National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2025-07-21T14:06:08.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Lodowy olbrzym Uran jest znacznie cieplejszy niż wynika z teorii. Co może to wywoływać?
items: W czasie, gdy Voyager 2 po raz pierwszy - i jedyny - zbliżył się do Urana, z planetą działo się coś nietypowego
items: Księżyce Urana mogą być zdolne do podtrzymywania życia. Czy doczekamy się misji do nich?
items: Tajne satelity lodowych olbrzymów. Astronomowie znaleźli nowe księżyce dwóch planet w Układzie Słonecznym
items: Planetarne bliźniaki? Uran i Neptun są do siebie znacznie bardziej podobne, niż dotychczas sądzono
items: Nowe niesamowite zdjęcie Urana. Dokładnie widać na nim pierścienie planety
items: Co łączy deszcze diamentów z plastikowymi butelkami? Zaskakujące wyniki badań z użyciem laserów
items: Uran ciekawostki. Mnóstwo księżyców, niesamowite pierścienie i zapach zgniłych jajek
items: Saturn traci Tytana. Księżyc oddala się od planety
items: Planety z pierścieniami. Jak powstały spektakularne systemy pierścieni wokół Saturna i innych planet?
items: Planety gazowe – jak zimne i gorące jowisze pomagają zrozumieć ewolucję systemów planetarnych
items: Na Uranie i Neptunie diamenty spadają z nieba. Naukowcy wiedzą, dlaczego
items: Sekrety archiwum NASA. Uran wystrzelił plazmową bańkę 22 000 razy większą niż Ziemia
items: Niesamowite zdjęcia pierścieni Urana. Lodowy świat „zapozował” naukowcom z Berkeley
items: Tu zima trwa 20 lat, jeden rok to nasze 84. Dalej narzekasz na pogodę? Przeczytaj jak jest na Uranie
items: 08/2016
items: Skarby i uran

Lodowy olbrzym Uran jest znacznie cieplejszy niż wynika z teorii. Co może to wywoływać?
type: item
date: 2025-07-21T14:05:21.000Z
creator: Ewelina Zambrzycka-Kościelnicka
subject: Kosmos
subject: astronomia
subject: planety
subject: układ słoneczny
subject: uran
description: Odległy od Słońca o ponad 19 jednostek astronomicznych (AU) lodowy olbrzym emituje więcej ciepła, niż otrzymuje od naszej dziennej gwiazdy. Badacze sądzą, że planeta wciąż traci ciepło pozostałe po wczesnym etapie jej tworzenia się.
encoded: Spis treści: Kometa, która była planetą 12,5% więcej ciepła niż otrzymuje od Słońca Misja w fazie koncepcyjnej Odległy Uran i jeszcze dalszy Neptun to ciała niebieskie tylko raz odwiedzone przez jakąkolwiek sondę kosmiczną. Mowa o Voyagerze 2, który przeleciał w pobliżu Urana w 1986 roku, a trzy lata później w pobliżu Neptuna. To właśnie instrumenty tego kosmicznego wędrowca oceniły na miejscu emisje ciepła. Badacze, którzy wówczas odebrali dane Voyagera 2 skonstatowali z zaskoczeniem, że Uran nie emituje nadmiaru ciepła, co stało w sprzeczności ze wszystkim, co było wiadomo o innych gigantycznych planetach Układu Słonecznego. Jednak obserwacje prowadzone przez teleskopy kosmiczne i te naziemne wykazały coś wręcz przeciwnego: że Uran rzeczywiście emituje więcej ciepła, niż otrzymuje od promieni słonecznych. Co więcej, wniosek ten wyciągnęły dwie niezależne grupy naukowców. Kometa, która była planetą Przypomnijmy, że Uran został oficjalnie odkryty przez Williama Herschela, urodzonego w Niemczech, lecz pracującego w Anglii astronoma, kompozytora i konstruktora teleskopów. Według zapisków Herschela do detekcji nowego obiektu doszło 13 marca 1781 roku podczas obserwacji prowadzonych poprzez zbudowany przez niego teleskop o ogniskowej 6,2 metra. Początkowo Herschel sądził, że odkrył kometę, jednak inni astronomowie ocenili, że orbita nowego ciała niebieskiego jest niemal kołowa, co sugeruje planetę. Astronom chciał nazwać obiekt „Gwiazdą Jerzego” – na cześć króla Jerzego III – ale nazwa ta nie przyjęła się na kontynencie. Wówczas niemiecki astronom Johann Elert Bode zaproponował nazwę Uran, na cześć greckiego boga nieba Uranosa, ojca Kronosa (Saturna) i dziadka Zeusa (Jowisza). Wiemy, że atmosfera planety składa się głównie z wodoru, helu i metanu, natomiast jej wnętrze tworzy mieszanina lodu wodnego, zamrożonych amoniaku i metanu. Uran jest najzimniejszą planetą w Układzie Słonecznym, z temperaturą około minus 224°C. Jego oś obrotu jest nachylona o 98°, co powoduje, że …

uran-6eb5c58.jpg
width: 1000
height: 664

W czasie, gdy Voyager 2 po raz pierwszy - i jedyny - zbliżył się do Urana, z planetą działo się coś nietypowego
type: item
date: 2024-11-12T15:00:58.000Z
creator: Magdalena Salik
subject: Kosmos
subject: kosmos
subject: układ słoneczny
subject: uran
description: Okazuje się, że część informacji, jakie mamy o Uranie, może nadawać się do kosza. W 1986 roku dzięki Voyagerowi 2 udało się zebrać dane o magnetosferze tej planety. Jednak zdaniem badaczy dane te dotyczyły bardzo szczególnego momentu w historii Urana - okresu, kiedy działo się z nim coś wyjątkowego.
encoded: Co naprawdę wiemy o magnetosferze Urana? Magnetosfera Urana: fakty i mity Zagadki Urana Rok 1986. Po raz pierwszy w historii badań kosmosu zbudowana na Ziemi sonda zbliża się do Urana. Tą sondą jest Voyager 2. Voyager robi zdjęcia Urana i przeprowadza pomiary. Dotyczą one między innymi magnetosfery siódmej planety Układu Słonecznego. Dane zostają przesłane na Ziemię i przeanalizowane przez naukowców. Wnioski dotyczące magnetosfery zaskakują. W niczym nie przypomina ona magnetosfery Ziemi. Na naszym globie pole magnetyczne ma równą wartość na obu biegunach, a magnetyczny „równik” jest niemal równoległy do geograficznego. Magnetosfera Urana jest zaś asymetryczna. Oś magnetyczna jest odchylona o prawie 60 st. od osi obrotu. Ponadto natężenie pola magnetycznego na półkuli południowej jest dziesięć razy słabsze niż na północnej. Pole magnetyczne wydaje się nie pochodzić z geometrycznego środka planety. Co więcej, magnetosfera składa się głównie z wysokoenergetycznych elektronów i protonów, jonów zaś jest w niej bardzo mało. Co naprawdę wiemy o magnetosferze Urana? Wszystkie te rezultaty uważano przez prawie czterdzieści lat za dziwaczne. By je wyjaśnić, tworzono skomplikowane teorie. Zdarzało się też, że dane zebrane przez Voyagera podważano, uznając, że w przypadku mierzenia magnetosfery instrumenty sondy zawiodły. Być może jednak wyjaśnienie zagadki jest jeszcze inne. Wpadł na nie Jamie Jasinski z Laboratorium Napędu Odrzutowego NASA wraz z zespołem. Naukowcy ponownie przeanalizowali dane zebrane przez Voyagera 2. I odkryli coś, co wcześniej umknęło uwadze wszystkich. Co to takiego? Otóż tuż przed pojawianiem się Voyagera 2 w magnetosferę Urana uderzył silny wiatr słoneczny (czyli strumień plazmy, którego źródłem jest Słońce). To spowodowało, że magnetosfera Urana została bardzo mocno ściśnięta. Tym samym odczyty Voyagera mogły dotyczyć sytuacji nietypowej, która niewiele mówi o stanie normalnym. – To praktycznie wszystko unieważnia – powiedział „New Scientistowi” Jasi…

