianka zamiast kawy i nutelli? Dookoła świata szukamy spożywczych sposobów na energetyczny zjazd. To jedzenie dodaje pozytywnej energii.
encoded: Energetyczny zjazd dopada nas zazwyczaj koło drugiej po południu, czasem bliżej trzeciej. W takich momentach potrafię zjeść pół słoika nutelli. Potem wypijam dwie kawy, a i tak zasypiam przed komputerem – pisze Katarzyna Boni. Razem z autorką szukamy alternatywy dla kawy i nutelli. Yerba mate jak sok z gumi-jagód Yerba mate – napar z suszonych liści ostrokrzewu paragwajskiego. Urugwajczycy, z których każdy rocznie pije 10 kg mate, nie rozstają się z charakterystycznymi pojemnikami z tykwy i termosami – zabierają mate do sklepu, do banku i na imprezy. Kiedy pierwszy raz spróbowałam mate, nie mogłam zasnąć do trzeciej nad ranem. Wiem, że mogę pić ją tylko przed południem – przez 12 godzin będę działać na zwiększonych obrotach. Sięgam po nią w naprawdę awaryjnych sytuacjach, bo nie chcę się do niej przyzwyczaić. Alternatywa dla nutelli Internet aż kipi od pomysłów na energetyzujące dania – większość stron poleca zacząć dzień od owsianki, która ma nam pomóc zachować energię do wieczora. Mnie owsianka z rodzynkami i cynamonem rzeczywiście daje energię. Jako przekąskę mam podjadać orzechy albo nasiona. Nie wiem czemu, ale do mnie bardziej przemawia ten słoik nutelli albo popołudniowa drzemka. Zupełnie inaczej jest w podróży. Chodzę całymi dniami w słońcu, temperatura nie schodzi poniżej 30 stopni, a ja jestem w ciągłym ruchu. Czuję się wyzuta z sił. Potrzebuję czegoś na wzmocnienie, a nie na rozbudzenie. Ratunkiem jest woda kokosowa, która w Azji jest zazwyczaj tańsza od zwykłej wody w plastikowej butelce. Młodego zielonego kokosa kupuję u ulicznych sprzedawców – otwierają go maczetą i podają w torebce ze słomką. Napój nie jest specjalnie smaczny, ale zawiera dużo potasu i minerałów. Natychmiast stawia mnie na nogi. Wrząca zupa na upał Okazuje się, że nie tylko ja szukam pomocy w jedzeniu, kiedy czuję się zmęczona upałem. Koreańczycy uważają, że każde lato ma trzy najgorętsze dni (wyznaczono je na podstawie księżycowego kalendarza) – nazywają je dniami psów. Są nie tylko …

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/62a57e4c20b0fe453a127e6fbdd7942653c72bc6-e329a45.jpeg
width: 1000
height: 667

Gdzie jeździmy w dobie ataków terrorystycznych? Nieoczywisty ranking
type: item
date: 2018-01-25T13:41:25.000Z
creator: hannagadomska
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: egipt
subject: islandia
subject: izrael
subject: mongolia
subject: nikaragua
subject: ranking
subject: tunezja
subject: turystyka
subject: urugwaj
subject: wietnam
description: Przedstawiamy pełną zaskoczeń listę kierunków, które w tym roku wybrało więcej turystów niż w latach poprzednich. Pospiesz się zanim zostaną zadeptane!
encoded: Oto 10 miejsc, które zaliczyły największy wzrost liczby turystów >>> Światowa Organizacja Turystyki Narodów Zjednoczonych ogłosiła właśnie najnowszy UNWTO World Tourism Barometer (Barometr Światowej Turystyki UNWTO). Publikacja dostarcza dokładnych danych statystycznych dotyczących trendów w światowej turystyce. Z aktualnego raportu wynika, że liczba turystów, którzy odbyli i planują odbyć zagraniczne podróże jeszcze nigdy nie była tak duża jak w tym roku. (W ciągu pierwszych czterech miesięcy 2017 roku na zagraniczne wakacje wybrało się 369 milionów turystów! To ponad 21 milionów więcej niż w tym samym okresie 2016 roku). Jednak to co w raporcie zadziwia najbardziej, to lista miejsc w których turystyka rozwija się najprężniej. Obok „pewniaków” takich jak Wietnam czy Islandia, na liście znalazły się kompletnie niepopularne Mariany Północne czy Mongolia – atrakcyjna raczej w kręgach najwytrawniejszych podróżników . Najistotniejszy wniosek płynący z raportu? Zauważalny wzrost zainteresowania kierunkami, które w latach poprzednich traciły na znaczeniu ze względu na zagrożenie terrorystyczne lub niestabilną sytuację polityczną. I tak na turystycznej mapie świata znów liczą się Egipt Tunezja. Zobacz pełne zestawienie >>> Źródło: cnn.com