PIA18182medium-4ae1c04.jpg
width: 1280
height: 1280

Księżyce Urana mogą być zdolne do podtrzymywania życia. Czy doczekamy się misji do nich?
type: item
date: 2024-10-03T08:06:59.000Z
creator: Ewelina Zambrzycka-Kościelnicka
subject: Kosmos
subject: astronomia
subject: księżyce
subject: układ słoneczny
subject: uran
subject: życie
description: Czy podpowierzchniowe oceany lodowych księżyców mają zdolność podtrzymywania życia? Czy proste, pierwotne formy życia mogły wykorzystać do rozwoju energię inną niż słoneczną? Zdaniem naukowców z Laboratorium Napędu Odrzutowego Centrum NASA, w celu zrozumienia takiej możliwości powinniśmy zbadać księżyce Urana.
encoded: Spis treści: Hipotetyczne życie pod lodem Ariel, Umbriel i Tytania Grzanie pływowe Kiedy doczekamy się misji na Urana? O tym, że niektóre księżyce Jowisza i Saturna prawdopodobnie posiadają podpowierzchniowe oceany ciekłej wody dyskutuje się od dawna. Najbardziej znane przykłady to księżyc Jowisza Europa i należący do ogromnej księżycowej świty Saturna Enceladus. Niestety, żaden z nich nie znajdują się w tzw. „strefie Złotowłosej” – obszarze wokół centralnej gwiazdy, w którym na powierzchni ciał niebieskich temperatura wzrasta powyżej zera stopni Celsjusza. Istnienie na planecie wody w stanie ciekłym przez szereg lat uznawano za warunek przetrwania życia. Hipotetyczne życie pod lodem Od pewnego czasu naukowcy rozważają, czy życie mogłoby istnieć pod powierzchnią niektórych ciał niebieskich. Zamiast czerpać energię ze Słońca, mogłoby wykorzystywać tę pochodzącą z różnych mechanizmów planetarnych. Takie hipotetyczne formy życia mogłyby wykorzystywać chemiczne szlaki metaboliczne podobne do tych wykorzystywanych przez życie na dnie ziemskiego oceanu. Aby sprawdzić ten pomysł, społeczność astrobiologów coraz częściej spogląda poza układy Jowisza i Saturna. Przekonują do zaprojektowania i wdrożenia misji na Urana i jego księżyce. Wiele z nich wykazało wyraźne oznaki posiadania wewnętrznych ciekłych oceanów i składu chemicznego, który mógłby sprzyjać życiu. – Uważamy, że niektóre z 28 księżyców Urana mogą nadal posiadać podpowierzchniowe oceany. Jeśli misja znajdzie oceany na większości z nich, pomoże to lepiej zrozumieć, jakie mechanizmy pomagają utrzymać ciepło we wnętrzach tych księżyców – mówi Julie Castillo-Rogez, planetolożka z Laboratorium Napędu Odrzutowego NASA. Ariel, Umbriel i Tytania W 2022 roku kierowany przez nią zespół ponownie przeanalizował dane dotyczące pięciu największych księżyców Urana – Ariela, Umbriela, Tytanii, Oberona i Mirandy. Zebrała je sonda kosmiczna NASA Voyager 2, która przeleciała obok układu Urana w 1986 roku. Połączono dane z sondy Voya…

ksiezyce-urana-983eb11.jpg
width: 1000
height: 527

Tajne satelity lodowych olbrzymów. Astronomowie znaleźli nowe księżyce dwóch planet w Układzie Słonecznym
type: item
date: 2024-02-26T11:09:00.000Z
creator: Ewelina Zambrzycka-Kościelnicka
subject: Kosmos
subject: National Geographic Site
subject: astronomia
subject: Gwiazdy
subject: kosmos
subject: księżyce
subject: neptun
subject: układ słoneczny
subject: uran
description: Oficjalna liczba księżyców Urana wzrosła właśnie do 28, a Neptuna do 16. Astronomowie z Carnegie Institution for Science, wykorzystując teleskopy naziemne, odkryli trzy nieznane wcześniej księżyce krążące wokół zewnętrznych planet Układu Słonecznego.
encoded: W tym artykule: Wciąż odkrywane są nowe księżyce Uran i Neptun są słabo zbadane Księżyce lodowych gigantów Nowy księżyc Urana Nowe księżyce Neptuna Potrzebne dalsze badania – Trzy nowoodkryte księżyce są najsłabszymi, jakie kiedykolwiek zaobserwowano za pomocą teleskopów naziemnych na orbitach dwóch lodowych olbrzymów – powiedział o odkryciu jeden z jego autorów, astronom Scott Sheppard z Carnegie Institution for Science. – Aby je dostrzec, musieliśmy posłużyć się specjalnym przetwarzaniem obrazu – dodał naukowiec. Wciąż odkrywane są nowe księżyce Nasza wiedza o Układzie Słonecznym wciąż rośnie. Jest to bezpośrednio związane z rosnącymi możliwościami technicznymi. Podobnie zwiększa się liczba dostrzeżonych księżyców ogromnych planet zewnętrznych. Czyli dwóch gazowych olbrzymów, Jowisza i Saturna, i pozostałych dwóch zamarzniętych światów – Urana i Neptuna. W ostatnich latach Jowisz i Saturn zdominowały wyścig o największą liczbę satelitów. W 2023 roku, po krótkiej dominacji Saturna, na prowadzenie w konkurencji księżycowej ponownie wyszedł Jowisz. Liczba zaobserwowanych księżyców tego gazowego olbrzyma to aż 96. Ale zaledwie dwa miesiące później badacze z Tajwanu odkryli ogromną liczbę księżyców Saturna i w tej chwili to właśnie „zaobrączkowana” planeta jest bezdyskusyjnym królem. Wokół Saturna orbituje aż 146 księżyców! Uran i Neptun są słabo zbadane Im bardziej astronomowie skupiali się na Jowiszu i Saturnie, tym mniej czasu poświęcali Uranowi i Neptunowi. W dodatku dwie zewnętrzne lodowe planety znajdują się daleko od Ziemi. To sprawia, że nieczęsto wysyła się w ich kierunku misje robotyczne. Planetarne bliźniaki? Uran i Neptun są do siebie znacznie bardziej podobne, niż dotychczas sądzono Nowe fotografie pokazują, jak naprawdę wyglądają dwie najbardziej oddalone od Słońca planety. Jak się okazuje, Uran i Neptun mają bardzo podobny kolor. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/planetarne-blizniaki-uran-i-neptun-sa-do-siebie-…

tajne-satelity-lodowych-olbrzymow-astronomowie-znalezli-nowe-ksiezyce-dwoch-planet-w-ukladzie-slonecznym-fot-scott-sheppard-063cfac.jpg
width: 733
height: 457

Planetarne bliźniaki? Uran i Neptun są do siebie znacznie bardziej podobne, niż dotychczas sądzono
type: item
date: 2024-01-05T08:57:30.000Z
creator: Magdalena Salik
subject: Kosmos
subject: National Geographic Site
subject: astronomia
subject: Gwiazdy
subject: kosmos
subject: neptun
subject: planety
subject: układ słoneczny
subject: uran
description: Nowe fotografie pokazują, jak naprawdę wyglądają dwie najbardziej oddalone od Słońca planety. Jak się okazuje, Uran i Neptun mają bardzo podobny kolor.
encoded: W tym artykule: Prawdziwe kolory lodowych olbrzymów Poprawione barwy Urana i Neptuna Tajemnica Urana Dwie najdalsze planety Układu Słonecznego to Uran i Neptun. Podobnie jak większe od nich Jowisz i Saturn, są to planety gazowe. Jednak często bywają nazywane „lodowymi olbrzymami”. Nazwa ta to efekt ultraniskich temperatur panujących w ich atmosferach, sięgających nawet minus 200 st. C. Oba te globy sporo łączy. Mają podobną budowę i skład chemiczny. Ich atmosfery składają się głównie z wodoru i helu, z dodatkiem m.in. wody i metanu. Naukowcy podejrzewają, że Uran i Neptun mają jeszcze jedną wspólną, bardzo dziwną cechę. Na skaliste jądra tych planet mogą padać diamentowe deszcze, powstające w ich atmosferach. Tu jednak podobieństwa się kończą, a zaczynają różnice. Pierwsza, na jaką najczęściej się wskazuje, to kolory. Na zdjęciach zrobionych przez sondę Voyager 2 – jedyną, która przeleciała obok obu planet – widać, że Uran ma blady cyjanowy odcień. Neptun jest zupełnie inny: soczyście lazurowy. Prawdziwe kolory lodowych olbrzymów Tylko czy to faktycznie prawda? W najnowszym numerze czasopisma naukowego „Monthly Notices of the Royal Astronomical Society” ukazała się praca zespołu prof. Patricka Irwina z Oksfordu. Obala ona mity o różnych barwach lodowych olbrzymów. Wbrew temu, co sądziliśmy od kilku dekad, oba te globy są do siebie bardzo zbliżone kolorami, piszą badacze. I Neptun, i Uran są bladoniebieskie z niewielkim dodatkiem zieleni. Co łączy deszcze diamentów z plastikowymi butelkami? Zaskakujące wyniki badań z użyciem laserów Naukowcy przeprowadzili eksperymenty, z których wynika, że na lodowych olbrzymach – takich jak Uran i Neptun – deszcze diamentów mogą pojawiać się znacznie częściej niż wcześniej sąd... <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/co-laczy-deszcze-diamentow-z-plastikowymi-butelkami-zaskakujace-wyniki-badan-z-uzyciem-laserow-fot-greg-stewart-slac-national-accelerator-laboratory-f15ff36.jpg" width="938" heig…

planetarne-blizniaki-uran-i-neptun-sa-do-siebie-znacznie-bardziej-podobne-niz-dotychczas-sadzono-fot-patrick-irwin-d854c1a.jpg
width: 2334
height: 1640

Nowe niesamowite zdjęcie Urana. Dokładnie widać na nim pierścienie planety
type: item
date: 2023-04-07T14:00:10.000Z
creator: Magdalena Salik
subject: Historia
subject: Kosmos
subject: National Geographic Site
subject: Edukacja
subject: kosmos
subject: teleskop
subject: uran
description: Dzięki Kosmicznemu Teleskopowi Webba mamy zupełnie nowe zdjęcie Urana. Wyraźnie pokazuje pierścienie otaczające siódmą planetę Układu Słonecznego. A także tajemniczą czapę polarną na północnym biegunie Urana.
encoded: W tym artykule: Ile pierścieni ma Uran? Czy Uran to najdziwniejsza planeta Układu Słonecznego? Tajemnicza czapa lodowa na biegunie północnym Na nowej fotografii zrobionej przez Teleskop Webba planeta Uran wygląda jak dziwne kosmiczne oko. Fanom książek i serialu „The Expanse” może skojarzyć się z pierścieniem utworzonym przez protomolekułę za – nomen omen – orbitą Urana. Na zdjęciu z Teleskopu Webba planeta na mocne niebieskie zabarwienie. Jest rozświetlona i otaczają ją regularne pierścienie. To dopiero trzeci raz, kiedy udało się je bezpośrednio sfotografować. Po raz pierwszy ich zdjęcia zrobił Voyager 2 w 1986 roku. Kolejne fotografie Urana z pierścieniami powstały w 2004 roku dzięki Teleskopom Kecka pracującym na Hawajach. Ile pierścieni ma Uran? Na fotografiach Urana zrobionych przez sondę Voyager 2 uderza brak detali. Uran jest jasnoniebieski, nieco przybrudzony szarością. Kolory nie są nasycone. Nie widać praktycznie żadnych cech szczególnych. Inne ujęcia pokazują cienkie pierścienie tej planety. Dzięki Voyagerowi 2 udało się odkryć dwa dodatkowe pierścienie Urana, a ich łączna znana wówczas liczba sięgnęła 11. Na zdjęciach sprzed 21 lat – czyli zrobionych dzięki Teleskopom Kecka – Uran odkrywa już niektóre ze swoich tajemnic. Glob jest pokryty pasami w różnych odcieniach błękitu i niebieskiego. Wyraźnie widać jeden pierścień, przypominający cienką obręcz. Po uważnym spojrzeniu można jednak dopatrzyć się również następnych, znacznie cieńszych. W połowie pierwszego dziesięciolecia XXI w. ustalono, że łączna liczba pierścieni Urana wynosi 13. Nowe fotografie z Teleskopu Webba doskonale pokazują pierścienie tego globu. W sumie z 13 pierścieni Urana na zdjęciu widać aż 11. Niektóre są tak jasne, że na fotografii zlały się ze sobą. Naukowcy rozpoznają na niej 9 głównych pierścieni Urana i dwa cieńsze pierścienie pyłowe. Fotografia powstały przy użyciu pracującej w podczerwieni kamery Near-Infrared Camera (NIRCam). Czy Uran to najdziwniejsza planeta Układu Słoneczn…