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/fe7b4b9007dd26230b7f97372c49c084d430e398-339cb62.jpeg
width: 1000
height: 662

Muzyka z krańców świata
type: item
date: 2014-06-17T10:13:00.000Z
creator: Materiały prasowe
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: chorwacja
subject: muzyka
subject: nigeria
subject: tajwan
subject: urugwaj
description: 4 śpiewaków z 4 kontynentów (Nigeria, Tajwan, Urugwaj, Chorwacja) w trasie na 3 kontynentach w pół roku! Już niedługo w Polsce wystąpi jeden z najbardziej unikatowych projektów kulturalno-muzycznych na świecie. 22 czerwca Singers of United Lands “SOUL” odwiedzą Warszawę
encoded: „SOUL” to kwartet muzyczny składający się z muzyków z różnych stron świata. Każdy członek zespołu reprezentuje inną kulturę, muzykę, ale także tradycję, wiek, doświadczenie (muzyczne jak i życiowe). Każdy inaczej śpiewa, gra na innym instrumencie, ale także inaczej się w swoim kraju uczy, pracuje, żyje, modli, wychowuje się w innym społeczeństwie. Członkowie muszą zatem ze sobą nawiązać współpracę na wielu płaszczyznach ponad wszelkimi podziałami, przy wzajemnym szacunku i tolerancji. W tegorocznej odsłonie projektu, w nieprzerwanym półrocznym tourne, bierze udział Sonja Biscan z Chorwacji, Shih-Hao z Tajwanu,Egbuchiem Andrew Chukwuka z Nigerii oraz NIGERIA, Gabriel Gonzalez Fernandez z Urugwaju. Członkowie zespołu śpiewają muzykę pochodzącą z ich krajów w kwartecie! Zadaniem Tajwańczyka jest zatem rytmiczny śpiew rodem z Urugwaju, a Nigeryjczyk musi odnaleźć się w bałkańskich pieśniach. Trasa zespołu jest niezwykle wymagająca – w roku 2014 obejmuje USA, Afrykę i po raz pierwszy Europę. Sonja z Chorwacji, Shih-Hao z Tajwanu, Andrew z Nigerii, Gabriel z Urugwaju są w trasie od stycznia 2014 roku. W dniu 22 czerwca odwiedzą Polskę. Zespół można usłyszeć i zobaczyć w długi weekend podczas jedynego koncertu w Polsce: „Cztery kontynenty nad Wisłą” - 22 czerwca (niedziela), Kino Atlantic, godz. 12.00 (ul. Chmielna 33, Warszawa). Wstęp bezpłatny. „SOUL” ma swój początek w Detroit w stanie Michigan – kolebce wytwórni Motown. Jego pomysłodawcą jest Marcus La Pratt – absolwent Wydziału Edukacji Muzycznej w Albion College (jeden z najlepszych Wydziałów w Stanach Zjednoczonych), dyrygent, nauczyciel, a także aktywista World Youth Choir i rekordzista Guinessa w najdłuższym czasie śpiewu indywidualnego na świecie (75 godzin). Marcus słuchając chóry uczestniczące w projekcie World Youth Choir, zauważył, że śpiew w towarzystwie innych kultur jest czymś bardzo wyjątkowym. Po licznych rozmowach, m. in. z światowej sławy muzykiem jazzowym Stevem Zegree, stworzył międzynarodowy kwartet…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/507b541fb6481323f3c4ad302048e2623835f233-07212c1.jpeg
width: 2048
height: 1536