thumb1382574reference-391dd69.jpg
width: 1200
height: 948

Co łączy deszcze diamentów z plastikowymi butelkami? Zaskakujące wyniki badań z użyciem laserów
type: item
date: 2022-09-06T12:06:29.000Z
creator: Magdalena Salik
subject: Kosmos
subject: National Geographic Site
subject: diamenty
subject: fizyka
subject: Gwiazdy
subject: kosmos
subject: neptun
subject: plastik
subject: układ słoneczny
subject: uran
description: Naukowcy przeprowadzili eksperymenty, z których wynika, że na lodowych olbrzymach – takich jak Uran i Neptun – deszcze diamentów mogą pojawiać się znacznie częściej niż wcześniej sądzono. Wykazali to z użyciem taniego plastiku PET.
encoded: W tym artykule: Deszcze diamentów na lodowych olbrzymach Jak zrobić diamenty z plastiku? Gruba warstwa diamentów na lodowych gigantach Czy diamenty mogą padać z nieba? Na Ziemi zdarza się to jedynie w bajkach. Jednak na innych planetach taka ekscytująca możliwość jest jak najbardziej realna. Jeśli w atmosferze planety znajduje się metan, wówczas mogą zaistnieć warunki, w których w wyniku rozpadu tej cząsteczki powstaną diamenty. Wykazano to już na początku lat 80. XX wieku. Naukowcy z Lawrence Livermore National Laboratory policzyli wówczas, że w bardzo wysokiej temperaturze i pod gigantycznym ciśnieniem metan rozpadnie się na wodór i węgiel. Atomy tego drugiego ułożą się koło siebie tak ciasno, że powstaną diamenty. W 1999 r. na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley udowodniono, że warunki konieczne do zajścia takiej przemiany istnieją wewnątrz Neptuna i Urana. To sugerowało, że na skaliste jądra obu tych lodowych gigantów mogą spadać deszcze diamentów. Deszcze diamentów na lodowych olbrzymach Osiemnaście lat później, w 2017 roku, po raz pierwszy stworzono „deszcz diamentów” w laboratorium. Naukowcy ze SLAC National Accelerator Laboratory wykorzystali wówczas instrument naukowy Matter in Extreme Conditions (MEC). Z jego pomocą wytworzyli falę uderzeniową, która przeszła przez plastik. W rezultacie doszło do przemieszczenia się tworzących plastik atomów węgla, które utworzyły diamenty wielkości kilku nanometrów. Co ma plastik do Neptuna i Urana? Pierwiastki, z których składają się te planety, to przede wszystkim węgiel i wodór. I właśnie z tych samych pierwiastków zbudowane są cząsteczki różnego rodzaju plastiku. Jednak diabeł tkwi w szczegółach. Oba lodowe olbrzymy zwierają też mieszaninę innych pierwiastków, które wpływają na to, jakie przemiany chemiczne zachodzą nad i pod ich powierzchniami. W najnowszym numerze czasopisma naukowego „Science Advances” ukazała się praca, która stanowi ciąg dalszy badań z 2017 r. Tym razem naukowcy – poza węglem i wodorem – wzię…

co-laczy-deszcze-diamentow-z-plastikowymi-butelkami-zaskakujace-wyniki-badan-z-uzyciem-laserow-fot-greg-stewart-slac-national-accelerator-laboratory-51728ea.jpg
width: 7680
height: 4077

Uran ciekawostki. Mnóstwo księżyców, niesamowite pierścienie i zapach zgniłych jajek
type: item
date: 2022-05-16T08:34:19.000Z
creator: Magdalena Salik
subject: Kosmos
subject: National Geographic Site
subject: ciekawostki
subject: Gwiazdy
subject: kosmos
subject: planety
subject: układ słoneczny
subject: uran
description: Wyobraź sobie planetę, na której biegunie przez 42 lata może panować dzień polarny. Która ma zapach zgniłych jajek, nietypową cyjanową barwę i kilkadziesiąt naturalnych satelitów. To właśnie Uran, często nazywany najdziwniejszą planetą Układu Słonecznego.
encoded: W tym artykule: Uran ciekawostki: czy na tej planecie padają diamenty? Uran ciekawostki: planeta, która „leży na boku” Uran ciekawostki: jak wyglądają pory roku na tej planecie Uran ciekawostki: ile trwa doba na Uranie? Uran ciekawostki: ile planeta ma pierścieni i księżyców? Uran to siódma, przedostatnia planeta Układu Słonecznego. Dalej od Słońca znajduje się tylko Neptun. Oba te globy bywają nazywane „lodowymi olbrzymami”. Nazwę zawdzięczają ultraniskim temperaturom – poniżej minus 200 st. C – panującym w ich atmosferach. W rzeczywistości i Uran, i Neptun zaliczają się do planet gazowych. Podobnie jak znacznie większe od nich Jowisz i Saturn. Na pierwszy rzut oka Uran przypomina nieco Neptuna. Ma podobną budowę i skład chemiczny. Jego atmosfera – tak jak atmosfera Neptuna – składa się głównie z wodoru i helu, z dodatkiem wody, amoniaku i metanu. Temu ostatniemu Uran najprawdopodobniej zawdzięcza swój cyjanowy kolor (metan pochłania czerwoną część widma światła widzialnego). Uran ciekawostki: czy na tej planecie padają diamenty? Obecność węgla w atmosferze Urana – w cząsteczkach metanu – może być źródłem jeszcze jednego ekscytującego podobieństwa z Neptunem. Na początku lat 80. XX wieku naukowcy z Lawrence Livermore National Laboratory policzyli, że w bardzo wysokiej temperaturze i pod gigantycznym ciśnieniem metan rozpadnie się na wodór i węgiel. Atomy tego drugiego zaś ułożą się koło siebie tak ciasno, że powstaną diamenty. Niesamowite zdjęcia pierścieni Urana. Lodowy świat „zapozował” naukowcom z Berkeley Udało się zmierzyć temperaturę pierścieni i dowiedzieć czegoś wyjątkowego o jednym z nich. Pierścień nazywany epsilon jest wyjątkowy na skalę całego Układu Słonecznego. W 1999 r. na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley wykazano, że warunki konieczne do tej przemiany istnieją wewnątrz Neptuna i Urana. To sugeruje, że na skaliste jądra obu tych planet mogą spadać diamentowe deszcze. Uran ciekawostki: planeta, która „leży na boku” Uran to pierwsza planeta, któ…

uran-ciekawostki-mnostwo-ksiezycow-niesamowite-pierscienie-i-zapach-zgnilych-jajek-fot-getty-images-f846635.jpeg
width: 2235
height: 1341

Saturn traci Tytana. Księżyc oddala się od planety
type: item
date: 2022-04-28T07:13:20.000Z
subject: Historia
subject: Kosmos
subject: National Geographic Site
subject: Edukacja
subject: kosmos
subject: saturn
subject: tytan
subject: układ słoneczny
subject: uran
description: Czy księżyc Saturna może odlecieć w kosmiczną przestrzeń? Tak, choć nie nastąpi to szybko.
encoded: W tym artykule: Dlaczego Uran toczy się po orbicie Kiedy Tytan odleci od Saturna Tytan, największy księżyc Saturna, oddala się od swojej planety 11 centymetrów każdego roku. Nie jest to jeszcze nic niezwykłego. Księżyc również oddala się od Ziemi, choć wolniej – 4 cm rocznie. Z tego powodu za miliony lat nie będzie już całkowitych zaćmień Słońca, jedynie obrączkowe. Tarcza Księżyca stanie się mniejsza od słonecznej. Woda na Marsie – co się z nią stało? NASA: może być „uwięziona” w minerałach Gdzie zniknęły oceany pokrywające niegdyś powierzchnię Czerwonej Planety? Rozwiązanie zagadki proponuje nowa teoria dotycząca geologii Marsa. Jak wyliczyli astrofizycy, oddalanie się Tytana wpływa na obrót Saturna wokół jego osi. Planeta zaczyna obracać się szybciej, a jej oś obrotu staje się mniej stabilna. – Jeśli Tytan nadal będzie oddalał się w takim tempie, jak dziś, nachylenie osi obrotu Saturna w ciągu najbliższych kilku miliardów lat znacząco się zwiększy – mówi Melaine Saillenfest z francuskiego CNRS (Centre national de la reserche scientifique). Dlaczego Uran toczy się po orbicie Wraz z Giacomo Larim z włoskiego Uniwersytetu w Pizie Melaine Saillenfest przeprowadził serię komputerowych symulacji. Wynika z nich, że w pewnym momencie orbita Saturna będzie nachylona o 90 stopni w stosunku do „pionu”, czyli będzie zgodna z płaszczyzną orbity (większość planet ma osie ustawione mniej więcej pionowo względem tej płaszczyzny). Gazowy olbrzym będzie toczył się po orbicie niczym beczka. Podobny mechanizm może tłumaczyć, dlaczego tak właśnie zachowuje się Uran. Oś obrotu tej planety jest nachylona 98 stopni w stosunku do „pionu”. Dotychczas sądzono, że winę za to ponosi jakieś kosmiczne zderzenie, które przechyliło oś jego obrotu. Symulacje dotyczące Saturna i jego księżyca wskazują, że taki sam efekt mógł spowodować dawny księżyc Urana. Dawny – bowiem już go nie ma. Stałe oddalanie się księżyca sprawia bowiem, że po pewnym czasie oddala się on od planety na tyle, że jej przycią…

saturn-cee8ab9.jpeg
width: 1000
height: 500

Planety z pierścieniami. Jak powstały spektakularne systemy pierścieni wokół Saturna i innych planet?
type: item
date: 2022-03-30T08:39:07.000Z
creator: Ewelina Zambrzycka-Kościelnicka
subject: Kosmos
subject: National Geographic Site
subject: astronomia
subject: egzoplanety
subject: Gwiazdy
subject: jowisz
subject: kosmos
subject: neptun
subject: pierścień pyłu
subject: planety
subject: saturn
subject: uran
subject: ziemia
description: Planety z pierścieniami to wszystkie cztery gazowe planety Układu Słonecznego. Składają się z pyłu, lodu i kawałków kosmicznego gruzu. Te najbardziej spektakularne należą do gazowego olbrzyma Saturna.
encoded: W tym artykule: Planety z pierścieniami w Układzie Słonecznym Czy Ziemia też ma pierścienie? Skąd się wzięły planety z pierścieniami? Jak są zbudowane pierścienie? Czym są księżyce pasterskie i jak wpływają na powstanie pierścieni? Planety z pierścieniami z innych układów gwiezdnych W 1655 roku młody, zaledwie 26-letni holenderski astronom Christiaan Huygens w piśmie dotyczącym badań Saturna zamieścił taki anagram: „aaaaaaacccccdeeeeeghiiiiiiillllmmnnnnnnnnnooooppqrrstttttuuuuu”. Rozszyfrował go dopiero cztery lata później w traktacie „Systema Saturnium” (System Saturna), w którym przedstawił swój model w pełnym kształcie. Anagram oznaczał: „Annulo cingitur, tenui, plano, nusquam cohaerente, ad eclipticam inclinato”. Można to przetłumaczyć: jest on [Saturn] otoczony przez cienki, płaski dysk, który nigdzie go nie dotyka i jest nachylony do ekliptyki. Chociaż pierścienie Saturna po raz pierwszy miał zaobserwować w 1610 roku sam Galileusz, to nie był on w stanie zidentyfikować poprawnie tego, co zobaczył. Sądził, że planeta ma „uszy” czy chwytak. Po pewnym czasie zrezygnował z tego wyjaśnienia i uznał, że zwyczajnie popełnił błąd, a żadnych „uszu” nie ma. Natomiast Jan Heweliusz widział w Saturnie planetę potrójną. Trzeba było genialnego Huygensa, by stwierdzić, że to, co Galileusz nazwał uszami, jest w rzeczywistości pierścieniami z gazu, lodu i kosmicznego gruzu. Planety z pierścieniami w Układzie Słonecznym Teraz wiemy, że pierścienie planetarne, kiedyś uważane za charakterystyczne jedynie dla Saturna, istnieją wokół wszystkich olbrzymich planet gazowych naszego Układu Słonecznego. Pierścienie nie są obiektami stałymi, ale składają się z niezliczonych cząstek o rozmiarach od drobinek pyłu po małe księżyce. Skład i wielkość pierścieni poszczególnych planet różni się od siebie. Odkryto 20 nowych księżyców Saturna. Możesz nazwać jednego z nich Jowisz stracił na rzecz Saturna tytuł księżycowego rekordzisty. Jak wyglądają najbliższe planety z pierścieniami? Pierścienie …

planety-z-pierscieniami-jak-powstaly-spektakularne-systemy-pierscieni-wokol-saturna-i-innych-planet-fot-nasa-public-domain-460884f.jpeg
width: 2150
height: 1000