10/2009
type: item
date: 2009-09-29T20:00:00.000Z
creator: redakcja
subject: Magazyn
subject: National Geographic
subject: argentyna
subject: herbata
subject: paragwaj
subject: urugwaj
subject: yerba mate
description: Czy 10 lat to dużo? Rzecz względna. Kiedy patrzę wstecz na swoje życie, to jest to niemal 1/3. W 1999 r. nawet nie marzyłam o tym, że przejadę świat wszerz i wzdłuż, zdobędę najwyższy szczyt Ziemi i, w końcu, zasiądę za biurkiem jako redaktor naczelna magazynu National Geographic. 10 lat – tylko i aż… Kiedy spoglądam na 10-letnie dziecko, wydaje mi się, że to szmat czasu. Kiedy zadumam się nad wiekiem wykopanego przez nas dinozaura sprzed 200 mln lat, to myślę, że to bardzo mało, w zasadzie mgnienie oka… Jako magazyn przez ostatnie dziesięciolecie uczestniczyliśmy w wielu ważnych wydarzeniach dotyczących odkryć i eksploracji w naszym kraju. Spod wody wydobywaliśmy wrak Steubena (02/2005), spod ziemi – pierwszego polskiego dinozaura (08/2008). Zainicjowaliśmy nowe projekty, m.in. Wielki Konkurs Fotograficzny, który stał się najpopularniejszą imprezą tego typu w Polsce; w tym roku nasi czytelnicy nadesłali nań prawie 70 tys. zdjęć. W dowód uznania dla wybitnych naukowców, podróżników i eksploratorów ustanowiliśmy nagrody „Travelery”. Przyznaliśmy też pierwszy w Polsce grant na badania z myślą o wspieraniu polskiej nauki. Mam nadzieję, że nasza obecność w waszych domach oznacza „żółtą półkę”, do której często sięgacie. Do tej kolekcji chcielibyśmy dołożyć wyjątkowy, jubileuszowy numer magazynu National Geographic Polska. Do jego stworzenia zaprosiliśmy wybitne postaci życia publicznego. Jestem dumna, że to mnie przypadł zaszczyt wprowadzenia National Geographic Polska w kolejną dekadę. Wierzę, że nie zabraknie nam nowych pomysłów, fascynujących tematów i spektakularnych odkryć.
encoded: Spis Treści nr 10/09 Cześć pracy. Werbus, wulcok, łon, szola i sztajger, czyli krótki kurs śląskiej gwary wpleciony w opowieść o losie tamtejszego górnictwa. Tekst Dariusz Kortko/Gazeta Wyborcza Zdjęcia Tomasz Tomaszewski Wilki.Zwierz, który zjadł Czerwonego Kapturka, musiał budzić niechęć, wilki długo więc tępiono. Tekst Wojciech Mikołuszko Zdjęcia Adam Brzoza Ryszard Kapuściński . Choć o najsłynniejszym polskim reportażyście napisano wiele, zawsze warto zobaczyć go we wspomnieniach przyjaciela. Tekst Mirosław Ikonowicz Słowianie. Skąd przyszli? Dlaczego odnieśli taki sukces demograficzny? Jak opanowali tak rozległe terytorium? O jasne odpowiedzi niełatwo. Tekst Zuzanna Pol Zdjęcia Jacenty Dędek, Marcin Jamkowski Różyc. Handlowa legenda Warszawy przeszła już do historii, ale anegdoty i ludzkie typy, jakie wydała, tworzą świat fascynujący niczym baśń. Tekst Danuta Śmierzchalska, Przemysław Szubartowicz Zdjęcia Jerzy Woropiński Tylko dla prenumeratorów: Narew. Rzeka, która się nie spieszy, spadając zaledwie o 5 cm na kilometr, musi tworzyć „krainę łagodności”. I takie właśnie są narwiańskie starorzecza. Tekst Barbara Żukowska Zdjęcia Cezariusz Andrejczuk Przyroda. Lech Wałęsa: Co ma ryba do roweru Kultura. Wojciech Cejrowski: Upiększanie pod każdą szerokością geograficzną Kultura. Szymon Hołownia: Gdyby J.F. Kennedy porozmawiał z C.S. Lewisem i Aldousem Huxleyem... Historia. Elżbieta Dzikowska: Skarb na kościelnym strychu – polichromie z Małujowic Kultura Jerzy Bralczyk: Wszyscy jesteśmy Słowianami Przyroda Andrzej Kruszewicz: Mój postulat – bocian w herbie! Nauka. Dorota Sumińska: Muchy – sanitarne służby natury Sport. Robert Korzeniowski: Rekordy bije się w głowie Społeczeństwo. Jolanta Kwaśniewska: Tam, gdzie dzieci rodzą dzieci – posłanie Misjonarek Miłości Technologia. Krzysztof Hołowczyc: Rajdy przyszłości – 4 sekundy do setki na prądzie? Historia. Bogusław Wołoszański: MRU – polska Linia Maginota