Planety gazowe – jak zimne i gorące jowisze pomagają zrozumieć ewolucję systemów planetarnych
type: item
date: 2022-03-29T10:06:01.000Z
creator: Ewelina Zambrzycka-Kościelnicka
subject: Kosmos
subject: National Geographic Site
subject: astronomia
subject: egzoplanety
subject: Gwiazdy
subject: jowisz
subject: kosmos
subject: neptun
subject: planety
subject: saturn
subject: uran
description: Jowisz, piąta planeta Układu Słonecznego. Planeta gazowa z rozbudowanym systemem księżyców. Układ planetarny wewnątrz układu planetarnego. Od jego imienia nazwano całą klasę planet gazowych – gorących lub zimnych jowiszów, na które polują teleskopy szukające egzoplanet.
encoded: W tym artykule: Planety gazowe – Jowisz Planety gazowe – Saturn Planety gazowe – Uran i Neptun Planety gazowe – misje kosmiczne Planety gazowe – egzoplanety Planety gazowe – badania egzoplanet Cztery zewnętrzne planety Układu Słonecznego – Jowisz, Saturn, Uran i Neptun – to planety ze skalistym, metalicznym lub lodowo-skalnym jądrem. Reszta ich masy jest uformowana z gazów. Głównie z wodoru i helu. Określamy je jako planety gazowe, gazowe olbrzymy lub – od największej tego typu planety naszego układu – jowisze. Są ogromne i masywne. Masa największego gazowego olbrzyma w Układzie Słonecznym, Jowisza, to zaledwie jedna tysięczna masy Słońca. Ale z drugiej strony to ponad dwa razy tyle, ile wynosi łączna masa wszystkich pozostałych planet Układu Słonecznego. Jeszcze lepiej widać to na przykładzie Ziemi – trzeba 320 naszych planet, by dorównać masie Jowisza. Planety gazowe – Jowisz Co ciekawe, skład chemiczny Jowisza jest niemal identyczny z tym, jaki miał pierwotny obłok gazowo-pyłowy, z którego powstał Układ Słoneczny. Wylicza się, że atmosfera Jowisza składa się w 86 proc. z wodoru, w 13 proc. z helu, a resztę stanowi niewielka ilość metanu, tlenu oraz amoniaku. Układ słoneczny: Na początku był chaos Historia Układu Słonecznego to dość zagadkowa układanka. Jedno jest pewne: na początku był chaos. Przeczytaj, jak powstał Układ Słoneczny. Jak na planety gazowe przystało Jowisz oraz kolejna, Saturn, nie mają powierzchni, na której można byłoby wylądować. Nie oznacza to jednak, że są całkowicie jednorodne. Tworzący je wodór zwiększa gęstość wraz z głębokością, a przechodząc do tak zwanego stanu nadkrytycznego (w punkcie krytycznym zanika różnica gęstości między fazą ciekłą a gazową), zmienia się w ciecz. Jeszcze głębiej, pod wpływem ogromnego ciśnienia zmienia się w tzw. wodór zjonizowany lub metaliczny. To właśnie on otacza jądra planet. Dzięki obserwacjom Jowisza wiemy, że w górnych warstwach atmosfery tej planety gazowej prędkość wiatru dochodzi w porywach do 550 km/g…

zimne-i-gorace-jowisze-planety-gazowe-ktore-pomagaja-zrozumiec-ewolucje-systemow-planetarnych-fot-space-frontiers-hulton-archive-getty-images-cc95c1f.jpeg
width: 1024
height: 797

Na Uranie i Neptunie diamenty spadają z nieba. Naukowcy wiedzą, dlaczego
type: item
date: 2021-04-05T13:21:42.000Z
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: diamenty
subject: neptun
subject: Technologia
subject: uran
description: Nie na powierzchni tych zmrożonych planet, ale tysiące kilometrów pod nią ciśnienie i temperatura są tak duże, że fragmenty węgla z rozłupanych węglowodorów zbijają się w diamenty i opadają głębiej w pobliże jądra – stąd analogia deszczu.
encoded: To wszystko oczywiście teoria, aktualnie wspomagana nową hipotezą bazującą na eksperymencie z laserem na swobodnych elektronach generującym twarde promieniowanie X (Linac Coherent Light Source, LCLS). Opisano go w czasopiśmie ”Nature Communications”. Badaniem mechanizmów stojących za ‘’deszczem diamentów” zajęli się eksperci od fizyki cząstek elementarnych z Centrum Liniowego Akceleratora uczelni Stanforda (SLAC), gdzie znajduje się LCLS. Tam właśnie stwierdzono, że węgiel wewnątrz obu planet przechodzi wprost do krystalicznej formy, diamentu. View oEmbed on the source website – Te badania rzucają nieco światła na ten fenomen, zjawisko trudne do wyrażenia z pomocą komputacyjnego modelu: mieszalności dwóch elementów, lub jak połączą się jeżeli je zmieszać – wyjaśnił ekspert od fizyki plazmy Mike Dunne, dyrektor laboratorium obsługującym LCLS i dodał, że udało się pokazać, jak dwa elementy rozdzielają się, ”co przypomina rozdzielenie majonezu z powrotem do oleju i octu”. Jak zauważa Science Alert, Neptun i Uran to dwie najsłabiej chyba poznane planety Układu Słonecznego. Są daleko, oglądała je tylko jedna ziemska sonda i to przy pomocy antycznych, z dzisiejszej perspektywy, instrumentów. Według NASA, zrozumienie tego, co dzieje się wewnątrz i w środku lodowych gigantów byłoby cenne choćby z faktu, że przypominające Neptuna ciała egzoplanety są 10-krotnie bardziej powszechne we Wszechświecie niż ciała niebieskie w rodzaju Jowisza. Nie da się zrozumieć zjawisk zachodzących wewnątrz tych planet bez zajrzenia pod niebieski wodorowo-helowy płaszcz atmosfery. Poniżej znajduje się super gorący, super gęsty i płynny zmrożony koktajl wody, metanu i amoniaku. Warstwy tego miksu przenikają się aż do jądra planety. O tym, że deszcze diamentów mogą faktycznie być czymś realnym naukowcy przekonują od ponad 40 lat. Znajdźcie odpowiednio duże ciśnienie, wysoką temperaturę i z metanu da się zrobić diament. Dlaczego by więc nie na Uranie i Neptunie… Podczas eksperymentu w ośrodku SLAC,…

na-uranie-i-neptunie-leje-diamentami-jak-z-cebra-nowa-teoria-tlumaczy-dlaczego-fot-hzdr-sahneweiss-e2efab4.jpeg
width: 4000
height: 2256

Sekrety archiwum NASA. Uran wystrzelił plazmową bańkę 22 000 razy większą niż Ziemia
type: item
date: 2020-06-08T11:05:04.000Z
subject: Kosmos
subject: National Geographic Site
subject: Edukacja
subject: kosmos
subject: nasa
subject: planety
subject: uran
description: Obserwacji Urana nie poświęcamy zbyt wiele uwagi. Jedyne obrazy z tej niebieskiej planety, jakimi dysponujemy, uzyskaliśmy dzięki sondzie Voyager 2 w 1986 roku. Jednak w zeszłym roku dwóch planetologów znalazło w archiwach coś niezwykłego.
encoded: Gina DiBraccio i Daniel Gershman z NASA Goddard Space Flight Center, przeczesując archiwa NASA, zauważyli coś, co wcześniej przeoczyły analizy – impuls w polu magnetycznym Urana, do którego doszło kiedy Voyager 2 przelatywał przez swego rodzaju bańkę magnetyczną. Planetolodzy zmotywowani rosnącym zainteresowaniem najbardziej oddalonymi planetami, spędzili godziny ręcznie przetwarzając ponad trzydziestoletnie dane w nowy sposób. DiBraccio twierdzi, że naukowcy z Voyagera obliczyli siłę pola magnetycznego jako całości, więc krótkie zmiany w odczytach magnometru były po prostu uważane za uciążliwe. Ale kiedy DiBraccio i Gershman przyjrzeli się bliżej skokom i spadkom, zauważyli specjalną 60-sekundową sekcję w 45-godzinnym przelocie Voyager 2, podczas której pole magnetyczne wznosiło się i opadało w rozpoznawalny schematyczny sposób. „Myślisz, że to może być… plazmoid?” – Gershman miał zapytać DiBraccio – podaje NASA. Pierwszy plazmoid Urana Plazmoidy to skupiska (bańki/obłoki) zazwyczaj szybko poruszającej się plazmy, wyrzucane w przestrzeń kosmiczną. Utrata takich baniek plazmowych może radykalnie przekształcić planetę, a ich badanie może zapewnić wgląd w to, jak planety żyją i umierają. Naukowcy zauważyli, że istnieją bańki charakterystyczne dla różnych planet, ale ta, przez którą przepłynął Voyager 2, była pierwszą dla Urana. – Spodziewaliśmy się, że Uran prawdopodobnie będzie miał plazmoidy; nie wiedzieliśmy jednak dokładnie, jak będą wyglądać – mówi DiBraccio. Teraz, gdy obserwatorom udało się zaobserwować jedną z baniek, wiedzą, że wygląda ona dość podobnie do tych, które „wyciekają” z Saturna lub Jowisza, jednak zabiera stosunkowo więcej masy. Ten konkretny plazmoid z 1986 roku, uformował twór około 22 000 razy większy niż Ziemia. W archiwach NASA może kryć się więcej tego typu tajemnic, na których odkrycie nie pozwalały ówczesna wiedza i technologia, a które dziś – po ponownej analizie – mogą dostarczyć nam więcej emocjonujących odkryć na temat naszego Układu S…

uran-to-jedna-z-najslabiej-zbadanych-planet-naszego-ukladu-slonecznego-fot-getty-imags-528565e.jpeg
width: 2121
height: 1414

Niesamowite zdjęcia pierścieni Urana. Lodowy świat „zapozował” naukowcom z Berkeley
type: item
date: 2019-10-16T13:41:15.000Z
creator: redakcja
subject: Kosmos
subject: National Geographic Site
subject: Edukacja
subject: Travel
subject: uran
subject: Wolny czas
description: Udało się zmierzyć temperaturę pierścieni i dowiedzieć czegoś wyjątkowego o jednym z nich. Pierścień nazywany epsilon jest wyjątkowy na skalę całego Układu Słonecznego.
encoded: Zwykle to Saturn jest pokazywany jako „ta planeta z pierścieniami”. Tymczasem wcale nie jest wyjątkiem. Podobne obiekty ma Uran, Jowisz i Neptun, choć mogą je zobaczyć tylko najpotężniejsze ludzkie teleskopy. Przykładem jest Juno, który wykonał arcyciekawe zdjęcia pierścieni Jowisza. Gazowy gigant ma ich cztery, Neptun pięć, a Saturn – tysiące! O ozdobach Urana nie wiemy za wiele ponieważ odbijają niewiele światła w pasmach używanych przez nas do obserwacji. Są tak zaciemnione, że po praz pierwszy zauważono je dopiero w 1977 roku. Jowiszowe odkryto dwa lata później, a te należące do Neptuna w 1984 roku. Naukowcy nie spodziewali się, że badając temperaturę planety przy okazji zrobią zdjęcia takim obiektom. - Byliśmy zachwyceni widząc pierścienie pojawiające się gdy po raz pierwszy składaliśmy dane – mówi astronom Leigh Fletcher z Uniwersytetu w Leicester. Określono, że temperatura pierścieni to 77 Kelwinów, czyli -196.15 stopni Celsjusza. Na powierzchni planety bywa jeszcze zimniej, nawet do -226.15 C. Kiedy w 1986 Voyager 2 przeleciał obok Urana i zrobił mu serię zdjęć wydawało się, że czegoś brakuje jego pierścieniom. W przypadku Saturna ich cząsteczki występują we wszystkich rozmiarach – od kurzu po bloki skalne. Jowisz i Neptun mają pierścienie składające się głównie z pyłu. Tymczasem Uran ma między pierścieniami obłoki kurzawy, a w nich samych są jedynie kawałki o rozmiarze mniej więcej piłki golfowej. - Mniejszych rzeczy nie możemy dostrzec – tłumaczy astronom Edward Molter z Berkeley – Coś jakby wymiotło mniejsze rzeczy spomiędzy tych kamieni. Nie wiemy co. To krok w stronę zrozumienia budowy i pochodzenia pierścieni oraz tego czy są z tego samego czy innych materiałów. Skąd mogła się wziąć „kosmiczna biżuteria” Urana? Naukowcy rozważają kilka hipotez, wśród nich między innymi pochwycone przez grawitację planety asteroidy czy wyrzuty skalne z jej księżyców. W grę wchodzą też szczątki powstałe podczas tworzenia się planety (około 600 milionów lat temu) lub pote…

uran-6ca367c.jpeg
width: 1024
height: 415

Tu zima trwa 20 lat, jeden rok to nasze 84. Dalej narzekasz na pogodę? Przeczytaj jak jest na Uranie
type: item
date: 2018-03-12T04:25:05.000Z
creator: redakcja
subject: Kosmos
subject: National Geographic Site
subject: Edukacja
subject: kosmos
subject: planety
subject: uran
description: Narzekasz na długą zimę? Na Uranie może ona trwać nawet 20 lat. Czym jeszcze może nas zaskoczyć ta fascynująca niebiesko-zielona gazowa planeta?
encoded: Uran, dawniej uważany za jedną z mniej interesujących planet, okazał się być dynamicznym światem z jednymi z najjaśniejszych chmur spośród planet zewnętrznych Układu Słonecznego i 11 pierścieniami. Był też pierwszą planetą odkrytą przy pomocy teleskopu. Dokonał tego w 1781 roku astronom William Herschel. To siódma planeta od Słońca, tak odległa, że potrzeba 84 lat, aby zakończyła jedno okrążenie. Uran nie posiada twardej powierzchni - jest jednym z gazowych gigantów, podobnie jak Jowisz, Saturn i Neptun. Jego atmosfera składa się głównie z wodoru i helu, a także niewielkiej ilości metanu oraz śladowych wody i amoniaku. Zawdzięcza swoją niebiesko-zieloną barwę metanowi. Światło słoneczne jest odbijane od najwyższych warstw chmur, które znajdują się poniżej metanu. Odbite światło przechodzi z powrotem przez tę wierzchnią warstwę, a metan pochłania czerwone spektrum światła, przepuszczając część niebieską dalej, dzięki czemu widzimy niebiesko-zielony kolor. Szczegóły atmosfery planety jest bardzo trudno dostrzec w świetle widzialnym. Większość (80 procent lub więcej) masy Urana jest zawarte w ciekłym, wydłużonym jądrze składającym się głównie z „zamarzniętych” materiałów (wody, metanu i amoniaku), gęstniejących wraz z głębokością. Przechylona planeta Oś obrotu Urana jest prawie pozioma, jakby planeta została przewrócona na bok. To nietypowe ułożenie może być wynikiem zderzenia z ciałem niebieskim o wielkości podobnej do rozmiarów młodego Urana, co najwyraźniej radykalnie zmieniło rotację planety. Dodatkowo, podczas gdy pola magnetyczne są zazwyczaj zgodne z kierunkiem obrotu planety, w przypadku Urana jest odwrotnie. Choć planeta leży na boku i pory roku potrafią trwać ponad 20 lat, różnice temperatury na letniej i zimowej stronie nie różnią się znacznie, a to ze względu na oddalenie od Słońca. W pobliżu wierzchołków chmur temperatura wynosi -216 stopni Celsjusza. Ze względu na niezwykłe ułożenie planety, jej pierścienie są prostopadłe do orbity wokół Słońca. Dziesięć …