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/ed0f9883c88bbf3b73541fc6b3e2843e5ca4cb2f-532d35f.jpeg
width: 1028
height: 1504

Yerba mate
type: item
date: 2009-03-21T19:38:21.000Z
creator: Beata Pawlikowska
subject: Porady
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: argentyna
subject: herbata
subject: paragwaj
subject: urugwaj
subject: yerba mate
description: Weszłam do małego, obskurnego baru. Obok dwóch stolików oblepionych ceratą i drucianych krzeseł walały się rozrzucone skrzynki z zakurzonymi napojami i puste butelki. Najwidoczniej sprzątanie w tym przybytku nie należało do czynności częstych. Pomyślałam, że to świetne miejsce, gdzie serwuje się tubylcom wyłącznie lokalne specjalności. Poprosiłam o yerba mate.
encoded: Panienka za ladą spojrzała na mnie dziwnie i szczęka jej opadła, ukazując przedziwną kombinację dentystyczną. Do dwóch prawdziwych górnych zębów przyczepiono trzeci, zdobyty chyba na dzikiej zwierzynie, i umocowano gęsto plecionymi metalowymi drucikami. – Czy jest yerba mate? – zapytałam jeszcze raz. – Nie ma – odparła panienka, strzelając z ust zielonymi kropelkami. Otarłam twarz. Nie ma? Przecież yerba mate miała być wszędzie, miała być narodowym sportem Paragwajczyków, rozrywką i pasją, dzieloną bez wyjątku przez kobiety i mężczyzn. Za ladą pojawiła się kopia panienki w rozmiarze trzykrotnie większym i starszym. Oczarowała mnie najpierw szerokim drucikowym uśmiechem, a potem ze zrozumieniem pokiwała głową i wydała córce niezrozumiałe dla mnie polecenie. Po kilku minutach na stoliku przede mną stanął plastikowy kubek z bagnistą zawartością i metalową rurką wbitą w środek oraz litrowy pojemnik na wodę, w którym pływały kostki lodu i trawa. Obie panie oparły się o ladę z wyrazem oczekiwania na twarzach. Obejrzałam z bliska kubek, powąchałam zielone błoto, pokręciłam metalową rurką. W końcu chwyciłam za dzbanek i zaczęłam pić z niego wodę. Przerwał mi niepohamowany chichot. Właścicielki lokalu patrzyły raz na mnie, raz na siebie i śmiały się jak szalone. W końcu starsza podeszła, wcisnęła mi do ręki kubek, wskazała na rurkę, a potem na usta. Pij! To błoto?... Pociągnęłam bardzo ostrożnie i poczułam gorycz. Piekielne ziółka! Matrona poczekała, aż połknę, po czym z dzbanka z trawą i lodem dolała do kubka wody i znów dała mi do picia. To była yerba mate. Jedno z najmniej przyjemnych doświadczeń kulinarnych w moim życiu. Trawiasty, mocny, gorzki napar. Wykrzywiał twarz i napełniał oczy łzami. Chwyciłam za rurkę i zamieszałam zielone błoto. Podjęłam jeszcze dwie czy trzy próby zasmakowania w mate, a potem dałam za wygraną i zajęłam się opróżnianiem dzbanka z zimną wodą, do której dla aromatu dorzucono garść ziół. Niedługo potem miałam okazję się przekonać, że yerba mate t…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/493ed534efa7d3c766b9bcb05f82ec764c33e674-297295e.jpeg
width: 600
height: 399