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/e58e97d306208bf56d765cd835a96fbadcab823e-78a1a58.jpeg
width: 1000
height: 563

08/2016
type: item
date: 2016-07-21T13:00:00.000Z
creator: redakcja
subject: Magazyn
subject: Traveler
subject: dolina królów
subject: karkonosze
subject: karpacz
subject: kopalnie
subject: rudawy janowickie
subject: uran
subject: zamki
description: Teraz Polska! Koniec z przekładaniem na później.
encoded: Przyznaję, mam wyrzuty sumienia, że nie znam Polski tak dobrze, jakbym chciała. Zawsze jest coś pilniejszego czy ważniejszego na kolejnym krańcu świata. Trzeba się zbierać i jechać. Bo potem życia może zabraknąć, by to zobaczyć. A Polska? Po latach podróży nie mam wątpliwości – to jeden z najpiękniejszych krajów na świecie, z dziesiątkami, setkami fascynujących miejsc, które zwłaszcza latem nabierają wyjątkowej urody. Ale przecież to wszystko mamy na wyciągnięcie ręki i możemy zobaczyć, mając wolny ledwie weekend. Zawsze. Nawet na emeryturze... Biję się w piersi! Koniec z takim myśleniem. Właśnie postanowiłam, że nie będę przekładać niczego na później i ruszam w Polskę! No bo jak się oprzeć tak cudownym miejscom jak Podlasie; w tym numerze Travelera Michał Książek specjalnie dla nas tropi ptaki z Puszczy Białowieskiej. Albo zrewitalizowana Ustka, która pozbyła się ulicznej tandety i znów wygląda jak przed dziesiątkami lat – czym zachwyca się Igor Zalewski. A to dopiero początek naszej listy, na której mamy i szlak winny w Lubuskiem, i kolorową wieś Zalipie, i klimatyczne uzdrowiska Dolnego Śląska... Nie ma co przedłużać – pakuję się. Do zobaczenia na szlaku! Martyna Wojciechowska SPIS TREŚCI Fotoreportaż Nagaland, niespokojny stan Indii Planeta Travelera Wieści ze świata Kierunek kultura Podróżuj z głową Tanie podróżowanie: Jamajka Miejsca miesiąca Bristol, ekologiczna stolica Wielkiej Brytanii Wieliczka – skarby nad i pod ziemią Zostań tubylcem Zrób sobie oscypka Zoom na zabytek Pałac Kultury i Nauki w Warszawie 7 nowych cudów polski Ruszamy z kolejną edycją naszego plebiscytu. Sprawdź nominacje i głosuj! Podróż życia Zanzibar, wyspa pachnąca goździkami Ucieczka za miasto Zalipie. Wieś jak malowana Podlasie. Na tropie zwierząt Lubuskie. Wino, rowery i śpiew Dolny Śląsk. Najpiękniejsze uzdrowiska Jura Krakowsko—Częstochowska. Podziemny świat Pomorze. Ustka – bombowy wypoczynek na rafie Wrocław. Czas na ogród zoologiczny Suwalszczyzna. Zaciszna kraina Wielkopolska. W…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/292deef9c2b93f4866b76e103bd8d76088352008-c452526.jpeg
width: 2411
height: 3122

Skarby i uran
type: item
date: 2009-03-22T19:45:31.000Z
creator: Joanna Lamparska
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: dolina królów
subject: karkonosze
subject: karpacz
subject: kopalnie
subject: rudawy janowickie
subject: uran
subject: zamki
description: Rudawy Janowickie u stóp Karkonoszy to jeden z bardziej tajemniczych polskich zakątków.
encoded: W XIX w. tereny te nazwano Doliną Królów. Ciągnęli tu wszelkiej maści romantycy, a od kiedy pałac w Mysłakowicach przeszedł w ręce Fryderyka Wilhelma III, króla Prus, Rudawy zapełniły się książętami, baronami i hrabiami. To oni kształtowali krajobraz według ówczesnego sentymentalnego stylu. Tyrolska chatka u stóp romantycznych skał, sztuczne ruiny wśród łąk, rozległe stawy – to tylko początek. Tutejsze zamki i pałace połączono szerokimi alejami w wielki park, krainę szczęśliwości, Arkadię, w której można było odetchnąć od zgiełku świata. Mistrzami w tej sztuce okazali się von Redenowie. On, minister górnictwa w pruskim rządzie, ona romantyczka. Właśnie dzięki wstawiennictwu Fryderyki von Reden do pobliskiego Karpacza trafiła słynna świątynia Wang. Małżonkowie stworzyli razem park tak niezwykły, że przesłonił swą urodą nawet stojącą w nim rodzinną rezydencję. Park w Bukowcu powstał bowiem z myślą o pokazaniu etapów rozwoju ludzkości. Dlatego błąkający się po nim wędrowiec trafia co chwila na pozostałości dziwnych budowli. W najniższej części kompleksu usytuowana została jaskinia, pierwsze mieszkanie człowieka. Następnie Chata Pokryta Mchem – pierwszy, jeszcze prymitywny dom, a także Święty Gaj Dębowy i zachowany do dziś Krąg Druidów – pierwotne miejsce kultu. Stała tu nawet latarnia morska. Nad całością góruje „średniowieczna” Wieża Rycerska. Ocalała również Świątynia Ateny, czyli grecka herbaciarnia, oraz mroczne Opactwo, w którym pochowano von Redenów. Całość emanuje magią, a zarośnięte części parku tylko dodają mu tajemniczości. Czy można się więc dziwić, że w pobliskim Trzcińsku osiedlił się sam Karl Baedeker, twórca słynnych „bedekerów”, czyli przewodników z praktycznymi radami i opisami krajoznawczymi? Czy ktoś wątpi, że w wiszących nad Rudawami skałach zwanych Sokolikami można znaleźć skarby, a w zamku w Bolczowie straszy? Są przynajmniej dwa powody, dla których przyjeżdża się w Rudawy Janowickie. Pierwszy to tajemnica. Legendy mówią, że w okolicy został zakop…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/cb3a341d618878be41ac3095c0cfcda983c4cd5d-803d2a4.jpeg
width: 600
height: 400